ତଦେଵ ସର୍ଵଂ ସାଵିତ୍ର୍ଯା ମହାଭାଗ୍ଯଂ ମହର୍ଷଯଃ। ଦ୍ଯୁମ୍ସେନାଯ ନାତୃପ୍ଯନ୍କଥଯନ୍ତଃ ପୁନଃ ପୁନଃ
ମହାର୍ଷିମାନେ ସବୁବେଳେ ସାବିତ୍ରୀଙ୍କର ବଡ଼ ଭାଗ୍ୟର କଥା ଦ୍ୟୁମତ୍ସେନଙ୍କୁ ପୁନିପୁନି କହୁଥିଲେ, କେବେ ଅକ୍ଳାନ୍ତ ହେଉନଥିଲେ।
ତତଃ ପ୍ରକୃତଯଃ ସର୍ଵାଃ ସାଲ୍ଵେଭ୍ଯୋଽଭ୍ଯାଗା ନୃପମ୍। ଆଚଖ୍ଯୁର୍ନିହତଂ ଚୈଵ ସ୍ଵେନାମାତ୍ଯେନ ତଂ ଦ୍ଵିଷମ୍
ତାପରେ ସାଲ୍ବ ଦେଶର ସମସ୍ତ ପ୍ରଜା ରାଜାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସି, ତାଙ୍କର ଶତ୍ରୁ ତାଙ୍କର ନିଜ ମନ୍ତ୍ରୀ ଦ୍ୱାରା ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଛି ବୋଲି ଖବର ଦେଲେ।
ତଂ ମନ୍ତ୍ରିଣା ହତଂ ପ୍ରୋଚ୍ଯ ସସହାଯଂ ସବାନ୍ଧଵମ୍। ନ୍ଯଵେଦଯନ୍ଯଥାଵୃତ୍ତଂ ଵିଦ୍ରୁତଂ ଚ ଦ୍ଵିଷଦ୍ବଲମ୍
ମନ୍ତ୍ରୀ ତାଙ୍କ ଶତ୍ରୁ ସହ ତାଙ୍କର ସହଯୋଗୀ ଓ ଆତ୍ମୀୟମାନେକୁ ମାରିଦେଇଛି ବୋଲି କହି, ସେମାନେ ଘଟିଥିବା ସମସ୍ତ କଥା ଓ ଶତ୍ରୁ ସେନା ଭାଗିଯାଇଛି ବୋଲି ଜଣାଇଲେ।
ଐକମତ୍ଯଂ ଚ ସର୍ଵସ୍ଯ ଜନସ୍ଯ ସ୍ଵଂ ନୃପଂ ପ୍ରତି। ସଚକ୍ଷୁର୍ଵାଽପ୍ଯଚକ୍ଷୁର୍ଵା ସ ନୋ ରାଜା ଭଵତ୍ଵିତି
ସମସ୍ତ ଲୋକଙ୍କ ଏକମତ ଇଚ୍ଛା ରାଜାଙ୍କୁ ଜଣାଇଲେ: 'ସେ ଦୃଷ୍ଟିଶକ୍ତି ଥାଉ କି ନଥାଉ, ସେମାନଙ୍କର ରାଜା ହେଉନ୍ତୁ।'
ଅନେନ ନିଶ୍ଚଯେନେହ ଵଯଂ ପ୍ରସ୍ଥାପିତା ନୃପ। ପ୍ରାପ୍ତାନୀମାନି ଯାନାନି ଚତୁରଙ୍ଗଂ ଚ ତେ ବଲମ୍
ଏହି ନିଶ୍ଚୟ ନେଇ ଆମେ ଏଠାକୁ ଆସିଛୁ, ଏବେ ତୁମ ପାଇଁ ଏହି ଯାନ ଓ ଚତୁର୍ବିଧ ସେନା ଉପସ୍ଥିତ ଅଛି।
ପ୍ରଯାହି ରାଜନ୍ଭଦ୍ରଂ ତେ ଘୁଷ୍ଟସ୍ତେ ନଗରେ ଜଯଃ। ଅଧ୍ଯାସ୍ସ୍ଵ ଚିରରାତ୍ରାଯ ପିତୃପୈତାମହଂ ପଦମ୍
ଏବେ ରାଜା, ଯାଆ; ତୁମ ପାଇଁ ଶୁଭ ହେଉ। ସମସ୍ତ ସହରରେ ବିଜୟର ଘୋଷଣା ହେଉ। ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପିତାପୁରୁଷଙ୍କର ସିଂହାସନ ଅଧିକାର କର।
ଚକ୍ଷୁଷ୍ମନ୍ତଂ ଚ ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ରାଜାନଂ ଵପୁଷାଽନ୍ଵିତମ୍। ମୂର୍ଧ୍ନା ନିପତିତାଃ ସର୍ଵେଵିସ୍ମଯୋତ୍ଫୁଲ୍ଲଲୋଚନାଃ
ଦୃଷ୍ଟି ଓ ଶରୀର ସହିତ ରାଜାଙ୍କୁ ଦେଖି ସମସ୍ତେ ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ପଡ଼ିଗଲେ, ତାଙ୍କର ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ଚକିତ ଚକ୍ଷୁ ଫୁଲିଯାଇଥିଲା।
ତୋଽଭିଵାଦ୍ଯ ତାନ୍ଵୃଦ୍ଧାନ୍ଦ୍ଵିଜାନାଶ୍ରମଵାସିନଃ। ତୈଶ୍ଚାଭିପୂଜିତଃ ସର୍ଵୈଃ ପ୍ରଯଯୌ ନଗରଂ ପ୍ରତି
ସେ ବୃଦ୍ଧ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଆଶ୍ରମବାସୀମାନେଙ୍କୁ ଶୁଭେଚ୍ଛା ଜଣାଇଲେ; ସମସ୍ତଙ୍କ ଆଦର ପାଇ ସେ ସହର ଦିଗକୁ ଯାତ୍ରା କଲେ।
ଶୈଵ୍ଯା ଚ ସହ ସାଵିତ୍ର୍ଯା ସ୍ଵାସ୍ତୀର୍ଣେନ ସୁଵର୍ଚସା। ନରଯୁକ୍ତେନ ଯାନେନ ପ୍ରଯଯୌ ସେନଯା ଵୃତା
ଶୈବ୍ୟା ଓ ସାବିତ୍ରୀ ସହିତ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ଶୁଭ ତାରା, ଉତ୍ତମ ଘୋଡ଼ା ଯୁକ୍ତ ରଥରେ, ସେ ତାଙ୍କର ସେନା ସହିତ ଯାତ୍ରା କଲେ।
ତତୋଽଭିଷିଷିଚୁଃ ପ୍ରୀତ୍ଯା ଦ୍ଯୁମତ୍ସେନଂ ପୁରୋହିତାଃ। ପୁତ୍ରଂ ଚାସ୍ଯ ମହାତ୍ମାନଂ ଯୌଵରାଜ୍ଯେଽଭ୍ଯଷେଚଯନ୍
ତାପରେ ପୁରୋହିତମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ଦ୍ୟୁମତ୍ସେନଙ୍କୁ ରାଜା ଭାବେ ଅଭିଷେକ କଲେ; ତାଙ୍କର ଉତ୍ତମ ପୁଅଙ୍କୁ ଯୁବରାଜ ଭାବେ ଅଭିଷେକ କଲେ।
ତତଃ କାଲେନ ମହତା ସାଵିତ୍ର୍ଯାଃ କୀର୍ତିଵର୍ଧନମ୍। ତଦ୍ଵୈ ପୁତ୍ରଶତଂ ଜଜ୍ଞେ ଶୂରାଣାମନିଵର୍ତିନାମ୍
ତାପରେ ଏକ ସମୟ ପରେ, ସାବିତ୍ରୀଙ୍କ ଖ୍ୟାତି ବଢ଼ାଇଥିବା, ଶତମାନ୍ୟ ଶୂର ଓ ଦୃଢ଼ ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଲେ।
ଭ୍ରାତୃଣାଂ ସୋଦରାଣାଂ ଚ ତଥୈଵାସ୍ଯାଭଵଚ୍ଛତମ୍। ମଦ୍ରାଧିପସ୍ଯାଶ୍ଵପତେର୍ମାଲଵ୍ଯାଂ ସୁମହାବଲମ୍
ତେଣୁ, ମାଦ୍ର ରାଜା ଅଶ୍ୱପତିଙ୍କ ମାଳବ ଦେଶରେ ଏଭଳି ଶତମାନ୍ୟ ଭାଇ ଓ ବୋନ୍ ମଧ୍ୟ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ସମସ୍ତେ ବହୁତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ।
ଏଵମାତ୍ମା ପିତା ମାତା ଶ୍ଵଶ୍ରୂଃ ଶ୍ଵଶୁର ଏଵ ଚ। ଭର୍ତୁଃ କୁଲଂ ଚ ସାଵିତ୍ର୍ଯା ସର୍ଵଂ କୃଚ୍ଛ୍ରାତ୍ସମୁଦ୍ଧୃତଂ
ଏଭଳି ଭାବେ, ସାବିତ୍ରୀ ନିଜ, ବାପା, ମାଆ, ଶ୍ୱଶୁରୀ, ଶ୍ୱଶୁର ଏବଂ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ବଂଶକୁ ବଡ଼ କଷ୍ଟରେ ଉଦ୍ଧାର କଲେ।
ତଥୈଵୈଷା ହି କଲ୍ଯାଣୀ ଦ୍ରୌପଦୀ ଶୀଲସଂମତା। ତାରଯିଷ୍ଯତି ଵଃ ସର୍ଵାନ୍ସାଵିତ୍ରୀଵ କୁଲାଙ୍ଗନା
ଏହିପରି ଭାବରେ, ଶୁଭ ଓ ନୀତିବାନ୍ ଦ୍ରୌପଦୀ ମଧ୍ୟ, ସାବିତ୍ରୀ ପରି, ତୁମମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବେ।
ଏଵଂ ସ ପାଣ୍ଡଵସ୍ତେନ ଅନୁନୀତୋ ମହାତ୍ମନା। ଵିଶୋକୋ ଵିଜ୍ଵରୋ ରାଜନ୍କାମ୍ଯକେ ନ୍ଯଵସତ୍ତଦା
ଏଭଳି ମହାତ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସାନ୍ତ୍ୱନା ପାଇ ପାଣ୍ଡବପୁତ୍ର ଶୋକ ଓ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ ହେଲେ ଏବଂ ସେତେବେଳେ କାମ୍ୟକ ଅରଣ୍ୟରେ ବାସ କଲେ।
ଯଶ୍ଚେଦଂ ଶୃଣୁଯାଦ୍ଭକ୍ତ୍ଯା ସାଵିତ୍ର୍ଯାଖ୍ଯାନମୁତ୍ତମମ୍। ସ ସୁଖୀ ସର୍ଵସିଦ୍ଧାର୍ଥୋ ନ ଦୁଃଖଂ ପ୍ରାପ୍ନୁଯାନ୍ନରଃ
ଯେଉଁମାନେ ଭକ୍ତି ସହିତ ସାବିତ୍ରୀ କଥା ଶୁଣନ୍ତି, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ସଫଳତା ଓ ସୁଖ ପାଆନ୍ତି, ଏବଂ କେବେ ଦୁଃଖ ଭୋଗ କରିବେ ନାହିଁ।
ଯତ୍ତତ୍ତଦା ମହଦ୍ବ୍ରହ୍ମଁଲ୍ଲୋମଶୋ ଵାକ୍ଯମବ୍ରଵୀତ୍। ଇନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଵଚନାଦେଵ ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରଂ ଯୁଧିଷ୍ଠିରମ୍
ଯାହାକି ତାହାବେଳେ ଲୋମଶ ଋଷି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ କଥା ଅନୁସାରେ ପାଣ୍ଡବପୁତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ କହିଥିଲେ, ସେହି ମହାନ ବ୍ରହ୍ମ ଉପଦେଶ ଥିଲା।
ଯଚ୍ଚାପି ତେ ଭଯଂ ତୀଵ୍ରଂ ନ ଚ କୀର୍ତଯସେ କ୍ଵଚିତ୍। ତଚ୍ଚାପ୍ଯପହରିଷ୍ଯାମି ଧନଂଜଯ ଇତୋ ଗତେ
ଏବଂ ତୁମେ ଯେଉଁ ଭୟକୁ କେବେ କାହା ସମ୍ମୁଖରେ କହୁନାହାଁ, ଧନଞ୍ଜୟ ଏଠାରୁ ଚାଲିଗଲେ ପରେ ମୁଁ ସେଇ ଭୟକୁ ମଧ୍ୟ ଦୂର କରିଦେବି।
କିଂନୁ ରତଜ୍ଜପତାଂଶ୍ରେଷ୍ଠ କର୍ଣଂ ପ୍ରତି ମହଦ୍ଭଯମ୍। ଆସୀନ୍ନ ଚ ସ ଧର୍ମାତ୍ମା କଥଯାମାସ କସ୍ଯଚିତ୍
ମନ୍ତ୍ର ଜପକାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ରେଷ୍ଠ, କର୍ଣ୍ଣ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ସେଇ ବଡ଼ ଭୟ କଣ ଥିଲା, ଯାହା ସେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଜଣେ କେବେ କାହାକୁ କହିନଥିଲେ?
ଅହଂ ତେ ରାଜଶାର୍ଦୂଲ କଥଯାମି କଥାମିମାମ୍। ପୃଚ୍ଛତୋ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶୁଶ୍ରୂଷସ୍ଵ ଗିରଂ ମମ
ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବାଘ, ତୁମେ ପଚାରିବା ପରେ ମୁଁ ଏହି କଥା କହିବି, ଭାରତବଂଶୀ ସ୍ରେଷ୍ଠ, ମୋର କଥା ଧ୍ୟାନ ଦେଇ ଶୁଣ।
ଦ୍ଵାଦଶେ ସମତିକ୍ରାନ୍ତେ ଵର୍ଷେ ପ୍ରାପ୍ତେ ତ୍ରଯୋଦଶେ। ପାଣ୍ଡୂନାଂ ହିତକୃଚ୍ଛକ୍ରଃ କର୍ଣଂ ଭିକ୍ଷିତୁମୁଦ୍ଯତଃ
ବାରଷ ବିତି ତେରସ ବର୍ଷ ଆସିଲାବେଳେ, ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ଭଲ ପାଇ ଚକ୍ରଧାରୀ ଇନ୍ଦ୍ର କର୍ଣ୍ଣଙ୍କଠାରେ ଭିକ୍ଷା ମାଗିବାକୁ ଯାଇଥିଲେ।
ଅଭିପ୍ରାଯମଥୋ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ମହେନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଵିଭାଵସୁଃ। କୁଣ୍ଡଲାର୍ଥେ ମହାରାଜ ସୂର୍ଯଃ କର୍ଣମୁପାଗତଃ
ମହେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଜାଣି, ରଶ୍ମିମାନ୍ ସୂର୍ଯ୍ୟ ମହାରାଜା, କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ କୁଣ୍ଡଳ ପାଇଁ ତାଙ୍କଠାରେ ଆସିଥିଲେ।
ମହାର୍ହେ ଶଯନେ ଵୀରଂ ସ୍ପର୍ଦ୍ଧ୍ଯାସ୍ତରଣସଂଵୃତେ। ଶଯାନମତିଵିଶ୍ଵସ୍ତଂ ବ୍ରହ୍ମଣ୍ଯଂ ସତ୍ଯଵାଦିନମ୍
ମୂଲ୍ୟବାନ ଶଯ୍ୟାରେ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବିଛାନା ପତ୍ର ଉପରେ, ସେହି ବୀର ଅତିଶୟ ଭରସା ଓ ବ୍ରହ୍ମନିଷ୍ଠ ଓ ସତ୍ୟବାଦୀ ଭାବରେ ଶୋଇଥିଲେ।
ସ୍ଵପ୍ନାନ୍ତେ ନିଶି ରାଜେନ୍ଦ୍ର ଦର୍ଶଯାମାସ ରଶ୍ମିଵାନ୍। କୃପଯା ପରଯାଽଽଵିଷ୍ଟଃ ପୁତ୍ରସ୍ନେହାଚ୍ଚ ଭାରତ
ରାତିର ଶେଷରେ, ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ରଶ୍ମିମାନ୍ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦୟା ଓ ପୁତ୍ରସ୍ନେହରେ ଭରିଯାଇ, କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ସ୍ୱପ୍ନରେ ଦେଖାଦେଲେ।
ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ଵେଦଵିଦ୍ଭୂତ୍ଵା ସୂର୍ଯୋ ଯୋଗର୍ଦ୍ଧିରୂପଵାନ୍। ହିତାର୍ଥମବ୍ରଵୀତ୍କର୍ଣଂ ସାନ୍ତ୍ଵପୂର୍ଵମିଦଂ ଵଚଃ
ସୂର୍ଯ୍ୟ ଏକ ବେଦଜ୍ଞ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଯୋଗଶକ୍ତି ସମ୍ପନ୍ନ ରୂପ ଧାରଣ କରି, କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ଭଲ ପାଇ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଭରା କଥା କହିଲେ।
କର୍ଣ ମଦ୍ଵଚନଂ ତାତ ଶୃଣୁ ସତ୍ଯଭୃତାଂଵର। ବ୍ରୁଵତୋଽଦ୍ଯ ମହାବାହୋ ସୌହୃଦାତ୍ପରମଂ ହିତମ୍
କର୍ଣ୍ଣ, ସତ୍ୟର ରକ୍ଷକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ରେଷ୍ଠ, ମୋର କଥା ଶୁଣ, ବଳଶାଳୀ, ଆଜି ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ସ୍ନେହ ଓ ଭଲ ପାଇ ସର୍ବୋତ୍ତମ କଥା କହୁଛି।
ଉପାଯାସ୍ଯତି ଶକ୍ରସ୍ତ୍ଵାଂ ପାଣ୍ଡଵାନାଂ ହିତେପ୍ସଯା। ବ୍ରାହ୍ମଣଚ୍ଛଦ୍ମନା କର୍ଣ କୁଣ୍ଡଲୋପଜିହୀର୍ଷଯା
ଇନ୍ଦ୍ର, ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ଭଲ ପାଇ ବ୍ରାହ୍ମଣ ରୂପ ଧାରଣ କରି, କର୍ଣ୍ଣ, ତୁମ କୁଣ୍ଡଳ ନେବାକୁ ଆସିବେ।
ଵିଦିତଂ ତେନ ଶୀଲଂ ତେ ସର୍ଵସ୍ଯ ଜଗତସ୍ତଥା। ଯଥା ତ୍ଵଂ ଭିକ୍ଷିତଃ ସଦ୍ଭିର୍ଦଦାସ୍ଯେଵ ନ ଯାଚସେ
ତାଙ୍କୁ ଓ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ତୁମ ଚରିତ୍ର ଜଣାଶୁଣା, ଯେ ଭଲମନେ ଭିକ୍ଷା ମାଗିଲେ ତୁମେ ଦେଉଛ, କେବେ ନାକାର କରୁନାହାଁ।
ତ୍ଵଂ ହି ତାତ ଦଦାସ୍ଯେଵ ବ୍ରାହ୍ମଣେଭ୍ଯଃ ପ୍ରଯାଚିତମ୍। ଵିତ୍ତଂ ଯଚ୍ଚାନ୍ଯଦପ୍ଯାହୁର୍ନ ପ୍ରତ୍ଯାଖ୍ଯାସି କସ୍ଯଚିତ୍
ମୋ ପୁଅ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଯାହା ମାଗନ୍ତି, ସେସବୁ ତୁମେ ଦେଉଛ, ଏବଂ ଅନ୍ୟେ ଯେଉଁଠି ଅନ୍ୟ କିଛି ମାଗନ୍ତି, ତୁମେ କେବେ ମନା କରୁନାହାଁ।
ତ୍ଵାଂ ତୁ ଚୈଵଂଵିଧଂ ଜ୍ଞାତ୍ଵା ସ୍ଵଯଂ ଵୈ ପାକଶାସନଃ। ଆଗନ୍ତା ରକୁଣ୍ଡଲାର୍ଥାଯ କଵଚଂ ଚୈଵ ଭିକ୍ଷିତୁମ୍
ଏପରି ଜଣା ଥିବା ତୁମକୁ ଦେଖି, ଦେବତାମାନଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ସ୍ୱୟଂ ତୁମଠାରେ କୁଣ୍ଡଳ ଓ କବଚ ଭିକ୍ଷା ମାଗିବାକୁ ଆସିବେ।