ନ କୁର୍ଯାଂ କର୍ମ ବୀଭତ୍ସଂ ଯୁଧ୍ଯମାନଃ କଦାଚନ। ତେନ ଦେଵମନୁଷ୍ଯେଷୁ ବୀଭତ୍ସୁରିତି ମାଂ ଵିଦୁଃ
ମୁଁ କେବେ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିବାବେଳେ ନିଚ୍ଚ ଦୁଷ୍ଟ କାମ କରେନି। ଏହି କାରଣରୁ ଦେବତା ଓ ମଣିଷମାନେ ମୋତେ 'ବୀଭତ୍ସୁ' ବୋଲି ଜାଣନ୍ତି।
ଉଭୌ ମେ ତୁଲ୍ଯକର୍ମାଣୌ ଗାଣ୍ଡୀଵସ୍ଯ ଵିକର୍ଷଣେ। ଭୁଜୌ ମେ ଭଵତଃ ସଙ୍ଖ୍ଯେ ପରସୈନ୍ଯଵିନାଶିନୌ। ତଯୋଃ ସଵ୍ଯୋଽଧିକସ୍ତସ୍ମାତ୍ସଵ୍ଯସାଚୀତି ମାଂ ଵିଦୁଃ
ମୋ ଦୁଇଟି ହାତ ଗାଣ୍ଡୀବ ଧନୁଷ ଟାଣିବାରେ ସମାନ ଦକ୍ଷ। ଯୁଦ୍ଧରେ ଏହି ଦୁଇ ହାତ ଶତ୍ରୁ ସେନାକୁ ନଶ୍ଚିନ୍ଦି। ଏମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ବାମ ହାତ ଅଧିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତେଣୁ ମୋତେ 'ସବ୍ୟସାଚୀ' ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ସାଗରାନ୍ତାଯାଂ ଵର୍ଣୋ ମେ ଦୁର୍ଲଭଃ ସମଃ। ଶୁଦ୍ଧତ୍ଵାଦ୍ରୁପଵତ୍ତ୍ଵାଚ୍ଚ ତେନ ମାମାର୍ଜୁନଂ ଵିଦୁଃ
ପୃଥିବୀରେ, ସମୁଦ୍ର ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇଥିବା ଏହି ଭୂମିରେ, ମୋ ଗାଁର ରଙ୍ଗ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ ଓ ଅଦ୍ୱିତୀୟ। ପବିତ୍ରତା ଓ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ମୋତେ 'ଅର୍ଜୁନ' ବୋଲି ଜାଣନ୍ତି।
ଉତ୍ତରାଭ୍ଯାଂ ତୁ ପୂର୍ଵାଭ୍ଯାଂ ଫଲ୍ଗୁନୀଭ୍ଯାମହଂ ଦିଵା । ଜାତୋ ହିମଵତଃ ପୃଷ୍ଠେ ତେନ ମାଂ ଫଲ୍ଗୁନଂ ଵିଦୁଃ
ଉତ୍ତରା ଓ ପୂର୍ବା ଫଲ୍ଗୁନୀ ନକ୍ଷତ୍ର ଦିନରେ, ହିମାଳୟ ପାହାଡ଼ର ଛାତିରେ ମୋର ଜନ୍ମ ହୋଇଥିଲା। ଏହିଥିପାଇଁ ମୋତେ 'ଫଲ୍ଗୁନ' ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଯୋ ମମାଙ୍ଗେ ଵ୍ରଣଂ କୁର୍ଯାଦ୍ଧାତୁର୍ଜ୍ଯେଷ୍ଠସ୍ଯ ପଶ୍ଯତଃ। ଯୁଧିଷ୍ଠିରସ୍ଯ ରୁଧିରଂ ଦର୍ଶଯେଦ୍ଵା କଦାଚନ । ପରାଭଵମହଂ ତସ୍ଯ କୁଲେ କୁର୍ଯାଂ ନ ସଂଶଯଃ
ଯେଉଁଠି ମୋର ଶରୀରରେ କେହି ଆଘାତ କରିବ, କିମ୍ବା ଯେଉଁଠି ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ରକ୍ତ ଦେଖାଏ, ତାଙ୍କର ଗୋତିକୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଧ୍ୱଂସ କରିଦେବି, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଯୋତ୍ସ୍ଯାମି ତୈରହଂ ସର୍ଵୈର୍ନ ମେ ତେଭ୍ଯଃ ପରାଭଵଃ। ତେନ ଦେଵମନୁଷ୍ଯେଷୁ ଜିଷ୍ଣୁର୍ନାମାସ୍ମି ଵିଶ୍ରୁତଃ
ମୁଁ ସେମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରିବି, ମୋତେ କେହି ହରାଇପାରିବେ ନାହିଁ। ଏହିଥିପାଇଁ ଦେବତା ଓ ମଣିଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ 'ଜିଷ୍ଣୁ' ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।
ମାତା ମମ ପୃଥା ନାମ ତେନ ମାଂ ପାର୍ଥମବ୍ରୁଵନ୍
ମୋର ମାଆଙ୍କ ନାମ ପୃଥା, ଏହିଥିପାଇଁ ମୋତେ 'ପାର୍ଥ' ବୋଲି କୁହାଯାଏ।
ଦେଵଦାନଵଗନ୍ଧର୍ଵପିଶାଚୋରଗରାକ୍ଷସାନ୍ । ଅହଂ ପୁରା ରଣେ ଜିତ୍ଵା ଖାଣ୍ଡଵେଽଗ୍ନିମତର୍ପଯମ୍
ଏକଥର ଯୁଦ୍ଧରେ ମୁଁ ଦେବତା, ଦାନବ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ପିଶାଚ, ନାଗ ଓ ରାକ୍ଷସମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜିତି, ଖାଣ୍ଡବ ଅରଣ୍ୟରେ ଅଗ୍ନିକୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିଥିଲି।
ହୁତାଶନଂ ତର୍ପଯିତ୍ଵା ସହିତଃ ଶାର୍ଙ୍ଗଧନ୍ଵନା । [ ତ୍ରିଵିଷ୍ଟପଗତୌ* ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପିତାମହମହେଶ୍ଵରୌ
ଅଗ୍ନିକୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରି, ଶାର୍ଙ୍ଗଧନ୍ବୀଙ୍କ ସହିତ ମୁଁ ଦେବଲୋକରେ ପିତାମହ ଓ ମହାଦେବଙ୍କୁ ଦେଖିଥିଲି।
ମୂର୍ଚ୍ଛଯା ପତିତଂ ଭୂମାଵାଗତୌ ଦେଵସତ୍ତମୌ । ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତୌ ଵରଦୌ ଦେଵୌ ସଂଜ୍ଞାଂ ଲବ୍ଧ୍ଵୋତ୍ଥିତଃ ପୁନଃ
ମୁଁ ଅଚେତନ ହୋଇ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଥିଲି, ସେଇ ସମୟରେ ସେଇ ଦୁଇ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବତା ଆସିଥିଲେ। ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ମୁଁ ସ୍ଥିର ହୋଇ ପୁଣି ଉଠିଥିଲି।
ମୂର୍ଧ୍ନା ହି ପ୍ରଣତଂ ଭୂମୌ ତୌ ଦେଵୌ ଵରଦୌ ଵରୌ। କୃଷ୍ଣେତ୍ଯେକାଦଶଂ ନାମ ପ୍ରୀତ୍ଯା ମେ ଚକ୍ରତୁସ୍ତଦା। ତୁଷ୍ଟୌ ଚ ମମ ଵୀର୍ଯେଣ କର୍ମଣା ଚାଭିରାଧିତୌ
ମୁଁ ମାଥା ନମାଇ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଥିବାକୁ ଦେଖି, ସେଇ ଦୁଇ ଦେବତା ମୋର ପ୍ରତାପ ଓ କାର୍ଯ୍ୟରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ଆନନ୍ଦରେ ମୋତେ ଏକାଦଶମ ନାମ 'କୃଷ୍ଣ' ଦେଇଥିଲେ।
ସର୍ଵଦେଵୈଃ ପରିଵୃତୌ ଭୂଯୋ ମାଂ ସ୍ଵଯମୂଚତୁଃ। ଵରଂ ତାତ ଵୃଣୀଷ୍ଵେତି ଯଂ ପ୍ରାର୍ଥଯସି ପାଣ୍ଡଵ
ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଘିରିଥିବା ସେମାନେ ପୁଣି ମୋତେ କହିଲେ, 'ବେଟା, ତୁମେ ଯେଉଁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଚାହୁଁଛ, ଚୟନ କର।'
ତତୋଽହମସ୍ତ୍ରାଣ୍ଯଲଭଂ ଦିଵ୍ଯାନି ଚ ଦୃଢାନି ଚ। ବ୍ରାହ୍ମଂ ପାଶୁପତଂ ଚୈଵ ସ୍ଥୂଣାକର୍ଣଂ ଚ ଦୁର୍ଜଯମ୍ । ଐନ୍ଦ୍ରଂ ଵାରୁଣମାଗ୍ନେଯଂ ଵାଯଵ୍ଯମଥ ଵୈଷ୍ଣଵମ୍
ତାପରେ ମୁଁ ଦେବତାଙ୍କର ଦୃଢ଼ ଓ ଦିବ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର ପାଇଲି—ବ୍ରହ୍ମା, ପାଶୁପତ, ସ୍ଥୂଣାକର୍ଣ୍ଣ, ଇନ୍ଦ୍ର, ବାରୁଣ, ଅଗ୍ନି, ବାୟୁ ଓ ବିଷ୍ଣୁ ଅସ୍ତ୍ର।
ତତୋଽହମଜଯଂ ଭୂଯୋ ରଥେନୈନ୍ଦ୍ରେଣ ଦୁର୍ଜଯାନ୍। ମାତଲିଂ ସାରଥିଂ କୃତ୍ଵା ନିଵାତକଵଚାନ୍ରଣେ । ଅଵଧ୍ଯକଵଚାଂନ୍ଦେଵୈର୍ଵରଦୃପ୍ତାନ୍ମହାସୁରାନ୍
ତାପରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ରଥ ଓ ମାତଳିଙ୍କୁ ସାରଥି କରି, ମୁଁ ଦେବତାଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦରେ ଅଜୟ ନିବାତକବଚ ଦାନବମାନେକୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତିଥିଲି।
ତିସ୍ରଃ କୋଟୀର୍ଦାନଵାନାଂ ସଂଯୁଗେଷ୍ଵନିଵର୍ତିନାମ୍। ଏକୋ ନିର୍ଜିତ୍ଯ ସଂଗ୍ରାମେ ଭୂଯୋ ଦେଵାନତୋଷଯମ୍
ଏକାକି ମୁଁ ତିନି କୋଟି ଦାନବଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତି, ପୁଣିଥରେ ଦେବତାମାନେକୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିଥିଲି।
ତତୋ ମେ ଭଗଵାନିନ୍ଦ୍ରଃ କିରୀଟମଦଦାତ୍ସ୍ଵଯମ୍। ଦେଵାଶ୍ଚ ଶଙ୍ଖମଦଦୁଃ ଶତ୍ରୁସୈନ୍ଯନିଵାରଣମ୍
ତାପରେ ଭଗବାନ ଇନ୍ଦ୍ର ନିଜେ ମୋତେ କିରିଟ ଦେଲେ, ଦେବତାମାନେ ମୋତେ ଶତ୍ରୁ ସେନାକୁ ଭୟଭୀତ କରିବା ପାଇଁ ଶଂଖ ଦେଲେ।
ଅହଂ ପାରେ ସମୁଦ୍ରସ୍ଯ ହିରଣ୍ଯପୁରଵାସିନାମ୍। ହତ୍ଵା ଷଷ୍ଟିଂ ସହସ୍ରାଣି ଜଯଂ ସଂପ୍ରାପ୍ତଵାନ୍ରଣେ
ମୁଁ ସମୁଦ୍ରର ପାରକୁ ଯାଇ, ହିରଣ୍ୟପୁରର ସଠି ହଜାର ଲୋକଙ୍କୁ ମାରି, ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟ ଲାଭ କରିଥିଲି।
ଅସଂଭ୍ରାନ୍ତୋ ରଥେ ତିଷ୍ଠନ୍ସହସ୍ରେଷୁ ଶତେଷୁ ଚ। ଶତ୍ରୁମଧ୍ଯେ ଦୁରାଧର୍ଷୋ ନ ମୁହ୍ଯନ୍ତି ଚ ମେ ଦିଶଃ
ମୁଁ ରଥ ଉପରେ ଅଡ଼ିଗ ରହି, ଶତ ହଜାର ଶତ୍ରୁମଧ୍ୟରେ ଅପରାଜିତ ରହେ, ମୋର ଇନ୍ଦ୍ରିୟଗୁଡ଼ିକ କେବେ ଭ୍ରମିତ ହୁଏନି।
ଅହଂ ଗନ୍ଧର୍ଵରାଜେନ ହ୍ରିଯମାଣଂ ସୁଯୋଧନମ୍। ଭ୍ରାତୃଭିଃ ସହିତଂ ତାତ ଗନ୍ଧର୍ଵୈଃ ସମରେ ଜିତମ୍। ଚତୁର୍ଦଶ ସହସ୍ରାଣି ହତ୍ଵା ଚୈନମମୋଚଯମ୍
ଗନ୍ଧର୍ବରାଜ ଦ୍ୱାରା ସୁୟୋଧନ ଓ ତାଙ୍କର ଭାଇମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ହାରି ଧରି ନେଉଥିବାବେଳେ, ମୁଁ ଚଉଦ ହଜାର ଗନ୍ଧର୍ବକୁ ମାରି, ସୁୟୋଧନଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରିଥିଲି।
ଏତାନି ମମ ନାମାନି ଯୋଽହନ୍ଯହନି କୀର୍ତଯେତ୍। ତଂ ନ ପଶ୍ଯନ୍ତି ସତ୍ତ୍ଵାନି ନ ତଂ ନିଘ୍ନନ୍ତି ଶତ୍ରଵଃ
ଯେଉଁଠି ମୋର ଏହି ନାମଗୁଡ଼ିକୁ ପ୍ରତିଦିନ ଉଚ୍ଚାରଣ କରେ, ସେଉଁଠି ଜୀବମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିପାରନ୍ତିନାହିଁ, ଶତ୍ରୁମାନେ ତାଙ୍କୁ ହନନ୍ତିନାହିଁ।
ଅଦ୍ଯ ପଶ୍ଯ ମହାବାହୋ ମମ ଵୀର୍ଯଂ ସୁଦୁଃସହମ୍। ମା ଭୈର୍ଵିଗତସଂତ୍ରାସଃ କୁରୂନେତାନ୍ସମାଗତାନ୍
ଆଜି ମୋର ଅପରିମିତ ଶକ୍ତି ଦେଖ, ମହାବାହୁ, ଭୟ କରନି, ତୋର ଭୟ ଦୂର ହେଉ, କୁରୁମାନେ ଏଠାରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଉଥିବା ସମୟରେ।
ସୁଯୋଧନସ୍ଯ ମିଷତଃ କର୍ଣସ୍ଯ ଚ କୃପସ୍ଯ ଚ। ପିତାମହସ୍ଯ ଭୀଷ୍ମସ୍ଯ ଦ୍ରୌଣେର୍ଦ୍ରୋଣସ୍ଯ ଚ ସ୍ଵଯମ୍। ସର୍ଵାନେଵ କୁରୂଞ୍ଜିତ୍ଵା ପ୍ରତ୍ଯାନେଷ୍ଯାମି ତେ ପଶୂନ୍]
ସୁୟୋଧନ, କର୍ଣ୍ଣ, କୃପାଚାର୍ଯ୍ୟ, ପିତାମହ ଭୀଷ୍ମ, ଦ୍ରୋଣ ଓ ଦ୍ରୌଣି ଦେଖୁଥିବାବେଳେ, ମୁଁ ସମସ୍ତ କୁରୁଙ୍କୁ ହରାଇ, ତୋର ଗୋଧନ ଫେରାଇ ଆଣିଦେବି।
ତତଃ ପାର୍ଥଂ ସ ଵୈରାଟିଃ ପ୍ରାଞ୍ଜଲିସ୍ତ୍ଵଭ୍ଯଵାଦଯତ୍। ଅହଂ ଭୂମିଂଜଯୋ ନାମ ପ୍ରଣତୋସ୍ମି ଧନଂଜଯ
ତାପରେ ବୈରାଟଙ୍କ ପୁଅ ହାତ ଯୋଡି ପାର୍ଥଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି କହିଲେ, 'ମୋର ନାମ ଭୂମିଞ୍ଜୟ, ଧନଞ୍ଜୟ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଶିର ନମାଉଛି।'
ଦିଷ୍ଟ୍ଯା ତ୍ଵାଂ ପାର୍ଥ ପଶ୍ଯାମି ସ୍ଵାଗତଂ ତେ ଧନଂଜଯ । ଲୋହିତାକ୍ଷ ମହାବାହୋ ନାଗରାଜଵରୋପମ
'ସୌଭାଗ୍ୟବଶତଃ ମୁଁ ତୁମକୁ ଦେଖିପାରିଲି, ପାର୍ଥ, ଧନଞ୍ଜୟ, ତୁମକୁ ସ୍ୱାଗତ। ଲାଲ ଆଖି, ମହାବାହୁ, ନାଗରାଜଙ୍କ ପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ।'
ଯଦଜ୍ଞାନାଦଵୋଚଂ ତ୍ଵାଂ ପ୍ରମାଦେନ ନରୋତ୍ତମ। ଅକୃତ୍ଵା ହୃଦଯେ ସର୍ଵଂ କ୍ଷନ୍ତୁମର୍ହସି ତନ୍ମମ
'ମୁଁ ଅଗ୍ୟାନ ଓ ଅବଧାନର ଦୋଷରେ ପୂର୍ବେ ତୁମକୁ ଯାହା କହିଥିଲି, ସେସବୁ ମନରେ ନ ରଖି, ମୋତେ ଖ୍ଷମା କର।'
ଯତସ୍ତ୍ଵଯା କୃତଂ ପୂର୍ଵଂ ଚିତ୍ରଂ କର୍ମ ସୁଦୁଷ୍କରମ୍। ଅତୋ ଭଯଂ ଵ୍ଯପେତଂ ମେ ପ୍ରୀତିଶ୍ଚ ପରମା ତ୍ଵଯି
'ପୂର୍ବେ ତୁମେ ଯେଉଁ ଅଦ୍ଭୁତ ଓ କଠିନ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲ, ସେଥିରୁ ମୋର ଭୟ ଦୂର ହୋଇଛି, ଏବଂ ମୁଁ ତୁମ ପ୍ରତି ଅତ୍ୟନ୍ତ ସ୍ନେହ ଅନୁଭବୁଛି।'
ଦାସୋଽହଂ ତେ ଭଵିଷ୍ଯାମି ପଶ୍ଯ ମାମନୁକମ୍ପଯା
'ମୁଁ ତୁମର ଦାସ ହେବି—ଦୟାକରି ମୋତେ ଦୟା ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦେଖ।'
ଯା ପ୍ରତିଜ୍ଞା କୃତା ପୂର୍ଵଂ ତଵ ସାରଥ୍ଯକାରଣାତ୍। ସେଯଂ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ପୂର୍ଣା ମେ ହର୍ଷଶ୍ଚାର୍ଜୁନ ଜାଯତେ
'ତୁମେ ପୂର୍ବେ ଯେଉଁ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଦେଇଥିଲ, ରଥଚାଳକ ହେବାକୁ, ସେହି ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଏବେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା, ଅର୍ଜୁନ, ଏହାରେ ମୋତେ ଅନନ୍ୟ ଆନନ୍ଦ ମିଳିଛି।'
ଦେଵେନ୍ଦ୍ରତନଯସ୍ଯେହ ସାରଥିଃ ସ୍ଯାଂ ମହାମୃଧେ । ଇତି ପୂର୍ଵଂ କୃତାଽସ୍ମାଭିଃ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଯୁଦ୍ଧଦୁର୍ମଦ
'ଏହି ମହାଯୁଦ୍ଧରେ ଦେବେନ୍ଦ୍ରପୁତ୍ରଙ୍କ ରଥଚାଳକ ହେବି ବୋଲି ଆମେ ପୂର୍ବରୁ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରିଥିଲୁ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଭୟଙ୍କର।'
ପ୍ରତିଜ୍ଞା ମମ ସଂପୂର୍ଣା ତଵ ସାରଥ୍ଯକାରଣାତ୍ । ମନସ୍ସ୍ଵାସ୍ଥ୍ଯଂ ଚ ମେ ଜାତଂ ଜାତଂ ଭାଗ୍ଯଂ ଚ ମେ ମହତ୍
'ତୁମର ରଥଚାଳନ ଦ୍ୱାରା ମୋର ପ୍ରତିଜ୍ଞା ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା, ମୋର ମନ ଶାନ୍ତି ଅନୁଭବୁଛି ଏବଂ ବଡ଼ ଭାଗ୍ୟ ମିଳିଛି।'