ତତୋ ଦିଵ୍ଯାସ୍ତ୍ରସଂପନ୍ନା ଗନ୍ଧର୍ଵା ହେମମାଲିନଃ। ଵିସୃଜନ୍ତଃ ଶରାନ୍ଦୀପ୍ତାନ୍ସମନ୍ତାତ୍ପର୍ଯଵାରଯନ୍
ତାପରେ ସୁନ୍ଦର ସୁବର୍ଣ୍ଣ ମାଳା ପିନ୍ଧିଥିବା ଦିବ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଜ୍ୱଳନ୍ତୀ ତୀର ଛାଡି, ରାସ୍ତାକୁ ଅଟକେଇଦେଲେ।
ଚତୁରଃ ପାଣ୍ଡଵାନ୍ଵୀରାନ୍ଗନ୍ଧର୍ଵାଶ୍ଚ ସହସ୍ରଶଃ। ରଣେ ସଂନ୍ଯପତନ୍ରାଜଂସ୍ତଦଦ୍ଭୁତମିଵାଭଵତ୍
ଚାରିଜଣ ସାହସୀ ପାଣ୍ଡବ ଏବଂ ହଜାର-ହଜାର ଗନ୍ଧର୍ବ ଯୁଦ୍ଧରେ ଏକାଠି ଲଡ଼ିଲେ, ରାଜା, ଏହା ଦେଖି ଅଦ୍ଭୁତ ଲାଗିଲା।
ଯଥା କର୍ଣସ୍ଯ ଚ ରଥୋ ଧାର୍ତରାଷ୍ଟ୍ରସ୍ ଚୋଭଯୋଃ। ଗନ୍ଧର୍ଵୈଃ ଶତଶଶ୍ଛିନ୍ନୌ ତଥା ତେଷାଂ ପ୍ରଚକ୍ରିତରେ
ଯେପରି କର୍ଣ୍ଣ ଓ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ପୁତ୍ରମାନଙ୍କର ରଥ ଶତଶଃ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଭଙ୍ଗ କରିଦେଲେ, ସେହିପରି ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି କାମ କଲେ।
ତାନ୍ସମାପତତୋ ରାଜନ୍ଗଧର୍ଵାଞ୍ଛତଶୋ ରଣେ। ପ୍ରତ୍ଯଗୃହ୍ଣନ୍ନରଵ୍ଯାଘ୍ରାଃ ଶରଵର୍ଷୈରନେକଶଃ
ସେହି ଯୁଦ୍ଧରେ ଶତଶଃ ଗନ୍ଧର୍ବ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଆସୁଥିଲେ, ତେବେ ବୀର ସୈନିକମାନେ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ତୀର ବର୍ଷା କରି ସେମାନଙ୍କୁ ରୋକିଦେଲେ।
ତେ କୀର୍ଯମାଣାଃ ଖଗମାଃ ଶରଵର୍ଷୈଃ ସମନ୍ତତଃ। ନ ଶେକୁଃ ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରାଣାଂ ସମୀପେ ପରିଵର୍ତିତୁମ୍
ଏପରି ତୀର ବର୍ଷାରେ ଆକାଶରେ ଉଡୁଥିବା ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଢାକିଯାଇ, ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିବା କିମ୍ବା ଘେରିବା ସମ୍ଭବ ହେଲାନି।
ଅଭିକ୍ରୁଦ୍ଧାନଭିକ୍ରୁଦ୍ଧୋ ଗନ୍ଧର୍ଵାନର୍ଜୁନସ୍ତଦା। ଲକ୍ଷଯିତ୍ଵାଽଥ ଦିଵ୍ଯାନି ମହାସ୍ତ୍ରାଣ୍ଯୁପଚକ୍ରମେ
ସେତେବେଳେ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୁଧ୍ଧ ହେବାକୁ ଦେଖି, ଅର୍ଜୁନ ନିଜେ କ୍ରୁଧ୍ଧ ନହେଲେ ମଧ୍ୟ, ଦିବ୍ୟ ମହାସ୍ତ୍ର ବ୍ୟବହାର କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ସହସ୍ରାଣାଂ ସହସ୍ରାଣି ପ୍ରାହିଣୋଦ୍ଯମସାଦନମ୍। ଅଜେଯାନର୍ଜୁନଃ ସଙ୍ଖ୍ଯେ ଗନ୍ଧର୍ଵାଣାଂ ବଲୋତ୍କଟଃ
ଅର୍ଜୁନ ହଜାର-ହଜାର ତୀର ଛାଡି, ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ; ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଜୟ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅର୍ଜୁନ ସେମାନଙ୍କୁ ଦଳିଦେଲେ।
ତଥା ଭୀମୋ ମହେଷ୍ଵାସଃ ସଂଯୁଗେ ବଲିନାଂଵରଃ। ଗନ୍ଧର୍ଵାଞ୍ଶତଶୋ ରାଜଞ୍ଚଘାନ ନିଶିତୈଃ ଶରୈଃ
ଏହିପରି ଭାବେ, ବଡ଼ ଧନୁର୍ଧର ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭୀମ ମଧ୍ୟ, ରାଜା, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ତୀର ଦ୍ୱାରା ଶତଶଃ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ମାରିଦେଲେ।
ମାଦ୍ରୀପୁତ୍ରାଵପି ତଥା ଯୁଧ୍ମାନୌ ବଲୋତ୍କଟୌ। ପରିଗୃହ୍ଯାଗ୍ରତୋ ରାଜଞ୍ଜଘ୍ନତୁଃ ଶତଶଃ ପରାନ୍
ସେପରି ମାଦ୍ରୀଙ୍କ ଦୁଇପୁଅ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସାମ୍ନାକୁ ଆସି, ରାଜା, ଶତଶଃ ସତ୍ରୁମାନେ ମାରିଦେଲେ।
ତେଵଧ୍ଯମାନା ଗନ୍ଧର୍ଵା ଦିଵ୍ଯୈରସ୍ତ୍ରୈର୍ମହାରଥୈଃ। ଉତ୍ପେତୁଃ ଖମୁପାଦାଯ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରସୁତାଂସ୍ତତଃ
ମହାରଥୀମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିବ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ରରେ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ହରାଇଯିବା ପରେ, ସେମାନେ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁଅମାନେ ଉଠାଇ ଆକାଶକୁ ଉଡିଗଲେ।
ସତାନୁତ୍ପତିତାନଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କୁନ୍ତୀପୁତ୍ରୋ ଧନଂଜଯଃ। ମହତା ଶରଜାଲେନ ସମନ୍ତାତ୍ପର୍ଯଵାରଯତ୍
ସେମାନେ ଉଡିଯିବାକୁ ଦେଖି, କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ଧନଞ୍ଜୟ, ବଡ଼ ତୀର ଜାଲି ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଘେରିଦେଲେ।
ତେ ବ୍ରଦ୍ଧାଃ ଶରଜାଲେନ ଶକୁନ୍ତା ଇଵ ପଞ୍ଜରେ ଵଵର୍ପୁରର୍ଜୁନଂ କ୍ରୋଧାଦ୍ଗଦାଶକ୍ତ୍ଯୃଷ୍ଟିଵୃଷ୍ଟିଭିଃ
ତୀର ଜାଲିରେ ଆବୃତ ହୋଇ, ପଞ୍ଜର ଭିତରେ ପକ୍ଷୀମାନେ ପରି, ସେମାନେ କ୍ରୋଧରେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଗଦା, ଶକ୍ତି ଓ ଅଣ୍ଡା ଭାରି ବର୍ଷାରେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ।
ଗଦାଶକ୍ତ୍ଯୃଷ୍ଟିଵୃଷ୍ଟୀସ୍ତା ନିହତ୍ଯ ପରମାସ୍ତ୍ରଵିତ୍। ଗାତ୍ରାଣି ଚାହନଦ୍ଭଲ୍ଲୈର୍ଗନ୍ଧର୍ଵାଣାଂ ଧନଂଜଯଃ
ଅର୍ଜୁନ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅସ୍ତ୍ରର ଅଧିକାରୀ, ସେଇ ଗଦା, ଶକ୍ତି ଓ ଅଣ୍ଡା ବର୍ଷାକୁ ଧ୍ୱଂସ କରି, ତଳେ ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କ ଦେହକୁ ଚଉଡ଼ା ତୀରରେ ଘାତ କଲେ।
ଶିରୋଭିଃ ପ୍ରପତଦ୍ଭିଶ୍ଚ ଚରଣୈର୍ବାହୁଭିସ୍ତଥା। ଅଶ୍ମଵୃଷ୍ଟିରିଵାଭାତି ପରେଷାମଭଵଦ୍ଭଯମ୍
ମୁଣ୍ଡ, ପାଦ ଓ ବାହୁ ଖସିଖସି ପଡୁଥିବା ଦୃଶ୍ୟ, ପାର୍ଶ୍ୱବର୍ତ୍ତୀମାନେ ପାଇଁ ପଥର ବର୍ଷା ପରି ଲାଗିଲା ଏବଂ ସତ୍ରୁମାନେ ଭୟଭୀତ ହେଲେ।
ତେ ଵଧ୍ଯମାନା ଗନ୍ଧର୍ଵାଃ ପାଣ୍ଡଵେନ ମହାତ୍ମନା। ଭୂମିଷ୍ଠମନ୍ତରିକ୍ଷସ୍ଥାଃ ଶରଵର୍ଷୈରଵାକିରନ୍
ମହାତ୍ମା ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରୁଥିବା ବେଳେ, ସେମାନେ ଭୂମି ଓ ଆକାଶରୁ ତୀର ବର୍ଷା କରି ତାଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ।
ତେଷାଂ ତୁ ଶରଵର୍ଷାଣି ସଵ୍ଯସାଚୀ ପରଂତପଃ। ଅସ୍ତ୍ରୈଃ ସଂଵାର୍ଯ ତେଜସ୍ଵୀ ଗନ୍ଧର୍ଵାନ୍ପ୍ରତ୍ଯଵିଧ୍ଯତ
କିନ୍ତୁ ସବ୍ୟସାଚୀ, ସତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଜଳାଇଦେବାଳା, ସେମାନଙ୍କ ତୀର ବର୍ଷାକୁ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ରୋକି, ନିଜ ତେଜରେ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଉପରେ ଆଘାତ କଲେ।
ସ୍ଥୂଣାକର୍ଣେନ୍ଦ୍ରଜାଲଂ ଚ ସୌରଂ ଚାପି ତଥାଽର୍ଜୁନଃ। ଆଗ୍ନେଯଂ ଚାପି ସୌମ୍ଯଂ ଚ ସସର୍ଜ କୁରୁନନଦନଃ
କୁରୁବଂଶର ଅର୍ଜୁନ, ସ୍ଥୂଣା, କର୍ଣ୍ଣ, ମାୟା ଅସ୍ତ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଅଗ୍ନି ଓ ଚନ୍ଦ୍ର ଅସ୍ତ୍ର ଛାଡିଦେଲେ।
ତେ ଦହ୍ଯମାନା ଗନ୍ଧର୍ଵାଃ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ରସ୍ଯ ସାଯକୈଃ। ଦୈତେଯା ଇଵ ଶକ୍ରେଣ ଵିଷାଦମଗମନ୍ପରମ୍
କୁନ୍ତୀପୁତ୍ରଙ୍କ ତୀରରେ ଦଗ୍ଧ ହୋଇ, ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପାଖରେ ଦାଇତ୍ୟମାନେ ପରି ଭୟ ଓ ନିରାଶାରେ ପଡିଗଲେ।
ଊର୍ଧ୍ଵମାକ୍ରମମାଣାଶ୍ଚ ଶରଜାଲେନ ଵାରିତାଃ। ଵିସର୍ପମାଣା ଭଲ୍ଲୈଶ୍ଚ ଵାର୍ଯନ୍ତେ ସଵ୍ଯସାଚିନା
ଉପରକୁ ଯିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଥିବା ସମୟରେ, ତାଙ୍କୁ ତୀରର ବର୍ଷା ଦ୍ୱାରା ଅଟକାଇ ଦିଆଯାଇଥିଲା; ଏବଂ ଯେତେବେଳେ ସେମାନେ ଚାରିପାଖରେ ଚିଁଡ଼ି ଯିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଥିଲେ, ସବ୍ୟସାଚୀ ତାଙ୍କୁ ତୀରରେ ଅଟକାଇ ଦେଲେ।
ଗନ୍ଧର୍ଵାଂସ୍ତ୍ରାସିତାନ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କୁନ୍ତୀପୁତ୍ରେଣ ଭାରତ। ଚିତ୍ରସେନୋ ଗଦାଂ ଗୃହ୍ଯ ସଵ୍ଯସାଚିନମନାଦ୍ରଵତ୍
କୁନ୍ତୀପୁତ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଭୟଭୀତ ହେଉଥିବା ଦେଖି, ଭାରତ, ଚିତ୍ରସେନ ଗଦା ଧରି ସବ୍ୟସାଚୀଙ୍କ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ।
ତସ୍ଯାଭିପତତସ୍ତୂର୍ଣଂ ଗଦାହସ୍ତସ୍ଯ ସଂଯୁଗେ। ଗଦାଂ ସର୍ଵାଯସୀଂ ପାର୍ଥଃ ଶରୈଶ୍ଚିଚ୍ଛେଦ ସପ୍ତଧା
ସେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଗଦା ହାତରେ ଦ୍ରୁତ ଆଗେଇ ଆସୁଥିବା ସମୟରେ, ପାର୍ଥ ତାଙ୍କ ଲୋହା ଗଦାକୁ ତୀରରେ ସାତ ଭାଗରେ କାଟି ଦେଲେ।
ସ ଗଦାଂ ବହୁଧା ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା କୃତ୍ତାଂ ବାଣୈସ୍ତରସ୍ଵିନା। ସଂଵୃତ୍ଯ ଵିଦ୍ଯଯାଽଽତ୍ମାନଂ ଯୋଧଯାମାସ ପାଣ୍ଡଵଂ
ତାଙ୍କ ଗଦାକୁ ଶୂର ଧନୁର୍ବିଦ୍ଧ ତୀରରେ ଅନେକ ଭାଗରେ ଭାଙ୍ଗି ଦେଖି, ଚିତ୍ରସେନ ଜାଦୁ ଦ୍ୱାରା ନିଜକୁ ଲୁଚାଇ ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ ଜାରି ରଖିଲେ।
ଅସ୍ତ୍ରାଣଇ ତସ୍ଯ ଦିଵ୍ଯାନି ସଂପ୍ରଯୁକ୍ତାନି ସର୍ଵଶଃ। ଦିଵ୍ଯୈରସ୍ତ୍ରୈସ୍ତଦା ଵୀରଃ ପର୍ଯଵାରଯଦର୍ଜୁନଃ
ସେ ଯେତେ ଦିବ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର ବ୍ୟବହାର କଲେ, ଅର୍ଜୁନ ଦିବ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସେଗୁଡିକୁ ପ୍ରତିରୋଧ କଲେ।
ସ ଵାର୍ଯମାଣସ୍ତୈରସ୍ତ୍ରୈରର୍ଜୁନେନ ମହାତ୍ମନା। ଗନ୍ଧର୍ଵରାଜୋ ବଲଵାନ୍ମାଯଯାଽନ୍ତର୍ହିତସ୍ତଦା
ମହାତ୍ମା ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅସ୍ତ୍ରରେ ଅଟକାଇ ଦିଆଯାଇଥିବା ବେଳେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଗନ୍ଧର୍ବରାଜ ତାଙ୍କ ମାୟା ଦ୍ୱାରା ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଇଗଲେ।
ଅନ୍ତର୍ହିତଂ ତମାଲକ୍ଷ୍ଯ ପ୍ରହରନ୍ତମଥାର୍ଜୁନଃ। ତାଡଯାମାସ ଖଚରୈର୍ଦିଵ୍ଯାସ୍ତ୍ରପ୍ରତିମନ୍ତ୍ରିତୈଃ
ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଇ ଆକ୍ରମଣ କରୁଥିବା ଚିତ୍ରସେନକୁ ଅର୍ଜୁନ ଦେଖି, ଦିବ୍ୟ ମନ୍ତ୍ରରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଆକାଶ ଚାଳି ଯିବା ତୀରରେ ଆଘାତ କଲେ।
ଅନ୍ତର୍ଧାନଵଧଂ ଚାସ୍ଯ ଚକ୍ରେ କ୍ରୁଦ୍ଧୋଽର୍ଜୁନସ୍ତଦା। ଶବ୍ଦଵେଷଂ ସମାଶ୍ରିତ୍ଯ ବହୁରୂପୋ ଧନଂଜଯଃ
ତାପରେ, କ୍ରୋଧିତ ଅର୍ଜୁନ ଅଦୃଶ୍ୟ ଶତ୍ରୁକୁ ମାରିବା ପାଇଁ ଅନେକ ରୂପ ଧାରଣ କରି, ଶବ୍ଦକୁ ନିଜ ଦିଗଦର୍ଶନ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରି କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ।
ରସ ଵଧ୍ଯମାନସ୍ତୈରସ୍ତ୍ରୈରର୍ଜୁନେନ ମହାତ୍ମନା। ତତୋଽସ୍ଯ ଦର୍ଶଯାମାସ ତଦାଽଽତ୍ମାନଂ ପ୍ରିଯଃ ସଖା
ମହାତ୍ମା ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅସ୍ତ୍ରରେ ଆକ୍ରମିତ ହେଉଥିବା ସମୟରେ, ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟ ସଖା ନିଜକୁ ପ୍ରକାଶ କଲେ।
ଚିତ୍ରସେନସ୍ତଥୋଵାଚ ସଖାଯଂ ଯୁଧି ଵିଦ୍ଧି ମାମ୍। ଚିତ୍ରସେନମଥାଲକ୍ଷ୍ଯ ସଖାଯମିତି ଵିସ୍ମିତଃ
ଚିତ୍ରସେନ ଯୁଦ୍ଧରେ କହିଲେ: 'ମୁଁ ତୁମ ସଖା, ଏହି ଯୁଦ୍ଧରେ ମୋତେ ଚିନିବା।' ଅର୍ଜୁନ ଚିତ୍ରସେନକୁ ସଖା ଭାବେ ଚିନି ଆଶ୍ଚର୍ୟ ହେଲେ।
ସଂଜହାରାସ୍ତ୍ରମଥଂ ତତ୍ପ୍ରସୃଷ୍ଟଂ ପାଣ୍ଡଵର୍ଷଭଃ
ତାପରେ, ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅସ୍ତ୍ର ଛାଡ଼ିଥିବା ଅସ୍ତ୍ରକୁ ଫେରାଇ ନେଲେ।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତୁ ପାଣ୍ଡଵାଃ ସର୍ଵେ ସଂହୃତାସ୍ତ୍ରଂ ଧନଂଜଯମ୍। ସଂଜହ୍ରୁଃ ପ୍ରଦ୍ରୁତାନଶ୍ଵାଞ୍ଶରଵେଗାନ୍ଧନୂଂଷି ଚ
ଧନଞ୍ଜୟ ଅସ୍ତ୍ରକୁ ଫେରାଇ ନେଇଥିବା ଦେଖି, ସମସ୍ତ ପାଣ୍ଡବ ତାଙ୍କ ଭଗି ଯାଇଥିବା ଘୋଡ଼ାମାନେ ଓ ଧନୁଷକୁ ଫେରାଇ ନେଲେ।