ଯଦାଽଶ୍ରୌଷଂ କଲହଦ୍ଯୂତମୂଲଂ ମାଯାବଲଂ ସୌବଲଂ ପାଣ୍ଡଵେନ। ହତଂ ସଙ୍ଗ୍ରାମେ ସହଦେଵେନ ପାପଂ ତଦା ନାଶଂସେ ଵିଜଯାଯ ସଂଜଯ
ମୁଁ ଯେତେବେଳେ ଶୁଣିଲି, ଯିଏ ବିବାଦ ଓ ଜୁଆର ମୂଳ କଳା ଚାଳିର ମାହିର, ସେ ସୌବଳ ଯୁଦ୍ଧରେ ସହଦେବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହତ୍ୟା ହେଲେ—ସେ ସମୟରେ, ସଞ୍ଜୟ, ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି।
ଯଦାଽଶ୍ରୌଷଂ ଶ୍ରାନ୍ତମେକଂ ଶଯାନଂ ହ୍ରଦଂ ଗତ୍ଵା ସ୍ତମ୍ଭଯିତ୍ଵା ତଦମ୍ଭଃ। ଦୁର୍ଯୋଧନଂ ଵିରଥଂ ଭଗ୍ନଶକ୍ତିଂ ତଦା ନାଶଂସେ ଵିଜଯାଯ ସଂଜଯ
ମୁଁ ଯେତେବେଳେ ଶୁଣିଲି, ଦୁର୍ୟୋଧନ ଥକି ଏକା ହୋଇ ହ୍ରଦକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ତାହାର ଜଳକୁ ଅଚଳ କରିଦେଲେ, ଏବଂ ରଥ ଓ ଅସ୍ତ୍ର ବିନା ରହିଗଲେ—ସେ ସମୟରେ, ସଞ୍ଜୟ, ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି।
ଯଦାଽଶ୍ରୌଷଂ ପାଣ୍ଡଵାଂସ୍ତିଷ୍ଠମାନାନ୍ ଗତ୍ଵା ହ୍ରଦେ ଵାସୁଦେଵେନ ସାର୍ଧମ୍। ଅମର୍ଷଣଂ ଧର୍ଷଯତଃ ସୁତଂ ମେ ତଦା ନାଶଂସେ ଵିଜଯାଯ ସଂଜଯ
ମୁଁ ଯେତେବେଳେ ଶୁଣିଲି, ମୋର ପୁଅ ଅସହି ହୋଇ, ହ୍ରଦ ପାଖରେ ଶ୍ରୀବାସୁଦେବ ସହିତ ଦଢ଼ିଆ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ—ସେ ସମୟରେ, ସଞ୍ଜୟ, ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି।
ଯଦାଽଶ୍ରୌଷଂ ଵିଵିଧାଂଶ୍ଚିତ୍ରମାର୍ଗାନ୍ ଗଦାଯୁଦ୍ଧେ ମଣ୍ଡଲଶଶ୍ଚରନ୍ତମ୍। ମିଥ୍ଯା ହତଂ ଵାସୁଦେଵସ୍ଯ ବୁଦ୍ଧ୍ଯା ତଦା ନାଶଂସେ ଵିଜଯାଯ ସଂଜଯ
ମୁଁ ଯେତେବେଳେ ଶୁଣିଲି, ଗଦାଯୁଦ୍ଧରେ ମୋର ପୁଅ ବିଭିନ୍ନ ଅଦ୍ଭୁତ ଚକ୍ରରେ ଘୁରୁଥିଲେ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଚତୁର୍ୟ ଦ୍ୱାରା ତଥାପି ଭୁଲ ଆଘାତରେ ହତ୍ୟା ହେଲେ—ସେ ସମୟରେ, ସଞ୍ଜୟ, ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି।
ଯଦାଽଶ୍ରୌଷଂ ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ରାଦିଭିସ୍ତୈ- ର୍ହତାନ୍ପଞ୍ଚାଲାନ୍ଦ୍ରୌପଦେଯାଂଶ୍ଚ ସୁପ୍ତାନ୍। କୃତଂ ବୀଭତ୍ସମଯଶସ୍ଯଂ ଚ କର୍ମ ତଦା ନାଶଂସେ ଵିଜଯାଯ ସଂଜଯ
ମୁଁ ଯେତେବେଳେ ଶୁଣିଲି ଯେ ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଘୁମେଇଥିବା ପଞ୍ଚାଳ ଓ ଦ୍ରୌପଦୀପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ମାରିଦେଲେ, ଭୀମସେନ ଏକ ଭୟଙ୍କର ଓ ମହାନ କାମ କଲେ, ସେତେବେଳେ, ସଞ୍ଜୟ, ମୁଁ ଆଉ ବିଜୟ ଆଶା କଲିନି।
ଯଦାଽଶ୍ରୌଷଂ ଭୀମସେନାନୁଯାତେ- ନାଶ୍ଵତ୍ଥାମ୍ନା ପରମାସ୍ତ୍ରଂ ପ୍ରଯୁକ୍ତମ୍। କ୍ରୁଦ୍ଧେନୈଷୀକମଵଧୀଦ୍ଯେନ ଗର୍ଭଂ ତଦା ନାଶଂସେ ଵିଜଯାଯ ସଂଜଯ
ମୁଁ ଯେତେବେଳେ ଶୁଣିଲି ଯେ ଭୀମସେନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଧାଡ଼ି ଆସୁଥିବା ଅଶ୍ୱଥ୍ଥାମା କ୍ରୋଧରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅସ୍ତ୍ର ଚଳାଇ ଗର୍ଭସ୍ଥ ଶିଶୁକୁ ନଷ୍ଟ କଲେ, ସେତେବେଳେ, ସଞ୍ଜୟ, ମୁଁ ଆଉ ବିଜୟ ଆଶା କଲିନି।
ଯଦାଽଶ୍ରୌଷଂ ବ୍ରହ୍ମଶିରୋଽର୍ଜୁନେନ ସ୍ଵସ୍ତୀତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵାଽସ୍ତ୍ରମସ୍ତ୍ରେଣ ଶାନ୍ତମ୍। ଅଶ୍ଵତ୍ଥାମ୍ନା ମଣିରତ୍ନଂ ଚ ଦତ୍ତଂ ତଦା ନାଶଂସେ ଵିଜଯାଯ ସଂଜଯ
ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଶୁଣିଲି, ଅର୍ଜୁନ ଶାନ୍ତିର କଥା କହି, ବ୍ରହ୍ମଶିର ଅସ୍ତ୍ରକୁ ଅନ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ନିର୍ବିକାର କରିଦେଲେ ଏବଂ ଅଶ୍ୱତ୍ଥାମା ତାଙ୍କର ମୂଲ୍ୟବାନ ମଣି ଛାଡ଼ିଦେଲେ, ସେତେବେଳେ, ସଞ୍ଜୟ, ମୁଁ ଆଉ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି।
ଯଦାଽଶ୍ରୌଷଂ ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ରେଣ ଗର୍ଭେ ଵୈରାଟ୍ଯା ଵୈ ପାତ୍ଯମାନେ ମହାସ୍ତ୍ରୈଃ। ସଂଜୀଵଯାମୀତି ହରେଃ ପ୍ରତିଜ୍ଞାଂ ତଦା ନାଶଂସେ ଵିଜଯାଯ ସଂଜଯ
ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଶୁଣିଲି, ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ପୁଅ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ତରାଙ୍କ ଗର୍ଭସ୍ଥ ଶିଶୁକୁ ନଷ୍ଟ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିଲେ ଏବଂ ହରି ଜୀବନ ଫେରାଇଦେବେ ବୋଲି ପ୍ରତିଜ୍ଞା କଲେ, ସେତେବେଳେ, ସଞ୍ଜୟ, ମୁଁ ଆଉ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି।
ଦ୍ଵୈପାଯନଃ କେଶଵୋ ଦ୍ରୋଣପୁତ୍ରଂ ପରସ୍ପେରଣାଭିଶାପୈଃ ଶଶାପ। ବୁଦ୍ଧ୍ଵା ଚାହଂ ବୁଦ୍ଧିହୀନୋଽଦ୍ଯ ସୂତ ସଂତପ୍ଯେ ଵୈ ପୁତ୍ରପୌତ୍ରୈଶ୍ଚ ହୀନଃ
ଦ୍ୱୈପାୟନ ବ୍ୟାସ ଏବଂ କେଶବ କୃଷ୍ଣ, ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ପୁଅକୁ ଏକାଅପେକ୍ଷା ଏକ ଶାପ ଦେଲେ। ଏହି କଥା ଜାଣି, ହେ ସୂତ, ମୁଁ ବୁଦ୍ଧିହୀନ ଏବଂ ପୁଅ-ନାତି ହୀନ ହୋଇ ଦୁଃଖିତ।
ଶୋଚ୍ଯା ଗାନ୍ଧାରୀ ପୁତ୍ରପୌତ୍ରୈର୍ଵିହୀନା ତଥା ଵଧ୍ଵା ପିତୃଭିର୍ଭ୍ରାତୃଭିଶ୍ଚ। କୃତଂ କାର୍ଯଂ ଦୁଷ୍କରଂ ପାଣ୍ଡଵେଯୈଃ ପ୍ରାପ୍ତଂ ରାଜ୍ଯମସପତ୍ନଂ ପୁନସ୍ତୈଃ
ଗାନ୍ଧାରୀଙ୍କୁ ଦୟା ହେଉଛି, ସେ ପୁଅ ଓ ନାତି ହୀନ; ସେପରି ବଧୁମାନେ ମଧ୍ୟ ପିତା ଓ ଭାଇ ହରାଇଛନ୍ତି। ପାଣ୍ଡବମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ କଠିନ କାମ କରି, ପୁନି ରାଜ୍ୟ ନିର୍ବିରୋଧରେ ପାଇଛନ୍ତି।
କଷ୍ଟଂ ଯୁଦ୍ଧେ ଦଶ ଶେଷାଃ ଶ୍ରୁତା ମେ ତ୍ରଯୋଽସ୍ମାକଂ ପାଣ୍ଡଵାନାଂ ଚ ସପ୍ତ। ଦ୍ଵ୍ଯୂନା ଵିଂଶତିରାହତାଽକ୍ଷୌହିଣୀନାଂ ତସ୍ମିନ୍ସଙ୍ଗ୍ରାମେ ଭୈରଵେ କ୍ଷତ୍ରିଯାଣାମ୍
ଏହି ଯୁଦ୍ଧ ଏତେ ଭୟଙ୍କର ଥିଲା—ମୋତେ ଶୁଣିବାକୁ ମିଳିଛି, କେବଳ ଦଶଜଣ ଜୀବିତ ରହିଲେ। ଆମ ପକ୍ଷରୁ ତିନିଜଣ ଏବଂ ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ପକ୍ଷରୁ ସାତଜଣ। ସେଠାରେ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ଯେଉଁ ଭୟାନକ ସଂଗ୍ରାମ କଲେ, ସେଠି ଏଠାରେ ଏଠାରେ ମୋଟ ଅଠାରୋଟି ଅକ୍ଷୌହିଣୀ ସେନା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନଷ୍ଟ ହୋଇଗଲା।
ତମସ୍ତ୍ଵତୀଵ ଵିସ୍ତୀର୍ଣଂ ମୋହ ଆଵିଶତୀଵ ମାମ୍। ସଂଜ୍ଞାଂ ନୋପଲଭେ ସୂତ ମନୋ ଵିହ୍ଵଲତୀଵ ମେ
ମୋ ପାଇଁ ଏକ ବିସ୍ତୃତ ଅନ୍ଧାର ଛାଇଯାଇଛି, ମନେ ହୁଏ ମୋର ମନ ଭ୍ରମରେ ପଡ଼ିଛି। ମୁଁ ଆଉ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ବୁଝିପାରୁନି, ସୂତ, ମୋର ମନ ବହୁତ ଅସ୍ଥିର ହୋଇଯାଇଛି।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରୋଽଥ ଵିଲପ୍ଯ ବହୁ ଦୁଃଖିତଃ। ମୂର୍ଚ୍ଛିତଃ ପୁନରାଶ୍ଵସ୍ତଃ ସଂଜଯଂ ଵାକ୍ଯମବ୍ରଵୀତ୍
ଏଭଳି କହି, ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ବହୁତ ଦୁଃଖରେ ଅନେକ କଥା କହି କାନ୍ଦିଲେ। ସେ ଅଚେତନ ହୋଇପଡ଼ିଲେ, ପୁଣି ସ୍ଥିର ହେବା ପରେ ସଞ୍ଜୟଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ।
ସଂଜଯୈଵଂ ଗତେ ପ୍ରାଣାଂସ୍ତ୍ଯକ୍ତୁମିଚ୍ଛାମି ମା ଚିରମ୍। ସ୍ତୋକଂ ହ୍ଯପି ନ ପଶ୍ଯାମି ଫଲଂ ଜୀଵିତଧାରଣେ
ସଞ୍ଜୟ, ଏପରି ଅବସ୍ଥାରେ ମୁଁ ଦେଖୁଛି ଆଉ ବଞ୍ଚିବାର କୌଣସି ଉପକାରିତା ନାହିଁ। ମୁଁ ଏଉଁଥିରେ ଦେହ ଛାଡ଼ିବାକୁ ଚାହେଁ, ଏହି ଜୀବନ ଧାରଣ କରିବାର କିଛି ଫଳ ମୁଁ ଦେଖୁନି।
ତଂ ତଥା ଵାଦିନଂ ଦୀନଂ ଵିଲପନ୍ତଂ ମହୀପତିମ୍। ନିଃଶ୍ଵସନ୍ତଂ ଯଥା ନାଗଂ ମୁହ୍ଯମାନଂ ପୁନଃ ପୁନଃ
ରାଜାଙ୍କୁ ଏପରି ଦୁଃଖିତ ଦେଖି, ସେ ଯେପରି ଦୁଃଖରେ କାନ୍ଦୁଛନ୍ତି ଏବଂ ନିଶ୍ୱାସ ଛାଡ଼ୁଛନ୍ତି, ମନେ ହେଉଛି ଯେପରି ଏକ ସାପ ଦୀର୍ଘ ନିଶ୍ୱାସ ନିଅଉଛି, ପୁନିପୁନି ଅଚେତନ ହେଉଛନ୍ତି, ଏହା ଦେଖି ଗାବଲ୍ଗଣ କଥା କହିଲେ।
ଗାଵଲ୍ଗଣିରିଦଂ ଧୀମାନ୍ମହାର୍ଥଂ ଵାକ୍ଯମବ୍ରଵୀତ୍
ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ଗାବଲ୍ଗଣ ଏହି ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ କଥା କହିଲେ।
ଦ୍ଵୈପାଯନସ୍ଯ ଵଦତୋ ନାରଦସ୍ଯ ଚ ଧୀମତଃ। ମହତ୍ସୁ ରାଜଵଂଶେଷୁ ଗୁଣୈଃ ସମୁଦିତେଷୁ ଚ
ଦ୍ୱୈପାୟନ ଏବଂ ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ୍ ନାରଦ ଯେପରି କହିଛନ୍ତି, ବଡ଼ ବଡ଼ ରାଜବଂଶରେ, ଯେଉଁଠାରେ ନାନା ଗୁଣ ରହିଛି,
ଜାତାନ୍ଦିଵ୍ଯାସ୍ତ୍ରଵିଦୁଷଃ ଶକ୍ରପ୍ରତିମତେଜସଃ। ଧର୍ମେଣ ପୃଥିଵୀଂ ଜିତ୍ଵା ଯଜ୍ଞୈରିଷ୍ଟ୍ଵାପ୍ତଦକ୍ଷିଣୈଃ
ସେଠାରେ ଦିବ୍ୟାସ୍ତ୍ରରେ ପାରଙ୍ଗତ ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରି ତେଜସ୍ୱୀ ଲୋକମାନେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ଧର୍ମରେ ଭିତ୍ତି କରି ପୃଥିବୀକୁ ଜିତିଥିଲେ ଏବଂ ବହୁତ ଦାନ ଦେଇ ଯଜ୍ଞ କରିଥିଲେ।
ଅସ୍ମିଁଲ୍ଲୋକେ ଯଶଃ ପ୍ରାପ୍ଯ ତତଃ କାଲଵଶଂ ଗତାନ୍। ଶୈବ୍ଯଂ ମହାରଥଂ ଵୀରଂ ସୃଂଜଯଂ ଜଯତାଂ ଵରମ୍।। 250 ||
ଏହି ଜଗତରେ ଖ୍ୟାତି ଅର୍ଜନ କରି, ପରେ ସମୟର ଆଗରେ ଅଧୀନ ହେଲେ—ଶୈବ୍ୟ, ମହାବୀର ରଥୀ, ସହସ୍ର ଯୁଦ୍ଧରେ ଜୟୀ ସୃଞ୍ଜୟ।
ବାହ୍ଲୀକଂ ଦମନଂ ଚୈଦ୍ଯଂ ଶର୍ଯାତିମଜିତଂ ନଲମ୍
ବାହ୍ଲୀକ, ଡାମନ, ଚେଦିର ରାଜା, ଅଜୟ ଶର୍ୟାତି ଏବଂ ନଳ।
ଵିଶ୍ଵାମିତ୍ରମମିତ୍ରଘ୍ନମମ୍ବରୀଷଂ ମହାବଲମ୍। ମରୁତ୍ତଂ ମନୁମିକ୍ଷ୍ଵାକୁଂ ଗଯଂ ଭରତମେଵ ଚ
ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କରିଥିବା ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅମ୍ବରୀଷ, ମାରୁତ୍ତ, ମନୁ, ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ, ଗୟା ଏବଂ ଭାରତ।
ରାମଂ ଦାଶରଥିଂ ଚୈଵ ଶଶବିନ୍ଦୁଂ ଭଗୀରଥମ୍। କୃତଵୀର୍ଯଂ ମହାଭାଗଂ ତଥୈଵ ଜନମେଜଯମ୍
ଦଶରଥଙ୍କ ପୁଅ ରାମ, ଶଶବିନ୍ଦୁ, ଭଗୀରଥ, ମହାପୁଣ୍ୟବାନ କୃତବୀର୍ୟ ଏବଂ ଏହିପରି ଜନମେଜୟ।
ଯଯାତିଂ ଶୁଭକର୍ମାଣଂ ଦେଵୈର୍ଯୋ ଯାଜିତଃ ସ୍ଵଯମ୍। `ଚୈତ୍ଯଯୂପାଙ୍କିତା ଭୂମିର୍ଯସ୍ଯେଯଂ ସଵନାକରା
ଯୟାତି, ଯିଏ ନିଜେ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ, ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କୁ ନିଜେ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରିଥିଲେ। ଏହି ପୃଥିବୀ, ଯାହା ଯଜ୍ଞର ଯୂପ ଚିହ୍ନରେ ଭରିଥିଲା, ସେ ଅନେକ ସୋମ ଯଜ୍ଞ କରିଥିବା ତାଙ୍କର ଥିଲା।
ଇତି ରାଜ୍ଞାଂ ଚତୁର୍ଵିଂଶନ୍ନାରଦେନ ସୁରର୍ଷିଣା। ପୁତ୍ରଶୋକାଭିତପ୍ତାଯ ପୁରା ଶ୍ଵୈତ୍ଯାଯ କୀର୍ତିତମ୍
ଏହିପରି ରାଜାମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ, ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ମହାନ ଋଷି ନାରଦ ପୂର୍ବେ ତାଙ୍କର ପୁଅ ଶୋକରେ ପିଡିତ ଶ୍ୱେତଙ୍କୁ କହିଥିଲେ।
ତେଭ୍ଯଶ୍ଚାନ୍ଯେ ଗତାଃ ପୂର୍ଵଂ ରାଜାନୋ ବଲଵତ୍ତରାଃ। ମହାରଥା ମହାତ୍ମାନଃ ସର୍ଵୈଃ ସମୁଦିତା ଗୁଣୈଃ
ତାଙ୍କଠାରୁ ଆଗରେ ମଧ୍ୟ, ଅଧିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ମହାବୀର ଓ ଉତ୍ତମ ଗୁଣରେ ଯୁକ୍ତ ଅନେକ ରାଜା ଥିଲେ।
ପୂରୁଃ କୁରୁର୍ଯଦୁଃ ଶୂରୋ ଵିଷ୍ଵଗଶ୍ଵୋ ମହାଦ୍ଯୁତିଃ। ଅଣୁହୋ ଯୁଵନାଶ୍ଵଶ୍ଚ କକୁତ୍ସ୍ଥୋ ଵିକ୍ରମୀ ରଘୁଃ
ପୁରୁ, କୁରୁ, ଯଦୁ, ଶୂର, ବିଶ୍ୱଗଶ୍ୱ, ଅଣୁହ, ଯୁବନାଶ୍ୱ, କକୁତ୍ସ୍ଥ, ଏବଂ ପ୍ରବଳ ରଘୁ—
ଵିଜଯୋ ଵୀତିହୋତ୍ରୋଽହ୍ଗୋ ଭଵଃ ଶ୍ଵେତୋ ବୃହଦ୍ଗୁରୁଃ। ଉଶୀନରଃ ଶତରଥଃ କଙ୍କୋ ଦୁଲିଦୁହୋ ଦ୍ରୁମଃ
ବିଜୟ, ବୀତିହୋତ୍ର, ଅଙ୍ଗ, ଭବ, ଶ୍ୱେତ, ବୃହଦ୍ଗୁରୁ, ଉଶୀନର, ଶତରଥ, କଙ୍କ, ଦୁଲିଦୁହ, ଦ୍ରୁମ—
ଦମ୍ଭୋଦ୍ଭଵଃ ପରୋ ଵେନଃ ସଗରଃ ସଂକୃତିର୍ନିମିଃ। ଅଜେଯଃ ପରଶୁଃ ପୁଣ୍ଡ୍ରଃ ଶଂଭୁର୍ଦେଵାଵୃଧୋଽନଘଃ
ଦମ୍ଭୋଦ୍ଭବ, ପରୋବେନ, ସାଗର, ସଂକୃତି, ନିମି, ଅଜେୟ, ପରଶୁ, ପୁଣ୍ଡ୍ର, ଶମ୍ଭୁ, ଦେବବୃଦ୍ଧ, ଅନଘ—
ଦେଵାହ୍ଵଯଃ ସୁପ୍ରତିମଃ ସୁପ୍ରତୀକୋ ବୃହଦ୍ରଥଃ। ମହୋତ୍ସାହୋ ଵିନୀତାତ୍ମା ସୁକ୍ରତୁର୍ନୈଷଧୋ ନଲଃ
ଦେବାହ୍ୱୟ, ସୁପ୍ରତିମ, ସୁପ୍ରତୀକ, ବୃହଦ୍ରଥ, ମହୋତ୍ସାହ, ବିନୀତାତ୍ମା, ସୁକ୍ରତୁ, ନୈଷଧ, ନଳ—
ସତ୍ଯଵ୍ରତଃ ଶାନ୍ତଭଯଃ ସୁମିତ୍ରଃ ସୁବଲଃ ପ୍ରଭୁଃ। ଜାନୁଜଙ୍ଘୋଽନରଣ୍ଯୋଽର୍କଃ ପ୍ରିଯଭୃତ୍ଯଃ ଶୁଚିଵ୍ରତଃ
ସତ୍ୟବ୍ରତ, ଶାନ୍ତଭୟ, ସୁମିତ୍ର, ସୁବଳ ପ୍ରଭୁ, ଜାନୁଜଂଘ, ଅନରଣ୍ୟ, ଅର୍କ, ପ୍ରିୟଭୃତ୍ୟ, ଶୁଚିବ୍ରତ—