ଅଭିପନ୍ନାଽସ୍ମି ପାଞ୍ଚାଲି ଯାଜ୍ଞସେନି କ୍ଷମସ୍ଵ ମେ। କାମକାରଃ ସଖୀନଂ ହି ସୋପହାସଂ ପ୍ରଭାଷିତମ୍
ପାଞ୍ଚାଳୀ, ଯଜ୍ଞସେନୀ, ମୁଁ ଭୁଲ କରିଛି; ମୋତେ କ୍ଷମା କର। ଇଚ୍ଛାବଶତା, ସଖୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ହସି କହିଥିଲି।
ଇମଂ ତୁ ତେ ମାର୍ଗମପେତଦୋଷଂ ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ଚିତ୍ତଗ୍ରହଣାଯ ଭର୍ତୁଃ। ଅସ୍ମିନ୍ଯଥାଵତ୍ସଖି ଵର୍ତମାନା ଭର୍ତାରମାଚ୍ଛେତ୍ସ୍ଯସି କାମିନୀଭ୍ଯଃ
ଏବେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଦେଖାଇବି, ଦୋଷ ନଥିବା ପଥ, ପତିଙ୍କ ହୃଦୟ ଜିତିବା ପାଇଁ; ଏହାକୁ ଠିକ୍ ଭାବରେ ଅନୁସରିଲେ, ସଖୀ, ପତିଙ୍କୁ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଜନନୀମାନଙ୍କୁ ଦେଖିବାରୁ ରକ୍ଷା କରିପାରିବ।
ନୈତାଦୃଶଂ ଦୈଵତମସ୍ତି କିଂଚି- ତ୍ସର୍ଵେଷୁଲୋକେଷୁ ସଦେଵକେଷୁ। ଯଥା ପତିସ୍ତସ୍ଯ ତୁ ସର୍ଵକାମା ଲଭ୍ଯାଃ ପ୍ରସାଦେ କୁପିତଶ୍ ହନ୍ଯାତ୍
ପୁରୁଷ, ଦେବତା ଓ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କେହି ଭି ଏପରି ଦେବତା ନୁହେଁ; ସ୍ତ୍ରୀ ତାଙ୍କର ପତିଙ୍କର କୃପାରେ ସମସ୍ତ ଇଛା ପୂରଣ କରିପାରେ, କିନ୍ତୁ ଯଦି ପତି କ୍ରୁଧ୍ଧ ହେବେ, ସେ ସମସ୍ତ ଇଛାକୁ ନଷ୍ଟ କରିଦେଇପାରେ।
ତସ୍ମାଦପତ୍ଯଂ ଵିଵିଧାଶ୍ ଭୋଗାଃ ଶଯ୍ଯାସନାନ୍ଯଦ୍ଭୁତଦର୍ଶନାନି। ଵସ୍ତ୍ରାଣି ମାଲ୍ଯାନି ତଥୈଵ ଗନ୍ଧାଃ ସ୍ଵର୍ଗଶ୍ଚଲୋକୋ ଵିପୁଲା ଚ କୀର୍ତିଃ
ଏହିପରି ଭାବରୁ ସନ୍ତାନ, ବିଭିନ୍ନ ଭୋଗ, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଶୟା ଓ ଆସନ, ଜଳି ଦେଖିବା, ବସ୍ତ୍ର, ମାଳା, ସୁଗନ୍ଧ, ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ବ୍ୟପକ କୀର୍ତି ମିଳେ।
ସୁଖଂ ସୁଖନେହ ନ ଜାତୁ ଲଭ୍ଯଂ ଦୁଃଖେନ ସାଧ୍ଵୀ ଲଭତେ ସୁଖାନି। ସା କୃଷ୍ଣମାରାଧଯ ସୌହୃଦେନ ପ୍ରେମ୍ଣା ଚ ନିତ୍ଯଂ ପ୍ରତିକର୍ମଣା ଚ
ଏଠାରେ ମାତ୍ର ଆନନ୍ଦ ଦ୍ୱାରା ସୁଖ ମିଳେନାହିଁ; ଏକ ସତୀ ମହିଳା କଷ୍ଟ ଦ୍ୱାରା ସୁଖ ପାଇଥାଏ। ସେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ମିତ୍ରତା, ପ୍ରେମ ଓ ସଦା ସେବାରେ ଆରାଧନା କରିବା ଉଚିତ।
ସ୍ନାନାସନୈଶ୍ଚାରୁଭିରଗ୍ରମାଲ୍ଯୈ- ର୍ଦାକ୍ଷିଣ୍ଯଯୋଗୈର୍ଵିଵିଧୈଶ୍ଚ ଗନ୍ଧୈଃ। ଅସ୍ଯାଃ ପ୍ରିଯୋସ୍ମୀତି ଯଥା ଵିଦିତ୍ଵା ତ୍ଵାମେଵ ସଂଶ୍ଲିଷ୍ଯତି ସର୍ଵଭାଵୈଃ
ସୁନ୍ଦର ସ୍ନାନ, ଆସନ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମାଳା, ଦୟା ଓ ବିଭିନ୍ନ ସୁଗନ୍ଧ ଦ୍ୱାରା, 'ମୁଁ ତାଙ୍କର ପ୍ରିୟ' ବୋଲି ଜାଣି, ସେ ସମସ୍ତ ଭାବରେ ତୁମକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରେ।
ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସ୍ଵରଂ ଦ୍ଵାରଗତସ୍ ଭର୍ତୁଃ ପ୍ରତ୍ଯୁତ୍ଥିତା ତିଷ୍ଠ ଗୃହସ୍ଯ ମଧ୍ଯେ। ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପ୍ରଵିଷ୍ଟଂ ତ୍ଵରିତାଽସନେନ ପାଦ୍ଯେନ ଚୈନଂ ପ୍ରତିପୂଜଯସ୍ଵ
ପତିଙ୍କର ସ୍ୱର ଦ୍ୱାରରେ ଶୁଣି, ସେ ଉଠି ଘରର ମଧ୍ୟରେ ଦଢ଼ି ରହେ; ପତି ପ୍ରବେଶ କରିବାକୁ ଦେଖି, ଦ୍ରୁତ ଭାବରେ ଆସନ ଓ ପାଦ ପାଇଁ ଜଳ ଦେଇ ସମ୍ମାନ କରି।
ସଂପ୍ରେଷିତାଯାମଥ ଚୈଵ ଦାସ୍ଯା- ମୁତ୍ଥାଯ ସର୍ଵଂ ସ୍ଵଯମେଵ କାର୍ଯମ୍। ଜାନାତୁ କୃଷ୍ଣସ୍ତଵ ଭାଵମେତଂ ସର୍ଵାତ୍ମନା ମାଂ ଭଜତୀତି ସତ୍ଯେ
ଦାସୀ ପଠାଯିବା ପରେ ମଧ୍ୟ, ସେ ସ୍ୱୟଂ ଉଠି ସମସ୍ତ କାମ କରେ; କୃଷ୍ଣ ଜାଣନ୍ତୁ ଯେ, ତୁମେ ସମସ୍ତ ଭାବରେ ମୋତେ ଭଜୁଛ, ଏହି ଭକ୍ତି ସତ୍ୟ।
ତ୍ଵତ୍ସଂନିଧୌ ଯତ୍କଥଯେତ୍ପତିସ୍ତେ ଯଦ୍ଯପ୍ଯଗୁହ୍ଯଂ ପରିରକ୍ଷିତଵ୍ଯମ୍। କାଚିତ୍ସପତ୍ନୀ ତଵ ଵାସୁଦେଵଂ ପ୍ରତ୍ଯାଦିଶେତ୍ତେନ ଭଵେଦ୍ଵିରାଗଃ
ପତି ତୁମ ସାମ୍ନାରେ ଯାହା କହନ୍ତି, ତାହା ଗୁପ୍ତ ନହେଲେ ମଧ୍ୟ ସଂରକ୍ଷଣ କରିବା ଉଚିତ; ଯଦି କୌଣସି ସପତ୍ନୀ ତୁମକୁ ବାସୁଦେବ ବିଷୟରେ କିଛି କହିଁ, ତାହା ଦୂରତା ଆଣେ।
ପ୍ରିଯାଂଶ୍ଚ ରମ୍ଯାଂଶ୍ଚ ହିତାଂଶ୍ ଭର୍ତୁ- ସ୍ତାନ୍ଭୋଜଯେଥା ରଵିଵିଧୈରୁପାଯୈଃ। ଦ୍ଵେଷ୍ଯୈରୁପେକ୍ଷ୍ଯୈରହିତୈଶ୍ ତସ୍ଯ ଭିଦ୍ସ୍ଵନିତ୍ଯଂ କୁହକୋଦ୍ଧତୈଶ୍ଚ
ପତିଙ୍କର ପ୍ରିୟ, ରମ୍ୟ ଓ ହିତକାରୀ ମିତ୍ରମାନେକୁ ବିଭିନ୍ନ ଉପାୟରେ ଭୋଜନ କରାଅ; ଦ୍ୱେଷୀ, ଉପେକ୍ଷିତ, ଅହିତକାରୀ, ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ ଆଣୁଥିବା ଓ ଚତୁର ମିତ୍ରମାନେକୁ ଅନଦେଖି କର।
ମଦଂ ପ୍ରମାଦଂ ପୁରୁଷେଷୁ ହିତ୍ଵା ସଂଯଚ୍ଛ ମାନଂ ପ୍ରତିଗୃହ୍ ଵାଚମ୍। ପ୍ରଦ୍ଯୁମ୍ନସାମ୍ବାଵପି ତେ କୁମାରୌ ନୋପାସିତଵ୍ଯୌ ରହିତେ କଦାଚିତ୍
ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅଭିମାନ ଓ ଅସାବଧାନତା ଛାଡ଼; ନିଜ ମାନକୁ ଦମନ କରି, ଭାବନା ନମ୍ରତାରେ ଗ୍ରହଣ କର। ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ଓ ସାମ୍ବା, ତୁମ ସନ୍ତାନ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, କେବେ ଏକା ରହି ସେବା କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ମହାକୁଲୀନାଭିରପାପିକାଭିଃ ସ୍ତ୍ରୀଭିଃ ସତୀଭିସ୍ତଵ ସଖ୍ଯମସ୍ତୁ। ଚଣ୍ଡାଶ୍ ଶୌଣ୍ଡାଶ୍ଚ ମହାଶନାଶ୍ଚ ଚୋରାଶ୍ଚ ଦୁଷ୍ଟାଶ୍ଚପଲାଶ୍ଚ ଵର୍ଜ୍ଯାଃ
ତୁମର ମିତ୍ରତା ମହାକୁଳୀନ, ନିର୍ମଳ ଓ ସତୀ ମହିଳାମାନଙ୍କ ସହିତ ହେଉ; କ୍ରୁର, ଅଭିମାନୀ, ଅତି ଖାଇବା, ଚୋର, ଦୁଷ୍ଟ ଓ ଅସ୍ଥିର ମହିଳାମାନେକୁ ଏଡ଼ି ରହ।
ଏତଦ୍ଯଶସ୍ଯଂ ଭଗଵେତନଂ ଚ ସ୍ଵାର୍ଥଂ ତଦା ଶତ୍ରୁନିବର୍ହଣଂ ଚ। ମହାର୍ହମାଲ୍ଯାଭରଣାଙ୍ଗରାଗା ଭର୍ତାରମାରାଧଯ ପୁଣ୍ଯଗନ୍ଧୈଃ
ଏହା ଯଶ, ଧନ, ନିଜ ସ୍ୱାର୍ଥ ଓ ଶତ୍ରୁ ନାଶ ଆଣେ; ମହାମୂଲ୍ୟ ମାଳା, ଆଭୂଷଣ, ଅଙ୍ଗରାଗ ଓ ପୁଣ୍ୟ ସୁଗନ୍ଧ ଦ୍ୱାରା ପତିଙ୍କୁ ଆରାଧନା କର।
ମାର୍କଣ୍ଡେଯାଦିଭିର୍ଵିପ୍ରୈଃ ପାଣ୍ଡଵୈଶ୍ଚ ମହାତ୍ମଭିଃ। କଥାଭିରନୁକୂଲାଭିଃ ସହ ସ୍ତିତ୍ଵା ଜନାର୍ଦନଃ
ମାର୍କଣ୍ଡେୟ ଓ ଅନ୍ୟ ଋଷିମାନେ, ପାଣ୍ଡବମାନେ ସହିତ ଜନାର୍ଦନ ଉପକୂଳ କଥାବାର୍ତାରେ ଲିନ ରହିଥିଲେ।
ତତସ୍ତୈଃ ସଂଵିଦଂ କୃତ୍ଵା ଯଥାଵନ୍ମଧୁସୂଦନଃ। ଆରୁରୁକ୍ଷୂ ରଥଂ ସତ୍ଯାମାହ୍ଵଯାମାସ ଭାରତ
ତାଙ୍କ ସହିତ ଯଥାଯଥ ଆଲୋଚନା କରି, ମଧୁସୂଦନ ରଥରେ ଚଢ଼ିବାକୁ ଚାହିଁ, ସତ୍ୟଭାମାକୁ ଡାକିଲେ, ଓ ଭାରତ।
ସତ୍ଯଭାମା ତତସ୍ତତ୍ର ସ୍ଵଜିତ୍ଵା ଦ୍ରୁପଦାତ୍ମଜାମ୍। ଉଵାଚ ଵଚନଂ ହୃଦ୍ଯଂ ଯଥାଭାଵଂ ସମାହିତମ୍
ସତ୍ୟଭାମା, ଡ୍ରୁପଦଙ୍କ ଝିଅକୁ ଜିତି, ନିଜ ହୃଦୟର ଭାବ ଅନୁଯାୟୀ ସ୍ନେହପୂର୍ଣ୍ଣ କଥା କହିଲେ।
କୃଷ୍ଣେ ମାଭୂତ୍ତଵୋତ୍କଣ୍ଠା ମା ଵ୍ଯଥା ମା ପ୍ରଜାଗରଃ। ଭର୍ତୃଭିର୍ଦେଵସଂକାଶୈର୍ଜିତାଂ ପ୍ରାପ୍ସ୍ଯସି ମେଦିନୀମ୍
କୃଷ୍ଣେ, ଚିନ୍ତା କରନାହିଁ, ଦୁଃଖ କରନାହିଁ, ଜାଗି ରହନାହିଁ; ଦେବତା ସମାନ ପତିମାନେ ଜିତିଥିବା ପୃଥିବୀ ତୁମେ ପାଇବ।
ନ ହ୍ଯେଵଂ ଶୀଲସଂପନ୍ନା ନୈଵଂ ପୂଜିତଲକ୍ଷଣାଃ। ପ୍ରାପ୍ନୁଵନ୍ତି ଚିରଂ କ୍ଲେଶଂ ଯଥା ତ୍ଵମସିତେକ୍ଷଣେ
ଏପରି ଶୀଳ ଓ ସମ୍ମାନିତ ଗୁଣ ଥିବା ମହିଳାମାନେ ତୁମେ ଯେପରି ଦୀର୍ଘ ଦୁଃଖ ଭୋଗୁଛ, ତାହା ଭୋଗିନାହିଁ, ଅସିତ ନୟନୀ।
ଅଵଶ୍ଯଂ ଚ ତ୍ଵଯା ଭୂମିରିଯଂ ନିହତକଣ୍ଟକା। ଭର୍ତୃଭିଃ ସହଭୋକ୍ତଵ୍ଯା ନିର୍ଦ୍ଵନ୍ଦ୍ଵେତି ଶ୍ରୁତଂ ମଯା
ନିଶ୍ଚୟ, ତୁମେ ତୁମ ପତିମାନେ ସହିତ ଏହି ପୃଥିବୀ, ଶତ୍ରୁମାନେ ଦୂର କରି, ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ ଶୂନ୍ୟ ଭାବରେ ଭୋଗିବେ, ଏହି ମୁଁ ଶୁଣିଛି।
ଧାର୍ତରାଷ୍ଟ୍ରଵଧଂ କୃତ୍ଵାଵୈରାଣି ପ୍ତିଯାତ୍ଯ ଚ। ଯୁଧିଷ୍ଠିରସ୍ଥାଂ ପୃଥିଵୀଂ ଦ୍ରଷ୍ଟାସି ଦ୍ରୁପଦାତ୍ମଜେ
ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁଅମାନେକୁ ମାରି ଶତ୍ରୁତା ଦୂର କରି, ଡ୍ରୁପଦଙ୍କ ଝିଅ, ତୁମେ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ଶାସନରେ ପୃଥିବୀ ଦେଖିବ।
ଯାସ୍ତାଃ ପ୍ରଵ୍ରାଜପାନାଂ ତ୍ଵାଂ ପ୍ରାହସନ୍ଦର୍ପମୋହିତାଃ। ତାଃ କ୍ଷିପ୍ରଂ ହତସଂକଲ୍ପା ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯସି ତ୍ଵଂ କୁରୁସ୍ତ୍ରିଯଃ
ଯେ କୁରୁ ଘରର ଜୀଉ ମାନେ ତୁମେ ବନବାସକୁ ଯାଉଥିବାବେଳେ ଅହଂକାରରେ ଭ୍ରମିତ ହୋଇ ତୁମକୁ ଉପହାସ କରିଥିଲେ, ସେମାନେ ଶୀଘ୍ର ତାଙ୍କର ଆଶା ଭଙ୍ଗ ହୋଇଥିବା ଦେଖିବାକୁ ତୁମେ ପାରିବେ।
ତଵ ଦୁଃଖୋପପନ୍ନାଯା ଯୈରାଚରିତମପ୍ରିଯମ୍। ଵିଦ୍ଧି ସଂପ୍ରସ୍ଥିତାନ୍ସର୍ଵାଂସ୍ତାନ୍କୃଷ୍ଣେ ଯମସାଦନମ୍
ଯେମାନେ ତୁମର ଦୁଃଖରେ ତୁମପାଇଁ ଅପ୍ରିୟ କାମ କରିଥିଲେ, ତୁମେ ଜାଣ, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଏବେ ଯମର ଲୋକକୁ ଚାଲିଗଲେ, ମଧୁସୂଦନ।
ପୁତ୍ରସ୍ତେ ପ୍ରତିଵିନ୍ଧ୍ଯଶ୍ଚ ସୁତସୋମସ୍ତଥାଵିଧଃ। ଶ୍ରୁତକର୍ମାଽର୍ଜୁନିଶ୍ଚୈଵ ଶତାନୀକଶ୍ଚ ନାକୁଲିଃ
ତୁମର ପୁଅମାନେ: ପ୍ରତିବିନ୍ଧ୍ୟ, ସୁତସୋମ, ଶ୍ରୁତକର୍ମା, ଶତାନୀକ ଏବଂ ଅର୍ଜୁନଙ୍କର ପୁଅ, ନକୁଳଙ୍କର ପୁଅ—
ସହଦେଵାଚ୍ଚ ଯୋ ଜାତଃ ଶ୍ରୁତସେନସ୍ତଵାତ୍ମଜଃ। ସର୍ଵେକୁଶଲିନୋ ଵୀରାଃ କୃତାସ୍ତ୍ରାଶ୍ଚ ସୁତାସ୍ତଵ
ସହଦେବଙ୍କର ଜନ୍ମିତ ଶ୍ରୁତସେନ, ତୁମର ଅନ୍ୟ ପୁଅମାନେ—ସମସ୍ତେ ଦକ୍ଷ, ଶୂର, ଏବଂ ଅସ୍ତ୍ରରେ ପ୍ରବୀଣ।
ଅଭିମନ୍ଯୁରିଵ ପ୍ରୀତା ଦ୍ଵାରଵତ୍ଯାଂ ରତା ଭୃଶମ୍। ତ୍ଵମିଵୈଷାଂ ସୁଭଦ୍ରା ଚ ପ୍ରୀତ୍ଯା ସର୍ଵାତ୍ମନା ସ୍ଥିତା
ଅଭିମନ୍ୟୁ ଯେପରି ଦ୍ୱାରକାରେ ଅତି ଆଦରରେ ରହିଛି, ସେପରି ସୁଭଦ୍ରା ମଧ୍ୟ ତୁମେ ଯେପରି ଏମାନଙ୍କ ସହ ହୃଦୟରେ ଆସିଥିଲେ, ସେପରି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପ୍ରେମରେ ଅଛନ୍ତି।
ପ୍ରୀଯତେ ତଵ ନିର୍ଦ୍ଵନ୍ଦ୍ଵା ତେଭ୍ଯଶ୍ଚ ଵିଗତଜ୍ଵରା। ଦୁଃଖିତା ତେନ ଦୁଃଖେନ ସୁଖେନ ସୁଖିତା ତଥା
ସୁଭଦ୍ରା ତୁମେ ସହ ନିର୍ବିରୋଧ ଭାବରେ ଖୁସି ଅଛନ୍ତି, ଏବଂ ଏମାନଙ୍କ ପ୍ରତି କୌଣସି ଦୁଃଖ ନାହିଁ; ତୁମର ଦୁଃଖରେ ଦୁଃଖିତ ହୋଇଥିବା ପରି, ତୁମର ସୁଖରେ ସୁଖିତ ହୋଇଥିବା ପରି।
ଭଜେତ୍ସର୍ଵାତ୍ମନା ଚୈଵ ପ୍ରଦ୍ଯୁମ୍ନଜନନୀ ତଥା। ଭାନୁପ୍ରଭୃତିଭିଶ୍ଚୈନାନ୍ଵିଶିନଷ୍ଟି ଚ କେଶଵଃ
ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କର ମାଁ ମଧ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୃଦୟରେ ଏମାନଙ୍କୁ ସେବା କରନ୍ତି; ଭାନୁ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସହିତ କେଶବ ଏମାନଙ୍କୁ ଆଦର କରନ୍ତି।
ଭୋଜନାଚ୍ଛାଦନେ ଚୈଷାଂ ନିତ୍ଯଂ ମେ ଶ୍ଵଶୁରଃ ସ୍ଥିତଃ। ରାମପ୍ରଭୃତଯଃ ସର୍ଵେ ଭଜନ୍ତ୍ଯନ୍ଧକଵୃଷ୍ଣଯଃ
ମୋର ଶ୍ୱଶୁର ଏମାନଙ୍କର ଖାଦ୍ୟ ଓ ପୋଶାକ ପାଇଁ ସଦା ବ୍ୟବସ୍ଥା କରନ୍ତି; ରାମ ଓ ଅନ୍ୟ ଅନ୍ଧକ ଓ ବୃଷ୍ଣିମାନେ ସମସ୍ତେ ଏମାନଙ୍କୁ ସେବା କରନ୍ତି।
ତୁଲ୍ଯୋ ହିପ୍ରଣଯସ୍ତେଷାଂ ପ୍ରଦ୍ଯୁମ୍ନସ୍ଯ ଚ ଭାମିନି। ଏଵମାଦି ପ୍ରିଯଂ ସତ୍ଯଂହୃଦ୍ଯମୁକ୍ତ୍ଵା ମନୋନୁଗମ୍
ତୁମର ପ୍ରେମ ଏମାନଙ୍କର ପ୍ରେମ ଓ ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କର ପ୍ରେମ ସମାନ, ଭାମିନୀ; ଏପରି ସତ୍ୟ, ପ୍ରିୟ ଓ ହୃଦୟସ୍ପର୍ଶୀ କଥା କହି, ତାଙ୍କର ମନକୁ ଅନୁସରିଲେ।
ଗମନାଯ ମନଶ୍ଚକ୍ରେଵାସୁଦେଵରଥଂ ପ୍ରତି। ତାଂ କୃଷ୍ଣାଂ କୃଷ୍ଣମହିଷୀ ଚକାରାଭିପ୍ରଦକ୍ଷିଣମ୍
ତାଙ୍କର ମନ ବାସୁଦେବଙ୍କର ରଥକୁ ଯିବାକୁ ଚାହିଲା; କୃଷ୍ଣଙ୍କର ରାଣୀ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରିଲେ।