ଶଶାଦସ୍ଯ ତୁ ଦାଯାଦ କକୁତ୍ସ୍ଥୋ ନାମ ଵୀର୍ଯଵାନ୍। ଅନେନାଶ୍ଚାପି କାକୁତ୍ସ୍ଥଃ ପୃଥୁଶ୍ଚାନେନସଃ ସୁତଃ
ଶଶାଦଙ୍କ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କକୁତ୍ସ୍ଥ ଥିଲେ; କକୁତ୍ସ୍ଥଙ୍କୁ ଅନେନା ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ଅନେନାଙ୍କୁ ପ୍ରିଥୁ, ଅନେନାଙ୍କ ପୁତ୍ର।
ଵିଷ୍ଵଗଶ୍ଵଃ ପୃଥୋଃ ପୁତ୍ରସ୍ତସ୍ମାଦାର୍ଦ୍ରଶ୍ଚ ଜଜ୍ଞିଵାନ୍। ଆର୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଯୁଵନାଶ୍ଵସ୍ତୁ ଶ୍ରାଵସ୍ତସ୍ତସ୍ଯ ଚାତ୍ମଜଃ
ପ୍ରିଥୁଙ୍କ ପୁତ୍ର ବିଶ୍ୱଗଶ୍ୱ ଥିଲେ; ବିଶ୍ୱଗଶ୍ୱଙ୍କୁ ଆର୍ଦ୍ର ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ଆର୍ଦ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ର ଯୁବନାଶ୍ୱ ଓ ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଶ୍ରାବସ୍ତ।
ଜଜ୍ଞେ ଶ୍ରାଵସ୍ତକୋ ରାଜା ଶ୍ରାଵସ୍ତୀ ଯେନ ନିର୍ମିତା। ଶ୍ରାଵସ୍ତସ୍ଯ ତୁ ଦାଯାଦୋ ବୃହଦଶ୍ଵୋ ମହାବଲଃ
ଶ୍ରାବସ୍ତକ ରାଜା ଜନ୍ମିଲେ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଶ୍ରାବସ୍ତୀ ଗଠିତ ହେଲା। ଶ୍ରାବସ୍ତଙ୍କ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ବୃହଦଶ୍ୱ, ଅତି ଶକ୍ତିଶାଳୀ।
ବୃହଦଶ୍ଵସ୍ ଦାଯାଦଃ କୁଵଲାଶ୍ଵ ଇତି ସ୍ମୃତଃ। କୁଵଲାଶ୍ଵସ୍ଯ ପୁତ୍ରାଣାଂ ସହସ୍ରାଣ୍ଯେକଵିଂସତିଃ
ବୃହଦଶ୍ୱଙ୍କ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ କୁବଳାଶ୍ୱ ନାମରେ ପରିଚିତ। କୁବଳାଶ୍ୱଙ୍କ ପୁତ୍ର ଏକେଇଶ ହଜାର ଥିଲେ।
ସର୍ଵେ ଵିଦ୍ଯାସୁ ନିଷ୍ଣାତା ବଲଵନ୍ତୋ ଦୁରାସଦାଃ। କୁଵଲାଶ୍ଵଶ୍ଚ ପିତୃତୋଗୁଣୈରଭ୍ଯଧିକୋଽଭଵତ୍
ସମସ୍ତେ ଶିକ୍ଷାରେ ପାରଙ୍ଗତ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଅଜୟ। କୁବଳାଶ୍ୱ ତାଙ୍କ ପୂର୍ବପୁରୁଷମାନଙ୍କ ଗୁଣରେ ଅଧିକ ଥିଲେ।
ସମଯେ ତଂ ତଦା ରାଜ୍ଯେ ବୃହଦଶ୍ଵୋଽଭ୍ଯଷେଚଯତ୍। କୁଵଲାଶ୍ଵଂ ମହାରାଜ ଶୂରମୁତ୍ତମଧାର୍ମିକମ୍
ଯଥାସମୟରେ, ବୃହଦଶ୍ୱ ଶୂର ଓ ଉତ୍ତମ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ କୁବଳାଶ୍ୱଙ୍କୁ ରାଜା ଭାବେ ଅଭିଷେକ କଲେ, ମହାରାଜ।
ପୁତ୍ରସଂକ୍ରାମିତଶ୍ରୀସ୍ତୁ ବୃହଦଶ୍ଵୋ ମହୀପତିଃ। ଜଗାମ ତପସେ ଧୀମାଂସ୍ତପୋଵନମମିତ୍ରହା
ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ରାଜସ୍ୱ ଦେଇ, ବୃହଦଶ୍ୱ ଜ୍ଞାନୀ ଓ ଶତ୍ରୁନାଶକ ରାଜା, ତପସ୍ୟା ପାଇଁ ତପୋବନକୁ ଯାଇଲେ।
ଅଥ ଶଶ୍ଵାଵ ରାଜର୍ଷିଂ ତମୁଦଙ୍କୋ ନରାଧିପ। ଵନଂ ସଂପ୍ରସ୍ଥିତଂ ରାଜନ୍ବୃହଦଶ୍ଵଂ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମଃ
ତାପରେ, ରାଜା, ବୃହଦଶ୍ୱ ରାଜାର୍ଷି ତପୋବନକୁ ଯାଉଥିବାବେଳେ, ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଉଦଙ୍କ ତାଙ୍କୁ ଆସି ମିଳିଲେ।
ତମୁଦଙ୍କୋ ମହାତେଜାଃ ସର୍ଵାସ୍ତ୍ରଵିଦୁଷାଂଵରମ୍। ନ୍ଯଵାରଯଦମେଯାତ୍ମା ସମାସାଦ୍ଯ ପୁରୋତ୍ତମେ
ଉଦଙ୍କ, ଅତି ତେଜସ୍ୱୀ ଓ ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ରରେ ପାରଙ୍ଗତ, ଅପାର ଆତ୍ମନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଧାରଣ କରି, ସେ ପ୍ରମୁଖ ନଗରକୁ ପହଞ୍ଚି ବୃହଦଶ୍ୱଙ୍କୁ ରୋକିଲେ।
ଭଵତା ରକ୍ଷଣଂ କାର୍ଯଂ ତତ୍ତାଵତ୍କର୍ତୁମର୍ହସି। ନିରୁଦ୍ଵିଗ୍ରା ଵଯଂ ରାଜଂସ୍ତ୍ଵତ୍ପ୍ରଦାଦ୍ଵସେମହି
ଆପଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷା କରାଯିବା ଦାୟିତ୍ୱ; ଆପଣ ଏହା କରିବା ଉଚିତ। ଆମେ ରାଜା, ଆପଣଙ୍କ ରକ୍ଷାରେ ଭୟ ନଥିବା ଭାବରେ ଏଠାରେ ରହିପାରିବା।
ତ୍ଵଯା ହି ପୃଥିଵୀ ରାଜନ୍ରକ୍ଷ୍ଯମାଣା ମହାତ୍ମନା। ଭଵିଷ୍ଯତି ନିରୁଦ୍ଵିଗ୍ନା ନାରଣ୍ଯଂ ଗନ୍ତୁମର୍ହସି
ମହାତ୍ମା ରାଜା, ଆପଣ ପୃଥିବୀକୁ ରକ୍ଷା କରିଲେ, କୌଣସି ଭୟ ରହିବ ନାହିଁ; ଆପଣ ଅରଣ୍ୟକୁ ଯିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ପାଲନ ହି ମହାନ୍ଧର୍ମଃ ପ୍ରଜାନାମିହ ଦୃଶ୍ଯତେ। ନ ତଥା ଦୃଶ୍ଯତେଽରଣ୍ଯେ ମାଭୂତ୍ତେ ବୁଦ୍ଧିରୀଦୃଶୀ
ପ୍ରଜାମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବା ଏଠାରେ ମହାନ ଧର୍ମ ଦେଖାଯାଏ; ଅରଣ୍ୟରେ ଏପରି ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ। ଏପରି ଚିନ୍ତା ଆପଣଙ୍କ ମନରେ ଆସିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।
ଈଦୃଶୋ ନ ହି ରାଜେନ୍ଦ୍ର ଧର୍ମଃ କ୍ଵଚନ ଦୃଶ୍ଯତେ। ପ୍ରଜାନାଂ ପାଲନେ ଯତ୍ନଃ ପୁରା ରାଜର୍ଷିଭିଃ କୃତଃ
ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ଏପରି ଧର୍ମ କୌଣସିଠି ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ; ପ୍ରଜାର ରକ୍ଷା ପାଇଁ ପୁରୁଣା ରାଜାର୍ଷିମାନେ ଅନେକ ପ୍ରୟାସ କରିଥିଲେ।
ରକ୍ଷିତଵ୍ଯାଃ ପ୍ରଜା ରାଜ୍ଞା ତାସ୍ତ୍ଵଂ ରକ୍ଷିତୁମର୍ହସି। ନିରୁଦ୍ଵିଗ୍ନସ୍ତପସ୍ତପ୍ତୁଂ ନ ହି ଶକ୍ନୋମି ପାର୍ଥିଵ
ପ୍ରଜାମାନେ ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରକ୍ଷିତ ହେବା ଉଚିତ; ଆପଣ ତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବା ଦାୟିତ୍ୱ ନିଭାଇବା ଉଚିତ। ମୁଁ ଭୟ ନଥିବା ଭାବରେ ତପସ୍ୟା କରିପାରିବି ନାହିଁ, ରାଜା।
ମମାଶ୍ରମସମୀପେ ଵୈ ସମେଷୁ ମରୁଧନ୍ଵସୁ। ସମୁଦ୍ରଵାଲୁକାପୂର୍ଣ ଉଜ୍ଜାଲକ ଇତି ସ୍ମୃତଃ। ବହୁଯୋଜନଵିସ୍ତୀର୍ଣୋ ବହୁଯୋଜନମାଯତଃ
ମୋ ଆଶ୍ରମ ସମୀପରେ, ମରୁଧନ୍ବର ସମତଳ ଭୂମିରେ, ଉଜ୍ଜାଳକ ନାମକ ଏକ ସ୍ଥାନ ଅଛି, ଯାହା ସମୁଦ୍ର ଚାଲିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଅନେକ ଯୋଜନ ଚଉଡ଼ା ଓ ଲମ୍ବା।
ତତ୍ର ରୌଦ୍ରୋ ଦାନଵେନ୍ଦ୍ରୋ ମହାଵୀର୍ଯପରାକ୍ରମଃ। ମଧୁକୈଟଭଯୋଃ ପୁତ୍ରୋ ଧୁନ୍ଧୁର୍ନାମ ସୁଦାରୁଣଃ। ଅନ୍ତର୍ଭୂମିଗତୋ ରାଜନ୍ଵସତ୍ଯମିତଵିକ୍ରମଃ
ସେଠାରେ ଦାନବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଭୟଙ୍କର ନାୟକ ଅଛି, ଅତି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ପ୍ରତାପଶାଳୀ, ମଧୁ ଓ କୈଟଭଙ୍କ ପୁତ୍ର ଧୁନ୍ଧୁ ନାମରେ, ଯିଏ ଭୂମି ତଳେ ରହେ, ରାଜା, ଅପାର ଶକ୍ତି ଧାରଣ କରି।
ତଂ ନିହତ୍ଯ ମହାରାଜ ଵନଂ ତ୍ଵଂ ଗନ୍ତୁମର୍ହସି
ସେଉଁଠାରେ, ମହାରାଜ, ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ମାରିଦେଇ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଯିବା ଉଚିତ।
ଶେତେ ଲୋକଵିନାଶାଯ ତପ ଆସ୍ଥାଯ ଦାରୁଣମ୍। ତ୍ରିଦଶାନାଂ ଵିନାଶାଯ ଲୋକାନାଂ ଚାପି ପାର୍ଥିଵ
ସେ ଦୁଃଖଦ ତପସ୍ୟାରେ ଲଗିଛନ୍ତି, ଏହି ତପସ୍ୟା ଲୋକମାନଙ୍କର ନାଶ ପାଇଁ, ଦେବତାମାନେ ଓ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ନାଶ ପାଇଁ।
ଅଵଧ୍ଯୋ ଦୈଵତାନାଂ ହି ଦୈତ୍ଯାନାମଥ ରକ୍ଷସାମ୍। ନାଗାନାମଥ ଯକ୍ଷାଣାଂ ଗନ୍ଧର୍ଵାଣାଂ ଚ ସର୍ଵଶଃ। ଅଵାପ୍ଯସ ଵରଂ ରାଜନ୍ସର୍ଵଲୋକପିତାମହାତ୍
ସେ ଦେବତା, ଦାନବ, ରାକ୍ଷସ, ନାଗ, ଯକ୍ଷ ଓ ସମସ୍ତ ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅଜୟ, ଏହି ଦୟା ତିନି ଲୋକର ପିତାମହଙ୍କୁ ଦେଇଛନ୍ତି।
ତଂ ଵିନାଶଯ ଭଦ୍ରଂ ତେ ମା ତେ ବୁଦ୍ଧିରତୋଽନ୍ଯଥା। ପ୍ରାପ୍ସ୍ଯସେ ମହତୀଂ କୀର୍ତିଂ ଶାଶ୍ଵତୀମଵ୍ଯଯାଂ ଧ୍ରୁଵାମ୍
ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ନଷ୍ଟ କର, ତୁମର ଭଲ ହେଉ। ତୁମର ମନ ଅନ୍ୟ କିଛି ଭାବନା କରନ୍ତୁ ନାହିଁ। ତୁମେ ଏକ ମହାନ, ଚିରସ୍ଥାୟୀ ଓ ଅକ୍ଷୟ କୀର୍ତି ପାଇବ।
କ୍ରୂରସ୍ଯ ତସ୍ଯ ସ୍ଵପତୋ ଵାଲୁକାନ୍ତର୍ହିତସ୍ଯ ଚ। ସଂଵତ୍ସରସ୍ଯ ପର୍ଯନ୍ତେ ନିଃଶ୍ଵାସଃ ସଂପ୍ରଵର୍ତତେ
ସେ ନିର୍ମମ ଦାନବ ଜବେ ଏକ ବର୍ଷ ଶେଷ ହେଉଛି, ବାଲିରେ ଲୁଚି ଶୁଇଥିବାବେଳେ, ତାଙ୍କର ଶ୍ୱାସ ବାହାରିଆସେ।
ଯଦା ତଦା ଭୂଶ୍ଚଲତି ସଶୈଲଵନକାନନା। ତସ୍ଯ ନିଃଶ୍ଵାସଵାତେନ ରଜ ଉଦ୍ଧୂଯତେ ମହତ୍
ସେବେ ତାଙ୍କର ଶ୍ୱାସର ବାୟୁରେ ପୃଥିବୀ, ପାହାଡ, ଜଙ୍ଗଲ ଓ ଉଦ୍ୟାନ ଭୟରେ କମ୍ପିଉଥାଏ; ବଡ ଧୂଳି ଉଡିଯାଏ।
ଆଦିତ୍ଯରଥମାଶ୍ରିତ୍ଯ ସପ୍ତାହଂ ଭୂମିକମ୍ପନମ୍। ସଵିସ୍ଫୁଲିଙ୍ଗଂ ସଜ୍ଵାଲଂ ଧୂମମିଶ୍ରଂ ସୁଦାରୁଣମ୍
ସପ୍ତାହ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆଦିତ୍ୟଙ୍କ ରଥରେ ଭରସା କରି, ପୃଥିବୀ କମ୍ପିଉଥାଏ; ତାହା ସହିତ ଚିଙ୍ଗାରା, ଜ୍ୱାଳା ଓ ଭୟଙ୍କର ଧୂଆଁ ମିଶିଥାଏ।
ତେନ ରାଜନ୍ନ ଶକ୍ନୋମି ତସ୍ମିନ୍ସ୍ତାତୁଂ ସ୍ଵଆଂଶ୍ରମେ
ଏହି କାରଣରୁ, ମହାରାଜ, ମୁଁ ମୋ ଆଶ୍ରମରେ ରହିପାରିବି ନାହିଁ।
ତଂ ଵିନାଶଯ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ଲୋକାନାଂ ହିତକାମ୍ଯଯା। ଲକାଃ ସ୍ଵସ୍ଥା ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ତସ୍ମିନ୍ଵିନିହତେଽସୁରେ
ଲୋକମାନଙ୍କର ଭଲ ପାଇଁ, ରାଜାଧିରାଜ, ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ନଷ୍ଟ କର। ତା ଅସୁର ମରିଗଲା ପରେ, ଲୋକମାନେ ଶାନ୍ତିରେ ରହିବେ।
ଧୁନ୍ଧୁନାମାନମତ୍ଯୁଗ୍ରଂ ଦାନଵଂ ଧୋରଵିଗ୍ରହମ୍। ସମରେ ଧୋରତୁମୁଲେ ଵିନାଶଯ ମହେଷୁଣା
ଧୁନ୍ଧୁ ନାମକ ଭୟଙ୍କର ଦାନବ, ଭୟଙ୍କର ଆକାରରେ, ଯୁଦ୍ଧର ଉତ୍ତେଜନାରେ ମହାସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ନଷ୍ଟ କର।
ତ୍ଵଂ ହି ତସ୍ଯ ଵିନାଶାଯ ପର୍ଯାପ୍ତ ଇତି ମେ ମତିଃ। ତେଜସା ତଵ ତେଜଶ୍ଚ ଵିଷ୍ଣୁରାପ୍ଯାଯଵିଷ୍ଯତି
ତାଙ୍କୁ ନଷ୍ଟ କରିବା ପାଇଁ ତୁମେ ପ୍ରୟାପ୍ତ, ଏହି ମୋ ଭାବନା। ତୁମର ଶକ୍ତିରେ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଶକ୍ତି ମଧ୍ୟ ବୃଦ୍ଧି ପାଇବ।
ଵିଷ୍ଣୁନା ଚ ଵରୋ ଦତ୍ତଃ ପୂର୍ଵଂ ମମ ମହୀପତେ
ମୋତେ ବିଷ୍ଣୁ ପୂର୍ବରୁ ଏକ ବର ଦେଇଥିଲେ, ମହୀପତି।
ଯସ୍ତଂ ମହାସୁରଂ ରୌଦ୍ରଂ ଵଧିଷ୍ଯତି ମହୀପତିଃ। ତେଜସ୍ତଦ୍ଵୈଷ୍ଣଵମିତି ପ୍ରଵେକ୍ଷ୍ଯତି ଦୁରାସଦମ୍
ଯେ ମହୀପତି ଏହି ଭୟଙ୍କର ମହାସୁରକୁ ମାରିବେ, ସେ ଦୁର୍ଜୟ ଶକ୍ତିରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଶକ୍ତିକୁ ଅନୁଭବିବେ।
ତତ୍ତେଜସ୍ତ୍ଵଂସମାଧାଯ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ଭୁଵି ଦୁଃସହମ୍। ତଂ ନିଷୂଦଯ ସଂଦିଷ୍ଟୋ ଦୈତ୍ଯଂ ରୌଦ୍ରପରାକ୍ରମମ୍
ଏହି ଦୁଃସହ ଶକ୍ତିକୁ ଧରି, ରାଜାଧିରାଜ, ଦିଆଯାଇଥିବା ଆଜ୍ଞା ଅନୁସାରେ, ଭୟଙ୍କର ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଦାନବକୁ ନଷ୍ଟ କର।