ଯଦୈଵ ଭର୍ତା ଜାନୀଯାନମନ୍ତ୍ରମୂଲପରାଂ ସ୍ତ୍ରିଯମ୍। ଉଦ୍ଵିଜେତ ତଦୈଵାସ୍ଯାଃ ସର୍ପାଦ୍ଵେଶ୍ମଗତାଦିଵ
ଯେତେବେଳେ ପତି ଜାଣିଯାଏ ଯେ ତାଙ୍କର ସ୍ତ୍ରୀ ଗୁପ୍ତ ମନ୍ତ୍ର ଉପରେ ଆସକ୍ତ, ସେତେବେଳେ ସେ ତାଙ୍କୁ ଗୃହକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଥିବା ସାପ ପରି ତୁରନ୍ତ ଦୂରେଇଯିବା ଉଚିତ।
ଉଦ୍ଵିଗ୍ନସ୍ଯ କୁତଃ ଶାନ୍ତିରଶାନ୍ତସ୍ଯ କୁତଃ ସୁଖମ୍। ନ ଜାତୁ ଵଶଗୋ ଭର୍ତା ସ୍ତ୍ରିଯାଃ ସ୍ଯାନ୍ମନ୍ତ୍ରକାରଣାତ୍
ଜେଉଁଠି ମନ ଅଶାନ୍ତ, ସେଠି କେଉଁଠି ଶାନ୍ତି? ଯେଉଁଠି ଅସ୍ଥିରତା, ସେଠି କେଉଁଠି ସୁଖ? ପତି କେବେ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କର ଆଧୀନ ହେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
କିମତ୍ରପ୍ରହିତାଶ୍ଚାପି ଗଦାଃ ପରମଦାରୁଣାଃ। ମୂଲପ୍ରଵାଦୈର୍ହି ଵିଷଂ ପ୍ରଯଚ୍ଛନ୍ତି ଜିଘାଂସଵଃ ବବ
ଏଠିକୁ କିଏ ଏମିତି ଭୟଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର ପଠାଇଛନ୍ତି? ମୃତ୍ୟୁ ଚାହୁଁଥିବା ଲୋକମାନେ ମୂଳ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ବିଷ ଦେଇ ହନନ କରନ୍ତି।
ଜିହ୍ଵଯା ଯାନି ପୁରୁଷସ୍ତ୍ଵଚା ଵାପ୍ଯୁପସେଵତେ। ତତ୍ର ଚୂର୍ଣାନି ଦତ୍ତାନି ହନ୍ଯୁଃ କ୍ଷିପ୍ରମସଂଶଯମ୍
ମଣିଷ ଯାହାକୁ ଜିହ୍ୱା କିମ୍ବା ଚର୍ମରେ ସ୍ପର୍ଶ କରେ, ସେଠାରେ ଯଦି କୌଣସି ଗୁଣ୍ଡ ଦିଆଯାଇଛି, ତେବେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଶୀଘ୍ର ହାନି ହେବ।
ଜଲୋଦରସମାଯୁକ୍ତାଃ ଶ୍ଵିତ୍ରିଣଃ ପଲିତାସ୍ତଥା। ଅପୁମାଂସଃ କୃତାଃ ସ୍ତ୍ରୀଭିର୍ଜଡାନ୍ଧଵଧିରାସ୍ତଥା
ନାରୀମାନେ ପୁରୁଷମାନଙ୍କୁ ଜଳୋଦର, କୁଷ୍ଠରୋଗ, ପକା କେଶ, ନପୁଂସକତା, ମୂଢ଼ତା, ଅନ୍ଧତା ଓ ବଧିରତା ଭୋଗାଇଛନ୍ତି।
ପାପାନୁଗାସ୍ତୁ ପାପାସ୍ତାଃ ପତୀନୁପସୃଜନ୍ତ୍ଯୁତ। ନ ଜାତୁ ଵିପ୍ରିଯଂ ଭର୍ତୁଃ ସ୍ତ୍ରିଯା କାର୍ଯଂ କଥଂଚନ
ଏହି ପାପିଷ୍ଠା ନାରୀମାନେ ଦୁଷ୍ଟ ଆଚରଣରେ ଲିପ୍ତ ହୋଇ, ପତିଙ୍କୁ ଖରାପ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ହୁଅନ୍ତି। ଜୀବନର କୌଣସି ସମୟରେ ଜଣେ ଜନାନୀ ପତିଙ୍କୁ ଅପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଵର୍ତାମ୍ଯହଂ ତୁ ଯାଂ ଵୃତ୍ତିଂ ପାଣ୍ଡଵେଷୁ ମହାତ୍ମସୁ। ତାଂ ସର୍ଵାଂ ଶୃଣୁ ମେ ସତ୍ଯାଂ ସତ୍ଯଭାମେ ଯଶସ୍ଵିନି
ସତ୍ୟଭାମେ, ପ୍ରଶଂସିତେ, ମୁଁ ପାଣ୍ଡବମାନେ ଯେଉଁ ଉତ୍ତମ ମନୁଷ୍ୟ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କିପରି ବ୍ୟବହାର କରେ, ସେ ସତ୍ୟ କଥା ତୁମେ ମୋ ପାଖରୁ ଶୁଣ।
ଅହଂକାରଂ ଵିହାଯାହଂ କାମକ୍ରୋଧୌ ଚ ସର୍ଵଦା। ସଦାରାନ୍ପାଣ୍ଡଵାନ୍ନିତ୍ଯଂ ପ୍ରଯତୋପଚରାମ୍ଯହମ୍
ମୁଁ ମନର ଅହଂକାର ଛାଡ଼ି, ଚାହାଣି ଓ କ୍ରୋଧକୁ ସବୁବେଳେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି, ପାଣ୍ଡବମାନେ ଓ ତାଙ୍କର ସ୍ତ୍ରୀମାନେଙ୍କୁ ସଦା ଆଦର ସହିତ ସେବା କରେ।
ପ୍ରଣଯଂ ପ୍ରତିସଂହୃତ୍ଯ ନିଧାଯାତ୍ମାନମାତ୍ମନି। ଶୁଶ୍ରୂଷୁର୍ନିରଭୀମାନା ପତୀନାଂ ଚିତ୍ତରକ୍ଷିଣୀ
ମୁଁ ମୋର ଭଲପାଇବାକୁ ଅନ୍ତରେ ରଖି, ନିଜକୁ ନିଜ ମନରେ ସ୍ଥିର କରି, ମୋ ପତିମାନେଙ୍କୁ ଅଭିମାନ ଛାଡ଼ି ସେବା କରେ, ତାଙ୍କର ମନକୁ ସୁରକ୍ଷିତ ରଖେ।
ଦୁର୍ଵ୍ଯାହୃତାଚ୍ଛଙ୍କମାନା ଦୁସ୍ଥିତାଦ୍ଦୁରଵେକ୍ଷିତାତ୍। ଦୁରାସିତାଦ୍ଦୁର୍ଵ୍ରଜିତାଦିଙ୍ଗିତାଧ୍ଯାସିତାଦପି
ମୁଁ କଠୋର କଥା, ଅସ୍ଥିର ବ୍ୟବହାର, ଅଉଚିତ୍ୟହୀନ ଦୃଷ୍ଟି, ଭଲ ନୁହେଁ ଭାବେ ବସିବା, ଭଲ ନୁହେଁ ଭାବେ ଚାଲିବା, ଏବଂ ଅଉଚିତ୍ୟହୀନ ଇଙ୍ଗিত ପ୍ରତି ସତର୍କ ରହେ।
ସୂର୍ଯଵୈଶ୍ଵାନରସମାନ୍ସୋମକଲ୍ପାନ୍ମହାରଥାନ୍। ସେଵେ ଚକ୍ଷୁର୍ହଣଃ ପାର୍ଥାନୁଗ୍ରଵୀର୍ଯପ୍ରତାପିନଃ
ମୁଁ ପାର୍ଥମାନେଙ୍କୁ ସେବା କରେଉଛି, ସେମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଅଗ୍ନି ପରି ପ୍ରଭାବଶାଳୀ, ସୋମ ପରି ଶିତଳ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତାଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟି କଠିନ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ପ୍ରଭାବ ଓ ପ୍ରତାପ ବହୁତ ଭୟଙ୍କର।
ଦେଵୋ ମନୁଷ୍ଯୋ ଗନ୍ଧର୍ଵୋ ଯୁଵା ଚାପି ସ୍ଵଲଂକୃତଃ। ଦ୍ରଵ୍ଯଵାନଭିରୂପୋ ଵା ନ ମେଽନ୍ଯଃ ପୁରୁଷୋ ମତଃ
ମୋ ପାଇଁ ଦେବତା, ମଣିଷ, ଗନ୍ଧର୍ବ କିମ୍ବା ଯୁବକ ଯେତେ ସୁନ୍ଦର, ଭଲ ଭାବରେ ଶୋଭିତ, ଧନୀ କିମ୍ବା ଆକର୍ଷକ ହେଉନାହିଁ, ମୋ ପତିମାନେ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ କୌଣସି ପୁରୁଷ ମୋ ଦୃଷ୍ଟିରେ ନାହିଁ।
ନ ଭୁକ୍ତଵତି ନ ସ୍ନାତେ ନାସଂଵିଷ୍ଟେ ଚ ଭର୍ତରି। ନ ସଂଵିଶାମି ନାଶ୍ନାମି ନ ସ୍ନାଯେ କର୍ମ କୁର୍ଵତୀ
ମୋ ପତି ଯଦି ଖାଇନାହାନ୍ତି, ସ୍ନାନ କରିନାହାନ୍ତି, କିମ୍ବା ବସିନାହାନ୍ତି, ତେବେ ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଶୋଇ ନାହିଁ, ଖାଏ ନାହିଁ, କିମ୍ବା ସ୍ନାନ କରେ ନାହିଁ, ଯେପରି ମୁଁ କାମ କରୁଥିଲି ମଧ୍ୟ।
କ୍ଷେତ୍ରାଦ୍ଵନାଦ୍ଵା ଗ୍ରାମାଦ୍ଵା ଭର୍ତାରଂ ଗୁହମାଗତମ୍। ଅଭ୍ଯୁତ୍ଥାଯାଭିନନ୍ଦାମି ଆସନେନୋଦକେନ ଚ
ମୋ ପତି କ୍ଷେତ୍ର, ଜଙ୍ଗଲ କିମ୍ବା ଗାଁଠାରୁ ଯେଉଁଠୁ ଫେରନ୍ତି, ମୁଁ ଉଠି ତାଙ୍କୁ ସ୍ୱାଗତ କରେଉଛି, ତାଙ୍କୁ ବସିବାକୁ ଏବଂ ପାଣି ଦେଇ ଆଦର କରେଉଛି।
ପ୍ରସନ୍ନଭାଣ୍ଡା ମୃଷ୍ଟାନ୍ନା କାଲେ ଭୋଜନଦାଯିନୀ। ସଂଯତା ଗୁପ୍ତଧାନ୍ଯା ଚ ସୁସଂମୃଷ୍ଟନିଵେଶନା
ମୁଁ ପାତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ସଫା ରଖେଁ, ସମୟରେ ଭଲ ରାନ୍ଧା ଖାଦ୍ୟ ଦେଉଛି, ନିଜକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରେଁ, ଧାନ୍ୟ ଭଣ୍ଡାରକୁ ଲୁଚାଇ ରଖେଁ, ଘରକୁ ସବୁବେଳେ ଭଲଭାବେ ପୋଖାଲି ରଖେଁ।
ଅତିରସ୍କୃତସଂଭାଷା ଦୁଃସ୍ତ୍ରିଯୋ ନାନୁସେଵତୀ। ଅନୁକୂଲଵତୀ ନିତ୍ଯଂ ଭଵାମ୍ଯନଲସା ସଦା
ଅପମାନଜନକ କଥା କହୁଥିବା କିମ୍ବା ଖରାପ ଆଚରଣ କରୁଥିବା ଜଣେ ମହିଳାଙ୍କ ସହିତ ମୁଁ ମିଶେନି, ସବୁବେଳେ ମୁଁ ଚେଷ୍ଟାଶୀଳ ଓ ସେମାନଙ୍କୁ ଖୁସି କରିବା ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରେଁ।
ଅନର୍ମ ଚାପି ହସିତଂ ଦ୍ଵାରି ସ୍ଥାନମଭୀକ୍ଷ୍ଣଶଃ। ଅଵସ୍କରେ ଚିରସ୍ଥାନଂ ନିଷ୍କୁଟେଷୁ ଚ ଵର୍ଜଯେ
ଅସମ୍ବିଧାନ ହସ, ବାହାର ଦ୍ୱାରରେ ବେସି ସମୟ ରହିବା, ଶୌଚାଳୟରେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ବିତାଇବା ଓ ଏକାନ୍ତ ସ୍ଥାନରେ ଅନବରତ ରହିବା — ଏହା ସବୁକୁ ଏଡ଼ିବା ଉଚିତ।
ଅତ୍ଯାଲାପମସନ୍ତୋଷଂ ପରଵ୍ଯାପାରସଂକଥାଃ'। ଅତିହାସାତିରୋଷୌ ଚ କ୍ରୋଧସ୍ଥାନଂ ଚ ଵର୍ଜଯେ
ଅତିକଥାବାର୍ତ୍ତା, ଅସନ୍ତୋଷ, ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ କଥାରେ ଚର୍ଚ୍ଚା, ଅତିରିକ୍ତ ହସ ଓ ରୋଷ, ଏବଂ କ୍ରୋଧ ଉତ୍ପନ୍ନ କରୁଥିବା ସ୍ଥାନ — ଏହା ସବୁକୁ ଏଡ଼ିବା ଉଚିତ।
ନିରତାଽହଂ ସଦା ସତ୍ଯେ ପାପାନାଂ ଚ ଵିଵର୍ଜନେ। ସର୍ଵଥା ଭର୍ତୁରହିତଂ ନ ମମେଷ୍ଟଂ କଥଂଚନ
ମୁଁ ସଦା ସତ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ଓ ପାପ କାମରୁ ଦୂରେଇ ରହେ। କେବେ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ସ୍ୱାମୀଠାରୁ ଦୂର ହେବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେନି।
ଯଦା ପ୍ରଵସତେ ଭର୍ତା କୁଟୁମ୍ବାର୍ଥେନ କେନଚିତ୍। ସୁମନୋଵର୍ଣକାପେତା ଭଵାମି ଵ୍ରତଚାରିଣୀ
ମୋର ସ୍ୱାମୀ କେବେ ଯଦି ପରିବାର କାମରେ ବାହାରେ ଯାଆନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ମୁଁ ସଦା ଖୁସି, ଶୁଦ୍ଧ ଚରିତ୍ର ଓ ବ୍ରତରେ ଅଟୁଟ ରହେ।
ଯଚ୍ଚ ଭର୍ତା ନ ପିବତି ଯଚ୍ଚ ଭର୍ତା ନ ସେଵତେ। ଯଚ୍ଚ ନାଶ୍ନାତି ମେ ଭର୍ତା ସର୍ଵଂ ତଦ୍ଵର୍ଜଯାମ୍ଯହମ୍
ମୋ ସ୍ୱାମୀ ଯାହା ପିଉନ୍ତି ନାହିଁ, ଯାହା ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି ନାହିଁ, ଯାହା ଖାଆନ୍ତି ନାହିଁ — ସେ ସବୁକୁ ମୁଁ ଏଡ଼ି ଚାଲେ।
ଯଥୋପଦେଶଂ ନିଯତା ଵର୍ତମାନା ଵରାଙ୍ଗନେ। ସ୍ଵଲଂକୃତା ସୁପ୍ରଯତା ଭର୍ତୁଃ ପ୍ରିଯହିତେ ରତା
ଉପଦେଶ ଅନୁଯାୟୀ ନିୟମିତ ଚାଲି, ସୁସଜ୍ଜିତ ଓ ସଜାଗ ରହି, ମୁଁ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଓ ଭଲ ପାଇଁ ସଦା ନିଷ୍ଠା ରହେ।
ଯେ ଚ ଧର୍ମାଃ କୁଟୁମ୍ବେଷୁ ଶ୍ଵଶ୍ର୍ଵାମେ କଥିତାଃ ପୁରା। `ଅନୁତିଷ୍ଠାମି ତାନ୍ସତ୍ଯେ ନିତ୍ଯକାଲମତନ୍ଦ୍ରିତା
ଘରେ ଯେ ଧର୍ମ କାର୍ଯ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ମୋ ଶ୍ୱଶୁରୀ ପୂର୍ବରୁ ଶିଖାଇଥିଲେ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ମୁଁ ସତ୍ୟ ଓ ଅଲସତା ବିନା ସଦା ପାଳନ କରେ।
ଭିକ୍ଷାବଲିଶ୍ରାଦ୍ଧଵିଧିସ୍ଥାଲୀପାକାଶ୍ଚ ପର୍ଵସୁ। ମାନ୍ଯାନାଂ ମାନସତ୍କାରା ଯେ ଚାନ୍ଯେ ଵିଦିତା ମମ
ଭିକ୍ଷା, ବଳି, ପିତୃକର୍ମ, ପର୍ବଦିନରେ ପାକାଳ, ଓ ମାନ୍ୟ ଅତିଥିମାନଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ — ଏବଂ ମୋତେ ଯାହା ଜଣା ଅଛି, ସେ ସବୁ କାର୍ଯ୍ୟ—
ତାନ୍ସର୍ଵାନନୁଵର୍ତାମି ଦିଵାରାତ୍ରମତନ୍ଦ୍ରିତା। ଵିନଯାନନିଯମାଂଶ୍ଚୈଵ ସଦା ସର୍ଵାତ୍ମନା ଶ୍ରିତା
ସେ ସବୁ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ମୁଁ ଦିନ ଓ ରାତି ଅଲସତା ବିନା ପାଳନ କରେ। ମୁଁ ସଦା ମନ, ଦେହ ଓ ଆତ୍ମାରୁ ନମ୍ରତା ଓ ନିୟମକୁ ଧାରଣ କରେ।
ମୃଦୂନ୍ସତଃ ସତ୍ଯଶୀଲାନ୍ସତ୍ଯଧର୍ମାନୁପାଲିନଃ। ସ ଦେଵଃ ସା ଗତିର୍ନାର୍ଯାସ୍ତସ୍ଯ କା ଵିପ୍ରିଯଂ ଚରେତ୍
ଯେଉଁମାନେ ମୃଦୁ, ସତ୍ୟବାଦୀ ଓ ଧର୍ମରେ ଅଟୁଟ, ସେମାନେ ନାରୀଙ୍କ ପାଇଁ ଦେବତା ସମାନ ଓ ଆଶ୍ରୟ। ଏମିତି ପୁରୁଷଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ବିପରୀତ କିଏ କରିପାରିବ?
ପତ୍ଯାଶ୍ରଯୋ ହି ମେ ଧର୍ମୋ ମତଃ ସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ସନାତନଃ। ସ ଦେଵଃ ସା ଗତିର୍ନାର୍ଯାସ୍ତସ୍ଯ କାଵିପ୍ରିଯଂ ଚରେତ୍
ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ପାଇଁ ସ୍ୱାମୀ ଉପରେ ନିର୍ଭରତା ହେଉଛି ସନାତନ ଧର୍ମ। ସେ ଦେବତା ସମାନ ଓ ନାରୀଙ୍କ ଆଶ୍ରୟ। ତେଣୁ ତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ବିପରୀତ କିଏ କରିପାରିବ?
ଅହଂ ପତୀନ୍ନାତିଶଯେ ନାତ୍ଯଶ୍ନେ ନାତିଭୂଷଯେ। ନାପି ଶ୍ଵଶ୍ରୂଂ ପରିଵଦେ ସର୍ଵଦା ପରିଯନ୍ତ୍ରିତା
ମୁଁ କେବେ ମୋ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରେନି, ଅତିରିକ୍ତ ଖାଏ ନାହିଁ, ବେଶି ଶୃଙ୍ଗାର କରେନି, ଏବଂ କେବେ ମଧ୍ୟ ଶ୍ୱଶୁରୀଙ୍କ ଦୁଷ୍ଟ କଥା କହେନି। ସଦା ସଂଯମରେ ରହେ।
ଅଵଧାନେନ ସୁଭଗେ ନିତ୍ଯୋତ୍ଥିତତଯୈଵ ଚ। ଭର୍ତାରୋ ଵଶଗା ମହ୍ଯଂ ଗୁରୁଶୁଶ୍ରୂଷଯୈଵ ଚ
ସଚେତନତା, ସଦା ସମୟରେ ଉଠିବା ଓ ବଡ଼ମାନେଙ୍କ ସେବା ଦ୍ୱାରା, ମୋ ସ୍ୱାମୀମାନେ ମୋ ଆଜ୍ଞାରେ ରହନ୍ତି।
ନିତ୍ଯମାର୍ଯାମହଂ କୁନ୍ତୀଂ ଵୀରସୂଂ ସତ୍ଯଵାଦିନୀମ୍। ସ୍ଵଯଂ ପରିଚରାମ୍ଯତାଂ ପାନାଚ୍ଛାଦନଭୋଜନୈଃ
ମୁଁ ସଦା ଆପଣେ ନିଜେ ମହାନୀୟ, ସତ୍ୟବାଦୀ, ବୀରମାତା କୁନ୍ତୀଙ୍କୁ ପାନୀୟ, ପୋଶାକ ଓ ଖାଦ୍ୟ ଦେଇ ସେବା କରେ।