ଚିରସ୍ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ରାଜେନ୍ଦ୍ର ତେଽନ୍ଯୋନ୍ଯସ୍ଯ ପ୍ରିଯଂଵଦେ। କଥଯାମାସତୁଶ୍ଚିତ୍ରାଃ କଥାଃ କୁରୁଯଦୂଚିତାଃ
ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପରେ, ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ଏକାଉଁଠି ଦୁଇଜଣ ପ୍ରିୟସଖୀ ଦେଖି, କୁରୁ ଓ ଯାଦବମାନଙ୍କର ଅଦ୍ଭୁତ କଥାବାର୍ତ୍ତା କହିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ଅଥାବ୍ରଵୀତ୍ସତ୍ଯଭାମା କୃଷ୍ଣସ୍ ମହିଷୀ ପ୍ରିଯା। ସାତ୍ରାଜିତୀ ଯାଜ୍ଞସେନୀଂ ରହସୀଦଂ ସୁମଧ୍ଯମା
ତାପରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କର ପ୍ରିୟ ପତ୍ନୀ, ସତ୍ୟଭାମା, ସାତ୍ରାଜିତଙ୍କ କନ୍ୟା, ଯଜ୍ଞସେନୀଙ୍କୁ ଗୁପ୍ତରେ, ମଧୁର ନିତମ୍ଭିନୀଙ୍କୁ, କହିଲେ—
କେନ ଦ୍ରୌପଦି ଵୃତ୍ତେନ ପାଣ୍ଡଵାନଧିତିଷ୍ଠସି। ଲୋକପାଲୋପମାନ୍ଵୀରାନ୍ନୂନଂ ପରମସଂମତାନ୍
ଦ୍ରୌପଦୀ, କେଉଁ ଚରିତ୍ର ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ପାଣ୍ଡବମାନେ—ଏମିତି ବୀର ଏବଂ ଲୋକପାଳ ସମାନ ସମ୍ମାନିତ—ମାନେକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରୁଛ?
କଥଂ ଚ ଵଶଗସ୍ତୁଭ୍ଯଂ ନ କୁପ୍ଯନ୍ତି ଚ ତେ ଶୁଭେ। ତଵ ଵଶ୍ଯା ହି ସତତ ପାଣ୍ଡଵାଃ ପ୍ରିଯଦର୍ଶନେ
ଏବଂ କିପରି ତୁମେ ସବୁବେଳେ ସେମାନଙ୍କୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିପାରୁଛ ଏବଂ ସେମାନେ କେବେ ତୁମ ଉପରେ କ୍ରୋଧ କରନ୍ତି ନାହିଁ? ପାଣ୍ଡବମାନେ ସଦା ତୁମର ଆଜ୍ଞାରେ ଚଳନ୍ତି, ହେ ସୁନ୍ଦରୀ।
ନ ଚାନ୍ଯୋନ୍ଯମସୂଯନ୍ତେ କଥଂ ଵା ତେ ସୁମଧ୍ଯମେ'। ମୁଖପ୍ରେକ୍ଷାଶ୍ଚ ତେ ସର୍ଵେ ତତ୍ତ୍ଵମେତଦ୍ବ୍ରଵୀହି ମେ
ସେମାନେ ପରସ୍ପର ଉପରେ କେବେ ଇର୍ଷ୍ୟା କରନ୍ତି ନାହିଁ—ଏହା କିପରି, ହେ ସୁମଧ୍ୟମା? ସମସ୍ତେ ତୁମ ମୁହଁକୁ ଦେଖି ରହନ୍ତି; ଏହାର ସତ୍ୟ କଥା ମୋତେ କହ।
ଵ୍ରତଚର୍ଯା ତପୋ ଵାଽପି ସ୍ନାନମନ୍ତ୍ରୌଷଧାନି ଵା। ଵିଦ୍ଯାଵୀର୍ଯଂ ମୂଲଵୀର୍ଯଂଜପହୋମାଗଦାସ୍ତଥା
ବ୍ରତ ପାଳନ, ତପସ୍ୟା, ସ୍ନାନ, ମନ୍ତ୍ର, ଔଷଧ, ଜ୍ଞାନ, ଶକ୍ତି, ମୂଳର ଶକ୍ତି, ଜପ, ହୋମ, କିମ୍ବା ଔଷଧ ଦ୍ୱାରା କି?
ମମାଦ୍ଯାଚକ୍ଷ୍ଵପାଞ୍ଚାଲି ଯଶସ୍ଯଂ ଭଗଵେତନମ୍। ଯେନ କୃଷ୍ଣେ ଭଵେନ୍ନିତ୍ଯଂ ମମ କୃଷ୍ଣୋ ଵଶାନୁଗଃ
ମୋତେ ଏହି ଦିନ ପଞ୍ଚାଳୀ, ସେଇ ଯଶସ୍ବୀ ଉପାୟ କୁହ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା କୃଷ୍ଣ ସଦା ମୋର ଆଜ୍ଞାରେ ରହନ୍ତି।
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵାସତ୍ଯଭାମା ଵିରରାମ ଯଶସ୍ଵିନୀ। ପତିଵ୍ରତା ମହାଭାଗା ଦ୍ରୌପଦୀ ପ୍ରତ୍ଯୁଵାଚ ତାମ୍
ଏଭଳି କହି, ସତ୍ୟଭାମା, ଯଶସ୍ବୀ ଓ ଭାଗ୍ୟଶାଳି, ଶାନ୍ତ ହେଲେ; ପତିନିଷ୍ଠା ଓ ମହାଭାଗ୍ୟବତୀ ଦ୍ରୌପଦୀ ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ଅସତ୍ସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ସମାଚରଂ ସତ୍ଯେ ମାମନୁପୃଚ୍ଛସି। ଅସଦାଚରିତେ ମାର୍ଗେ କଥଂ ସ୍ଯାଦନୁକୀର୍ତନମ୍
ତୁମେ ମୋତେ ସତ୍ୟ ବିଷୟରେ ପଚାରୁଛ, କିନ୍ତୁ ଅନାଚାରିଣୀ ମହିଳାମାନେ ଯେପରି ଆଚରଣ କରନ୍ତି, ସେପରି ଆଚରଣ କରୁଛ। ଅସତ୍ ଆଚରଣ ରେ କେମିତି ପ୍ରଶଂସା ହେବ?
ଅନୁପ୍ରଶ୍ନଃ ସଂଶଯୋ ଵା ନୈଷ ତ୍ଵଯ୍ଯୁପପଦ୍ଯତେ। କଥଂ ହ୍ଯୁପେତା ବୁଦ୍ଧ୍ଯା ତ୍ଵଂକୃଷ୍ଣସ୍ ମହିଷୀ ପ୍ରିଯା
ଏପରି ପଚାରା କିମ୍ବା ସନ୍ଦେହ ତୁମ ମନରେ କେବେ ଆସିପାରିବ ନାହିଁ। ହେ କୃଷ୍ଣଙ୍କର ପ୍ରିୟ ରାଣୀ, ତୁମେ ଯେଉଁଠି ବୁଦ୍ଧିମତୀ ଅଛ, ସେଠି ଏପରି ଚିନ୍ତା କିପରି ଆସିପାରିବ?
ଯଦୈଵ ଭର୍ତା ଜାନୀଯାନମନ୍ତ୍ରମୂଲପରାଂ ସ୍ତ୍ରିଯମ୍। ଉଦ୍ଵିଜେତ ତଦୈଵାସ୍ଯାଃ ସର୍ପାଦ୍ଵେଶ୍ମଗତାଦିଵ
ଯେତେବେଳେ ପତି ଜାଣିଯାଏ ଯେ ତାଙ୍କର ସ୍ତ୍ରୀ ଗୁପ୍ତ ମନ୍ତ୍ର ଉପରେ ଆସକ୍ତ, ସେତେବେଳେ ସେ ତାଙ୍କୁ ଗୃହକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଥିବା ସାପ ପରି ତୁରନ୍ତ ଦୂରେଇଯିବା ଉଚିତ।
ଉଦ୍ଵିଗ୍ନସ୍ଯ କୁତଃ ଶାନ୍ତିରଶାନ୍ତସ୍ଯ କୁତଃ ସୁଖମ୍। ନ ଜାତୁ ଵଶଗୋ ଭର୍ତା ସ୍ତ୍ରିଯାଃ ସ୍ଯାନ୍ମନ୍ତ୍ରକାରଣାତ୍
ଜେଉଁଠି ମନ ଅଶାନ୍ତ, ସେଠି କେଉଁଠି ଶାନ୍ତି? ଯେଉଁଠି ଅସ୍ଥିରତା, ସେଠି କେଉଁଠି ସୁଖ? ପତି କେବେ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କର ଆଧୀନ ହେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
କିମତ୍ରପ୍ରହିତାଶ୍ଚାପି ଗଦାଃ ପରମଦାରୁଣାଃ। ମୂଲପ୍ରଵାଦୈର୍ହି ଵିଷଂ ପ୍ରଯଚ୍ଛନ୍ତି ଜିଘାଂସଵଃ ବବ
ଏଠିକୁ କିଏ ଏମିତି ଭୟଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର ପଠାଇଛନ୍ତି? ମୃତ୍ୟୁ ଚାହୁଁଥିବା ଲୋକମାନେ ମୂଳ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ବିଷ ଦେଇ ହନନ କରନ୍ତି।
ଜିହ୍ଵଯା ଯାନି ପୁରୁଷସ୍ତ୍ଵଚା ଵାପ୍ଯୁପସେଵତେ। ତତ୍ର ଚୂର୍ଣାନି ଦତ୍ତାନି ହନ୍ଯୁଃ କ୍ଷିପ୍ରମସଂଶଯମ୍
ମଣିଷ ଯାହାକୁ ଜିହ୍ୱା କିମ୍ବା ଚର୍ମରେ ସ୍ପର୍ଶ କରେ, ସେଠାରେ ଯଦି କୌଣସି ଗୁଣ୍ଡ ଦିଆଯାଇଛି, ତେବେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଶୀଘ୍ର ହାନି ହେବ।
ଜଲୋଦରସମାଯୁକ୍ତାଃ ଶ୍ଵିତ୍ରିଣଃ ପଲିତାସ୍ତଥା। ଅପୁମାଂସଃ କୃତାଃ ସ୍ତ୍ରୀଭିର୍ଜଡାନ୍ଧଵଧିରାସ୍ତଥା
ନାରୀମାନେ ପୁରୁଷମାନଙ୍କୁ ଜଳୋଦର, କୁଷ୍ଠରୋଗ, ପକା କେଶ, ନପୁଂସକତା, ମୂଢ଼ତା, ଅନ୍ଧତା ଓ ବଧିରତା ଭୋଗାଇଛନ୍ତି।
ପାପାନୁଗାସ୍ତୁ ପାପାସ୍ତାଃ ପତୀନୁପସୃଜନ୍ତ୍ଯୁତ। ନ ଜାତୁ ଵିପ୍ରିଯଂ ଭର୍ତୁଃ ସ୍ତ୍ରିଯା କାର୍ଯଂ କଥଂଚନ
ଏହି ପାପିଷ୍ଠା ନାରୀମାନେ ଦୁଷ୍ଟ ଆଚରଣରେ ଲିପ୍ତ ହୋଇ, ପତିଙ୍କୁ ଖରାପ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ହୁଅନ୍ତି। ଜୀବନର କୌଣସି ସମୟରେ ଜଣେ ଜନାନୀ ପତିଙ୍କୁ ଅପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଵର୍ତାମ୍ଯହଂ ତୁ ଯାଂ ଵୃତ୍ତିଂ ପାଣ୍ଡଵେଷୁ ମହାତ୍ମସୁ। ତାଂ ସର୍ଵାଂ ଶୃଣୁ ମେ ସତ୍ଯାଂ ସତ୍ଯଭାମେ ଯଶସ୍ଵିନି
ସତ୍ୟଭାମେ, ପ୍ରଶଂସିତେ, ମୁଁ ପାଣ୍ଡବମାନେ ଯେଉଁ ଉତ୍ତମ ମନୁଷ୍ୟ, ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କିପରି ବ୍ୟବହାର କରେ, ସେ ସତ୍ୟ କଥା ତୁମେ ମୋ ପାଖରୁ ଶୁଣ।
ଅହଂକାରଂ ଵିହାଯାହଂ କାମକ୍ରୋଧୌ ଚ ସର୍ଵଦା। ସଦାରାନ୍ପାଣ୍ଡଵାନ୍ନିତ୍ଯଂ ପ୍ରଯତୋପଚରାମ୍ଯହମ୍
ମୁଁ ମନର ଅହଂକାର ଛାଡ଼ି, ଚାହାଣି ଓ କ୍ରୋଧକୁ ସବୁବେଳେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି, ପାଣ୍ଡବମାନେ ଓ ତାଙ୍କର ସ୍ତ୍ରୀମାନେଙ୍କୁ ସଦା ଆଦର ସହିତ ସେବା କରେ।
ପ୍ରଣଯଂ ପ୍ରତିସଂହୃତ୍ଯ ନିଧାଯାତ୍ମାନମାତ୍ମନି। ଶୁଶ୍ରୂଷୁର୍ନିରଭୀମାନା ପତୀନାଂ ଚିତ୍ତରକ୍ଷିଣୀ
ମୁଁ ମୋର ଭଲପାଇବାକୁ ଅନ୍ତରେ ରଖି, ନିଜକୁ ନିଜ ମନରେ ସ୍ଥିର କରି, ମୋ ପତିମାନେଙ୍କୁ ଅଭିମାନ ଛାଡ଼ି ସେବା କରେ, ତାଙ୍କର ମନକୁ ସୁରକ୍ଷିତ ରଖେ।
ଦୁର୍ଵ୍ଯାହୃତାଚ୍ଛଙ୍କମାନା ଦୁସ୍ଥିତାଦ୍ଦୁରଵେକ୍ଷିତାତ୍। ଦୁରାସିତାଦ୍ଦୁର୍ଵ୍ରଜିତାଦିଙ୍ଗିତାଧ୍ଯାସିତାଦପି
ମୁଁ କଠୋର କଥା, ଅସ୍ଥିର ବ୍ୟବହାର, ଅଉଚିତ୍ୟହୀନ ଦୃଷ୍ଟି, ଭଲ ନୁହେଁ ଭାବେ ବସିବା, ଭଲ ନୁହେଁ ଭାବେ ଚାଲିବା, ଏବଂ ଅଉଚିତ୍ୟହୀନ ଇଙ୍ଗিত ପ୍ରତି ସତର୍କ ରହେ।
ସୂର୍ଯଵୈଶ୍ଵାନରସମାନ୍ସୋମକଲ୍ପାନ୍ମହାରଥାନ୍। ସେଵେ ଚକ୍ଷୁର୍ହଣଃ ପାର୍ଥାନୁଗ୍ରଵୀର୍ଯପ୍ରତାପିନଃ
ମୁଁ ପାର୍ଥମାନେଙ୍କୁ ସେବା କରେଉଛି, ସେମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଅଗ୍ନି ପରି ପ୍ରଭାବଶାଳୀ, ସୋମ ପରି ଶିତଳ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତାଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟି କଠିନ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ପ୍ରଭାବ ଓ ପ୍ରତାପ ବହୁତ ଭୟଙ୍କର।
ଦେଵୋ ମନୁଷ୍ଯୋ ଗନ୍ଧର୍ଵୋ ଯୁଵା ଚାପି ସ୍ଵଲଂକୃତଃ। ଦ୍ରଵ୍ଯଵାନଭିରୂପୋ ଵା ନ ମେଽନ୍ଯଃ ପୁରୁଷୋ ମତଃ
ମୋ ପାଇଁ ଦେବତା, ମଣିଷ, ଗନ୍ଧର୍ବ କିମ୍ବା ଯୁବକ ଯେତେ ସୁନ୍ଦର, ଭଲ ଭାବରେ ଶୋଭିତ, ଧନୀ କିମ୍ବା ଆକର୍ଷକ ହେଉନାହିଁ, ମୋ ପତିମାନେ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ କୌଣସି ପୁରୁଷ ମୋ ଦୃଷ୍ଟିରେ ନାହିଁ।
ନ ଭୁକ୍ତଵତି ନ ସ୍ନାତେ ନାସଂଵିଷ୍ଟେ ଚ ଭର୍ତରି। ନ ସଂଵିଶାମି ନାଶ୍ନାମି ନ ସ୍ନାଯେ କର୍ମ କୁର୍ଵତୀ
ମୋ ପତି ଯଦି ଖାଇନାହାନ୍ତି, ସ୍ନାନ କରିନାହାନ୍ତି, କିମ୍ବା ବସିନାହାନ୍ତି, ତେବେ ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଶୋଇ ନାହିଁ, ଖାଏ ନାହିଁ, କିମ୍ବା ସ୍ନାନ କରେ ନାହିଁ, ଯେପରି ମୁଁ କାମ କରୁଥିଲି ମଧ୍ୟ।
କ୍ଷେତ୍ରାଦ୍ଵନାଦ୍ଵା ଗ୍ରାମାଦ୍ଵା ଭର୍ତାରଂ ଗୁହମାଗତମ୍। ଅଭ୍ଯୁତ୍ଥାଯାଭିନନ୍ଦାମି ଆସନେନୋଦକେନ ଚ
ମୋ ପତି କ୍ଷେତ୍ର, ଜଙ୍ଗଲ କିମ୍ବା ଗାଁଠାରୁ ଯେଉଁଠୁ ଫେରନ୍ତି, ମୁଁ ଉଠି ତାଙ୍କୁ ସ୍ୱାଗତ କରେଉଛି, ତାଙ୍କୁ ବସିବାକୁ ଏବଂ ପାଣି ଦେଇ ଆଦର କରେଉଛି।
ପ୍ରସନ୍ନଭାଣ୍ଡା ମୃଷ୍ଟାନ୍ନା କାଲେ ଭୋଜନଦାଯିନୀ। ସଂଯତା ଗୁପ୍ତଧାନ୍ଯା ଚ ସୁସଂମୃଷ୍ଟନିଵେଶନା
ମୁଁ ପାତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ସଫା ରଖେଁ, ସମୟରେ ଭଲ ରାନ୍ଧା ଖାଦ୍ୟ ଦେଉଛି, ନିଜକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରେଁ, ଧାନ୍ୟ ଭଣ୍ଡାରକୁ ଲୁଚାଇ ରଖେଁ, ଘରକୁ ସବୁବେଳେ ଭଲଭାବେ ପୋଖାଲି ରଖେଁ।
ଅତିରସ୍କୃତସଂଭାଷା ଦୁଃସ୍ତ୍ରିଯୋ ନାନୁସେଵତୀ। ଅନୁକୂଲଵତୀ ନିତ୍ଯଂ ଭଵାମ୍ଯନଲସା ସଦା
ଅପମାନଜନକ କଥା କହୁଥିବା କିମ୍ବା ଖରାପ ଆଚରଣ କରୁଥିବା ଜଣେ ମହିଳାଙ୍କ ସହିତ ମୁଁ ମିଶେନି, ସବୁବେଳେ ମୁଁ ଚେଷ୍ଟାଶୀଳ ଓ ସେମାନଙ୍କୁ ଖୁସି କରିବା ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରେଁ।
ଅନର୍ମ ଚାପି ହସିତଂ ଦ୍ଵାରି ସ୍ଥାନମଭୀକ୍ଷ୍ଣଶଃ। ଅଵସ୍କରେ ଚିରସ୍ଥାନଂ ନିଷ୍କୁଟେଷୁ ଚ ଵର୍ଜଯେ
ଅସମ୍ବିଧାନ ହସ, ବାହାର ଦ୍ୱାରରେ ବେସି ସମୟ ରହିବା, ଶୌଚାଳୟରେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ବିତାଇବା ଓ ଏକାନ୍ତ ସ୍ଥାନରେ ଅନବରତ ରହିବା — ଏହା ସବୁକୁ ଏଡ଼ିବା ଉଚିତ।
ଅତ୍ଯାଲାପମସନ୍ତୋଷଂ ପରଵ୍ଯାପାରସଂକଥାଃ'। ଅତିହାସାତିରୋଷୌ ଚ କ୍ରୋଧସ୍ଥାନଂ ଚ ଵର୍ଜଯେ
ଅତିକଥାବାର୍ତ୍ତା, ଅସନ୍ତୋଷ, ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ କଥାରେ ଚର୍ଚ୍ଚା, ଅତିରିକ୍ତ ହସ ଓ ରୋଷ, ଏବଂ କ୍ରୋଧ ଉତ୍ପନ୍ନ କରୁଥିବା ସ୍ଥାନ — ଏହା ସବୁକୁ ଏଡ଼ିବା ଉଚିତ।
ନିରତାଽହଂ ସଦା ସତ୍ଯେ ପାପାନାଂ ଚ ଵିଵର୍ଜନେ। ସର୍ଵଥା ଭର୍ତୁରହିତଂ ନ ମମେଷ୍ଟଂ କଥଂଚନ
ମୁଁ ସଦା ସତ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ଓ ପାପ କାମରୁ ଦୂରେଇ ରହେ। କେବେ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ସ୍ୱାମୀଠାରୁ ଦୂର ହେବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେନି।
ଯଦା ପ୍ରଵସତେ ଭର୍ତା କୁଟୁମ୍ବାର୍ଥେନ କେନଚିତ୍। ସୁମନୋଵର୍ଣକାପେତା ଭଵାମି ଵ୍ରତଚାରିଣୀ
ମୋର ସ୍ୱାମୀ କେବେ ଯଦି ପରିବାର କାମରେ ବାହାରେ ଯାଆନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ମୁଁ ସଦା ଖୁସି, ଶୁଦ୍ଧ ଚରିତ୍ର ଓ ବ୍ରତରେ ଅଟୁଟ ରହେ।