ଦଦୃଶୁର୍ଦାରୁମଂ ରକ୍ଷୋ ହିଡିମ୍ବଂ ଵନନିର୍ଝରେ। ହତ୍ଵା ଚ ତଂ ରାକ୍ଷସେନ୍ଦ୍ରଂ ଭୀତାଃ ସମଵବୋଧନାତ୍
ଜଙ୍ଗଲ ଝରଣା ପାଖରେ ସେମାନେ ଦାନବ ହିଡିମ୍ବାକୁ ଦେଖିଲେ, ଯିଏ କାଠର ଟୁକୁଡ଼ା ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା; ଭୀମ ଏହି ଦାନବ ରାଜାକୁ ମାରିଦେଲାପରେ, ଭୟଭୀତ ପାଣ୍ଡବମାନେ ଆପଣମାନେଂକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ବୁଝିପାରିଲେ।
ନିଶି ସଂପ୍ରାଦ୍ରଵନ୍ପାର୍ଥା ଧାର୍ତରାଷ୍ଟ୍ରଭଯାର୍ଦିତାଃ। ପ୍ରାପ୍ତା ହିଡିମ୍ବା ଭୀମେନ ଯତ୍ର ଜାତୋ ଘଟୋତ୍କଚଃ
ରାତିରେ, ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁଅମାନେଂକୁ ଭୟ କରି, ପୃଥାପୁତ୍ରମାନେ ପଳାଇଗଲେ; ସେଠାରେ ଭୀମ ହିଡିମ୍ବା ସହିତ ମିଶିଲେ ଏବଂ ଘଟୋତ୍କଚ ଜନ୍ମିଲେ।
ଏକଚକ୍ରାଂ ତତୋ ହତ୍ଵା ପାଣ୍ଡଵାଃ ସଂଶିତଵ୍ରତାଃ। ଵେଦାଧ୍ଯଯନସଂପନ୍ନାସ୍ତେଽଭଵନ୍ବ୍ରହ୍ମଚାରିଣଃ
ତାପରେ, ବକାସୁରକୁ ମାରି, ଦୃଢ଼ ସଙ୍କଳ୍ପ ଏବଂ ବେଦ ଶିକ୍ଷାରେ ପାରଙ୍ଗତ ସେ ପାଣ୍ଡବମାନେ ଏକଚକ୍ରା ନଗରରେ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଭାବେ ବାସ କଲେ।
ତେ ତତ୍ର ନିଯତାଃ କାଲଂ କଂଚିଦୂଷୁର୍ନରର୍ଷଭାଃ। ମାତ୍ରା ସହୈକଚକ୍ରାଯାଂ ବ୍ରାହ୍ମଣସ୍ଯ ନିଵେଶନେ
ସେ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ ଏକଚକ୍ରା ନଗରରେ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଘରେ ତାଙ୍କ ମାଆ ସହିତ ଅନେକ ଦିନ ନିୟମିତ ଭାବେ ରହିଲେ।
ତତ୍ରାସସାଦ କ୍ଷୁଧିତଂ ପୁରୁଷାଦଂ ଵୃକୋଦରଃ। ଭୀମସେନୋ ମହାବାହୁର୍ବକଂ ନାମ ମହାବଲମ୍
ସେଠାରେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭୀମସେନ, ଯାହାଙ୍କୁ ବୃକୋଦର ବୋଲାଯାଏ, ଭୟଙ୍କର ମାନବ ଖାଇବା ଦାନବ ବକାସୁରଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ତଂ ଚାପି ପୁରୁଷଵ୍ଯାଘ୍ରୋ ବାହୁଵୀର୍ଯେଣ ପାଣ୍ଡଵଃ। ନିହତ୍ଯ ତରସା ଵୀରୋ ନାଗରାନ୍ପର୍ଯସାନ୍ତ୍ଵଯତ୍
ସେ ନରସିଂହ ପାଣ୍ଡବ, ନିଜ ବାହୁବଳରେ ବକାକୁ ତୁରନ୍ତ ମାରିଦେଲେ ଏବଂ ସହରବାସୀମାନେଂକୁ ଶାନ୍ତନା ଦେଲେ।
ତତସ୍ତେ ଶୁଶ୍ରୁଵୁଃ କୃଷ୍ଣାଂ ପଞ୍ଚାଲେଷୁ ସ୍ଵଯଂଵରାମ୍। ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଚୈଵାଭ୍ଯଗଚ୍ଛ୍ତ ଗତ୍ଵା ଚୈଵାଲଭନ୍ତ ତାମ୍
ତାପରେ ସେମାନେ ପଞ୍ଚାଳ ଦେଶରେ କୃଷ୍ଣାଙ୍କ ସ୍ୱୟଂବର ବିଷୟରେ ଶୁଣିଲେ; ଶୁଣି ବାଦେ ସେଠାକୁ ଗଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଅନୁଷ୍ଠାନ କଲେ।
ତେ ତତ୍ର ଦ୍ରୌପଦୀଂ ଲବ୍ଧ୍ଵା ପରିସଂଵତ୍ସରୋଷିତାଃ। ଵିଦିତା ହାସ୍ତିନପୁରଂ ପ୍ରତ୍ଯାଜଗ୍ମୁରରିନ୍ଦମାଃ
ସେଠାରେ ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କୁ ପାଇ, ସେମାନେ ଏକ ବର୍ଷ ରହିଲେ; ପରେ ପରିଚିତ ହେବା ପରେ, ଏହି ଶତ୍ରୁଦଳନମାନେ ହସ୍ତିନାପୁରକୁ ପୁଣି ଫେରିଗଲେ।
ତେ ଉକ୍ତା ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରେଣ ରାଜ୍ଞା ଶାନ୍ତନଵେନ ଚ। ଭ୍ରାତୃଭିର୍ଵିଗ୍ରହସ୍ତାତ କଥଂ ଵୋ ନ ଭଵେଦିତି
ସେମାନେ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ଓ ଶାନ୍ତନୁପୁତ୍ର ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ଠାରୁ ଏହିପରି କଥା ଶୁଣିଲେ: 'ପୁଅମାନେ, ତୁମେ ଭାଇମାନେ ମଧ୍ୟରେ କିପରି ବିରୋଧ ହେବ?'
ଅସ୍ମାଭିଃ ଖାଣ୍ଡଵପ୍ରସ୍ଥେ ଯୁଷ୍ମଦ୍ଵାସୋଽନୁଚିନ୍ତିତଃ। ତସ୍ମାଜ୍ଜନପଦୋପେତଂ ସୁଵିଭକ୍ତମହାପଥମ୍
ଆମେ ତୁମ ପାଇଁ ଖାଣ୍ଡବପ୍ରସ୍ଥରେ ରହିବା ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିଛୁ; ଏହି ସ୍ଥାନ ଲୋକେ ଭରିଥିବା ଏବଂ ଭଲ ରାସ୍ତା ଥିବା ଏକ ଉତ୍ତମ ସ୍ଥାନ।
ଵାସାଯ ସ୍ଵାଣ୍ଡଵପ୍ରସ୍ଥଂ ଵ୍ରଜଧ୍ଵଂ ଗତମତ୍ସରାଃ। ତଯୋସ୍ତେ ଵଚନାଜ୍ଜଗ୍ମୁଃ ସହ ସର୍ଵୈଃ ସୁହୃଜ୍ଜନୈଃ
ତୁମେ ମନରେ କିଛି ଦ୍ୱେଷ ନ ରଖି, ନିଜ ଖାଣ୍ଡବପ୍ରସ୍ଥକୁ ବାସ କରିବାକୁ ଯାଅ; ଏଭଳି କହାଯିବା ପରେ ସେମାନେ ସମସ୍ତ ବନ୍ଧୁମାନେଂକୁ ନେଇ ଚାଲିଗଲେ।
ନଗରଂ ଖାଣ୍ଡଵପ୍ରସ୍ଥଂ ରତ୍ନାନ୍ଯାଦାଯ ସର୍ଵଶଃ। ତତ୍ର ତେ ନ୍ଯଵସନ୍ପାର୍ଥାଃ ସଂଵତ୍ସରଗଣାଂନ୍ବହୂନ୍
ପୃଥାପୁତ୍ରମାନେ ସମସ୍ତ ଧନସମ୍ପତି ନେଇ ଖାଣ୍ଡବପ୍ରସ୍ଥ ନଗରକୁ ଗଲେ; ସେଠାରେ ସେମାନେ ଅନେକ ବର୍ଷ ରହିଲେ।
ଵଶେ ଶସ୍ତ୍ରପ୍ରତାପେନ କୁର୍ଵନ୍ତୋଽନ୍ଯାନ୍ମହୀଭୃତଃ। ଏଵଂ ଧର୍ମପ୍ରଧାନାସ୍ତେ ସତ୍ଯଵ୍ରତପରାଯଣାଃ
ତାଙ୍କର ଶସ୍ତ୍ରର ପ୍ରଭାବରେ ସେମାନେ ଅନ୍ୟ ରାଜାମାନେଙ୍କୁ ନିଜ ଅଧୀନରେ ଆଣିଥିଲେ। ଏଭଳି, ସେମାନେ ଧର୍ମକୁ ସର୍ବୋପରି ରଖି, ସତ୍ୟରେ ଅଟୁଟ ଥିଲେ।
ଅପ୍ରମତ୍ତୋତ୍ଥିତାଃ କ୍ଷାନ୍ତାଃ ପ୍ରତପନ୍ତୋଽହିତାନ୍ବହୂନ୍। ଅଜଯଦ୍ଭୀମସେନସ୍ତୁ ଦିଶଂ ପ୍ରାଚୀଂ ମହାଯଶାଃ
ସେମାନେ ସବୁବେଳେ ସତର୍କ, ଧୈର୍ୟଶୀଳ ଓ ଅନେକ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଦମନ କରୁଥିଲେ। ଏପରି ମହାପ୍ରସିଦ୍ଧ ଭୀମସେନ ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ଜିତିଥିଲେ।
ଉଦୀଚୀମର୍ଜୁନୋ ଵୀରଃ ପ୍ରତୀଚୀଂ ନକୁଲସ୍ତଥା। ଦକ୍ଷିଣାଂ ସହଦେଵସ୍ତୁ ଵିଜିଗ୍ଯେ ପରଵୀରହା
ବୀର ଅର୍ଜୁନ ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ, ନକୁଳ ଓଡ଼ିଶା ଦିଗକୁ, ଏବଂ ପରଶତ୍ରୁ ନାଶକ ସହଦେବ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ଜିତିଥିଲେ।
ଏଵଂ ଚକ୍ରୁରିମାଂ ସର୍ଵେ ଵଶେ କୃତ୍ସ୍ନାଂ ଵସୁନ୍ଧରାମ୍। ପଞ୍ଚଭିଃ ସୂର୍ଯସଙ୍କାଶୈଃ ସୂର୍ଯେଣ ଚ ଵିରାଜତା
ଏଭଳି, ସମସ୍ତେ ଏହି ପୃଥିବୀକୁ ନିଜ ଅଧୀନରେ ଆଣିଥିଲେ, ପାଞ୍ଚଟି ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହ ଏକ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେଇ ଚମକୁଥିଲେ।
ଷଟ୍ସୂର୍ଯେଵାଭଵତ୍ପୃଥ୍ଵୀ ପାଣ୍ଡଵୈଃ ସତ୍ଯଵିକ୍ରମୈଃ। ତତୋ ନିମିତ୍ତେ କସ୍ମିଂଶ୍ଚିଦ୍ଧର୍ମରାଜୋ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଃ
ସତ୍ୟବୀର ପାଣ୍ଡବମାନେ ଦ୍ୱାରା ପୃଥିବୀ ଛଅଟି ସୂର୍ଯ୍ୟର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଦେଖାଉଥିଲା। ଏହାପରେ କିଛି କାରଣରୁ ଧର୍ମରାଜ ଯୁଧିଷ୍ଠିର—
ଵନଂ ପ୍ରସ୍ଥାପଯାମାସ ତେଜସ୍ଵୀ ସତ୍ଯଵିକ୍ରମଃ। ପ୍ରାଣେଭ୍ଯୋଽପି ପ୍ରିଯତରଂ ଭ୍ରାତରଂ ସଵ୍ଯସାଚିନମ୍
ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ସତ୍ୟବୀର ଯୁଧିଷ୍ଠିର ନିଜ ପ୍ରାଣଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରିୟ ଭାଇ ସବ୍ୟସାଚୀନ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ବନକୁ ପଠାଇଥିଲେ।
ଅର୍ଜୁନଂ ପୁରୁଷଵ୍ଯାଘ୍ରଂ ସ୍ଥିରାତ୍ମାନଂ ଗୁଣୈର୍ଯୁତମ୍। ସ ଵୈ ସଂଵତ୍ସରଂ ପୂର୍ଣଂ ମାସଂ ଚୈକଂ ଵନେ ଵସନ୍
ପୁରୁଷମଧ୍ୟରେ ବାଘ ଭଳି, ଦୃଢ଼ ମନ ଓ ଉତ୍ତମ ଗୁଣରେ ଯୁକ୍ତ ଅର୍ଜୁନ ଏକ ବର୍ଷ ଏବଂ ଏକ ମାସ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବନରେ ବସିଥିଲେ।
ତୀର୍ଥଯାତ୍ରାଂ ଚ କୃତଵାନ୍ନାଗକନ୍ଯାମଵାପ ଚ। ପାଣ୍ଡ୍ଯସ୍ଯ ତନଯାଂ ଲବ୍ଧ୍ଵା ତତ୍ର ତାଭ୍ଯାଂସହୋଷିତଃ
ସେ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା କରିଥିଲେ ଓ ନାଗକନ୍ୟାଙ୍କୁ ପାଇଥିଲେ। ପାଣ୍ଡ୍ୟ ରାଜାଙ୍କ ଝିଅକୁ ମଧ୍ୟ ଲାଗିଥିଲେ ଏବଂ ସେଠାରେ ଦୁଇଜଣ ସହିତ ବାସ କରିଥିଲେ।
ତତୋଽଗଚ୍ଛଦ୍ଧୃଷୀକେଶଂ ଦ୍ଵାରଵତ୍ଯାଂ କଦାଚନ। ଲବ୍ଧଵାଂସ୍ତତ୍ର ବୀଭତ୍ସୁର୍ଭାର୍ଯାଂ ରାଜୀଵଲୋଚନାମ୍
ତାପରେ କେତେବେଳେ ଅର୍ଜୁନ ଦ୍ୱାରକାରେ ହୃଷୀକେଶଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଗଲେ, ସେଠାରେ ସେ ବଳବାନ୍ତ ଅର୍ଜୁନ ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ଲୋଚନା ଝିଅକୁ ଭାର୍ଯ୍ୟା ଭାବେ ପାଇଲେ।
ଅନୁଜାଂ ଵାସୁଦେଵସ୍ଯ ସୁଭଦ୍ରାଂ ଭଦ୍ରଭାଷିଣୀମ୍। ସା ଶଚୀଵ ମହେନ୍ଦ୍ରେଣ ଶ୍ରୀଃ କୃଷ୍ଣେନେଵ ସଙ୍ଗତା
ସେ ଥିଲେ ବାସୁଦେବଙ୍କ ଭଉଣୀ, ଶୁଭଦ୍ରା, ଭଲ କଥା କହୁଥିବା। ଯେପରି ଶଚୀ ମହେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହ ଏକତ୍ରିତ, ଯେପରି ଶ୍ରୀ ଦେବୀ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସହ ଏକତ୍ରିତ, ସେପରି ଅର୍ଜୁନ ସହ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ।
ସୁଭଦ୍ରା ଯୁଯୁଜେ ପ୍ରୀତ୍ଯା ପାଣ୍ଡଵେନାର୍ଜୁନେନ ହ। ଅତର୍ପଯଚ୍ଚ କୌନ୍ତେଯଃ ଖାଣ୍ଡଵେ ହଵ୍ଯଵାହନମ୍
ଶୁଭଦ୍ରା ଭଲପାଇ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ସହ ବିବାହ କଲେ। ତାପରେ କୁନ୍ତୀନନ୍ଦନ ଅର୍ଜୁନ ଖାଣ୍ଡବବନରେ ଅଗ୍ନିଦେବଙ୍କୁ ତୃପ୍ତ କରିଥିଲେ।
ବୀଭତ୍ସୁର୍ଵାସୁଦେଵେନ ସହିତୋ ନୃପସ୍ତମ। ନାତିଭାରୋ ହି ପାର୍ଥସ୍ଯ କେଶଵେନ ସହାଭଵତ୍
ବୀଭତ୍ସୁ ଅର୍ଜୁନ ବାସୁଦେବଙ୍କ ସହିତ, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ରେଷ୍ଠ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସାଥିରେ ଥିବାରୁ କୌଣସି କଷ୍ଟ ଅନୁଭବ କରିଲେ ନାହିଁ।
ଵ୍ଯଵସାଯସହାଯସ୍ଯ ଵିଷ୍ଣୋଃ ଶତ୍ରୁଵଧେଷ୍ଵିଵ। ପାର୍ଥାଯାଗ୍ନିର୍ଦଦୌ ଚାପି ଗାଣ୍ଡୀଵଂ ଧନୁରୁତ୍ତମମ୍
ଯେପରି କୃଷ୍ଣ ନିଶ୍ଚୟରେ ସାଥୀ ହୋଇ ଶତ୍ରୁ ନାଶ କରିଥିଲେ, ସେପରି ଅଗ୍ନି ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଉତ୍ତମ ଧନୁଷ୍ ଗାଣ୍ଡୀବ ଦେଇଥିଲେ।
ଇଷୁଧୀ ଚାକ୍ଷଯୈର୍ବାଣୈ ରଥଂ ଚ କପିଲକ୍ଷଣମ୍। ମୋକ୍ଷଯାମାସ ବୀଭତ୍ସୁର୍ମଯଂ ଯତ୍ର ମହାସୁରମ୍
ଅଶେଷ ବାଣ ଥିବା ତୁଣୀର ଓ କପିଲ ଚିହ୍ନିତ ରଥ ମଧ୍ୟ ଦେଇଥିଲେ। ସେଠାରେ ବୀଭତ୍ସୁ ଅର୍ଜୁନ ମହାଅସୁର ମୟଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରିଥିଲେ।
ସ ଚକାର ସଭାଂ ଦିଵ୍ଯାଂ ସର୍ଵରତ୍ନସମାଚିତାମ୍। ତସ୍ଯାଂ ଦୁର୍ଯୋଧନୋ ମନ୍ଦୋ ଲୋଭଂ ଚକ୍ରେ ସୁଦୁର୍ମତିଃ
ସେ ଏକ ଦିବ୍ୟ ସଭା ତିଆରି କଲେ, ଯାହା ସମସ୍ତ ମଣିମାଣିକ୍ୟରେ ଶୋଭିତ ଥିଲା। ସେଠାରେ ମୂଢ଼ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ଲୋଭରେ ଅନ୍ଧ ହୋଇ ଇର୍ଷ୍ୟା କଲେ।
ତତୋଽକ୍ଷୈର୍ଵଞ୍ଚଯିତ୍ଵା ଚ ସୌବଲେନ ଯୁଧିଷ୍ଠିରମ୍। ଵନଂ ପ୍ରସ୍ଥାପଯାମାସ ସପ୍ତଵର୍ଷାଣି ପଞ୍ଚ ଚ
ତାପରେ ଶକୁନି ସହ ଦ୍ୟୁତରେ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ଠକି, ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ସାତ ବର୍ଷ ଓ ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷ, ମୋଟେ ତେର ବର୍ଷ ପାଇଁ ବନକୁ ପଠାଇଦେଲେ।
ଅଜ୍ଞାତମେକଂ ରାଷ୍ଟ୍ରେ ଚ ତତୋ ଵର୍ଷଂ ତ୍ରଯୋଦଶମ୍। ତତଶ୍ଚତୁର୍ଦଶେ ଵର୍ଷେ ଯାଚମାନାଃ ସ୍ଵକଂ ଵସୁ
ସେମାନେ ଏକ ବର୍ଷ ଅଜ୍ଞାତ ଭାବେ ରାଜ୍ୟରେ ରହିଲେ। ଏହି ତେର ବର୍ଷ ପରେ, ଚଉଦ଼ ମ ବର୍ଷରେ ନିଜ ଧନ ଦାବି କଲେ।
ନାଲଭନ୍ତ ମହାରାଜ ତତୋ ଯୁଦ୍ଧମଵର୍ତତ। ତତସ୍ତେ କ୍ଷତ୍ରମୁତ୍ସାଦ୍ଯ ହତ୍ଵା ଦୁର୍ଯୋଧନଂ ନୃପମ୍
ହେ ମହାରାଜ, ସେମାନେ ଏହା ପାଇଲେ ନାହିଁ। ତାପରେ ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ସେଠାରେ, ସେମାନେ କ୍ଷତ୍ରିୟ ସେନାକୁ ଧ୍ୱଂସ କରି ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ରାଜାଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କଲେ।