କାଶିରାଜଶ୍ଚ ଶୈବ୍ଯଶ୍ଚ ଭଜମାନୌ ଯୁଧିଷ୍ଠିରମ୍। ଅକ୍ଷୌହିଣୀଭ୍ଯାଂ ସହିତାଵାଗତୌ ପୃଥିଵୀପତୀ
କାଶୀରାଜ ଏବଂ ଶୈବ୍ୟ, ଦୁଇଜଣ ଭଜମାନ, ଦୁଇ ଅକ୍ଷୌହିଣୀ ସେନା ସହିତ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିଲେ।
ଅକ୍ଷୌହିଣୀଭିଃ ପାଞ୍ଚାଲସ୍ତିସୃଭିଶ୍ଚ ମହାବଲଃ। ଦ୍ରୌପଦ୍ଯାଶ୍ଚ ସୁତା ଵୀରାଃ ଶିଖଣ୍ଡୀ ଚାପରାଜିତଃ
ତିନି ଅକ୍ଷୌହିଣୀ ପାଞ୍ଚାଳ ସେନା, ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ ପୁଅମାନେ ଏବଂ ଅଜୟ ଶିଖଣ୍ଡୀ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ଧୃଷ୍ଟଦ୍ଯୁମ୍ନଶ୍ଚ ଦୁର୍ଧର୍ଷଃ ସର୍ଵଶସ୍ତ୍ରଭୃତାଂଵରଃ। ଉପପ୍ଲାଵ୍ଯଂ ଯଯୁଃ ଶୀଘ୍ରଂ ପାଣ୍ଡଵାର୍ଥେ ମହାବଲାଃ
ଅପରାଜିତ ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନ, ସମସ୍ତ ଶସ୍ତ୍ରଧାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ଉପପ୍ଲବ୍ୟକୁ ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସେନା ସହିତ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ଗଲେ।
ତତଃ ଶତସହସ୍ରାଣି ପ୍ରଯୁତାନ୍ଯର୍ବୁଦାନି ଚ। ସମୀପମଭିଵର୍ତନ୍ତେ ଯୋଧା ଯୌଧିଷ୍ଠିରଂ ବଲମ୍
ତାପରେ ଶତ ହଜାର, କୋଟି ଏବଂ ଦଶ କୋଟି ଯୋଧା ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ସେନାରେ ଯୋଗ ଦେଲେ।
ସମୁଦ୍ରମିଵ ଧର୍ମାନ୍ତେ ସ୍ରୋତଃଶ୍ରେଷ୍ଠାଃ ପୃଥକ୍ପୃଥକ୍। ଆପୂରଯନ୍ମହୀପାଲା ଯଜ୍ଵାନୋ ଭୂରିଦକ୍ଷିଣୈଃ । ଵେଦାଵଭୃଥସଂପନ୍ନାଃ ଶୂରାଃ ସର୍ଵେ ତନୁତ୍ଯଜଃ
ଯେପରି ଯଜ୍ଞ ଶେଷରେ ବିଭିନ୍ନ ନଦୀ ମିଶି ସମୁଦ୍ରକୁ ପୂରଣ କରେ, ସେପରି ଦାନଶୀଳ, ବେଦିକ କାର୍ଯ୍ୟରେ ପାରଙ୍ଗତ, ଶୂର ଏବଂ ଆତ୍ମନିବେଶୀ ରାଜାମାନେ ଅଲଗା ଅଲଗା ଭାବେ ଭୂମିକୁ ପୂରଣ କଲେ।
ତାନାଗତାନଭିପ୍ରେକ୍ଷ୍ଯ ପାର୍ଥୋ ଜ୍ଞାନଭୃତାଂ ଵରଃ। ପୂଜଯାମାସ ଵିଧିଵଦ୍ଯଥାର୍ହଂ ରାଜସତ୍ତମାନ୍
ସେମାନେ ଆସିଥିବାକୁ ଦେଖି, ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପାର୍ଥ, ରାଜାମାନେଙ୍କୁ ଯଥାବିଧି ଏବଂ ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ଭାବେ ସମ୍ମାନ କଲେ।
ପାରିବର୍ହଂ ଦଦୌ କୃଷ୍ଣଃ ପାଣ୍ଡଵାନାଂ ମହାତ୍ମନାମ୍। ସ୍ତ୍ରିଯୋ ଵାସାଂସି ରତ୍ନାନି ପୃଥକ୍ପୃଥଗନେକଶଃ
କୃଷ୍ଣ ମହାତ୍ମା ପାଣ୍ଡବମାନେଙ୍କୁ ନାରୀ, ବସ୍ତ୍ର ଏବଂ ରତ୍ନ ବିଭିନ୍ନ ଭାବରେ ଏବଂ ପ୍ରଚୁର ପରିମାଣରେ ଦାନ କଲେ।
ରାଜାନୋ ରାଜପୁତ୍ରାଶ୍ଚ ନିଵୃତ୍ତେ ସମଯେ ତଥା। ଯଥାଂର୍ହ ପାଣ୍ଡଵଶ୍ରେଷ୍ଠୈରଵର୍ତନ୍ତାଭିପୂଜିତାଃ। ଆସନ୍ପ୍ରହୃଷ୍ଟମନସଃ ପାରିବର୍ହଂ ଦଦୁସ୍ତଦା
ସମୟ ଶେଷ ହେଲାପରେ, ରାଜାମାନେ ଏବଂ ରାଜପୁତ୍ରମାନେ, ପାଣ୍ଡବମାନେଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ, ଖୁସି ହୃଦୟରେ ବିଦାୟ ନେଲେ ଏବଂ ପ୍ରତିଦାନ ଦେଲେ।
ସର୍ଵେଷୁ ସମଵେତେଷୁ ରାଜଭିର୍ଵୃଷ୍ଣିଭିଃ ସହ। ଵିଵାହୋ ଵିଧଵଦ୍ରାଜନ୍ଵଵୃଧେ କୁରୁମାତ୍ସ୍ଯଯୋଃ
ସମସ୍ତ ରାଜା ଏବଂ ବୃଷ୍ଣିମାନେ ଏକଠି ହେବାପରେ, ରାଜନ, କୁରୁ ଏବଂ ମାତ୍ସ୍ୟ ଦ୍ୱୟର ବିବାହ ଯଥାବିଧି ଉତ୍ସବ ହେଲା।
ତତଃ ଶଙ୍ଖା ମୃଦଙ୍ଗାଶ୍ଚ ଗୋମୁଖା ଡିଣ୍ଡିମାସ୍ତଦା। ଅଭିମନ୍ଯୋର୍ଵିଵାହେ ତୁ ନେଦୁର୍ମାତ୍ସ୍ଯସ୍ଯ ଵେଶ୍ମନି
ତାପରେ ଅଭିମନ୍ୟୁଙ୍କ ବିବାହରେ, ମାତ୍ସ୍ୟ ରାଜାଙ୍କ ମହଳରେ ଶଂଖ, ମୃଦଙ୍ଗ, ଗୋମୁଖ ଏବଂ ଢୋଳ ଉଚ୍ଚ ସ୍ବରରେ ବାଜିଲା।
ଉଚ୍ଚାଵଚାନ୍ମୃଗାଞ୍ଜଘ୍ନୁର୍ମେଧ୍ଯାଂଶ୍ଚ ଶତଶସ୍ତଥା। ଭକ୍ଷ୍ଯାନ୍ନଭୋଜ୍ଯପାନାନି ପ୍ରଭୂତାନ୍ଯଭ୍ଯହାରଯନ୍
ସେମାନେ ଶତଶଃ ବନ୍ୟପଶୁ ଏବଂ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଉପଯୋଗୀ ପଶୁ ବଳି ଦେଲେ; ବହୁ ପ୍ରକାର ଖାଦ୍ୟ, ମିଠା ଓ ପାନୀୟ ଆଣିଲେ।
ଗାଯନାଖ୍ଯାନଶୀଲାଶ୍ଚ ନଟା ଵୈତାଲିକାସ୍ତଥା। ସ୍ତୁଵନ୍ତସ୍ତାନୁପାତିଷ୍ଠନ୍ସୂତାଶ୍ଚ ସହ ମାଗଧୈଃ
ଗାୟକ, କଥାକାର, ନଟ ଏବଂ ବିରୁଦାବଳୀ, ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରି, ରଥଚାଳକ ଏବଂ ମାଗଧ ସଙ୍ଗୀତକାରମାନେ ସହିତ ସେଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।
ସ୍ତ୍ରିଯୋ ଵୃଦ୍ଧାସ୍ତରୁଣ୍ଯଶ୍ଚ ଉତ୍ସଵେ ତସ୍ଯ ମଙ୍ଗଲେ। ଦ୍ରୌପଦ୍ଯନ୍ତଃପୁରେ ଚୈଵ ଵିରାଟସ୍ଯ ଗୃହେ ସ୍ତ୍ରିଯଃ
ସେହି ମଙ୍ଗଳ ଉତ୍ସବରେ ବୟସ୍କ ଓ ଯୁବତୀ ସମସ୍ତ ଜଣେ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ, ଡ୍ରୌପଦୀଙ୍କ ଅନ୍ତଃପୁର ଓ ବିରାଟଙ୍କ ଘରର ଜଣେ ଜଣେ ଜଣେ ମହିଳାମାନେ ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ସୁଦେଷ୍ଣାଂ ତୁ ପୁରସ୍କୃତ୍ଯ ମତ୍ସ୍ଯାନାମପି ଚ ସ୍ତ୍ରିଯଃ। ଆଜଗ୍ମୁଶ୍ଚାରୁପୀନାଙ୍ଗ୍ଯଃ ସୁମୃଷ୍ଟମଣିକୁଣ୍ଡଲାଃ
ସୁଦେଷ୍ଣାଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖି, ମତ୍ସ୍ୟ ରାଜ୍ୟର ଅନେକ ମହିଳା, ଯେଉଁମାନେ ଶୁଭ୍ର ଅଙ୍ଗ ଓ ଚମକୁଥିବା ମଣି ଦାନ୍ତି ଖଣ୍ଡ ଧରିଥିଲେ, ସେମାନେ ଆସିଥିଲେ।
ଵର୍ଣୋପପନ୍ନାସ୍ତା ନାର୍ଯୋ ରୂପଵନ୍ତଯଃ ସ୍ଵଲଂକୃତାଃ। ସର୍ଵାସାମଭଵତ୍କୃଷ୍ଣା ରୂପେଣ ଵପୁଷାଽଧିକା
ସେମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରୂପ ଓ ରଙ୍ଗରେ ଭଲ ଥିଲେ, ଭଲଭାବେ ଶୃଙ୍ଗାରିତ ଥିଲେ, ତଥାପି ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଡ୍ରୌପଦୀ ରୂପ ଓ ଆକୃତିରେ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଥିଲେ।
ପରିଵାର୍ଯୋତ୍ତରାଂ ଶ୍ଲାଘ୍ଯାଂ ରାଜପୁତ୍ରୀମଲଂକୃତାମ୍। ସୁତାମିଵ ମହେନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ପୁରସ୍କୃତ୍ଯୋପତସ୍ଥିରେ
ସେମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ଶୃଙ୍ଗାରିତ ରାଜକୁମାରୀ ଉତ୍ତରାଙ୍କୁ ଘେରି ରହିଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖି, ମହାଇନ୍ଦ୍ରର ଝିଅ ପରି ସମ୍ମାନ ଦେଇ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।
ଭୃଙ୍ଗାରୁଂ ତୁ ସମାଦାଯ ସୌଵର୍ଣଂ ଜଲପୂରିତମ୍। ପାର୍ଥସ୍ଯ ହସ୍ତେ ସହସା ସୁତାମିନ୍ଦୀଵରେକ୍ଷଣାମ୍। ସ୍ନୁଷାର୍ଥଂ ପ୍ରାକ୍ଷିପଦ୍ଵାରି ଵିରାଟୋ ଵାହିନୀପତିଃ
ତାପରେ ବିରାଟ ରାଜା, ତାଙ୍କର ସେନାପତି ଭାବେ, ସୁବର୍ଣ୍ଣର ଭାଣ୍ଡରେ ପାଣି ଭରି, ଏକାଏକି ନୀଳ କମଳ ନୟନ ପାର୍ଥଙ୍କ ହାତରେ, ପୁଅର ବଧୁ ପାଇଁ, ପାଣି ଢାଳିଦେଲେ।
ତାଂ ପ୍ରତ୍ଯଗୃହ୍ଣାକୌନ୍ତେଯଃ ସୁତସ୍ଯାର୍ଥେ ମହାମନାଃ । ସୌଭଦ୍ରାଶ୍ଚାନଵଦ୍ଯାଙ୍ଗୋ ଵିରାଟତନଯାଂ ତଦା
କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ମହାମନା ପାର୍ଥ ତାଙ୍କ ପୁଅ ପାଇଁ ଉତ୍ତରାଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କଲେ, ଏବଂ ନିର୍ମଳ ଅଙ୍ଗ ଥିବା ସୁଭଦ୍ରାପୁତ୍ର ଏହି ସମୟରେ ବିରାଟଙ୍କ ଝିଅକୁ ଗ୍ରହଣ କଲେ।
ତତ୍ରାତିଷ୍ଠଦ୍ଗୃହୀତ୍ଵା ତୁ ରୂପମିନ୍ଦ୍ରାସ୍ଯ ଧାରଯନ୍। ସ୍ନୁଷାଂ ତାଂ ପରିଗୃହ୍ଣାନଃ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ରୋ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଃ
ସେଠାରେ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ରୂପ ଧାରଣ କରି, ବଧୁକୁ ଧରି ଦାଡ଼ି ରହିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ସ୍ନୁଷା ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କଲେ।
ଦ୍ରୁପଦଶ୍ଚ ଵିରାଟଶ୍ଚ ଶିଖଣ୍ଡୀ ଚ ମହାବଲଃ । ଯୁଯୁଧାନଶ୍ଚ ଶୈବ୍ଯଶ୍ଚ ଧୃଷ୍ଟଦ୍ଯୁମ୍ନଶ୍ଚ ସାତ୍ଯକିଃ
ଦ୍ରୁପଦ, ବିରାଟ, ଶିଖଣ୍ଡୀ, ଯୁୟୁଧାନ, ଶୈବ୍ୟ, ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନ ଏବଂ ସାତ୍ୟକି—
ସପ୍ତୈତେଽକ୍ଷୌହିଣୀପାଲା ଯଜ୍ଵାନୋ ଭୂରିଦକ୍ଷିଣାଃ । ପାଣ୍ଡଵଂ ପରିଵାର୍ଯୈତେ ନିଵେଶଂ ଚକ୍ରିରେ ତଦା
ଏହି ସାତିଏ ଅକ୍ଷୌହିଣୀ ସେନାପତି, ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ଏବଂ ଦାନଶୀଳ, ସେମାନେ ସେଇ ସମୟରେ ପାଣ୍ଡବଙ୍କୁ ଘେରି ତାଙ୍କ ଅବସ୍ଥାନ ନେଲେ।
ତତ୍ରସ୍ଥାଯାଂ ତୁ ସେନାଯାଂ ମାତ୍ସ୍ଯୋ ଧର୍ମଭୃତାଂଵରଃ । ପ୍ରୀତୋ ଦୁହିତରଂ ଗୃହ୍ଯ ପ୍ରଦଦାଵଭିମନ୍ଯଵେ
ସେଠାରେ ସେନା ଦଢ଼ି ରହିଥିବାବେଳେ, ଧର୍ମରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମତ୍ସ୍ୟ ରାଜା ଆନନ୍ଦରେ ତାଙ୍କ ଝିଅକୁ ଅଭିମନ୍ୟୁଙ୍କୁ ଦେଇଦେଲେ।
ପ୍ରତିଗୃହ୍ଯୋତ୍ତରାଂ ପାର୍ଥଃ ପୁରସ୍କୃତ୍ଯ ଜନାର୍ଦନମ୍ । ଵିଵାହଂ କାରଯାମାସ ସୌଭଦ୍ରସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ
ଉତ୍ତରାଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କରି, ପାର୍ଥ ଜନାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖି, ମହାତ୍ମା ସୁଭଦ୍ରାପୁତ୍ରଙ୍କ ବିବାହ ଆୟୋଜନ କଲେ।
ତତୋ ଵିଵାହୋ ଵଵୃଧେ ସ୍ଫୀତଃ ସର୍ଵଗୁଣାନ୍ଵିତଃ । ସୌଭଦ୍ରସ୍ଯାଦ୍ଭୁତଂ କର୍ମ ପିତୁସ୍ତଵ ପିତୁସ୍ତଦା
ତାପରେ ବିବାହ ଉତ୍ସବ ସମସ୍ତ ଗୁଣରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ବଡ଼ ଧୁମଧାମରେ ହେଲା—ସେହି ସମୟରେ ସୁଭଦ୍ରାପୁତ୍ରଙ୍କ ଅଦ୍ଭୁତ କାର୍ଯ୍ୟ।
ଧୌମ୍ଯଃ ଶିଷ୍ଯୈଃ ପରିଵୃତୋ ଜୁହାଵାଗ୍ନୌ ଵିଧାନତଃ । ଅଗ୍ନିଂ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣୀକୁର୍ଵନ୍ସୌଭଦ୍ରଃ ପାଣିମଗ୍ରହୀତ୍
ଧୌମ୍ୟ, ତାଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନେ ସହିତ, ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଅଗ୍ନିକୁ ହୋମ କଲେ; ସୁଭଦ୍ରାପୁତ୍ର ଅଗ୍ନିକୁ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରି ତାଙ୍କ ହାତ ଧରିଲେ।
ତତଃ ପାର୍ଥାଯ ସଂହୃଷ୍ଟୋ ମାତ୍ସ୍ଯରାଜୋ ଧନଂ ମହତ୍। ତସ୍ମୈ ଶତସହସ୍ରାଣି ହଯାନାଂ ଵାତରଂହସାମ୍
ତାପରେ ଖୁସି ହୋଇ ମତ୍ସ୍ୟ ରାଜା ପାର୍ଥଙ୍କୁ ବହୁ ଧନ ଦେଲେ—ଲକ୍ଷଟି ତୁର୍ବୁଡ଼ା ଘୋଡ଼ା।
ଦ୍ଵେ ଚ ନାଗଶତେ ମୁଖ୍ଯେ ଧନଂ ବହୁଵିଧଂ ତଦା। ପ୍ରାଦାନ୍ମାତ୍ସ୍ଯପତିର୍ହୃଷ୍ଟଃ କନ୍ଯାଧନମନୁତ୍ତମମ୍
ଏବଂ ଦୁଇଶେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହାତୀ, ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଅନେକ ଧନ—ମତ୍ସ୍ୟ ନାୟକ ଆନନ୍ଦରେ ଅପୂର୍ବ କନ୍ୟାଦାନ ଦେଲେ।
ପାରିବର୍ହଂ ଚ ପାର୍ଥେଭ୍ଯଃ ପ୍ରଦଦୌ ମତ୍ସ୍ଯପୁଙ୍ଗଵଃ । କୃଷ୍ଣେନ ସହ କୌନ୍ତେଯଃ ପ୍ରତ୍ଯଗୃହ୍ଣାତ୍ପ୍ରଭୂତଵତ୍
ମତ୍ସ୍ୟ ମଧ୍ୟେଶ୍ୱର ପାର୍ଥମାନେ ପାଇଁ ଗୃହସାମଗ୍ରୀ ଦେଲେ; କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସହ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ସେଗୁଡ଼ିକୁ ବହୁ ପରିମାଣରେ ଗ୍ରହଣ କଲେ।
କୃତେ ଵିଵାହେ ତୁ ତଦା ଧର୍ମପୁତ୍ରୋ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଃ। ବ୍ରାହ୍ମଣେଭ୍ଯୋ ଦଦୌ ଵିତ୍ତଂ ଯଦୁପାହରଦଚ୍ଯୁତଃ
ବିବାହ ସମ୍ପନ୍ନ ହେବା ପରେ, ଧର୍ମପୁତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଅଚ୍ୟୁତ ଆଣିଥିବା ଧନ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଇଁ ଦେଲେ।
ଗୋସହସ୍ରାଣି ଵସ୍ତ୍ରାଣି ରତ୍ନାନି ଵିଵିଧାନି ଚ। ଭୂଷଣାନି ଚ ସର୍ଵାଣି ଯାନାନି ଶଯନାନି ଚ
ସେଥିରେ ଥିଲା—ହଜାର ଗାଈ, ବସ୍ତ୍ର, ବିଭିନ୍ନ ମଣି, ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଭୂଷଣ, ଯାନ ଓ ଶଯ୍ୟା।