ତତସ୍ତ୍ରଯୋଦଶେ ଵର୍ଷେ ନିଵୃତ୍ତେ ପଞ୍ଚ ପାଣ୍ଡଵାଃ। ଉପପ୍ଲାଵ୍ଯେ ଵିରାଟସ୍ଯ ଵାସଂ ଚକ୍ରୁଃ ପୁରୋତ୍ତମେ
ତେବେ, ତେରୋଟିଏ ବର୍ଷ ଶେଷ ହେବା ପରେ, ପାଞ୍ଚ ପାଣ୍ଡବ ରାଜା ବିରାଟଙ୍କ ଉପପ୍ଲାବ୍ୟ ନଗରରେ ବାସ କଲେ।
ଦୂତାନ୍ମିତ୍ରେଷୁ ସର୍ଵେଷୁ ଜ୍ଞାତିସଂବନ୍ଧିକେଷ୍ଵପି। ପ୍ରେଷଯାମାସ କୌନ୍ତେଯୋ ଵିରାଟଶ୍ଚ ମହୀପତିଃ
କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ଓ ବିରାଟ ରାଜା, ସମସ୍ତ ବନ୍ଧୁ, ଆତ୍ମୀୟ ଓ ସାଥିମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଦୂତମାନେ ପଠାଇଲେ।
ତେଷୁ ତତ୍ରୋପଵିଷ୍ଟେଷୁ ପ୍ରେଷିତେଷୁ ତତସ୍ତତଃ । ତତ୍ରାଗମନ୍ମହାବାହୁର୍ଵନମାଲୀ ବଲାନୁଜଃ
ସେଠାରେ ସମସ୍ତେ ବସିଥିବାବେଳେ, ଦୂତମାନେ ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ପଠାଯିବା ସମୟରେ, ବଳରାମଙ୍କ ଭାଇ, ମହାବଳଶାଳୀ ଓ ମାଳାଧାରୀ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଆସିଲେ।
ତସ୍ମିନ୍କାଲେ ନିଶମ୍ଯାଥ ଦୂତଵାକ୍ଯଂ ଜନାର୍ଦନଃ। ଦଯିତଂ ସ୍ଵସ୍ତ୍ରିଯଂ ପୁତ୍ରଂ ସୁଭଦ୍ରାଯାଃ ସୁମାନିତମ୍। ଅଭିମନ୍ଯୁଂ ସମାଦାଯ ରାମେଣ ସହିତସ୍ତଦା
ସେ ସମୟରେ, ଦୂତର କଥା ଶୁଣି, ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟ ବୋନ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କ ପୁଅ ଆଭିମନ୍ୟୁଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ସହିତ ନେଇ, ବଳରାମ ସହିତ ଯାତ୍ରା କଲେ।
ସର୍ଵଯାଦଵମୁଖ୍ଯୈଶ୍ଚ ସଂଵୃତଃ ପରଵୀରହା। ଶଙ୍ଖଦୁନ୍ଦୁଭିନିର୍ଘୋଷୈର୍ଵିରାଟନଗରଂ ଯଯୌ
ସମସ୍ତ ଯାଦବମାନଙ୍କ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ ତାଙ୍କୁ ଘେରି ରହିଥିଲେ, ଶଂଖ ଓ ଦୁନ୍ଦୁଭିର ଶୁଭ ଧ୍ୱନି ସହିତ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ନାଶକ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ବିରାଟ ନଗରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
କୃତଵର୍ମା ଚ ହାର୍ଦିକ୍ଯୋ ଯୁଯୁଧାନଶ୍ଚ ସାତ୍ଯକିଃ। ଅନାଧୃଷ୍ଟିସ୍ତଥାଽକ୍ରୂରଃ ସାଂବୋ ନିଶଠ ଏଵ ଚ। ପ୍ରଦ୍ଯୁମ୍ନଶ୍ଚ ମହାବାହୁରୁଲ୍ମୁକଶ୍ଚ ମହାବଲଃ
ହାର୍ଦ୍ଦିକ୍ୟ କୃତବର୍ମା, ଯୁୟୁଧାନ ସାତ୍ୟକି, ଅନାଧୃଷ୍ଟ, ଅକୃର, ସାମ୍ବ, ନିଶଠ, ମହାବାହୁ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଓ ମହାବଳୀ ଉଲ୍ମୁକ—
ଅଭିମନ୍ଯୁମୁପାଦାଯ ସହ ମାତ୍ରା ପରନ୍ତପାଃ। କୃଷ୍ଣେନ ସହିତାଃ ସର୍ଵେ ପାଣ୍ଡଵାନ୍ଦ୍ରଷ୍ଟୁମାଗତାଃ
ଏହି ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁନାଶକମାନେ, ତାଙ୍କ ମାଆମାନେ ସହିତ, ଆଭିମନ୍ୟୁଙ୍କୁ ନେଇ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ସହିତ ପାଣ୍ଡବମାନେକୁ ଦେଖିବାକୁ ଆସିଲେ।
ଇନ୍ଦ୍ରସେନାଦଯଶ୍ଚୈଵ ରଥୈସ୍ତୈଃ ସୁସମାହିତୈଃ । ଉପେଯୁଃ ସହିତାଃ ସର୍ଵେ ପରିସଂଵତ୍ସରୋଷିତାଃ
ଇନ୍ଦ୍ରସେନ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ତୟାରି ସହିତ ତାଙ୍କ ରଥରେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ, ବର୍ଷ ଭରି ବନବାସ କଟାଇ ଆସିଥିଲେ।
ଦଶନାଗସହସ୍ରାଣି ହଯାନାଂ ଦ୍ଵିଗୁଣଂ ତଥା। ରଥାନାଂ ନିଯୁତଂ ପୂର୍ଣଂ ନିଖର୍ଵଂ ଚ ପଦାତଯଃ
ଦଶ ହଜାର ହାତୀ, ତାହାର ଦୁଇଗୁଣା ଘୋଡ଼ା, ଏକ ଲକ୍ଷ ରଥ ଓ ଅସଂଖ୍ୟ ପଦାତି ସେଠାରେ ଥିଲେ।
ଵୃଷ୍ଣ୍ଯନ୍ଧକାଶ୍ଚ ଶତଶୋ ଭୋଜାଶ୍ଚ ପରମୌଜସଃ। ଅନ୍ଯୁର୍ଵୃଷ୍ଣିଶାର୍ଦୂଲଂ ଵାସୁଦେଵଂ ମହାବଲମ୍
ଶତଶଃ ବୃଷ୍ଣି ଓ ଆନ୍ଧକ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭୋଜମାନେ, ସମସ୍ତେ ବୃଷ୍ଣିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବାଘ ଭଳି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ନେତୃତ୍ୱ ଦେଉଥିଲେ।
ଵାସୁଦେଵଂ ତଥାଽଽଯାନ୍ତଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ପାଣ୍ଡୁସୁତାସ୍ତଦା। ମାତ୍ସ୍ଯେନ ସହିତାଃ ସର୍ଵେ ପ୍ରତ୍ଯୁଦ୍ଯାତା ଜନାର୍ଦନମ୍
ବାସୁଦେବ ଆସୁଛନ୍ତି ବୋଲି ଶୁଣି, ପାଣ୍ଡୁର ପୁଅମାନେ ଓ ମାତ୍ସ୍ୟ ରାଜା ସମେତ ସମସ୍ତେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କୁ ସ୍ୱାଗତ କରିବାକୁ ବାହାରିଲେ।
ଶଙ୍ଖଦୁନ୍ଦୁଭିନିର୍ଘୋଷୈର୍ମଙ୍ଗଲୈଶ୍ଚ ଜନାର୍ଦନମ୍ । ଵଵନ୍ଦୁର୍ମୁଦିତାଃ ସର୍ଵେ ପାଦଯୋସ୍ତସ୍ଯ ପାଣ୍ଡଵାଃ। ମାତ୍ସ୍ଯେନ ସହିତାଃ ସର୍ଵେ ଆନନ୍ଦାଶ୍ରୁପରିପ୍ଲୁତାଃ
ଶଂଖ ଓ ଦୁନ୍ଦୁଭିର ମଙ୍ଗଳ ଧ୍ୱନି ସହିତ, ପାଣ୍ଡବମାନେ ଓ ମାତ୍ସ୍ୟ ରାଜା ସମେତ ସମସ୍ତେ ଆନନ୍ଦରେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କ ପାଦପଦ୍ମରେ ଶିର ନମାଇଲେ, ତାଙ୍କ ଆଖିରୁ ଆନନ୍ଦାଶ୍ରୁ ବହୁଥିଲା।
ତଵ କୃଷ୍ଣ ପ୍ରସାଦାଦ୍ଵୈ ଵର୍ଷାଣ୍ଯେତାନି ସର୍ଵଶଃ। ତ୍ରଯୋଦଶୋପି ଦାଶାର୍ହ ଯଥା ସ ସମଯଃ କୃତଃ
ହେ କୃଷ୍ଣ, ତୁମର କୃପାରେ, ହେ ଦାଶାର୍ହ, ଏହି ତେରୋଟିଏ ବର୍ଷ ଆମେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କଟାଇଛୁ, ଯେପରି ଚୁକ୍ତି ହୋଇଥିଲା।
ଉଷିତାଃ ସ୍ମୋ ଜଗନ୍ନାଥ ତ୍ଵଂ ନାଥୋ ନୋ ଜନାର୍ଦନ। ରକ୍ଷସ୍ଵ ଦେଵଦେଵେଶ ତ୍ଵାମାର୍ଯ ଶରଣଂ ଗତାଃ
ହେ ଜଗନ୍ନାଥ, ଆମେ ତୁମକୁ ନାଥ ବାନ୍ଧି ରହିଛୁ; ହେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର, କାରଣ ଆମେ ଆପଣଙ୍କୁ ଶରଣ ନେଇଛୁ।
ତାନ୍ଵନ୍ଦୂମାନାନ୍ସହସା ପରିଷ୍ଵଜ୍ଯ ଜନାର୍ଦନଃ। ଵିରାଟସ୍ଯ ସହାଯାଂସ୍ତାନ୍ସର୍ଵଯାଦଵସଂଵୃତଃ
ଯନାର୍ଦ୍ଦନ ସମସ୍ତ ଯାଦବଙ୍କ ସହିତ ବନ୍ଦୁମାମାନେ ଯେଉଁମାନେ ବିରାଟଙ୍କ ସହଯୋଗୀ ଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କୁ ଦ୍ରୁତ ଭାବେ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ।
ଯଥାର୍ହଂ ପୂଜଯାମାସ ମୁଦା ପରମଯା ଯୁତଃ। ଵୃଷ୍ଣିଵୀରାଶ୍ଚ ତାନ୍ସର୍ଵାନ୍ଯଥାର୍ହଂ ପ୍ରତିପେଦିରେ
ସେ ବଡ଼ ଆନନ୍ଦରେ ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ଭାବେ ସମ୍ମାନ କଲେ; ଏବଂ ବୃଷ୍ଣି ନାୟକମାନେ ମଧ୍ୟ ସେମାନଙ୍କୁ ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କଲେ।
କୃଷ୍ଣା ଚ ଦେଵକୀପୁତ୍ରଂ ଵଵନ୍ଦେ ପାଦଯୋସ୍ତଥା। ତାମୁଦ୍ଯମ୍ଯ ସୁକେଶାନ୍ତାଂ ନଯନେ ପରିମୃଜ୍ଯ ଚ । ଉଵାଚ ଵାକ୍ଯଂ ଦେଵେଶଃ ସର୍ଵଯାଦଵସନ୍ନିଧୌ
ଦ୍ରୁପଦନନ୍ଦିନୀ କୃଷ୍ଣା ଦେବକୀପୁତ୍ରଙ୍କ ଚରଣରେ ଶିର ନମାଇଲେ; ସେ ତାଙ୍କୁ ଉଠାଇ, ସୁନ୍ଦର କେଶ ଏବଂ ଚକ୍ଷୁମାନେ ସମ୍ଭାଳି, ସମସ୍ତ ଯାଦବଙ୍କ ସମ୍ନାରେ ଦେବତାମନ୍ଦିର ନାୟକ କଥା କହିଲେ।
ମା ଶୋକଂ କୁରୁ କଲ୍ଯାଣି ଧାର୍ତରାଷ୍ଟ୍ରାନ୍ସମାହିତାନ୍। ଅଚିରାଦ୍ଧାତଯିତ୍ଵାଽହଂ ପାର୍ଥେନ ସହିତଃ କ୍ଷିତିମ୍
ହେ ଶୁଭେ, ତୁମେ ଦୁଃଖ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ; ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନେ ଏକଠି ହୋଇଛନ୍ତି। ଶୀଘ୍ର ହେବ, ମୁଁ ପାର୍ଥ ସହିତ ଏମାନେଙ୍କୁ ହରାଇ ଭୂମି ଫେରାଇ ଦେବି।
ଯୁଧିଷ୍ଠିରାଯ ଦାସ୍ଯାମି ଯାତୁ ତେ ମାନସୋ ଜ୍ଵରଃ। ଅଭିମନ୍ଯୁନା ଚ ପାର୍ଥେନରୌକ୍ମିଣେଯେନ ତେ ଶପେ
ମୁଁ ରାଜ୍ୟ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ଦେବି; ତୁମର ମନର ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦୂର ହେଉ। ଅଭିମନ୍ୟୁ, ପାର୍ଥ ଏବଂ ରୁକ୍ମିଣୀପୁତ୍ରଙ୍କ ନାମରେ ମୁଁ ଏହା ଶପଥ କରୁଛି।
ସତ୍ଯମେତଦ୍ଵଚୋ ମହ୍ଯମଵୈହି ତ୍ଵମନିନ୍ଦିତେ। ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ତାଂ ଵିସୃଜ୍ଯାଥ ପ୍ରୀଯମାଣୋ ଯୁଧିଷ୍ଠିରମ୍। ଅନ୍ଵାସ୍ତ ଵୃଷ୍ଣିଶାର୍ଦୂଲଃ ସହ ଵୃଷ୍ଣ୍ଯନ୍ଧକୈସ୍ତଥା
ମୋର ଏହି କଥା ସତ୍ୟ ବୋଲି ଜାଣ, ହେ ନିର୍ମଳା। ଏପରି କହି, ସେ ତାଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିଲେ ଏବଂ ଖୁସି ହୋଇ, ବୃଷ୍ଣିମଧ୍ୟରେ ସିଂହ ସଦୃଶ, ବୃଷ୍ଣି ଏବଂ ଅନ୍ଧକମାନେ ସହିତ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କଲେ।
କାଶିରାଜଶ୍ଚ ଶୈବ୍ଯଶ୍ଚ ଭଜମାନୌ ଯୁଧିଷ୍ଠିରମ୍। ଅକ୍ଷୌହିଣୀଭ୍ଯାଂ ସହିତାଵାଗତୌ ପୃଥିଵୀପତୀ
କାଶୀରାଜ ଏବଂ ଶୈବ୍ୟ, ଦୁଇଜଣ ଭଜମାନ, ଦୁଇ ଅକ୍ଷୌହିଣୀ ସେନା ସହିତ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିଲେ।
ଅକ୍ଷୌହିଣୀଭିଃ ପାଞ୍ଚାଲସ୍ତିସୃଭିଶ୍ଚ ମହାବଲଃ। ଦ୍ରୌପଦ୍ଯାଶ୍ଚ ସୁତା ଵୀରାଃ ଶିଖଣ୍ଡୀ ଚାପରାଜିତଃ
ତିନି ଅକ୍ଷୌହିଣୀ ପାଞ୍ଚାଳ ସେନା, ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ ପୁଅମାନେ ଏବଂ ଅଜୟ ଶିଖଣ୍ଡୀ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ଧୃଷ୍ଟଦ୍ଯୁମ୍ନଶ୍ଚ ଦୁର୍ଧର୍ଷଃ ସର୍ଵଶସ୍ତ୍ରଭୃତାଂଵରଃ। ଉପପ୍ଲାଵ୍ଯଂ ଯଯୁଃ ଶୀଘ୍ରଂ ପାଣ୍ଡଵାର୍ଥେ ମହାବଲାଃ
ଅପରାଜିତ ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନ, ସମସ୍ତ ଶସ୍ତ୍ରଧାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ଉପପ୍ଲବ୍ୟକୁ ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସେନା ସହିତ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ଗଲେ।
ତତଃ ଶତସହସ୍ରାଣି ପ୍ରଯୁତାନ୍ଯର୍ବୁଦାନି ଚ। ସମୀପମଭିଵର୍ତନ୍ତେ ଯୋଧା ଯୌଧିଷ୍ଠିରଂ ବଲମ୍
ତାପରେ ଶତ ହଜାର, କୋଟି ଏବଂ ଦଶ କୋଟି ଯୋଧା ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ସେନାରେ ଯୋଗ ଦେଲେ।
ସମୁଦ୍ରମିଵ ଧର୍ମାନ୍ତେ ସ୍ରୋତଃଶ୍ରେଷ୍ଠାଃ ପୃଥକ୍ପୃଥକ୍। ଆପୂରଯନ୍ମହୀପାଲା ଯଜ୍ଵାନୋ ଭୂରିଦକ୍ଷିଣୈଃ । ଵେଦାଵଭୃଥସଂପନ୍ନାଃ ଶୂରାଃ ସର୍ଵେ ତନୁତ୍ଯଜଃ
ଯେପରି ଯଜ୍ଞ ଶେଷରେ ବିଭିନ୍ନ ନଦୀ ମିଶି ସମୁଦ୍ରକୁ ପୂରଣ କରେ, ସେପରି ଦାନଶୀଳ, ବେଦିକ କାର୍ଯ୍ୟରେ ପାରଙ୍ଗତ, ଶୂର ଏବଂ ଆତ୍ମନିବେଶୀ ରାଜାମାନେ ଅଲଗା ଅଲଗା ଭାବେ ଭୂମିକୁ ପୂରଣ କଲେ।
ତାନାଗତାନଭିପ୍ରେକ୍ଷ୍ଯ ପାର୍ଥୋ ଜ୍ଞାନଭୃତାଂ ଵରଃ। ପୂଜଯାମାସ ଵିଧିଵଦ୍ଯଥାର୍ହଂ ରାଜସତ୍ତମାନ୍
ସେମାନେ ଆସିଥିବାକୁ ଦେଖି, ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପାର୍ଥ, ରାଜାମାନେଙ୍କୁ ଯଥାବିଧି ଏବଂ ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ଭାବେ ସମ୍ମାନ କଲେ।
ପାରିବର୍ହଂ ଦଦୌ କୃଷ୍ଣଃ ପାଣ୍ଡଵାନାଂ ମହାତ୍ମନାମ୍। ସ୍ତ୍ରିଯୋ ଵାସାଂସି ରତ୍ନାନି ପୃଥକ୍ପୃଥଗନେକଶଃ
କୃଷ୍ଣ ମହାତ୍ମା ପାଣ୍ଡବମାନେଙ୍କୁ ନାରୀ, ବସ୍ତ୍ର ଏବଂ ରତ୍ନ ବିଭିନ୍ନ ଭାବରେ ଏବଂ ପ୍ରଚୁର ପରିମାଣରେ ଦାନ କଲେ।
ରାଜାନୋ ରାଜପୁତ୍ରାଶ୍ଚ ନିଵୃତ୍ତେ ସମଯେ ତଥା। ଯଥାଂର୍ହ ପାଣ୍ଡଵଶ୍ରେଷ୍ଠୈରଵର୍ତନ୍ତାଭିପୂଜିତାଃ। ଆସନ୍ପ୍ରହୃଷ୍ଟମନସଃ ପାରିବର୍ହଂ ଦଦୁସ୍ତଦା
ସମୟ ଶେଷ ହେଲାପରେ, ରାଜାମାନେ ଏବଂ ରାଜପୁତ୍ରମାନେ, ପାଣ୍ଡବମାନେଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ, ଖୁସି ହୃଦୟରେ ବିଦାୟ ନେଲେ ଏବଂ ପ୍ରତିଦାନ ଦେଲେ।
ସର୍ଵେଷୁ ସମଵେତେଷୁ ରାଜଭିର୍ଵୃଷ୍ଣିଭିଃ ସହ। ଵିଵାହୋ ଵିଧଵଦ୍ରାଜନ୍ଵଵୃଧେ କୁରୁମାତ୍ସ୍ଯଯୋଃ
ସମସ୍ତ ରାଜା ଏବଂ ବୃଷ୍ଣିମାନେ ଏକଠି ହେବାପରେ, ରାଜନ, କୁରୁ ଏବଂ ମାତ୍ସ୍ୟ ଦ୍ୱୟର ବିବାହ ଯଥାବିଧି ଉତ୍ସବ ହେଲା।
ତତଃ ଶଙ୍ଖା ମୃଦଙ୍ଗାଶ୍ଚ ଗୋମୁଖା ଡିଣ୍ଡିମାସ୍ତଦା। ଅଭିମନ୍ଯୋର୍ଵିଵାହେ ତୁ ନେଦୁର୍ମାତ୍ସ୍ଯସ୍ଯ ଵେଶ୍ମନି
ତାପରେ ଅଭିମନ୍ୟୁଙ୍କ ବିବାହରେ, ମାତ୍ସ୍ୟ ରାଜାଙ୍କ ମହଳରେ ଶଂଖ, ମୃଦଙ୍ଗ, ଗୋମୁଖ ଏବଂ ଢୋଳ ଉଚ୍ଚ ସ୍ବରରେ ବାଜିଲା।