ଭ୍ରାତୃଭିଃ ସହିତୋ ରାଜନ୍ପ୍ରୀତିଂ ପ୍ରାପ୍ସ୍ଯସି ପୁଷ୍କଲାମ୍ । ମତ୍ପ୍ରସାଦାଚ୍ଚ ତେ ସୌଖ୍ଯମାରୋଗ୍ଯଂ ଚ ଭଵିଷ୍ଯତି ।। 30
ହେ ରାଜା, ତୁମେ ତୁମ ଭାଇମାନଙ୍କ ସହିତ ବହୁତ ଆନନ୍ଦ ପାଇବ। ଏବଂ ମୋର କୃପାରେ, ତୁମେ ସୁଖ ଓ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଲାଭ କରିବ।
ଯେ ଚ ସଂକୀର୍ତଯିଷ୍ଯନ୍ତି ଲୋକେ ଵିଗତକଲ୍ମଷାଃ। ତେଷାଂ ତୁଷ୍ଟା ପ୍ରଦାସ୍ଯାମି ରାଜ୍ଯମାଯୁର୍ଵପୁଃ ସୁତମ୍ ।। 31
ଏହି ଶ୍ଲୋକକୁ ଯେମାନେ ନିର୍ମଳ ହୃଦୟରେ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପଢିବେ କିମ୍ବା କହିବେ, ସେମାନଙ୍କୁ ମୁଁ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ରାଜ୍ୟ, ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ, ଶୋଭା ଓ ସନ୍ତାନ ଦେଇବି।
ପ୍ରଵାସେ ନଗରେ ଵାଽପି ସଂଗ୍ରାମେ ଶତ୍ରୁସଂକଟେ । ଅଟଵ୍ଯାଂ ଦୁର୍ଗକାନ୍ତାରେ ସାଗରେ ଗହନେ ଗିରୌ ।। 32
ପ୍ରବାସରେ, ସହରରେ, ଯୁଦ୍ଧରେ, ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଆପଦରେ, ଜଙ୍ଗଲରେ, କଠିନ ପାହାଡ଼ ମଧ୍ୟରେ, ସମୁଦ୍ରରେ କିମ୍ବା ଗଭୀର ପାହାଡ଼ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁଠି ହେଉନାହିଁ,
ଯେ ସ୍ମରିଷ୍ଯନ୍ତି ମାଂ ରାଜନ୍ଯଥାଽହଂ ଭଵତା ସ୍ମୃତା । ନ ତେଷାଂ ଦୁର୍ଲଭଂ କିଂଚିତସ୍ମିଁଲ୍ଲୋକେ ଭଵିଷ୍ଯତି ।। 33
ଯେମିତି ତୁମେ ମୋତେ ସ୍ମରଣ କରିଛ, ସେପରି ଯେଉଁ ରାଜାମାନେ ମୋତେ ସ୍ମରଣ କରିବେ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ଜଗତରେ କିଛି ଅପ୍ରାପ୍ୟ ରହିବ ନାହିଁ।
ଇଦଂ ସ୍ତୋତ୍ରଵରଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ଶୃଣୁଯାଦ୍ଵା ପଠେତ ଵା। ତସ୍ଯ ସର୍ଵାଣି କାର୍ଯାଣି ସିଦ୍ଧିଂ ଯାସ୍ଯନ୍ତି ପାଣ୍ଡଵାଃ ।। 34
ଏହି ଉତ୍ତମ ସ୍ତୁତିକୁ ଯେ କେହି ଭକ୍ତିରେ ଶୁଣିବେ କିମ୍ବା ପଢିବେ, ସେଠାରେ, ହେ ପାଣ୍ଡବମାନେ, ସେମାନଙ୍କ ସମସ୍ତ କାମ ସିଦ୍ଧି ହେବ।
ମତ୍ପ୍ରସାଦାଚ୍ଚ ଵଃ ସର୍ଵାନ୍ଵିରାଟନଗରେ ସ୍ଥିତାନ୍ । ନ ପ୍ରଜ୍ଞାସ୍ଯନ୍ତି କୁରକୋ ନରା ଵା ତନ୍ନିଵାସିନଃ ।। 35
ମୋର କୃପାରେ, ତୁମେମାନେ ଯେଉଁଠି ବିରାଟନଗରରେ ଅଛ, ସେଠାରେ କୌରବ କିମ୍ବା ସେଠାର ଲୋକମାନେ କେହି ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ ଚିହ୍ନି ପାରିବେ ନାହିଁ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଵରଦା ଦେଵୀ ଯୁଧିଷ୍ଠିରମରିଂଦମମ୍। ରକ୍ଷାଂ କୃତ୍ଵା ଚ ପାଣ୍ଡୂନାଂ ତତ୍ରୈଵାନ୍ତରଧୀଯତ ।।] 36
ଏଭଳି କହି, ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇଥିବା ଦେବୀ, ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଓ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରି, ସେଠାରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଗଲେ।
ତତସ୍ତୁ ତେ ପୁଣ୍ଯଜଲାଂ ଶିଵାଂ ଶୁଭାଂ ମହର୍ଷିଗନ୍ଧର୍ଵନିଷେଵିତୋଦକାମ୍। ତ୍ରିଲୋକକାନ୍ତାମଵତୀର୍ଯ ଜାହ୍ନଵୀମୃଷୀଂଶ୍ଚ ଦେଵାଂଶ୍ଚ ପିତୃନତପର୍ଯନ୍ ।। 1
ତାପରେ ସେମାନେ ଶୁଭ୍ର, ପବିତ୍ର ଓ ମଙ୍ଗଳମୟ ଜାହ୍ନବୀ ନଦୀକୁ ଯାଇ, ଯେଉଁଠାରେ ମହାଋଷି ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ନିତ୍ୟ ନାହାନ୍ତି, ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରିୟ, ସେଠାରେ ଋଷି, ଦେବତା ଓ ପିତୃମାନୋକୁ ଜଳ ଦେଇ ପୂଜା କଲେ।
ଵରପ୍ରଦାନଂ ହ୍ଯନୁଚିନ୍ତ୍ଯ ପାର୍ଥିଵେ ହୁତ୍ଵାଽଗ୍ନିହୋତ୍ରଂ କୃତଜପ୍ଯମଙ୍ଗଲଃ । ଦିଶଂ ତଥୈନ୍ଦ୍ରୀମଭିତଃ ପ୍ରପେଦିଵାନ୍କୃତାଞ୍ଜଲିର୍ଧର୍ମମୁପାହ୍ଵଯଚ୍ଛନୈଃ ।। 2
ବରଦାନ ଭାବି, ଅଗ୍ନିହୋମ, ଜପ ଓ ମଙ୍ଗଳ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ସେମାନେ ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି ହାତ ଜୋଡି ଶାନ୍ତ ଭାବେ ଧର୍ମକୁ ଡାକିଲେ।
ଵରପ୍ରଦାନଂ ମମ ଦତ୍ତଵାନ୍ପିତା ପ୍ରସନ୍ନଚେତା ଵରଦଃ ପ୍ରଜାପତିଃ । ଜଲାର୍ଥିନୋ ମେ ତୃଷିତସ୍ଯ ସୋଦରା ମଯା ପ୍ରଯୁକ୍ତା ଵିଵିଶୁର୍ଜଲାଶଯମ୍ ।। 3
ମୋ ପିତା, ଦୟାଳୁ ଓ ବରଦାତା, ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ମୋତେ ବର ଦେଲେ। ମୋ ପିପାସିତ ଭାଇମାନେ ଜଳ ଚାହିଁ, ମୋ ଆଦେଶରେ ଜଳାଶୟକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ନିପାତିତା ଯକ୍ଷଵରେଣ ତେ ଵନେ ମହାହଵେ ଵଜ୍ରଭୃତେଵ ଦାନଵାଃ । ମଯା ଚ ଗତ୍ଵା ଵରଦୋ ହି ତୋଷିତୋ ଵିଵକ୍ଷତା ପ୍ରଶ୍ନସମୁଚ୍ଚଯଂ ଗୁରୁଃ ।। 4
ବନରେ, ଏକ ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧରେ, ସେମାନେ ଯକ୍ଷଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରହାରିତ ହେଲେ, ଯେପରି ଦାନବମାନେ ବଜ୍ରଧାରୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହତ ହୁଅନ୍ତି। ମୁଁ ଯାଇ ବରଦାତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିଲି, ଯିଏ ମୋ ପ୍ରଶ୍ନ ଉତ୍ତର ଦେବାକୁ ଚାହୁଁଥିଲେ।
ସ ମେ ପ୍ରସନ୍ନୋ ଭଗଵାନ୍ଵରଂ ଦଦୌ ପରିଷ୍ଵଜଂଶ୍ଚାହ ତଥୈଵ ସୌହୃଦାତ୍। ଵୃଣୀଷ୍ଵ ଯଦ୍ଵାଞ୍ଛସି ପାଣ୍ଡୁନନ୍ଦନ ସ୍ଥିତୋଽନ୍ତରିକ୍ଷେ ଵରଦୋଽସ୍ମି ପଶ୍ଯ ମାମ୍ ।। 5
ସେ ଭଗବାନ୍ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ମୋତେ ବର ଦେଲେ ଓ ସ୍ନେହରେ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି କହିଲେ: 'ହେ ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ର, ତୁମେ ଯାହା ଚାହଁ, ମୋତେ ପଚାର। ମୁଁ ଆକାଶରେ ବରଦାତା ଭାବେ ଦଢ଼ିଛି—ମୋତେ ଦେଖ।'
ସ ଵୈ ମଯୋକ୍ତୋ ଵରଦଃ ପିତା ପ୍ରଭୁଃ ସଦୈଵ ମେ ଧର୍ମରତା ମତିର୍ଭଵେତ୍। ଇମେ ଚ ଜୀଵନ୍ତୁ ମମାନୁଜାଃ ପ୍ରଭୋ ଵଯଂ ସ୍ଵରୂପଂ ଚ ଜଯଂ ତଥାଽଽପ୍ନୁମଃ ।। 6
ତାପରେ ମୁଁ ବରଦାତା ପିତାଙ୍କୁ କହିଲି: 'ମୋର ମନ ସଦା ଧର୍ମରେ ଲାଗି ରହୁ। ଏମାନେ ମୋ ଭାଇମାନେ ବଞ୍ଚି ରହନ୍ତୁ, ଆମେ ଆମର ସ୍ୱରୂପ ଓ ବିଜୟ ପାଉ।'
କ୍ଷମା ଚ କୀର୍ତିଶ୍ଚ ଯଥେପ୍ସିତଂ ଭଵେଦ୍ଵ୍ରତଂ ତୁ ସତ୍ଯଂ ଚ ସମାପ୍ତିରେଵ ଚ। ଵରୋ ମମୈଷୋସ୍ତୁ ଯଥାଽନୁକୀର୍ତିତୋ ନ ତନ୍ମୃଷା ଦେଵଵୃଷୋ ଯଥାଽବ୍ରଵୀତ୍ ।। 7
ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଓ କୀର୍ତ୍ତି ଯେପରି ଚାହଁ, ସେପରି ମୋତେ ମିଳୁ। ମୋ ବ୍ରତ ଓ ସତ୍ୟ ସଫଳ ହେଉ। ମୁଁ ଯେପରି ବର ଚାହିଁଛି, ତାହା ମୋତେ ମିଳୁ, ଏବଂ ଦେବତାମାନଙ୍କ ନାୟକ ଯେପରି କହିଛନ୍ତି, ତାହା କେବେ ମିଥ୍ୟା ହେଉ ନାହିଁ।
ଇତ୍ଯେଵମୁକ୍ତ୍ଵା ଧର୍ମାତ୍ମା ଧର୍ମମେଵାନୁଚିନ୍ତଯନ୍। ତଦୈଵ ତତ୍ପ୍ରସାଦେନ ରୂପମେଵାଭଵତ୍ସ୍ଵଯମ୍ ।। 8
ଏଭଳି କହି, ସେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ମନେ ମନେ କେବଳ ଧର୍ମକୁ ଚିନ୍ତା କରୁଥିଲେ। ସେହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ତାଙ୍କ ଉପରେ ଦୟା ହେବା ସହିତ, ସେ ନିଜେ ଏହି ରୂପକୁ ଧାରଣ କଲେ।
ସ ଵୈ ଦ୍ଵିଜାତିସ୍ତରୁଣସ୍ତ୍ରିଦଣ୍ଡଭୃତ୍କମଣ୍ଡଲୂଷ୍ଣୀଷଧରୋ ଵ୍ଯଜାଯତ। ସୁରକ୍ତମାଞ୍ଜିଷ୍ଠଵରାମ୍ବରଃ ଶିଖୀ ପଵିତ୍ରପାଣିର୍ଦଦୃଶେ ତଦାଽଦ୍ଭୁତମ୍ ।। 9
ସେ ଦ୍ୱିଜାତି ଯୁବକ, ତିନି ଦଣ୍ଡ, କମଣ୍ଡଳୁ ଓ ଉଷ୍ଣୀଷ ଧରିଥିଲେ, ଗାଢ଼ ଲାଲ ଓଡ଼ଣା ପିନ୍ଧିଥିଲେ, ଚୂଡ଼ା ଓ ପବିତ୍ର କୁଶ ହାତରେ ଧରିଥିଲେ—ସେ ଦେଖିବାକୁ ଅଦ୍ଭୁତ ଲାଗୁଥିଲେ।
ତଥୈଵ ତେଷାମପି ଧର୍ମଚାରିଣାଂ ଯଥୋଚିତାର୍ହାଭରଣାମ୍ବରସ୍ରଜଃ। କ୍ଷଣେନ ରାଜନ୍ନଭଵନ୍ମହାତ୍ମନାଂ ପ୍ରଶସ୍ତଧର୍ମାଗ୍ର୍ଯଫଲାଭିକାଙ୍କ୍ଷିଣାମ୍ ।। 10
ଏଭଳି ଧର୍ମରେ ଚଳିଥିବା ଅନ୍ୟମାନେ, ଉତ୍ତମ ଫଳ ଆଶା କରୁଥିବା ମହାତ୍ମାମାନେ, ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ଭୂଷଣ, ବସ୍ତ୍ର ଓ ମାଳା ଧାରଣ କରି ଶୋଭିତ ହେଲେ, ରାଜା।
ନଵେନ ରୂପେଣ ଵିଶାଂପତିର୍ଯୁତସ୍ତ୍ଵଥର୍ଵରୂପେଣ ବଭୌ ପ୍ରତାପଵାନ୍। ନିବଦ୍ଧଵୈଡୂର୍ଯସିତାନ୍ସକାଞ୍ଚନାନ୍ନୃପସ୍ତଥାଽକ୍ଷାନ୍ପରିଵେଷ୍ଟ୍ଯ ଵାସସଃ ।। 11
ତାପରେ, ନୂତନ ରୂପ ଧାରଣ କରି, ସେ ରାଜା ବ୍ରାହ୍ମଣ ଭଳି ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ହେଲେ। ତାଙ୍କର ବସ୍ତ୍ର ନୀଳ ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ବାନ୍ଧ ଦ୍ୱାରା ଅଳଙ୍କୃତ ଥିଲା, ତାଙ୍କର ପ୍ରଭା ସ୍ପଷ୍ଟ ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
ତତୋ ଵିରାଟଂ ପ୍ରଥମଂ ଯୁଧିଷ୍ଠିରୋ ଦଦର୍ଶ ଦୂରାତ୍ସୁସମୃଦ୍ଧତେଜସମ୍। ଅନନ୍ତତେଜୋଜ୍ଵଲିତଂ ହୁତାଶନଂ ଦୁରାସଦଂ ତୀକ୍ଷ୍ଣଵିଷଂ ଯଥୋରଗମ୍ ।। 12
ତାପରେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଦୂରରୁ ବିରାଟଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ତେଜସ୍ବୀ, ଅନନ୍ତ ତେଜରେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଅଗ୍ନି ପରି ଜ୍ୱଳିଥିଲେ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବିଷ ଥିବା ସାପ ପରି ଭୟଙ୍କର ଲାଗୁଥିଲେ।
ସଭାସଦଂ ପ୍ରାଞ୍ଜଲିଭିର୍ଜନୈର୍ଵୃତଂ ଵିଚିତ୍ରନାନାଵିଧଶସ୍ତ୍ରପାଣିଭିଃ । ଉପାଯନୌଘୈଃ ପ୍ରଵିଶଦ୍ଭିରାଚିତଂ ଦ୍ଵିଜୈଶ୍ଚ ଶିକ୍ଷାକ୍ଷରମନ୍ତ୍ରଧାରିଭିଃ ।। 13
ସେ ସଭାସଦଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇଥିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ହାତ ଜୋଡିଥିଲେ, ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଶସ୍ତ୍ର ଧରିଥିବା ମଣିଷମାନେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଉପହାର ନେଇ ପ୍ରବେଶ କରୁଥିଲେ, ଏବଂ ଶାସ୍ତ୍ର ଓ ମନ୍ତ୍ର ଜ୍ଞାନୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ।
ଗଜୈରୁଦୀର୍ମଂ ତୁରଗୈଶ୍ଚ ସଙ୍କୁଲଂ ମୃଗଦ୍ଵିପୈଃ କୁବ୍ଜଗଣୈଃ ସମାଵୃତମ୍ । ସିତୋଚ୍ଛ୍ରିତୋଷ୍ଣୀଷନିରୁଦ୍ଧମୂର୍ଧଜଂ ଵିଚିତ୍ରଵୈଡୂର୍ଯଵିକାରକୁଣ୍ଡଲମ୍ । ଵିରାଟମାଯାଚ୍ଚ ଯୁଧିଷ୍ଠିରସ୍ତଦା ବୃହସ୍ପତିଃ ଶକ୍ରମିଵ ତ୍ରିଵିଷ୍ଟପେ ।। 14
ସଭାଟି ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା, ବନ୍ୟପଶୁ, ବାମନମାନେ ଓ ଅନେକ ଲୋକ ଦ୍ୱାରା ଭରିଯାଇଥିଲା, ଶୁଭ୍ର ଉଷ୍ଣୀଷ ଦ୍ୱାରା ମୁଣ୍ଡ ବନ୍ଧାଯାଇଥିଲା, ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ନୀଳମଣି କୁଣ୍ଡଳ ପିନ୍ଧିଥିଲେ। ଯୁଧିଷ୍ଠିର ବିରାଟଙ୍କ ସମ୍ମୁଖକୁ ବୃହସ୍ପତି ଯେପରି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖକୁ ଯାଉଛନ୍ତି, ସେପରି ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ତମାଵ୍ରଜନ୍ତଂ ପ୍ରସମୀକ୍ଷ୍ଯ ପାଣ୍ଡଵଂ ଵିରାଟରାଜୋ ମୁଦିତେନ ଚକ୍ଷୁଷା । ପପ୍ରଚ୍ଛ ଚୈନଂ ସ ନରାଧିପୋ ମୁହୁର୍ଦ୍ଵିଜାଶ୍ଚ ଯେ ଚାସ୍ଯ ସଭାସଦସ୍ତଦା ।। 15
ପାଣ୍ଡବଙ୍କୁ ଆସୁଥିବା ଦେଖି, ବିରାଟ ରାଜା ଆନନ୍ଦର ଦୃଷ୍ଟିରେ ତାଙ୍କୁ ପୁନିପୁନି ପଚାରିଲେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଓ ସଭାସଦମାନେ ମଧ୍ୟ ସେଇପରି ପଚାରିଲେ।
କୋ ଵା ଵିଜାନାତି ପୁରାଽସ୍ଯ ଦର୍ଶନଂ ଯୁଵା ସଭାଂ ଯୋଽଯମୁପୈତି ମାମିକାମ୍। ରୂପେଣ ସାରେଣ ଵିରାଜଯନ୍ମହୀଂ ଶ୍ରିଯା ହ୍ଯଯଂ ଵୈଶ୍ରଵଣୋ ଦ୍ଵିଜୋ ଯଥା ।। 16
ଏହି ଯୁବକ କେଉଁଠି ପୂର୍ବରୁ ଦେଖାଯାଇଛନ୍ତି କି ଜାଣିଛି? ଏଠି ମୋର ସଭାକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଛନ୍ତି, ତାଙ୍କର ରୂପ ଓ ଗୁଣରେ ପୃଥିବୀକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରୁଛନ୍ତି, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଧନର ଦେବତା ପରି ଲାଗୁଛନ୍ତି।
ମୃଗେନ୍ଦ୍ରରାଡ୍ଵାରଣଯୂଥପୋପମଃ ପ୍ରଭାତ୍ଯଯଂ କାଞ୍ଚନପର୍ଵତୋ ଯଥା। ଵିରାଜତେ ପାଵକସୂର୍ଯସନ୍ନିଭଂ ସଚନ୍ଦ୍ରନକ୍ଷତ୍ର ଇଵାଂଶୁମାନ୍ଗ୍ରହଃ ।। 17
ସେ ରାଜାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସିଂହ ପରି, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପାହାଡ଼ ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ଅଗ୍ନି କିମ୍ବା ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ତାରାମାନେ ସହିତ ଗ୍ରହ ପରି ଜ୍ୟୋତିର୍ମୟ।
ନ ଦୃଶ୍ଯତେଽସ୍ଯାନୁଚରୋ ନ କୁଞ୍ଜରୋ ନ ଚୋଷ୍ଣରଶ୍ମ୍ଯାଵରଣଂ ସମୁଚ୍ଛ୍ରିତମ୍ । ନ କୁଣ୍ଡଲଂ ନାଙ୍ଗଦମସ୍ଯ ନ ସ୍ରଜୋ ଵିଚିତ୍ରିତାଙ୍ଗଶ୍ଚ ରଥଶ୍ରତୁର୍ଯୁଜଃ ।। 38
ତାଙ୍କ ସହିତ କୌଣସି ସେବକ ନାହିଁ, କୌଣସି ହାତୀ ନାହିଁ, ଉଚ୍ଚ ଛତ୍ର ନାହିଁ, କୌଣସି କୁଣ୍ଡଳ, ବା ଅଙ୍ଗଦ, ବା ମାଳା ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କ ଅଙ୍ଗ ଅତି ଶୋଭାମୟ, ଘୋଡ଼ା ଯୋଗାଯୋଗି ରଥିକ ପରି ଲାଗୁଛନ୍ତି।
କ୍ଷାତ୍ରଂ ଚ ରୂପଂ ହି ବିଭର୍ତ୍ଯଯଂ ଭୃଶଂ ଗଜେନ୍ଦ୍ରଶାର୍ଦୂଲମହର୍ଷଭୋପମଃ । ଅଭ୍ଯାଗତୋଽସ୍ମାନନଲଂକୃତୋପି ସନ୍ ଵିରୋଚତେ ଭାନୁରିଵାଚିରୋଦିତଃ ।। 19
ସେ ଏକ ସତ୍ୟ କ୍ଷତ୍ରିୟ ରୂପ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ହାତୀ, ସିଂହ କିମ୍ବା ବଡ଼ ବଳଦ ପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ଆମ ନିକଟକୁ ଅଳଙ୍କାର ବିନା ଆସିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ନୂତନ ଉଦିତ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ।
ଵିଭାତ୍ଯଯଂ କ୍ଷତ୍ରିଯ ଏଵ ସର୍ଵଥା ଵିରାଟ ଇତ୍ଯେଵମୁଵାଚ ତଂ ପ୍ରତି। ସସାଗରାନ୍ତାମଯମଦ୍ଯ ମେଦିନୀଂ ପ୍ରଶାସିତୁଂ ଚାର୍ହତି ଵାସଵୋପମଃ ।। 20
ସେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଭଳି ଦେଖାଯାଉଛନ୍ତି, ବିରାଟ ଏପରି କହିଲେ। ଏହି ଦିନ ସେ ସମୁଦ୍ର ସୀମାବଦ୍ଧ ପୃଥିବୀ ଶାସନ କରିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ, ଇନ୍ଦ୍ର ପରି।
ନାକ୍ଷତ୍ରିଯୋ ନୂନମଯଂ ଭଵିଷ୍ଯତି ମୂର୍ଧାଭିଷିକ୍ତଃ ପ୍ରତିଭାତି ମାଂ ପ୍ରତି । ତୁଲ୍ଯଂ ହି ରୂପଂ ପ୍ରତିଦୃଶ୍ଯତେଽସ୍ଯ ଗଜସ୍ଯ ସିଂହସ୍ଯ ତଥର୍ଷଭସ୍ଯ ।। 21
ଏହି ଲୋକ କ୍ଷତ୍ରିୟ ନୁହେଁ ବୋଲି ମୋତେ ଲାଗୁନାହିଁ, ମୁଣ୍ଡ ଅଭିଷିକ୍ତ ହୋଇଥିବା ଭଳି ଦେଖାଯାଉଛନ୍ତି। ତାଙ୍କର ରୂପ ହାତୀ, ସିଂହ ଓ ବଳଦ ସହିତ ସମାନ।
ଯମେଷ କାମଂ ପରିମାର୍ଗତେ ଦ୍ଵିଜଃ ସ ଚାସ୍ଯ ସର୍ଵଃ କ୍ରିଯତାମସଂଶଯମ୍ । ପ୍ରିଯଂ ଚ ମେ ଦର୍ଶନମୀଦୃଶେ ଜନେ ଦ୍ଵିଜେଷୁ ମୁଖ୍ଯେଷୁ ତଥାଽତିଥିଷ୍ଵପି ।। 22
ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଯେଉଁ କିଛି ଚାହାନ୍ତି, ସେ ସବୁ ନିଶ୍ଚିନ୍ତେ ପୂରଣ କରାଯାଉ। ଏପରି ଲୋକଙ୍କୁ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ କିମ୍ବା ଅତିଥି ମଧ୍ୟ, ଦେଖିବାକୁ ମୋତେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରିୟ।
ଧନେଷୁ ରତ୍ନେଷ୍ଵଥ ଗୋଷୁ ଵେଶ୍ମସୁ ପ୍ରକାମତୋ ମେ ଵିଚରତ୍ଵଵାରିତଃ ।। 23
ମୋର ଧନ, ରତ୍ନ, ଗାଈ ଓ ଘରମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସେ ଇଚ୍ଛାମତେ ନିର୍ବିଘ୍ନରେ ଚଳିପାରନ୍ତୁ।