ନାଗରାନ୍ପ୍ରୀତିଭିର୍ଦିଵ୍ଯୈସ୍ତର୍ପଯାମାସ ଭୂପତିଃ
ଭୂପତି ନାଗରିକମାନେଙ୍କୁ ଦେବତାସମ ଉପହାର ଓ ଆନନ୍ଦରେ ତୃପ୍ତ କରିଲେ।
ତନ୍ମହୋତ୍ସଵସଂକାଶଂ ହୃଷ୍ଟପୁଷ୍ଟଜନାକୁଲମ୍। ନଗରଂ ମତ୍ସ୍ଯରାଜସ୍ଯ ଶୁଶୁଭେ ଭରତର୍ଷଭ
ମତ୍ସ୍ୟରାଜଙ୍କ ନଗରଟି ଆନନ୍ଦ ଓ ସମୃଦ୍ଧିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଲୋକମାନେ ସହ ଏକ ବଡ଼ ଉତ୍ସବ ପରି ଚମକୁଥିଲା, ହେ ଭାରତଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ପୁରୋହିତୈରମାତ୍ଯୈଶ୍ଚ ପୌରୈର୍ଜାନପଦୈଃ ସହ। ଵିରାଟୋ ନୃପତିଃ ଶ୍ରୀମାନ୍ସୌଭଦ୍ରାଯାଭିମନ୍ଯଵେ । ତାଂ ସୁତାମୁତ୍ତରାଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ମୁମୁଦେ ପରମଂ ତଦା
ପୁରୋହିତ, ମନ୍ତ୍ରୀ, ନଗରବାସୀ ଓ ଗ୍ରାମବାସୀମାନେ ସହିତ ଶ୍ରୀମାନ୍ ବିରାଟ ରାଜା ତାଙ୍କ ଝିଅ ଉତ୍ତରାଙ୍କୁ ସୁଭଦ୍ରାପୁତ୍ର ଅଭିମନ୍ୟୁଙ୍କୁ ବିବାହ କରାଇ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ।
ଵୃତ୍ତେ ଵିଵାହେ ହୃଷ୍ଟାତ୍ମା ଯଦୁଵାଚ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଃ। ତତ୍ସର୍ଵଂ କଥଯସ୍ଵେହ କୃତଵନ୍ତୋ ଯଦୁତ୍ତରମ୍
ବିବାହ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବା ପରେ, ଆନନ୍ଦିତ ହୃଦୟରେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର କହିଲେ, 'ଉତ୍ତର, ତୁମେ କଣ କରିଛ, ସେ ସବୁ ଏଠାରେ ମୋତେ କୁହ।'
କୃତ୍ଵା ଵିଵାହଂ ତୁ କୁରୁପ୍ରଵୀରା- ସ୍ତଦାଽଭିମନ୍ଯୋର୍ମୁଦିତାଃ ସପକ୍ଷାଃ। ଵିଶ୍ରମ୍ଯ ରାତ୍ରାଵୁଷସି ପ୍ରତୀତାଃ ସଭାଂ ଵିରାଟସ୍ଯ ତତୋଽଭିଜଗ୍ମୁଃ
ବିବାହ ସମ୍ପନ୍ନ କରି, କୁରୁବୀରମାନେ ତାଙ୍କ ସହଯୋଗୀମାନେ ସହ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ, ରାତିରେ ବିଶ୍ରାମ କରି, ପ୍ରଭାତରେ ନିଶ୍ଚିନ୍ତ ହୋଇ ବିରାଟଙ୍କ ସଭାକୁ ଗଲେ।
ସଭା ତୁ ସା ମତ୍ସ୍ଯପତେଃ ସମୃଦ୍ଧା ମଣିପ୍ରଵେକୋତ୍ତମରତ୍ନଚିତ୍ରା। ନ୍ଯସ୍ତାସନା ମାଲ୍ଯଵତୀ ସୁଗନ୍ଧା ତାମଭ୍ଯଯୁସ୍ତେ ନରରାଜଵର୍ଯାଃ
ମତ୍ସ୍ୟରାଜଙ୍କ ସଭା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୋଭାମୟ, ମଣି, ମୁକ୍ତା ଓ ଉତ୍ତମ ରତ୍ନରେ ଶୃଙ୍ଗାରିତ, ସୁଗନ୍ଧିତ ମାଳା ଓ ଆସନରେ ସଜିଥିଲା; ଏହି ସଭାକୁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜାମାନେ ଆସିଲେ।
ଅଥାସନାନ୍ଯାଵିଶତାଂ ପୁରସ୍ତା- ଦୁଭୌ ଵିରାଟଦ୍ରୁପଦୌ ନରେନ୍ଦ୍ରୌ। ଵୃଦ୍ଧୌ ଚ ମାନ୍ଯୌ ପୃଥିଵୀପତୀନାଂ ପିତ୍ରା ସମଂ ତମଜନାର୍ଦନୌ ଚ
ତାପରେ, ସଭାର ଆଗରେ ବିରାଟ ଓ ଦ୍ରୁପଦ, ଏହି ଦୁଇ ରାଜା, ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ଓ ସମ୍ମାନିତ, ତାଙ୍କ ପିତାମାନେ ଓ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ସହ ଆସନ ଗ୍ରହଣ କଲେ।
ପାଞ୍ଚାଲରାଜସ୍ଯ ସମୀପତସ୍ତୁ ଶିନିପ୍ରଵୀରଃ ସହରୌହିଣେଯଃ ମତ୍ସ୍ଯସ୍ଯ ରାଜ୍ଞସ୍ତୁ ସୁସନ୍ନିକୃଷ୍ଟୌ ଜନାର୍ଦନଶ୍ଚୈଵ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଶ୍ଚ
ପାଞ୍ଚାଳରାଜଙ୍କ ନିକଟରେ ଶିନି ଓ ରୋହିଣୀପୁତ୍ର ବସିଥିଲେ; ମତ୍ସ୍ୟରାଜଙ୍କ ଏକଦମ ନିକଟରେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ଓ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ବସିଥିଲେ।
ସୁତାଶ୍ଚ ସର୍ଵେ ଦ୍ରୁପଦସ୍ଯ ରାଜ୍ଞୋ ଭୀମାର୍ଜୁନୌ ମାଦ୍ରଵତୀସୁତୌ ଚ। ପ୍ରଦ୍ଯୁମ୍ନସାମ୍ବୌ ଚ ଯୁଧି ପ୍ରଵୀରୌ ଵିରାଟପୁତ୍ରୈଶ୍ଚ ସହାଭିମନ୍ଯୁଃ
ଦ୍ରୁପଦ ରାଜାଙ୍କ ସମସ୍ତ ପୁଅ, ଭୀମ, ଅର୍ଜୁନ, ମାଦ୍ରୀଙ୍କ ପୁଅମାନେ, ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ, ସାମ୍ବ, ଏହି ସମସ୍ତ ବୀରମାନେ, ଅଭିମନ୍ୟୁ ଓ ବିରାଟଙ୍କ ପୁଅମାନେ ସହିତ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ସର୍ଵେ ଚ ଶୂରାଃ ପିତୃଭିଃ ସମାନା ଵୀର୍ଯେଣ ରୂପେଣ ବଲେନ ଚୈଵ। ଉପାଵିଶନ୍ଦ୍ରୌପଦେଯାଃ କୁମାରାଃ ସୁଵର୍ଣଚିତ୍ରେଷୁ ଵରାସନେଷୁ
ସମସ୍ତ ଦ୍ରୌପଦୀପୁତ୍ରମାନେ, ଶକ୍ତି, ରୂପ ଓ ବଳରେ ତାଙ୍କ ପିତାମାନେ ସମାନ, ସୁନାର ଓ ଶୋଭାମୟ ଆସନରେ ବସିଥିଲେ।
ତଥୋପଵିଷ୍ଟେଷୁ ମହାରଥେଷୁ ଵିରାଜମାନାଭରଣାମ୍ବରେଷୁ ରରାଜ ସା ରାଜଵତୀ ସମୃଦ୍ଧା ଗ୍ରହୈରିଵ ଦ୍ଯୌର୍ଵିମଲୈରୁପେତା
ଏଭଳି ମହାରଥୀମାନେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆଭୂଷଣ ଓ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି ବସିଥିବାବେଳେ, ସେ ସମୃଦ୍ଧ ରାଜସଭା ନିର୍ମଳ ତାରାମାନେ ସହ ଆକାଶ ପରି ଚମକୁଥିଲା।
ତତଃ କଥାସ୍ତେ ସମଵାଯଯୁକ୍ତାଃ କୃତ୍ଵା ଵିଚିତ୍ରାଃ ପୁରୁଷପ୍ରଵୀରାଃ । ତସ୍ଥୁର୍ମୁହୂର୍ତଂ ପରିଚିନ୍ତଯନ୍ତଃ କୃଷ୍ଣଂ ନୃପାସ୍ତେ ସମୁଦୀକ୍ଷମାଣାଃ
ତାପରେ, ସେହି ପ୍ରମୁଖ ପୁରୁଷମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ବିଭିନ୍ନ କଥାବାର୍ତ୍ତା କରି, କିଛି ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚିନ୍ତା କରୁଥିଲେ ଓ ତାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ନିରୀକ୍ଷଣ କରୁଥିଲା।
କଥାନ୍ତମାସାଦ୍ଯ ଚ ମାଧଵେନ ସଂଘଟ୍ଟିତାଃ ପାଣ୍ଡଵକାର୍ଯହେତୋଃ। ତେ ରାଜସିଂହାଃ ସହିତା ହ୍ଯଶ୍ରୃଣ୍ଵ- ନ୍ଵାକ୍ଯଂ ମହାର୍ଥଂ ସୁମହୋଦଯଂ ଚ
କଥାବାର୍ତ୍ତା ଶେଷ ହେବା ପରେ, ମାଧବ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଏକତ୍ର କଲେ; ସେହି ସିଂହସମ ରାଜାମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ କଥା ଶୁଣିଲେ।
ସର୍ଵୈର୍ଭଵଦ୍ଭିର୍ଵିଦିତଂ ଯଥାଽଯଂ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଃ ସୌବଲେନାକ୍ଷଵତ୍ଯାମ୍। ଜିତୋ ନିକୃତ୍ଯାଽପହୃତଂ ଚ ରାଜ୍ଯଂ ଵନପ୍ରଵାସେ ସମଯଃ କୃତଶ୍ଚ
ସମସ୍ତେ ଜାଣନ୍ତି, ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଚକ୍ରଖେଳାରେ ଚଳାକି ଦ୍ୱାରା ହାରିଗଲେ, ତାଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ହରାଗଲା, ଏବଂ ଅରଣ୍ୟବାସ ପାଇଁ ଚୁକ୍ତି ହେଲା।
ଶକ୍ତୈର୍ଵିଜେତୁଂ ତରସା ମହୀଂ ଚ ସତ୍ଯେ ସ୍ଥିତୈଃ ସତ୍ଯରଥୈର୍ଯଥାଵତ୍। ପାଣ୍ଡୋଃ ସୁତୈସ୍ତ୍ରଦ୍ରୁତମୁଗ୍ରରୂପଂ ଵର୍ଷାଣି ଷଟ୍ ସପ୍ତ ଚ ଚୀର୍ଣମଗ୍ର୍ଯୈଃ
ପାଣ୍ଡୁଙ୍କ ପୁଅମାନେ ସତ୍ୟରେ ଅଟୁଟ ଓ ସତ୍ୟରଥୀ ଥିଲେ, ଶକ୍ତି ଥିଲେ ଲୋକକୁ ଜିତିବାକୁ, କିନ୍ତୁ ଏହି ଅଗ୍ରଗଣ୍ୟମାନେ ଛଅ ଓ ସାତ ବର୍ଷ ଦୁର୍ଦ୍ଧର୍ଷ ଅରଣ୍ୟବାସ ସହିଲେ।
ରିଚ୍ଛଦ୍ଭିରାପ୍ତଂ ସ୍ଵକୁଲେନ ରାଜ୍ଯମ୍
ବଡ଼ କଷ୍ଟରେ ତାଙ୍କର ନିଜ ଜନମାନେ ରାଜ୍ୟ ଫେରାଇଲେ।
ଏଵଂ ଗତେ ଧର୍ମସୁତସ୍ଯ ରାଜ୍ଞୋ ଦୁର୍ଯୋଧନସ୍ଯାପି ଚ ଯଦ୍ଧିତଂ ସ୍ଯାତ୍। ତଚ୍ଚିନ୍ତଯଧ୍ଵଂ କୁରୁପାଣ୍ଡଵାନାଂ ଧର୍ମ୍ଯଂ ଚ ଯୁକ୍ତଂ ଚ ଯଶସ୍କରଂ ଚ
ଏଭଳି ଅବସ୍ଥାରେ, ଧର୍ମପୁତ୍ର ରାଜା ଓ ଦୁର୍ୟୋଧନଙ୍କ ପାଇଁ କଣ ଭଲ ହେବ, ତାହା ଚିନ୍ତା କର; କୁରୁ ଓ ପାଣ୍ଡବମାନେ ପାଇଁ ଯାହା ଧର୍ମସମ୍ମତ, ଯଥାଯଥିକ ଏବଂ କୀର୍ତ୍ତିଦାୟକ, ତାହା ଭାବ।
ଅଧର୍ମଯୁକ୍ତଂ ନ ଚ କାମଯେତ ରାଜ୍ଯଂ ସୁରାଣାମପି ଧର୍ମରାଜଃ। ଧର୍ମାର୍ଥଯୁକ୍ତଂ ତୁ ମହୀପତିତ୍ଵଂ ଗ୍ରୋମେଽପି କସ୍ମିଂଶ୍ଚିଦଯଂ ବୁଭୂଷେତ୍
ଧର୍ମରାଜ କେବେ ଅଧର୍ମ ଦ୍ୱାରା ମିଳିଥିବା ରାଜ୍ୟ ଚାହାନ୍ତିନାହିଁ, ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଦେଲେ ନାହିଁ; କିନ୍ତୁ ଧର୍ମ ଓ ଆର୍ଥିକ ସମୃଦ୍ଧି ସହିତ ରାଜ୍ୟ ଯେଉଁଠି ହେଉ, ଗ୍ରାମରେ ମଧ୍ୟ ହେଉ, ସେଥିରେ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି।
ପିତ୍ର୍ଯଂ ହି ରାଜ୍ଯଂ ଵିଦିତଂ ନୃପାଣାଂ ଯଥାଽପକୃଷ୍ଟଂ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରପୁତ୍ରୈଃ। ମିଥ୍ଯୋପଚାରେଣ ଯଥା ହ୍ଯନେନ କୃଚ୍ଛ୍ରଂ ମହତ୍ପ୍ରାପ୍ତମସହ୍ଯରୂପମ୍
ପୂର୍ବଜଙ୍କ ଠାରୁ ମିଳିଥିବା ରାଜ୍ୟଟି ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁଅମାନେ ଠକେଇ ଓ ଅନ୍ୟାୟ ଉପାୟରେ ନିଜ କବଜାକୁ ନେଇଛନ୍ତି, ଏହା ଦ୍ୱାରା ସଠିକ ଅଧିକାରୀ ରାଜାମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖ ଓ ଅସହ୍ୟ କଷ୍ଟରେ ପଡ଼ିଛନ୍ତି—ଏହି କଥା ଆପଣମାନେ ଭଲଭାବେ ଜାଣନ୍ତି।
ନ ଚାପି ପାର୍ଥୋ ଵିଜିତୋ ରଣେ ତୈଃ ସ୍ଵତେଜସା ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରସ୍ଯ ପୁତ୍ରୈଃ। ତଥାଽପି ରାଜା ସହିତଃ ସୁହୃଦ୍ଭି- ରଭୀପ୍ସତେଽନାମଯମେଵ ତେଷାମ୍
ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁଅମାନେ ନିଜ ପ୍ରଭାବରେ କେବେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ହରାଇପାରିନାହାନ୍ତି; ତଥାପି ରାଜା ଏବଂ ତାଙ୍କ ସମସ୍ତ ବନ୍ଧୁମାନେ ସେମାନଙ୍କର କ୍ଷେମ ଓ ଭଲ ହେବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି।
ଯତ୍ତୁ ସ୍ଵଯଂ ପାଣ୍ଡୁସୁତୈର୍ଵିଜିତ୍ଯ ସମାହୃତଂ ଭୂମିପତୀନ୍ପ୍ରପୀଡ୍ଯ ତତ୍ପ୍ରାର୍ଥଯନ୍ତେ ପୁରୁଷପ୍ରଵୀରାଃ କୁନ୍ତୀସୁତା ମାଦ୍ରଵତୀସୁତୌ ଚ
ପାଣ୍ଡବମାନେ ଏବଂ ମାଦ୍ରୀଙ୍କ ପୁଅମାନେ ଏବେ ଯାହା ଚାହୁଁଛନ୍ତି, ସେଟିଏ ସେମାନେ ନିଜେ ଶକ୍ତିରେ ଅନ୍ୟ ରାଜାମାନେଙ୍କୁ ଜିତି ଅର୍ଜନ କରିଥିଲେ—ଏହି ଅଧିକାର ଛଡ଼ା ଆଉ କିଛି ନୁହେଁ।
ବଲାଭିଯୁକ୍ତୈର୍ଵିଵିଧୈରୁପାଯୈଃ ସଂପ୍ରାର୍ଥିତା ହନ୍ତୁମମିତ୍ରସଙ୍ଘୈଃ। ରାଜ୍ଯଂ ଜିହୀର୍ଷଦ୍ଭିରସଦ୍ଭିରୁଗ୍ରୈଃ ସର୍ଵଂ ଚ ତଦ୍ଵୋ ଵିଦିତଂ ଯଥାଵତ୍
ଶକ୍ତି ଓ ବିଭିନ୍ନ ଉପାୟ ଦ୍ୱାରା କିପରି ନିଷ୍ଠୁର ଓ ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକମାନେ ଶତ୍ରୁମାନେଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କରିବା ଓ ରାଜ୍ୟ ଦାଖଲ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଥିଲେ, ସେ ସମସ୍ତ କଥା ଆପଣମାନେ ଠିକ୍ ଭାବେ ଜାଣନ୍ତି।
ତେଷାଂ ଚ ଲୋଭଂ ପ୍ରସମୀକ୍ଷ୍ଯ ଵୃଦ୍ଧଂ ଧର୍ମଜ୍ଞତାଂ ଚାପି ଯୁଧିଷ୍ଠିରସ୍ଯ। ସଂବନ୍ଧିତାଂ ଚାପି ସମୀକ୍ଷ୍ଯ ତେଷାଂ ମତିଂ କୁରୁଧ୍ଵଂ ସହିତାଃ ପୃଥକ୍ଵ
ସେମାନଙ୍କର ଅତିରିକ୍ତ ଲୋଭ, ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ଧର୍ମନିଷ୍ଠା ଏବଂ ଦୁଇପକ୍ଷର ସମ୍ବନ୍ଧ ଭାବି, ସମସ୍ତେ ମିଶି କିମ୍ବା ଅଲଗା ଭାବେ ଯାହା ଉଚିତ ଭାବିବେ, ତାହା ନିଷ୍ପତ୍ତି କରନ୍ତୁ।
ଇମେ ଚ ସତ୍ଯେଽଭିରତାଃ ସଦୈଵ ତଂ ପାଲଯିତ୍ଵା ସମଯଂ ଯଥାଵତ୍। ଅତୋଽନ୍ଯଥା ତୈରୁପଚର୍ଯମାଣା ହନ୍ଯୁଃ ସମେତାନ୍ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରପୁତ୍ରାନ୍
ଏହି ଲୋକମାନେ ସଦା ସତ୍ୟରେ ଅଟୁଟ ଓ ନିଜ ଉଚ୍ଚାରଣ ରକ୍ଷା କରିଛନ୍ତି; କିନ୍ତୁ ଯଦି ସେମାନେ ଅନ୍ୟ ଭାବେ ବ୍ୟବହାର ପାଇବେ, ତେବେ ସେମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁଅମାନେଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କରିଦେବେ।
ତୈର୍ଵିପ୍ରକାରଂ ଚ ନିଶମ୍ଯ କାର୍ଯେ ସୁହୃଜ୍ଜନାସ୍ତାନ୍ପରିଵାରଯେଯୁଃ। ଯୁଦ୍ଧେନ ବାଧେଯୁରିମାଂସ୍ତଥୈଵଂ ତୈର୍ବାଧ୍ଯମାନା ଯୁଧି ତାଂଶ୍ଚ ହନ୍ଯୁଃ
ଏପରି ଅନ୍ୟାୟ ଘଟିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ବନ୍ଧୁମାନେ ତାଙ୍କୁ ଘେରି ରଖିବେ, ଯଦି ଯୁଦ୍ଧ ଆସିଯାଏ, ତେବେ ସେମାନେ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁଅମାନେଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ହରାଇ ମାରିଦେବେ।
ତଥାଽପି ନେମେଽଲ୍ପତଯାଽସମର୍ଥା- ସ୍ତେଷାଂ ଜଯାଯେତି ଭଵେନ୍ମତିର୍ଵଃ । ସମେତ୍ଯ ସର୍ଵେ ସହିତାଃ ସୁହୃଦ୍ଭି- ସ୍ତେଷାଂ ଵିନାଶାଯ ଯତେଯୁରେଵ
ତଥାପି, ଏହା ଭାବିବେ ନାହିଁ ଯେ ସେମାନେ ଦୁର୍ବଳ କିମ୍ବା ଅସମର୍ଥ; ସମସ୍ତ ବନ୍ଧୁମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ, ସେମାନେ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁଅମାନେଙ୍କ ନଶ୍ଟ ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରିବେ।
ଦୁର୍ଯୋଧନସ୍ଯାପି ମତଂ ଯଥାଵ- ନ୍ନ ଜ୍ଞାଯତେ କିଂ ନୁ କରିଷ୍ଯତୀତି ଅଜ୍ଞାଯମାନେ ଚ ମତେ ପରସ୍ଯ ମନ୍ତ୍ରସ୍ଯ ପାରଂ କଥମଭ୍ଯୁପେମଃ
ଦୁର୍ୟୋଧନଙ୍କ ମନସ୍କାମନା କ’ଣ ଏବଂ ସେ କ’ଣ କରିବେ, ଏହି କଥା ଠିକ୍ ଭାବେ ଜଣାଯାଏ ନାହିଁ; ଓ ଯେତେବେଳେ ପ୍ରତିପକ୍ଷର ମନ ଅଜଣା, ସେତେବେଳେ ଏହି ଆଲୋଚନାର ଶେଷକୁ କିପରି ପହଞ୍ଚିବା?
ତସ୍ମାଦିତୋ ଗଚ୍ଛତୁ ଧର୍ମଶୀଲଃ ଶୁଚିଃ କୁଲୀନଃ ପୁରୁଷୋଽପ୍ରମତ୍ତଃ। ଦୂତଃ ସମର୍ଥଃ ପ୍ରଶମାଯ ତେଷାଂ ରାଜ୍ଯାର୍ଧଦାନାଯ ଯୁଧିଷ୍ଠିରସ୍ଯ
ସେଥିପାଇଁ ଏକ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ, ପବିତ୍ର, ଉଚ୍ଚ ବଂଶର ଏବଂ ସଚେତନ ବ୍ୟକ୍ତି ଦୂତ ଭାବେ ଯାଉନ୍ତୁ, ଯେଉଁଠାରେ ଶାନ୍ତି ଆଣିବା ଓ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ପାଇଁ ରାଜ୍ୟର ଅର୍ଦ୍ଧ ଅଂଶ ମାଗିବା ଲକ୍ଷ୍ୟ ରହିବ।
ନିଶମ୍ଯ ଵାକ୍ଯଂ ତୁ ଜନାର୍ଦନସ୍ଯ ଧର୍ମାର୍ଥଯୁକ୍ତଂ ମଧୁରଂ ସମଂ ଚ। ସମାଦଦେ ଵାକ୍ଯମଥାଗ୍ରଜୋଽସ୍ଯ ସଂପୂଜ୍ଯ ଵାକ୍ଯଂ ତଦତୀଵ ରାଜନ୍
ଜନାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କ ଧର୍ମ ଓ ନ୍ୟାୟ ଭର୍ପୂର, ମଧୁର ଏବଂ ସମତାପୂର୍ଣ୍ଣ କଥା ଶୁଣି, ବଡ଼ ଭାଇ ଏହି କଥାକୁ ବଡ଼ ଆଦରରେ ଗ୍ରହଣ କଲେ, ରାଜା।
ଶ୍ରୁତଂ ଭଵଦ୍ଭିର୍ଗଦପୂର୍ଵଜସ୍ଯ ଵାକ୍ଯଂ ଯଥା ଧର୍ମଵଦର୍ଥଵଚ୍ଚ। ଅଜାତଶତ୍ରୋଶ୍ଚ ହିତଂ ଚ ଯୁକ୍ତଂ ଦୁର୍ଯୋଧନସ୍ଯାପି ତଥୈଵ ରାଜ୍ଞଃ
ବୃଷ୍ଣିବଂଶର ବଡ଼ ଭାଇ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଧର୍ମ ଓ ଉପକାରୀ କଥା, ଅଜାତଶତ୍ରୁଙ୍କ ପାଇଁ ଯଥାଯଥ ଏବଂ ଦୁର୍ୟୋଧନଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଉପଯୁକ୍ତ—ଏହି ସମସ୍ତ କଥା ଆପଣମାନେ ଶୁଣିଛନ୍ତି।