ତପସା ଚିନ୍ତଯଂଶ୍ଚାପି ତଂ ଶିଶୁଂ ନୋପଲକ୍ଷଯେ। ଭୂତଂ ଭଵ୍ଯଂ ଭଵିଷ୍ଯଂ ଚ ଜାନନ୍ନପି ନରାଧିପ
ମୁଁ ତାହାକୁ ଧ୍ୟାନ କରି ଚିନ୍ତା କଲି, ହେ ରାଜା, ତଥାପି ତାହାକୁ ଚିହ୍ନିପାରିଲିନି, ଯଦିଓ ମୁଁ ଭୂତ, ବର୍ତ୍ତମାନ ଓ ଭବିଷ୍ୟତ୍ ସମସ୍ତ ଜାଣେ।
ଅତସୀପୁଷ୍ପଵର୍ଣାଭଃ ଶ୍ରୀଵତ୍ସକୃତଭୂଷଣଃ। ସାକ୍ଷାଲ୍ଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯା ଇଵାଵାସ ସ ତଦା ପ୍ରତିଭାତି ମେ
ତାହାର ରଙ୍ଗ ଅତସୀ ଫୁଲ ପରି, ଶ୍ରୀବତ୍ସ ଚିହ୍ନ ତାହାର ଅଙ୍ଗରେ ଶୋଭିଥିଲା, ମନେ ହେଉଥିଲା ଯେଉଁପରି ଶ୍ରୀ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ନିଜେ ଏଠି ବସିଛନ୍ତି।
ତତୋ ମାମବ୍ରଵୀଦ୍ବାଲଃ ସ ପଦ୍ମନିଭଲୋଚନଃ। ଶ୍ରୀଵତ୍ସଧାରୀ ଦ୍ଯୁତିମାନ୍ଵାକ୍ଯଂ ଶ୍ରୁତିସୁଖାଵହମ୍
ତାପରେ, ସେଇ ପଦ୍ମପରି ଆଖି ଥିବା, ଶ୍ରୀବତ୍ସ ଧାରଣ କରିଥିବା, ଉଜ୍ୱଳ ଶିଶୁ ମୋତେ ମଧୁର କଥା କହିଲେ।
ଜାନାମି ତ୍ଵାଂ ପରିଶ୍ରାନ୍ତଂ ତାତ ଵିଶ୍ରାମକାଙ୍କ୍ଷିଣମ୍। ମାର୍କଣ୍ଡେଯ ମହାସତ୍ଵଂ ଯାଵଦିଚ୍ଛସି ଭାର୍ଗଵ
ମୁଁ ଜାଣେ, ତୁମେ କ୍ଲାନ୍ତ ଓ ବିଶ୍ରାମ ଚାହୁଁଛ, ହେ ମାର୍କଣ୍ଡେୟ, ମହାତ୍ମା; ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଇଚ୍ଛା କର, ଏଠି ରୁହ।
ଅଭ୍ଯନ୍ତରଂ ଶରୀରଂ ମେ ପ୍ରଵିଶ୍ଯ ମୁନିସତ୍ତମ। ଆସ୍ଖେହ ଵିହିତୋ ଵାସଃ ପ୍ରସାଦସ୍ତେ କୃତୋ ମଯା
ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୋ ଶରୀର ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କର, ଏଠି ରୁହ; ମୁଁ ତୁମକୁ ମୋର କୃପାରେ ଏହି ଅନୁଗ୍ରହ ଦେଇଛି।
ତତୋ ବାଲେନ ତେନୈଵ ମୁକ୍ତସ୍ଯାସୀତ୍ତଦା ମମ। ନିର୍ଵେଦୋ ଜୀଵିତେ ଦୀର୍ଘେ ମନୁଷ୍ଯତ୍ଵେ ଚ ଭାରତ
ତାପରେ, ସେଇ ଶିଶୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ମୋର ଦୀର୍ଘ ଜୀବନ ଓ ମଣିଷ ଜନ୍ମ ପ୍ରତି ଅସନ୍ତୋଷ ଦୂର ହୋଇଗଲା, ହେ ଭାରତ।
ତତୋ ବାଲେନ ତେନାସ୍ଯଂ ସହସା ଵିଵୃତଂ କୃତମ୍। ତସ୍ଯାହମଵଶୋ ଵକ୍ରେ ଦୈଵଯୋଗାତ୍ପ୍ରଵେଶିତଃ
ତାପରେ ସେ ଶିଶୁ ହଠାତ୍ ମୁହଁ ଖୋଲିଦେଲା, ଏବଂ ଭାଗ୍ୟର ଜୋରରେ ମୁଁ ନିରୁପାୟ ହୋଇ ସେଠିରେ, ତାର ବାଙ୍କା ମୁହଁ ଭିତରକୁ ଟାଣିଯାଇଲି।
ତତଃ ପ୍ରଵିଷ୍ଟସ୍ତତ୍କୁକ୍ଷିଂ ସହସା ମନୁଜାଧିପ। ସରାଷ୍ଟ୍ରନଗରାକୀର୍ଣାଂ କୃତ୍ସ୍ନାଂ ପଶ୍ଯାମି ମେଦିନୀମ୍
ଏହିପରେ, ମୁଁ ତାର ପେଟ ଭିତରକୁ ଏକାଏକି ପ୍ରବେଶ କରି, ସମସ୍ତ ରାଜ୍ୟ ଓ ନଗର ଭରିଥିବା ସାରା ପୃଥିବୀକୁ ଦେଖିଲି।
ଗଙ୍ଗାଂ ଶତଦ୍ରୁଂ ସୀତାଂ ଚ ଯମୁନାମଥ କୌଶିକୀମ୍। ଚର୍ମଣ୍ଵତୀଂଵେତ୍ରଵତୀଂ ଚନ୍ଦ୍ରଭାଗାଂ ସରସ୍ଵତୀମ୍
ମୁଁ ଗଙ୍ଗା, ଶତଦ୍ରୁ, ସୀତା, ଯମୁନା, କୌଶିକୀ, ଚର୍ମଣ୍ୱତୀ, ବେତ୍ରବତୀ, ଚନ୍ଦ୍ରଭାଗା ଓ ସରସ୍ୱତୀ ନଦୀକୁ ଦେଖିଲି।
ସିନ୍ଧୁଂ ଚୈଵ ଵିପାଶାଂ ଚ ନଦୀଂ ଗୋଦାଵରୀମପି। ଵସ୍ଵୋକସାରାଂ ନଲିନୀଂ ନର୍ମଦାଂ ଚୈଵ ଭାରତ
ମୁଁ ସିନ୍ଧୁ ଓ ବିପାଶା ନଦୀ, ଗୋଦାବରୀ, ବସ୍ୱୋକସାରା, ନଳିନୀ ଓ ନର୍ମଦା ନଦୀକୁ ମଧ୍ୟ ଦେଖିଲି, ହେ ଭାରତ।
ନଦୀଂ ତାମ୍ରାଂ ଚ ଵେଣାଂ ଚ ପୁଣ୍ଯତୋଯାଂ ଶୁଭାଵହାମ୍। ସୁଵେଣାଂ କୃଷ୍ଣଵେଣାଂ ଚ ଇରାମାଂ ଚ ମହାନଦୀମ୍
ମୁଁ ପବିତ୍ର ଓ ମଙ୍ଗଳମୟ ଜଳ ଥିବା ତାମ୍ରା ଓ ବେଣା ନଦୀ, ସୁବେଣା, କୃଷ୍ଣବେଣୀ ଓ ମହାନ ଇରାମା ନଦୀକୁ ଦେଖିଲି।
ଵିତସ୍ତାଂ ଚ ମହାରାଜ କାଵେରୀଂ ଚ ମହାନଦୀମ୍। `ତୁଙ୍ଗଭଦ୍ରାଂ କୃଷ୍ଣଵେଣୀଂ କମଲାଂ ଚ ମହାନଦୀମ୍'। ଶୋଣଂ ଚ ପୁରୁଷଵ୍ଯାଘ୍ର ଵିଶଲ୍ଯାଂ କିଂପୁନାମପି
ମହାରାଜ, ମୁଁ ଭିତସ୍ତା ଓ ମହାନ କାଭେରୀ, ତୁଙ୍ଗଭଦ୍ରା, କୃଷ୍ଣବେଣୀ, କମଳା ନଦୀ, ଶୋଣ ନଦୀ, ବିଶଳ୍ୟା ଓ କିମ୍ପୁନା ନଦୀକୁ ମଧ୍ୟ ଦେଖିଲି।
ଏତାଶ୍ଚାନ୍ଯାଶ୍ଚ ନଦ୍ଯୋଽହଂ ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ଯା ନରୋତ୍ତମ। ପରିକ୍ରାମନ୍ପ୍ରପଶ୍ଯାମି ତସ୍ଯ କୁକ୍ଷୌ ମହାତ୍ମନଃ
ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷ, ପୃଥିବୀରେ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ନଦୀ ଅଛି, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଓ ଅନ୍ୟ ଅନେକ ନଦୀକୁ ମୁଁ ତାହାର ପେଟ ଭିତରେ ଘୁରିଘୁରି ଦେଖିଲି।
ତତଃ ସମୁଦ୍ରଂ ପଶ୍ମାମି ଯାଦୋଗଣନିଷେଵିତମ୍। ରତ୍ନାକରମମିତ୍ରଘ୍ନ ପଯସୋନିଧିମୁତ୍ତମମ୍
ତାପରେ ମୁଁ ସମୁଦ୍ରକୁ ଦେଖିଲି, ଯେଉଁଠାରେ ବହୁତ ଜଳଚର ପ୍ରାଣୀ ରହେ, ଯାହା ରତ୍ନର ଭଣ୍ଡାର ଓ ସମସ୍ତ ଜଳର ମହାନ ଆଶ୍ରୟ।
ତତଃ ପଶ୍ଯାମି ଗଗନଂ ଚନ୍ଦ୍ରସୂର୍ଯଵିରାଜିତମ୍। ଜାଜ୍ଵଲ୍ଯମାନଂ ତେଜୋଭିଃ ପାଵକାର୍କସମପ୍ରଭମ୍
ତାପରେ ମୁଁ ଆକାଶକୁ ଦେଖିଲି, ଯାହା ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟରେ ଶୋଭିତ, ତେଜରେ ଦୀପ୍ତିମାନ, ଅଗ୍ନି ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଚମକୁଥିଲା।
ପଶ୍ଯାମି ଚ ମହୀଂ ରାଜନ୍କାନନୈରୁପଶୋଭିତାମ୍। `ସପର୍ଵତଵନଦ୍ଵୀପାଂ ନିମ୍ନଗାଶତସଂକୁଲାମ୍
ହେ ରାଜା, ମୁଁ ଅନେକ ଜଙ୍ଗଲ, ପାହାଡ଼, ଦ୍ୱୀପ ଓ ଶତଶତ ନଦୀରେ ଭରିଥିବା ପୃଥିବୀକୁ ଦେଖିଲି।
ଯଜନ୍ତେ ହି ତତୋ ରାଜନ୍ବ୍ରାହ୍ମଣା ବହୁଭିର୍ମଖୈଃ। କ୍ଷତ୍ରିଯାଶ୍ ପ୍ରଵର୍ତନ୍ତେ ସର୍ଵଵର୍ଣାନୁରଞ୍ଜନୈଃ
ସେଠାରେ, ହେ ରାଜା, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ବହୁତ ଯଜ୍ଞ କରୁଛନ୍ତି ଓ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ସମସ୍ତ ଜନଙ୍କୁ ଖୁସି କରିବା କାମ କରୁଛନ୍ତି।
ଵୈଶ୍ଯାଃ କୃଷିଂ ଯଥାନ୍ଯାଯଂ କାରଯନ୍ତି ନରାଧିପ। ଶୁଶ୍ରୂଷାଯାଂ ଚ ନିରତା ଦ୍ଵିଜାନାଂ ଵୃଷଲାସ୍ତଥା
ହେ ନରାଧିପ, ବୈଶ୍ୟମାନେ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ କୃଷି କରୁଛନ୍ତି ଓ ଶୂଦ୍ରମାନେ ଦ୍ୱିଜମାନେଙ୍କ ସେବାରେ ନିରତ।
ତତଃ ପରିପତନ୍ରାଜଂସ୍ତସ୍ଯ କୁକ୍ଷୌ ମହାତ୍ମନଃ। ହିମଵନ୍ତଂ ଚ ପଶ୍ଯାମି ହେମକୂଟଂ ଚ ପର୍ଵତମ୍
ତାପରେ, ହେ ରାଜା, ମୁଁ ସେ ମହାନ୍ ଆତ୍ମାଙ୍କର ପେଟ ଭିତରେ ଘୁରୁଥିବାବେଳେ, ହିମାଳୟ ଓ ସୁନା ଶିଖର ଥିବା ହେମକୂଟ ପାହାଡ଼କୁ ଦେଖିଲି।
ନିଷଧଂ ଚାପି ପଶ୍ଯାମି ଶ୍ଵେତଂ ଚ ରଜତାନ୍ଵିତମ୍। ପଶ୍ଯାମି ଚ ମହୀପାଲ ପର୍ଵତଂ ଗନ୍ଧମାଦନମ୍
ମୁଁ ନିଷଧ ଓ ଧଳା ରଜତ ପାହାଡ଼, ଏବଂ ହେ ମହୀପାଳ, ଗନ୍ଧମାଦନ ପାହାଡ଼କୁ ମଧ୍ୟ ଦେଖିଲି।
ମନ୍ଦରଂ ମନୁଜଵ୍ଯାଘ୍ର ନୀଲଂ ଚାପି ମହାଗିରିମ୍। ପଶ୍ଯାମି ଚ ମହାରାଜ ମେରୁ କନକପର୍ଵତମ୍
ହେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବାଘ, ମୁଁ ମନ୍ଦର ଓ ନୀଳ ପାହାଡ଼, ଏବଂ ମହାରାଜ, ସୁନାର ପାହାଡ଼ ମେରୁକୁ ଦେଖିଲି।
ମହେନ୍ଦ୍ରଂ ଚୈଵ ପଶ୍ଯାମି ଵିନ୍ଧ୍ଯଂ ଚ ଗିରିମୁତ୍ତମମ୍। ମଲଯଂ ଚାପି ପଶ୍ଯାମି ପାରିଯାତ୍ରଂ ଚ ପର୍ଵତମ୍
ମୁଁ ମହେନ୍ଦ୍ର ଓ ଉତ୍ତମ ବିନ୍ଧ୍ୟ ପାହାଡ଼, ମଲୟ ଓ ପାରିୟାତ୍ର ପାହାଡ଼କୁ ମଧ୍ୟ ଦେଖିଲି।
ଏତେ ଚାନ୍ଯେ ଚ ବହଵୋ ଯାଵନ୍ତଃ ପୃଥିଵୀଧରାଃ। ତସ୍ଯୋଦରେ ମଯା ଦୃଷ୍ଟାଃ ସର୍ଵେ ରତ୍ନଵିଭୂଷିତାଃ
ଏହି ସମସ୍ତ ଓ ଅନ୍ୟ ଅନେକ ପୃଥିବୀକୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା ପାହାଡ଼, ଯେଉଁମାନେ ରତ୍ନରେ ଶୋଭିତ, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ମୁଁ ତାର ପେଟ ଭିତରେ ଦେଖିଲି।
ସିଂହାନ୍ଵ୍ଯାଘ୍ରାନ୍ଵରାହାଂଶ୍ଚ ପଶ୍ଯାମି ମନୁଜାଧିପ। ପୃଥିଵ୍ଯାଂ ଯାନି ଚାନ୍ଯାନି ସତ୍ତ୍ଵାନି ଜଗତୀପତେ। ତାନି ସର୍ଵାଣ୍ଯହଂ ତତ୍ର ପଶ୍ଯନ୍ପର୍ଯଚରଂ ତଦା
ହେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ରାଜା, ମୁଁ ସିଂହ, ବାଘ, ବନ୍ଦର ଓ ପୃଥିବୀରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀକୁ ଦେଖି, ସେଠି ଘୁରୁଥିଲି।
କୁକ୍ଷୌ ତସ୍ ନରଵ୍ଯାଘ୍ର ପ୍ରଵିଷ୍ଟଃ ସଂଚରନ୍ଦିଶଃ। ଶକ୍ରାଦୀଂଶ୍ଚାପି ପଶ୍ଯାମି କୃତ୍ସ୍ନାନ୍ଦେଵଗଣାନହମ୍
ହେ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମୁଁ ତାଙ୍କର ପେଟରେ ପ୍ରବେଶ କରି ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଘୁଞ୍ଚୁଛି; ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବମାନେ ସହିତ ସମସ୍ତ ଦେବମାନେଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଦେଖୁଛି।
ସାଧ୍ଯାନ୍ରୁଦ୍ରାଂସ୍ତଥାଽଽଦିତ୍ଯାନ୍ଗୁହ୍ଯକାନ୍ପିତରସ୍ତଥା। ସର୍ପାନ୍ନାଗାନ୍ସୁପର୍ଣାଂଶ୍ଚ ଵସୂନପ୍ଯଶ୍ଵିନାଵପି
ମୁଁ ସାଧ୍ୟ, ରୁଦ୍ର, ଆଦିତ୍ୟ, ଗୁହ୍ୟକ, ପିତୃଗଣ, ସର୍ପ, ନାଗ, ସୁପର୍ଣ୍ଣ, ବସୁ ଓ ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଦେଖୁଛି।
ଗନ୍ଧର୍ଵାପ୍ସରସୋ ଯକ୍ଷାନୃଷୀଂଶ୍ଚୈଵ ମହୀପତେ। ଦୈତ୍ଯଦାନଵସଙ୍ଘାଂଶ୍ଚ ନାଗାଂଶ୍ଚ ମନୁଜାଧିପ
ହେ ରାଜା, ମୁଁ ଗନ୍ଧର୍ବ, ଅପ୍ସରା, ଯକ୍ଷ ଓ ଋଷିମାନେ, ଦୈତ୍ୟ-ଦାନବମାନେ ଓ ନାଗମାନେଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଦେଖୁଛି।
ସିଂହିକାତନଯାଂଶ୍ଚାପି ଯେ ଚାନ୍ଯେ ସୁରଶତ୍ରଵଃ। ଯଚ୍ଚ କିଂଚିନ୍ମଯା ଲୋକେ ଦୃଷ୍ଟଂ ସ୍ଥାଵରଜଙ୍ଗମମ୍
ସିଂହିକାର ପୁଅମାନେ ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବଶତ୍ରୁମାନେ, ଏବଂ ଏହି ଜଗତରେ ଯେଉଁ ସ୍ଥାବର-ଜଙ୍ଗମ ମୁଁ ଦେଖିଛି, ସେମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଦେଖୁଛି।
ସର୍ଵଂ ପଶ୍ଯାମ୍ଯହଂ ରାଜଂସ୍ତସ୍ଯ କୁକ୍ଷୌ ମହାତ୍ମନଃ। ତ୍ଵରମାଣଃ ଫଲାହାରଃ କୃତ୍ସ୍ନଂ ଜଗଦିଦଂ ଵିଭୋ
ହେ ରାଜା, ଫଳ ଖାଇବାକୁ ଉତ୍ସୁକ ତାହା ମହାପୁରୁଷଙ୍କର ପେଟରେ ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ମୁଁ ଦେଖୁଛି।
ଅନ୍ତଃଶରୀରେ ତସ୍ଯାହଂ ଵର୍ଷାଣାମଧିକଂ ଶତମ୍। ନ ଚ ପଶ୍ଯାମି ଯସ୍ଯାହଂ ଦେହସ୍ଯାନ୍ତଂ କଦାଚନ
ତାଙ୍କର ଶରୀର ଭିତରେ ମୁଁ ଶତ ବର୍ଷରୁ ଅଧିକ ସମୟ ରହିଲି, କିନ୍ତୁ କେବେ ମଧ୍ୟ ସେଇ ଶରୀରର ସୀମା ଦେଖିପାରିଲିନି।