ଧୈର୍ଯଂ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ମହୀପାଲ ଦାରୁଣେ ଯୁଗସଂକ୍ଷଯେ। ଵିକର୍ମାଣି କରିଷ୍ଯନ୍ତି ଶୂଦ୍ରାଣାଂ ପରିଚାରକାଃ
ହେ ପୃଥିବୀର ରକ୍ଷକ, ଭୟଙ୍କର ଯୁଗ ଶେଷରେ ଲୋକମାନେ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଛାଡିଦେବେ, ଶୂଦ୍ରମାନଙ୍କର ଚାକରମାନେ ଅନ୍ୟାୟ କାମ କରିବେ।
ଶୂଦ୍ରା ଧର୍ମଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯନ୍ତି ବ୍ରାହ୍ମଣାଃ ପର୍ଯୁପାସକାଃ। ଶ୍ରୋତାରଶ୍ଚ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ପ୍ରାମାଣ୍ଯେନ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତାଃ
ଶୂଦ୍ରମାନେ ଧର୍ମ କହିବେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସେମାନଙ୍କର ସେବା କରିବେ; ଶ୍ରୋତାମାନେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରମାଣ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରାଯିବେ।
ଵିପରୀତଶ୍ଚ ଲୋକୋଽଯଂ ଭଵିଷ୍ଯତ୍ଯଧରୋତ୍ତରଃ। ଏଡୂକାନ୍ପୂଜଯିଷ୍ଯନ୍ତି ଵର୍ଜଯିଷ୍ଯନ୍ତି ଦେଵତାଃ। ଶୂଦ୍ରାଶ୍ଚ ପ୍ରଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ନ ଦ୍ଵିଜା ଯୁଗସଂକ୍ଷଯେ
ଏହି ସଂସାର ଉଲଟା ଓ ଅଧୋଗତି ହେବ; ଲୋକମାନେ ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ପୂଜିବେ ଏବଂ ଦେବତାମାନେ ଅବହେଳିତ ହେବେ; ଯୁଗ ଶେଷରେ ଶୂଦ୍ରମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେବେ, ଦ୍ୱିଜମାନେ ନୁହେଁ।
ଆଶ୍ରମେଷୁମହର୍ଷୀଣାଂ ବ୍ରାହ୍ମଣାଵସଥେଷୁ ଚ। ଦେଵସ୍ଥାନେଷୁ ଚୈତ୍ଯେଷୁ ନାଗାନାମାଲଯେଷୁ ଚ
ମହାର୍ଷିମାନଙ୍କ ଆଶ୍ରମରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ଘରେ, ଦେବମନ୍ଦିର, ଚୈତ୍ୟ ଓ ନାଗମାନେ ଥିବା ସ୍ଥାନରେ—
ଏଡୂକଚିହ୍ନା ପୃଥିଵୀ ନ ଦେଵଗୃହଭୂଷିତା। ଭଵିଷ୍ଯତି ଯୁଗେ କ୍ଷୀଣେ ତଦ୍ଯୁଗାନ୍ତସ୍ଯ ଲକ୍ଷଣମ୍
ଏହି ଭୂମି ମୂର୍ତ୍ତିର ଚିହ୍ନରେ ଭରିଯିବ, ଦେବମନ୍ଦିରରେ ଶୋଭିତ ହେବ ନାହିଁ; ଯୁଗ ଶେଷର ଏହା ଚିହ୍ନ।
ଦା ରୌଦ୍ରା ଧର୍ମହୀନା ମାଂସାଦାଃ ପାନପାସ୍ତଥା। ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ନରା ନିତ୍ଯଂ ତଦା ସଂକ୍ଷେପ୍ସ୍ଯତେ ଯୁଗମ୍
ଲୋକମାନେ ଦୟାହୀନ, ଧର୍ମହୀନ, ମାଂସ ଖାଇବା ଓ ମଦପାନରେ ଲିପ୍ତ ହେବେ; ତେବେ ଯୁଗ ସଂକୁଚିତ ହେବ।
ପୁଷ୍ପଂ ପୁଷ୍ପେ ଯଦା ରାଜନ୍ଫଲେ ଵା ଫଲମାଶ୍ରିତମ୍। ପ୍ରଜାସ୍ଯତି ମହାରାଜ ତଦା ସଂକ୍ଷେପ୍ସ୍ଯତେ ଯୁଗମ୍
ହେ ରାଜା, ଯେତେବେଳେ ଫୁଲ ଉପରେ ଫୁଲ, ଫଳ ଉପରେ ଫଳ ହେବ, ସେତେବେଳେ, ହେ ମହାରାଜା, ଯୁଗ ସଂକୁଚିତ ହେବ।
ଅକାଲଵର୍ଷୀ ପର୍ଜନ୍ଯୋ ଭଵିଷ୍ଯତି ଗତେ ଯୁଗେ। ଅକ୍ରମେଣ ମନୁଷ୍ଯାଣାଂ ଭଵିଷ୍ଯନତି ତଦା କ୍ରିଯାଃ
ଯୁଗ ଶେଷରେ ବଦଳ ଅସମୟରେ ବର୍ଷିବ; ତେବେ ଲୋକମାନଙ୍କର କାମ ଅନ୍ୟଥା ହେବ।
ଵିରୋଧମଥ ଯାସ୍ଯନତି ଵୃଷଲା ବ୍ରାହ୍ମଣୈଃ ସହ। ମହୀ ମ୍ଲେଚ୍ଛଜନାକୀର୍ଣା ଭଵିଷ୍ଯତି ତତୋଽଚିରାତ୍
ତେବେ ଚଣ୍ଡାଳମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ସହ ବିରୋଧ କରିବେ; ଦେଶ ଶୀଘ୍ର ଅନ୍ୟଜନମାନେ ଭରିଯିବ।
କରଭାରଭଯାଦ୍ଵିପ୍ରା ଭଜିଷ୍ଯନ୍ତି ଦିଶୋ ଦଶ। `ଅନ୍ଯାଯଵର୍ତିନଶ୍ଚାପି ଭଵିଷ୍ଯନତି ନରାଧିପାଃ
କର ଓ ଭାରର ଭୟରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଦଶ ଦିଗକୁ ପଳାଇଯିବେ; ରାଜାମାନେ ଅନ୍ୟାୟ କରିବେ।
ନିର୍ଵିଶେଷା ଜନପଦାସ୍ତଥା ଵିଷ୍ଟିକରାର୍ଦିତାଃ। ଆଶ୍ରମାନୁପଲପ୍ସ୍ଯନ୍ତି ଫଲମୂଲୋପଜୀଵିନଃ
ସମସ୍ତ ଜନପଦ ଅଲଗା ନ ରହି, ବେଳେବେଳେ ବେଳାବେଳି ଶ୍ରମରେ ପୀଡ଼ିତ ହେବ; ଫଳ ଓ ମୂଳ ଖାଇବା ଲୋକମାନେ ଆଶ୍ରମ ଖୋଜିବେ।
ଏଵଂ ପର୍ଯାକୁଲେ ଲୋକେ ମର୍ଯାଦା ନ ଭଵିଷ୍ଯତି। `ବ୍ରାହ୍ମଣଃକ୍ଷତ୍ରିଯାଵୈଶ୍ଯାଃ ପରିତ୍ଯକ୍ଷ୍ଯନ୍ତି ସତ୍କ୍ରିଯାମ୍' ନ ସ୍ଥାସ୍ଯନ୍ତ୍ଯୁପଦେଶେ ଚ ଶିଷ୍ଯା ଵିପ୍ରିଯକାରିଣଃ
ଏପରି ଅସ୍ଥିର ଜଗତରେ କୌଣସି ସୀମା ରହିବ ନାହିଁ; ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ ଓ ବୈଶ୍ୟମାନେ ନିଜ ନିଜ କର୍ମ ଛାଡିଦେବେ, ଅନୁଶାସନ ନ ମାନିବା ଶିଷ୍ୟମାନେ ଅଧ୍ୟୟନରେ ରହିବେ ନାହିଁ।
ଆଚାର୍ଯୋପନିଧିଶ୍ଚୈଵ ଭର୍ତ୍ସ୍ଯତେ ତଦନନ୍ତରମ୍। ଅର୍ଥଯୁକ୍ତ୍ଯା ପ୍ରଵାତ୍ସ୍ଯନ୍ତି ମିତ୍ରସଂବନ୍ଧିବାନ୍ଧଵାଃ
ତାପରେ ଆଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଦକ୍ଷିଣାକୁ ଅପମାନ କରାଯିବ; ବନ୍ଧୁ, ମିତ୍ର ଓ ଆତ୍ମୀୟମାନେ କେବଳ ଲାଭ ପାଇଁ କଥା କହିବେ।
ଅଭାଵଃ ସର୍ଵଭୂତାନାଂ ଯୁଗାନ୍ତେ ସଂଭଵିଷ୍ଯତି। ଦିଶଃ ପ୍ରଜ୍ଵଲିତା ସର୍ଵା ନକ୍ଷତ୍ରାଣ୍ଯପ୍ରଭାଣି ଚ
ଯୁଗ ଶେଷରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀର ନାଶ ହେବ; ସମସ୍ତ ଦିଗ ଜ୍ୱଳିଉଠିବ, ତାରାମାନେ ଆଲୋକ ହରାଇଦେବ।
ପ୍ରଧୂପିତାନି ଜ୍ଯୋତୀଂଷି ଵାତାଃ ପର୍ଯାକୁଲାସ୍ତଥା। ଉଲ୍କାପାତାଶ୍ଚ ବହଵୋ ମହାଭଯନିଦର୍ଶକାଃ
ଆଲୋକ ଧୂଆଁରେ ଢାକିଯିବ, ପବନ ବେପରୁଆ ହେବ, ଅନେକ ଉଲ୍କାପାତ ଦେଖାଯିବ, ଏହା ଭୟଙ୍କର ଘଟଣାର ସୂଚନା ଦେବ।
ଷଙ୍ଭିରନ୍ଯୈଶ୍ଚ ସହିତୋ ଭାସ୍କରଃ ପ୍ରତପିଷ୍ଯତି। ତୁମୁଲାଶ୍ଚାପି ନିର୍ହ୍ରାଦା ଦିଗ୍ଦାହାଶ୍ଚାପି ସର୍ଵଶଃ। କବନ୍ଧାନ୍ତର୍ହିତୋ ଭାନୁରୁଦଯାସ୍ତମନେ ତଦା
ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅନ୍ୟ ଛଅଟି ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ତୀବ୍ର ତାପ ଦେବ; ଭୟଙ୍କର ଧ୍ୱନି ଓ ସମସ୍ତ ଦିଗ ଜଳିଉଠିବ; ସୂର୍ଯ୍ୟ ମୁଣ୍ଡହୀନ ଦେହ ଭିତରେ ଉଦୟ ଓ ଅସ୍ତ ହେବ।
ଅକାଲଵର୍ଷୀ ଭଗଵାନ୍ଭଵିଷ୍ଯତି ସହସ୍ରଦୃକ୍। ସସ୍ଯାନି ଚ ନ ରୋକ୍ଷ୍ଯନ୍ତି ଯୁଗାନ୍ତେ ପର୍ଯୁପସ୍ଥିତେ
ସହସ୍ର ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ପୂଜ୍ୟ ଦେବତା ଅସମୟରେ ବର୍ଷା କରିବେ, ଯେତେବେଳେ ଯୁଗର ଶେଷ ଆସିବ, ଫସଲ ହେବ ନାହିଁ।
ଅଭୀକ୍ଷ୍ଣଂ କ୍ରୂରଵାଦିନ୍ଯଃ ପରୁଷା ରଦିତପ୍ରିଯାଃ। ଭର୍ତୄଣାଂ ଵଚନେ ଚୈଵ ନ ସ୍ଥାସ୍ଯନ୍ତି ତତଃ ସ୍ତ୍ରିଯଃ
ସେ ସମୟରେ ଜଣେ ଜଣେ ଜଣେ ନାରୀମାନେ କଠୋର ଓ ଦୁଷ୍ଟ ଭାବରେ କଥା କହିବେ, ଝଗଡାରେ ଆନନ୍ଦ ପାଇବେ, ଏବଂ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ କଥା ଶୁଣିବେ ନାହିଁ।
ପୁତ୍ରାଶ୍ଚ ମାତାପିତରୌ ହନିଷ୍ଯନ୍ତି ଯୁଗକ୍ଷଯେ। ସୂଦଯିଷ୍ଯନ୍ତି ଚ ପତୀନ୍ସ୍ତ୍ରିଯଃ ପୁତ୍ରାନପାଶ୍ରିତାଃ
ଯୁଗ ଶେଷରେ ପୁଅମାନେ ନିଜ ମାଆ ବାପାକୁ ମାରିଦେବେ, ଏବଂ ପୁଅ ଉପରେ ଭରସା କରୁଥିବା ଜଣେ ଜଣେ ଜଣେ ନାରୀମାନେ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ନଷ୍ଟ କରିଦେବେ।
ଅପର୍ଵଣି ମହାରାଜ ସୂର୍ଯଂ ରାହୁରୁପୈଷ୍ଯତି। ଯୁଗାନ୍ତେ ହୁତଭୁକ୍ଵାପି ସର୍ଵତଃ ପ୍ରଜ୍ଵଲିଷ୍ଯତି
ହେ ମହାରାଜ, ଅସମୟରେ ରାହୁ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଢାକିଦେବ, ଯୁଗ ଶେଷରେ ଆଗି ସମସ୍ତଠାରେ ଜ୍ୱଳିବ।
ପାନୀଯଂ ଭୋଜନଂ ଚାପି ଯାଚମାନାସ୍ତଦାଽଧ୍ଵଗାଃ। ନ ଲପ୍ସ୍ଯନ୍ତେ ନିଵାସଂ ଚ ନିରସ୍ତାଃ ପଥି ଶେରତେ
ସେ ସମୟରେ ଯାତ୍ରୀମାନେ ପାଣି, ଖାଦ୍ୟ ଓ ରହିବା ସ୍ଥାନ ମାଗିଲେ ମିଳିବ ନାହିଁ, ତାଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କରାଯିବ, ଏବଂ ସେମାନେ ରାସ୍ତାରେ ଶୋଇବେ।
ନିର୍ଘାତଵାଯସା ନାଗାଃ ଶକୁନାଃ ସମୃଗଦ୍ଵିଜାଃ। ରୂକ୍ଷା ଵାଚୋ ଵିମୋକ୍ଷ୍ଯନ୍ତି ଯୁଗାନ୍ତେ ପର୍ଯୁପସ୍ଥିତେ
ଯୁଗ ଶେଷ ଆସିଲେ, ବଜ୍ରପାତ, କାଉ, ସାପ, ପକ୍ଷୀ, ବନ୍ୟପଶୁ ଓ ଦ୍ୱିଜମାନେ କଠିନ ଧ୍ୱନି କରିବେ।
ମିତ୍ରସଂବନ୍ଧିନଶ୍ଚାପି ସଂତ୍ଯକ୍ଷ୍ଯନତି ନରାସ୍ତଦା। ଜନଂ ପରିଜନଂ ଚାପି ଯାଗାନ୍ତେ ପର୍ଯୁପସ୍ଥିତେ
ଯୁଗ ଶେଷ ଆସିଲେ, ଲୋକେ ମିତ୍ର, ଆତ୍ମୀୟ ଓ ନିଜ ପରିଚାରକମାନେକୁ ଛାଡିଦେବେ।
ଅଥ ଦେଶାନ୍ଦିଶଶ୍ଚାପି ପତ୍ତନାନ୍ଯାପଣାନି ଚ। କ୍ରମଶଃ ସଂଲଯିଷ୍ଯନ୍ତି ଯୁଗାନ୍ତେ ପର୍ଯୁପସ୍ଥିତେ
ତାପରେ, ହେ ରାଜା, ଦେଶ, ଦିଗ, ସହର ଓ ବଜାର ଦେଖିଦେଖି ହରାଇଯିବେ, ଯୁଗ ଶେଷ ନିକଟ ଆସିଲେ।
ହା ତାତ ହା ସୁତେତ୍ଯେଵଂ ତଦା ଵାଚ ସୁଦାରୁଣାଃ। ଵିକ୍ରୋଶମାନଶ୍ଚାନ୍ଯୋନ୍ଯଂ ଜନୋ ଗାଂ ପର୍ଯଟିଷ୍ଯତି
ସେ ସମୟରେ ଲୋକେ 'ହା ବାପା! ହା ପୁଅ!' ବୋଲି ଭୟଙ୍କର ସ୍ୱରରେ କାନ୍ଦି କାନ୍ଦି ପୃଥିବୀରେ ଘୁଞ୍ଚିବେ।
ମୋଵାଦିନସ୍ତଥା ଶୂଦ୍ରା ବ୍ରାହ୍ମଣାଃ ପ୍ରାକୃତପ୍ରିଯାଃ। ପାଷଣ୍ଡଜନସଂକୀର୍ଣା ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ଯୁଗକ୍ଷଯେ
ଯୁଗ ଶେଷରେ ଶୂଦ୍ରମାନେ ଅହଂକାରରେ କଥା କହିବେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସାଧାରଣ ଜିନିଷରେ ଆନନ୍ଦ ପାଇବେ, ଏବଂ ପାଖଣ୍ଡୀମାନେ ସହିତ ମିଶିଯିବେ।
ତତସ୍ତୁମୁଲସଂଘାତେ ଵର୍ତମାନେ ଯୁଗକ୍ଷଯେ। ଦ୍ଵିଜାତିପୂର୍ଵକୋ ଲୋକଃ କ୍ରମେଣ ପ୍ରଭଵିଷ୍ଯତି
ଏହି ଭୟଙ୍କର ଅବସ୍ଥାରେ, ଯୁଗ ଶେଷରେ, ଦ୍ୱିଜମାନେ ଯେଉଁ ଲୋକକୁ ନେତୃତ୍ୱ ଦେଉଥିଲେ, ସେମାନେ ଆଉଥରେ ଶକ୍ତି ଅଧିକାର କରିବେ।
ତତଃ କାଲାନ୍ତରେଽନ୍ଯସ୍ମିନ୍ପୁନର୍ଲୋକଵିଵୃଦ୍ଧଯେ। ଭଵିଷ୍ଯତି ପୁନର୍ଦୈଵମନୁକୂଲଂ ଯଦୃଚ୍ଛଯା
ତାପରେ, କିଛି ସମୟ ପରେ, ଜଗତର ପୁନଃ ଉନ୍ନତି ପାଇଁ, ଭାଗ୍ୟବଶତଃ ଦେବତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ପୁନି ଅନୁକୂଳ ହେବ।
ଯଦା ସୂର୍ଯଶ୍ଚ ଚନ୍ଦ୍ରଶ୍ଚ ତଥା ତିଷ୍ଯବୃହସ୍ପତୀ। ଏକରାଶୌ ସମେଷ୍ଯନ୍ତି ପ୍ରପତ୍ସ୍ଯତି ତଦା କୃତମ୍
ଯେତେବେଳେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ବୃହସ୍ପତି ଟିଷ୍ୟ ନକ୍ଷତ୍ରରେ ଏକଠା ହେବେ, ସେତେବେଳେ କୃତ ଯୁଗ ଆରମ୍ଭ ହେବ।
କାଲଵର୍ଷୀ ଚ ପର୍ଜନ୍ଯୋ ନକ୍ଷତ୍ରାଣି ଶୁଭାନି ଚ। ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା ଗ୍ରହାଶ୍ଚାପି ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତ୍ଯନୁଲୋମଗାଃ। କ୍ଷେମଂ ସୁଭିକ୍ଷମାରୋଗ୍ଯଂ ଭଵିଷ୍ଯତି ନିରାମଯମ୍
ସେତେବେଳେ ବର୍ଷା ସମୟରେ ପଡିବ, ନକ୍ଷତ୍ରମାନେ ଶୁଭ ହେବେ, ଗ୍ରହମାନେ ଠିକ୍ ରାସିରେ ଚଳିବେ, ଏବଂ ସମୃଦ୍ଧି, ଅରୋଗ୍ୟ ଓ ନିରୋଗ ଶାନ୍ତି ରହିବ।