ଭଵସ୍ଵେନ୍ଦ୍ରୋ ମହାବାହୋ ସର୍ଵେଷାଂ ନଃ ସୁଖାଵହଃ। ଅଭିଷିଚ୍ଯସ୍ଵ ଚୈଵାଦ୍ଯ ପ୍ରାପ୍ତରୂପୋଽସି ସତ୍ତମ
ତୁମେ ଇନ୍ଦ୍ର ହେଉ, ମହାବାହୁ, ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସୁଖ ଦିଅ; ଆଜି ଅଭିଷେକ କର, କାରଣ ତୁମେ ଏହା ପାଇଁ ସତ୍ୟରେ ଯୋଗ୍ୟ।
ଶାଧି ତ୍ଵମେଵ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯମଵ୍ଯାଗ୍ରେ ନିଜଯେ ରତଃ। ଅହଂ ତେ କିଂକରଃ ଶକ୍ର ନ ମମେନ୍ଦ୍ରତ୍ଵମୀପ୍ସିତମ୍
ତୁମେ ନିଜେ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଭାବେ ତିନି ଲୋକରେ ଶାସନ କର, ଜିତିବାରେ ଏକାଗ୍ର ରୁହ; ମୁଁ ତୁମର ଦାସ, ଶକ୍ର, ମୋତେ ଇନ୍ଦ୍ର ହେବାର ଇଚ୍ଛା ନାହିଁ।
ବଲଂତଵାଦ୍ଭୁତଂ ଵୀର ତ୍ଵଂ ଦେଵାନାମରୀଞ୍ଜହି। ଅଵଜ୍ଞାସ୍ଯନ୍ତି ମାଂ ଲୋକା ଵୀର୍ଯଣ ତଵ ଵିସ୍ମିତାଃ
ତୁମର ଶକ୍ତି ଅଦ୍ଭୁତ, ବୀର; ତୁମେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ହରାଅ; ତୁମର ପ୍ରଭାବରେ ସମସ୍ତ ଲୋକ ମୁଁକୁ ଅବହେଳା କରିଦେବେ।
ଇନ୍ଦ୍ରତ୍ଵେ ତୁ ସ୍ଥିତଂ ଵୀର ବଲହୀନଂ ପରାଜିତମ୍। `ତ୍ଵତ୍ତେଜସାଽଵମଂସ୍ଯନ୍ତି ଲୋକା ମାଂ ସୁରସତ୍ତମ
ଯଦି ଏକ ଅଶକ୍ତିଶାଳୀ, ପରାଜିତ ବ୍ୟକ୍ତି ଇନ୍ଦ୍ର ପଦବୀରେ ରହିଥାଏ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମର ତେଜରେ ସମସ୍ତ ଲୋକ ମୋତେ ଅବମାନ କରିବେ।
ଆଵଯୋଶ୍ଚ ମିଥୋ ଭେଦେ ପ୍ରଯତିଷ୍ଯନ୍ତ୍ଯତନ୍ଦ୍ରିତାଃ। ଭେଦିତେ ଚ ତ୍ଵଯି ଵିଭୋ ଲୋକୋ ଦ୍ଵୈଧମୁପେଷ୍ଯତି
ଆମ ଦୁଇଁଜଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯଦି ମତଭେଦ ହୁଏ, ଅନ୍ୟମାନେ ଭିନ୍ନତା ଆଣିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବେ; ଏବଂ ତୁମେ ଭିନ୍ନ ହେଲେ, ସମସ୍ତ ଲୋକ ଦ୍ୱିତୀୟତାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବ।
ଦ୍ଵିଧାଭୂତେଷୁ ଲୋକେଷୁ ନିଶ୍ଚିତେଷ୍ଵାଵଯୋସ୍ତଥା। ଵିଗ୍ରହଃ ସଂପ୍ରଵର୍ତେତ ଭୂତଭେଦାନ୍ମହାବଲ
ଲୋକମାନେ ଦୁଇ ଭାଗରେ ଭାଗିଯିବାବେଳେ ଏବଂ ଆମ ଦୁଇଁଜଣଙ୍କ ଅବସ୍ଥା ଏଭଳି ହେଲେ, ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସମସ୍ତ ଭୂତମାନଙ୍କ ଭିନ୍ନତାରୁ ବିରୋଧ ଆରମ୍ଭ ହେବ।
ତତ୍ର ତ୍ଵଂ ମାଂ ରଣେ ତାତ ଯଥାଶ୍ରଦ୍ଧଂ ଵିଜେଷ୍ଯସି। ତସ୍ମାଦିନ୍ଦ୍ରୋ ଭଵାନେଵ ଭଵିତା ମା ଵିଚାରଯ
ତେଣୁ, ପ୍ରିୟ, ସେଠାରେ ଯେପରି ଚାହଁ, ଯୁଦ୍ଧରେ ମୋତେ ହରାଇଦେବ; ତେଣୁ ତୁମେ ଏକାକି ଇନ୍ଦ୍ର ହେଉ, ଅନ୍ୟ କିଛି ଭାବିବାକୁ ଦରକାର ନାହିଁ।
ତ୍ଵମେଵ ରାଜା ଭଦ୍ରଂ ତେ ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯସ୍ଯ ମମୈଵ ଚ। କରୋମି କିଂ ଚ ତେଶକ୍ର ଶାସନାତ୍ତଦ୍ବ୍ରଵୀହି ମେ
ତୁମେ ଏକାକି ରାଜା, ତୁମର ମଙ୍ଗଳ ହେଉ, ତିନି ଲୋକ ଓ ମୋର ମଧ୍ୟରେ; ଶକ୍ର, ତୁମେ ଯାହା ଆଦେଶ କରିବ, ସେଇ କାମ ମୋତେ କହ।
ଅହମିନ୍ଦ୍ରୋ ଭଵିଷ୍ଯାମି ତଵ ଵାକ୍ଯାନ୍ମହାବଲ। ଯଦି ସତ୍ଯମିଦଂ ଵାକ୍ଯଂ ନିଶ୍ଚଯାଦ୍ଭାଷିତଂ ତ୍ଵଯା
ମୁଁ ତୁମର କଥା ଅନୁଯାୟୀ ଇନ୍ଦ୍ର ହେବି, ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଯଦି ଏହି କଥା ତୁମେ ଦୃଢ଼ ସଙ୍କଳ୍ପରେ ସତ୍ୟ କହିଛ।
ଯଦି ଵା ଶାସନଂ ସ୍କନ୍ଦ କର୍ତୁମିଚ୍ଛସି ମେ ଶୃଣୁ। ଅଭିଷିଚ୍ଯସ୍ଵ ଦେଵାନାଂ ସୈନାପତ୍ଯେ ମହାବଲ
କିମ୍ବା, ଯଦି ତୁମେ, ସ୍କନ୍ଦ, ମୋ ଆଦେଶ ପାଳନ କରିବାକୁ ଚାହଁ, ଶୁଣ; ଦେବତାମାନଙ୍କ ସେନାପତି ଭାବେ ଅଭିଷେକ ହେଉ, ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ।
ଦାନଵାନାଂ ଵିନାଶାଯ ଦେଵାନାମର୍ଥସିଦ୍ଧଯେ। ଗୋବ୍ରାହ୍ମଣହିତାର୍ଥାଯ ସୈନାପତ୍ଯେଽଭିଷିଞ୍ଚ ମାମ୍
ଦାନବମାନଙ୍କ ନଶ୍ଟ କରିବାକୁ, ଦେବତାମାନଙ୍କ କାମ ସାଧନ କରିବାକୁ, ଗୋଓ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ, ମୋତେ ସେନାପତି ଭାବେ ଅଭିଷେକ କର।
ସୋଽଭିଷିକ୍ତୋ ମଘଵତା ସର୍ଵୈର୍ଦେଵଗଣୈଃ ସହ। ଅତୀଵ ଶୁଶୁଭେ ତତ୍ର ପୂଜ୍ଯମାନୋ ମହର୍ଷିଭିଃ
ଏହିପରି ମଘବାନଙ୍କ ଓ ସମସ୍ତ ଦେବଗଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅଭିଷିକ୍ତ ହୋଇ, ସେଠାରେ ସେ ବହୁତ ଦୀପ୍ତିମାନ ଲାଗିଲେ, ମହାର୍ଷିମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ ହେଲେ।
ତତ୍ର ତତ୍କାଞ୍ଚନଂ ଛତ୍ରଂ ଧ୍ରିଯମାଣଂ ଵ୍ଯରୋଚତ। ତଥୈଵ ସୁସମିଦ୍ଧସ୍ଯ ପାଵକସ୍ଯାତ୍ମମଣ୍ଡଲମ୍
ସେଠାରେ ତାଙ୍କ ଉପରେ ଧରାଯାଇଥିବା ସୁନାର ଛତା ବହୁତ ଦୀପ୍ତିମାନ ଲାଗୁଥିଲା; ଏହିପରି ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନିର ଆତ୍ମା ମଣ୍ଡଳ ମଧ୍ୟ ଦୀପ୍ତି ଦେଉଥିଲା।
ଵିଶ୍ଵକର୍ମକୃତା ଚାସ୍ଯ ଦିଵ୍ଯା ମାଲା ହିରଣ୍ମଯୀ। ଆବଦ୍ଧା ତ୍ରିପୁରଘ୍ନେନ ସ୍ଵଯମେଵ ଯଶସ୍ଵିନା
ବିଶ୍ୱକର୍ମାଙ୍କ ତିଆରି କରା ଦିବ୍ୟ ସୁନାର ମାଳା, ତ୍ରିପୁର ନାଶକ ତାଙ୍କୁ ନିଜେ ହାତରେ ପିନ୍ଧାଇଦେଲେ।
ଆଗମ୍ଯ ମନୁଜଵ୍ଯାଘ୍ର ସହ ଦେଵ୍ଯା ପରଂତପ। ଅର୍ଚଯାମାସ ସୁପ୍ରୀତୋ ଭଗଵାନ୍ଗୋଵୃଷଧ୍ଵଜଃ
ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବୀର, ସେ ତାଙ୍କର ରାଣୀ ସହିତ ଆସି, ଶିବଙ୍କୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଖୁସିରେ ପୂଜା କଲେ।
ରୁଦ୍ରମଗ୍ନିଂ ଦ୍ଵିଜାଃ ପ୍ରାହୂ ରୁଦ୍ରସୂନୁସ୍ତତସ୍ତୁ ସଃ। `କୀର୍ତ୍ଯତେ ସୁମହାତେଜାଃ କୁମାରୋଽଦ୍ଭୁତଦର୍ଶନଃ
ଦ୍ୱିଜମାନେ ରୁଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ଡାକିଲେ; ତାପରେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ପୁଅ, ଅତି ତେଜସ୍ୱୀ ଓ ଅଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଦେଖାଯାଉଥିବା, ଯାହାକୁ କୁମାର କୁହାଯାଏ।
ରୁଦ୍ରେଣ ଶୁକ୍ରମୁତ୍ସୃଷ୍ଟଂ ତଚ୍ଛ୍ଵେତଃ ପର୍ଵତୋଽଭଵତ୍। ପାଵକସ୍ଯେନଦ୍ରିଯଂ ଶ୍ଵେତେ କୃତ୍ତିକାଭିଃ କୃତଂ ନଗେ
ରୁଦ୍ରଙ୍କ ତରଫରୁ ଛାଡ଼ାଯାଇଥିବା ବୀଜ ଧଳା ପାହାଡ଼ ହେଲା; ଏହି ଧଳା ପାହାଡ଼ ଉପରେ ଅଗ୍ନିଦେବଙ୍କ ନିବାସ କୃତ୍ତିକାମାନେ ତିଆରି କଲେ।
ପୂଜ୍ଯମାନଂ ତୁ ରୁଦ୍ରେଣ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ସର୍ଵେଦିଵୌକସଃ। ରୁଦ୍ରସୂନୁଂ ତତଃ ପ୍ରାହୁର୍ଗୁହଂ ଗୁଣଵତାଂଵରମ୍
ରୁଦ୍ରଙ୍କୁ ପୂଜା କରାଯାଉଥିବା ଦେଖି ସମସ୍ତ ସ୍ୱର୍ଗବାସୀ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ପୁଅଙ୍କୁ 'ଗୁହ' ବୋଲି କହିଲେ, ଯିଏ ଗୁଣବାନମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ।
ଅନୁପ୍ରଵିଶ୍ଯ ରୁଦ୍ରେଣ ଵହ୍ନିଂ ଜାତୋ ହ୍ଯଯଂ ଶିଶୁଃ। ତତ୍ର ଜାତସ୍ତତଃ ସ୍କନ୍ଦୋ ରୁଦ୍ରସୂନୁସ୍ତତୋଽଭଵତ୍
ରୁଦ୍ର ଅଗ୍ନିରେ ପ୍ରବେଶ କରିବା ସହିତ, ଏହି ଶିଶୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ; ସେଠି ହେଉଛନ୍ତି ସ୍କନ୍ଦ, ଏଭଳି ରୁଦ୍ରଙ୍କ ପୁଅ ହେଲେ।
ରୁଦ୍ରସ୍ଯ ଵହ୍ନେଃ ସ୍ଵାହାଯାଃ ଷଣ୍ଣାଂ ସ୍ତ୍ରୀଣାଂ ଚ ତେଜସା। ଜାତଃ ସ୍କନ୍ଦଃ ସୁରଶ୍ରେଷ୍ଠୋ ରୁଦ୍ରସୂନୁସ୍ତତୋଽଭଵତ୍
ରୁଦ୍ର, ଅଗ୍ନି, ସ୍ୱାହା ଓ ଛଅ ଜଣୀ ଜନନୀଙ୍କ ତେଜରୁ ସ୍କନ୍ଦଙ୍କ ଜନ୍ମ ହେଲା, ସେ ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଓ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ପୁଅ ହେଲେ।
ଅରଜେ ଵାସସୀ ରକ୍ତେ ଵସାନଃ ପାଵକାତ୍ମଜଃ। ଭାତି ଦୀପ୍ତଵପୁଃ ଶ୍ରମାନ୍ରକ୍ତାଭ୍ରାଭ୍ଯାମିଵାଂଶୁମାନ୍
ଧଳା ଓ ଲାଲ୍ ରଙ୍ଗର ପୋଶାକ ପିନ୍ଧି, ଅଗ୍ନିର ପୁଅ ତେଜମୟ ଦେହରେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ହେଉଛନ୍ତି, ଯେପରି ସୂର୍ଯ୍ୟ ଲାଲ୍ ମେଘରେ ରଙ୍ଗିତ କିରଣରେ ଚମକେ।
କୁକ୍କୁଟଶ୍ଚାଗ୍ନିନା ଦତ୍ତସ୍ତସ୍ କେତୁରଲଂକୃତଃ। ରଥେ ସମୁଚ୍ଛିତୋ ଭାତି କାଲାଗ୍ନିରଵ ଲୋହିତଃ
ଅଗ୍ନି ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା କୁକୁଡ଼ି ତାଙ୍କର ଚିହ୍ନ ହେବା ସହ, ରଥରେ ଶୋଭା ପାଉଛି; ସେ କଳା ଅଗ୍ନି ପରି ତୀବ୍ର ଓ ଲାଲ୍ ରଙ୍ଗରେ ଚମକୁଛନ୍ତି।
ଯା ଚେଷ୍ଟା ସର୍ଵଭୂତାନାଂ ପ୍ରଭା ଶକ୍ତିର୍ବଲଂ ତଥା। ଅଗ୍ରତସ୍ତସ୍ଯ ସା ଶକ୍ତିର୍ଦେଵାନାଂ ଜଯଵର୍ଧନୀ
ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀର ଚଳାଚଳ, ତେଜ, ଶକ୍ତି ଓ ବଳ ଯେତେ ଅଛି, ସେହି ଶକ୍ତି ତାଙ୍କ ପାଖରେ ସବୁଠାରୁ ଆଗରେ ରହି, ଦେବମାନଙ୍କ ଜୟକୁ ବଢ଼ାଏ।
ଵିଵେଶ କଵଚଂ ଚାସ୍ଯ ଶରୀରଂ ସହଜଂ ତଥା। ଯୁଧ୍ଯମାନସ୍ଯ ଦେଵସ୍ଯ ପ୍ରାଦୁର୍ଭଵତି ତତ୍ସଦା
ତାଙ୍କର କବଚ ଓ ଜନ୍ମସିଦ୍ଧ ଦେହ ତାଙ୍କ ଭିତରେ ବିଲିନ ହୋଇଯାଏ; ଦେବତା ଯେତେବେଳେ ଯୁଦ୍ଧ କରନ୍ତି, ଏହି ସବୁ ସଦା ପ୍ରକଟ ହୁଏ।
ଶକ୍ତିର୍ଧର୍ମୋ ବଲଂ ତେଜଃ କାନ୍ତତ୍ଵଂ ସତ୍ଯମୁନ୍ନତିଃ। ବ୍ରହ୍ମଣ୍ଯତ୍ଵମସଂମୋହୋ ଭକ୍ତାନାଂ ପରିରକ୍ଷଣମ୍
ଶକ୍ତି, ଧର୍ମ, ବଳ, ତେଜ, ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ, ସତ୍ୟ, ଉନ୍ନତି, ବ୍ରହ୍ମପ୍ରେମ, ସ୍ପଷ୍ଟତା ଓ ଭକ୍ତମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା—
ନିକୃନ୍ତନଂ ଚ ଶତ୍ରୂଣାଂ ଲୋକାନାଂ ଚାଭିରକ୍ଷଣମ୍। ସ୍କନ୍ଦେନ ସହ ଜାତାନି ସର୍ଵାଣ୍ଯେଵ ଜନାଧିପ
ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ସଂହାର ଓ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବା—ଏ ସବୁ ଜନାଧିପତି, ସ୍କନ୍ଦଙ୍କ ସହ ଏକାସାଥିରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା।
ଏଵଂ ଦେଵଗଣୈଃ ସର୍ଵୈଃ ସୋଽଭିଷିକ୍ତଃ ସ୍ଵଲଂକୃତଃ। ବଭୌ ପ୍ରତୀତଃ ସୁମନାଃ ପରିପୂର୍ଣେନ୍ଦୁଦର୍ଶନଃ
ଏଭଳି, ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ ତାଙ୍କୁ ଅଭିଷେକ ଓ ଶୋଭାଯୁକ୍ତ କରି, ସେ ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସୀ ଓ ଖୁସିରେ, ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ।
ଇଷ୍ଟୈଃ ସ୍ଵାଧ୍ଯାଯଘୋଷୈଶ୍ଚ ଦେଵତୂର୍ଯଵରୈରପି। ଦେଵଗନ୍ଧର୍ଵଗୀତୈଶ୍ଚ ସର୍ଵୈରପ୍ସରସାଂ ଗଣୈଃ
ଅଭିଲଷିତ ବେଦପାଠ, ଦେବତାଙ୍କ ତୁରୀ, ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କ ଗୀତ ଓ ସମସ୍ତ ଅପ୍ସରାମାନଙ୍କ ଗାନରେ,
ଏତୈଶ୍ଚାନ୍ଯୈଶ୍ଚ ବହୁଭିସ୍ତୁଷ୍ଟୈର୍ହୃଷ୍ଟୈଃ ସ୍ଵଲଂକୃତଃ। [ସୁସଂଵୃତଃ ପିଶାଚାନାଂ ଗଣୈର୍ଦେଵଗଣୈସ୍ତଥା।] କ୍ରୀଡନ୍ଭାତି ତଦା ଦେଵୈରଭିଷିକ୍ତଶ୍ଚ ପାଵକିଃ
ଏହା ସହ ଅନେକ ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ଖୁସି ଓ ଶୋଭାରେ, ପିଶାଚ ଓ ଦେବମାନଙ୍କ ଦଳରେ ଘେରାଯାଇ, ଦେବମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅଭିଷିକ୍ତ ହୋଇ, ଅଗ୍ନିପୁତ୍ର ଖେଳି ଓ ଚମକୁଥିଲେ।
ଅଭିଷିକ୍ତଂ ମହାସେନମପଶ୍ଯନ୍ତ ଦିଵୌକସଃ। ଵିନିହତ୍ଯ ତମଃ ସୂର୍ଯଂ ଯଥୈଵାଭ୍ଯୁଦିତଂ ତଥା
ସ୍ୱର୍ଗବାସୀମାନେ ମହାସେନଙ୍କୁ ଅଭିଷିକ୍ତ ଦେଖିଲେ, ଯେପରି ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅନ୍ଧକାରକୁ ହଟାଇ ଉଦୟ ହୁଏ।