ସରିତ୍ତୀରେଷୁ କୁଦ୍ଦାଲୈର୍ଵାପଯିଷ୍ଯନତି ଚୌପଧୀଃ। ତାଶ୍ଚାପ୍ଯଲ୍ପଫଲାସ୍ତେଷାଂ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ଯୁଗକ୍ଷଯେ
ନଦୀ କୂଳରେ କୁଦାଳ ଦ୍ୱାରା ଚତୁର୍ୟ କରି ଜମି ଜଳ ଦେବେ; ଯୁଗର ଶେଷରେ ଏହା ତଥାପି ଅଳ୍ପ ଫଳ ଦେବ।
ଶ୍ରାଦ୍ଧେ ଦୈଵେ ଚ ପୁରୁଷା ଯେଽପି ନିତ୍ଯଂ ଧୃଵ୍ରତାଃ। ତେଽପିଲୋଭସମାଯୁକ୍ତା ଭୋକ୍ଷ୍ଯନ୍ତୀହ ପରସ୍ପରମ୍
ଶ୍ରାଦ୍ଧ ଏବଂ ଦେବପୂଜାରେ ଯେଉଁମାନେ ସଦା ବ୍ରତ ଧରିଥିଲେ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଯୁଗର ଶେଷରେ ଲୋଭରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହୋଇ, ପରସ୍ପରର ଉପହାର ଭୋଗ କରିବେ।
ପିତା ପୁତ୍ରସ୍ ଭୋକ୍ତା ଚ ପିତୁଃ ପୁତ୍ରସ୍ତଥୈଵ ଚ। ଅତିକ୍ରାନ୍ତାନି ଭୋଜ୍ଯାନି ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ଯୁଗକ୍ଷଯେ
ବାପା ଝିଅର ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବେ, ଏହିପରି ଝିଅ ମଧ୍ୟ ବାପାଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇବେ; ପୂର୍ବରୁ ଯାହା ଭୋଜନ ହୋଇଯାଇଛି, ଯୁଗ ଶେଷରେ ତାହା ପୁଣି ଆସିବ।
ନ ଵ୍ରତାନି ଚରିଷ୍ଯନ୍ତି ବ୍ରାହ୍ମଣା ଵେଦନିନ୍ଦକାଃ। ନ ଯକ୍ଷ୍ଯନ୍ତି ନ ହୋଷ୍ଯନ୍ତି ହେତୁଵାଦଵିମୋହିତାଃ। ନିମ୍ନେଷ୍ଵୀହାଂ କରିଷ୍ଯନତି ହେତୁଵାଦଵିମୋହିତାଃ
ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ବେଦକୁ ନିନ୍ଦା କରନ୍ତି, ସେମାନେ କୌଣସି ବ୍ରତ ଚାଲାଇବେ ନାହିଁ; ଯୁକ୍ତିର ମାୟାରେ ଭ୍ରମିତ ହୋଇ, ସେମାନେ ଯଜ୍ଞ କିମ୍ବା ହୋମ କରିବେ ନାହିଁ, ଏବଂ ନିମ୍ନ କାମରେ ଲିପ୍ତ ହେବେ।
ନିମ୍ନେ କୃଷିଂ କରିଷ୍ଯନ୍ତି ଯୋକ୍ଷ୍ଯନ୍ତି ଧୁରି ଧେନୁକ୍ରାଃ। ଏକହାଯନଵତ୍ସାଂଶ୍ଚ ଵାହଯିଷ୍ଯନ୍ତି ମାନଵାଃ
ସେମାନେ ନିମ୍ନ ଜମିରେ ଚାଷ କରିବେ, ଗୋବଳୀକୁ ହଳରେ ଯୋଗାଇବେ; ଏକ ବର୍ଷର ଛୁଆଁ ଗାଈକୁ ମଧ୍ୟ ଭାର ବହାଇବେ।
ପୁତ୍ରଃ ପିତୃଵଧଂ କୃତ୍ଵା ପିତା ପୁତ୍ରଵଧଂ ତଥା। `ସ୍ତ୍ରିଯୋଽପି ପତିପୁତ୍ରାଦୀନ୍ଵଧିଷ୍ଯନତି ଯୁଗକ୍ଷଯେ'। ନିରୁଦ୍ଵେଗୋ ବୃହଦ୍ବାଦୀ ନ ନିନ୍ଦାମୁପଲପ୍ସ୍ଯତେ
ଝିଅ ବାପାଙ୍କୁ ମାରିଦେବେ, ବାପା ଝିଅକୁ ମାରିଦେବେ; ଯୁଗ ଶେଷରେ ଜଣେ ଜଣେ ନାରୀ ମଧ୍ୟ ସ୍ୱାମୀ, ପୁଅ ଓ ଅନ୍ୟମାନେକୁ ମାରିଦେବେ; ଲଜ୍ଜାହୀନ ଏବଂ ଅହଂକାରୀ ଲୋକଙ୍କୁ କେହି ନିନ୍ଦା କରିବେ ନାହିଁ।
ମ୍ଲେଚ୍ଛଭୂତଂ ଜଗତ୍ସର୍ଵଂ ନିଷ୍କ୍ରିଯଂ ଦାନଵର୍ଜିତମ୍। ଭଵିଷ୍ଯତି ନିରାନନ୍ଦମନୁତ୍ସଵମଥୋ ତଥା
ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ଦେଶୀ ଭାବକୁ ଧାରଣ କରିବ, ପୂଜାପାଠ ବିନା ଓ ଧର୍ମିକମାନେ ନଥିବା; ଏହା ଦୁଃଖରେ ଓ ଉତ୍ସବ ଶୂନ୍ୟ ହେଇଯିବ।
ପ୍ରାଯଶଃ କୃପଣାନାଂ ହି ତଥା ବନ୍ଧୁମତାମପି। ଵିଧଵାନାଂ ଚ ଵିତ୍ତାନି ହରିଷ୍ଯନ୍ତୀହ ମାନଵାଃ
ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଦୁଃଖୀ, ଆତ୍ମୀୟ ଥିବା ଓ ବିଧବାମାନେଙ୍କର ଧନ ଛିନିନେବେ।
ସ୍ଵଲ୍ପଵୀର୍ଯବଲାଃ ସ୍ଵାଧା ଲୋଭମୋହପରାଯଣାଃ। ତତ୍କଥାଦାନସଂତୁଷ୍ଟ ଶିଷ୍ଟାନାମପି ବାନ୍ଧଵାଃ
ଅଳ୍ପ ଶକ୍ତି ଓ ବଳ ଥିବା, ଲୋଭ ଓ ମୋହରେ ଲିନ, ଭଲ ଲୋକଙ୍କ ଆତ୍ମୀୟମାନେ କେବଳ କଥା ଶୁଣି ଖୁସି ହେବେ।
ପରିଗ୍ରହଂକରିଷ୍ଯତି ମାଯାଚାରପରିଗ୍ରହାଃ। ସଂଘାତଯନ୍ତଃ ତଯ ରାଜାନଃ ପାପବୁଦ୍ଧଯଃ
ମାୟା ଓ ଚଳାକିରେ ଲିନ ଦୁଷ୍ଟ ରାଜାମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ଜମିଦାରୀ ଦଖଲ କରିବେ।
ପରସ୍ପରଵଧୋଯୁକ୍ତା ମୂର୍ଖାଃ ପଣ୍ଡିତମାନିନଃ। ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ଯୁଗସ୍ଯାନ୍ତେ କ୍ଷତ୍ରିଯା ଲୋକକଣ୍ଟକାଃ
ଅନ୍ୟୋନ୍ୟ ହତ୍ୟାରେ ଲାଗିଥିବା, ଅଜ୍ଞାନୀ କିନ୍ତୁ ନିଜକୁ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ବୋଲି ଭାବୁଥିବା କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ଯୁଗ ଶେଷରେ ବିଶ୍ୱକୁ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେବେ।
ଅରକ୍ଷିତାରୋ ଲୁବ୍ଧାଶ୍ ମାନାହଂକାରଦର୍ପିତାଃ। କେଵଲଂ ଦଣ୍ଡରୁଚଯୋ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ଯୁଗକ୍ଷଯେ
ଅରକ୍ଷାକାରୀ ନୁହେଁ, ଲୋଭୀ, ଅହଂକାର ଓ ଗର୍ବରେ ଭରିଥିବା, ସେମାନେ କେବଳ ଦଣ୍ଡ ଦେବାରେ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରିବେ।
ଆକ୍ରମ୍ଯାକ୍ରମ୍ଯ ସାଧୂନାଂ ଦାରାଂଶ୍ଚାପି ଧନାନି ଚ। ଭୋକ୍ଷ୍ଯନ୍ତେ ନିରନୁକ୍ରୋସା ରୁଦତାମପି ଭାରତ
ସେମାନେ ଭଲ ଲୋକଙ୍କର ଜନାନୀ ଓ ଧନ ବାରମ୍ବାର ଛିନିନେବେ, ଏବଂ କୌଣସି ଦୟା ନ ଦେଖାଇ, କାନ୍ଦୁଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଛାଡିବେ ନାହିଁ।
ନ କନ୍ଯାଂ ଯାଚେ କଶ୍ଚିନ୍ନାପି କନ୍ଯା ପ୍ରଦୀଯତେ। ସ୍ଵଯଂଗ୍ରହା ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ଯୁଗାନ୍ତେ ସମୁପସ୍ଥିତେ
କେହି କୌଣସି କନ୍ୟାକୁ ଚାହିବେ ନାହିଁ, କିମ୍ବା କୌଣସି କନ୍ୟା ଦିଆଯିବେ ନାହିଁ; ଯୁଗ ଶେଷରେ ନିଜେଇ ବିବାହ ହେବ।
ରାଜାନଶ୍ଚାପ୍ଯସଂତୁଷ୍ଟାଃ ପରାର୍ତାନ୍ମୂଢଚେତସଃ। ସର୍ଵୋପାଯୈର୍ହରିଷ୍ଯନ୍ତି ଯୁଗାନ୍ତେ ପର୍ଯୁପସ୍ଥିତେ
ରାଜାମାନେ ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଓ ଭ୍ରମିତ ମନ ଥିବା, ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଉପାୟରେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ଧନ ଛିନିନେବେ।
ମ୍ଲେଚ୍ଛୀଭୂତଂ ଜଗତ୍ସର୍ଵଂ ଭଵିଷ୍ଯତି ନ ସଂଶଯଃ। ହସ୍ତୋ ହସ୍ତଂ ପରିମୁଷେଦ୍ଯୁଗାନ୍ତେ ସମୁପସ୍ଥିତେ
ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ଦେଶୀ ଭାବକୁ ଧାରଣ କରିବ, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ; ଯୁଗ ଶେଷରେ ଜଣେ ଜଣଙ୍କ ହାତରୁ ଅନ୍ୟ ହାତ ଚୋରି କରିବ।
ସତ୍ଯଂ ସଂକ୍ଷିପ୍ଯତେ ଲୋକେ ନରୈଃ ପଣ୍ଡିତମାନିଭିଃ। ସ୍ଥଵିରା ବାଲମତଯୋ ବାଲାଃ ସ୍ଥଵିରବୁଦ୍ଧଯଃ
ନିଜକୁ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ବୋଲି ଭାବୁଥିବା ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସତ୍ୟ ଲୋକରୁ ହ୍ରାସ ପାଇବ; ବୃଦ୍ଧମାନେ ଶିଶୁମନ, ଶିଶୁମାନେ ବୃଦ୍ଧ ମନ ଧାରଣ କରିବେ।
ଭୀରୁସ୍ଥା ଶୂରମାନୀ ଶୂରା ଭୀରୁଵିଷାଦିନଃ। ନ ଵିଶ୍ଵସନ୍ତି ଚାନ୍ଯୋନ୍ଯଂ ଯୁଗାନ୍ତେ ପର୍ଯୁପସ୍ଥିତେ
ଭୟଭୀତ ଲୋକମାନେ ନିଜକୁ ସାହସୀ ଭାବିବେ, ସାହସୀମାନେ ଭୟରେ ଅବସାଦ ଅନୁଭବ କରିବେ; ଯୁଗ ଶେଷରେ ଲୋକେ ଏକାପରେ ଆଶ୍ରୟ କରିବେ ନାହିଁ।
ନୈକଭାର୍ଯଂ ଜଗତ୍ସର୍ଵଂ ଲୋଭମୋହଵ୍ଯଵସ୍ଥିତମ୍। ଅଧର୍ମୋ ଵର୍ଧତେ ତତ୍ର ନ ତୁ ଧର୍ମଃ ପ୍ରଵର୍ତତେ
ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ଅନେକ ଜନାନୀ ଓ ଲୋଭ ମୋହରେ ଲିନ ହେବ; ସେଠାରେ ଅଧର୍ମ ବଢ଼ିବ, ଧର୍ମ ଚାଲିବ ନାହିଁ।
ବ୍ରାହ୍ମଣାଃ କ୍ଷତ୍ରିଯା ଵୈଶ୍ଯା ନଶିଷ୍ଯନ୍ତି ଜନାଧିପ। ଏକଵର୍ଣସ୍ତଦା ଲୋକୋ ଭଵିଷ୍ଯତି ଯୁଗକ୍ଷଯେ
ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ ଓ ବୈଶ୍ୟମାନେ ନଷ୍ଟ ହେବେ, ହେ ରାଜା; ଯୁଗ ଶେଷରେ ସମସ୍ତେ ଏକ ଜାତିର ହେଇଯିବେ।
ନ କ୍ଷଂସ୍ଯତି ପିତା ପୁତ୍ରଂ ପୁତ୍ରଶ୍ଚ ପିତରଂ ତଥା। ଭାର୍ଯାଶ୍ଚ ପତିଶୁଶ୍ରୂଷାଂ ନ କରିଷ୍ଯନ୍ତି ସଂକ୍ଷଯେ
ସେଇ ସମୟରେ ବାପା ପୁଅକୁ ଖ୍ଷମା କରିବେ ନାହିଁ, ପୁଅ ମଧ୍ୟ ବାପାଙ୍କୁ ଖ୍ଷମା କରିବେ ନାହିଁ। ଝିଅମାନେ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ସେବା କରିବା ଛାଡିଦେବେ।
ଯେ ଯଵାନ୍ନା ଜନପଦା ଗୋଧୂମାନ୍ନାସ୍ତଥୈଵ ଚ। ତାନ୍ଦେଶାନ୍ସଂଶ୍ରଯିଷ୍ଯନ୍ତି ଯୁଗାନ୍ତେ ପର୍ଯୁପସ୍ଥିତେ
ଯେଉଁ ଦେଶରେ ଯବ ଓ ଗହୁଁ ମୁଖ୍ୟ ଖାଦ୍ୟ, ସେଠିକୁ ଲୋକେ ଏହି ଯୁଗର ଶେଷ ସମୟରେ ଆଶ୍ରୟ ନେବେ।
ସ୍ଵୈରାହାରାଶ୍ଚ ପୁରୁଷା ଯୋଷିତଶ୍ଚ ଵିଶାଂପତେ। ଅନ୍ଯୋନ୍ଯଂ ନ ସହିଷ୍ଯନ୍ତି ଯୁଗାନ୍ତେ ପର୍ଯୁପସ୍ଥିତେ
ପୁରୁଷ ଓ ମହିଳାମାନେ ନିଜ ଇଚ୍ଛାରେ ଖାଇବେ, ଏବଂ ଯୁଗ ଶେଷରେ ସେମାନେ ପରସ୍ପରକୁ ସହିପାରିବେ ନାହିଁ।
ମ୍ଲେଚ୍ଛଭୂତଂ ଜଗତ୍ସର୍ଵଂ ଭଵିଷ୍ଯତି ଯୁଧିଷ୍ଠିର। ଶ୍ରାଦ୍ଧେ ନ ଦେଵାନ୍ନ ପିତୄଁସ୍ତର୍ପଯିଷ୍ଯନ୍ତି ମାନଵାଃ
ସମସ୍ତ ଜଗତ ଅଜ୍ଞାତ ଲୋକମାନେ ପରି ହୋଇଯିବ, ଯୁଧିଷ୍ଠିର। ଶ୍ରାଦ୍ଧରେ ଲୋକେ ଦେବତା ଓ ପିତୃମାନେ ପାଇଁ ଆହାର ଦେବେ ନାହିଁ।
ନ କଶ୍ଚିତ୍କସ୍ଯଚିଚ୍ଛ୍ରୋତା ନ କଶ୍ଚିତ୍କସ୍ଯଚିଦ୍ଗୁରୁଃ। ତମୋଗ୍ରସ୍ତସ୍ତଦା ଲୋକୋ ଭଵିଷ୍ଯତି ଜନାଧିପ
କେହି କାହାର କଥା ଶୁଣିବେ ନାହିଁ, କେହି କାହାର ଗୁରୁ ହେବେ ନାହିଁ। ଏହି ସମୟରେ ସମସ୍ତ ଲୋକ ଅନ୍ଧକାରରେ ଡୁବିଯିବେ।
ପରମାଯୁଶ୍ଚ ଭଵିତା ତଦା ଵର୍ଷାଣି ଷୋଡଶ। ତତଃ ପ୍ରାଣାନ୍ଵିମୋକ୍ଷ୍ଯନ୍ତି ଯୁଗାନ୍ତେ ସମୁପସ୍ଥିତେ
ସେତେବେଳେ ସର୍ବାଧିକ ଆୟୁଷ୍ୟ ହେବ ଶୋଳ ଅବଧି, ତାପରେ ଯୁଗ ଶେଷରେ ଲୋକେ ଜୀବନ ଛାଡିଦେବେ।
ପଞ୍ଚମେ ଵାଽଥ ଷଷ୍ଠେ ଵା ଵର୍ଷେ କନ୍ଯା ପ୍ରସୂଯତେ। ସପ୍ତଵର୍ଷାଷ୍ଟଵର୍ଷାଶ୍ଚ ପ୍ରଜାସ୍ଯନ୍ତି ନରାସ୍ତଦା
ପାଞ୍ଚ ବା ଛଅ ବର୍ଷ ବୟସରେ ଝିଅମାନେ ସନ୍ତାନ ଜନ୍ମ ଦେବେ, ସାତ ବା ଆଠ ବର୍ଷ ବୟସରେ ପୁଅମାନେ ସନ୍ତାନ ହେବେ।
ପତ୍ଯୌ ସ୍ତ୍ରୀ ତୁ ତଦା ରାଜନ୍ପୁରୁଷୋ ଵା ସ୍ତ୍ରିଯଂ ପ୍ରତି। ଯୁଗାନ୍ତେ ରାଜଶାର୍ଦୂଲ ନ ତୋଷମୁପଯାସ୍ଯତି
ଯୁଗ ଶେଷରେ, ରାଜା, ଝିଅ ସ୍ୱାମୀ ପାଇଁ କିମ୍ବା ପୁଅ ଝିଅ ପାଇଁ କୌଣସି ସନ୍ତୋଷ ମାନିବେ ନାହିଁ।
ଅଲ୍ପଦ୍ରଵ୍ଯା ଵୃଥାଲିଙ୍ଗା ହିଂସା ଚ ପ୍ରଭଵିଷ୍ଯତି। ନ କଶ୍ଚିତ୍କସ୍ଯଚିଦ୍ଦାତା ଭଵିଷ୍ଯତି ଯୁଗକ୍ଷଯେ
ଲୋକମାନେ ଅଳ୍ପ ଧନ ରଖିବେ, ମିଛ ଭାବ ଧରିବେ, ହିଂସା ବଢ଼ିଯିବ। ଯୁଗ ଶେଷରେ କେହି କାହାକୁ କିଛି ଦେବେ ନାହିଁ।
ଅଟ୍ଟଶୂଲା ଜନପଦାଃ ଶିଵଶୂଲାଶ୍ଚତୁଷ୍ପଥାଃ। କେଶଶୂଲାଃ ସ୍ତ୍ରିଯଶ୍ଚାପି ଭଵିଷ୍ଯନତି ଯୁଗକ୍ଷଯେ
ସହର ଚୋରମାନେ ଭରିଯିବ, ରାସ୍ତା ମୁହାଁରେ ହତ୍ୟାକାରୀ ରହିବେ, ଯୁଗ ଶେଷରେ ମହିଳାମାନେ ମଧ୍ୟ ଛିନ୍ଦା ହେବେ।