ପରମଂ ଭଗଵନ୍ନେଵଂ ସଙ୍ଗମିଷ୍ଯେ ତ୍ଵଯା ସହ। ଯଦି ପୁତ୍ରୋ ଭଵେଦେଵଂ ଯଥା ଵଦସି ଗୋପତେ
ହେ ଭଗବତୀ, ଯଦି ତୁମେ କହିଥିବାପରି ଏଭଳି ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେବେ, ତେବେ ଏଭଳି ଏକତା ମୁଁ ତୁମ ସହ କରିବି, ହେ ଗୋପତି।
ତଥେତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ତୁ ତାଂ କୁନ୍ତୀମାଵିଵେଶ ଵିହଂଗମଃ। ସ୍ଵର୍ଭାନୁଶତ୍ରୁର୍ଯୋଗାତ୍ମା ନାଭ୍ଯାଂ ପସ୍ପର୍ଶ ଚୈଵ ତାମ୍
‘ଏହିପରି ହେଉ’ ବୋଲି କହି, ରୂପରେ ପକ୍ଷୀ ଥିବା ସେ ଜଣେ କୁନ୍ତୀଙ୍କ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ; ସ୍ୱରଭାନୁଙ୍କ ଶତ୍ରୁ, ଯୋଗ ଶକ୍ତି ଧାରୀ, ତାଙ୍କ ଗର୍ଭକୁ ଛୁଇଁଲେ।
ତତ ସା ଵିହ୍ଵଲେଵାସୀତ୍କନ୍ଯା ସୂରଯ୍ସ୍ ତେଜସା। ପପାତ ଚାଥ ସା ଦେଵୀ ଶଯନେ ମୂଢଚେତନା
ତାପରେ ସେ କନ୍ୟା, ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ତେଜରେ ଅତିବେଗୁଳିତ ହୋଇ, ଅବାକ ହେଲେ ଓ ଶଯ୍ୟାରେ ଅଚେତନ ହୋଇ ପଡ଼ିଗଲେ।
ସାଧଯିଷ୍ଯାମି ସୁଶ୍ରୋଣି ପୁତ୍ରଂ ଵୈ ଜନଯିଷ୍ଯସି। ସର୍ଵଶସ୍ତ୍ରଭୃତାଂଶ୍ରେଷ୍ଠଂ କନ୍ଯା ଚୈଵ ଭଵିଷ୍ଯସି
ହେ ସୁନ୍ଦର ନିତମ୍ଭିନୀ, ମୁଁ ଏହି କାମ ସଫଳ କରିଦେବି; ତୁମେ ଏକ ପୁଅ ଜନ୍ମ ଦେବ, ସେ ସମସ୍ତ ଶସ୍ତ୍ରଧାରୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ରେଷ୍ଠ ହେବେ, ଏବଂ ତୁମେ ପୁଣି କନ୍ୟା ରହିପାରିବ।
ତତଃ ସା ଵ୍ରୀଡିତା ବାଲା ତଦା ସୂର୍ଯମଥାବ୍ରଵୀତ୍। ଏଵମସ୍ତ୍ଵିତି ରାଜେନ୍ଦ୍ରପ୍ରସ୍ଥିତଂ ଭୂରିଵର୍ଚସମ୍
ତାପରେ ସେ ଲଜ୍ଜାରେ ଭରିଥିବା ଝିଅ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ଏହିପରି ହେଉ', ଏବଂ ରାଜାଙ୍କ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ ଚାଲିଗଲେ।
ଇତିସ୍ମୋକ୍ତା କୁନ୍ତିରାଜାତ୍ମଜା ସା ଵିଵସ୍ଵନ୍ତଂ ଯାଚମାନା ସଲଜ୍ଜା। ତସ୍ମିନ୍ପୁଣ୍ଯେ ଶଯନୀଯେ ପପାତ ମୋହାଵିଷ୍ଟା ଵେପମାନା ଲତେଵ
ଏଭଳି କଥା ଶୁଣି, ରାଜାଙ୍କ ଝିଅ କୁନ୍ତୀ ଲଜ୍ଜାରେ ଭରିଥିବା ଅବସ୍ଥାରେ ବିବସ୍ବାନ୍ତଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କଲେ; ସେ ପବିତ୍ର ଶଯ୍ୟାରେ ଅବାକ ଓ କମ୍ପିତ ହୋଇ, ଲତା ପରି ପଡ଼ିଗଲେ।
ତିଗ୍ମାଂଶୁସ୍ତାଂ ତେଜସା ମୋହଯିତ୍ଵା ଯୋଗେନାଵିଶ୍ଯାତ୍ମସଂସ୍ଥାଂ ଚକାର। ନ ଚୈଵୈନାଂ ଦୂଷଯାମାସ ଭାନୁଃ ସଂଜ୍ଞାଂ ଲେଭେ ଭୂଯ ଏଵାତ ବାଲା
ତୀବ୍ର ତେଜ ଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟ, ତାଙ୍କୁ ତେଜରେ ମୁଗ୍ଧ କରି, ଯୋଗ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରି, ନିଜକୁ ସ୍ଥାପିତ କଲେ; କିନ୍ତୁ ଭାନୁ ତାଙ୍କୁ କେବେ ଦୁଷିତ କଲେ ନାହିଁ, ଏବଂ ସେ ଝିଅ ପୁଣି ସ୍ଚେତନ ହେଲେ।
ତତୋ ଗର୍ଭଃ ସମଭଵତ୍ପୃଥାଯାଃ ପୃଥିଵୀପତେ। ଶୁକ୍ଲେ ଦଶୋତ୍ତରେ ପକ୍ଷେ ତାରାପତିରିଵାମ୍ବରେ
ତାପରେ, ହେ ପୃଥିବୀପତି, ପୃଥାଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ଗର୍ଭ ହେଲା, ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷର ଏକାଦଶୀ ତିଥିରେ, ଆକାଶରେ ତାରାପତି ପରି।
ସା ବାନ୍ଧଵଭଯାଦ୍ବାଲା ଗର୍ଭଂ ତଂ ଵିନିଗୂହତୀ। ଧାରଯାମାସ ସୁଶ୍ରୋଣୀ ନ ଚୈନାଂ ବୁବୁଧେ ଜନଃ
ସେ ଝିଅ, ନିଜ ପରିବାରର ଭୟରେ, ଗର୍ଭକୁ ଲୁଚାଇ ରଖିଲେ; ହେ ସୁନ୍ଦର ନିତମ୍ଭିନୀ, ସେ ଗର୍ଭ ଧାରଣ କଲେ, କିନ୍ତୁ କାହାରି ଜଣା ପଡ଼ିଲା ନାହିଁ।
ନ ହି ତାଂ ଵେଦ ନାର୍ଯନ୍ଯା କାଚିଦ୍ଧାତ୍ରେଯିକାମୃତେ। କନ୍ଯାପୁରଗତାଂ ବାଲାଂ ନିପୁଣାଂ ପରିରକ୍ଷଣେ
ତାଙ୍କ ଦାୟିନୀ ବ୍ୟତୀତ, ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଜଣେ ଜଣା ନାରୀ ତାଙ୍କ ବିଷୟରେ ଜାଣିଲେ ନାହିଁ; ସେ ଝିଅ ଚତୁର ଭାବରେ ଲୁଚି ରହିଲେ, କନ୍ୟାମଣ୍ଡପରେ।
ତତଃ କାଲେନ ସା ଗର୍ଭଂ ସୁଷୁଵେ ଵରଵର୍ଣିନୀ। କନ୍ଯୈଵ ତସ୍ଯ ଦେଵସ୍ଯ ପ୍ରସାଦାଦମରପ୍ରଭମ୍
ତାପରେ ସମୟ ଆସିଲା, ସେ ଅତି ସୁନ୍ଦରୀ ଜଣେ ଝିଅକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ; ସେ ଦେବତାଙ୍କର କୃପାରେ, ଝିଅଟି ଦେବତାମାନେ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଥିଲା।
ତଥୈଵାବଦ୍ଧକଵଚଂ କନକୋଜ୍ଜ୍ଵଲକୁଣ୍ଡଲମ୍। ହର୍ଯକ୍ଷଂ ଵୃଷଭସ୍କନ୍ଧଂ ଯଥାସ୍ଯ ପିତରଂ ତଥା
ଝିଅଟି ତାଙ୍କର ବାପାଙ୍କ ପରି, ଖୋଲିଯାଇଥିବା କବଚ, ତେଜମୟ ସୁନାର କୁଣ୍ଡଳ, ପିତାଳ ଆଖି ଓ ବୃଷଭ ପରି ମଜବୁତ କନ୍ଧ ସହିତ ଶୋଭିତ ହେଉଥିଲେ।
ଜାତମାତ୍ରଂ ଚ ତଂ ଗର୍ଭଂ ଧାତ୍ର୍ଯା ସଂମନ୍ତ୍ର୍ଯ ଭାମିନୀ। `ଉତ୍ସ୍ରଷ୍ଟୁକାମା ତଂ ଗର୍ଭଂ କାରଯାମାସ ଭାରତ
ଝିଅଟି ଜନ୍ମ ନେବା ସହିତ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ମହିଳାଟି ଦାୟିମା ସହ କଥା ହୋଇ, ଝିଅଟିକୁ ଛାଡ଼ିବାକୁ ଚାହିଲେ ଏବଂ ଏହା ପାଇଁ ବ୍ୟବସ୍ଥା କଲେ, ହେ ଭାରତ।
ମଞ୍ଜୂଷାଂ ଶିଲ୍ପିଭିସ୍ତୂର୍ଣଂ ସୁନଦ୍ଧାଂ ସୁପ୍ରତିଷ୍ଠିତାମ୍ ।। ପ୍ଲଵୈର୍ବହୁଵିଧୈର୍ବଦ୍ଧାଂ ପ୍ଲଵନାର୍ଥଂ ଜଲେ ନୃପ। ଅଜିନୈର୍ମୃଦୁଭିଶ୍ଚୈଵଂ ସଂସ୍ତୀର୍ଣଶଯନାଂ ତଥା
କାରିଗରମାନେ ତୁରନ୍ତ ଏକ ମଜବୁତ ଓ ଭଲଭାବେ ବନ୍ଧା ଶେଷପେଟି ତିଆରି କଲେ; ଏହାକୁ ନଦୀରେ ଭସିବା ପାଇଁ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଭସାଣ ଲଗାଇଦେଲେ, ଏବଂ ମୃଦୁ ଚର୍ମ ଦେଇ ଶୋଇବା ସ୍ଥାନ ତିଆରି କଲେ।
ମଞ୍ଜୂଷାଯାଂ ସମାଧାଯ ସ୍ଵାସ୍ତୀର୍ଣାଯାଂ ସମନ୍ତତଃ। ମଧୂଚ୍ଚିଷ୍ଟସ୍ଥିତାଯାଂ ତଂ ସୁଖାଯାଂ ରୁଦତୀ ତଥା। ଶ୍ଲକ୍ଷ୍ଣାଯାଂ ସୁପିଧାନାଯାମଶ୍ଵନଦ୍ଯାମଵାସୃଜତ୍
ସେ ଝିଅଟିକୁ ସେହି ଶେଷପେଟିରେ ରଖିଲେ, ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ମୃଦୁ ଚର୍ମ ଦେଇ ଶୋଇବା ସ୍ଥାନ ତିଆରି କଲେ, ମଧ ଲଗାଇ ଅନ୍ତର୍ଗତ କଲେ, ଏବଂ କାନ୍ଦୁଥିବା ସେ ଶେଷପେଟିକୁ ଭଲଭାବେ ବନ୍ଧି ଅଶ୍ୱନଦୀ ନଦୀରେ ଭସାଇଦେଲେ।
ଜାନତୀ ଚାପ୍ଯକର୍ତଵ୍ଯଂ କନ୍ଯାଯା ଗର୍ଭଧାରଣମ୍। ପୁତ୍ରସ୍ନେହେନ ସା ରାଜନ୍କରୁଣଂ ପର୍ଯଦେଵଯତ୍
ଝିଅ ହୋଇ ଗର୍ଭଧାରଣ କରିବା ଅଉଚିତ୍ୟ ନୁହେଁ ବୋଲି ଜାଣିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ପୁଅ ପ୍ରତି ସ୍ନେହରେ ସେ ରାଣୀ ଦୁଃଖରେ କାନ୍ଦିଲେ।
ସମୁତ୍ସୃଜନ୍ତୀ ମଞ୍ଜୂପାମଶ୍ଵନଦ୍ଯାଂ ତଦା ଜଲେ। ଉଵାଚ ରୁଦତୀକୁନ୍ତୀ ଯାନି ଵାକ୍ଯାନି ତଚ୍ଛୃଣୁ
ଅଶ୍ୱନଦୀ ଜଳରେ ଶେଷପେଟି ଛାଡ଼ୁଥିବାବେଳେ, କୁନ୍ତୀ କାନ୍ଦୁଥିବା ସ୍ୱରରେ କିଛି କଥା କହିଲେ; ସେ କଥା ଶୁଣ।
ସ୍ଵସ୍ତି ତେଽସ୍ତ୍ଵାନ୍ତରିକ୍ଷେଭ୍ଯଃ ପାର୍ଥିଵେଭ୍ଯଶ୍ଚ ପୁତ୍ରକ। ଦିଵ୍ଯେଭ୍ଯଶ୍ଚୈଵ ଭୂତେଭ୍ଯସ୍ତଥା ତୋଯଚରାଶ୍ଚ ଯେ
ପୁଅ, ତୁମ ପାଇଁ ଆକାଶର, ପୃଥିବୀର ଏବଂ ଦେବତାମାନେ, ଏବଂ ଜଳରେ ବସୁଥିବା ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନେ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଅନ୍ତୁ।
ଶିଵାସ୍ତେ ସନ୍ତୁ ପନ୍ଥାନୋ ମା ଚ ତେ ପରିପନ୍ଥିନଃ। ଆଗତାଶ୍ଚ ତଥା ପୁତ୍ର ଭଵନ୍ତ୍ଯଦ୍ରୋହଚେତସଃ
ତୁମର ପଥ ସବୁ ଶୁଭ ହେଉ, କେହି ବାଧା ନ ଆସୁ; ଏବଂ, ପୁଅ, ଯେଉଁମାନେ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିବେ ସେମାନେ ମନରେ କୌଣସି ଦ୍ୱେଷ ନ ରଖନ୍ତୁ।
ପାତୁ ତ୍ଵାଂ ଵରୁଣୋ ରାଜା ସଲିଲେ ସଲିଲେଶ୍ଵରଃ। ଅନ୍ତରିକ୍ଷେଽନ୍ତରିକ୍ଷସ୍ଥଃ ପଵନଃ ସର୍ଵଗସ୍ତଥା
ପୁଅ, ଜଳରେ ତୁମକୁ ଜଳର ରାଜା ବରୁଣ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ; ଆକାଶରେ ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ବ୍ୟାପିଥିବା ପବନ ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରୁନ୍ତୁ।
ପିତା ତ୍ଵାଂ ପାତୁ ସର୍ଵତ୍ର ତପନସ୍ତପତାଂଵରଃ। ଯେନ ଦତ୍ତୋସି ମେ ପୁତ୍ର ଦିଵ୍ଯେନ ଵିଧିନା କିଲ
ତୁମ ବାପା, ସମସ୍ତ ତାପ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ସବୁଠାରେ ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; କାରଣ, ଦେବତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ତୁମକୁ ମୁଁ ପାଇଥିଲି।
ଆଦିତ୍ଯା ଵସଵୋ ରୁଦ୍ରାଃ ସାଧ୍ଯା ଵିଶ୍ଵେ ଚ ଦେଵତାଃ। ମରୁତଶ୍ଚ ସହେନ୍ଦ୍ରେଣ ଦିଶଶ୍ଚ ସଦିଦୀଶ୍ଵରାଃ
ଆଦିତ୍ୟ, ବସୁ, ରୁଦ୍ର, ସାଧ୍ୟ, ସମସ୍ତ ଦେବତା, ମରୁତମାନେ ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ର ସହିତ ସମସ୍ତ ଦିଗପାଳମାନେ ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।
ରକ୍ଷନ୍ତୁ ତ୍ଵାଂ ସୁରାଃ ସର୍ଵେ ସମେଷୁ ଵିଷମେଷୁ ଚ। ଵେତ୍ସ୍ଯାମି ତ୍ଵାଂଵିଦେଶେପି କଵଚେନାଭିସୂଚିତମ୍
ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ତୁମକୁ ସମ ଓ ଅସମ ସ୍ଥାନରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ; ମୁଁ ତୁମକୁ ଏହି କବଚ ଚିହ୍ନ ଦେଖି ବିଦେଶରେ ମଧ୍ୟ ଚିହ୍ନିପାରିବି।
ଧନ୍ଯସ୍ତେ ପୁତ୍ର ଜନରକୋ ଦେଵୋ ଭାନୁର୍ଵିଭାଵସୁଃ। ସ୍ତ୍ଵାଂ ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯତି ଦିଵ୍ଯେନ ଚକ୍ଷୁଷା ଵାହିନୀଗତମ୍
ଧନ୍ୟ ହେଉଛନ୍ତି ସେ ରକ୍ଷକ ଯିଏ ତୁମକୁ ଦେଖିବେ, ପୁଅ, ଯେପରି ସୂର୍ଯ୍ୟଦେବତା ଦିବ୍ୟ ଦୃଷ୍ଟିରେ ତୁମକୁ ସେନାମଧ୍ୟରେ ଦେଖନ୍ତି।
ଧନ୍ଯା ସା ପ୍ରମଦା ଯା ତ୍ଵାଂ ପୁତ୍ରତ୍ଵେ କଲ୍ପଯିଷ୍ଯତି। ଯସ୍ଯାସ୍ତ୍ଵଂ ତୃଷିତଃ ପୁତ୍ର ସ୍ତନଂ ପାସ୍ଯସି ଦେଵଜ
ଧନ୍ୟ ହେଉଛନ୍ତି ସେ ମହିଳା ଯିଏ ତୁମକୁ ପୁଅ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରିବେ; ଯାଙ୍କ ଅଂକୁରୁ ତୁମେ, ଦେବତାଙ୍କ ପୁଅ, ତରସିଲେ ଦୁଧ ପିଇବ।
କୋନୁ ସ୍ଵପ୍ନସ୍ତଯା ଦୃଷ୍ଟୋ ଯା ତ୍ଵାମାଦିତ୍ଯଵର୍ଚସମ୍। ଦିଵ୍ଯଵର୍ମସମାଯୁକ୍ତଂ ଦିଵ୍ଯକୃଣ୍ଡଲଭୂଷିତମ୍
ଯିଏ ତୁମକୁ ସୂର୍ଯ୍ୟପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଦିବ୍ୟ କବଚ ଓ ଦିବ୍ୟ କୁଣ୍ଡଳ ପିନ୍ଧିଥିବା ଦେଖିବେ, ସେ ମହିଳା କେଉଁ ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖିଥିଲେ କି?
ପଦ୍ମାଯତଵିଶାଲାକ୍ଷଂ ପଦ୍ମତାମ୍ରଦଲୋଜ୍ଜ୍ଵଲମ୍। ସୁଲଲାଟଂ ସୁକେଶାନ୍ତଂ ପୁତ୍ରତ୍ଵେ କଲ୍ପଯିଷ୍ଯତି
କେଉଁ ମହିଳା ତୁମକୁ ପୁଅ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରିବେ, ଯାହାର ଚକ୍ଷୁ ଦଳ ମାଳି ଦେଖିବାକୁ, ପଦ୍ମପତ୍ର ପରି ଲାଲ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ସୁନ୍ଦର କପାଳ ଓ ଚମତ୍କାର କେଶ ଅଛି?
ଧନ୍ଯା ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯନ୍ତି ପୁତ୍ର ତ୍ଵାଂ ଭୂମୌ ସଂସର୍ପମାଣକମ୍। ଅଵ୍ଯକ୍ତକଲଵାକ୍ଯାନି ଵଦନ୍ତଂ ରେଣୁଗୁଣ୍ଠିତମ୍
ଧନ୍ୟ ହେଉଛନ୍ତି ସେମାନେ ଯେଉଁମାନେ ତୁମକୁ ପୃଥିବୀରେ ଗଡ଼ିଯାଉଥିବା, ଅସ୍ପଷ୍ଟ ଶବ୍ଦ କହୁଥିବା, ଧୂଳିରେ ଲିପ୍ତ ଅବସ୍ଥାରେ ଦେଖିପାରିବେ, ପୁଅ।
ଧନ୍ଯା ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯନ୍ତି ପୁତ୍ର ତ୍ଵାଂ ପୁନର୍ଯୌଵନଗୋଚରମ୍। ହିମଵଦ୍ଵନସଂଭୂତଂ ସିଂହଂ କେସରିଣଂ ଯଥା
ମୁଁ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଲୋକମାନେ ପୁନି ତୁମକୁ ଯୁବାବସ୍ଥାରେ ଦେଖିବେ, ହିମାଳୟ ଜଙ୍ଗଲରେ ଜନ୍ମିଥିବା ସିଂହ ପରି ତୁମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେବ।
ଏଵଂ ବହୁଵିଧଂ ରାଜନ୍ଵିଲପ୍ଯ କରୁଣଂ ପୃଥା। ଅଵାମୃଜତମଜ୍ଜୂଷାମଶ୍ଵନଦ୍ଯାଂ ତଦା ଜଲେ
ଏଭଳି ଅନେକ ପ୍ରକାରରେ ଦୁଃଖରେ କୁନ୍ତୀ କରୁଣା ଭାବରେ ବିଲାପ କରିଲେ, ତାପରେ ଅଶ୍ୱନଦୀର ଜଳରେ ନିଜେ ଅପନ୍ନ କଲେ।