ପିତା ତ୍ଵାଂ ପାତୁ ସର୍ଵତ୍ର ତପନସ୍ତପତାଂଵରଃ। ଯେନ ଦତ୍ତୋସି ମେ ପୁତ୍ର ଦିଵ୍ଯେନ ଵିଧିନା କିଲ
ତୁମ ବାପା, ସମସ୍ତ ତାପ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ସବୁଠାରେ ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; କାରଣ, ଦେବତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ତୁମକୁ ମୁଁ ପାଇଥିଲି।
ଆଦିତ୍ଯା ଵସଵୋ ରୁଦ୍ରାଃ ସାଧ୍ଯା ଵିଶ୍ଵେ ଚ ଦେଵତାଃ। ମରୁତଶ୍ଚ ସହେନ୍ଦ୍ରେଣ ଦିଶଶ୍ଚ ସଦିଦୀଶ୍ଵରାଃ
ଆଦିତ୍ୟ, ବସୁ, ରୁଦ୍ର, ସାଧ୍ୟ, ସମସ୍ତ ଦେବତା, ମରୁତମାନେ ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ର ସହିତ ସମସ୍ତ ଦିଗପାଳମାନେ ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ରକ୍ଷନ୍ତୁ ତ୍ଵାଂ ସୁରାଃ ସର୍ଵେ ସମେଷୁ ଵିଷମେଷୁ ଚ। ଵେତ୍ସ୍ଯାମି ତ୍ଵାଂଵିଦେଶେପି କଵଚେନାଭିସୂଚିତମ୍
ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ତୁମକୁ ସମ ଓ ଅସମ ସ୍ଥାନରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ମୁଁ ତୁମକୁ ଏହି କବଚ ଚିହ୍ନ ଦେଖି ବିଦେଶରେ ମଧ୍ୟ ଚିହ୍ନିପାରିବି।
ଧନ୍ଯସ୍ତେ ପୁତ୍ର ଜନରକୋ ଦେଵୋ ଭାନୁର୍ଵିଭାଵସୁଃ। ସ୍ତ୍ଵାଂ ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯତି ଦିଵ୍ଯେନ ଚକ୍ଷୁଷା ଵାହିନୀଗତମ୍
ଧନ୍ୟ ହେଉଛନ୍ତି ସେ ରକ୍ଷକ ଯିଏ ତୁମକୁ ଦେଖିବେ, ପୁଅ, ଯେପରି ସୂର୍ଯ୍ୟଦେବତା ଦିବ୍ୟ ଦୃଷ୍ଟିରେ ତୁମକୁ ସେନାମଧ୍ୟରେ ଦେଖନ୍ତି।
ଧନ୍ଯା ସା ପ୍ରମଦା ଯା ତ୍ଵାଂ ପୁତ୍ରତ୍ଵେ କଲ୍ପଯିଷ୍ଯତି। ଯସ୍ଯାସ୍ତ୍ଵଂ ତୃଷିତଃ ପୁତ୍ର ସ୍ତନଂ ପାସ୍ଯସି ଦେଵଜ
ଧନ୍ୟ ହେଉଛନ୍ତି ସେ ମହିଳା ଯିଏ ତୁମକୁ ପୁଅ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରିବେ; ଯାଙ୍କ ଅଂକୁରୁ ତୁମେ, ଦେବତାଙ୍କ ପୁଅ, ତରସିଲେ ଦୁଧ ପିଇବ।
କୋନୁ ସ୍ଵପ୍ନସ୍ତଯା ଦୃଷ୍ଟୋ ଯା ତ୍ଵାମାଦିତ୍ଯଵର୍ଚସମ୍। ଦିଵ୍ଯଵର୍ମସମାଯୁକ୍ତଂ ଦିଵ୍ଯକୃଣ୍ଡଲଭୂଷିତମ୍
ଯିଏ ତୁମକୁ ସୂର୍ଯ୍ୟପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଦିବ୍ୟ କବଚ ଓ ଦିବ୍ୟ କୁଣ୍ଡଳ ପିନ୍ଧିଥିବା ଦେଖିବେ, ସେ ମହିଳା କେଉଁ ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖିଥିଲେ କି?
ପଦ୍ମାଯତଵିଶାଲାକ୍ଷଂ ପଦ୍ମତାମ୍ରଦଲୋଜ୍ଜ୍ଵଲମ୍। ସୁଲଲାଟଂ ସୁକେଶାନ୍ତଂ ପୁତ୍ରତ୍ଵେ କଲ୍ପଯିଷ୍ଯତି
କେଉଁ ମହିଳା ତୁମକୁ ପୁଅ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରିବେ, ଯାହାର ଚକ୍ଷୁ ଦଳ ମାଳି ଦେଖିବାକୁ, ପଦ୍ମପତ୍ର ପରି ଲାଲ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ସୁନ୍ଦର କପାଳ ଓ ଚମତ୍କାର କେଶ ଅଛି?
ଧନ୍ଯା ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯନ୍ତି ପୁତ୍ର ତ୍ଵାଂ ଭୂମୌ ସଂସର୍ପମାଣକମ୍। ଅଵ୍ଯକ୍ତକଲଵାକ୍ଯାନି ଵଦନ୍ତଂ ରେଣୁଗୁଣ୍ଠିତମ୍
ଧନ୍ୟ ହେଉଛନ୍ତି ସେମାନେ ଯେଉଁମାନେ ତୁମକୁ ପୃଥିବୀରେ ଗଡ଼ିଯାଉଥିବା, ଅସ୍ପଷ୍ଟ ଶବ୍ଦ କହୁଥିବା, ଧୂଳିରେ ଲିପ୍ତ ଅବସ୍ଥାରେ ଦେଖିପାରିବେ, ପୁଅ।
ଧନ୍ଯା ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯନ୍ତି ପୁତ୍ର ତ୍ଵାଂ ପୁନର୍ଯୌଵନଗୋଚରମ୍। ହିମଵଦ୍ଵନସଂଭୂତଂ ସିଂହଂ କେସରିଣଂ ଯଥା
ମୁଁ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଲୋକମାନେ ପୁନି ତୁମକୁ ଯୁବାବସ୍ଥାରେ ଦେଖିବେ, ହିମାଳୟ ଜଙ୍ଗଲରେ ଜନ୍ମିଥିବା ସିଂହ ପରି ତୁମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେବ।
ଏଵଂ ବହୁଵିଧଂ ରାଜନ୍ଵିଲପ୍ଯ କରୁଣଂ ପୃଥା। ଅଵାମୃଜତମଜ୍ଜୂଷାମଶ୍ଵନଦ୍ଯାଂ ତଦା ଜଲେ
ଏଭଳି ଅନେକ ପ୍ରକାରରେ ଦୁଃଖରେ କୁନ୍ତୀ କରୁଣା ଭାବରେ ବିଲାପ କରିଲେ, ତାପରେ ଅଶ୍ୱନଦୀର ଜଳରେ ନିଜେ ଅପନ୍ନ କଲେ।
ରୁଦତୀ ପୁତ୍ରଶୋକାର୍ତା ନିଶୀଥେ କମଲେକ୍ଷଣା। ଧାତ୍ର୍ଯା ସହ ପୃଥା ରାଜନ୍ପୁତ୍ରଦର୍ଶନଲାଲସା
ପୁଅର ଶୋକରେ ଅତି ଦୁଃଖିତ ହୋଇ, କମଳ ନୟନ ଥିବା କୁନ୍ତୀ ରାତି ସାରା ନିଜ ଧାତ୍ରୀ ସହିତ ପୁଅକୁ ଦେଖିବା ଆଶାରେ କାନ୍ଦି କାନ୍ଦି ରହିଲେ।
ଵିସର୍ଜଯିତ୍ଵା ମଞ୍ଜୂଷାଂ ସଂବୋଧନଭଯାତ୍ପିତୁଃ। ଵିଵେଶ ରାଜଭଵନଂ ପୁନଃ ଶୋକାତୁରା ତତଃ
ପିତାଙ୍କର ଜଣାଯିବା ଭୟରେ କୁନ୍ତୀ ମଞ୍ଜୁଷାକୁ ଛାଡିଦେଲେ, ତାପରେ ଶୋକରେ ଭରି ରାଜମହଳକୁ ପୁନି ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ମଞ୍ଜୂଷା ତ୍ଵଶ୍ଵନଦ୍ଯାଃ ସା ଯଯୌ ଚର୍ମଯଣ୍ଵତୀଂ ନଦୀମ୍। ଚର୍ମଣ୍ଵତ୍ଯାଶ୍ଚଯମୁନାଂ ତତୋ ଗଙ୍ଗାଂ ଜଗାମ ହ
ସେ ମଞ୍ଜୁଷା ଅଶ୍ୱନଦୀରୁ ଚର୍ମବତୀ ନଦୀକୁ ଯାଇଲା, ଚର୍ମବତୀରୁ ଯମୁନାକୁ, ତାପରେ ଗଙ୍ଗାକୁ ପହଞ୍ଚିଲା।
ଗଙ୍ଗାଯାଃ ସୂତଵିଷଯଂ ଚମ୍ପାମନୁଯଯୌ ପୁରୀମ୍। ସ ମଞ୍ଜୂଷାଗତୋ ଗର୍ଭସ୍ତରଙ୍ଗୈରୁହ୍ଯମାନକଃ
ଗଙ୍ଗାରୁ ମଞ୍ଜୁଷା ସୂତମାନଙ୍କ ଭୂମି, ଚମ୍ପା ନଗରକୁ ଯାଇଲା, ତରଙ୍ଗରେ ଉଠାଯାଉଥିବା ଶିଶୁ ସେଠାରେ ଥିଲା।
ଅମୃତାଦୁତ୍ଥିତଂ ଦିଵ୍ଯଂ ତନୁଵର୍ମ ସକୁଣ୍ଡଲମ୍। ଧାରଯାମାସ ତଂ ଗର୍ଭଂ ଦୈଵଂ ଚ ଵିଧିନିର୍ମିତମ୍
ମଞ୍ଜୁଷା ଭିତରେ ଦେବତା ସମାନ ଶିଶୁ ଥିଲା, ତାଙ୍କର ଦେହରେ କବଚ ଓ କୁଣ୍ଡଳ ଥିଲା, ମନେ ଲାଗୁଥିଲା ମଧୁରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ଭାଗ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ମିତ।
ଏତଦ୍ଗୁହ୍ଯଂ ମହାରାଜ ସୂର୍ଯସ୍ଯାସୀନ୍ମହାତ୍ମନଃ। ସ ସୂର୍ଯସଂଭଵୋ ଗର୍ଭଃ କୁନ୍ତ୍ଯା ଗର୍ଭେଣ ଧାରିତଃ
ଏହି ଗୁପ୍ତ କଥା, ମହାରାଜ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର, ଏହି ଶିଶୁ ସୂର୍ଯ୍ୟର ଜନ୍ମ, କୁନ୍ତୀଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ଥିଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନେଵ କାଲେ ତୁ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରସ୍ଯ ଵୈ ସଖା। ସୂତୋଽଧିରଥ ଇତ୍ଯେଵ ସଦାରୋ ଜାହ୍ନଵୀଂ ଯଯୌ
ଏହି ସମୟରେ, ମହାରାଜ, ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ସଂଗୀ ସୂତ ଅଧିରଥ ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀ ସହିତ ଗଙ୍ଗାକୁ ଗଲେ।
ତସ୍ଯ ଭାର୍ଯାଽଭଵଦ୍ରାଜନ୍ରୂପେଣାସଦୃଶୀ ଭୁଵି। ରାଧା ନାମ ମହାଭାଗା ନ ସା ପୁତ୍ରମଵିନ୍ଦତ। ଅପତ୍ଯାର୍ଥେ ପରଂ ଯତ୍ନମକରୋଚ୍ଚ ଵିଶେଷତଃ
ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀ, ମହାରାଜ, ପୃଥିବୀରେ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ଥିଲା; ତାଙ୍କ ନାମ ରାଧା, ଅତି ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, କିନ୍ତୁ ଶିଶୁ ନଥିଲେ, ଶିଶୁ ପାଇଁ ଅନେକ ଚେଷ୍ଟା କରିଥିଲେ।
ସା ଦଦର୍ଶାଥ ମଞ୍ଜୂଷାମୁହ୍ଯମାନାଂ ଯଦୃଚ୍ଛଯା। ଦତ୍ତରକ୍ଷାପ୍ରତିସରାମନ୍ଵାଲମ୍ଭନଶୋଭନାମ୍
ସେ ଯାହାକି ଅପେକ୍ଷା ଅନୁସାରେ ଏକ ମଞ୍ଜୁଷା ତରଙ୍ଗରେ ଉଠାଯାଉଥିବା ଦେଖିଲେ, ତାହାରେ ରକ୍ଷା ଦାଗା ଓ ଶୁଭ୍ର ହ୍ୟାଣ୍ଡଲ ଥିଲା।
ଊର୍ମୀତରଙ୍ଗୈର୍ଜାହ୍ନଵ୍ଯାଃ ସମାନୀତାମୁପହ୍ଵରମ୍। `ଵିଵର୍ତମାନାଂ ବହୁଶଃ ପୁନଃପୁନରିତସ୍ତତଃ
ଗଙ୍ଗାର ତରଙ୍ଗ ଓ ଧାରା ଦ୍ୱାରା ମଞ୍ଜୁଷା ଏକାଠି ଏଠି ସେଠି ଘୁଞ୍ଚି ନଦୀକୁଳକୁ ଆଣିଦେଲା।
ତତଃ ସା ଵାଯୁନା ରାଜନ୍ସ୍ରୋତସା ଚ ବଲୀଯସା। ଉପାନୀତୋ ଯତଃ ସୂତଃ ସଭାର୍ଯୋ ଜଲମାଶ୍ରିତଃ
ତାପରେ, ମହାରାଜ, ପବନ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଧାରା ଦ୍ୱାରା ମଞ୍ଜୁଷା ସୂତ ଓ ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀ ଯେଉଁଠି ଜଳ ଉପରେ ଥିଲେ, ସେଠାକୁ ଆଣିଦେଲା।
ସା ତୁ କୌତୂହଲାତ୍ପ୍ରାପ୍ତାଂ ଗ୍ରାହଯାମାସ ଭାମିନୀ। ତତୋ ନିଵେଦଯାମାସ ସୂତସ୍ଯାଧିରଥସ୍ଯ ଵୈ
କୁତୁହଳରେ ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀ ମଞ୍ଜୁଷାକୁ ଧରିଲେ, ତାପରେ ଅଧିରଥ ସୂତଙ୍କୁ ଏହି ବିଷୟ ଜଣାଇଲେ।
ସ ତାମୁଦ୍ଧୃତ୍ଯ ମଞ୍ଜୂଷାମୁତ୍ସାର୍ଯ ଜଲମନ୍ତିକାତ୍। ଯନ୍ତ୍ରୈରୁଦ୍ଘାଟଯାମାସ ସୋଽପଶ୍ଯତ୍ତତ୍ରବାଲକମ୍
ସୂତ ମଞ୍ଜୁଷାକୁ ଉଠାଇ, ଜଳରୁ ଦୂରେ ରଖି, ଯନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଖୋଲିଲେ, ଭିତରେ ଏକ ଶିଶୁ ଦେଖିଲେ।
ମୃଷ୍ଟକୁଣ୍ଡଲଯୁକ୍ତେନ ଵଦନେନ ଵିରାଜିତମ୍। `ପରିମ୍ଲାନମୁଖଂ ବାଲଂ ରୁଦନ୍ତଂ କ୍ଷୁଧିତଂ ଭୃଶମ୍
ଶିଶୁର ମୁହଁ ଚମକୁଥିଲା, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କୁଣ୍ଡଳ ଲାଗିଥିଲା, କିନ୍ତୁ ମୁହଁ ଅଳ୍ପ ଫିକା ଥିଲା, ଶିଶୁ ଭୟଙ୍କର ଭାବେ ଭୋକରେ କାନ୍ଦୁଥିଲା।
ସ ତୁ ତଂ ପରଯା ଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯା ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଯୁକ୍ତଂ ଵରାତ୍ମଜମ୍'। ସ ସୂତୋ ଭାର୍ଯଯା ସାର୍ଧଂ ଵିସ୍ମଯୋତ୍ଫୁଲ୍ଲଲୋଚନଃ। ଅଙ୍କମାରୋପ୍ଯ ତଂ ବାଲଂ ଭାର୍ଯାଂ ଵଚନମବ୍ରଵୀତ୍
ଅସାଧାରଣ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ଦେଖି, ସୂତ ଓ ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ଚକିତ ଚକିତ ଚକ୍ଷୁ ଦେଖିଲେ, ଶିଶୁକୁ ଆଞ୍ଚଳରେ ଉଠାଇ, ସୂତ ପତ୍ନୀକୁ କହିଲେ।
ଇଦମତ୍ଯଦ୍ଭୁତଂ ଭୀରୁ ଯତୋ ଜାତୋସ୍ମି ଭାମିନି। ଦୃଷ୍ଟଵାନ୍ଦେଵଗର୍ଭୋଽଯଂ ମନ୍ଯେଽସ୍ମାକମୁପାଗତଃ
ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଏତେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ, ଭୟଭିତା; ମୁଁ ଜନ୍ମରୁ ଏପରି ଦେଖିନଥିଲି। ମନେ ହୁଏ ଦେବତା ଶିଶୁ ଆମ ପାଖକୁ ଆସିଛି।
ଅନପତ୍ଯସ୍ଯ ପୁତ୍ରୋଽଯଂ ଦେଵୈର୍ଦତ୍ତୋ ଧ୍ରୁଵଂ ମମ। ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ତଂ ଦଦୌ ପୁତ୍ରଂ ରାଧାଯୈ ସ ମହୀପତେ
ଏହି ପୁଅ, ଦେବତାମାନେ ମୋତେ ଦେଇଥିବା, ନିଶ୍ଚୟ ନିସ୍ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ଅଟୁଟ୍ ଭାବରେ ଆସିଛି—ଏହିପରି କହି, ସେ ରାଧାଙ୍କୁ ଏହି ପୁଅକୁ ଦେଇଦେଲେ, ରାଜା।
ରପ୍ରତିଜଗ୍ରାହ ତଂ ରାଧା ଵିଧିଵଦ୍ଦିଵ୍ଯରୂପିଣମ୍। ପୁତ୍ରଂ କମଲଗର୍ଭାଭଂ ଦେଵଗର୍ଭଂ ଶ୍ରିଯା ଵୃତମ୍
ରାଧା ଏହି ଦିବ୍ୟ ରୂପର ପୁଅକୁ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଗ୍ରହଣ କଲେ; ସେ ଏକ କମଳର ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମିଥିବା ପରି, ଦେବତାଙ୍କ ପୁଅ, ଶ୍ରୀରେ ଶୋଭିତ।
ସ୍ତନ୍ଯଂ ସମସ୍ରଵଚ୍ଚାସ୍ଯ ଦୈଵାଦିତ୍ଥ ନିଶ୍ଚଯଃ'। ପୁପୋଷ ଚୈନଂ ଵିଧିଵଦ୍ଵଵୃଧେ ସ ଚ ଵୀର୍ଯଵାନ୍। ତତଃ ପ୍ରଭୃତି ଚାପ୍ଯନ୍ଯେ ପ୍ରାଭଵନ୍ନୌରସାଃ ସୁତାଃ
ତାଙ୍କର ଦୁଧ ଦେବତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛାରେ ଏହି ପୁଅ ପାଇଁ ଝରିଲା; ସେ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଏହି ପୁଅକୁ ପାଳିଲେ, ଏହି ପୁଅ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ବଳବାନ ହେଲା। ଏହି ଦିନରୁ ଅନ୍ୟ ଜନ୍ମିତ ପୁଅମାନେ ମଧ୍ୟ ଆସିଲେ।
ନାମକର୍ମ ଚ ଚକ୍ରୁସ୍ତେ କୁଣ୍ଡଲେ ତସ୍ ଦୃଶ୍ଯତେ। କର୍ଣ ଇତ୍ଯେଵ ତଂ ବାଲଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କର୍ଣଂ ସକୁଣ୍ଡଲମ୍
ନାମକରଣ କାର୍ଯ୍ୟ କରାଗଲା, ଏବଂ ତାଙ୍କ କାନରେ କୁଣ୍ଡଳ ଦେଖି, ସେହି ଶିଶୁକୁ 'କର୍ଣ୍ଣ' ଭାବରେ ଡାକିଲେ, କାନରେ କୁଣ୍ଡଳ ଥିବା ପାଇଁ।