ସହାଯଵତି ସର୍ଵାର୍ଥାଃ ସତିଷ୍ଠନ୍ତୀହ ସର୍ଵଶଃ। କିଂନୁ ତସ୍ଯାଜିତଂ ସଙ୍ଖ୍ଯେ ଯସ୍ ଭ୍ରାତା ଧନଂଜଯଃ
ସହଯୋଗୀ ଥିଲେ ସମସ୍ତ କାମ ସଫଳ ହୁଏ; ଯାହାଙ୍କ ଭାଇ ଧନଞ୍ଜୟ, ସେଠାରେ ଯୁଦ୍ଧରେ କଣ ଅଜୟ ରହିପାରିବ?
ଅଯଂ ଚ ବଲିନାଂଶ୍ରେଷ୍ଠୋ ଭୀମୋ ଭୀମପରାକ୍ରମାଃ। ଯୁଵାନୌ ଚ ମହେଷ୍ଵାସୌ ଵୀରୌ ମାଦ୍ରଵତୀସୁତୌ
ଏଠି ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭୀମ, ଭୟଙ୍କର ପ୍ରତାପୀ; ଏବଂ ଦୁଇ ଯୁବା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଧନୁର୍ଧର, ମାଦ୍ରବତୀଙ୍କ ପୁଅ ଦୁଇଜଣ ଅଛନ୍ତି।
ଏଭିଃ ସହାଯୈଃ କସ୍ମାତ୍ତ୍ଵଂ ଵିଷୀଦସି ପରଂତପ। ଯ ଇମେ ଵଜ୍ରିଣଃ ସେନାଂ ଜଯେଯୁଃ ସମରୁଦ୍ଗଣାମ୍
ଏମିତି ସହଯୋଗୀ ଥିବାବେଳେ, ହେ ପରଂତପ, କାହିଁକି ଦୁଃଖିତ ହେଉଛ? ଏମାନେ ବଜ୍ରଧାରୀ ଓ ମରୁତମାନଙ୍କ ସେନାକୁ ମଧ୍ୟ ଜିତିପାରିବେ।
ତ୍ଵମପ୍ଯେଭିର୍ମହେଷ୍ଵାସୈଃ ସହାଯୈର୍ଦେଵରୂପିଭିଃ। ଵିଜେଷ୍ଯସି ରଣେ ସର୍ଵାନମିତ୍ରାନ୍ଭରତର୍ଷଭ
ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଦେବସମାନ ବଳବାନ ଧନୁର୍ଧର ସହଯୋଗୀମାନେ ସହିତ ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତିପାରିବ, ହେ ଭାରତବଂଶୀର ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଇତଶ୍ଚ ତ୍ଵମିମାଂ ପଶ୍ଯସୈନ୍ଧଵେନ ଦୁରାତ୍ମନା। ବଲିନା ଵୀର୍ଯମତ୍ତେନ ହୃତାମେଭିର୍ମହାତ୍ମଭିଃ
ଏଠି ତୁମେ ଦେଖୁଛ, ସିନ୍ଧୁର ଦୁଷ୍ଟ ରାଜା, ଶକ୍ତିରେ ମଦମତ, ଏହି ମହାତ୍ମାମାନେ ତାଙ୍କୁ ଜିତିଥିଲେ।
ଆନୀତାଂ ଦ୍ରୌପଦୀଂ କୃଷ୍ଣାଂ କୃତ୍ଵା କର୍ମ ସୁଦୁଷ୍କରମ୍। ଜଯଦ୍ରଥଂ ଚ ରାଜାନଂ ଵିଜିତଂ ଵଶମାଗତମ୍
ଦୁର୍ଲଭ କାର୍ଯ୍ୟ କରି, କୃଷ୍ଣା ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କୁ ପୁନି ଆଣାଯାଇଥିଲା ଏବଂ ରାଜା ଜୟଦ୍ରଥଙ୍କୁ ଜିତି ଅଧୀନ କରାଯାଇଥିଲା।
ଅସହାଯେନ ରାମେଣ ଵୈଦେହୀ ପୁନରାହୃତା। ହତ୍ଵାସଙ୍ଖ୍ଯେ ଦଶଗ୍ରୀଵଂ ରାକ୍ଷସଂ ଭୀମଵିକ୍ରମମ୍
ଏଠି ମଧ୍ୟ, ସହଯୋଗୀ ନଥିବାବେଳେ ରାମ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଦଶମୁଖ ଭୟଙ୍କର ରାକ୍ଷସକୁ ମାରି, ଭଳି ଶୂରବୀର ଭାବେ ବୈଦେହୀଙ୍କୁ ଫେରାଇଥିଲେ।
ଯସ୍ ଶାଖାମୃଗାମିତ୍ରାଣ୍ଯୃକ୍ଷାଃ କାଲମୁଖାସ୍ତଥା। ଜାତ୍ଯନ୍ତରଗତା ରାଜନ୍ନେତଦ୍ବୁଦ୍ଧ୍ଯାଽନୁଚିନ୍ତଯ
ଯେମାନେ କପି, ଭାଲୁ ଓ କାଳାମୁଖ ମଧ୍ୟରେ ଶତ୍ରୁ ଥିଲେ, ଅନ୍ୟ ଜାତିର ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ, ଏହି ସମସ୍ତ ଘଟଣାକୁ ବୁଝିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କର, ହେ ରାଜା।
ତସ୍ମାତ୍ସର୍ଵଂ କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠ ମା ଶୁଚୋ ଭରତର୍ଷଭ। ତ୍ଵଦ୍ଵିଧା ହି ମହାତ୍ମାନୋ ନ ଶୋଚନ୍ତି ପରଂତପ
ତେଣୁ, କୁରୁମାନ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମେ ଦୁଃଖ କରିବାକୁ ଦରକାର ନାହିଁ, ଭାରତବଂଶୀର ଗର୍ବ। ତୁମ ପରି ମହାନ ଆତ୍ମାମାନେ, ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଦଳନ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ, କେବେ ଦୁଃଖ କରନ୍ତି ନାହିଁ।
ଏଵମାଶ୍ଵାସିତୋ ରାଜାମାର୍କଣ୍ଡେଯେନ ଧୀମତା। ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ଦୁଃଖମଦୀନାତ୍ମା ପୁନରପ୍ଯେନମବ୍ରଵୀତ୍
ଏଭଳି ବୁଦ୍ଧିମାନ ମାର୍କଣ୍ଡେୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରାଜା ସାନ୍ତ୍ୱନା ପାଇ, ଦୁଃଖ ଛାଡ଼ି ଆତ୍ମସ୍ଥିରତା ଆଣି, ପୁଣିଥରେ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ନାତ୍ମାନମନୁଶୋଚାମି ନେମାନ୍ଭ୍ରାତୄନ୍ମହାମୁନେ। ହରଣଂ ଚାପି ରାଜ୍ଯସ୍ ଯଥେମାଂ ଦ୍ରୁପଦାତ୍ମଜାମ୍
ମୁଁ ନିଜ ପାଇଁ କିମ୍ବା ଏହି ଭାଇମାନେ ପାଇଁ, ବଡ଼ ଋଷି, ଦୁଃଖ କରୁନାହିଁ। ରାଜ୍ୟ ହରାଇବାକୁ କିମ୍ବା ଏହି ଦ୍ରୁପଦଙ୍କ କନ୍ୟା ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ମୋର ମନେ ଦୁଃଖ ନାହିଁ।
ଦ୍ଯୂତେ ଦୁରାତ୍ମଭିଃ କ୍ଲିଷ୍ଟାଃ କୃଷ୍ଣଯା ତାରିତା ଵଯମ୍। ଜଯଦ୍ରଥେନ ଚପୁନର୍ଵନାଚ୍ଚାପି ହୃତା ବଲାତ୍
ଅମେ ଦୁଷ୍ଟମନ୍ତିମାନେ ଦ୍ୱାରା ଜୁଆ ଖେଳରେ ଦୁଃଖିତ ହେଲୁ, ତେବେ କୃଷ୍ଣା ଆମକୁ ଉଦ୍ଧାର କଲେ। ପୁଣି, ଜୟଦ୍ରଥ ଏବଂ ରାକ୍ଷସଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବଳପୂର୍ବକ ଆମକୁ ଧରାଯାଇଥିଲା।
ଅସ୍ତି ସୀମନ୍ତିନୀ କାଚିଦ୍ଦୃଷ୍ଟପୂର୍ଵାଽପିଵା ଶ୍ରୁତା। ପତିଵ୍ରତା ମହାଭାଗା ଯଥେଯଂ ଦ୍ରୁପଦାତ୍ମଜା
କେହି ଏମିତି ଭାଗ୍ୟଶାଳି ଓ ପତିନିଷ୍ଠା ନାରୀ, ଯାହାକୁ ଦେଖିଛି କିମ୍ବା ଶୁଣିଛି, ଏହି ଦ୍ରୁପଦଙ୍କ କନ୍ୟା ପରି ଅଛନ୍ତି କି?
ଶୃଣୁ ରାଜନ୍କୁଲସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ମହାଭାଗ୍ଯଂ ଯୁଧିଷ୍ଠିର। ସର୍ଵମେତଦ୍ଯଥାପ୍ରାପ୍ତଂ ସାଵିତ୍ର୍ଯା ରାଜକନ୍ଯଯା
ରାଜା, ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ଗୃହଣୀମାନଙ୍କର ବଡ଼ ଭାଗ୍ୟ ବିଷୟରେ ଶୁଣ। ଏହି ସବୁ ଘଟଣା ପୂର୍ବରୁ ମଧ୍ୟ ଘଟିଥିଲା, ସାବିତ୍ରୀ ରାଜକନ୍ୟାଙ୍କ ସହିତ ଯେପରି।
ଆସୀନ୍ମଦ୍ରେଷୁ ଧର୍ମାତ୍ମା ରାଜା ପରମଧାର୍ମିକଃ। ବ୍ରହ୍ମଣ୍ଯଶ୍ଚମହାତ୍ମା ଚ ସତ୍ଯସନ୍ଧୋ ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯଃ
ମଦ୍ର ଦେଶରେ ଏକ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ରାଜା ଥିଲେ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଧର୍ମିକ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପ୍ରତି ଭକ୍ତ, ମହାନ ଆତ୍ମା, ସତ୍ୟବାଦୀ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟଜୟୀ।
ଯଜ୍ଵା ଦାନପତିର୍ଦକ୍ଷଃ ପୌରଜାନପଦପ୍ରିଯଃ। ପାର୍ଥିଵୋଽଶ୍ଵପତିର୍ନାମ ସର୍ଵଭୂତହିତେ ରତଃ
ସେ ବଡ଼ ଯଜ୍ଞ କରୁଥିଲେ, ଦାନଶୀଳ, କୌଶଳୀ, ପୁରବାସୀ ଓ ଗ୍ରାମବାସୀମାନେ ପ୍ରିୟ, ଏକ ରାଜା ଥିଲେ ଯାହାଙ୍କ ନାମ ଥିଲା ଅଶ୍ୱପତି, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ମଙ୍ଗଳରେ ଲାଗିଥିବା।
କ୍ଷମାଵାନନପତ୍ଯଶ୍ଚ ସତ୍ଯଵାଗ୍ଵିଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯଃ। ଅତିକ୍ରାନ୍ତେନ ଵଯସା ସଂତାପମୁପଜଗ୍ମିଵାନ୍
ସେ ଧୈର୍ୟଶୀଳ, ସନ୍ତାନହୀନ, ସତ୍ୟବାଦୀ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟଜୟୀ ଥିଲେ। ବୟସରେ ବଡ଼ ହେବା ପରେ, ଦୁଃଖରେ ପଡ଼ିଗଲେ।
ଅପତ୍ଯୋତ୍ପାଦନାର୍ଥଂ ଚ ତୀଵ୍ରଂ ନିଯମମାସ୍ଥିତଃ। କାଲେ ପରିମିତାହାରୋ ବ୍ରହମଚାରୀ ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯଃ
ସନ୍ତାନ ପାଇବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ, ସେ ଦୃଢ଼ ନିୟମ ଅନୁସରଣ କଲେ; ସମୟରେ ଅଳ୍ପ ଖାଇ, ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ରେହିଲେ।
ହୁତ୍ଵା ଶତସହସ୍ରଂ ସ ସାଵିତ୍ର୍ଯା ରାଜସତ୍ତମ। ଷଷ୍ଠେଷଷ୍ଠେ ତଦାକାଲେ ବଭୂଵ ମିତମୋଜନଃ
ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା, ସାବିତ୍ରୀଙ୍କ ସହିତ, ଏକ ଲକ୍ଷ ହୋମ କଲେ; ପ୍ରତି ଛଅ ମାସରେ, ସେ ଅଳ୍ପ ଖାଇଥିଲେ।
ଏତେନ ନିଯମେନାସୀଦ୍ଵର୍ଷାଣ୍ଯଷ୍ଟାଦଶୈଵ ତୁ। ପୂର୍ଣେ ତ୍ଵଷ୍ଟାଦଶେ ଵର୍ଷେ ସାଵିତ୍ରୀ ତୁଷ୍ଟିମଭ୍ଯଗାତ୍
ଏହି ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଅଠାର ବର୍ଷ ଚାଲିଲା; ଅଠାର ବର୍ଷ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବା ପରେ, ସାବିତ୍ରୀ ସନ୍ତୁଷ୍ଟି ଲାଗିଲେ।
ରୂପିଣୀ ତୁ ତଦା ରାଜନ୍ଦର୍ଶଯାମାସ ତଂ ନୃପମ୍। ଅଗ୍ନିହୋତ୍ରାତ୍ସମୁତ୍ଥାଯ ହର୍ଷେଣ ମହତାଽନ୍ଵିତା
ତାପରେ, ରାଜା, ତିନି ରୂପରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ, ସେ ରାଜାଙ୍କୁ ଦେଖାଦେଲେ; ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡରୁ ବାହାରି, ବଡ଼ ଆନନ୍ଦରେ ଭରିଥିଲେ।
ଉଵାଚ ଚୈନଂ ଵରଦା ଵଚନଂ ପାର୍ଥିଵଂ ତଦା। ସା ତମଶ୍ଵପତିଂ ରାଜନ୍ସାଵିତ୍ରୀ ନିଯମେ ସ୍ଥିତମ୍
ସେ, ଦାତ୍ରୀ ଦେବୀ, ସେଇ ସମୟରେ ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ; ରାଜା, ସାବିତ୍ରୀ ନିୟମରେ ଅଟୁଟ ଅଶ୍ୱପତିଙ୍କୁ ଉଦ୍ଦେଶିତ କଲେ।
ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯେଣ ଶୁଦ୍ଧେନ ଦମେନ ନିଯମେନ ରଚ। ସର୍ଵାତ୍ମନା ଚ ଭକ୍ତ୍ଯା ଚ ତୁଷ୍ଟାଽସ୍ମି ତଵ ପାର୍ଥିଵାଃ
ତୁମର ଶୁଦ୍ଧ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ, ଦମ, ନିୟମ ଓ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭକ୍ତି ଦ୍ୱାରା, ରାଜା, ମୁଁ ତୁମେ ଉପରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇଛି।
ଵରଂ ଵୃଣୀଷ୍ଵାଶ୍ଵପତେ ମଦ୍ରରାଜ ଯଦୀପ୍ସିତମ୍। ନ ପ୍ରାମାଦଶ୍ଚ ଧର୍ମେଷୁ କର୍ତଵ୍ଯସ୍ତେ କଥଂଚନ
ମଦ୍ରରାଜ ଅଶ୍ୱପତି, ତୁମେ ଯାହା ଚାହାଁଛ, ଏକ ବର ମାଗ; କିନ୍ତୁ କେବେ ମଧ୍ୟ ଧର୍ମରେ ଅବହେଳା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଅପତ୍ଯାର୍ଥଃ ସମାରମ୍ଭଃ କୃତୋ ଧର୍ମେପ୍ସଯା ମଯା। ପୁତ୍ରା ମେ ବହଵୋ ଦେଵି ଭଵେଯୁଃ କୁଲଭାଵନାଃ
ଦେବୀ, ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ଏହି ଉଦ୍ୟମ କରିଛି, ଧର୍ମ ଆଶାରେ। ମୋତେ ବହୁତ ପୁଅ ମିଳୁନ୍ତୁ, ଯେଉଁମାନେ ବଂଶକୁ ଉନ୍ନତ କରିବେ।
ତୁଷ୍ଟାଽସି ଯଦି ମେ ଦେଵି ଵରମେତଂ ଵୃଣୋମ୍ଯହମ୍। ସଂତାଂ ପରମୋ ଧର୍ମ ଇତ୍ଯାହୁର୍ମାଂ ଦ୍ଵିଜାତଯଃ
ଦେବୀ, ଯଦି ଆପଣ ମୋ ଉପରେ ପ୍ରସନ୍ନ, ମୁଁ ଏହି ବର ମାଗୁଛି: ସନ୍ତାନ ହେଉ। ଦ୍ୱିଜମାନେ କହନ୍ତି, ବଂଶ ଚାଲିବା ହେଉଛି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଧର୍ମ।
ପୂର୍ଵମେଵ ମଯା ରାଜନ୍ନଭିପ୍ରାଯମିମଂ ତଵ। ଜ୍ଞାତ୍ଵା ପୁତ୍ରାର୍ଥମୁକ୍ତୋ ଵୈ ଭଗଵାଂସ୍ତେ ପିତାମହଃ
ହେ ରାଜା, ମୁଁ ପୂର୍ବରୁ ଏହି କଥା ବୁଝିଥିଲି; ତୁମ ପୁଅ ପାଇଁ ତୁମ ପ୍ରଭୁତାମହା ଏହିପରି କଥା କହିଥିଲେ।
ପ୍ରସାଦାଚ୍ଚୈଵ ତସ୍ମାତ୍ତେ ସ୍ଵଯଂ ଵିହିତଵତ୍ଯହମ୍। କନ୍ଯା ତେଜସ୍ଵିନୀ ସୌମ୍ଯ କ୍ଷିପ୍ରମେଵ ଭଵିଷ୍ଯତି
ତାଙ୍କର କୃପାରେ, ମୁଁ ନିଜେ ଏହା ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିଛି; ହେ ସାନ୍ତ ମନ, ଏକ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କନ୍ୟା ଶୀଘ୍ର ତୁମେ ପାଇବ।
ଉତ୍ତରଂ ଚ ନ ତେ କିଂଚିଦ୍ଵ୍ଯାହର୍ତଵ୍ଯଂ କଥଂଚନ। ପିତାମହନିଯୋଗେନ ତୁଷ୍ଟା ହ୍ଯେତଦ୍ବ୍ରଵୀମି ତେ
ଏହି ବିଷୟରେ ତୁମେ ଆଉ କିଛି କହିବାକୁ ନାହିଁ; ପ୍ରଭୁତାମହାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ମୁଁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ଏହି କଥା କହୁଛି।
ସ ତଥେତି ପ୍ରତିଜ୍ଞାଯ ସାଵିତ୍ର୍ଯା ଵଚନଂ ନୃପଃ। ପ୍ରସାଦଯାମାସ ପୁନଃ କ୍ଷିପ୍ରମେତଦ୍ଭଵିଷ୍ଯତି
ସାବିତ୍ରୀଙ୍କ କଥାକୁ 'ଯେପରି ହେଉ' ବୋଲି ରାଜା ଦୃଢ଼ ଭାବେ ମନୋମନେ ସ୍ୱୀକାର କଲେ, ପୁନି ତାଙ୍କର କୃପା ଚାହିଲେ, ଏବଂ ଶୀଘ୍ର ଏହି କଥା ସତ୍ୟ ହେଲା।