ଇଯଂ ଚ ମେ ସଖୀ ଦାସୀ ଯତ୍ରାହଂ ତତ୍ର ଗାମିନୀ। ଦୁହିତା ଦାନଵେନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଶର୍ମିଷ୍ଠା ଵୃଷପର୍ଵଣଃ
ଏହି ମୋ ସଖୀ ଓ ଦାସୀ; ମୁଁ ଯେଉଁଠି ଯାଏ, ସେ ମୋ ସହିତ ଯାଏ। ଏହା ଅସୁର ରାଜା ବୃଷପର୍ବାଙ୍କ ଝିଅ ଶର୍ମିଷ୍ଠା।
କଥଂ ତୁ ତେ ସଖୀ ଦାସୀ କନ୍ଯେଯଂ ଵରଵର୍ଣିନୀ। ଅସୁରେନ୍ଦ୍ରସୁତା ସୁଭ୍ରୂଃ ପରଂ କୌତୂହଲଂ ହି ମେ
କିନ୍ତୁ, ହେ ଶୁଭ୍ରଭ୍ରୁ, ଏହି ତୁମ ସଖୀ ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କନ୍ୟା କିପରି ତୁମର ଦାସୀ ହେଲେ? ମୋର ବଡ଼ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଉଛି।
ନୈଵ ଦେଵୀ ନ ଗନ୍ଧର୍ଵୀ ନ ଯକ୍ଷୀ ନ ଚ କିନ୍ନରୀ। ନୈଵଂରୂପା ମଯା ନାରୀ ଦୃଷ୍ଟପୂର୍ଵା ମହୀତଲେ
ନ ସେ ଦେବୀ, ନ ଗନ୍ଧର୍ବୀ, ନ ଯକ୍ଷୀ, ନ କିମ୍ନରୀ; ଏପରି ରୂପ ଥିବା ଜଣେ ନାରୀକୁ ମୁଁ ପୃଥିବୀରେ କେବେ ଦେଖିନାହିଁ।
ଶ୍ରୀରିଵାଯତପଦ୍ମାକ୍ଷୀ ସର୍ଵଲକ୍ଷଣଶୋଭନା। ଅସୁରେନ୍ଦ୍ରସୁତା କନ୍ଯା ସର୍ଵାଲଙ୍କାରଭୂଷିତା
ପଦ୍ମ ଫୁଲ ଭଳି ଆଖି, ଶ୍ରୀ ଦେବୀ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଚିହ୍ନରେ ଶୋଭିତ, ଏହି ଅସୁର ରାଜାଙ୍କ ଝିଅ ସମସ୍ତ ଭୂଷଣରେ ଶୁଭା ପାଉଛନ୍ତି।
ଦୈଵେନୋପହତା ସୁଭ୍ରୂରୁତାହୋ ତପସାପି ଵା। ଅନ୍ଯଥୈଷାଽନଵଦ୍ଯାଙ୍ଗୀ ଦାସୀ ନେହ ଭଵିଷ୍ଯତି
ନିଶ୍ଚୟ, ଭାଗ୍ୟ କିମ୍ବା କୌଣସି ତପସ୍ୟାର ଫଳରେ, ହେ ଶୁଭ୍ରଭ୍ରୁ, ସେ ଏପରି ଅବସ୍ଥାକୁ ପହଞ୍ଚିଛନ୍ତି; ନହେଲେ, ଏପରି ଦୋଷରହିତ ଅଙ୍ଗ ଥିବା ସେ ଏଠାରେ ଦାସୀ ହେବେନାହାନ୍ତି।
ଅସ୍ଯା ରୂପେଣ ତେ ରୂପଂ ନ କିଂଚିତ୍ସଦୃଶଂ ଭଵେତ୍। ପୁରା ଦୁଶ୍ଚରିତେନେଯଂ ତଵ ଦାସୀ ଭଵତ୍ଯହୋ
ତାଙ୍କର ରୂପ ସାମ୍ନାରେ ତୁମର କୌଣସି ରୂପ ମିଳେନାହିଁ; ନିଶ୍ଚୟ, ପୂର୍ବ ଜନ୍ମର କୌଣସି ଦୁଷ୍କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ସେ ତୁମର ଦାସୀ ହୋଇଛନ୍ତି—ଏହା ବଡ଼ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ!
ସର୍ଵ ଏଵ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ ଵିଧାନମନୁଵର୍ତତେ। ଵିଧାନଵିହିତଂ ମତ୍ଵା ମା ଵିଚିତ୍ରାଃ କଥାଃକୃଥାଃ
ସମସ୍ତେ ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଚଳନ୍ତି, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷ। ନିୟମରେ ଯାହା ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ, ସେଥିରେ ଭଲଭାବେ ବୁଝିବା ଉଚିତ, ଅଜଣା କଥା ନେଇ ଅନାବଶ୍ୟକ ଚର୍ଚ୍ଚା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ରାଜଵଦ୍ରୂପଵେଷୌ ତେ ବ୍ରାହ୍ମୀଂ ଵାଚଂ ବିଭର୍ଷି ଚ। କୋ ନାମ ତ୍ଵଂ କୁତଶ୍ଚାସି କସ୍ଯ ପୁତ୍ରଶ୍ଚ ଶସ ମେ
ତୁମେ ରାଜାଙ୍କ ଭଳି ଦେଖାଯାଉଛ, ତୁମର ପୋଷାକ ମଧ୍ୟ ରାଜସିକ, କିନ୍ତୁ କଥା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଭଳି କହୁଛ। କିଏ ତୁମେ, କେଉଁଠୁ ଆସିଛ, କାହାର ପୁଅ, ମୋତେ କୁହ।
ବ୍ରହମଚର୍ଯେଣ ଵେଦୋ ମେ କୃତ୍ସ୍ରଃ ଶ୍ରୁତିପଥଂ ଗତଃ। ରାଜାହଂ ରାଜପୁତ୍ରଶ୍ଚ ଯଯାତିରିତି ଵିଶ୍ରୁତଃ
ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରି, ମୁଁ ସମସ୍ତ ବେଦ ଶୁଣି ଶିଖିଛି। ମୁଁ ଏକ ରାଜା, ରାଜାଙ୍କ ପୁଅ, ଏବଂ ଯୟାତି ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
କେନାସ୍ଯର୍ଥେନ ନୃପତେ ଇମଂ ଦେଶମୁପାଗତଃ। ଜିଘୃକ୍ଷୁର୍ଵାରିଜଂ କିଂଚିଦଥଵା ମୃଗଲିପ୍ସଯା
କେଉଁ କାମରେ ଏଠାକୁ ଆସିଛ, ରାଜନ? କି ତୁମେ କିଛି ପାଣି ନେବାକୁ ଚାହୁଁଛ, କିମ୍ବା ଶିକାର କରିବା ଇଚ୍ଛା ରଖିଛ?
ମୃଗଲିପ୍ସୁରହଂ ଭଦ୍ରେ ପାନୀଯାର୍ଥମୁପାଗତଃ। ବହୁଧାଽପ୍ଯନୁଯୁକ୍ତୋଽସ୍ମି ତଦନୁଜ୍ଞାତୁମର୍ହସି
ମୁଁ ଶିକାର କରିବାକୁ ଆସିଛି, ଭଦ୍ରେ, ପାଣି ପାଇଁ ଏଠାକୁ ଆସିଛି। ତୁମେ ମୋତେ ବହୁ ଭାବେ ପଚାରିଛ, ଏବେ ଦୟାକରି ମୋତେ ଅନୁମତି ଦିଅ।
ଦ୍ଵାଭ୍ଯାଂ କନ୍ଯାସହସ୍ରାଭ୍ଯାଂ ଦାସ୍ଯା ଶର୍ମିଷ୍ଠଯା ସହ। ତ୍ଵଦଧୀନାଽସ୍ମି ଭଦ୍ରଂ ତେ ସଖା ଭର୍ତା ଚ ମେ ଭଵ
ଦୁଇ ହଜାର କନ୍ୟା ଓ ଦାସୀ ଶର୍ମିଷ୍ଠା ସହିତ, ମୁଁ ତୁମ ଅଧୀନରେ ଅଛି। ଭଲ ହେଉ, ତୁମେ ମୋ ସ୍ନେହୀ ଓ ସ୍ୱାମୀ ହେଉ।
ଅସୁରେନ୍ଦ୍ରସୁତାମୀକ୍ଷ୍ଯ ତସ୍ଯାଂ ସକ୍ତେନ ଚେତସା। ଶର୍ମିଷ୍ଠା ମହିଷୀ ମହ୍ଯମିତି ମତ୍ଵା ଵଚୋଽବ୍ରଵୀତ୍
ଅସୁର ରାଜାଙ୍କ ଝିଅଙ୍କୁ ଦେଖି, ମୋ ମନ ତାଙ୍କ ଉପରେ ଆସକ୍ତ ହେଲା। 'ଶର୍ମିଷ୍ଠା ମୋର ରାନୀ ହେଉ' ବୋଲି ଭାବି, ମୁଁ ଏହି କଥା କହିଲି।
ଵିଦ୍ଧ୍ଯୌଶନସି ଭଦ୍ରଂ ତେ ନ ତ୍ଵାମର୍ହୋଽସ୍ମି ଭାମିନି। ଅଵିଵାହ୍ଯା ହି ରାଜାନୋ ଦେଵଯାନି ପିତୁସ୍ତଵ
ଉଶନାସଙ୍କ କନ୍ୟା, ଭଲ ହେଉ, ଏହା ଜାଣ; ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ, ଭାମିନୀ। ରାଜାମାନେ ତୁମ ପିତାଙ୍କ ଝିଅ ଦେବୟାନୀଙ୍କୁ ବିବାହ କରିବାକୁ ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ପରଭାର୍ଯା ସ୍ଵସା ଶ୍ରେଷ୍ଠା ସଗୋତ୍ରା ପତିତା ସ୍ନୁଷା। ଅଵରା ଭିକ୍ଷୁକାଽସ୍ଵସ୍ଥା ଅଗମ୍ଯାଃ କୀର୍ତିତା ବୁଧୈଃ
ଅନ୍ୟର ଜଣେ ଜୀବନସଙ୍ଗିନୀ, ନିଜ ବୋନ, ଏକେ ଗୋତ୍ରର ଜଣେ, ପତିତା, ବହୁଁ, ତଳସ୍ଥ, ଭିକାରିଣୀ, ଅସୁସ୍ଥା—ଏମାନେ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଅସ୍ପର୍ଶ୍ୟ ବୋଲି କହିଛନ୍ତି।
ସଂସୃଷ୍ଟଂ ବ୍ରହ୍ମଣା କ୍ଷତ୍ରଂ କ୍ଷତ୍ରେଣ ବ୍ରହ୍ମ ସଂହିତମ୍। `ଅନ୍ଯତ୍ଵମସ୍ତି ନ ତଯୋରେକାନ୍ତତରମାସ୍ଥିତେ।' ଋଷିଶ୍ଚାପ୍ଯୃଷିପୁତ୍ରଶ୍ଚ ନାହୁଷାଙ୍ଗ ଵହସ୍ଵ ମାମ୍
ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଏକାଠି ମିଶିଛନ୍ତି, କ୍ଷତ୍ରିୟ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ ମଧ୍ୟ ଏକାଠି ଅଛନ୍ତି; ଦୁଇଁ ଥରେ ନିଜ ନିଜ ସ୍ଥାନରେ ରହିଲେ, ମଧ୍ୟରେ କୌଣସି ଭିନ୍ନତା ନାହିଁ। ନାହୁଷଙ୍କ ସନ୍ତାନ, ଋଷି କିମ୍ବା ଋଷିପୁତ୍ର, ମୋତେ ଗ୍ରହଣ କର।
ଏକଦେହୋଦ୍ଭଵା ଵର୍ଣାଶ୍ଚତ୍ଵାରୋଽପି ଵରାଙ୍ଗନେ। ପୃଥଗ୍ଧର୍ମାଃ ପୃଥକ୍ଶୌଚାସ୍ତେଷାଂ ତୁ ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ଵରଃ
ଚାରିଟି ବର୍ଣ୍ଣ ସମସ୍ତେ ଏକ ଦେହରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ। ସେମାନଙ୍କର ଧର୍ମ ଓ ପବିତ୍ରତା ଅଲଗା, କିନ୍ତୁ ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ସର୍ବୋଚ୍ଚ।
ପାଣି ଧର୍ମୋ ନାହୁଷାଽଯଂ ନ ପୁଂଭିଃ ସେଵିତଃ ପୁରା। ତଂ ମେ ତ୍ଵମଗ୍ରହୀରଗ୍ରେ ଵୃଣୋମି ତ୍ଵାମହଂ ତତଃ
ନାହୁଷଙ୍କ ସନ୍ତାନ, ଏହି ହାତ ଧରିବା ରୀତି ପୂର୍ବରୁ ପୁରୁଷମାନେ କରୁନଥିଲେ। କିନ୍ତୁ ପ୍ରଥମେ ତୁମେ ମୋର ହାତ ଧରିଥିଲ, ତେଣୁ ମୁଁ ତୁମକୁ ବାଛିଛି।
କଥଂ ନୁ ମେ ମନସ୍ଵିନ୍ଯାଃ ପାଣିମନ୍ଯଃ ପୁମାନ୍ସ୍ପୃଶେତ୍। ଗୃହୀତମୃଷିପୁତ୍ରେଣ ସ୍ଵଯଂ ଵାପ୍ଯୃଷିଣା ତ୍ଵଯା
ମୋ ଭଳି ଜଣେ ନାରୀଙ୍କ ହାତ ଏକ ଋଷିପୁତ୍ର କିମ୍ବା ତୁମେ ନିଜେ ଧରିଥିଲେ, ତେବେ ଅନ୍ୟ କେହି କିପରି ଏହି ହାତ ଛୁଇଁପାରିବ?
କ୍ରୁଦ୍ଧାଦାଶୀଵିଷାତ୍ସର୍ପାଜ୍ଜ୍ଵଲନାତ୍ସର୍ଵତୋମୁଖାତ୍। ଦୁରାଧର୍ଷତରୋ ଵିପ୍ରୋ ଜ୍ଞେଯଃ ପୁଂସା ଵିଜାନତା
କ୍ରୋଧିତ ବିଷାକ୍ତ ସାପ କିମ୍ବା ଚାରିପଟେ ମୁଖ ଥିବା ଅଗ୍ନିଠାରୁ ବି ଅଧିକ ଭୟଙ୍କର ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଏହାକୁ ଜାଣିବା ଉଚିତ।
କଥମାଶୀଵିଷାତ୍ସର୍ପାଜ୍ଜ୍ଵଲନାତ୍ସର୍ଵତୋମୁଖାତ୍। ଦୁରାଧର୍ଷତରୋ ଵିପ୍ର ଇତ୍ଯାତ୍ଥ ପୁରୁଷର୍ଷଭ
ବିଷାକ୍ତ ସାପ କିମ୍ବା ଚାରିପଟେ ମୁଖ ଥିବା ଅଗ୍ନିଠାରୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ କିପରି ଅଧିକ ଭୟଙ୍କର, ହେ ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମେ ଯେପରି କହିଲ?
ଏକମାଶୀଵିଷୋ ହନ୍ତି ଶସ୍ତ୍ରେଣୈକଶ୍ଚ ଵଧ୍ଯତେ। ହନ୍ତି ଵିପ୍ରଃ ସରାଷ୍ଟ୍ରାଣି ପୁରାଣ୍ଯପି ହି କୋପିତଃ
ଏକ ବିଷାକ୍ତ ସାପ ଏକ ଜଣକୁ ମାରେ, ଏକ ଶସ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟ ଏକ ଜଣକୁ ମାରେ; କିନ୍ତୁ କ୍ରୋଧିତ ବ୍ରାହ୍ମଣ ସମସ୍ତ ରାଜ୍ୟ ଓ ପୁରାତନ ସହରକୁ ମଧ୍ୟ ନଶ୍ଟ କରିପାରେ।
ଦୁରାଧର୍ଷତରୋ ଵିପ୍ରସ୍ତସ୍ମାଦ୍ଭୀରୁ ମତୋ ମମ। ଅତୋଽଦତ୍ତାଂ ଚ ପିତ୍ରା ତ୍ଵାଂ ଭଦ୍ରେ ନ ଵିଵହାମ୍ଯହମ୍
ତେଣୁ ମୁଁ ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ସବୁଠାରୁ ଅଧିକ ଭୟଙ୍କର ବୋଲି ଭାବେ। ଏହି କାରଣରୁ, ଭଦ୍ରେ, ମୋ ପିତା ତୁମକୁ ମୋ ପାଖରେ ଦେଲେ ନାହିଁ, ଏବଂ ମୁଁ ତୁମ ସହ ବିବାହ କରୁନାହିଁ।
ଦତ୍ତାଂ ଵହସ୍ଵ ତନ୍ମା ତ୍ଵଂ ପିତ୍ରା ରାଜନ୍ଵୃତୋ ମଯା। ଆଯଚତୋ ଭଯଂ ନାସ୍ତି ଦତ୍ତାଂ ଚ ପ୍ରତିଗୃହ୍ଣତଃ
ମୋ ପିତା ଯାହାକୁ ଦେଇଛନ୍ତି, ରାଜନ, ତାଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କର; ମୁଁ ତୁମକୁ ବାଛିଛି। ଯିଏ ଦିଆଯାଇଥିବାକୁ ଚାହେ କିମ୍ବା ଗ୍ରହଣ କରେ, ସେଠାରେ କୌଣସି ଭୟ ନାହିଁ।
ତିଷ୍ଠ ରାଜନ୍ମୁହୂର୍ତଂ ଚ ପ୍ରେଷଯିଷ୍ଯାମ୍ଯହଂ ପିତୁଃ। ଗଚ୍ଛ ତ୍ଵଂ ଧାତ୍ରିକେ ଶୀଘ୍ରଂ ବ୍ରହ୍ମକଲ୍ପମିହାନଯ। ସ୍ଵଯଂଵରେ ଵୃତଂ ଶୀଘ୍ରଂ ନିଵେଦଯ ଚ ନାହୁଷମ୍
ରାଜା, ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଅପେକ୍ଷା କର; ମୁଁ ମୋ ପିତାଙ୍କୁ ସନ୍ଦେଶ ପଠାଇବି। ଧାତ୍ରୀ, ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ଯାଅ ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଏଠାକୁ ଆଣ, ଯେପରି ଏହା କୌଣସି ପବିତ୍ର କାର୍ଯ୍ୟ ହେଉଛି। ଏବଂ ନାହୁଷଙ୍କ ପୁଅଙ୍କୁ ଏହି କଥା ତୁରନ୍ତ ଜଣାଇଦିଅ, ଯେ ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ସ୍ୱୟଂବରରେ ବରିଛି।
ତ୍ଵରିତଂ ଦେଵଯାନ୍ଯାଥ ସଂଦିଷ୍ଟଂ ପିତୁରାତ୍ମନଃ। ସର୍ଵଂ ନିଵେଦଯାମାସ ଧାତ୍ରୀ ତସ୍ମୈ ଯଥାତଥମ୍
ତାପରେ ଦେବୟାନୀ ଏବଂ ତାଙ୍କର ପିତାଙ୍କ ଆଦେଶ ଅନୁଯାୟୀ, ଧାତ୍ରୀ ତୁରନ୍ତ ସମସ୍ତ କଥା ସଠିକ୍ ଭାବେ ସେଉଁଠି ଯାଇ ଜଣାଇଦେଲେ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵୈଵ ଚ ସ ରାଜାନଂ ଦର୍ଶଯାମାସ ଭାର୍ଗଵଃ। ଦୃଷ୍ଟ୍ଵୈଵ ଚାଗତଂ ଶୁକ୍ରଂ ଯଯାତିଃ ପୃଥିଵୀପତିଃ। ଵଵନ୍ଦେ ବ୍ରାହ୍ମଣଂ କାଵ୍ଯଂ ପ୍ରାଞ୍ଜଲିଃ ପ୍ରଣତଃ ସ୍ଥିତଃ
ଏହି କଥା ଶୁଣିବା ସହିତ, ଭାର୍ଗବ ମହାର୍ଷି ରାଜାଙ୍କୁ ନେଇ ଆସିଲେ। ଶୁକ୍ର ଆସିବାକୁ ଦେଖି, ପୃଥିବୀର ରାଜା ଯୟାତି ହାତ ଜୋଡି ନମ୍ରତା ସହିତ କାବ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ।
ରାଜାଯଂ ନାହୁଷସ୍ତାତ ଦୁର୍ଗମେ ପାଣିମଗ୍ରହୀତ୍। ନାନ୍ଯପୂର୍ଵଗୃହୀତଂ ମେ ତେନାହମଭଯା କୃତା। ନମସ୍ତେ ଦେହି ମାମସ୍ମୈ ଲୋକେ ନାନ୍ଯଂ ପତିଂ ଵୃଣେ
ପିତା, ଏହି ନାହୁଷଙ୍କ ପୁଅ ମୋର ହାତ ଧରିଛନ୍ତି ଏମିତି ଏକ ଅସୁବିଧାଜନକ ସ୍ଥାନରେ, ଯେଉଁଠି କେହି ପୂର୍ବରୁ ଏହା କରିନଥିଲେ। ଏହିପରି ହାତ ଧରି ମୋତେ ସେ ନିଜର କରିଛନ୍ତି ଏବଂ ମୋତେ ନିରାପଦ କରିଛନ୍ତି। ପ୍ରଣାମ ନେଉଛି, ମୋତେ ତାଙ୍କୁ ଦିଅ; ଏହି ଜଗତରେ ମୁଁ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ପତି ବାଛିବି ନାହିଁ।
ଅନ୍ଯୋ ଧର୍ମଃ ପ୍ରିଯସ୍ତ୍ଵନ୍ଯୋ ଵୃତସ୍ତେ ନାହୁଷଃ ପତିଃ। କଚଶାପାତ୍ତ୍ଵଯା ପୂର୍ଵଂ ନାନ୍ଯଦ୍ଭଵିତୁମର୍ହତି
ଏଠି ଏକ ଧର୍ମ ଅଛି, ଆଉ ଏକ ମୋତେ ପ୍ରିୟ ଅଛି; କିନ୍ତୁ ନାହୁଷଙ୍କ ପୁଅ ପତି ଭାବେ ବାଛାଯାଇଛନ୍ତି। କଚଙ୍କ ଶାପ ଦ୍ୱାରା, ଏଠାରେ ଅନ୍ୟ କିଛି ହେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଵୃତୋଽନଯା ପତିର୍ଵୀର ସୁତଯା ତ୍ଵଂ ମମେଷ୍ଟଯା। ସ୍ଵଯଂ ଗ୍ରହେ ମହାନ୍ଦୋଷୋ ବ୍ରାହ୍ମଣ୍ଯା ଵର୍ଣସଂକରାତ୍। ଗୃହାଣେମାଂ ମଯା ଦତ୍ତାଂ ମହିଷୀଂ ନହୁଷାତ୍ମଜ
ବୀର, ମୋ ପ୍ରିୟ କନ୍ୟା ତୁମକୁ ପତି ଭାବେ ବାଛିଛି। ଯଦି ମୁଁ ନିଜେ ତାଙ୍କର ହାତ ଧରିବି, ତେବେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଭାବେ ଏହା ବଡ଼ ଦୋଷ ହେବ, କାରଣ ଏହା ଜାତି ମିଶ୍ରଣ। ତେଣୁ ନାହୁଷଙ୍କ ପୁଅ, ମୁଁ ଯେଉଁ ଦେଉଛି, ଏହି କନ୍ୟାକୁ ରାଣୀ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କର।