ଵାସୁଦେଵଂ ତଥାଽଽଯାନ୍ତଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପାଣ୍ଡୁସୁତାସ୍ତଦା। ମାତ୍ସ୍ଯେନ ସହିତାଃ ସର୍ଵେ ପ୍ରତ୍ଯୁଦ୍ଯାତା ଜନାର୍ଦନମ୍
ବାସୁଦେବ ଆସୁଛନ୍ତି ବୋଲି ଶୁଣି, ପାଣ୍ଡୁର ପୁଅମାନେ ଓ ମାତ୍ସ୍ୟ ରାଜା ସମେତ ସମସ୍ତେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କୁ ସ୍ୱାଗତ କରିବାକୁ ବାହାରିଲେ।
ଶଙ୍ଖଦୁନ୍ଦୁଭିନିର୍ଘୋଷୈର୍ମଙ୍ଗଲୈଶ୍ଚ ଜନାର୍ଦନମ୍ । ଵଵନ୍ଦୁର୍ମୁଦିତାଃ ସର୍ଵେ ପାଦଯୋସ୍ତସ୍ଯ ପାଣ୍ଡଵାଃ। ମାତ୍ସ୍ଯେନ ସହିତାଃ ସର୍ଵେ ଆନନ୍ଦାଶ୍ରୁପରିପ୍ଲୁତାଃ
ଶଂଖ ଓ ଦୁନ୍ଦୁଭିର ମଙ୍ଗଳ ଧ୍ୱନି ସହିତ, ପାଣ୍ଡବମାନେ ଓ ମାତ୍ସ୍ୟ ରାଜା ସମେତ ସମସ୍ତେ ଆନନ୍ଦରେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କ ପାଦପଦ୍ମରେ ଶିର ନମାଇଲେ, ତାଙ୍କ ଆଖିରୁ ଆନନ୍ଦାଶ୍ରୁ ବହୁଥିଲା।
ତଵ କୃଷ୍ଣ ପ୍ରସାଦାଦ୍ଵୈ ଵର୍ଷାଣ୍ଯେତାନି ସର୍ଵଶଃ। ତ୍ରଯୋଦଶୋପି ଦାଶାର୍ହ ଯଥା ସ ସମଯଃ କୃତଃ
ହେ କୃଷ୍ଣ, ତୁମର କୃପାରେ, ହେ ଦାଶାର୍ହ, ଏହି ତେରୋଟିଏ ବର୍ଷ ଆମେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କଟାଇଛୁ, ଯେପରି ଚୁକ୍ତି ହୋଇଥିଲା।
ଉଷିତାଃ ସ୍ମୋ ଜଗନ୍ନାଥ ତ୍ଵଂ ନାଥୋ ନୋ ଜନାର୍ଦନ। ରକ୍ଷସ୍ଵ ଦେଵଦେଵେଶ ତ୍ଵାମାର୍ଯ ଶରଣଂ ଗତାଃ
ହେ ଜଗନ୍ନାଥ, ଆମେ ତୁମକୁ ନାଥ ବାନ୍ଧି ରହିଛୁ; ହେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର, କାରଣ ଆମେ ଆପଣଙ୍କୁ ଶରଣ ନେଇଛୁ।
ତାନ୍ଵନ୍ଦୂମାନାନ୍ସହସା ପରିଷ୍ଵଜ୍ଯ ଜନାର୍ଦନଃ। ଵିରାଟସ୍ଯ ସହାଯାଂସ୍ତାନ୍ସର୍ଵଯାଦଵସଂଵୃତଃ
ଯନାର୍ଦ୍ଦନ ସମସ୍ତ ଯାଦବଙ୍କ ସହିତ ବନ୍ଦୁମାମାନେ ଯେଉଁମାନେ ବିରାଟଙ୍କ ସହଯୋଗୀ ଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କୁ ଦ୍ରୁତ ଭାବେ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ।
ଯଥାର୍ହଂ ପୂଜଯାମାସ ମୁଦା ପରମଯା ଯୁତଃ। ଵୃଷ୍ଣିଵୀରାଶ୍ଚ ତାନ୍ସର୍ଵାନ୍ଯଥାର୍ହଂ ପ୍ରତିପେଦିରେ
ସେ ବଡ଼ ଆନନ୍ଦରେ ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ଭାବେ ସମ୍ମାନ କଲେ; ଏବଂ ବୃଷ୍ଣି ନାୟକମାନେ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କୁ ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କଲେ।
କୃଷ୍ଣା ଚ ଦେଵକୀପୁତ୍ରଂ ଵଵନ୍ଦେ ପାଦଯୋସ୍ତଥା। ତାମୁଦ୍ଯମ୍ଯ ସୁକେଶାନ୍ତାଂ ନଯନେ ପରିମୃଜ୍ଯ ଚ । ଉଵାଚ ଵାକ୍ଯଂ ଦେଵେଶଃ ସର୍ଵଯାଦଵସନ୍ନିଧୌ
ଦ୍ରୁପଦନନ୍ଦିନୀ କୃଷ୍ଣା ଦେବକୀପୁତ୍ରଙ୍କ ଚରଣରେ ଶିର ନମାଇଲେ; ସେ ତାଙ୍କୁ ଉଠାଇ, ସୁନ୍ଦର କେଶ ଏବଂ ଚକ୍ଷୁମାନେ ସମ୍ଭାଳି, ସମସ୍ତ ଯାଦବଙ୍କ ସମ୍ନାରେ ଦେବତାମନ୍ଦିର ନାୟକ କଥା କହିଲେ।
ମା ଶୋକଂ କୁରୁ କଲ୍ଯାଣି ଧାର୍ତରାଷ୍ଟ୍ରାନ୍ସମାହିତାନ୍। ଅଚିରାଦ୍ଧାତଯିତ୍ଵାଽହଂ ପାର୍ଥେନ ସହିତଃ କ୍ଷିତିମ୍
ହେ ଶୁଭେ, ତୁମେ ଦୁଃଖ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ; ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନେ ଏକଠି ହୋଇଛନ୍ତି। ଶୀଘ୍ର ହେବ, ମୁଁ ପାର୍ଥ ସହିତ ଏମାନେଙ୍କୁ ହରାଇ ଭୂମି ଫେରାଇ ଦେବି।
ଯୁଧିଷ୍ଠିରାଯ ଦାସ୍ଯାମି ଯାତୁ ତେ ମାନସୋ ଜ୍ଵରଃ। ଅଭିମନ୍ଯୁନା ଚ ପାର୍ଥେନରୌକ୍ମିଣେଯେନ ତେ ଶପେ
ମୁଁ ରାଜ୍ୟ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ଦେବି; ତୁମର ମନର ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦୂର ହେଉ। ଅଭିମନ୍ୟୁ, ପାର୍ଥ ଏବଂ ରୁକ୍ମିଣୀପୁତ୍ରଙ୍କ ନାମରେ ମୁଁ ଏହା ଶପଥ କରୁଛି।
ସତ୍ଯମେତଦ୍ଵଚୋ ମହ୍ଯମଵୈହି ତ୍ଵମନିନ୍ଦିତେ। ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ତାଂ ଵିସୃଜ୍ଯାଥ ପ୍ରୀଯମାଣୋ ଯୁଧିଷ୍ଠିରମ୍। ଅନ୍ଵାସ୍ତ ଵୃଷ୍ଣିଶାର୍ଦୂଲଃ ସହ ଵୃଷ୍ଣ୍ଯନ୍ଧକୈସ୍ତଥା
ମୋର ଏହି କଥା ସତ୍ୟ ବୋଲି ଜାଣ, ହେ ନିର୍ମଳା। ଏପରି କହି, ସେ ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିଲେ ଏବଂ ଖୁସି ହୋଇ, ବୃଷ୍ଣିମଧ୍ୟରେ ସିଂହ ସଦୃଶ, ବୃଷ୍ଣି ଏବଂ ଅନ୍ଧକମାନେ ସହିତ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କଲେ।
କାଶିରାଜଶ୍ଚ ଶୈବ୍ଯଶ୍ଚ ଭଜମାନୌ ଯୁଧିଷ୍ଠିରମ୍। ଅକ୍ଷୌହିଣୀଭ୍ଯାଂ ସହିତାଵାଗତୌ ପୃଥିଵୀପତୀ
କାଶୀରାଜ ଏବଂ ଶୈବ୍ୟ, ଦୁଇଜଣ ଭଜମାନ, ଦୁଇ ଅକ୍ଷୌହିଣୀ ସେନା ସହିତ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିଲେ।
ଅକ୍ଷୌହିଣୀଭିଃ ପାଞ୍ଚାଲସ୍ତିସୃଭିଶ୍ଚ ମହାବଲଃ। ଦ୍ରୌପଦ୍ଯାଶ୍ଚ ସୁତା ଵୀରାଃ ଶିଖଣ୍ଡୀ ଚାପରାଜିତଃ
ତିନି ଅକ୍ଷୌହିଣୀ ପାଞ୍ଚାଳ ସେନା, ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ ପୁଅମାନେ ଏବଂ ଅଜୟ ଶିଖଣ୍ଡୀ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ଧୃଷ୍ଟଦ୍ଯୁମ୍ନଶ୍ଚ ଦୁର୍ଧର୍ଷଃ ସର୍ଵଶସ୍ତ୍ରଭୃତାଂଵରଃ। ଉପପ୍ଲାଵ୍ଯଂ ଯଯୁଃ ଶୀଘ୍ରଂ ପାଣ୍ଡଵାର୍ଥେ ମହାବଲାଃ
ଅପରାଜିତ ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନ, ସମସ୍ତ ଶସ୍ତ୍ରଧାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ଉପପ୍ଲବ୍ୟକୁ ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସେନା ସହିତ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ଗଲେ।
ତତଃ ଶତସହସ୍ରାଣି ପ୍ରଯୁତାନ୍ଯର୍ବୁଦାନି ଚ। ସମୀପମଭିଵର୍ତନ୍ତେ ଯୋଧା ଯୌଧିଷ୍ଠିରଂ ବଲମ୍
ତାପରେ ଶତ ହଜାର, କୋଟି ଏବଂ ଦଶ କୋଟି ଯୋଧା ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ସେନାରେ ଯୋଗ ଦେଲେ।
ସମୁଦ୍ରମିଵ ଧର୍ମାନ୍ତେ ସ୍ରୋତଃଶ୍ରେଷ୍ଠାଃ ପୃଥକ୍ପୃଥକ୍। ଆପୂରଯନ୍ମହୀପାଲା ଯଜ୍ଵାନୋ ଭୂରିଦକ୍ଷିଣୈଃ । ଵେଦାଵଭୃଥସଂପନ୍ନାଃ ଶୂରାଃ ସର୍ଵେ ତନୁତ୍ଯଜଃ
ଯେପରି ଯଜ୍ଞ ଶେଷରେ ବିଭିନ୍ନ ନଦୀ ମିଶି ସମୁଦ୍ରକୁ ପୂରଣ କରେ, ସେପରି ଦାନଶୀଳ, ବେଦିକ କାର୍ଯ୍ୟରେ ପାରଙ୍ଗତ, ଶୂର ଏବଂ ଆତ୍ମନିବେଶୀ ରାଜାମାନେ ଅଲଗା ଅଲଗା ଭାବେ ଭୂମିକୁ ପୂରଣ କଲେ।
ତାନାଗତାନଭିପ୍ରେକ୍ଷ୍ଯ ପାର୍ଥୋ ଜ୍ଞାନଭୃତାଂ ଵରଃ। ପୂଜଯାମାସ ଵିଧିଵଦ୍ଯଥାର୍ହଂ ରାଜସତ୍ତମାନ୍
ସେମାନେ ଆସିଥିବାକୁ ଦେଖି, ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପାର୍ଥ, ରାଜାମାନେଙ୍କୁ ଯଥାବିଧି ଏବଂ ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ଭାବେ ସମ୍ମାନ କଲେ।
ପାରିବର୍ହଂ ଦଦୌ କୃଷ୍ଣଃ ପାଣ୍ଡଵାନାଂ ମହାତ୍ମନାମ୍। ସ୍ତ୍ରିଯୋ ଵାସାଂସି ରତ୍ନାନି ପୃଥକ୍ପୃଥଗନେକଶଃ
କୃଷ୍ଣ ମହାତ୍ମା ପାଣ୍ଡବମାନେଙ୍କୁ ନାରୀ, ବସ୍ତ୍ର ଏବଂ ରତ୍ନ ବିଭିନ୍ନ ଭାବରେ ଏବଂ ପ୍ରଚୁର ପରିମାଣରେ ଦାନ କଲେ।
ରାଜାନୋ ରାଜପୁତ୍ରାଶ୍ଚ ନିଵୃତ୍ତେ ସମଯେ ତଥା। ଯଥାଂର୍ହ ପାଣ୍ଡଵଶ୍ରେଷ୍ଠୈରଵର୍ତନ୍ତାଭିପୂଜିତାଃ। ଆସନ୍ପ୍ରହୃଷ୍ଟମନସଃ ପାରିବର୍ହଂ ଦଦୁସ୍ତଦା
ସମୟ ଶେଷ ହେଲାପରେ, ରାଜାମାନେ ଏବଂ ରାଜପୁତ୍ରମାନେ, ପାଣ୍ଡବମାନେଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ, ଖୁସି ହୃଦୟରେ ବିଦାୟ ନେଲେ ଏବଂ ପ୍ରତିଦାନ ଦେଲେ।
ସର୍ଵେଷୁ ସମଵେତେଷୁ ରାଜଭିର୍ଵୃଷ୍ଣିଭିଃ ସହ। ଵିଵାହୋ ଵିଧଵଦ୍ରାଜନ୍ଵଵୃଧେ କୁରୁମାତ୍ସ୍ଯଯୋଃ
ସମସ୍ତ ରାଜା ଏବଂ ବୃଷ୍ଣିମାନେ ଏକଠି ହେବାପରେ, ରାଜନ, କୁରୁ ଏବଂ ମାତ୍ସ୍ୟ ଦ୍ୱୟର ବିବାହ ଯଥାବିଧି ଉତ୍ସବ ହେଲା।
ତତଃ ଶଙ୍ଖା ମୃଦଙ୍ଗାଶ୍ଚ ଗୋମୁଖା ଡିଣ୍ଡିମାସ୍ତଦା। ଅଭିମନ୍ଯୋର୍ଵିଵାହେ ତୁ ନେଦୁର୍ମାତ୍ସ୍ଯସ୍ଯ ଵେଶ୍ମନି
ତାପରେ ଅଭିମନ୍ୟୁଙ୍କ ବିବାହରେ, ମାତ୍ସ୍ୟ ରାଜାଙ୍କ ମହଳରେ ଶଂଖ, ମୃଦଙ୍ଗ, ଗୋମୁଖ ଏବଂ ଢୋଳ ଉଚ୍ଚ ସ୍ବରରେ ବାଜିଲା।
ଉଚ୍ଚାଵଚାନ୍ମୃଗାଞ୍ଜଘ୍ନୁର୍ମେଧ୍ଯାଂଶ୍ଚ ଶତଶସ୍ତଥା। ଭକ୍ଷ୍ଯାନ୍ନଭୋଜ୍ଯପାନାନି ପ୍ରଭୂତାନ୍ଯଭ୍ଯହାରଯନ୍
ସେମାନେ ଶତଶଃ ବନ୍ୟପଶୁ ଏବଂ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଉପଯୋଗୀ ପଶୁ ବଳି ଦେଲେ; ବହୁ ପ୍ରକାର ଖାଦ୍ୟ, ମିଠା ଓ ପାନୀୟ ଆଣିଲେ।
ଗାଯନାଖ୍ଯାନଶୀଲାଶ୍ଚ ନଟା ଵୈତାଲିକାସ୍ତଥା। ସ୍ତୁଵନ୍ତସ୍ତାନୁପାତିଷ୍ଠନ୍ସୂତାଶ୍ଚ ସହ ମାଗଧୈଃ
ଗାୟକ, କଥାକାର, ନଟ ଏବଂ ବିରୁଦାବଳୀ, ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରି, ରଥଚାଳକ ଏବଂ ମାଗଧ ସଙ୍ଗୀତକାରମାନେ ସହିତ ସେଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।
ସ୍ତ୍ରିଯୋ ଵୃଦ୍ଧାସ୍ତରୁଣ୍ଯଶ୍ଚ ଉତ୍ସଵେ ତସ୍ଯ ମଙ୍ଗଲେ। ଦ୍ରୌପଦ୍ଯନ୍ତଃପୁରେ ଚୈଵ ଵିରାଟସ୍ଯ ଗୃହେ ସ୍ତ୍ରିଯଃ
ସେହି ମଙ୍ଗଳ ଉତ୍ସବରେ ବୟସ୍କ ଓ ଯୁବତୀ ସମସ୍ତ ଜଣେ ଯୋଗ ଦେଇଥିଲେ, ଡ୍ରୌପଦୀଙ୍କ ଅନ୍ତଃପୁର ଓ ବିରାଟଙ୍କ ଘରର ଜଣେ ଜଣେ ଜଣେ ମହିଳାମାନେ ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ସୁଦେଷ୍ଣାଂ ତୁ ପୁରସ୍କୃତ୍ଯ ମତ୍ସ୍ଯାନାମପି ଚ ସ୍ତ୍ରିଯଃ। ଆଜଗ୍ମୁଶ୍ଚାରୁପୀନାଙ୍ଗ୍ଯଃ ସୁମୃଷ୍ଟମଣିକୁଣ୍ଡଲାଃ
ସୁଦେଷ୍ଣାଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖି, ମତ୍ସ୍ୟ ରାଜ୍ୟର ଅନେକ ମହିଳା, ଯେଉଁମାନେ ଶୁଭ୍ର ଅଙ୍ଗ ଓ ଚମକୁଥିବା ମଣି ଦାନ୍ତି ଖଣ୍ଡ ଧରିଥିଲେ, ସେମାନେ ଆସିଥିଲେ।
ଵର୍ଣୋପପନ୍ନାସ୍ତା ନାର୍ଯୋ ରୂପଵନ୍ତଯଃ ସ୍ଵଲଂକୃତାଃ। ସର୍ଵାସାମଭଵତ୍କୃଷ୍ଣା ରୂପେଣ ଵପୁଷାଽଧିକା
ସେମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରୂପ ଓ ରଙ୍ଗରେ ଭଲ ଥିଲେ, ଭଲଭାବେ ଶୃଙ୍ଗାରିତ ଥିଲେ, ତଥାପି ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଡ୍ରୌପଦୀ ରୂପ ଓ ଆକୃତିରେ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଥିଲେ।
ପରିଵାର୍ଯୋତ୍ତରାଂ ଶ୍ଲାଘ୍ଯାଂ ରାଜପୁତ୍ରୀମଲଂକୃତାମ୍। ସୁତାମିଵ ମହେନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ପୁରସ୍କୃତ୍ଯୋପତସ୍ଥିରେ
ସେମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ଶୃଙ୍ଗାରିତ ରାଜକୁମାରୀ ଉତ୍ତରାଙ୍କୁ ଘେରି ରହିଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖି, ମହାଇନ୍ଦ୍ରର ଝିଅ ପରି ସମ୍ମାନ ଦେଇ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।
ଭୃଙ୍ଗାରୁଂ ତୁ ସମାଦାଯ ସୌଵର୍ଣଂ ଜଲପୂରିତମ୍। ପାର୍ଥସ୍ଯ ହସ୍ତେ ସହସା ସୁତାମିନ୍ଦୀଵରେକ୍ଷଣାମ୍। ସ୍ନୁଷାର୍ଥଂ ପ୍ରାକ୍ଷିପଦ୍ଵାରି ଵିରାଟୋ ଵାହିନୀପତିଃ
ତାପରେ ବିରାଟ ରାଜା, ତାଙ୍କର ସେନାପତି ଭାବେ, ସୁବର୍ଣ୍ଣର ଭାଣ୍ଡରେ ପାଣି ଭରି, ଏକାଏକି ନୀଳ କମଳ ନୟନ ପାର୍ଥଙ୍କ ହାତରେ, ପୁଅର ବଧୁ ପାଇଁ, ପାଣି ଢାଳିଦେଲେ।
ତାଂ ପ୍ରତ୍ଯଗୃହ୍ଣାକୌନ୍ତେଯଃ ସୁତସ୍ଯାର୍ଥେ ମହାମନାଃ । ସୌଭଦ୍ରାଶ୍ଚାନଵଦ୍ଯାଙ୍ଗୋ ଵିରାଟତନଯାଂ ତଦା
କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ମହାମନା ପାର୍ଥ ତାଙ୍କ ପୁଅ ପାଇଁ ଉତ୍ତରାଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କଲେ, ଏବଂ ନିର୍ମଳ ଅଙ୍ଗ ଥିବା ସୁଭଦ୍ରାପୁତ୍ର ଏହି ସମୟରେ ବିରାଟଙ୍କ ଝିଅକୁ ଗ୍ରହଣ କଲେ।
ତତ୍ରାତିଷ୍ଠଦ୍ଗୃହୀତ୍ଵା ତୁ ରୂପମିନ୍ଦ୍ରାସ୍ଯ ଧାରଯନ୍। ସ୍ନୁଷାଂ ତାଂ ପରିଗୃହ୍ଣାନଃ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ରୋ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଃ
ସେଠାରେ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ରୂପ ଧାରଣ କରି, ବଧୁକୁ ଧରି ଦାଡ଼ି ରହିଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ସ୍ନୁଷା ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କଲେ।
ଦ୍ରୁପଦଶ୍ଚ ଵିରାଟଶ୍ଚ ଶିଖଣ୍ଡୀ ଚ ମହାବଲଃ । ଯୁଯୁଧାନଶ୍ଚ ଶୈବ୍ଯଶ୍ଚ ଧୃଷ୍ଟଦ୍ଯୁମ୍ନଶ୍ଚ ସାତ୍ଯକିଃ
ଦ୍ରୁପଦ, ବିରାଟ, ଶିଖଣ୍ଡୀ, ଯୁୟୁଧାନ, ଶୈବ୍ୟ, ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନ ଏବଂ ସାତ୍ୟକି—