ନିର୍ଵିଶେଷା ଜନପଦାସ୍ତଥା ଵିଷ୍ଟିକରାର୍ଦିତାଃ। ଆଶ୍ରମାନୁପଲପ୍ସ୍ଯନ୍ତି ଫଲମୂଲୋପଜୀଵିନଃ
ସମସ୍ତ ଜନପଦ ଅଲଗା ନ ରହି, ବେଳେବେଳେ ବେଳାବେଳି ଶ୍ରମରେ ପୀଡ଼ିତ ହେବ; ଫଳ ଓ ମୂଳ ଖାଇବା ଲୋକମାନେ ଆଶ୍ରମ ଖୋଜିବେ।
ଏଵଂ ପର୍ଯାକୁଲେ ଲୋକେ ମର୍ଯାଦା ନ ଭଵିଷ୍ଯତି। `ବ୍ରାହ୍ମଣଃକ୍ଷତ୍ରିଯାଵୈଶ୍ଯାଃ ପରିତ୍ଯକ୍ଷ୍ଯନ୍ତି ସତ୍କ୍ରିଯାମ୍' ନ ସ୍ଥାସ୍ଯନ୍ତ୍ଯୁପଦେଶେ ଚ ଶିଷ୍ଯା ଵିପ୍ରିଯକାରିଣଃ
ଏପରି ଅସ୍ଥିର ଜଗତରେ କୌଣସି ସୀମା ରହିବ ନାହିଁ; ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ ଓ ବୈଶ୍ୟମାନେ ନିଜ ନିଜ କର୍ମ ଛାଡିଦେବେ, ଅନୁଶାସନ ନ ମାନିବା ଶିଷ୍ୟମାନେ ଅଧ୍ୟୟନରେ ରହିବେ ନାହିଁ।
ଆଚାର୍ଯୋପନିଧିଶ୍ଚୈଵ ଭର୍ତ୍ସ୍ଯତେ ତଦନନ୍ତରମ୍। ଅର୍ଥଯୁକ୍ତ୍ଯା ପ୍ରଵାତ୍ସ୍ଯନ୍ତି ମିତ୍ରସଂବନ୍ଧିବାନ୍ଧଵାଃ
ତାପରେ ଆଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଦକ୍ଷିଣାକୁ ଅପମାନ କରାଯିବ; ବନ୍ଧୁ, ମିତ୍ର ଓ ଆତ୍ମୀୟମାନେ କେବଳ ଲାଭ ପାଇଁ କଥା କହିବେ।
ଅଭାଵଃ ସର୍ଵଭୂତାନାଂ ଯୁଗାନ୍ତେ ସଂଭଵିଷ୍ଯତି। ଦିଶଃ ପ୍ରଜ୍ଵଲିତା ସର୍ଵା ନକ୍ଷତ୍ରାଣ୍ଯପ୍ରଭାଣି ଚ
ଯୁଗ ଶେଷରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀର ନାଶ ହେବ; ସମସ୍ତ ଦିଗ ଜ୍ୱଳିଉଠିବ, ତାରାମାନେ ଆଲୋକ ହରାଇଦେବ।
ପ୍ରଧୂପିତାନି ଜ୍ଯୋତୀଂଷି ଵାତାଃ ପର୍ଯାକୁଲାସ୍ତଥା। ଉଲ୍କାପାତାଶ୍ଚ ବହଵୋ ମହାଭଯନିଦର୍ଶକାଃ
ଆଲୋକ ଧୂଆଁରେ ଢାକିଯିବ, ପବନ ବେପରୁଆ ହେବ, ଅନେକ ଉଲ୍କାପାତ ଦେଖାଯିବ, ଏହା ଭୟଙ୍କର ଘଟଣାର ସୂଚନା ଦେବ।
ଷଙ୍ଭିରନ୍ଯୈଶ୍ଚ ସହିତୋ ଭାସ୍କରଃ ପ୍ରତପିଷ୍ଯତି। ତୁମୁଲାଶ୍ଚାପି ନିର୍ହ୍ରାଦା ଦିଗ୍ଦାହାଶ୍ଚାପି ସର୍ଵଶଃ। କବନ୍ଧାନ୍ତର୍ହିତୋ ଭାନୁରୁଦଯାସ୍ତମନେ ତଦା
ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅନ୍ୟ ଛଅଟି ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ତୀବ୍ର ତାପ ଦେବ; ଭୟଙ୍କର ଧ୍ୱନି ଓ ସମସ୍ତ ଦିଗ ଜଳିଉଠିବ; ସୂର୍ଯ୍ୟ ମୁଣ୍ଡହୀନ ଦେହ ଭିତରେ ଉଦୟ ଓ ଅସ୍ତ ହେବ।
ଅକାଲଵର୍ଷୀ ଭଗଵାନ୍ଭଵିଷ୍ଯତି ସହସ୍ରଦୃକ୍। ସସ୍ଯାନି ଚ ନ ରୋକ୍ଷ୍ଯନ୍ତି ଯୁଗାନ୍ତେ ପର୍ଯୁପସ୍ଥିତେ
ସହସ୍ର ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ପୂଜ୍ୟ ଦେବତା ଅସମୟରେ ବର୍ଷା କରିବେ, ଯେତେବେଳେ ଯୁଗର ଶେଷ ଆସିବ, ଫସଲ ହେବ ନାହିଁ।
ଅଭୀକ୍ଷ୍ଣଂ କ୍ରୂରଵାଦିନ୍ଯଃ ପରୁଷା ରଦିତପ୍ରିଯାଃ। ଭର୍ତୄଣାଂ ଵଚନେ ଚୈଵ ନ ସ୍ଥାସ୍ଯନ୍ତି ତତଃ ସ୍ତ୍ରିଯଃ
ସେ ସମୟରେ ଜଣେ ଜଣେ ଜଣେ ନାରୀମାନେ କଠୋର ଓ ଦୁଷ୍ଟ ଭାବରେ କଥା କହିବେ, ଝଗଡାରେ ଆନନ୍ଦ ପାଇବେ, ଏବଂ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ କଥା ଶୁଣିବେ ନାହିଁ।
ପୁତ୍ରାଶ୍ଚ ମାତାପିତରୌ ହନିଷ୍ଯନ୍ତି ଯୁଗକ୍ଷଯେ। ସୂଦଯିଷ୍ଯନ୍ତି ଚ ପତୀନ୍ସ୍ତ୍ରିଯଃ ପୁତ୍ରାନପାଶ୍ରିତାଃ
ଯୁଗ ଶେଷରେ ପୁଅମାନେ ନିଜ ମାଆ ବାପାକୁ ମାରିଦେବେ, ଏବଂ ପୁଅ ଉପରେ ଭରସା କରୁଥିବା ଜଣେ ଜଣେ ଜଣେ ନାରୀମାନେ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ନଷ୍ଟ କରିଦେବେ।
ଅପର୍ଵଣି ମହାରାଜ ସୂର୍ଯଂ ରାହୁରୁପୈଷ୍ଯତି। ଯୁଗାନ୍ତେ ହୁତଭୁକ୍ଵାପି ସର୍ଵତଃ ପ୍ରଜ୍ଵଲିଷ୍ଯତି
ହେ ମହାରାଜ, ଅସମୟରେ ରାହୁ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଢାକିଦେବ, ଯୁଗ ଶେଷରେ ଆଗି ସମସ୍ତଠାରେ ଜ୍ୱଳିବ।
ପାନୀଯଂ ଭୋଜନଂ ଚାପି ଯାଚମାନାସ୍ତଦାଽଧ୍ଵଗାଃ। ନ ଲପ୍ସ୍ଯନ୍ତେ ନିଵାସଂ ଚ ନିରସ୍ତାଃ ପଥି ଶେରତେ
ସେ ସମୟରେ ଯାତ୍ରୀମାନେ ପାଣି, ଖାଦ୍ୟ ଓ ରହିବା ସ୍ଥାନ ମାଗିଲେ ମିଳିବ ନାହିଁ, ତାଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କରାଯିବ, ଏବଂ ସେମାନେ ରାସ୍ତାରେ ଶୋଇବେ।
ନିର୍ଘାତଵାଯସା ନାଗାଃ ଶକୁନାଃ ସମୃଗଦ୍ଵିଜାଃ। ରୂକ୍ଷା ଵାଚୋ ଵିମୋକ୍ଷ୍ଯନ୍ତି ଯୁଗାନ୍ତେ ପର୍ଯୁପସ୍ଥିତେ
ଯୁଗ ଶେଷ ଆସିଲେ, ବଜ୍ରପାତ, କାଉ, ସାପ, ପକ୍ଷୀ, ବନ୍ୟପଶୁ ଓ ଦ୍ୱିଜମାନେ କଠିନ ଧ୍ୱନି କରିବେ।
ମିତ୍ରସଂବନ୍ଧିନଶ୍ଚାପି ସଂତ୍ଯକ୍ଷ୍ଯନତି ନରାସ୍ତଦା। ଜନଂ ପରିଜନଂ ଚାପି ଯାଗାନ୍ତେ ପର୍ଯୁପସ୍ଥିତେ
ଯୁଗ ଶେଷ ଆସିଲେ, ଲୋକେ ମିତ୍ର, ଆତ୍ମୀୟ ଓ ନିଜ ପରିଚାରକମାନେକୁ ଛାଡିଦେବେ।
ଅଥ ଦେଶାନ୍ଦିଶଶ୍ଚାପି ପତ୍ତନାନ୍ଯାପଣାନି ଚ। କ୍ରମଶଃ ସଂଲଯିଷ୍ଯନ୍ତି ଯୁଗାନ୍ତେ ପର୍ଯୁପସ୍ଥିତେ
ତାପରେ, ହେ ରାଜା, ଦେଶ, ଦିଗ, ସହର ଓ ବଜାର ଦେଖିଦେଖି ହରାଇଯିବେ, ଯୁଗ ଶେଷ ନିକଟ ଆସିଲେ।
ହା ତାତ ହା ସୁତେତ୍ଯେଵଂ ତଦା ଵାଚ ସୁଦାରୁଣାଃ। ଵିକ୍ରୋଶମାନଶ୍ଚାନ୍ଯୋନ୍ଯଂ ଜନୋ ଗାଂ ପର୍ଯଟିଷ୍ଯତି
ସେ ସମୟରେ ଲୋକେ 'ହା ବାପା! ହା ପୁଅ!' ବୋଲି ଭୟଙ୍କର ସ୍ୱରରେ କାନ୍ଦି କାନ୍ଦି ପୃଥିବୀରେ ଘୁଞ୍ଚିବେ।
ମୋଵାଦିନସ୍ତଥା ଶୂଦ୍ରା ବ୍ରାହ୍ମଣାଃ ପ୍ରାକୃତପ୍ରିଯାଃ। ପାଷଣ୍ଡଜନସଂକୀର୍ଣା ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ଯୁଗକ୍ଷଯେ
ଯୁଗ ଶେଷରେ ଶୂଦ୍ରମାନେ ଅହଂକାରରେ କଥା କହିବେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସାଧାରଣ ଜିନିଷରେ ଆନନ୍ଦ ପାଇବେ, ଏବଂ ପାଖଣ୍ଡୀମାନେ ସହିତ ମିଶିଯିବେ।
ତତସ୍ତୁମୁଲସଂଘାତେ ଵର୍ତମାନେ ଯୁଗକ୍ଷଯେ। ଦ୍ଵିଜାତିପୂର୍ଵକୋ ଲୋକଃ କ୍ରମେଣ ପ୍ରଭଵିଷ୍ଯତି
ଏହି ଭୟଙ୍କର ଅବସ୍ଥାରେ, ଯୁଗ ଶେଷରେ, ଦ୍ୱିଜମାନେ ଯେଉଁ ଲୋକକୁ ନେତୃତ୍ୱ ଦେଉଥିଲେ, ସେମାନେ ଆଉଥରେ ଶକ୍ତି ଅଧିକାର କରିବେ।
ତତଃ କାଲାନ୍ତରେଽନ୍ଯସ୍ମିନ୍ପୁନର୍ଲୋକଵିଵୃଦ୍ଧଯେ। ଭଵିଷ୍ଯତି ପୁନର୍ଦୈଵମନୁକୂଲଂ ଯଦୃଚ୍ଛଯା
ତାପରେ, କିଛି ସମୟ ପରେ, ଜଗତର ପୁନଃ ଉନ୍ନତି ପାଇଁ, ଭାଗ୍ୟବଶତଃ ଦେବତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ପୁନି ଅନୁକୂଳ ହେବ।
ଯଦା ସୂର୍ଯଶ୍ଚ ଚନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚ ତଥା ତିଷ୍ଯବୃହସ୍ପତୀ। ଏକରାଶୌ ସମେଷ୍ଯନ୍ତି ପ୍ରପତ୍ସ୍ଯତି ତଦା କୃତମ୍
ଯେତେବେଳେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ବୃହସ୍ପତି ଟିଷ୍ୟ ନକ୍ଷତ୍ରରେ ଏକଠା ହେବେ, ସେତେବେଳେ କୃତ ଯୁଗ ଆରମ୍ଭ ହେବ।
କାଲଵର୍ଷୀ ଚ ପର୍ଜନ୍ଯୋ ନକ୍ଷତ୍ରାଣି ଶୁଭାନି ଚ। ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା ଗ୍ରହାଶ୍ଚାପି ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତ୍ଯନୁଲୋମଗାଃ। କ୍ଷେମଂ ସୁଭିକ୍ଷମାରୋଗ୍ଯଂ ଭଵିଷ୍ଯତି ନିରାମଯମ୍
ସେତେବେଳେ ବର୍ଷା ସମୟରେ ପଡିବ, ନକ୍ଷତ୍ରମାନେ ଶୁଭ ହେବେ, ଗ୍ରହମାନେ ଠିକ୍ ରାସିରେ ଚଳିବେ, ଏବଂ ସମୃଦ୍ଧି, ଅରୋଗ୍ୟ ଓ ନିରୋଗ ଶାନ୍ତି ରହିବ।
କଲ୍କୀ ଵିଷ୍ଣୁଯଶା ନାମ ଦ୍ଵିଜଃ କାଲପ୍ରଚୋଦିତଃ। ଉତ୍ପତ୍ସ୍ଯତେ ମହାଵୀର୍ଯୋ ମହାବୁଦ୍ଧିପରାକ୍ରମଃ
କାଳର ଉଦ୍ବୋଧନରେ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଯଶ ଧାରଣ କରିଥିବା, ବ୍ରାହ୍ମଣ କଳ୍କି ନାମକ ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ, ମହାବୁଦ୍ଧି ଓ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଜନ୍ମ ନେବେ।
ସଂଭୂତଃ ସଂଭଲଗ୍ରାମେ ବ୍ରାହ୍ମଣାଵସଥେ ଶୁଭେ। `ମହାତ୍ମା ଵୃତ୍ତସଂପନ୍ନଃ ପ୍ରଜାନାଂ ହିତକୃନ୍ନୃପ
ସେ ଶୁଭ୍ର ବ୍ରାହ୍ମଣ ଘରେ, ସମ୍ଭଳ ଗ୍ରାମରେ ଜନ୍ମ ନେବେ; ସେ ମହାତ୍ମା, ଉତ୍ତମ ଚରିତ୍ର ଓ ଲୋକଙ୍କ ଉପକାରୀ ହେବେ, ହେ ରାଜା।
ମନସା ତସ୍ଯ ସର୍ଵାଣି ଵାହନାନ୍ଯାଯୁଧାନି ଚ। ଉପସ୍ତାସ୍ଯନ୍ତି ଯୋଧାଶ୍ଚ ଶସ୍ତ୍ରାଣି କଵଚାନି ଚ
ତାଙ୍କର ମନେ ଭାବିଲେ ସମସ୍ତ ଯାନ, ଅସ୍ତ୍ର, ଯୋଦ୍ଧା, ଶସ୍ତ୍ର ଓ କବଚ ଉପସ୍ଥିତ ହେବ।
ସ ଧର୍ମଵିଜଯୀ ରାଜା ଚକ୍ରଵର୍ତୀ ଭଵିଷ୍ଯତି। ସଚେମଂ ସଂକୁଲଂ ଲୋକଂ ପ୍ରସାଦମୁପନେଷ୍ଯତି
ସେ ଧର୍ମରେ ବିଜୟୀ ରାଜା, ଏକ ଚକ୍ରବର୍ତ୍ତୀ ହେବେ ଏବଂ ଏହି ଅସ୍ଥିର ଜଗତକୁ ଶାନ୍ତି ଦେଇବେ।
ଉତ୍ଥିତୋ ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ଦୀପ୍ତଃ କ୍ଷଯାନ୍ତକୃଦୁଦାରଧୀଃ। ସଂକ୍ଷେପକୋ ହି ସର୍ଵସ୍ଯ ଯୁଗସ୍ଯ ପରିଵର୍ତକଃ
ଉଦୟମାନ, ତେଜସ୍ୱୀ ଏବଂ ବିଶାଳ ମନ ଥିବା, ଜରାକୁ ନଶ୍ୱ କରୁଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏହି ସମସ୍ତ ଯୁଗର ସାର ଉପସଂହାରକ ଏବଂ ଯୁଗର ପରିବର୍ତ୍ତନକାରୀ ହେବେ।
ସ ସର୍ଵତ୍ର ଗତାନ୍କ୍ଷୁଦ୍ରାନ୍ବ୍ରାହ୍ମଣୈଃ ପରିଵାରିତଃ। ଉତ୍ସାଦଯିଷ୍ଯତି ତଦା ସର୍ଵମ୍ଲେଚ୍ଛଗଣାନ୍ଦ୍ଵିଜଃ
ସେ, ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଦ୍ୱାରା ଘିରିଥିବା, ସମସ୍ତ ଦେଶୀ ବାହାରା ଲୋକମାନଙ୍କୁ ସେଇ ସମୟରେ ଦୂର କରିଦେବେ।
ତତଶ୍ଚୋରକ୍ଷଯଂକୃତ୍ଵାଦ୍ଵିଜେଭ୍ଯଃ ପୃଥିଵୀମିମାମ୍। ଵାଜିମେଧେ ମହାଯଜ୍ଞେ ଵିଧିଵତ୍କଲ୍ପଯିଷ୍ଯତି
ତାପରେ ଚୋରମାନେ ନଶ୍ୱ କରି, ଏହି ପୃଥିବୀକୁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ପାଇଁ ନିର୍ବିକଳ୍ପ କରିବେ ଏବଂ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ବଡ଼ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ କରିବେ।
ସ୍ଥାପଯିତ୍ଵା ଚ ମର୍ଯାଦାଃ ସ୍ଵଯଂଭୁଵିହିତାଃ ଶୁଭାଃ। ପୁନଃ ପୁଣ୍ଯଯଶଃକର୍ମ ଜରଯା ସଂଶ୍ରଯିଷ୍ଯତି
ସ୍ୱୟଂଭୂଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଅନୁଯାୟୀ ଶୁଭ ମର୍ୟାଦା ସ୍ଥାପନ କରି, ପୁଣ୍ୟ ଏବଂ ଖ୍ୟାତି ଦ୍ୱାରା ପୁନି ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବେ।
ତଚ୍ଛୀଲମନୁଵର୍ସ୍ଯନ୍ତି ମନୁଷ୍ଯା ଲୋକଵାସିନଃ। ଵିପ୍ରୈଶ୍ଚୋରକ୍ଷଯେ ଚୈଵ କୃତେକ୍ଷେମଂ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଲୋକମାନେ ସେହି ଆଚରଣକୁ ଅନୁସରିବେ; ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଚୋରମାନେ ନଶ୍ୱ କରିବା ପରେ ଶାନ୍ତି ଓ ସମୃଦ୍ଧି ଆସିବ।
କୃଷ୍ଣାଜିନାନି ଶକ୍ତୀଶ୍ଚ ତ୍ରିଶୂଲାନ୍ଯାଯୁଧାନି ଚ। ସ୍ଥାପଯନ୍ଦ୍ଵିଜଶାର୍ଦୂଲୋ ଦେଶେଷୁ ଵିଜିତେଷୁ ଚ
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ବାଘ ସଦୃଶ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ୟକ୍ତି, ଜିତ ଦେଶମାନେ ଓ ଅଞ୍ଚଳମାନେ କଳା କୃଷ୍ଣାଚଳ, ବଣ, ତ୍ରିଶୂଳ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର ରଖିବେ।