ପତତା ଶିରସା ତେନ ଦ୍ଵାରଂ ଷୋଡଶଯୋଜନମ୍। ପର୍ଵତାଭେନ ପିହିତଂ ତଦାଽଗମ୍ଯଂ ତତୋଽଭଵତ୍। ଉତ୍ତରାଃ କୁରଵସ୍ତେନ ଗଚ୍ଛନ୍ତ୍ଯଦ୍ଯ ଯଥାସୁମ୍
ମହିଷର ମୁଣ୍ଡ ପଡ଼ିବା ସହିତ, ପର୍ବତ ଦ୍ୱାରା ଅଟକାଯାଇଥିବା ଷୋଳ ଯୋଜନ ଚଉଡ଼ା ଏକ ଦ୍ୱାର ଅପରିଚଳିତ ହେଲା; ସେଠାରୁ ଉତ୍ତର କୁରୁମାନେ ଆଜିଯାଏଁ ସେଇପରି ଯାଉଛନ୍ତି।
କ୍ଷିପ୍ତାକ୍ଷିପ୍ତା ତୁ ସା ଶକ୍ତିର୍ହତ୍ଵା ଶତ୍ରୂନ୍ସହସ୍ରଶଃ। ସ୍କନ୍ଦହସ୍ତମନୁପ୍ରାପ୍ତା ଦୃଶ୍ଯତେ ଦେଵଦାନଵୈଃ
ସେଇ ଶକ୍ତି, ପୁନିପୁନି ଛାଡ଼ାଯାଇ, ହଜାର ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ମାରି, ପରେ ସ୍କନ୍ଦଙ୍କର ହାତକୁ ଫେରିଆସିଲା; ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ ଏହା ଦେଖିଲେ।
ପ୍ରାଯଃ ଶରୈର୍ଵିନିହତା ମହାସେନେନ ଧୀମତା। ଶେଷା ଦୈତ୍ଯଗଣା ଘୋରା ଭୀତାସ୍ତ୍ରସ୍ତା ଦୁରାସଦୈଃ। ସ୍କନ୍ଦପାରିଷଦୈର୍ହତ୍ଵା ଭକ୍ଷିତାଶ୍ଚ ସହସ୍ରଶଃ
ମହାସେନଙ୍କର ବୁଦ୍ଧିମାନ ତୀରରେ ଅଧିକାଂଶ ଭୟଙ୍କର ଓ ଅପ୍ରାପ୍ୟ ଦାନବ ସେନା ନଷ୍ଟ ହେଲା; ଅନ୍ୟମାନେ ସ୍କନ୍ଦଙ୍କର ସାଥୀମାନେ ମାରି ଓ ଖାଇଦେଲେ, ହଜାରେ ହଜାର ଦାନବ ନଷ୍ଟ ହେଲେ।
ଦନଵାନ୍ଭକ୍ଷଯନ୍ତସ୍ତେ ପ୍ରପିବନ୍ତଶ୍ଚ ଶୋଣିତମ୍। କ୍ଷଣାନ୍ନିର୍ଦାନଵଂ ସର୍ଵମକାର୍ଷୁର୍ଭୃଶହର୍ଷିତାଃ
ସେମାନେ ଦାନବମାନେଙ୍କୁ ଖାଇଲେ ଓ ତାଙ୍କର ରକ୍ତ ପିଲେ; କିଛି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କ୍ଷେତ୍ର ଦାନବଶୂନ୍ୟ ହେଇଗଲା, ସେମାନେ ବହୁତ ଖୁସି ହେଲେ।
ତମାଂସୀଵଯଥା ସୂର୍ଯୋ ଵୃକ୍ଷାନଗ୍ନିର୍ଘନାନ୍ଖଗଃ। ତଥାସ୍କନ୍ଦୋଽଜଯଚ୍ଛତ୍ରୂନ୍ସ୍ଵେନ ଵୀର୍ଯେଣ କୀର୍ତିମାନ୍
ଯେପରି ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅନ୍ଧାରକୁ ହଟାଏ, ଅଗ୍ନି ଗଛକୁ ଜଳାଏ, ପକ୍ଷୀ ମେଘକୁ ଉଡ଼ାଇଦେଏ, ସେପରି ସ୍କନ୍ଦ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ଶତ୍ରୁମାନେଙ୍କୁ ଜିତିଲେ।
ସଂପୂଜ୍ଯମାନସ୍ତ୍ରିଦଶୈରଭିଵାଦ୍ଯ ମହେଶ୍ଵରମ୍। ଶୁଶୁଭେ କୃତିକାପୁତ୍ରଃ ପ୍ରକୀରଣାଂଶୁରିଵାଂଶୁମାନ୍
ତିନି ଲୋକର ଦେବତାମାନେ ସ୍କନ୍ଦଙ୍କୁ ପୂଜିଲେ, ସେ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇଲେ; କୃତିକାର ପୁତ୍ର ଚନ୍ଦ୍ରମା ପରି ତେଜମୟ ଦେଖାଯାଉଥିଲେ।
ନଷ୍ଟଶତ୍ରୁର୍ଯଦା ସ୍କନ୍ଦଃ ପ୍ରଯାତସ୍ତୁ ମହେଶ୍ଵରମ୍। ତଦାଽବ୍ରଵୀନ୍ମହାସେନଂ ପରିଷ୍ଵଜ୍ଯ ପୁରଂଦରଃ
ସ୍କନ୍ଦ ଶତ୍ରୁମାନେ ନଷ୍ଟ କରି, ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯିବାବେଳେ, ପୁରନ୍ଦର ମହାସେନଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି କହିଲେ।
ବ୍ରହ୍ମଦତ୍ତଵରଃ ସ୍କନ୍ଦ ତ୍ଵଯାଽଯଂ ମହିଷୋ ହତଃ। `ହଜଯ୍ଯୋ ଯୁଧି ଦେଵାନାଂ ଦାନଵଃ ସ ମହାବଲଃ
ସ୍କନ୍ଦ, ଏହି ମହିଷଟି ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଇଥିଲା; ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦାନବ ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଜୟ୍ୟ ଥିଲା, ତୁମେ ତାକୁ ବଧ କରିଛ।
ଦେଵାସ୍ତୃଣସମା ଯସ୍ଯ ଵବୂଵୁର୍ଜଯତାଂଵର। ସୋଽଯଂ ତ୍ଵଯା ମହାବାହୋ ଶମିତୋ ଦେଵକଣ୍ଟକଃ
ଯାହା ପାଇଁ ଦେବତାମାନେ ତାଙ୍କର ବିଜୟ ଆଗରେ ଘାସ ଟୁକୁର ପରି ଲାଗୁଥିଲେ, ସେଇ ଦେବତାମାନେ ତୁମ ଦ୍ୱାରା ଏହି ବଡ଼ ଅପଦାରୁ ମୁକ୍ତ ହେଲେ।
ଶତଂ ମହିଷତୁଲ୍ଯାନାଂ ଦାନଵାନାଂ ତ୍ଵଯ ରଣେ। ନିହତଂଦେଵଶତ୍ରୂଣାଂ ଯୈର୍ଵଯଂ ପୂର୍ଵତାପିତାଃ
ମହିଷ ସମାନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏକଶଏ ଦାନବ ଦେବତାମାନେଙ୍କର ପୂର୍ବ ଶତ୍ରୁ, ତୁମେ ଯୁଦ୍ଧରେ ବଧ କରିଛ।
ତାଵକୈର୍ଭକ୍ଷିତାଶ୍ଚାନ୍ଯେ ଦାନଵାଃ ଶତସଙ୍ଘଶଃ। ଅଜେଯସ୍ତ୍ଵଂ ରଣେଽରୀଣାମୁମାପତିରିଵ ପ୍ରଭୁଃ
ତୁମ ଅନୁୟାୟୀମାନେ ଅନ୍ୟ ଦାନବମାନେଙ୍କୁ ଶତେ ଶତେ ଖାଇଦେଲେ; ରଣରେ ଶତ୍ରୁମାନେ ପାଇଁ ତୁମେ ଅଜୟ୍ୟ, ଉମାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ ପରି ପ୍ରଭୁ।
ଏତତ୍ତେ ପ୍ରଥମଂ ଦେଵ ଖ୍ଯାତଂ କର୍ମ ଭଵିଷ୍ଯତି। ତ୍ରିଷୁ ଲୋକେଷୁ କୀର୍ତିଶ୍ଚ ତଵାକ୍ଷଯ୍ଯା ଭଵିଷ୍ଯତି। ଵଶଗାଶ୍ଚ ଭଵିଷ୍ଯନତି ସୁରାସ୍ତଵ ମହାଭୁଜ
ହେ ଦେବ, ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ତୁମର ପ୍ରଥମ ପ୍ରସିଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟ ହେବ; ତୁମର କୀର୍ତ୍ତି ତିନି ଲୋକରେ ଅକ୍ଷୟ ରହିବ, ଓ ଦେବତାମାନେ ତୁମ ବଶରେ ରହିବେ, ହେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ।
ମହାସେନମେଵମୁକ୍ତ୍ଵା ନିଵୃତ୍ତଃ ସହ ଦୈଵତୈଃ। ଅନୁଜ୍ଞାତୋ ଭଗଵତା ତ୍ର୍ଯମ୍ବକେଣ ଶଚୀପତିଃ
ଶଚୀପତି ମହାସେନାକୁ ଏଭଳି କହି, ଦେବତାମାନେ ସହିତ ପଛକୁ ହଟିଗଲେ। ପବିତ୍ର ତ୍ରୟମ୍ବକଙ୍କର ଅନୁମତି ପାଇ ସେ ଯିବାକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଗତୋ ଭଦ୍ରଵଟଂରୁଦ୍ରୋ ନିଵୃତ୍ତାଶ୍ଚ ଦିଵୌକସଃ। ଉକ୍ତାଶ୍ଚ ଦେଵା ରୁଦ୍ରେଣ ସ୍କନ୍ଦଂ ପଶ୍ଯତ ମାମିଵ
ରୁଦ୍ର ଭଦ୍ରବଟକୁ ଗଲେ, ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟ ଫେରିଗଲେ। ରୁଦ୍ର ଦେବମାନେଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ମୋତେ ଯେପରି ଦେଖ, ସେପରି ସ୍କନ୍ଦଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଦେଖ।'
ସ ହତ୍ଵା ଦାନଵଗଣାନ୍ପୂଜ୍ଯମାନୋ ମହର୍ଷିଭିଃ। ଏକାହ୍ନୈଵାଜଯତ୍ସର୍ଵଂ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯଂ ଵହ୍ନିନନ୍ଦନଃ
ଅଗ୍ନିପୁତ୍ର ସ୍କନ୍ଦ ଦାନବମାନଙ୍କ ଦଳକୁ ବଧ କରି, ମହାର୍ଷିମାନେଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ହେଲେ। ଏକ ଦିନରେ ସେ ସମସ୍ତ ତିନି ଲୋକକୁ ଜିତିଲେ।
ସ୍କନ୍ଦସ୍ ଯ ଇଦଂ ଵିପ୍ରଃ ପଠେଜ୍ଜନ୍ମ ସମାହିତଃ। `ଶୃଣୁଯାଦ୍ବ୍ରାହ୍ମଣେଭ୍ଯୋ ଯଃ ଶ୍ରାଵଯେଦ୍ଵାଵିଚେତନମ୍
ଯେ କୌଣସି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏହି ସ୍କନ୍ଦଙ୍କ ଜନ୍ମକଥା ଧ୍ୟାନପୂର୍ବକ ପଢ଼େ, କିମ୍ବା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କଠାରୁ ଶୁଣେ, କିମ୍ବା ଅବିବେକୀ ଲୋକମାନେଙ୍କୁ ଶୁଣାଏ—
ଧନମାଯୁର୍ଯଶୋ ଦୀପ୍ତିଂ ପୁତ୍ରାଞ୍ଶତ୍ରୁଜଯଂତଥା'। ସପୁଷ୍ଟିମିହସଂପ୍ରାପ୍ଯ ସ୍କନ୍ଦସାଲୋକ୍ଯମାପ୍ନୁଯାତ୍
ସେ ଏଠାରେ ଧନ, ଆୟୁଷ୍ୟ, କୀର୍ତ୍ତି, ତେଜ, ପୁଅ, ଶତ୍ରୁ ଉପରେ ଜୟ ଓ ସମୃଦ୍ଧି ପାଏ, ଏବଂ ସ୍କନ୍ଦଙ୍କ ଦର୍ଶନ ଲାଭ କରେ।
ଭଗଵଞ୍ଶ୍ରୋତୁମିଚ୍ଛାମି ନାମାନି ଚ ମହାତ୍ମନଃ। ତରିଷୁ ଲୋକେଷୁ ଯାନ୍ଯସ୍ଯ ଵିଖ୍ଯାତାନି ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମ
ହେ ପୂଜ୍ୟ, ମୁଁ ଏହି ମହାତ୍ମାଙ୍କ ଯେଉଁ ନାମଗୁଡ଼ିକ ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ସେଗୁଡ଼ିକ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହେଁ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତଃ ପାଣ୍ଡଵେଯେନ ମହାତ୍ମା ଋଷିସନ୍ନିଧୌ। ଉଵାଚ ଭଗଵାଂସ୍ତତ୍ର ମାର୍କଣ୍ଡେଯୋ ମହାତପାଃ
ପାଣ୍ଡବବଂଶୀଙ୍କ ଏହି ପ୍ରଶ୍ନରେ, ମହାର୍ଷିଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ, ମହାପୁଣ୍ୟଶାଳୀ ମାର୍କଣ୍ଡେୟ ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ଆଗେଯଶ୍ଚୈଵ ସ୍କନଦଶ୍ଚ ଦୀପ୍ତକୀର୍ତିରନାମଯଃ। ମଯୂରକେତୁର୍ଧର୍ମାତ୍ମା ଭୂତେଶୋ ମହିଷାର୍ଦନଃ
ଆଗେୟ, ସ୍କନ୍ଦ, ତେଜସ୍ବୀ, ନିରୋଗ, ମୟୂରଧ୍ୱଜ, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ, ଭୂତମାନଙ୍କ ନାଥ, ମହିଷାସୁରଙ୍କ ବଧକ—
କାମଜିତ୍କାମଦଃ କାନ୍ତଃ ସତ୍ଯଵାଗ୍ଭୁଵନେଶ୍ଵରଃ। ଶିଶୁଃ ଶୀଘ୍ରଃ ଶୁଚିଶ୍ଚଣ୍ଡୋ ଦୀପ୍ତଵର୍ଣଃ ଶୁଭାନନଃ
କାମଜିତ, କାମଦ, ପ୍ରିୟ, ସତ୍ୟବାଦୀ, ଜଗତ୍ନାଥ, ଶିଶୁ, ତ୍ୱରିତ, ପବିତ୍ର, ଚଣ୍ଡ, ତେଜସ୍ବୀ ରୂପ, ଶୁଭ ମୁହଁ—
ଅମୋଘସ୍ତ୍ଵନଘୋ ରୌଦ୍ରଃ ପ୍ରିଯଶ୍ଚନ୍ଦ୍ରାନନସ୍ତଥା। ଦୀପ୍ତଶକ୍ତିଃ ପ୍ରଶାନ୍ତାତ୍ମା ନଦ୍ରକୁକ୍କୁଟମୋହନଃ
ଅମୋଘ, ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ, ରୌଦ୍ର, ପ୍ରିୟ, ଚନ୍ଦ୍ରମୁଖୀ, ତେଜସ୍ବୀ ଶକ୍ତିଧାରୀ, ଶାନ୍ତ ଚିତ୍ତ, ମୟୂର ଓ କୁକୁଡ଼ିଙ୍କୁ ଆକର୍ଷଣ କରୁଥିବା—
ଷଷ୍ଠୀପ୍ରିଯଶ୍ଚ ଧର୍ମାତ୍ମା ପଵିତ୍ରୋ ମାତୃଵତ୍ସଲଃ। କନ୍ଯାଭର୍ତା ଵିଭକ୍ତଶ୍ଚ ସ୍ଵାହେଯୋ ରେଵତୀସୁତଃ
ଷଷ୍ଠୀଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ, ପବିତ୍ର, ମାଆମାନେ ପାଇଁ ସ୍ନେହଶୀଳ, କନ୍ୟାର ଭର୍ତ୍ତା, ବିଭକ୍ତ, ହବିଯୋଗ୍ୟ, ରେବତୀଙ୍କ ପୁଅ—
ପ୍ରଭୁର୍ନେତା ଵିଶାଖଶ୍ଚ ନୈଗମେଯଃ ସୁଦୁଶ୍ଚରଃ। ସୁଵ୍ରତୋ ଲଲିତଶ୍ଚୈଵବାଲକ୍ରୀଡନକପ୍ରିଯଃ
ପ୍ରଭୁ, ନେତା, ବିଶାଖ, ନୈଗମେୟ, ଦୁର୍ଲଭ, ସୁବ୍ରତ, ଆକର୍ଷକ, ବାଳକଙ୍କ ଖେଳନାକୁ ପ୍ରିୟ—
ଖଚାରୀ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଚ ଶୂରଃ ଶରଵଣୋଦ୍ଭଵଃ। ଵିଶ୍ଵାମିତ୍ରପ୍ରିଯଶ୍ଚୈଵ ଦେଵସେନାପ୍ରିଯସ୍ତଥା। ଵାସୁଦେଵପ୍ରିଯଶ୍ଚୈଵ ପ୍ରିଯଃ ପ୍ରିଯକୃଦେଵ ତୁ
ଆକାଶଚାରୀ, ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ, ବୀର, ଶରବଣରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିବା, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ଦେବସେନାଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ବାସୁଦେବଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ଏବଂ ପ୍ରିୟ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ପ୍ରିୟ ମନେ କରୁଥିବା—
ନାମାନ୍ଯେତାନି ଦିଵ୍ଯାନି କାର୍ତିକେଯସ୍ଯ ଯଃ ପଠେତ୍। ସ୍ଵର୍ଗଂ କୀର୍ତିଂ ଧନଂ ଚୈଵ ସ ଲଭେନ୍ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ଯେଉଁଠି କାର୍ତ୍ତିକେୟଙ୍କ ଏହି ଦିବ୍ୟ ନାମଗୁଡ଼ିକ ପଢ଼ାଯାଏ, ସେଠାରେ ସ୍ୱର୍ଗ, କୀର୍ତ୍ତି ଓ ଧନ ନିଶ୍ଚିତ ମିଳେ।
ସ୍ତୋଷ୍ଯାମି ଦେଵୈର୍ଋଷିଭିଶ୍ଚ ଜୁଷ୍ଟଂ ଶକ୍ତ୍ଯା ଗୁହଂନାମଭିରପ୍ରମେଯମ୍। ଷଡାନନଂ ଶକ୍ତିଧରଂ ସୁଵୀରଂ ନିବୋଧ ଚୈତାନି କୁରୁପ୍ରଵୀର
ମୁଁ ଦେବମାନେ ଓ ଋଷିମାନେଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ, ଅପରିମିତ, ଛଅମୁହଁ, ଶକ୍ତିଧାରୀ, ବଳବାନ୍ ଗୁହାଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ନାମରେ ସ୍ତୁତି କରିବି। ଏହିଗୁଡ଼ିକୁ ଶୁଣ, ହେ କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ବ୍ରହ୍ମଣ୍ଯୋ ଵୈ ବ୍ରହମଜୋ ବ୍ରହ୍ମଵିଚ୍ଚ ବ୍ରହ୍ମେଶଯୋ ବ୍ରହ୍ମଵତାଂଵରିଷ୍ଠଃ। ବ୍ରହ୍ମପ୍ରିଯୋ ବ୍ରାହ୍ମଣସର୍ଵମନ୍ତ୍ରୀ ତ୍ଵଂ ବ୍ରହ୍ମଣାଂ ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂଚ ନେତା
ତୁମେ ବ୍ରହ୍ମପ୍ରିୟ, ବ୍ରହ୍ମରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞ, ବ୍ରହ୍ମଙ୍କ ନାଥ, ବ୍ରହ୍ମବତ୍ତମ, ବ୍ରହ୍ମଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପରାମର୍ଶଦାତା, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କ ନେତା।
ସ୍ଵାହା ସ୍ଵଧା ତ୍ଵଂପରମଂ ପଵିତ୍ରଂ ମନ୍ତ୍ରସ୍ତୁତସ୍ତ୍ଵଂପ୍ରଥିତଃ ଷଡର୍ଚିଃ। ସଂଵତ୍ସରସ୍ତ୍ଵମୃତଵଶ୍ଚ ଷଡ୍ଵୈ ମାସାର୍ଧମାସାଶ୍ଚଦିନଂ ଦିଶଶ୍ଚ
ତୁମେ ସ୍ୱାହା, ସ୍ୱଧା, ସର୍ବୋତ୍ତମ ପବିତ୍ର, ମନ୍ତ୍ରରେ ସ୍ତୁତ, ଛଅ ରଶିମାନ୍ୟ, ବର୍ଷ, ଛଅ ଋତୁ, ମାସ, ଅର୍ଧମାସ, ଦିନ ଓ ଦିଗ୍ବଳୟ।
ତ୍ଵଂପୁଷ୍କରାକ୍ଷସ୍ତ୍ଵରଵିନ୍ଦଵକ୍ରଃ ସହସ୍ରଚକ୍ଷୋସି ସହସ୍ରବାହୁଃ। ତ୍ଵଂ ଲୋକପାଲଃ ପରମଂ ହଵିଶ୍ଚ ତ୍ଵଂ ଭାଵନଃ ସର୍ଵସୁରାସୁରାଣାମ୍
ତୁମେ ପଦ୍ମନୟନ, ପଦ୍ମମୁଖ, ହଜାର ଚକ୍ଷୁ, ହଜାର ବାହୁ, ଲୋକପାଳ, ସର୍ବୋତ୍ତମ ହବି, ସମସ୍ତ ଦେବ ଓ ଦାନବମାନେଙ୍କ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା।