ପୂର୍ଵାଂ ଦିଶଂ ଵିନିର୍ଜିତ୍ଯ ଵତ୍ସଭୂମିଂ ତଥାଽଗମତ୍
ପୂର୍ବ ଦିଶାକୁ ଜିତି, ସେ ଭଳି ଭାବରେ ବତ୍ସ ଭୂମିକୁ ପହଞ୍ଚିଲା।
ଵତ୍ସଭୂମିଂ ଵିନିର୍ଜିତ୍ଯ କେଵଲାଂ ମୃତ୍ତିକାଵତୀମ୍। ମୋହନଂ ପତ୍ତନଂ ଚୈଵ ତ୍ରିପୁରୀଂ କୋସଲାଂ ତଥା
ବତ୍ସ ଭୂମିକୁ ଜିତି, ସେ ଶୁଦ୍ଧ ମାଟି ଅଞ୍ଚଳ, ମୋହନା ପଟ୍ଟଣ, ତ୍ରିପୁରୀ ଏବଂ କୋଶଳକୁ ମଧ୍ୟ ଜିତିଲା।
ଏତାନ୍ସର୍ଵାନ୍ଵିନିର୍ଜିତ୍ଯ କରମାଦାଯ ସର୍ଵଶଃ। ଦକ୍ଷିଣାଂ ଦିଶମାସ୍ଥାଯ କର୍ଣୋ ଜିତ୍ଵା ମହାରଥାନ୍। ରୁକ୍ମିଣଂ ଦାକ୍ଷିଣାତ୍ଯେଷୁ ଯୋଧଯାମାସ ସୂତଜଃ
ଏହି ସମସ୍ତ ଅଞ୍ଚଳକୁ ଜିତି ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଶୁଳ୍କ ଦେଇବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରି, କର୍ଣ୍ଣ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଶାକୁ ଯାଇ, ମହାରଥୀମାନେ ଉପରେ ଜୟ ପାଇ, ଦକ୍ଷିଣ ଦେଶରେ ରୁକ୍ମୀ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲା।
ସ ଯୁଦ୍ଧଂ ତୁମୁଲଂ କୃତ୍ଵା ରୁକ୍ମୀ ପ୍ରୋଵାଚ ସୂତଜମ୍। ପ୍ରୀତୋସ୍ମି ତଵ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ଵିକ୍ରମେଣ ବଲେନ ଚ
ତିବ୍ର ଯୁଦ୍ଧ କରିବା ପରେ, ରୁକ୍ମୀ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ କହିଲେ, "ମୁଁ ତୁମର ଶୌର୍ୟ ଓ ଶକ୍ତି ଦେଖି ଖୁସି ହେଲି, ରାଜେନ୍ଦ୍ର।"
ନ ତେ ଵିଘ୍ନଂ କରିଷ୍ଯାମି ପ୍ରତିଜ୍ଞାଂ ସମପାଲଯମ୍। ପ୍ରୀତ୍ଯା ଚାହଂ ପ୍ରଯଚ୍ଛାମି ହିରଣ୍ଯଂ ଯାଵଦିଚ୍ଛସି
"ମୁଁ ତୁମକୁ ବାଧା ଦେବିନି, ତୁମ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ପୂରଣ କର। ମୁଁ ଏକାନ୍ତ ଭଲପାଇବାରୁ, ତୁମେ ଯେତେ ଚାହୁଁ, ସେତେ ସୁନା ଦେଇବି।"
ସମେତ୍ଯ ରୁକ୍ମିଣା କର୍ଣଃ ପାଣ୍ଡ୍ଯଂ ଶୈଲଂ ଚ ସୋଗମତ୍
ରୁକ୍ମୀ ସହ ମିଳି, କର୍ଣ୍ଣ ପାଣ୍ଡ୍ୟ ଅଞ୍ଚଳ ଓ ପାହାଡ଼ ଦେଶକୁ ଗଲା।
ସ କେଵଲଂ ରଣଏ ଚୈଵ ନୀଲଂ ଚାପି ମହୀପତିମ୍। ଵେଣୁଦାରିସୁତଂ ଚୈଵ ଯେ ଚାନ୍ଯେ ନୃପସତ୍ତମାଃ। ଦକ୍ଷିଣସ୍ଯାଂ ଦିଶି ନୃପାନ୍କରାନ୍ସର୍ଵାନଦାପଯତ୍
ସେ ଯୁଦ୍ଧରେ ନୀଳ ମହାରାଜ, ବେଣୁଦାରିର ପୁଅ ଏବଂ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଶାର ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ପ୍ରମୁଖ ରାଜାମାନେକୁ ଜିତି, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଶୁଳ୍କ ଦେଇବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରିଲା।
ଶୈଶୁପାଲିଂ ତତୋ ଗତ୍ଵା ଵିଜିଗ୍ଯେ ସୂତନନ୍ଦନଃ। ପାର୍ଶ୍ଵସ୍ଥାଂଶ୍ଚାପି ନୃପତୀନ୍ଵଶେ ଚକ୍ରେ ମହାବଲଃ
ଶୈଶୁପାଳକୁ ଯାଇ, ସୁତପୁତ୍ର ତାଙ୍କୁ ଜିତିଲା; ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କର୍ଣ୍ଣ ପାର୍ଶ୍ୱ ରାଜାମାନେକୁ ନିଜ ଅଧୀନରେ ଆଣିଲା।
ଆଵନ୍ତ୍ଯାଂଶ୍ଚ ଵଶେ କୃତ୍ଵା ସାମ୍ନା ଚ ଭରତର୍ଷଭ। ଵୃଷ୍ଣିଭିଃ ସହ ସଂମ୍ଯ ପଶ୍ଚିମାମପି ନିର୍ଜଯତ୍
ସେ ଆବନ୍ତୀମାନେକୁ ସାମ୍ନା ଦ୍ୱାରା ନିଜ ଅଧୀନରେ ଆଣି, ବୃଷ୍ଣିମାନେ ସହିତ ମିଳି, ପଶ୍ଚିମ ଦିଶାକୁ ମଧ୍ୟ ଜିତିଲା, ଭାରତର ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଵାରୁଣୀଂ ଦିଶମାଗମ୍ଯ ଯାଵନାନ୍ଵର୍ବରାଂସ୍ତଥା। ନୃପାନ୍ପଶ୍ଚିମଭୂମିସ୍ଥାନ୍ଦାପଯାମାସ ଵୈ କରାନ୍
ବାରୁଣୀ ଦିଶାକୁ ପହଞ୍ଚି, ସେ ଯବନ, ବର୍ବର ଏବଂ ପଶ୍ଚିମ ଭୂମିର ରାଜାମାନେକୁ ଶୁଳ୍କ ଦେଇବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରିଲା।
ଵିଜିତ୍ଯ ପୃଥିଵୀଂ ସର୍ଵାଂ ସପୂର୍ଵାପରଦକ୍ଷିଣାମ୍। ସମ୍ଲେଚ୍ଛାଟଵିକାନ୍ଵୀରଃ ସପର୍ଵତନିଵାସିନଃ
ପୂର୍ବ, ପଶ୍ଚିମ, ଦକ୍ଷିଣ ସମସ୍ତ ଭୂମିକୁ ଜିତି, ସେ ବୀର ମ୍ଲେଚ୍ଛ, ଜଙ୍ଗଲ ନିବାସୀ ଏବଂ ପାହାଡ଼ରେ ବସୁଥିବାମାନେକୁ ନିଜ ଅଧୀନରେ ଆଣିଲା।
ଭଦ୍ରାନ୍ରୋହିତକାଂଶ୍ଚୈଵ ଆଗ୍ରେଯାନ୍ମାଲଵାନପି। ଗଣାନ୍ସର୍ଵାନ୍ଵିନିର୍ଜିତ୍ଯ ନୀତିକୃତ୍ପ୍ରହସନ୍ନିଵ
ଭଦ୍ରକ, ରୋହିତକ, ଆଗ୍ରେୟ, ମାଳବ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଗୋଷ୍ଠୀମାନେକୁ ଜିତି, ନୀତି ଦ୍ୱାରା କାର୍ଯ୍ୟ କରି, ହସିବା ପରି ଲାଗିଲା।
ଶଶକାନ୍ଯଵନାଂଶ୍ଚୈଵ ଵିଜିଗ୍ଯେ ସୂତନନ୍ଦନଃ। ନଗ୍ନଜିତ୍ପ୍ରମୁଖାଂଶ୍ଚୈଵ ଗଣାଞ୍ଜିତ୍ଵା ମହାରଥାନ୍
ସୁତପୁତ୍ର ଶଶକ, ଯବନ ଏବଂ ନଗ୍ନଜିତ ଆଗ୍ରଣୀ ମହାରଥୀମାନେ ସହିତ ସମସ୍ତ ଗୋଷ୍ଠୀମାନେକୁ ଜିତିଲା।
ଏଵଂ ସ ପୃଥିଵୀଂ ସର୍ଵାଂ ଵଶେ କୃତ୍ଵା ମହାରଥଃ। ଵିଜିତ୍ଯ ପୁରୁଷଵ୍ଯାଘ୍ରୋ ନାଗସାହ୍ଵଯମାଗମତ୍
ଏଭଳି ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀକୁ ନିଜ ଅଧୀନରେ ଆଣି, ମହାରଥୀ ଏବଂ ପୁରୁଷର ସିଂହ କର୍ଣ୍ଣ ନାଗସାହ୍ବୟକୁ ଆସିଲା।
ତମାଗତଂ ମହେଷ୍ଵାସଂ ଧାର୍ତରାଷ୍ଟ୍ରୋ ଜନାଧିପଃ। ପ୍ରତ୍ଯୁଦ୍ଗତ୍ଯ ମହାରାଜ ସଭ୍ରାତୃପିତୃବାନ୍ଧଵଃ
ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଧନୁର୍ଧର ଆସିବା ପରେ, ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ରାଜା, ତାଙ୍କର ଭାଇ, ପିତା ଏବଂ ବାନ୍ଧବମାନେ ସହିତ, ତାଙ୍କୁ ସ୍ୱାଗତ କରିବାକୁ ବାହାରିଲେ, ମହାରାଜ।
ଅର୍ଚଯାମାସ ଵିଧିନା କର୍ଣମାହଵଶୋଭିନମ୍। ଆଶ୍ରାଵଯଚ୍ଚ ତତ୍କର୍ମ ପ୍ରୀଯମାଣୋ ଜନେଶ୍ଵରଃ
ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଦୀପ୍ତିମାନ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କଲେ, ଏବଂ ଖୁସି ହେଇ ତାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଘୋଷଣା କରିଲେ।
ଯନ୍ନ ଭୀଷ୍ମାନ୍ନ ଚ ଦ୍ରୋଣାନ୍ନ କୃପାନ୍ନ ଚ ଵାହ୍ଲିକାତ୍। ପ୍ରାପ୍ତଵାନସ୍ମି ଭଦ୍ରଂ ତେ ତ୍ଵତ୍ତଃପ୍ରାପ୍ତଂ ମଯା ହି ତତ୍
"ଭୀଷ୍ମ, ଦ୍ରୋଣ, କୃପ, ବାହ୍ଲିକ ଠାରୁ ମୁଁ ଯାହା ପାଇନି, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ତୁମଠାରୁ ମୁଁ ଏହି ସମସ୍ତ ପାଇଛି।"
ବହୁନା ଚ କିମୁକ୍ତେନ ଶୃଣୁ କର୍ଣ ଵଚୋ ମମ। ସନାଥୋସ୍ମି ମହାବାହୋ ତ୍ଵଯା ନାଥେନ ସତ୍ତମ
"ଅଧିକ କିଛି କହିବା ଦରକାର ନାହିଁ, କର୍ଣ୍ଣ, ମୋ କଥା ଶୁଣ। ମୁଁ ଏବେ ସୁରକ୍ଷିତ, ମହାବାହୁ, କାରଣ ତୁମେ ମୋର ରକ୍ଷକ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ।"
ନ ହି ତେ ପାଣ୍ଡଵାଃ ସର୍ଵେ କଲାମର୍ହନ୍ତି ଷୋଡଶୀମ୍। ଅନ୍ଯେଵା ପୁରୁଷଵ୍ଯାଘ୍ର ରାଜାନୋଽଭ୍ଯୁଦିତୋଦିତାଃ
ଓ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ, ସମସ୍ତ ପାଣ୍ଡବମାନେ ଏକଠା ହେଲେ ମଧ୍ୟ ତୁମର ଏକ ଷୋଡଶାଂଶ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ; ଅନ୍ୟ ରାଜାମାନେ ଆସି ଯାଇଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ତୁମେ ଅଦ୍ୱିତୀୟ।
ସ ଭଵାନ୍ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଂ ତଂ ଗାନ୍ଧାରୀଂ ଚ ଯଶସ୍ଵିନୀମ୍। ପଶ୍ଯ କର୍ଣ ମହେଷ୍ଵାସ ଅଦିତିଂ ଵଜ୍ରଭୃଦ୍ଯଥା
ଏହିପରି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ କର୍ଣ୍ଣ, ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ଓ ଗାନ୍ଧାରୀଙ୍କୁ ଦେଖ, ଯେପରି ଇନ୍ଦ୍ର ଅଦିତିଙ୍କୁ ଦେଖିଥାଏ।
ତତୋ ହଲହଲାଶବ୍ଦଃ ପ୍ରାଦୁରାସୀଦ୍ଵିଶାଂପତେ। ହାହାକାରାଶ୍ଚ ବହଵୋ ନଗରେ ନାଗସାହ୍ଵଯେ
ତାପରେ, ଜନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଭୟଙ୍କର ଶବ୍ଦ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା; ନାଗସାହ୍ୱୟ ନଗରରେ ଅନେକ ହାହାକାର ଶୁଣିବାକୁ ମିଳିଲା।
ରକେଚିଦେନଂ ପ୍ରଶଂସନ୍ତି ନିନ୍ଦନ୍ତି ସ୍ମ ତଥା ପରେ। ତୂଷ୍ଣୀମାସଂସ୍ତଥା ଚାନ୍ଯେ ନୃପାସ୍ତତ୍ର ଜନାଧିପ
କିଛି ଲୋକ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ, ଅନ୍ୟମାନେ ନିନ୍ଦା କଲେ, ଏବଂ ଅନ୍ୟ କିଛି ଚୁପ୍ଚାପ ରହିଲେ; ଏହି ସମସ୍ତ ରାଜାମାନେ ଏଠାରେ ଏଭଳି ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ଏଵଂ ଵିଜିତ୍ଯ ରାଜେନ୍ଦ୍ର କର୍ଣଃ ଶସ୍ତ୍ରଭୃତାଂଵରଃ। ସପର୍ଵତଵନାକାଶାଂ ସସମୁଦ୍ରାଂ ସନୁଷ୍କୁଟାମ୍
ଏପରି ଜିତିବା ପରେ, ରାଜା, କର୍ଣ୍ଣ ଶସ୍ତ୍ରଧାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ, ପାହାଡ଼, ଜଙ୍ଗଲ, ଆକାଶ, ସମୁଦ୍ର ଓ ଶୁଷ୍କ ଭୂମି ସହିତ ପୃଥିବୀକୁ ନିଜ ଅଧୀନରେ ଆଣିଲେ।
ଦେଶୈରୁଚ୍ଚାଵଚୈଃ ପୂର୍ଣାଂ ପତ୍ତନୈର୍ନଗରୈରପି। ଦ୍ଵୀପୈଶ୍ଚାନୂପସଂପୂର୍ଣୈଃ ପୃଥିଵୀଂ ପୃଥିଵୀପତେ
ଓ ପୃଥିବୀର ନାଥ, ସେ ଉଚ୍ଚ ଓ ନିମ୍ନ ଦେଶ, ନଗର, ଗ୍ରାମ, ଦ୍ୱୀପ ଓ ଜଳାଶୟରେ ପୃଥିବୀକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଦେଲେ।
କାଲେନ ନାତିଦୀର୍ଘେଣ ଵଶେ କୃତ୍ଵା ତୁ ପାର୍ଥିଵାନ୍। ଅକ୍ଷଯଂ ଧନମାଦାଯ ସୂତଜୋ ନୃପମଭ୍ଯଯାତ୍
ଅତି ଦୀର୍ଘ ସମୟ ନ ଲାଗି, ରାଜାମାନେ ଉପରେ ଜୟ ଲାଗି, ସୂତପୁତ୍ର ଅସୀମ ଧନ ନେଇ ରାଜାଙ୍କ ପାଖକୁ ଫେରିଲେ।
ପ୍ରଵିଶ୍ଯ ଚ ଗୃହଂ ରାଜନ୍ନଭ୍ଯନ୍ତରମରିଂଦମ। ଗାନ୍ଧାରୀସହିତଂ ଵୀରୋ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଂ ଦଦର୍ଶ ସଃ
ଘରର ଅନ୍ତର୍ଗତ ଭାଗକୁ ପ୍ରବେଶ କରି, ରାଜା, ସେ ବୀର ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ଓ ଗାନ୍ଧାରୀଙ୍କୁ ଏକସାଥିରେ ଦେଖିଲେ।
ପୁତ୍ରଵଚ୍ଚ ନରଵ୍ଯାଘ୍ର ପାଦୌ ଜଗ୍ରାହ ଧର୍ମଵିତ୍। ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରେଣ ଚାଶ୍ଲିଷ୍ଯ ପ୍ରେମ୍ଣା ଚାପି ଵିସର୍ଜିତଃ
ଓ ନରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବାଘ, ଧର୍ମଜ୍ଞ କର୍ଣ୍ଣ ପୁତ୍ର ସ୍ନେହରେ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପାଦ ଧରିଲେ; ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ତାଙ୍କୁ ସ୍ନେହରେ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି ବିଦାୟ ଦେଲେ।
ତଦାପ୍ରଭୃତି ରାଜା ଚ ଶକୁନିଶ୍ଚାପି ସୌବଲଃ। ଜାନାତେ ନିର୍ଜିତାନ୍ପାର୍ଥାନ୍କର୍ଣେନ ଯୁଧି ଭାରତ
ସେଥିଠୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ଭାରତ, ରାଜା ଓ ସୁବଳପୁତ୍ର ଶକୁନି ଜାଣିଗଲେ କର୍ଣ୍ଣ ଯୁଦ୍ଧରେ ପାଣ୍ଡବମାନେକୁ ଜିତିଛନ୍ତି।
ଜିତ୍ଵା ତୁ ପୃଥିଵୀଂ ରାଜନ୍ସୂତପୁତ୍ରୋ ଜନାଧିପ। ଅବ୍ରଵୀତ୍ପରଵୀରଘ୍ନୋ ଦୁର୍ଯୋଧନମିଦଂ ଵଚଃ
ପୃଥିବୀକୁ ଜିତିବା ପରେ, ରାଜା, ସୂତପୁତ୍ର ଜନମାନଙ୍କ ନାଥ ଦୁର୍ୟୋଧନଙ୍କୁ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ଦୁର୍ଯୋଧନ ନିବୋଧେଦଂ ଯତ୍ତ୍ଵାଂ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି କୌରଵ। ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଵାଚଂ ତଥା ସର୍ଵଂ କର୍ତୁମର୍ହସ୍ଯରିଂଦମ
ଦୁର୍ୟୋଧନ, ମୁଁ ଯାହା କହିବି ତାହା ଶୁଣ, ଏହି କଥା ଶୁଣି ତୁମେ ଯଥାଯଥିକ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।