ଯଚ୍ଚ ଭର୍ତା ନ ପିବତି ଯଚ୍ଚ ଭର୍ତା ନ ସେଵତେ। ଯଚ୍ଚ ନାଶ୍ନାତି ମେ ଭର୍ତା ସର୍ଵଂ ତଦ୍ଵର୍ଜଯାମ୍ଯହମ୍
ମୋ ସ୍ୱାମୀ ଯାହା ପିଉନ୍ତି ନାହିଁ, ଯାହା ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି ନାହିଁ, ଯାହା ଖାଆନ୍ତି ନାହିଁ — ସେ ସବୁକୁ ମୁଁ ଏଡ଼ି ଚାଲେ।
ଯଥୋପଦେଶଂ ନିଯତା ଵର୍ତମାନା ଵରାଙ୍ଗନେ। ସ୍ଵଲଂକୃତା ସୁପ୍ରଯତା ଭର୍ତୁଃ ପ୍ରିଯହିତେ ରତା
ଉପଦେଶ ଅନୁଯାୟୀ ନିୟମିତ ଚାଲି, ସୁସଜ୍ଜିତ ଓ ସଜାଗ ରହି, ମୁଁ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଓ ଭଲ ପାଇଁ ସଦା ନିଷ୍ଠା ରହେ।
ଯେ ଚ ଧର୍ମାଃ କୁଟୁମ୍ବେଷୁ ଶ୍ଵଶ୍ର୍ଵାମେ କଥିତାଃ ପୁରା। `ଅନୁତିଷ୍ଠାମି ତାନ୍ସତ୍ଯେ ନିତ୍ଯକାଲମତନ୍ଦ୍ରିତା
ଘରେ ଯେ ଧର୍ମ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ମୋ ଶ୍ୱଶୁରୀ ପୂର୍ବରୁ ଶିଖାଇଥିଲେ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ମୁଁ ସତ୍ୟ ଓ ଅଲସତା ବିନା ସଦା ପାଳନ କରେ।
ଭିକ୍ଷାବଲିଶ୍ରାଦ୍ଧଵିଧିସ୍ଥାଲୀପାକାଶ୍ଚ ପର୍ଵସୁ। ମାନ୍ଯାନାଂ ମାନସତ୍କାରା ଯେ ଚାନ୍ଯେ ଵିଦିତା ମମ
ଭିକ୍ଷା, ବଳି, ପିତୃକର୍ମ, ପର୍ବଦିନରେ ପାକାଳ, ଓ ମାନ୍ୟ ଅତିଥିମାନଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ — ଏବଂ ମୋତେ ଯାହା ଜଣା ଅଛି, ସେ ସବୁ କାର୍ଯ୍ୟ—
ତାନ୍ସର୍ଵାନନୁଵର୍ତାମି ଦିଵାରାତ୍ରମତନ୍ଦ୍ରିତା। ଵିନଯାନନିଯମାଂଶ୍ଚୈଵ ସଦା ସର୍ଵାତ୍ମନା ଶ୍ରିତା
ସେ ସବୁ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ମୁଁ ଦିନ ଓ ରାତି ଅଲସତା ବିନା ପାଳନ କରେ। ମୁଁ ସଦା ମନ, ଦେହ ଓ ଆତ୍ମାରୁ ନମ୍ରତା ଓ ନିୟମକୁ ଧାରଣ କରେ।
ମୃଦୂନ୍ସତଃ ସତ୍ଯଶୀଲାନ୍ସତ୍ଯଧର୍ମାନୁପାଲିନଃ। ସ ଦେଵଃ ସା ଗତିର୍ନାର୍ଯାସ୍ତସ୍ଯ କା ଵିପ୍ରିଯଂ ଚରେତ୍
ଯେଉଁମାନେ ମୃଦୁ, ସତ୍ୟବାଦୀ ଓ ଧର୍ମରେ ଅଟୁଟ, ସେମାନେ ନାରୀଙ୍କ ପାଇଁ ଦେବତା ସମାନ ଓ ଆଶ୍ରୟ। ଏମିତି ପୁରୁଷଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ବିପରୀତ କିଏ କରିପାରିବ?
ପତ୍ଯାଶ୍ରଯୋ ହି ମେ ଧର୍ମୋ ମତଃ ସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ସନାତନଃ। ସ ଦେଵଃ ସା ଗତିର୍ନାର୍ଯାସ୍ତସ୍ଯ କାଵିପ୍ରିଯଂ ଚରେତ୍
ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ପାଇଁ ସ୍ୱାମୀ ଉପରେ ନିର୍ଭରତା ହେଉଛି ସନାତନ ଧର୍ମ। ସେ ଦେବତା ସମାନ ଓ ନାରୀଙ୍କ ଆଶ୍ରୟ। ତେଣୁ ତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ବିପରୀତ କିଏ କରିପାରିବ?
ଅହଂ ପତୀନ୍ନାତିଶଯେ ନାତ୍ଯଶ୍ନେ ନାତିଭୂଷଯେ। ନାପି ଶ୍ଵଶ୍ରୂଂ ପରିଵଦେ ସର୍ଵଦା ପରିଯନ୍ତ୍ରିତା
ମୁଁ କେବେ ମୋ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରେନି, ଅତିରିକ୍ତ ଖାଏ ନାହିଁ, ବେଶି ଶୃଙ୍ଗାର କରେନି, ଏବଂ କେବେ ମଧ୍ୟ ଶ୍ୱଶୁରୀଙ୍କ ଦୁଷ୍ଟ କଥା କହେନି। ସଦା ସଂଯମରେ ରହେ।
ଅଵଧାନେନ ସୁଭଗେ ନିତ୍ଯୋତ୍ଥିତତଯୈଵ ଚ। ଭର୍ତାରୋ ଵଶଗା ମହ୍ଯଂ ଗୁରୁଶୁଶ୍ରୂଷଯୈଵ ଚ
ସଚେତନତା, ସଦା ସମୟରେ ଉଠିବା ଓ ବଡ଼ମାନେଙ୍କ ସେବା ଦ୍ୱାରା, ମୋ ସ୍ୱାମୀମାନେ ମୋ ଆଜ୍ଞାରେ ରହନ୍ତି।
ନିତ୍ଯମାର୍ଯାମହଂ କୁନ୍ତୀଂ ଵୀରସୂଂ ସତ୍ଯଵାଦିନୀମ୍। ସ୍ଵଯଂ ପରିଚରାମ୍ଯତାଂ ପାନାଚ୍ଛାଦନଭୋଜନୈଃ
ମୁଁ ସଦା ଆପଣେ ନିଜେ ମହାନୀୟ, ସତ୍ୟବାଦୀ, ବୀରମାତା କୁନ୍ତୀଙ୍କୁ ପାନୀୟ, ପୋଶାକ ଓ ଖାଦ୍ୟ ଦେଇ ସେବା କରେ।
ନୈତାମତିଶଯେ ଜାତୁ ଵସ୍ତ୍ରଭୂଷଣଭୋଜନୈଃ। ନ ଵଦେ ଚାପ୍ଯତିଵାଚା ତାଂ ପୃଥାଂ ପୃଥିଵୀସମାମ୍
ମୁଁ କେବେ ତାଙ୍କୁ ବେଶି ପୋଶାକ, ଭୂଷଣ କିମ୍ବା ଖାଦ୍ୟ ନେଇ ଅତିକ୍ରମ କରେନି। ଏବଂ ପୃଥା, ଯିଏ ପୃଥିବୀ ସମାନ, ତାଙ୍କୁ କେବେ ମଧ୍ୟ କଠୋର କଥା କହେନି।
ଅଷ୍ଟାଵଗ୍ରେ ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ ସହସ୍ରାଣି ସ୍ମ ନିତ୍ଯଦା। ଭୁଞ୍ଜତେ ରୁକ୍ମପାତ୍ରୀଷୁ ଯୁଧିଷ୍ଠିରନିଵେଶନେ
ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ଗୃହରେ ସଦା ଅଷ୍ଟ ହଜାର ବ୍ରାହ୍ମଣ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପାତ୍ରରେ ଭୋଜନ କରନ୍ତି।
ଅଷ୍ଟାଶୀତିସହସ୍ରାଣି ସ୍ନାତକା ଗୃହମେଧିନଃ। ତ୍ରିଂଶଦ୍ଦାସୀକ ଏକୈକୋ ଯାନ୍ଵିଭର୍ତି ଯୁଧିଷ୍ଠିରଃ
ଅଠାସି ହଜାର ଶିକ୍ଷିତ ଗୃହସ୍ଥ, ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କ ପାଖରେ ତିରିଶି ଦାସୀ ରହନ୍ତି, ଯୁଧିଷ୍ଠିର ତାଙ୍କୁ ପୋଷଣ କରନ୍ତି।
ଦଶାନ୍ଯାନି ସହସ୍ରାଣି ଯେଷାମନ୍ନଂ ସୁସଂସ୍କୃତମ୍। ହ୍ରିଯତେ ରୁକ୍ମପାତ୍ରୀଭିର୍ଯତୀନାମୂର୍ଧ୍ଵରେତସାମ୍
ଅନ୍ୟ ଦଶ ହଜାର ନିଷ୍ଠାବାନ ତ୍ୟାଗୀଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସୁସଂସ୍କୃତ ଖାଦ୍ୟ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପାତ୍ରରେ ପ୍ରଦାନ କରାଯାଏ।
ତାନ୍ସର୍ଵାନଗ୍ରହାରେଣ ବ୍ରାହ୍ମଣାନ୍ଵେଦଵାଦିନଃ। ଯଥାର୍ହଂ ପୂଜଯାମି ସ୍ମ ପାନାଚ୍ଛାଦନଭୋଜନୈଃ
ଗ୍ରାମରେ ବେଦ ଜ୍ଞାନୀ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଥିଲେ, ସେମାନେକୁ ଯଥାଯଥିକ ଆଦର ସହିତ ପାନୀୟ, ପୋଶାକ ଓ ଖାଦ୍ୟ ଦେଇ ମୁଁ ସମ୍ମାନ କରୁଥିଲି।
ଶତଂ ଦାସୀସହସ୍ରାଣି କୌନ୍ତେଯସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ। କମ୍ବୁକେଯୂରଧାରିଣ୍ଯୋ ନିଷ୍କକଣ୍ଠ୍ଯଃ ସ୍ଵଲଂକୃତାଃ
କୁନ୍ତୀଙ୍କ ପୁତ୍ର ମହାତ୍ମାଙ୍କ ପାଖରେ ଏକ ଲକ୍ଷ ଦାସୀ ଥିଲେ, ସେମାନେ କମ୍ବୁ ଓ କେୟୂର ପିନ୍ଧିଥିଲେ, ଗଳାରେ ନିଷ୍କ ଲଗାଇ ଭଲଭଲ ଭାବେ ସଜିଥିଲେ।
ମହାର୍ହମାଲ୍ଯାଭରଣାଃ ସୁଵର୍ଣାଶ୍ଚନ୍ଦନୋକ୍ଷିତାଃ। ମଣୀନ୍ହେମ ଚ ଵିଭ୍ରତ୍ଯୋ ନୃତ୍ତଗୀତଵିଶାରଦାଃ
ସେମାନେ ମୂଲ୍ୟବାନ ମାଳା ଓ ଗହଣା ପିନ୍ଧିଥିଲେ, ଚନ୍ଦନ ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଲଗାଇଥିଲେ, ମଣି ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣରେ ଶୋଭିତ ଥିଲେ, ନୃତ୍ୟ ଓ ଗୀତରେ ପାରଙ୍ଗତ ଥିଲେ।
ତାସାଂ ନାମ ଚ ରୂପଂଚ ଭୋଜନାଚ୍ଛାଦନାନି ଚ। ସର୍ଵାସାମେଵ ଵେଦାହଂ କର୍ମ ଚୈଵ କୃତାକୃତମ୍
ମୁଁ ସେମାନଙ୍କର ନାମ, ରୂପ, ଖାଦ୍ୟ, ପୋଶାକ ଓ ସମସ୍ତ କାମ କରାଯାଇଥିବା ଓ ଅକରାଯାଇଥିବା ଜାଣିଛି।
ଶତଂ ଦାସୀସହସ୍ରାଣି କୁନ୍ତୀପୁତ୍ରସ୍ଯ ଧୀମତଃ। ପାତ୍ରୀପସ୍ତା ଦିଵାରାତ୍ରମତିଥୀନ୍ଭୋଜଯନ୍ତ୍ଯୁତ
କୁନ୍ତୀଙ୍କ ଜ୍ଞାନୀ ପୁତ୍ରଙ୍କ ପାଖରେ ଏକ ଲକ୍ଷ ଦାସୀ ଥିଲେ, ସେମାନେ ଦିନ ଓ ରାତି ଅତିଥିମାନେକୁ ଭୋଜନ ଦେଇ ସେବା କରୁଥିଲେ।
ଶତମଶ୍ଵସହସ୍ରାଣି ଦଶନାଗାଯୁତାନି ଚ। ଯୁଧିଷ୍ଠିରସ୍ଯାନୁଯାତ୍ରମିନ୍ଦ୍ରପ୍ରସ୍ଥନିଵାସିନଃ
ଇନ୍ଦ୍ରପ୍ରସ୍ଥରେ ବସୁଥିବା ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ସହିତ ଏକ ଲକ୍ଷ ଘୋଡା ଓ ଦଶ ହଜାର ହାତୀ ଥିଲେ।
ଏତଦାସୀତ୍ତଦା ରାଜ୍ଞୋ ଯନ୍ମହୀଂ ପର୍ଯପାଲଯତ୍। ଯେଷାଂ ସଙ୍ଖ୍ଯାଵିଧିଂ ଚୈଵ ପ୍ରଦିଶାମି ଶୃଣୋମି ଚ
ରାଜା ଯେତେବେଳେ ଭୂମିରେ ଶାସନ କରୁଥିଲେ, ଏହିପରି ଏକ ସମୃଦ୍ଧି ଥିଲା; ସେମାନଙ୍କର ସଂଖ୍ୟା ଓ ବ୍ୟବସ୍ଥା ମୁଁ ଜାଣିଛି ଓ କହିପାରିବି।
ଅନ୍ତଃପୂରାଣାଂ ସର୍ଵେଷାଂ ଭୃତ୍ଯାନାଂ ଚୈଵ ସର୍ଵଶଃ। ଆଗୋପାଲାଵିପାଲେଭ୍ଯଃ ସର୍ଵଂ ଵେଦ କୃତାକୃତମ୍
ସମସ୍ତ ଅନ୍ତଃପୁର ଓ ସମସ୍ତ ଭୃତ୍ୟମାନେ, ଗୋପାଳ ଓ ମେଷପାଳ ଯାଏଁ, ସମସ୍ତ କାମ କରାଯାଇଥିବା ଓ ଅକରାଯାଇଥିବା ମୁଁ ଜାଣିଛି।
ସର୍ଵଂ ରାଜ୍ଞଃ ସମୁଦଯମାଯଂ ଚ ଵ୍ଯଯମେଵ ଚ। ଏକାଽହଂଵେଦ୍ମି କଲ୍ଯାଣି ପାଣ୍ଡଵାନାଂ ଯଶସ୍ଵିନି
ମୁଁ ଏକା, ମଙ୍ଗଳମୟେ, ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କର ରାଜାଙ୍କ ସମସ୍ତ ଆୟ ଓ ବ୍ୟୟ, ଏବଂ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ଜାଣିଛି।
ମଯି ସର୍ଵଂ ସମାସଜ୍ଯକୁଟୁମ୍ବଂ ଭରତର୍ଷଭାଃ। ଉପାସନରତାଃ ସର୍ଵେ ଘଟଯନ୍ତି ଵରାନନେ
ଭାରତର ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସମସ୍ତ ଗୃହକାର୍ଯ୍ୟ ମୋତେ ଭରସା କରାଯାଇଛି; ସମସ୍ତେ ସେବାରେ ଲଗିଥିବା, ମୋ ନିର୍ଦେଶ ଅନୁସାରେ ଚେଷ୍ଟା କରନ୍ତି, ମୁଖ୍ୟା।
ତମହଂ ଭାରମାସକ୍ତମନାଧୃଷ୍ଯଂ ଦୁରାତ୍ମଭିଃ। ସୁଖଂ ସର୍ଵଂପରିତ୍ଯଜ୍ଯରାତ୍ର୍ଯହାନି ଘଟାମି ଵୈ
ମୁଁ ଏହି ଭାରକୁ ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଅପରାଜିତ କରିପାରିବେ ନାହିଁ, ଅବିଚଳ ମନରେ ଉଠାଇଛି; ଦିନ ଓ ରାତି ସମସ୍ତ କାମ ସହଜରେ କରି, ସୁଖକୁ ଛାଡି ଦେଇଛି।
ଅଧୃଷ୍ଯଂ ଵରୁଣସ୍ଯେଵ ନିଧିପୂର୍ଣମିଵୋଦଧିମ୍। ଏକାହଂ ଵେଦ୍ମି କୋଶଂ ଵୈ ପତୀନାଂ ଧର୍ମଚାରିଣାମ୍
ମୁଁ ଏକା, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ପତିମାନଙ୍କର ଧନକୁ ଜାଣିଛି, ଯେପରି ବରୁଣଙ୍କର ଧନ ଅପରାଜିତ, କିମ୍ବା ଧନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସମୁଦ୍ର।
ଅନିଶାଯାଂ ନିଶାଯାଂ ଚ ଵିହାଯ କ୍ଷୁତ୍ପିପାସଯୋଃ। ଆରାଧଯନ୍ତ୍ଯାଃ କୌରଵ୍ଯାଂସ୍ତୁଲ୍ଯା ରାତ୍ରିରହଶ୍ଚ ମେ
ମୁଁ ଦିନ ଓ ରାତି ଭୋକ ଓ ତିଆଁକୁ ଛାଡି ଦେଇ କୌରବମାନେକୁ ସେବା କରୁଛି; ମୋ ପାଇଁ ଦିନ ଓ ରାତି ଏକ ସମାନ।
ପ୍ରଥମଂ ପ୍ରତିବୁଧ୍ଯାମି ଚରମଂ ସଂଵିଶାମି ଚ। ନିତ୍ଯକାଲମହଂ ସତ୍ଯେ ଏତତ୍ସଂଵନନଂ ମମ
ମୁଁ ପ୍ରଥମେ ଉଠିଥିବି ଓ ଶେଷରେ ଶୋଇଥିବି; ସବୁବେଳେ ସତ୍ୟରେ ଲଗିଥିବି—ଏହା ମୋ ଆଚରଣ।
ଏତଜ୍ଜାନାମ୍ଯହଂ କର୍ତୁଂ ଭର୍ତୃସଂଵନନଂ ମହତ୍। ଅସତ୍ସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ସମାଚାରଂ ନାହଂ କୁର୍ଯାଂ ନ କାମଯେ
ମୁଁ ଏହି ମହା କାର୍ଯ୍ୟ, ପତିମାନଙ୍କୁ ସେବା କରିବା ଜାଣିଛି; ଦୁଷ୍ଟ ଜନନୀମାନଙ୍କ ଆଚରଣ ମୁଁ କରେ ନାହିଁ, ଚାହେ ନାହିଁ।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଧର୍ମସହିତଂ ଵ୍ଯାହୃତଂ କୃଷ୍ଣଯା ତଦା। ଉଵାଚ ସତ୍ଯା ସତ୍କୃତ୍ଯ ପାଞ୍ଚାଲୀଂ ଧର୍ମଚାରିଣୀଂ
କୃଷ୍ଣାଙ୍କ ଧର୍ମ ଭରିତ କଥା ଶୁଣି, ସତ୍ୟଭାମା ଧର୍ମନିଷ୍ଠା ଡ୍ରୌପଦୀଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରି କହିଲେ।