ସୋଽହଂ ଭୀଷ୍ମଵଚସ୍ତଦ୍ଵୈ ନ ମୃଷ୍ଯାମୀହ ଭାରତ। ତ୍ଵତ୍ସମଂ ଯଦୁକ୍ତଂ ଚ ଭୀଷ୍ମେଣାମିତ୍ରକର୍ଶନ
ଏହିଯୋଗୁ, ଭାରତ, ମୁଁ ଏଠାରେ ଭୀଷ୍ମଙ୍କ କଥା ସହିପାରିବିନାହିଁ, ଏବଂ ତୁମ ବିଷୟରେ ଯାହା କହିଛନ୍ତି, ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଦମନ କରିଥିବା।
ପାଣ୍ଡଵାନାଂ ଯଶୋ ରାଜଂସ୍ତଵ ନିନ୍ଦାଂ ଚ ଭାରତ। ଅନୁଜାନୀହି ମାଂ ରାଜନ୍ସଭୃତ୍ଯବଲଵାହନମ୍
ରାଜା, ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କର ପ୍ରଶଂସା ଓ ତୁମର ନିନ୍ଦା ପ୍ରତିଉତ୍ତର ଦେବାକୁ, ମୋ ସହିତ ନିଜ ଦାସ, ସେନା ଓ ଯାନ ସହିତ ଯିବାକୁ ଅନୁମତି ଦିଅ, ଭାରତ।
ଜେଷ୍ଯାମି ପୃଥିଵୀଂ ରାଜନ୍ସଶୈଲଵନକାନନାମ୍। ଜିତା ଚ ପାଣ୍ଡଵୈର୍ଭୂମିଶ୍ଚତୁର୍ଭିର୍ବଲଶାଲିଭିଃ
ରାଜା, ମୁଁ ପୃଥିବୀକୁ ତାର ପାହାଡ଼, ଜଙ୍ଗଲ ଓ କାନନ ସହିତ ଜିତିବି; ଚାରିଜଣ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯେଉଁ ଭୂମି ଆଗରୁ ଜିତାଯାଇଛି, ସେଉଁଠି ମୁଁ ମୋ ଜୟ ନିଶ୍ଚିତ କରିବି।
ତାମହଂ ତେ ଵିଜେଷ୍ଯାମି ଏକ ଏଵ ନ ସଂଶଯଃ। ସଂପଶ୍ଯତୁ ସୁଦୁର୍ବୁଦ୍ଧିର୍ଭୀଷ୍ମଃ କୁରୁକୁଲାଧମଃ
ମୁଁ ଏକା ତୁମ ପାଇଁ ସେମାନେଠିକୁ ଜିତିଦେବି—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। କୁରୁବଂଶର ଅପମାନ ଭୀଷ୍ମ, ଯାହାର ବୁଦ୍ଧି ଅତି ଖରାପ, ସେ ଏହା ଦେଖୁନ।
ଅନିନ୍ଦ୍ଯଂ ନିନ୍ଦତେ ଯୋ ହି ଅପ୍ରଶଂସ୍ଯଂ ପ୍ରଶଂସତି। ସ ପଶ୍ଯତୁ ବଲଂ ମେଽଦ୍ଯ ଆତ୍ମାନଂ ତୁ ଵିଗର୍ହତୁ
ଯିଏ ଦୋଷହୀନକୁ ଦୋଷ ଦେଇଥାଏ ଓ ଅପାତ୍ରକୁ ପ୍ରଶଂସା କରେ, ସେ ଆଜି ମୋ ଶକ୍ତି ଦେଖୁନ ଓ ନିଜକୁ ନିଜେ ଦୋଷ ଦେଉ।
ଅନୁଜାନୀହି ମାଂ ରାଜନ୍ଧ୍ରୁଵୋ ହି ଵିଜଯସ୍ତଵ। ପ୍ରତିଜାନାମି ତେ ସତ୍ଯଂ ରାଜନ୍ନାଯୁଧମାଲଭେ
ମୁଁ ତୁମକୁ ଅନୁମତି ଦେଉଛି, ରାଜା, ତୁମ ଜୟ ନିଶ୍ଚିତ। ମୁଁ ଏହା ସତ୍ୟ ଭାବରେ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରୁଛି, ରାଜା, ମୁଁ ଅସ୍ତ୍ର ଉଠାଇବି ନାହିଁ।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ତୁ ଵଚୋ ରାଜନ୍କର୍ଣସ୍ଯ ଭରତର୍ଷଭ। ପ୍ରୀତ୍ଯା ପରମଯା ଯୁକ୍ତଃ କର୍ଣମାହ ନରାଧିପଃ
ଭାରତବଂଶର ଶ୍ରେଷ୍ଠ, କର୍ଣ୍ଣଙ୍କର ଏହି କଥା ଶୁଣି ରାଜା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଖୁସି ହୋଇ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ।
ଧନ୍ଯୋସ୍ମ୍ଯନୁଗୃହୀତୋସ୍ମି ଯସ୍ଯ ମେ ତ୍ଵଂ ମହାବଲଃ। ହିତେଷୁ ଵର୍ତସେ ନିତ୍ଯଂ ସଫଲଂଜନ୍ମ ଚାଦ୍ଯ ମେ
ମୁଁ ଧନ୍ୟ ଓ ଅନୁଗୃହୀତ, କାରଣ ତୁମେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ କର୍ଣ୍ଣ, ସଦା ମୋ ମଙ୍ଗଳରେ ଲାଗିଥିବା; ଆଜି ମୋ ଜନ୍ମ ଫଳବତୀ ହେଲା।
ଯଦା ଚ ମନ୍ଯସେ ଵୀର ସର୍ଵଶତ୍ରୁନିବର୍ହଣମ୍। ତଦା ନିର୍ଗଚ୍ଛ ଭଦ୍ରଂ ତେ ହ୍ଯନୁଶାଧି ଚ ମାମିତି
ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଭାବିବ, ବୀର, ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଜିତିବା ସମୟ ଆସିଛି, ସେତେବେଳେ ଯାଉ—ତୁମର ଭଲ ହେଉ—ଏବଂ ମୋତେ ସୂଚନା ଦିଅ।
ଏଵମୁକ୍ତସ୍ତଦା କର୍ଣୋ ଧାର୍ତରାଷ୍ଟ୍ରେଣ ଧୀମତା। ସର୍ଵମଜ୍ଞାପଯାମାସ ପ୍ରାଯାତ୍ରିକମରିଂଦମ
ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ର ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଅଟେ, ସେ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ଏଭଳି କହିବା ପରେ, କର୍ଣ୍ଣ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଯାତ୍ରାର ପ୍ରସ୍ତୁତି ବିଷୟରେ ଜଣାଇଦେଲେ।
ପ୍ରଯଯୌ ଚ ମହେଷ୍ଵାସୋ ନକ୍ଷତ୍ରେ ଶୁଭଦୈଵତେ। ଶୁଭେତିଥୌ ମୁହୂର୍ତେ ଚ ପୁଜ୍ଯମାନୋ ଦ୍ଵିଜାତିଭିଃ
ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଧନୁର୍ଧର ଏକ ଶୁଭ ନକ୍ଷତ୍ର ଓ ପବିତ୍ର ଦିନରେ, ଦ୍ୱିଜନ୍ମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ, ଯାତ୍ରା କଲେ।
ମଙ୍ଗଲୈଶ୍ଚ ଶୁଭୈଃ ସ୍ନାତୋ ଵାଗ୍ଭିଶ୍ଚାପି ପ୍ରପୂଜିତଃ। ନାଦଯନ୍ରଥଘୋଷେଣ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଂ ସଚରାଚରମ୍
ଶୁଭ କ୍ରିୟାରେ ସ୍ନାନ କରି ଓ ଶୁଭ ଶବ୍ଦରେ ପୂଜିତ ହୋଇ, ସେ ତାଙ୍କର ରଥର ଗୁଞ୍ଜନରେ ଚଳାଚଳ ଓ ଅଚଳ ସମସ୍ତ ତିନି ଲୋକକୁ ମୁହଁ ଭରି ଦେଲେ।
ତତଃ କର୍ଣୋ ମହେଷ୍ଵାସୋ ବଲେନ ମହତା ଵୃତଃ। ଦ୍ରୁପଦସ୍ଯ ପୁରଂ ରମ୍ଯଂ ରୁରୋଧ ଭରତର୍ଷଭ
ତାପରେ କର୍ଣ୍ଣ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଧନୁର୍ଧର, ବଡ଼ ସେନା ସହିତ ଡ୍ରୁପଦଙ୍କର ମନୋହର ସହରକୁ ଘେରି ରଖିଲେ, ଭାରତବଂଶର ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଯୁଦ୍ଧେନ ମହତା ଚୈନଂ ଚକ୍ରେ ଵୀରଂ ଵଶାନୁଗମ୍। ସୁଵର୍ଣଂ ରଜତଂ ଚାପି ରତ୍ନାନି ଵିଵିଧାନି ଚ। କରଂ ଚ ଦାପଯାଂମାସ ଦ୍ରୁପଦଂ ନୃପସତ୍ତମ
ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧ କରି ସେ ଏହି ବୀର ରାଜାକୁ ନିଜ ଅଧୀନ କଲେ, ଡ୍ରୁପଦଙ୍କୁ ସୁନା, ଚାନ୍ଦି ଓ ବିଭିନ୍ନ ମଣିମାଣିକ୍ୟ ଦେଇ କର ଦେବାକୁ ବାଧ୍ୟ କଲେ।
ତଂ ଵିନିର୍ଜିତ୍ଯ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ରାଜାନସ୍ତସ୍ଯ ଯେଽନୁଗାଃ। ତାନ୍ସର୍ଵାନ୍ଵଶଗାଂଶ୍ଚକ୍ରେ କରଂ ଚୈନାନଦାପଯତ୍
ତାଙ୍କୁ ଜିତିବା ପରେ, ରାଜା, ଡ୍ରୁପଦଙ୍କ ସହିତ ଥିବା ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କୁ ନିଜ ଅଧୀନ କଲେ ଓ ସେମାନେଠିକୁ ମଧ୍ୟ କର ଦେବାକୁ ବାଧ୍ୟ କଲେ।
ଅଥୋତ୍ତରାଂ ଦିଶଂ ଗତ୍ଵା ଵଶେ ଚକ୍ରେ ନରାଧିପାନ୍। ଭଗଦତ୍ତଂ ଚ ନିର୍ଜିତ୍ଯ ରାଧେଯୋ ଗିରିମାରୁହତ୍
ତାପରେ ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ଗଲେ ଓ ସେଠାର ରାଜାମାନେଠିକୁ ନିଜ ଅଧୀନ କଲେ; ଭଗଦତ୍ତଙ୍କୁ ଜିତିବା ପରେ, ରାଧେୟ ପାହାଡ଼କୁ ଚଢ଼ିଲେ।
ହିମଵନ୍ତଂ ମହାଶୈଲଂ ଯୁଧ୍ଯମାନଶ୍ଚ ଶତ୍ରୁଭିଃ। ପ୍ରଯଯୌ ଚ ଦିଶଃ ସର୍ଵାନ୍ନୃପତୀନ୍ଵଶମାନଯତ୍
ଶତ୍ରୁମାନେ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରି, ସେ ମହାଶିଳା ହିମବତକୁ ପହଁଚିଲେ ଓ ସମସ୍ତ ଦିଗ ଯାଇ, ରାଜାମାନେଠିକୁ ନିଜ ଅଧୀନ କଲେ।
ସ ହୈମଵତିକାଞ୍ଜିତ୍ଵା କରଂ ସର୍ଵାନଦାପଯତ୍। ନେପାଲଵିଷଯେ ଯେ ଚ ରାଜାନସ୍ତାନଵାଜଯତ୍
ହିମବତ ଅଞ୍ଚଳକୁ ଜିତି, ସମସ୍ତଙ୍କୁ କର ଦେବାକୁ ବାଧ୍ୟ କଲେ; ନେପାଳ ଦେଶର ରାଜାମାନେଠିକୁ ମଧ୍ୟ ଜିତିଲେ।
ଅଵତୀର୍ଯ ତତଃ ଶୈଲାତ୍ପୂର୍ଵାଂ ଦିଶମଭିଦ୍ରୁତଃ। ଅଙ୍ଗାନ୍ଵଙ୍ଗାନ୍କଲିଙ୍ଗାଂଶ୍ଚ ଶୁଣ୍ଡିକାନ୍ମିଥିଲାନଥ
ପାହାଡ଼ରୁ ଅବତରି, ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ଦୌଡ଼ି, ଅଙ୍ଗ, ବଙ୍ଗ, କଳିଂଗ, ଶୁଣ୍ଡିକା ଓ ମିଥିଳାର ରାଜାମାନେଠିକୁ ଜିତିଲେ।
ମାଗଧାନ୍କର୍କଖଣ୍ଡାଂଶ୍ଚ ନିଵେଶ୍ଯ ଵିଷଯେଽଽତ୍ମନଃ। ଆଵଶୀରାଂଶ୍ଚ ଯୋଧ୍ଯାଂଶ୍ଚ ଅହିକ୍ଷତ୍ରାଂଶ୍ଚ ସୋଽଜଯତ୍
ମାଗଧ ଓ କର୍କଖଣ୍ଡ ଅଞ୍ଚଳକୁ ନିଜ ଅଧୀନ କଲେ, ଆବଶୀର, ଯୋଧ୍ୟା ଓ ଅହିକ୍ଷତ୍ରର ରାଜାମାନେଠିକୁ ମଧ୍ୟ ଜିତିଲେ।
ପୂର୍ଵାଂ ଦିଶଂ ଵିନିର୍ଜିତ୍ଯ ଵତ୍ସଭୂମିଂ ତଥାଽଗମତ୍
ପୂର୍ବ ଦିଶାକୁ ଜିତି, ସେ ଭଳି ଭାବରେ ବତ୍ସ ଭୂମିକୁ ପହଞ୍ଚିଲା।
ଵତ୍ସଭୂମିଂ ଵିନିର୍ଜିତ୍ଯ କେଵଲାଂ ମୃତ୍ତିକାଵତୀମ୍। ମୋହନଂ ପତ୍ତନଂ ଚୈଵ ତ୍ରିପୁରୀଂ କୋସଲାଂ ତଥା
ବତ୍ସ ଭୂମିକୁ ଜିତି, ସେ ଶୁଦ୍ଧ ମାଟି ଅଞ୍ଚଳ, ମୋହନା ପଟ୍ଟଣ, ତ୍ରିପୁରୀ ଏବଂ କୋଶଳକୁ ମଧ୍ୟ ଜିତିଲା।
ଏତାନ୍ସର୍ଵାନ୍ଵିନିର୍ଜିତ୍ଯ କରମାଦାଯ ସର୍ଵଶଃ। ଦକ୍ଷିଣାଂ ଦିଶମାସ୍ଥାଯ କର୍ଣୋ ଜିତ୍ଵା ମହାରଥାନ୍। ରୁକ୍ମିଣଂ ଦାକ୍ଷିଣାତ୍ଯେଷୁ ଯୋଧଯାମାସ ସୂତଜଃ
ଏହି ସମସ୍ତ ଅଞ୍ଚଳକୁ ଜିତି ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଶୁଳ୍କ ଦେଇବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରି, କର୍ଣ୍ଣ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଶାକୁ ଯାଇ, ମହାରଥୀମାନେ ଉପରେ ଜୟ ପାଇ, ଦକ୍ଷିଣ ଦେଶରେ ରୁକ୍ମୀ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲା।
ସ ଯୁଦ୍ଧଂ ତୁମୁଲଂ କୃତ୍ଵା ରୁକ୍ମୀ ପ୍ରୋଵାଚ ସୂତଜମ୍। ପ୍ରୀତୋସ୍ମି ତଵ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ଵିକ୍ରମେଣ ବଲେନ ଚ
ତିବ୍ର ଯୁଦ୍ଧ କରିବା ପରେ, ରୁକ୍ମୀ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ କହିଲେ, "ମୁଁ ତୁମର ଶୌର୍ୟ ଓ ଶକ୍ତି ଦେଖି ଖୁସି ହେଲି, ରାଜେନ୍ଦ୍ର।"
ନ ତେ ଵିଘ୍ନଂ କରିଷ୍ଯାମି ପ୍ରତିଜ୍ଞାଂ ସମପାଲଯମ୍। ପ୍ରୀତ୍ଯା ଚାହଂ ପ୍ରଯଚ୍ଛାମି ହିରଣ୍ଯଂ ଯାଵଦିଚ୍ଛସି
"ମୁଁ ତୁମକୁ ବାଧା ଦେବିନି, ତୁମ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ପୂରଣ କର। ମୁଁ ଏକାନ୍ତ ଭଲପାଇବାରୁ, ତୁମେ ଯେତେ ଚାହୁଁ, ସେତେ ସୁନା ଦେଇବି।"
ସମେତ୍ଯ ରୁକ୍ମିଣା କର୍ଣଃ ପାଣ୍ଡ୍ଯଂ ଶୈଲଂ ଚ ସୋଗମତ୍
ରୁକ୍ମୀ ସହ ମିଳି, କର୍ଣ୍ଣ ପାଣ୍ଡ୍ୟ ଅଞ୍ଚଳ ଓ ପାହାଡ଼ ଦେଶକୁ ଗଲା।
ସ କେଵଲଂ ରଣଏ ଚୈଵ ନୀଲଂ ଚାପି ମହୀପତିମ୍। ଵେଣୁଦାରିସୁତଂ ଚୈଵ ଯେ ଚାନ୍ଯେ ନୃପସତ୍ତମାଃ। ଦକ୍ଷିଣସ୍ଯାଂ ଦିଶି ନୃପାନ୍କରାନ୍ସର୍ଵାନଦାପଯତ୍
ସେ ଯୁଦ୍ଧରେ ନୀଳ ମହାରାଜ, ବେଣୁଦାରିର ପୁଅ ଏବଂ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଶାର ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ପ୍ରମୁଖ ରାଜାମାନେକୁ ଜିତି, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଶୁଳ୍କ ଦେଇବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରିଲା।
ଶୈଶୁପାଲିଂ ତତୋ ଗତ୍ଵା ଵିଜିଗ୍ଯେ ସୂତନନ୍ଦନଃ। ପାର୍ଶ୍ଵସ୍ଥାଂଶ୍ଚାପି ନୃପତୀନ୍ଵଶେ ଚକ୍ରେ ମହାବଲଃ
ଶୈଶୁପାଳକୁ ଯାଇ, ସୁତପୁତ୍ର ତାଙ୍କୁ ଜିତିଲା; ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କର୍ଣ୍ଣ ପାର୍ଶ୍ୱ ରାଜାମାନେକୁ ନିଜ ଅଧୀନରେ ଆଣିଲା।
ଆଵନ୍ତ୍ଯାଂଶ୍ଚ ଵଶେ କୃତ୍ଵା ସାମ୍ନା ଚ ଭରତର୍ଷଭ। ଵୃଷ୍ଣିଭିଃ ସହ ସଂମ୍ଯ ପଶ୍ଚିମାମପି ନିର୍ଜଯତ୍
ସେ ଆବନ୍ତୀମାନେକୁ ସାମ୍ନା ଦ୍ୱାରା ନିଜ ଅଧୀନରେ ଆଣି, ବୃଷ୍ଣିମାନେ ସହିତ ମିଳି, ପଶ୍ଚିମ ଦିଶାକୁ ମଧ୍ୟ ଜିତିଲା, ଭାରତର ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଵାରୁଣୀଂ ଦିଶମାଗମ୍ଯ ଯାଵନାନ୍ଵର୍ବରାଂସ୍ତଥା। ନୃପାନ୍ପଶ୍ଚିମଭୂମିସ୍ଥାନ୍ଦାପଯାମାସ ଵୈ କରାନ୍
ବାରୁଣୀ ଦିଶାକୁ ପହଞ୍ଚି, ସେ ଯବନ, ବର୍ବର ଏବଂ ପଶ୍ଚିମ ଭୂମିର ରାଜାମାନେକୁ ଶୁଳ୍କ ଦେଇବାକୁ ବାଧ୍ୟ କରିଲା।