କୃଷ୍ଣଚ୍ଛଵିସମା କୃଷ୍ଣା ସଂକର୍ଷଣସମାନନା । ବିଭ୍ରତୀ ଵିପୁଲୌ ବାହୁ ଶକ୍ରଧ୍ଵଜସମୁଚ୍ଛ୍ରଯୌ ।। 10
କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପରି କଳା ଚମଡ଼ି, ସଂକର୍ଷଣଙ୍କ ପରି ମୁହଁ, ଦୁଇଟି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାହୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଧ୍ୱଜ ପରି ଉଚ୍ଚ ଉଠାଇ ଧରିଛ।
ପାତ୍ରୀ ଚ ପଙ୍କଜୀ ଘଣ୍ଟୀ ସ୍ତ୍ରୀ ଵିଶୁଦ୍ଧା ଚ ଯା ଭୁଵି । ପାଶଂ ଧନୁର୍ମହାଚକ୍ରଂ ଵିଵିଧାନ୍ଯାଯୁଧାନି ଚ ।। 11
ତୁମେ ହାତରେ ପାତ୍ର, ପଦ୍ମ, ଘଣ୍ଟା ଧରିଛ, ଏବଂ ପୃଥିବୀରେ ସବୁଠାରୁ ପବିତ୍ର ନାରୀ। ତୁମେ ପାଶ, ଧନୁଷ, ବଡ଼ ଚକ୍ର ଓ ବିଭିନ୍ନ ଅସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରିଛ।
କୁଣ୍ଡଲାଭ୍ଯାଂ ସୁପୂର୍ଣାଭ୍ଯାଂ କର୍ଣାଭ୍ଯାଂ ଚ ଵିଭୂଷିତା । ଚନ୍ଦ୍ରଵିସ୍ପର୍ଧିନା ଦେଵି ମୁଖେନ ତ୍ଵଂ ଵିରାଜସେ ।। 12
ଦୁଇଟି ଭରିପୁରା କୁଣ୍ଡଳ ଦ୍ୱାରା କାନ ଶୋଭିତ, ହେ ଦେବୀ, ତୁମର ମୁହଁ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଚମକୁ ପ୍ରତିସ୍ପର୍ଧା କରେ।
ମୁକୁଟେନ ଵିଚିତ୍ରେଣ କେଶବନ୍ଧେନ ଶୋଭିନା। ଭୁଜଙ୍ଗାଭୋଗଵାସେନ ଶ୍ରୋଣିସୂତ୍ରେଣ ରାଜତା ।। 13
ବିଚିତ୍ର ମୁକୁଟ, ଶୋଭାମୟ କେଶବନ୍ଧ, ସର୍ପ ଗୁଛିର ଓଡ଼ଣା ଓ ଚାଁଦିର ଶ୍ରୋଣିସୂତ୍ର ପିନ୍ଧି ତୁମେ ଅତି ଦୀପ୍ତିମାନ୍।
ଵିଭ୍ରାଜସେ ଚାଽଽବଦ୍ଧେନ ଭୋଗେନେଵେହ ମନ୍ଦରଃ। ଧ୍ଵଜେନ ଶିଖିପିଚ୍ଛାନାମୁଚ୍ଛ୍ରିତେନ ଵିରାଜସେ ।। 14
ଖୋଲା ସର୍ପବସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ମନ୍ଦର ପର୍ବତ ପରି ତୁମେ ଚମକୁଛ, ଉଉଁଚ ଉଠାଯାଇଥିବା ମୟୂରପିଛା ଧ୍ୱଜ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଅତି ଶୋଭା ପାଉଛ।
କୌମାରଂ ଵ୍ରତମାସ୍ଥାଯ ତ୍ରିଦିଵଂ ପାଵିତଂ ତ୍ଵଯା। ତେନ ତ୍ଵଂ ସ୍ତୂଯସେ ଦେଵି ତ୍ରିଦଶୈଃ ପୂଜ୍ଯସେଽପି ଚ ।। 15
ତୁମେ କୌମାର ବ୍ରତ ଗ୍ରହଣ କରି ତିନି ଲୋକକୁ ପବିତ୍ର କରିଛ। ଏହି କାରଣରୁ ଦେବତାମାନେ ତୁମକୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି ଓ ପୂଜା କରନ୍ତି।
ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯରକ୍ଷଣାର୍ଥାଯ ମହିଷାସୁରନାଶିନି । ପ୍ରସନ୍ନା ମେ ସୁରଶ୍ରେଷ୍ଠେ ଦଯାଂ କୁରୁ ଶିଵା ଭଵ ।। 16
ତିନି ଲୋକର ରକ୍ଷା ପାଇଁ, ମହିଷାସୁରଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କରିଥିବା ଦେବୀ, ମୋତେ କୃପା କର, ହେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠା, ଦୟା କର ଓ ଶୁଭା ହେଉ।
ଜଯା ତ୍ଵଂ ଵିଜଯା ଚୈଵ ସଂଗ୍ରାମେ ଚ ଜଯପ୍ରଦା। ମମାପି ଵିଜଯଂ ଦେହି ଵରଦା ତ୍ଵଂ ଚ ସାଂପ୍ରତମ୍ ।। 17
ତୁମେ ଜୟ ଓ ବିଜୟ ଅଟୁଟ, ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟ ଦେଉଥିବା। ଏବେ ମୋତେ ବିଜୟ ଦିଅ, ହେ ଵରଦାନ ଦେବାଳି।
ଵିନ୍ଧ୍ଯେ ଚୈଵ ନଗଶ୍ରେଷ୍ଠେ ତଵ ସ୍ଥାନଂ ହି ଶାଶ୍ଵତମ୍। କାଲି କାଲି ମହାକାଲି ଶୀଧୁମାଂସପଶୁପ୍ରିଯେ ।। 18
ବିନ୍ଧ୍ୟ ପର୍ବତରେ ତୁମର ଚିରସ୍ଥାୟୀ ନିବାସ। ହେ କାଳି, ମହାକାଳି, ରକ୍ତ, ମାଂସ ଓ ପଶୁବଳି ପ୍ରିୟ।
କୃତାନୁଯାତ୍ରା ଭୂତୈସ୍ତ୍ଵଂ ଵରଦା କାମଚାରିଣୀ। ଭାରାଵତାରେ ଯେ ଚ ତ୍ଵାଂ ସଂସ୍ମରିଷ୍ଯନ୍ତି ମାନଵାଃ ।। 19
ଭୂତମାନେ ତୁମ ପଛରେ ଚାଲନ୍ତି, ତୁମେ ଵରଦାନ ଦେଉଥିବା, ଇଚ୍ଛାପୂରଣ କରୁଥିବା। ଭୂଭାର ହ୍ରାସ ସମୟରେ ଯେମାନେ ତୁମକୁ ସ୍ମରଣ କରିବେ, ସେମାନେ ଶୁଭ ଲାଭ କରିବେ।
ପ୍ରଣମନ୍ତି ଚ ଯେ ତ୍ଵାଂ ହି ପ୍ରଭାତେ ତୁ ନରା ଭୁଵି । ନ ତେଷାଂ ଦୁର୍ଲଭଂ କିଂଚିତ୍ପୁତ୍ରତୋ ଧନତୋପି ଵା ।। 20
ପୃଥିବୀରେ ପ୍ରଭାତବେଳେ ଯେମାନେ ତୁମେଠାରେ ନମସ୍କାର କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପୁଅ କିମ୍ବା ଧନ କିଛି ଅପ୍ରାପ୍ୟ ନୁହେଁ।
ଦୁର୍ଗାତ୍ତାରଯସେ ଦୁର୍ଗେ ତତ୍ତ୍ଵଂ ଦୁର୍ଗା ସ୍ମୃତା ଜନୈଃ । କାନ୍ତାରେଷ୍ଵଵସନ୍ନାନାଂ ମଗ୍ରାନାଂ ଚ ମହାର୍ଣଵେ। ଦସ୍ଯୁଭିର୍ଵା ନିରୁଦ୍ଧାନାଂ ତ୍ଵଂ ଗତିଃ ପରମା ନୃଣାମ୍ ।। 21
ଦୁର୍ଗା, ତୁମେ ବିପଦରୁ ଉଦ୍ଧାର କର, ଏହିକାରଣରେ ଲୋକମାନେ ତୁମକୁ ଦୁର୍ଗା ବୋଲି ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି। ଜଙ୍ଗଲରେ, ବଡ଼ ସମୁଦ୍ରରେ କିମ୍ବା ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଘେରିଲେ, ତୁମେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆଶ୍ରୟ।
ଜଲପ୍ରତରଣେ ଚୈଵ କାନ୍ତାରେଷ୍ଵଟଵୀଷୁ ଚ। ଯେ ସ୍ମରନ୍ତି ମହାଦେଵି ନ ଚ ସୀଦନ୍ତି ତେ ନରାଃ ।। 22
ପାଣି ଅଟକାଇବା, ଜଙ୍ଗଲ କିମ୍ବା ଅଜଣା ଅଞ୍ଚଳରେ ଯେମାନେ ତୁମକୁ ସ୍ମରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ କେବେ ବିପଦରେ ପଡ଼ନ୍ତି ନାହିଁ।
ତ୍ଵଂ କୀର୍ତିଃ ଶ୍ରୀର୍ଧୃତିଃ ସିଦ୍ଧିର୍ହ୍ରୀର୍ଵିଦ୍ଯା ସଂତତିର୍ମତିଃ। ସଂଧ୍ଯା ରାତ୍ରିଃ ପ୍ରଭା ନିଦ୍ରା ଜ୍ଯୋତ୍ସ୍ନା କାଂତିଃକ୍ଷମାଦଯା ।। 23
ତୁମେ କୀର୍ତ୍ତି, ଶ୍ରୀ, ଧୃତି, ସିଦ୍ଧି, ଲଜ୍ଜା, ଜ୍ଞାନ, ସନ୍ତାନ, ବୁଦ୍ଧି, ସଂଧ୍ୟା, ରାତି, ପ୍ରଭା, ନିଦ୍ରା, ଜ୍ୟୋତ୍ସ୍ନା, ରୂପ, ଖ୍ଷମା ଓ ଦୟା।
ନୃଣାଂ ଚ ବନ୍ଧନଂ ମୋହଂ ପୁତ୍ରନାଶଂ ଧନକ୍ଷଯମ୍। ଵ୍ଯାଧିଂ ମୃତ୍ଯୁଂ ଭଯଂ ଚୈଵ ପୂଜିତା ନାଶଯିଷ୍ଯସି ।। 24
ଯେତେବେଳେ ପୂଜା କରାଯାଏ, ତୁମେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ବନ୍ଧନ, ମୋହ, ପୁଅ ହାରାଣି, ଧନ ହାରାଣି, ରୋଗ, ମୃତ୍ୟୁ ଓ ଭୟ ନଶ୍ଟ କର।
ସୋହଂ ରାଜ୍ଯାତ୍ପରିଭ୍ରଷ୍ଟଃ ଶରଣଂ ତ୍ଵାଂ ପ୍ରପନ୍ନଵାନ୍ । ପ୍ରଣତଶ୍ଚ ଯଥା ମୂର୍ଧ୍ନା ତଵ ଦେଵି ସୁରେଶ୍ଵରି ।। 25
ମୁଁ ରାଜ୍ୟ ହରାଇ ତୁମ ଶରଣ ନେଇଛି; ମୁଁ ମୋ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ତୁମକୁ ପ୍ରଣାମ କରୁଛି, ହେ ଦେବୀ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ରାଣୀ।
ତ୍ରାହି ମାଂ ପଦ୍ମପତ୍ରାକ୍ଷି ସତ୍ଯେ ସତ୍ଯା ଭଵସ୍ଵ ନଃ। ଶରଣଂ ଭଵ ମେ ଦୁର୍ଗେ ଶରଣ୍ଯେ ଭକ୍ତଵତ୍ସଲେ ।। 26
ହେ ପଦ୍ମପତ୍ର ନୟନୀ, ମୋତେ ରକ୍ଷା କର। ସତ୍ୟରେ, ଆମ ପ୍ରତି ତୁମେ ସତ୍ୟ ସ୍ନେହ ଦେଖା। ହେ ଦୁର୍ଗା, ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ସ୍ନେହ କରୁଥିବା ଶରଣଦାତ୍ରୀ, ମୋର ଶରଣ ହେବା।
ଏଵଂ ସ୍ତୁତା ହି ସା ଦେଵୀ ଦର୍ଶଯାମାସ ପାଣ୍ଡଵମ୍ । ଉପଗମ୍ଯ ତୁ ରାଜାନମିଦଂ ଵଚନମବ୍ରଵୀତ୍ ।। 27
ଏଭଳି ପ୍ରାର୍ଥନା ପାଇଁ, ସେ ଦେବୀ ପାଣ୍ଡବଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ ଦେଲେ। ସେ ରାଜାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସି, ଏହି କଥା କହିଲେ।
ଶୃଣୁ ରାଜନ୍ମହାବାହୋ ମଦୀଯଂ ଵଚନଂ ପ୍ରଭୋ। ଭଵିଷ୍ଯତ୍ଯଚିରାଦେଵ ସଂଗ୍ରାମେ ଵିଜଯସ୍ତଵ ।। 28
ହେ ରାଜା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାହୁଧରୀ, ମୋର କଥା ଶୁଣ। ଅତି ଶୀଘ୍ର ତୁମେ ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟ ଲାଭ କରିବ।
ମମ ପ୍ରସାଦାନ୍ନିର୍ଜିତ୍ଯ ହତ୍ଵା କୌରଵଵାହିନୀମ୍ । ରାଜ୍ଯଂ ନିଷ୍କଣ୍ଟକଂ କୃତ୍ଵା ଭୋକ୍ଷ୍ଯସେ ମେଦିନୀଂ ପୁନଃ ।। 29
ମୋର କୃପାରେ, କୌରବ ସେନାକୁ ହରାଇ ଏବଂ ସେମାନୋକୁ ବିନଶ୍ଟ କରି, ତୁମେ ତୁମ ରାଜ୍ୟକୁ ସମସ୍ତ ବିଘ୍ନରୁ ମୁକ୍ତ କରି, ପୁଣି ଏଇ ପୃଥିବୀର ଉପଭୋଗ କରିବ।
ଭ୍ରାତୃଭିଃ ସହିତୋ ରାଜନ୍ପ୍ରୀତିଂ ପ୍ରାପ୍ସ୍ଯସି ପୁଷ୍କଲାମ୍ । ମତ୍ପ୍ରସାଦାଚ୍ଚ ତେ ସୌଖ୍ଯମାରୋଗ୍ଯଂ ଚ ଭଵିଷ୍ଯତି ।। 30
ହେ ରାଜା, ତୁମେ ତୁମ ଭାଇମାନଙ୍କ ସହିତ ବହୁତ ଆନନ୍ଦ ପାଇବ। ଏବଂ ମୋର କୃପାରେ, ତୁମେ ସୁଖ ଓ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଲାଭ କରିବ।
ଯେ ଚ ସଂକୀର୍ତଯିଷ୍ଯନ୍ତି ଲୋକେ ଵିଗତକଲ୍ମଷାଃ। ତେଷାଂ ତୁଷ୍ଟା ପ୍ରଦାସ୍ଯାମି ରାଜ୍ଯମାଯୁର୍ଵପୁଃ ସୁତମ୍ ।। 31
ଏହି ଶ୍ଲୋକକୁ ଯେମାନେ ନିର୍ମଳ ହୃଦୟରେ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପଢିବେ କିମ୍ବା କହିବେ, ସେମାନଙ୍କୁ ମୁଁ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ରାଜ୍ୟ, ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟ, ଶୋଭା ଓ ସନ୍ତାନ ଦେଇବି।
ପ୍ରଵାସେ ନଗରେ ଵାଽପି ସଂଗ୍ରାମେ ଶତ୍ରୁସଂକଟେ । ଅଟଵ୍ଯାଂ ଦୁର୍ଗକାନ୍ତାରେ ସାଗରେ ଗହନେ ଗିରୌ ।। 32
ପ୍ରବାସରେ, ସହରରେ, ଯୁଦ୍ଧରେ, ଶତ୍ରୁଙ୍କ ଆପଦରେ, ଜଙ୍ଗଲରେ, କଠିନ ପାହାଡ଼ ମଧ୍ୟରେ, ସମୁଦ୍ରରେ କିମ୍ବା ଗଭୀର ପାହାଡ଼ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁଠି ହେଉନାହିଁ,
ଯେ ସ୍ମରିଷ୍ଯନ୍ତି ମାଂ ରାଜନ୍ଯଥାଽହଂ ଭଵତା ସ୍ମୃତା । ନ ତେଷାଂ ଦୁର୍ଲଭଂ କିଂଚିତସ୍ମିଁଲ୍ଲୋକେ ଭଵିଷ୍ଯତି ।। 33
ଯେମିତି ତୁମେ ମୋତେ ସ୍ମରଣ କରିଛ, ସେପରି ଯେଉଁ ରାଜାମାନେ ମୋତେ ସ୍ମରଣ କରିବେ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ଜଗତରେ କିଛି ଅପ୍ରାପ୍ୟ ରହିବ ନାହିଁ।
ଇଦଂ ସ୍ତୋତ୍ରଵରଂ ଭକ୍ତ୍ଯା ଶୃଣୁଯାଦ୍ଵା ପଠେତ ଵା। ତସ୍ଯ ସର୍ଵାଣି କାର୍ଯାଣି ସିଦ୍ଧିଂ ଯାସ୍ଯନ୍ତି ପାଣ୍ଡଵାଃ ।। 34
ଏହି ଉତ୍ତମ ସ୍ତୁତିକୁ ଯେ କେହି ଭକ୍ତିରେ ଶୁଣିବେ କିମ୍ବା ପଢିବେ, ସେଠାରେ, ହେ ପାଣ୍ଡବମାନେ, ସେମାନଙ୍କ ସମସ୍ତ କାମ ସିଦ୍ଧି ହେବ।
ମତ୍ପ୍ରସାଦାଚ୍ଚ ଵଃ ସର୍ଵାନ୍ଵିରାଟନଗରେ ସ୍ଥିତାନ୍ । ନ ପ୍ରଜ୍ଞାସ୍ଯନ୍ତି କୁରକୋ ନରା ଵା ତନ୍ନିଵାସିନଃ ।। 35
ମୋର କୃପାରେ, ତୁମେମାନେ ଯେଉଁଠି ବିରାଟନଗରରେ ଅଛ, ସେଠାରେ କୌରବ କିମ୍ବା ସେଠାର ଲୋକମାନେ କେହି ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ ଚିହ୍ନି ପାରିବେ ନାହିଁ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଵରଦା ଦେଵୀ ଯୁଧିଷ୍ଠିରମରିଂଦମମ୍। ରକ୍ଷାଂ କୃତ୍ଵା ଚ ପାଣ୍ଡୂନାଂ ତତ୍ରୈଵାନ୍ତରଧୀଯତ ।।] 36
ଏଭଳି କହି, ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇଥିବା ଦେବୀ, ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଓ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରି, ସେଠାରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଗଲେ।
ତତସ୍ତୁ ତେ ପୁଣ୍ଯଜଲାଂ ଶିଵାଂ ଶୁଭାଂ ମହର୍ଷିଗନ୍ଧର୍ଵନିଷେଵିତୋଦକାମ୍। ତ୍ରିଲୋକକାନ୍ତାମଵତୀର୍ଯ ଜାହ୍ନଵୀମୃଷୀଂଶ୍ଚ ଦେଵାଂଶ୍ଚ ପିତୃନତପର୍ଯନ୍ ।। 1
ତାପରେ ସେମାନେ ଶୁଭ୍ର, ପବିତ୍ର ଓ ମଙ୍ଗଳମୟ ଜାହ୍ନବୀ ନଦୀକୁ ଯାଇ, ଯେଉଁଠାରେ ମହାଋଷି ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ନିତ୍ୟ ନାହାନ୍ତି, ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରିୟ, ସେଠାରେ ଋଷି, ଦେବତା ଓ ପିତୃମାନୋକୁ ଜଳ ଦେଇ ପୂଜା କଲେ।
ଵରପ୍ରଦାନଂ ହ୍ଯନୁଚିନ୍ତ୍ଯ ପାର୍ଥିଵେ ହୁତ୍ଵାଽଗ୍ନିହୋତ୍ରଂ କୃତଜପ୍ଯମଙ୍ଗଲଃ । ଦିଶଂ ତଥୈନ୍ଦ୍ରୀମଭିତଃ ପ୍ରପେଦିଵାନ୍କୃତାଞ୍ଜଲିର୍ଧର୍ମମୁପାହ୍ଵଯଚ୍ଛନୈଃ ।। 2
ବରଦାନ ଭାବି, ଅଗ୍ନିହୋମ, ଜପ ଓ ମଙ୍ଗଳ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ସେମାନେ ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି ହାତ ଜୋଡି ଶାନ୍ତ ଭାବେ ଧର୍ମକୁ ଡାକିଲେ।
ଵରପ୍ରଦାନଂ ମମ ଦତ୍ତଵାନ୍ପିତା ପ୍ରସନ୍ନଚେତା ଵରଦଃ ପ୍ରଜାପତିଃ । ଜଲାର୍ଥିନୋ ମେ ତୃଷିତସ୍ଯ ସୋଦରା ମଯା ପ୍ରଯୁକ୍ତା ଵିଵିଶୁର୍ଜଲାଶଯମ୍ ।। 3
ମୋ ପିତା, ଦୟାଳୁ ଓ ବରଦାତା, ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ମୋତେ ବର ଦେଲେ। ମୋ ପିପାସିତ ଭାଇମାନେ ଜଳ ଚାହିଁ, ମୋ ଆଦେଶରେ ଜଳାଶୟକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।