ତେ ଚ ବ୍ରାହ୍ମଣମୁଖ୍ଯାଶ୍ଚ ସୂତପୌରୋଗଵୈଃ ସହ। ଅଜ୍ଞାତଵାସମୁଷିତାଃ କଥଂ ଚ ପରିଚାରକାଃ
ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ସାରଥି ଓ ପୌରୋହିତମାନେ ସହିତ, କିପରି ଅଜଣା ଅବସ୍ଥାରେ ପରିଚାରକ ଭାବେ ରହିଥିଲେ?
ଯଥା ଵିରାଟନଗରେ ତଵ ପୂର୍ଵପିତାମହାଃ । ଅଜ୍ଞାତଵାସମୁଷିତାସ୍ତାଵଦ୍ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ତଚ୍ଛୃଣୁ
ତୁମର ପୂର୍ବଜମାନେ ବିରାଟନଗରରେ କିପରି ଅଜଣା ଅବସ୍ଥାରେ ରହିଥିଲେ, ମୁଁ ସେଥିରେ କହିବି, ଏହା ଶୁଣ।
ତଥା ସ ତାନ୍ଵରାଁଲ୍ଲବ୍ଧ୍ଵା ଧର୍ମରାଜୋ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଃ। ଗତ୍ଵାଽଽଶ୍ରମଂ ବ୍ରାହ୍ମଣେଭ୍ଯ ଆଚଖ୍ଯୌ ଵୃତ୍ତମାତ୍ମନଃ
ସେହିପରି, ସେ ଦେବତାଙ୍କର ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଇ ଧର୍ମରାଜ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଆଶ୍ରମକୁ ଯାଇ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ନିଜ କଥା କହିଲେ।
କଥଯିତ୍ଵା ଚ ତତ୍ସର୍ଵଂ ବ୍ରାହ୍ମଣେଭ୍ଯୋ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଃ। ଅରଣୀସହିତଂ ଭାଣ୍ଡଂ ବ୍ରାହ୍ମଣାଯ ନ୍ଯଵେଦଯତ୍
ସମସ୍ତ କଥା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ କହି ସାରି, ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଅଗ୍ନିମଣ୍ଡଳ ସହିତ ସମସ୍ତ ସାମଗ୍ରୀ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେଲେ।
ତତୋ ଯୁଧିଷ୍ଠିରୋ ରାଜା କୁନ୍ତୀପୁତ୍ରୋ ଦୃଢଵ୍ରତଃ। ସମାହୂଯାନୁଜାନ୍ସର୍ଵାନିତି ହୋଵାଚ ଭାରତ
ତାପରେ ଦୃଢ଼ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ବାନ୍ଧିଥିବା କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ରାଜା ଯୁଧିଷ୍ଠିର ସମସ୍ତ ଭାଇମାନେକୁ ଡାକି, ଏପରି କହିଲେ, ହେ ଭାରତ।
ଦ୍ଵାଦଶେମାନି ଵର୍ଷାଣି ରାଷ୍ଟ୍ରାଦ୍ଵିପ୍ରୋଷିତା ଵଯମ୍। ଛଦ୍ମନା ହୃତରାଜ୍ଯାଶ୍ଚ ନିସ୍ଵାଶ୍ଚ ବହୁଶଃ କୃତାଃ
ବାରହ ବର୍ଷ ଧରି ଆମେ ରାଜ୍ୟରୁ ବିଦାୟ ହୋଇଛୁ, ଠକେଇରେ ଆମର ରାଜ୍ୟ ନଷ୍ଟ ହୋଇଛି, ଏବଂ ବହୁବାରି ଦରିଦ୍ର ହୋଇପଡ଼ିଛୁ।
ଉଷିତାଶ୍ଚ ଵନେ ଵାସଂ ଯଥା ଦ୍ଵାଦଶ ଵତ୍ସରାନ୍। ଅଜ୍ଞାତଚର୍ଯାଂ ଵତ୍ସ୍ଯାମଶ୍ଛନ୍ନା ଵର୍ଷଂ ତ୍ରଯୋଦଶମ୍
ବାରହ ବର୍ଷ ଆମେ ଅରଣ୍ୟରେ ରହିଛୁ; ଏବେ ତେରହ ବର୍ଷ ଲୁଚି ଅଜଣା ଅବସ୍ଥାରେ ରହିବାକୁ ପଡ଼ିବ।
ଧର୍ମେଣ ତେଽଭ୍ଯନୁଜ୍ଞାତାଃ ପାଣ୍ଡଵାଃ ସତ୍ଯଵିକ୍ରମାଃ। ଅଜ୍ଞାତଵାସଂ ଵତ୍ସ୍ଯନ୍ତଶ୍ଛନ୍ନା ଵର୍ଷଂ ତ୍ରଯୋଦଶମ୍
ଧର୍ମର ଅନୁମତିରେ, ସତ୍ୟବାନ୍ଧ ଓ ପ୍ରବଳ ପାଣ୍ଡବମାନେ ଏହି ତେରହ ବର୍ଷ ଲୁଚି ଅଜଣା ଅବସ୍ଥାରେ ରହିବେ।
ଉପୋପଵିଶ୍ଯ ଵିଦ୍ଵାଂସଃ ସ୍ନାତକାଃ ସଂଶିତଵ୍ରତାଃ । ଯେ ତତ୍ର ବ୍ରାହ୍ମଣା ଆସନ୍ଵନଵାସସହାଯିନଃ । ଯେ ଚ ଭକ୍ତା ଵସନ୍ତି ସ୍ମ ଵନଵାସେ ତପସ୍ଵିନଃ
ଯେଉଁମାନେ ଶିକ୍ଷିତ, ବ୍ରତ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଛନ୍ତି, ଅରଣ୍ୟରେ ସହଯାତ୍ରୀ ଥିଲେ, ଏବଂ ତାପସୀ ଭାବେ ଭକ୍ତିରେ ଅରଣ୍ୟରେ ବସିଥିଲେ, ସେମାନେ ସମେତେ ବସିଥିଲେ।
ତାନବ୍ରୁଵନ୍ମହାତ୍ମାନୋ ହୃଷ୍ଟାଃ ପ୍ରାଞ୍ଜଲଯଃ ସ୍ଥିତାଃ । 0
ସେ ମହାତ୍ମାମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ହାତ ଜୋଡ଼ି ଦଢ଼ିଆ ହୋଇ କହିଲେ।
ଵିଦିତଂ ଭଵତାଂ ସର୍ଵଂ ଧାର୍ତରାଷ୍ଟ୍ରୈର୍ଯଥା ଵଯମ୍ । ଛଦ୍ମନା ହୃତରାଜ୍ଯାଶ୍ଚ ନିସ୍ଵାଶ୍ଚ ବହୁଶଃ କୃତାଃ
ତୁମେ ସମସ୍ତ କଥା ଜାଣିଛ, ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁଅମାନେ କିପରି ଠକେଇରେ ଆମର ରାଜ୍ୟ ନେଇନେଲେ ଏବଂ ବହୁବାରି ଆମକୁ ଦରିଦ୍ର କରିଦେଲେ।
ଉଷିତାଶ୍ଚ ଵନେ ଵାସଂ ଯଥା ଦ୍ଵାଦଶଵତ୍ସରାନ୍ । ଭଵଦ୍ଭିରେଵ ସହିତା ଵନ୍ଯାହାରା ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ
ଆମେ ତୁମମାନେ ସହ ବାରହ ବର୍ଷ ଅରଣ୍ୟରେ ବନଖାଦ୍ୟ ଖାଇ ରହିଛୁ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ।
ଅଜ୍ଞାତଵାସସମଯଂ ଶେଷଂ ଵର୍ଷଂ ତ୍ରଯୋଦଶମ୍। ତଦ୍ଵତ୍ସ୍ଯାମୋ ଵଯଂ ଛନ୍ନାସ୍ତଦନୁଜ୍ଞାତୁମର୍ହଥ
ଏବେ ଅଜଣା ଅବସ୍ଥାର ଶେଷ ବର୍ଷ ଅଛି; ଆମେ ଲୁଚି ରହିବାକୁ ଯାଉଛୁ, ଏହିପାଇଁ ତୁମେ ଅନୁମତି ଦିଅ।
ସୁଯୋଧନଶ୍ଚ ଦୁଷ୍ଟାତ୍ମା କର୍ଣଶ୍ଚ ସହସୌବଲଃ । ଜାନନ୍ତୋ ଵିଷମଂ କୁର୍ଯୁରସ୍ମାସ୍ଵତ୍ଯନ୍ତଵୈରିଣଃ
ଦୁଷ୍ଟ ମନର ସୁୟୋଧନ, କର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ଶକୁନି, ଏହି କଥା ଜାଣିଲେ ଆମ ପ୍ରତି ଅନ୍ୟାୟ କରିପାରନ୍ତି, କାରଣ ସେମାନେ ଆମର ଚିରଶତ୍ରୁ।
ଯୁକ୍ତଚାରାଶ୍ଚ ଯତ୍ତାଶ୍ଚ ଦାଯେ ସ୍ଵସ୍ଯ ଜନସ୍ଯ ଚ । ଦୁରାତ୍ମନାଂ ହି କସ୍ତେଷାଂ ଵିଶ୍ଵାସଂ ଗନ୍ତୁମର୍ହତି
ସେମାନେ ଚତୁର, ଗୁପ୍ତଚର ଚଳାଣରେ ପାରଙ୍ଗତ ଏବଂ ନିଜ ଲୋକ ଓ ଦେଶ ପାଇଁ ସତର୍କ; ଦୁଷ୍ଟମନ୍ତି ସେମାନେ ମଧ୍ୟରୁ କିଏ ଭରସା ଯୋଗ୍ୟ?
ଅପି ନସ୍ତଦ୍ଭଵେଦ୍ଭୂଯୋ ଯଦ୍ଵଯଂ ବ୍ରାହ୍ମଣୈଃ ସହ। ସମସ୍ତେଷୁ ଚ ରାଷ୍ଟ୍ରେଷୁ ସ୍ଵରାଜ୍ଯସ୍ଥା ଭଵେମ ହି
ଆମେ ପୁଣି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସହିତ ସମସ୍ତ ଦେଶରେ ନିଜ ରାଜ୍ୟରେ ନିଶ୍ଚିନ୍ତ ରହିପାରିବା, ଏହି ଆଶା ଆମ ପାଇଁ ପୂଣି ହେଉ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଦୁଃଖଶୋକାର୍ତଃ ଶୁଚିର୍ଧର୍ମସୁତସ୍ତଦା। ସଂମୂର୍ଚ୍ଛିତୋଽଭଵଦ୍ରାଜା ସାସ୍ରକଣ୍ଠୋ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଃ
ଏଭଳି କହି, ଧର୍ମର ପୁତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଦୁଃଖ ଓ ଶୋକରେ ଭାରି ଅତିବ୍ୟାକୁଳ ହେଲେ, ତାଙ୍କର ହୃଦୟ ପବିତ୍ର ଥିଲା, କିନ୍ତୁ ଲୁହାରେ ଗଳା ଅଟକିଯିବାରୁ ସେ ସ୍ଥିର ରହିପାରିଲେ ନାହିଁ ଏବଂ ଅଚେତନ ହେଇପଡ଼ିଲେ।
ତମଥାଶ୍ଵାସଯନ୍ସର୍ଵେ ବ୍ରାହ୍ମଣା ଭ୍ରାତୃଭିଃ ସହ
ତାପରେ ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ତାଙ୍କର ଭାଇମାନେ ସହିତ ମିଶି ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ଶାନ୍ତନ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ।
ପ୍ରବୁଧ୍ଯ ଦୁଃଖମୋହାର୍ତୋ ଧୌମ୍ଯଂ ଧର୍ମଭୃତାଂଵରମ୍ । ପ୍ରାଵୈକ୍ଷତ ତଦା ରାଜା ସାଶ୍ରୁକଣ୍ଠୋ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଃ
ପୁନଃ ସଚେତନ ହେଇ, ଦୁଃଖ ଓ ମନ୍ତ୍ରମୁଗ୍ଧତାରେ ପୀଡ଼ିତ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ଲୁହାରେ ଗଳା ଅଟକିଯିବା ସହ, ଧର୍ମର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅନୁସରକ ଧୌମ୍ୟଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ଅଥ ଧୌମ୍ଯୋଽବ୍ରଵୀଦ୍ଵାକ୍ଯଂ ମହାର୍ଥଂ ନୃପତିଂ ତଦା। ଆଶ୍ଵାସଯଂସ୍ତଂ ସ ନୃପଂ ଭ୍ରାତୄଂଶ୍ଚ ବ୍ରାହ୍ମଣୈଃ ସହ
ଏବେ ଧୌମ୍ୟ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଓ ଭାଇମାନେ ସହିତ ରାଜାଙ୍କୁ ଆଶ୍ୱାସନ ଦେଇ, ଗଭୀର ଅର୍ଥ ଥିବା କଥା କହିଲେ।
ରାଜନ୍ଵିଦ୍ଵାନ୍ଭଵାନ୍ଦାନ୍ତଃ ସତ୍ଯସନ୍ଧୋ ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯଃ। ନୈଵଂଵିଧାଃ ପ୍ରମୁହ୍ଯନ୍ତି ଧୀରାଃ କସ୍ଯାଂଚିଦାପଦି
ହେ ରାଜନ୍, ଆପଣ ଜ୍ଞାନୀ, ନିୟମିତ, ସତ୍ୟବାନ୍ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଉପରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ରଖିଥିବେ; ଏପରି ଧୃଢ଼ ମନବଳ ଥିବା ଲୋକେ କେବେ ମଧ୍ୟ କୌଣସି ବିପଦରେ ମନ ହାରନ୍ତି ନାହିଁ।
ଦେଵୈରପ୍ଯାପଦଃ ପ୍ରାପ୍ତାଶ୍ଛନ୍ନୈଶ୍ଚ ବହୁଭିସ୍ତଦା। ତତ୍ରତତ୍ର ସପତ୍ନାନାଂ ନିଗ୍ରହାର୍ଥଂ ମହାତ୍ମଭିଃ
ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ବହୁ ସମୟ ଛଳରେ ବିଭିନ୍ନ ସ୍ଥାନରେ ବିପଦର ସମ୍ମୁଖୀନ ହୋଇଛନ୍ତି, ଏହା ସବୁ ସପତ୍ନମାନଙ୍କୁ ବଶ କରିବା ପାଇଁ ମହାତ୍ମାମାନେ କରିଥିଲେ।
ଦିତିପୁତ୍ରୈର୍ହୃତେ ରାଜ୍ଯେ ଦେଵରାଜଃ ସୁଦୁଃଖିତଃ। ବ୍ରହ୍ମାଣଂ ତୋଷଯିଷ୍ଯଂଶ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମରୂପଂ ଵିଧାଯ ଚ
ଦିତିଙ୍କ ପୁଅମାନେ ରାଜ୍ୟ ଦଳିନେବା ପରେ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ରାଜା ଭାରି ଦୁଃଖିତ ହେଲେ, ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣ ରୂପ ଧରି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ।
ଇନ୍ଦ୍ରେଣ ନିଷଧଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଗିରିପ୍ରସ୍ଥାହ୍ଵଯେ ପୁରେ। ଛନ୍ନେନୋଷ୍ଯ କୃତଂ କର୍ମ ଦ୍ଵିଷତାଂ ବଲନିଗ୍ରହେ
ଇନ୍ଦ୍ର ଗିରିପ୍ରସ୍ଥ ନାମକ ନଗରରେ ନିଷଧକୁ ପହଞ୍ଚି, ଗୁପ୍ତ ଭାବେ ରହି, ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କର ଶକ୍ତି ଦମନ କରିବା ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ।
ପ୍ରସାଦାଦ୍ବ୍ରହ୍ମଣୋ ରାଜନ୍ଦିତେଃ ପୁତ୍ରାନ୍ମହାବଲାନ୍ । ନିର୍ଜିତ୍ଯ ତରସା ଶତ୍ରୂନ୍ପୁନର୍ଲୋକାଞ୍ଜୁଗୋପ ଚ
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦୟାରେ, ହେ ରାଜନ୍, ଇନ୍ଦ୍ର ଦିତିଙ୍କ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁଅମାନଙ୍କୁ ଜିତିଲେ, ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ବଳପୂର୍ବକ ଦଳି, ପୁନି ସମସ୍ତ ଲୋକକୁ ରକ୍ଷା କଲେ।
ଵିଷ୍ଣୁନାଽଶ୍ମଗିରିଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ତଦା ଦିତ୍ଯାଂ ନିଵତ୍ସ୍ଯତା। ଗର୍ଭେ ଵଧାର୍ଥଂ ଦୈତ୍ଯାନାମଜ୍ଞାତେନୋଷିତଂ ଚିରମ୍
ବିଷ୍ଣୁ ଏକ ପାହାଡ଼କୁ ପହଞ୍ଚି, ଦିତିଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ଗୁପ୍ତ ଭାବେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ରହି, ଦୈତ୍ୟମାନଙ୍କୁ ଗର୍ଭରେ ନଶ୍ଟ କରିବା ପାଇଁ ଅଜଣା ଭାବେ ରହିଥିଲେ।
ପ୍ରୋଷ୍ଯ ଵାମନରୂପେଣ ଚ୍ଛନ୍ନେନ ବ୍ରହ୍ମଚାରିଣା। ବଲେର୍ଯଥା ହୃତଂ ରାଜ୍ଯଂ ଵିକ୍ରମୈସ୍ତଚ୍ଚ ତେ ଶ୍ରୁତମ୍
ବାମନ ରୂପ ଧରି, ଗୁପ୍ତ ଭାବେ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ହୋଇ ବାଲିଙ୍କ ରାଜ୍ୟକୁ ତାଙ୍କ ପ୍ରଭାବରେ ନେଇନେଲେ, ଯେପରି ଆପଣ ଶୁଣିଛନ୍ତି।
ଔର୍ଵେଣ ଵସତା ଛନ୍ନମୂରୌ ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିଣା ତଦା। ଯତ୍କୃତଂ ତାତ ଲୋକେଷୁ ତଚ୍ଚ ସର୍ଵଂ ଶ୍ରୁତଂ ତ୍ଵଯା
ଓର୍ବ ନାମକ ବ୍ରହ୍ମର୍ଷି ଯେଉଁଠି ଉରୁରେ ଗୁପ୍ତ ଭାବେ ରହିଥିଲେ, ସେଠାରେ ଯେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ, ସେ ସମସ୍ତ କଥା ଆପଣ ଶୁଣିଛନ୍ତି।
ପ୍ରଚ୍ଛନ୍ନେନାପି ସର୍ଵତ୍ର ହରିଣା ଵୃତ୍ରନିଗ୍ରହେ। ଵଜ୍ରଂ ପ୍ରଵିଶ୍ଯ ଶକ୍ରସ୍ଯ ଯତ୍କୃତଂ ତଚ୍ଚ ତେ ଶ୍ରୁତମ୍
ହରି ଗୁପ୍ତ ଭାବେ ରହି, ଭଳି ଭଳି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବଜ୍ର ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରି, ଯେପରି ଭୃତ୍ରକୁ ମାରିଥିଲେ, ସେ କଥା ମଧ୍ୟ ଆପଣ ଶୁଣିଛନ୍ତି।
ହୁତାଶନେନ ଯଚ୍ଚାପଃ ପ୍ରଵିଶ୍ଯ ଚ୍ଛନ୍ନମୂଷିତମ୍। ଵିବୁଧାନାଂ ହି ଯତ୍କର୍ମ କୃତଂ ତଚ୍ଚାପି ତେ ଶ୍ରୁତମ୍
ଅଗ୍ନି ଜଳରେ ଗୁପ୍ତ ଭାବେ ପ୍ରବେଶ କରି, ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଯେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ, ଏହି କଥା ମଧ୍ୟ ଆପଣ ଶୁଣିଛନ୍ତି।