ମ୍ଲେଚ୍ଛାଚାରାଃ ସର୍ଵମଭକ୍ଷା ଦାରୁଣା ସର୍ଵକର୍ମସୁ। ଭାଵିନ ପଶ୍ଚିମେ କାଲେ ମନୁଷ୍ଯା ନାତ୍ର ସଂଶଯଃ
ଲୋକମାନେ ବିଦେଶୀ ଆଚରଣ ଅନୁସରିବେ, ଅନୁଚିତ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବେ, ସମସ୍ତ କାମରେ କଠୋର ହେବେ। ଏଥିରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
କ୍ରଯଵିକ୍ରଯକାଲେ ଚ ସର୍ଵଃ ସର୍ଵସ୍ଯ ଵଞ୍ଚନମ୍। ଯୁଗାନ୍ତେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ ଵିତ୍ତଲୋଭାତ୍କରିଷ୍ଯତି
କିଣାବେଚା ବେଳେ ସମସ୍ତେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଠକିବେ, ମୂଲ୍ୟ ଲାଗି ଲୋଭରେ ଯୁଗ ଶେଷରେ ଏହି ଦୁର୍ଦ୍ଦଶା ହେବ।
ଜ୍ଞାନାନି ଚାପ୍ଯଵିଜ୍ଞାଯ କରିଷ୍ଯନ୍ତି କ୍ରିଯାସ୍ତଥା। ଆତ୍ମଚ୍ଛନ୍ଦେନ ଵର୍ତନ୍ତେ ଯୁଗାନ୍ତେ ସମୁପସ୍ଥିତେ
ଯଥାର୍ଥ ଜ୍ଞାନ ଛାଡି ଲୋକମାନେ କ୍ରିୟା କରିବେ, ଯୁଗ ଶେଷରେ ସେମାନେ ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ଚାଲିବେ।
ସ୍ଵଭାଵାତ୍କ୍ରୂରକର୍ମାଣଶ୍ଚାନ୍ଯୋନ୍ଯମଭିଶଂସିନଃ। ଭଵିତାରୋ ଜନାଃ ସର୍ଵେ ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ତୁ ଯୁଗକ୍ଷଯେ
ସମସ୍ତେ ନିଜ ସ୍ୱଭାବରୁ କଠୋର କାମ କରିବେ, ପରସ୍ପରଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରିବେ, ଯୁଗ ଶେଷରେ ଏହି ହେବ।
ଆରାମାଂଶ୍ଚୈଵ ଵୃକ୍ଷାଂଶ୍ଚ ନାଶଯିଷ୍ଯନ୍ତି ନିର୍ଵ୍ଯଥାଃ। ଭଵିତା ସଂଶଯୋ ଲୋକେ ଜୀଵିତସ୍ଯ ହି ଦେହିନାମ୍
ଲୋକମାନେ କୌଣସି ଚିନ୍ତା ଛାଡି ଉଦ୍ୟାନ ଓ ଗଛ ଧ୍ୱଂସ କରିଦେବେ। ଜୀବନର ମୂଲ୍ୟ ଉପରେ ସନ୍ଦେହ ହେବ।
ତଥା ଲୋଭାଭିଭୂତାଶ୍ଚ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ନରା ନୃପ। ବ୍ରାହ୍ମଣାଂଶ୍ଚ ହନିଷ୍ଯନ୍ତି ବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ଵୋପଭୋଗିନଃ
ଏହିପରି, ରାଜା, ଲୋକମାନେ ଲୋଭରେ ମତିହାରିଯିବେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେକୁ ମାରିବେ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ସମ୍ପତ୍ତି ଦଳବେ।
ହାହାକୃତା ଦ୍ଵିଜାଶ୍ଚୈଵ ଭଯାର୍ତା ଵୃଷଲାର୍ଦିତାଃ। ତ୍ରାତାରମଲାଭନ୍ତୋ ଵୈ ଭ୍ରମିଷ୍ଯନତି ମହୀମିମାମ୍
ଦ୍ୱିଜମାନେ ଦୁଃଖରେ କାନ୍ଦିବେ, ଅପମାନିତ ହେବେ, ରକ୍ଷାକାରୀ ଖୋଜିବାକୁ ଭୂମିରେ ଘୁଞ୍ଚିବେ, କିନ୍ତୁ କାହାକୁ ମିଳିବେ ନାହିଁ।
ଜୀଵିତାନ୍ତକରାଃ କ୍ରୂରା ରୌଦ୍ରାଃ ପ୍ରାଣିଵିହିଂସକାଃ। ଯଦା ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ନରାସ୍ତଦା ସଂକ୍ଷେପ୍ସ୍ଯତେ ଯୁଗମ୍
ଲୋକମାନେ ମାରଣକାରୀ, କଠୋର, ଭୟଙ୍କର ଓ ପ୍ରାଣୀ ହନନକାରୀ ହେବେ, ତେବେ ଏହି ଯୁଗର ଶେଷ ଆସିଯିବ।
ଆଶ୍ରଯିଷ୍ଯନ୍ତି ଚ ନଦୀ ପର୍ଵତାନ୍ଵିଷମାଣି ଚ। ପ୍ରଧାଵମାନା ଵିତ୍ରସ୍ତା ଦ୍ଵିଜାଃ କୁରୁକୁଲୋଦ୍ଵହ
ହେ କୁରୁବଂଶର ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଭୟଭୀତ ହୋଇ ଦ୍ୱିଜମାନେ ନଦୀ, ପାହାଡ଼ ଓ ଅସମ ଅଞ୍ଚଳରେ ଆଶ୍ରୟ ନେବେ।
ଦସ୍ଯୁଭିଃ ପୀଡିତା ରାଜନ୍କାକା ଇଵ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମାଃ। କୁରାଜଭିଶ୍ଚ ସତତଂ କରଭାରପ୍ରପୀଡିତାଃ
ହେ ରାଜା, ଦସ୍ୟୁମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦୁଃଖିତ ହୋଇ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜମାନେ କାଉଁ ଭଳି ହେବେ, ଏବଂ କୁରୁମାନଙ୍କର କରବୋଝରେ ସଦା ଦମିତ ରହିବେ।
ଧୈର୍ଯଂ ତ୍ଯକ୍ତ୍ଵା ମହୀପାଲ ଦାରୁଣେ ଯୁଗସଂକ୍ଷଯେ। ଵିକର୍ମାଣି କରିଷ୍ଯନ୍ତି ଶୂଦ୍ରାଣାଂ ପରିଚାରକାଃ
ହେ ପୃଥିବୀର ରକ୍ଷକ, ଭୟଙ୍କର ଯୁଗ ଶେଷରେ ଲୋକମାନେ ଧୈର୍ଯ୍ୟ ଛାଡିଦେବେ, ଶୂଦ୍ରମାନଙ୍କର ଚାକରମାନେ ଅନ୍ୟାୟ କାମ କରିବେ।
ଶୂଦ୍ରା ଧର୍ମଂ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯନ୍ତି ବ୍ରାହ୍ମଣାଃ ପର୍ଯୁପାସକାଃ। ଶ୍ରୋତାରଶ୍ଚ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ପ୍ରାମାଣ୍ଯେନ ଵ୍ଯଵସ୍ଥିତାଃ
ଶୂଦ୍ରମାନେ ଧର୍ମ କହିବେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସେମାନଙ୍କର ସେବା କରିବେ; ଶ୍ରୋତାମାନେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରମାଣ ଭାବେ ଗ୍ରହଣ କରାଯିବେ।
ଵିପରୀତଶ୍ଚ ଲୋକୋଽଯଂ ଭଵିଷ୍ଯତ୍ଯଧରୋତ୍ତରଃ। ଏଡୂକାନ୍ପୂଜଯିଷ୍ଯନ୍ତି ଵର୍ଜଯିଷ୍ଯନ୍ତି ଦେଵତାଃ। ଶୂଦ୍ରାଶ୍ଚ ପ୍ରଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ନ ଦ୍ଵିଜା ଯୁଗସଂକ୍ଷଯେ
ଏହି ସଂସାର ଉଲଟା ଓ ଅଧୋଗତି ହେବ; ଲୋକମାନେ ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ପୂଜିବେ ଏବଂ ଦେବତାମାନେ ଅବହେଳିତ ହେବେ; ଯୁଗ ଶେଷରେ ଶୂଦ୍ରମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେବେ, ଦ୍ୱିଜମାନେ ନୁହେଁ।
ଆଶ୍ରମେଷୁମହର୍ଷୀଣାଂ ବ୍ରାହ୍ମଣାଵସଥେଷୁ ଚ। ଦେଵସ୍ଥାନେଷୁ ଚୈତ୍ଯେଷୁ ନାଗାନାମାଲଯେଷୁ ଚ
ମହାର୍ଷିମାନଙ୍କ ଆଶ୍ରମରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ଘରେ, ଦେବମନ୍ଦିର, ଚୈତ୍ୟ ଓ ନାଗମାନେ ଥିବା ସ୍ଥାନରେ—
ଏଡୂକଚିହ୍ନା ପୃଥିଵୀ ନ ଦେଵଗୃହଭୂଷିତା। ଭଵିଷ୍ଯତି ଯୁଗେ କ୍ଷୀଣେ ତଦ୍ଯୁଗାନ୍ତସ୍ଯ ଲକ୍ଷଣମ୍
ଏହି ଭୂମି ମୂର୍ତ୍ତିର ଚିହ୍ନରେ ଭରିଯିବ, ଦେବମନ୍ଦିରରେ ଶୋଭିତ ହେବ ନାହିଁ; ଯୁଗ ଶେଷର ଏହା ଚିହ୍ନ।
ଦା ରୌଦ୍ରା ଧର୍ମହୀନା ମାଂସାଦାଃ ପାନପାସ୍ତଥା। ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ନରା ନିତ୍ଯଂ ତଦା ସଂକ୍ଷେପ୍ସ୍ଯତେ ଯୁଗମ୍
ଲୋକମାନେ ଦୟାହୀନ, ଧର୍ମହୀନ, ମାଂସ ଖାଇବା ଓ ମଦପାନରେ ଲିପ୍ତ ହେବେ; ତେବେ ଯୁଗ ସଂକୁଚିତ ହେବ।
ପୁଷ୍ପଂ ପୁଷ୍ପେ ଯଦା ରାଜନ୍ଫଲେ ଵା ଫଲମାଶ୍ରିତମ୍। ପ୍ରଜାସ୍ଯତି ମହାରାଜ ତଦା ସଂକ୍ଷେପ୍ସ୍ଯତେ ଯୁଗମ୍
ହେ ରାଜା, ଯେତେବେଳେ ଫୁଲ ଉପରେ ଫୁଲ, ଫଳ ଉପରେ ଫଳ ହେବ, ସେତେବେଳେ, ହେ ମହାରାଜା, ଯୁଗ ସଂକୁଚିତ ହେବ।
ଅକାଲଵର୍ଷୀ ପର୍ଜନ୍ଯୋ ଭଵିଷ୍ଯତି ଗତେ ଯୁଗେ। ଅକ୍ରମେଣ ମନୁଷ୍ଯାଣାଂ ଭଵିଷ୍ଯନତି ତଦା କ୍ରିଯାଃ
ଯୁଗ ଶେଷରେ ବଦଳ ଅସମୟରେ ବର୍ଷିବ; ତେବେ ଲୋକମାନଙ୍କର କାମ ଅନ୍ୟଥା ହେବ।
ଵିରୋଧମଥ ଯାସ୍ଯନତି ଵୃଷଲା ବ୍ରାହ୍ମଣୈଃ ସହ। ମହୀ ମ୍ଲେଚ୍ଛଜନାକୀର୍ଣା ଭଵିଷ୍ଯତି ତତୋଽଚିରାତ୍
ତେବେ ଚଣ୍ଡାଳମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ସହ ବିରୋଧ କରିବେ; ଦେଶ ଶୀଘ୍ର ଅନ୍ୟଜନମାନେ ଭରିଯିବ।
କରଭାରଭଯାଦ୍ଵିପ୍ରା ଭଜିଷ୍ଯନ୍ତି ଦିଶୋ ଦଶ। `ଅନ୍ଯାଯଵର୍ତିନଶ୍ଚାପି ଭଵିଷ୍ଯନତି ନରାଧିପାଃ
କର ଓ ଭାରର ଭୟରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଦଶ ଦିଗକୁ ପଳାଇଯିବେ; ରାଜାମାନେ ଅନ୍ୟାୟ କରିବେ।
ନିର୍ଵିଶେଷା ଜନପଦାସ୍ତଥା ଵିଷ୍ଟିକରାର୍ଦିତାଃ। ଆଶ୍ରମାନୁପଲପ୍ସ୍ଯନ୍ତି ଫଲମୂଲୋପଜୀଵିନଃ
ସମସ୍ତ ଜନପଦ ଅଲଗା ନ ରହି, ବେଳେବେଳେ ବେଳାବେଳି ଶ୍ରମରେ ପୀଡ଼ିତ ହେବ; ଫଳ ଓ ମୂଳ ଖାଇବା ଲୋକମାନେ ଆଶ୍ରମ ଖୋଜିବେ।
ଏଵଂ ପର୍ଯାକୁଲେ ଲୋକେ ମର୍ଯାଦା ନ ଭଵିଷ୍ଯତି। `ବ୍ରାହ୍ମଣଃକ୍ଷତ୍ରିଯାଵୈଶ୍ଯାଃ ପରିତ୍ଯକ୍ଷ୍ଯନ୍ତି ସତ୍କ୍ରିଯାମ୍' ନ ସ୍ଥାସ୍ଯନ୍ତ୍ଯୁପଦେଶେ ଚ ଶିଷ୍ଯା ଵିପ୍ରିଯକାରିଣଃ
ଏପରି ଅସ୍ଥିର ଜଗତରେ କୌଣସି ସୀମା ରହିବ ନାହିଁ; ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ ଓ ବୈଶ୍ୟମାନେ ନିଜ ନିଜ କର୍ମ ଛାଡିଦେବେ, ଅନୁଶାସନ ନ ମାନିବା ଶିଷ୍ୟମାନେ ଅଧ୍ୟୟନରେ ରହିବେ ନାହିଁ।
ଆଚାର୍ଯୋପନିଧିଶ୍ଚୈଵ ଭର୍ତ୍ସ୍ଯତେ ତଦନନ୍ତରମ୍। ଅର୍ଥଯୁକ୍ତ୍ଯା ପ୍ରଵାତ୍ସ୍ଯନ୍ତି ମିତ୍ରସଂବନ୍ଧିବାନ୍ଧଵାଃ
ତାପରେ ଆଚାର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଦକ୍ଷିଣାକୁ ଅପମାନ କରାଯିବ; ବନ୍ଧୁ, ମିତ୍ର ଓ ଆତ୍ମୀୟମାନେ କେବଳ ଲାଭ ପାଇଁ କଥା କହିବେ।
ଅଭାଵଃ ସର୍ଵଭୂତାନାଂ ଯୁଗାନ୍ତେ ସଂଭଵିଷ୍ଯତି। ଦିଶଃ ପ୍ରଜ୍ଵଲିତା ସର୍ଵା ନକ୍ଷତ୍ରାଣ୍ଯପ୍ରଭାଣି ଚ
ଯୁଗ ଶେଷରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀର ନାଶ ହେବ; ସମସ୍ତ ଦିଗ ଜ୍ୱଳିଉଠିବ, ତାରାମାନେ ଆଲୋକ ହରାଇଦେବ।
ପ୍ରଧୂପିତାନି ଜ୍ଯୋତୀଂଷି ଵାତାଃ ପର୍ଯାକୁଲାସ୍ତଥା। ଉଲ୍କାପାତାଶ୍ଚ ବହଵୋ ମହାଭଯନିଦର୍ଶକାଃ
ଆଲୋକ ଧୂଆଁରେ ଢାକିଯିବ, ପବନ ବେପରୁଆ ହେବ, ଅନେକ ଉଲ୍କାପାତ ଦେଖାଯିବ, ଏହା ଭୟଙ୍କର ଘଟଣାର ସୂଚନା ଦେବ।
ଷଙ୍ଭିରନ୍ଯୈଶ୍ଚ ସହିତୋ ଭାସ୍କରଃ ପ୍ରତପିଷ୍ଯତି। ତୁମୁଲାଶ୍ଚାପି ନିର୍ହ୍ରାଦା ଦିଗ୍ଦାହାଶ୍ଚାପି ସର୍ଵଶଃ। କବନ୍ଧାନ୍ତର୍ହିତୋ ଭାନୁରୁଦଯାସ୍ତମନେ ତଦା
ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅନ୍ୟ ଛଅଟି ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ତୀବ୍ର ତାପ ଦେବ; ଭୟଙ୍କର ଧ୍ୱନି ଓ ସମସ୍ତ ଦିଗ ଜଳିଉଠିବ; ସୂର୍ଯ୍ୟ ମୁଣ୍ଡହୀନ ଦେହ ଭିତରେ ଉଦୟ ଓ ଅସ୍ତ ହେବ।
ଅକାଲଵର୍ଷୀ ଭଗଵାନ୍ଭଵିଷ୍ଯତି ସହସ୍ରଦୃକ୍। ସସ୍ଯାନି ଚ ନ ରୋକ୍ଷ୍ଯନ୍ତି ଯୁଗାନ୍ତେ ପର୍ଯୁପସ୍ଥିତେ
ସହସ୍ର ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ପୂଜ୍ୟ ଦେବତା ଅସମୟରେ ବର୍ଷା କରିବେ, ଯେତେବେଳେ ଯୁଗର ଶେଷ ଆସିବ, ଫସଲ ହେବ ନାହିଁ।
ଅଭୀକ୍ଷ୍ଣଂ କ୍ରୂରଵାଦିନ୍ଯଃ ପରୁଷା ରଦିତପ୍ରିଯାଃ। ଭର୍ତୄଣାଂ ଵଚନେ ଚୈଵ ନ ସ୍ଥାସ୍ଯନ୍ତି ତତଃ ସ୍ତ୍ରିଯଃ
ସେ ସମୟରେ ଜଣେ ଜଣେ ଜଣେ ନାରୀମାନେ କଠୋର ଓ ଦୁଷ୍ଟ ଭାବରେ କଥା କହିବେ, ଝଗଡାରେ ଆନନ୍ଦ ପାଇବେ, ଏବଂ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ କଥା ଶୁଣିବେ ନାହିଁ।
ପୁତ୍ରାଶ୍ଚ ମାତାପିତରୌ ହନିଷ୍ଯନ୍ତି ଯୁଗକ୍ଷଯେ। ସୂଦଯିଷ୍ଯନ୍ତି ଚ ପତୀନ୍ସ୍ତ୍ରିଯଃ ପୁତ୍ରାନପାଶ୍ରିତାଃ
ଯୁଗ ଶେଷରେ ପୁଅମାନେ ନିଜ ମାଆ ବାପାକୁ ମାରିଦେବେ, ଏବଂ ପୁଅ ଉପରେ ଭରସା କରୁଥିବା ଜଣେ ଜଣେ ଜଣେ ନାରୀମାନେ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ନଷ୍ଟ କରିଦେବେ।
ଅପର୍ଵଣି ମହାରାଜ ସୂର୍ଯଂ ରାହୁରୁପୈଷ୍ଯତି। ଯୁଗାନ୍ତେ ହୁତଭୁକ୍ଵାପି ସର୍ଵତଃ ପ୍ରଜ୍ଵଲିଷ୍ଯତି
ହେ ମହାରାଜ, ଅସମୟରେ ରାହୁ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଢାକିଦେବ, ଯୁଗ ଶେଷରେ ଆଗି ସମସ୍ତଠାରେ ଜ୍ୱଳିବ।