ସଂନିଯମ୍ଯ ହଯାନେତାନ୍ମନ୍ଦଂ ଵାହଯ ସାରଥେ । ଆଚାର୍ଯପୁତ୍ରଂ ସମରେ ଯୋଧଯିଷ୍ଯେଽପରାଜିତମ୍
ଏହି ଘୋଡ଼ାମାନେକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି, ଧୀରେ ଚଳାନ୍ତୁ ସାରଥି; ମୁଁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଜୟ ଗୁରୁପୁତ୍ରଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରିବି।
ପୁରା ହ୍ଯେଷ ମଯା ଯୁକ୍ତଃ ସ ମେ ଭଵତି ପୃଷ୍ଠତଃ ।। ଏଵମୁକ୍ତେଽର୍ଜୁନେନାସାଵଶ୍ଵତ୍ଥାମରଥଂ ପ୍ରତି
ପୂର୍ବରୁ ସେ ମୋ ସହ ଯୋଗ ହୋଇଥିଲେ, ଏବେ ସେ ମୋ ପଛରେ ଅଛନ୍ତି; ଏଭଳି ଅର୍ଜୁନ କହିବା ପରେ, ଅଶ୍ୱଥାମାନ ତାଙ୍କ ରଥ ଦିଗରେ ଆଗେ ବଢ଼ିଲେ।
ଏଷୋପଯାତି ବୀଭତ୍ସୁର୍ଵ୍ଯଥିତୋ ଗାଢଵେଦନଃ
ଦେଖ, ବୀଭତ୍ସୁ ଆସୁଛନ୍ତି, ସେ ଗଭୀର ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ଅତି ଦୁଃଖିତ।
ତଂ ତୁ ତତ୍ରୈଵ ଯାସ୍ଯାମି ନାସୌ ମୁଚ୍ଯେତ ଜୀଵିତାତ୍
ମୁଁ ସେଠାକୁ ଏଉଁଥିରେ ଯିବି; ସେ ଏଥର ଜୀବନ ସହିତ ଛୁଟି ପାରିବେ ନାହିଁ।
ନାସୌ ଭଯେନ ନିର୍ଯାତୋ ମହାତ୍ମା ପାକଶାସନିଃ। ନୈଵଂ ଭୀତା ନିଵର୍ତନ୍ତେ ନ ପୁନର୍ଗାଢଵେଦନାଃ
ପାକଶାସନଙ୍କ ପୁତ୍ର ସେ ମହାତ୍ମା ଭୟରେ ପଳାଇନାହାନ୍ତି; ଯେଉଁମାନେ ସତ୍ୟରେ ଭୟଭିତ, ସେମାନେ ପୁଣି ଫେରନ୍ତି ନାହିଁ, ଯେଉଁମାନେ ଗଭୀର ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଫେରନ୍ତି ନାହିଁ।
ଯଦ୍ଯେନମଭିସଂରବ୍ଧଂ ପୁନରେଵାଭିଯାସ୍ଯସି। ବହୂନ୍ଯସ୍ତ୍ରାଣି ଜାନୀତେ ନ ପୁନର୍ମୋକ୍ଷ୍ଯତେ ଭଵାନ୍
ଯଦି ତୁମେ ପୁଣି ତାଙ୍କୁ କ୍ରୋଧରେ ସାମ୍ନା କରିବ, ସେ ବହୁତ ଅସ୍ତ୍ର ଜାଣନ୍ତି; ଏଥର ତୁମେ ଛୁଟି ପାରିବେ ନାହିଁ।
ଦିଷ୍ଟ୍ଯା ଦୁର୍ଯୋଧନୋ ମୁକ୍ତୋ ଦିଷ୍ଟ୍ଯା ଗାଵଃ ପଲାଯିତାଃ। ମୁକ୍ତୋ ଦିଷ୍ଟ୍ଯା ଚ ସଂଗ୍ରାମେ କିଂ ରଣେନ କରିଷ୍ଯସି
ଭାଗ୍ୟବଶତଃ ଦୁର୍ୟୋଧନ ମୁକ୍ତ ହୋଇଛନ୍ତି, ଭାଗ୍ୟରେ ଗାଈମାନେ ପଳାଇଯାଇଛନ୍ତି, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଯୁଦ୍ଧରେ ମୁକ୍ତ ହେଲ; ଏବେ ଯୁଦ୍ଧ କରି କଣ ଲାଭ ହେବ?
କ୍ରୋଶମାତ୍ରମପାକ୍ରମ୍ଯ ବଲମନ୍ଵାନଯାମହେ। ଅନ୍ଵାଗତବଲାଃ ପାର୍ଥଂ ପୁନରେଵାଭିଯାସ୍ଯଥ
ଆମେ ଏକ କ୍ରୋଶ ଦୂରକୁ ଯାଇ, ସେନାକୁ ଏକଠା କରିବା; ଏହି ଏକତ୍ରିତ ଶକ୍ତି ସହିତ, ତୁମେ ପୁଣି ପାର୍ଥଙ୍କ ସାମ୍ନା କରିବ।
କର୍ଣଂ ପରାଜିତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପାର୍ଥୋ ଵୈରାଟିମବ୍ରଵୀତ୍। ଏତଂ ମାଂ ପ୍ରାପଯେଦାନୀଂ ରଥଵୃନ୍ଦଂ ପ୍ରହାରିଣାମ୍
କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ପରାଜିତ ଦେଖି, ପାର୍ଥ ବିରାଟ ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ: 'ମୋତେ ଏବେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଲଡ଼ୁଥିବା ରଥମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନେଇଯାଅ।'
ଯତ୍ର ଶାନ୍ତନଵୋ ଭୀଷ୍ମଃ ସର୍ଵେଷାଂ ନଃ ପିତାମହଃ । ସୁଯୁଦ୍ଧଂ କାଙ୍କ୍ଷମାଣୋ ଵୈ ରଥେ ତିଷ୍ଠତି ଦଂଶିତଃ
ଯେଉଁଠାରେ ଶାନ୍ତନୁଙ୍କ ପୁତ୍ର ଭୀଷ୍ମ, ଆମ ପିତାମହ, ତାଙ୍କର ରଥରେ ଦଢ଼ିଆ ହୋଇ ଉତ୍ତମ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା କରୁଛନ୍ତି।
ତାଲୋ ଵୈ କାଞ୍ଚନୋ ଯତ୍ର ଵଜ୍ରଵୈଡୂର୍ଯଭୂଷିତଃ । ଅତୀଵ ସମରେ ଭାତି ମାତରିଶ୍ଵପ୍ରକମ୍ପିତଃ
ଯେଉଁଠାରେ ସୁନାର ତାଳଗଛ, ବଜ୍ର ଓ ବୈଡୂର୍ୟ ରତ୍ନରେ ଶୋଭିତ, ଯୁଦ୍ଧରେ ବଡ଼ ଚମକୁଛି, ପବନରେ ହଲୁଚିଯାଉଛି।
ଦାରୁଣଂ ପ୍ରହରିଷ୍ଯାମି ରଥବୃନ୍ଦାନି ଧନ୍ଵିନାମ୍। ଆଦାସ୍ଯାମ୍ଯହମେତେଷାଂ ଧନୁର୍ଜ୍ଯାଵେଷ୍ଟନାନି ଚ
ମୁଁ ଦନ୍ଧାଧାରୀ ରଥମାନଙ୍କ ଦଳକୁ ଭୟଙ୍କର ଭାବେ ଆକ୍ରମଣ କରିବି, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ଧନୁଷ ଓ ତାର ଛିନି ନେବି।
ଅସ୍ଯନ୍ତଂ ଦିଵ୍ଯମସ୍ତ୍ରାଣି ଚିତ୍ରମୁତ୍ତର ପଶ୍ଯସି
ଉତ୍ତର, ଦେଖ, ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ଦିବ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ରମାନେ କିପରି ଛାଡ଼ାଯାଉଛି।
ଶତହ୍ରଦାଂ ଜୃମ୍ଭମାଣାଂ ମେଘସ୍ଥାଂ ପ୍ରାଵୃଷୀଵ ଚ। ସୁଵର୍ଣପୃଷ୍ଠଂ ଗାଣ୍ଡୀଵଂ ପଶ୍ଯନ୍ତୁ କୁରଵୋ ମମ
ମୋର ସୁନାର ପିଠି ଥିବା ଗାଣ୍ଡୀବ, ବର୍ଷାକାଳର ମେଘ ଭଳି ଶତଧାରାରେ ଫୁଲିଉଠିଛି, ଏହାକୁ କୁରୁମାନେ ଦେଖନ୍ତୁ।
ଦକ୍ଷିଣେନାଥ ଵାମେନ କତମେନ ସ୍ଵିଦସ୍ଯତି। ଇତି ମାଂ ଶତ୍ରଵଃ ସର୍ଵେ ନ ଵିଜ୍ଞାସ୍ଯନ୍ତି ସାରଥେ
ମୁଁ ଡାହାଣ କିମ୍ବା ବାମ ଦିଗରୁ ଅସ୍ତ୍ର ଛାଡ଼ିବି, କେଉଁ ପଟେ ହେବ? ଏଭଳି ମୋ ସତ୍ରୁମାନେ ଓ ସାରଥି ଚିହ୍ନି ପାରିବେ ନାହିଁ।
ଅସ୍ତ୍ରୋଦକାଂ ହଯାଵର୍ତାଂ ନାଗନକ୍ରାଂ ରଥହ୍ରଦାମ୍। ନଦୀଂ ପ୍ରସ୍କନ୍ଦଯିଷ୍ଯାମି ପରଲୋକାପହାରିଣୀମ୍
ଅସ୍ତ୍ରର ଜଳ, ଘୋଡ଼ାର ଘୁର୍ଣ୍ଣି, ସାପ ଓ ମାଛର ରୂପରେ, ରଥର ହ୍ରଦକୁ ଏମିତି ପୁରିଦେବି, ଯାହା ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ପରଲୋକକୁ ନେଇଯିବ।
ପାଣିପାଦଶିରଃପୃଷ୍ଠବାହୁଶଙ୍ଖଚରାଚରମ୍। ଵନଂ କୁରୂଣାଂ ଛେତ୍ସ୍ଯାମି ଭଲ୍ଲୈଃ ସନ୍ନତପର୍ଵଭିଃ
ମୁଁ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଓ ବାକା ଶିରା ଥିବା ବାଣରେ କୁରୁମାନେର ହାତ, ପାଉଁ, ମୁଣ୍ଡ, ପିଠ, ବାହୁ, ଶଂଖ ଓ ଚଳନଶୀଳ ସବୁକିଛି କାଟିଦେବି।
ତୂଣୀଶଯାଃ ସୁପୁଙ୍ଖାଗ୍ରା ଵିଶିଖା ଦୁନ୍ଦୁଭିସ୍ଵନାଃ। ମଯା ପ୍ରମୁକ୍ତାଃ ସଂଗ୍ରାମେ କୁରୂନ୍ଧକ୍ଷ୍ଯନ୍ତି ସାଯକାଃ
ମୋ ତରଫରୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଛାଡ଼ାଯାଇଥିବା ସୁନ୍ଦର ପଙ୍ଖ ଥିବା, ଢୋଲ ଭଳି ଶବ୍ଦ କରୁଥିବା ବାଣମାନେ କୁରୁମାନେକୁ ଧ୍ୱଂସ କରିଦେବ।
ଧ୍ଵଜଵୃକ୍ଷଂ ଶରତୃଣଂ ନାଗାଶ୍ଵଶ୍ଵାପଦାକୁଲମ୍ । ରଥସିଂହଗଣୈର୍ଯୁକ୍ତଂ ଧନୁର୍ଵଲ୍ଲିସମାକୁଲମ୍। ଵନମାଦୀପଯିଷ୍ଯାମି କୁରୂଣାମସ୍ତ୍ରତେଜସା
ଧ୍ୱଜ ଗଛ, ଘାସ, ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା, ପଶୁ, ସିଂହ ଯୋଗାଯୋଗ ଥିବା ରଥ, ଧନୁଷ ଲତାରେ ଆବୃତ ଏହି କୁରୁମାନେର ଅଟବା ମୁଁ ଅସ୍ତ୍ରର ତେଜରେ ଜ୍ୱାଳିଦେବି।
ଜଯତୋ ଭାରତୀଂ ସେନାମେକସ୍ଯ ମମ ସଂଯୁଗେ। ଶତଂ ମାର୍ଗା ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ପାଵକସ୍ଯେଵ କାନନେ
ମୁଁ ଏକା ଯୁଦ୍ଧରେ ଭାରତୀୟ ସେନାକୁ ଜିତିବାବେଳେ, ଅଗ୍ନି ଜଣେ ଅଟବାରେ ଯେପରି ଶତପଥ ଖୋଲିଯାଏ, ସେପରି ଶତପଥ ଖୋଲିଯିବ।
ମଯା ଚକ୍ରମିଵାଵିଦ୍ଧଂ ସୈନ୍ଯଂ ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯସି କେଵଲମ୍ । ତାନହଂ ରଥନୀଡେଭ୍ଯଃ ପରଲୋକାଯ ଶାତ୍ରଵାନ୍। ଏକଃ ପ୍ରଦ୍ରାଵଯିଷ୍ଯାମି ଚକ୍ରପାଣିରିଵାସୁରାନ୍
ମୁଁ ଏକାକି ଏମିତି ଭାବରେ ଏହି ସେନାକୁ ଭେଦି ଦେଖାଇବି, ଯେପରି ଚକ୍ର ଦ୍ୱାରା ଭେଦାଯାଏ । ରଥର ଆସନରୁ ମୁଁ ଶତ୍ରୁମାନେଙ୍କୁ ପରଲୋକକୁ ପଠାଇଦେବି, ଯେପରି ଚକ୍ରଧାରୀ ଦେବତା ଅସୁରମାନେଙ୍କୁ ଭଗାଇଥିଲେ ।
ଅସଂଭ୍ରାନ୍ତୋ ରଥେ ତିଷ୍ଠନ୍ସମେଷୁ ଵିଷମେଷୁ ଚ। ମାର୍ଗମାଵୃତ୍ଯ ତିଷ୍ଠନ୍ତମପି ଭେତ୍ସ୍ଯାମି ପର୍ଵତମ୍
ମୁଁ ରଥରେ ଅଡ଼ିଗ ରହି, ସମ ଓ ଅସମ ଭୂମିରେ, ଯଦି ମୋ ପଥରେ ପାହାଡ଼ ଅଟକି ରହିଥାଏ, ତାହାକୁ ମଧ୍ୟ ଭଙ୍ଗିଦେବି ।
ଅହମିନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ସଂଗ୍ରାମେ ଦ୍ଵିଷତୋ ବଲଦର୍ପିତାନ୍। ମାତଲିଂ ସାରଥିଂ କୃତ୍ଵା ନିଵାତକଵଚାନ୍ରଣେ । ହତଵାନ୍ସର୍ଵତଃ ସର୍ଵାନ୍ଧାଵତୋ ଯୁଧ୍ଯତସ୍ତଦା
ମୁଁ ମାତଳିଙ୍କୁ ସାରଥି କରି, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶତ୍ରୁ ନିବାତକବଚମାନେଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ପଳାଇବା ଓ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିବା ସମୟରେ ହରାଇଥିଲି ।
ନିଵାତକଵଚାନ୍ହତ୍ଵା ଗାଣ୍ଡୀଵାସ୍ତ୍ରୈଃ ସହସ୍ରଶଃ । ପରଂ ପାରେ ସମୁଦ୍ରସ୍ଯ ହିରଣ୍ଯପୁରମାରୁଜମ୍
ମୁଁ ଗାଣ୍ଡୀବ ଧନୁଷର ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ହଜାର-ହଜାର ନିବାତକବଚଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରି, ସମୁଦ୍ରର ପାରକୁ ଯାଇ ସୁନାର ସହରକୁ ଧ୍ୱଂସ କରିଥିଲି ।
ହତ୍ଵା ଷଷ୍ଟିସହସ୍ରାଣି ରଥାନାମୁଗ୍ରଧନ୍ଵିନାମ୍। ପୌଲୋମାନ୍କାଲକେଯାଂଶ୍ଚ ସମରେ ଭୃଶଦାରୁଣାନ୍ । ଅସୁରାନହନଂ ଘୋରାନ୍ରୌଦ୍ରେଣାସ୍ତ୍ରେଣ ସାରଥେ
ମୁଁ ଷଷ୍ଟି ହଜାର ଭୟଙ୍କର ଧନୁର୍ଧରଙ୍କ ରଥ, ପୌଲୋମ ଓ କାଳକେୟ ଭୟଙ୍କର ଅସୁରମାନେ, ସେମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଯେତେ ଭୟଙ୍କର ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଏକ ଭୟାନକ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସାରଥି, ମୁଁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିଥିଲି ।
ଅହମିନ୍ଦ୍ରାଦ୍ଦୃଢାଂ ମୁଷ୍ଟିଂ ବ୍ରହ୍ମଣଃ କ୍ଷିପ୍ରହସ୍ତତାମ୍ । ପ୍ରଗାଢନିପୁଣଂ ଚିତ୍ରମତିଵୃଦ୍ଧଂ ପ୍ରଜାପତେଃ
ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଠାରୁ ଦୃଢ଼ ମୁଷ୍ଟି ଅସ୍ତ୍ର, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଠାରୁ ତୀବ୍ର ହସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ର, ଏବଂ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କୁ ଠାରୁ ଗଭୀର, ଦକ୍ଷ, ଅଦ୍ଭୁତ ଏବଂ ପୁରୁଣା ଅସ୍ତ୍ର ପାଇଥିଲି ।
ରୌଦ୍ରଂ ରୁଦ୍ରାଦହଂ ଵେଦ୍ମି ଵାରୁଣଂ ଵରୁଣାଦପି । ସୌର୍ଯଂ ସୂର୍ଯାଦହଂ ଵେଦ୍ମି ଯାମ୍ଯଂ ଦଣ୍ଡଧରାଦପି
ମୁଁ ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ଠାରୁ ଭୟାନକ ଅସ୍ତ୍ର, ବରୁଣଙ୍କୁ ଠାରୁ ବାରୁଣୀ ଅସ୍ତ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଠାରୁ ସୌର ଅସ୍ତ୍ର ଏବଂ ଯମଙ୍କୁ ଠାରୁ ଦଣ୍ଡ ଅସ୍ତ୍ର ଜାଣେ ।
ଅସ୍ତ୍ରମାଗ୍ନେଯମଗ୍ନେଶ୍ଚ ଵାଯଵ୍ଯଂ ମାତରିଶ୍ଵନଃ। ଅନ୍ଯୈର୍ଦେଵୈରହଂ ପ୍ରାପ୍ତଃ କୋ ମାଂ ଵିଷହତେ ପୁମାନ୍
ମୁଁ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଠାରୁ ଅଗ୍ନି ଅସ୍ତ୍ର, ବାୟୁଙ୍କୁ ଠାରୁ ବାୟବ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ଠାରୁ ଅନେକ ଅସ୍ତ୍ର ପାଇଛି—ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ କିଏ ମୋତେ ରୋକିପାରିବେ?
ଅଦ୍ଯ ଗାଣ୍ଡୀଵନିର୍ମୁକ୍ତୈଃଶରୌଘୈ ରୋମହର୍ଷଣୈଃ । କୁରୂଣାଂ ପାତଯିଷ୍ଯାମି ରଥଵୃନ୍ଦାନି ଧନ୍ଵିନାମ୍
ଆଜି ଗାଣ୍ଡୀବ ଧନୁଷରୁ ଛାଡ଼ାଯାଇଥିବା ରୋମାଞ୍ଚକର ବାଣବୃଷ୍ଟି ଦ୍ୱାରା, ମୁଁ କୌରବମାନେଙ୍କ ରଥୀମାନେଙ୍କ ଦଳକୁ ଭୁଇଁକୁ ପଡ଼ାଇଦେବି ।
ଏଵମାଶ୍ଵାସିତସ୍ତେନ ଵୈରାଟିଃ ସଵ୍ଯସାଚିନା। ଵ୍ଯଗାହତ ରଥାନୀକଂ ଭୀମଂ ଭୀଷ୍ମସ୍ଯ ଵାଜିଭିଃ
ଏଭଳି ଭାବେ ସବ୍ୟସାଚୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆଶ୍ୱାସିତ ହୋଇ, ବିରାଟ ରାଜା ତାଙ୍କର ଘୋଡ଼ାମାନେକୁ ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ଭୟଙ୍କର ରଥବ୍ୟବସ୍ଥାରେ ନେଇ ପ୍ରବେଶ କଲେ ।