ତତସ୍ତେ ହରଯଃ ସର୍ଵେ ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ରାମଭାଷିତମ୍। ଗତାସୁକଲ୍ପା ନିଶ୍ଚେଷ୍ଟା ବଭୂଵୁଃ ସହଲକ୍ଷ୍ମଣାଃ
ତାପରେ ରାମଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ସମସ୍ତ ବାନରମାନେ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣ, ଜଣେ ମୃତ ଲୋକ ପରି ନିଷ୍ପ୍ରାଣ ଓ ନିଷ୍କ୍ରିୟ ହୋଇଗଲେ।
ତତୋ ଦେଵୋ ଵିଶୁଦ୍ଧାତ୍ମା ଵିମାନେନ ଚତୁର୍ମୁଖଃ। ପଦ୍ମଯୋନିର୍ଜଗତ୍ସ୍ରଷ୍ଟା ଦର୍ଶଯାମାସ ରାଘଵମ୍
ତାପରେ ଚାରିମୁହଁ ଥିବା, ପଦ୍ମରୁ ଜନ୍ମିଥିବା, ଶୁଦ୍ଧ ଆତ୍ମା ବିଶ୍ୱସୃଷ୍ଟା ଦେବତା ଏକ ଦିବ୍ୟ ବିମାନରେ ରାମଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ ଦେଲେ।
ଶକ୍ରଶ୍ଚାଗ୍ନିଶ୍ଚ ଵାଯୁଶ୍ଚଯମୋ ଵରୁଣ ଏଵ ଚ। ଯକ୍ଷାଧିପଶ୍ଚ ଭଗଵାଂସ୍ତଥା ସପ୍ତର୍ଷଯୋଽମଲାଃ
ଇନ୍ଦ୍ର, ଅଗ୍ନି, ବାୟୁ, ଯମ, ବରୁଣ, ଯକ୍ଷମାନଙ୍କ ଅଧିପତି ଓ ସପ୍ତ ଶୁଦ୍ଧ ଋଷିମାନେ ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।
ରାଜା ଦଶରଥଶ୍ଚୈଵ ଦିଵ୍ଯଭାସ୍ଵରମୂର୍ତିମାନ୍। ଵିମାନେନ ମହାର୍ହେଣ ହଂସଯୁକ୍ତେନ ଭାସ୍ଵତା
ଦଶରଥ ରାଜା ମଧ୍ୟ ଦିବ୍ୟ ଆଭା ଥିବା ଦେହରେ, ହଁସ ଯୁକ୍ତ ମହାମୂଲ୍ୟବାନ ଦୀପ୍ତିମାନ ବିମାନରେ ଆସିଲେ।
ତତୋଽନ୍ତରିକ୍ଷଂ ତତ୍ସର୍ଵଂଦେଵଗନ୍ଧର୍ଵସଂକୁଲମ୍। ଶୁଶୁଭେ ତାରକାଚିତ୍ରଂ ଶରଦୀଵ ନଭସ୍ତଲମ୍
ତାପରେ ସମସ୍ତ ଆକାଶ ଦେବତା ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଭରିଥିବା, ତାରା ରେ ଶୋଭିତ ଶରଦ ରାତିର ଆକାଶ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
ତତ ଉତ୍ଥାଯ ଵୈଦେହୀ ତେଷାଂ ମଧ୍ଯଯଶସ୍ଵିନୀ। ଉଵାଚ ଵାକ୍ଯଂ କଲ୍ଯାଣୀ ରାମଂ ପୃଥୁଲଵକ୍ଷସମ୍
ତାପରେ ମଧ୍ୟରେ ଖ୍ୟାତି ଥିବା ବୈଦେହୀ ଉଠି, ଶୁଭ ଚରିତ୍ର ଥିବା ସେ, ଚଉଡ଼ା ଛାତି ଥିବା ରାମଙ୍କୁ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ରାଜପୁତ୍ର ନ ତେ କୋପଂ କରୋମି ଵିଦିତାହି ମେ। ଗତିଃ ସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ନରାଣାଂ ଚ ଶୃଣୁ ଚଦଂ ଵଚୋ ମମ
ରାଜପୁତ୍ର, ମୁଁ ତୁମକୁ କ୍ରୋଧିତ କରୁନାହିଁ, କାରଣ ମୁଁ ଜାଣେ ନାରୀ ଓ ପୁରୁଷମାନଙ୍କର ଭାଗ୍ୟ କଣ; ଏବେ ମୋ କଥା ଶୁଣ।
ଅନ୍ତଶ୍ଚରତିଭୂତାନାଂ ମାତରିଶ୍ଵା ସଦାଗତିଃ। ସ ମେ ଵିମୁଞ୍ଚତୁ ପ୍ରାଣାନ୍ଯଦି ପାପଂ ଚରାମ୍ଯହମ୍
ଯିଏ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ଭିତରେ ଗୁପ୍ତ ଭାବେ ଚଳିଥାଏ, ସେଇ ବାୟୁ ସଦା ମୋର ସାକ୍ଷୀ; ଯଦି ମୁଁ କିଛି ଅପରାଧ କରିଥାଏ, ସେ ମୋର ପ୍ରାଣ ନେଉ।
ଅଗ୍ନିରାପସ୍ତଥାଽଽକାଶଂ ପୃଥିଵୀ ଵାଯୁରେଵ ଚ। ଵିମୁଞ୍ଚନ୍ତୁ ମମ ପ୍ରାଣାନ୍ଯଦି ପାପଂ ଚରାମ୍ଯହମ୍
ଅଗ୍ନି, ପାଣି, ଆକାଶ, ପୃଥିବୀ ଓ ବାୟୁ ମୋର ପ୍ରାଣ ନେଉ, ଯଦି ମୁଁ କିଛି ପାପ କରିଥାଏ।
ଯଥାଽହଂ ତ୍ଵଦୃତେଵୀର ନାନ୍ଯଂସ୍ଵପ୍ନେଽପ୍ଯଚିନ୍ତଯମ୍। ତଥା ମେ ଦେଵ ନିର୍ଦିଷ୍ଟସ୍ତ୍ଵମେଵ ହି ପତିର୍ଭଵ
ହେ ବୀର, ମୁଁ ତୁମକୁ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ କାହାକୁ ଏକ ସ୍ୱପ୍ନରେ ମଧ୍ୟ ଚିନ୍ତା କରିନଥିଲି; ଏହିପରି ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କରୁନ୍ତୁ—ତୁମେ ମୋର ଏକମାତ୍ର ସ୍ୱାମୀ।
ତତୋଽନ୍ତରିକ୍ଷେ ଵାଗାରୀତ୍ସୁଭଗା ଲୋକସାକ୍ଷିଣୀ। ପୁଣ୍ଯାସଂହର୍ଷଣୀ ତେଷାଂ ଵାନରାଣାଂ ମହାତ୍ମନାମ୍
ତାପରେ ଆକାଶରେ ଏକ ଶୁଭ ଓ ପବିତ୍ର ସ୍ୱର ଶୁଣାଗଲା, ସମସ୍ତ ଲୋକ ସାକ୍ଷୀ ହେଲେ, ଏହା ବଡ଼ ବାନରମାନେ ମଧ୍ୟ ଆନନ୍ଦ ଦେଲା।
ବୋଭୋ ରାଘଵ ସତ୍ଯଂ ଵୈ ଵାଯୁରସ୍ମି ସଦାଗତିଃ। ଅପାପା ମୈଥିଲୀ ରାଜନ୍ସଂଗଚ୍ଛସହଭାର୍ଯଯା
ହେ ରାଘବ, ମୁଁ ବାୟୁ, ସଦା ଚଳିଥାଏ; ମୈଥିଳୀ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ, ରାଜା—ତୁମେ ତୁମ ସ୍ତ୍ରୀ ସହିତ ଯାଅ।
ଅହମନ୍ତଃଶରୀରସ୍ଥୋ ଭୂତାନାଂ ରଘୁନନ୍ଦନ। ସୁସୂକ୍ଷ୍ମମପି କାକୁତ୍ସ୍ଥ ମୈଥିଲୀନାପରାଧ୍ଯତି
ମୁଁ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଶରୀର ଭିତରେ ବସିଥାଏ, ହେ ରଘୁବଂଶୀ; ସବୁଠାରୁ ସୂକ୍ଷ୍ମ ଦୋଷ ମଧ୍ୟ ମୈଥିଳୀଙ୍କୁ ଛୁଁଇନାହିଁ, ହେ କକୁତ୍ସ୍ଥ।
ରସାଵୈ ମତ୍ପ୍ରସୂତା ହି ଭୂତଦେହେଷୁ ରାଘଵ। ଅହଂଵୈ ତ୍ଵାଂ ପ୍ରବ୍ରଵୀମି ମୈଥିଲୀ ପ୍ରତିଗୃହ୍ଯତାମ୍
ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ଶରୀରର ରସ ମୋଠାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ହେ ରାଘବ; ମୁଁ ତୁମକୁ ସତ୍ୟ କହୁଛି—ମୈଥିଳୀକୁ ଗ୍ରହଣ କର।
ଧର୍ମୋଽହମସ୍ମି କାକୁତ୍ସ୍ଥ ସାକ୍ଷୀ ଲୋକସ୍ଯ କର୍ମଣାମ୍। ଶୁଭାଶୁଭାନାଂ ସୀତେଯମପାପା ପ୍ରତିଗୃହ୍ଯତାମ୍
ହେ କାକୁତ୍ସ୍ଥ, ମୁଁ ନିଜେ ଧର୍ମ, ସମସ୍ତ ଲୋକର କର୍ମର ସାକ୍ଷୀ। ହେ ସୀତା, ତୁମେ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ, ତୁମକୁ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଉ।
ପୁତ୍ର ନୈତଦିହାଶ୍ଚର୍ଯଂ ତ୍ଵଯି ରାଜର୍ଷିଧର୍ମଣି। ସାଧୋ ସଦ୍ଵୃତ୍ତ କାକୁତ୍ସ୍ଥ ଶୃଣୁ ଚେଦଂ ଵଚୋ ମମ
ପୁଆ, ତୁମେ ରାଜା ଋଷିଙ୍କର ଧର୍ମରେ ଅଟୁଟ ଥିବାରୁ ଏହି କଥା ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ନୁହେଁ। ହେ କାକୁତ୍ସ୍ଥ, ନୀତିବାନ ଓ ସଦ୍ବ୍ରତ ଥିବା, ଏବେ ମୋ କଥା ଶୁଣ।
ଶତ୍ରୁରେଷ ତ୍ଵଯା ଵୀର ଦେଵଗନଧର୍ଵଭୋଗିନାମ୍। ଯକ୍ଷାଣାଂ ଦାନଵାନାଂ ଚ ମହର୍ଷୀଣାଂ ଚ ପାତିତଃ
ହେ ବୀର, ତୁମେ ଦେବତା, ଗନ୍ଧର୍ବ, ସର୍ପ, ଯକ୍ଷ, ଦାନବ ଓ ମହାଋଷିମାନଙ୍କର ଶତ୍ରୁକୁ ବଧ କରିଛ।
ଅଵଧ୍ଯଃ ସର୍ଵଭୂତାନାଂ ମତ୍ପ୍ରସାଦାତ୍ପୁରାଽଭଵତ୍। କସ୍ମାଚ୍ଚିତ୍କାରଣାତ୍ପାପଃ କଂଚିତ୍କାଲମୁପେକ୍ଷିତଃ
ମୋର କୃପାରୁ ସେ ପୂର୍ବେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ପାଇଁ ଅବଧ୍ୟ ଥିଲା। କିଛି କାରଣରୁ ସେ ପାପୀ କିଛି ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଅବହେଳିତ ହୋଇଥିଲା।
ଵଧାର୍ଥମାତ୍ମନସ୍ତେନ ହୃତା ସୀତା ଦୁରାତ୍ମନା। ନଲକୂବରଶାପେନ ରକ୍ଷା ଚାସ୍ଯାଃ କୃତା ମଯା
ନିଜ ନାଶ ପାଇଁ ସେ ଦୁଷ୍ଟ ମନେ ସୀତାଙ୍କୁ ହରଣ କରିଥିଲା। ନଳକୂବରଙ୍କର ଶାପରେ, ମୁଁ ତାଙ୍କର ସୁରକ୍ଷା ନିଶ୍ଚିତ କରିଥିଲି।
ଯଦି ହ୍ଯକାମାମାସେଵେତ୍ସ୍ତରିଯମନ୍ଯାମପି ଧ୍ରୁଵମ୍। ଶତଧାଽସ୍ଯ ଫଲେନ୍ମୂର୍ଧା ଇତ୍ଯୁକ୍ତଃ ସୋଭଵତ୍ପୁରା
ଯଦି ସେ ତାଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ବିପରୀତ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଜଣେ ଜନୀଙ୍କୁ ଛୁଁଇଥାନ୍ତା, ତେବେ ପୂର୍ବରୁ କହାଯାଇଥିବା ପରି, ତାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ଶତ ଖଣ୍ଡ ହୋଇଯିବା ନିଶ୍ଚିତ ଥିଲା।
ନାତ୍ରଶଙ୍କା ତ୍ଵଯା କାର୍ଯା ପ୍ରତୀଚ୍ଛେମାଂ ମହାମତେ। କୃତଂ ତ୍ଵଯା ମହତ୍କାର୍ଯଂ ଦେଵାନାମମିତପ୍ରଭ
ହେ ମହାମତି, ଏଠାରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ କରିବା ଦରକାର ନାହିଁ। ତୁମେ ସୀତାଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କର। ତୁମେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବଡ଼ କାର୍ଯ୍ୟ ସଂପାଦନ କରିଛ।
ପ୍ରୀତୋସ୍ମି ଵତ୍ସ ଭଦ୍ରଂ ତେ ପିତା ଦଶରଥୋସ୍ମି ତେ। ଅନୁଜାନାମି ରାଜ୍ଯଂ ଚ ପ୍ରଶାଧି ପୁରୁଷୋତ୍ତମ
ମୁଁ ଖୁସି ହେଲି, ପୁଅ, ତୁମକୁ ଶୁଭେଚ୍ଛା। ମୁଁ ତୁମର ପିତା ଦଶରଥ। ମୁଁ ତୁମକୁ ରାଜ୍ୟ ଦେଉଛି—ହେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ, ରାଜ୍ୟରେ ଶାସନ କର।
ଅଭିଵାଦଯେତ୍ଵାଂ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ଯଦି ତ୍ଵଂ ଜନକୋ ମମ। ଗମିଷ୍ଯାମି ପୁରୀଂ ରମ୍ଯାମଯୋଧ୍ଯାଂ ଶାସନାତ୍ତଵ
ହେ ରାଜାମଣ୍ଡଳର ମୁଖ୍ୟ, ଯଦି ଆପଣ, ମୋ ଶ୍ୱଶୁର ଜନକ, ଅନୁମତି ଦେଉଛନ୍ତି, ତେବେ ଆପଣଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ମୁଁ ଆଉ ଆୟୋଧ୍ୟା ସହରକୁ ଯିବି।
ତମୁଵାଚ ପିତା ଭୂଯଃ ପ୍ରହୃଷ୍ଟୋ ଭରତର୍ଷଭ। ଗଚ୍ଛାଯୋଧ୍ଯାଂ ପ୍ରଶାଧି ତ୍ଵଂରାମ ରକ୍ତାନ୍ତଲୋଚନ। ସଂପୂର୍ଣାନୀହଵର୍ଷାଣି ଚତୁର୍ଦଶ ମହାଦ୍ଯୁତେ
ତାପରେ, ତାଙ୍କର ପିତା ଖୁସି ହୋଇ, ହେ ଭାରତବଂଶୀର ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପୁଣି କହିଲେ—'ତୁମେ ଆୟୋଧ୍ୟାକୁ ଯାଅ ଓ ଚୌଦ ଅବଧି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶାସନ କର, ହେ ରାମ, ଲାଲ ଆଖି ଥିବା।'
ତତୋ ଦେଵାନ୍ନମସ୍କୃତ୍ଯ ମୁହୃଦ୍ଭିରଭିନନ୍ଦିତଃ। ମହେନ୍ଦ୍ରଇଵ ପୌଲୋମ୍ଯା ଭାର୍ଯଯା ସ ସମେଯିଵାନ୍
ତାପରେ, ଦେବତାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି ଏବଂ କିଛି ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ, ସେ, ମହେନ୍ଦ୍ର ଏବଂ ତାଙ୍କର ଭାର୍ଯ୍ୟା ପୌଳୋମୀ ପରି, ଫେରିଲେ।
ତତୋ ଵରଂ ଦଦୌ ତସ୍ମୈ ହ୍ଯଵିନ୍ଧ୍ଯାଯ ପରଂତପଃ। ତ୍ରିଜଟାଂ ଚାର୍ଥମାନାଭ୍ଯାଂ ଯୋଜଯାମାସ ରାକ୍ଷସୀମ୍
ତାପରେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଦାହ କରୁଥିବା ତାଙ୍କ Avindhya କୁ ଏକ ବର ଦେଲେ, ଏବଂ ରାକ୍ଷସୀ ତ୍ରିଜଟାଙ୍କୁ ଦୁଇ ଚାହିଁଥିବାଙ୍କ ସହିତ ଯୋଗ କରାଇଲେ।
ତମୁଵାଚ ତତୋ ବ୍ରହ୍ମା ଦେଵୈଃ ଶକ୍ରଷୁରୋଗମୈଃ। କୌସଲ୍ଯାମାତରିଷ୍ଟାଂସ୍ତେ ଵରାନଦ୍ଯ ଦଦାନି କାନ୍
ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମା, ଦେବତା, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅମରମଣ୍ଡଳ ସହିତ କହିଲେ—'ହେ କୌଶଲ୍ୟାଙ୍କ ପୁଅ, ଏବେ ତୁମେ ଯେଉଁ ବର ଚାହୁଅଛ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଦେଉଛି।'
ଵଵ୍ରେରାମଃ ସ୍ଥିତିଂ ଧର୍ମେ ଶତ୍ରୁଭିଶ୍ଚାପରାଜଯମ୍। ରାକ୍ଷସୈର୍ନିହତାନାଂ ଚ ଵାନରାଣାଂ ସମୁଦ୍ଭଵମ୍
ରାମ ଧର୍ମରେ ଅଟୁଟ ରହିବା, ଶତ୍ରୁମାନେ ଦ୍ୱାରା ଅଜୟ ହେବା ଓ ରାକ୍ଷସମାନେ ଦ୍ୱାରା ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିବା ବାନରମାନେ ପୁନଃ ଜନ୍ମ ନେବାକୁ ବର ଚାହିଲେ।
ତତସ୍ତେ ବ୍ରହ୍ମଣା ପ୍ରୋକ୍ତେ ତଥେତିଵଚନେ ତଦା। ସମୁତ୍ତସ୍ଥୁର୍ମହାରାଜ ଵାନରା ଲବ୍ଧଚେତସଃ
ତାପରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ କଥା ପରେ, ସେମାନେ 'ଏମିତି ହେଉ' ବୋଲି କହିଲେ। ଏହା ଦେଖି, ମହାରାଜ, ବାନରମାନେ ମନ ଫେରି ପୁନଃ ଉଠିଲେ।
ସୀତା ଚାପି ମହାଭାଗା ଵରଂ ହନୁମତେ ଦଦୌ। ରାମକୀର୍ତ୍ଯା ସମଂ ପୁତ୍ର ଜୀଵିତଂ ତେ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଏବଂ ମହାଭାଗ୍ୟବତୀ ସୀତା, ହନୁମାନଙ୍କୁ ବର ଦେଲେ—'ପୁଅ, ରାମଙ୍କ ଖ୍ୟାତି ଯେତେ ଦିନ ରହିବ, ତୁମର ଜୀବନ ସେତେ ଦିନ ରହିବ।'