ଵିଵଦନ୍ତୌ ତଥା ତୌ ତୁ ମୁନୀନାଂ ଦ୍ରଶନେ ସ୍ଥିତୌ। ଯେ ତସ୍ଯ ଯଜ୍ଞେ ସଂଵୃତ୍ତାସ୍ତେଽପୃଚ୍ଛନ୍ତ କଥଂ ତ୍ଵିମୌ
ଏପରି ଦୁଇଜଣ ମୁନି ମନ୍ଦଳୀ ସାମ୍ନାରେ ବିବାଦ କରୁଥିବାବେଳେ, ଯେଉଁମାନେ ରାଜାଙ୍କ ଯଜ୍ଞରେ ଆସିଥିଲେ, ସେମାନେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, 'ଏହି ଦୁଇଜଣ କିଏ?'
ପ୍ରଵେଶଃ କେନ ଦତ୍ତୋଽଯମନଯୋର୍ଵୈନ୍ଯସଂସଦି। ଉଚ୍ଚୈଃ ସମଭିଭାଷନ୍ତୌ କେନ କାର୍ଯେଣ ଧିଷ୍ଠିତୌ
'ବୈନ୍ୟଙ୍କ ସଭାରେ ଏହି ଦୁଇଜଣ କିଏ ଅନୁମତି ଦେଇ ପ୍ରବେଶ କରିଛନ୍ତି? କେଉଁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଏମିତି ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରରେ କଥା କହୁଛନ୍ତି?'
ତତଃ ପରମଧର୍ମାତ୍ମା କାଶ୍ଯପଃ ସର୍ଵଧର଼୍ମଵିତ୍। ଵିଵାଦିନାଵନୁପ୍ରାପ୍ତୌ ତାଵୁଭୌ ପ୍ରତ୍ଯଵେଦଯତ୍
ତାପରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଧର୍ମବିଦ୍ କାଶ୍ୟପ, ଏହି ଦୁଇଜଣ ବିବାଦକାରୀ ଆସିଥିବା ବିଷୟରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜଣାଇଲେ।
ଅଥାବ୍ରଵୀତ୍ସଦସ୍ଯାଂସ୍ତୁ ଗୌତମୋ ମୁନିସତ୍ତମାନ୍। ଆଵଯୋର୍ଵ୍ଯାହୃତଂ ପ୍ରଶ୍ନଂ ଶୃଣୁତ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମାଃ। ଵୈନ୍ଯଂ ଵିଧାତେତ୍ଯାହାତ୍ରିରତ୍ର ନୌ ସଂଶଯୋ ମହାନ୍
ତାପରେ ମୁନିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଗୌତମ ସଭାକୁ କହିଲେ, 'ଆମ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ ପ୍ରଶ୍ନ ଉଠିଛି, ସେଥିରେ ଶୁଣନ୍ତୁ, ଦ୍ୱିଜମାନେ। ଅତ୍ରି କହୁଛନ୍ତି ବୈନ୍ୟ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା; ଏଠି ଆମର ବଡ଼ ସନ୍ଦେହ।'
ତତସ୍ତୁ ଗୌତମେନୋକ୍ତଂ ଵାକ୍ଯଂ ଵୈନ୍ଯସ୍ଯ ସଂସଦି'। ଶ୍ରୁତ୍ଵୈଵ ତୁ ମହାତ୍ମାନୋ ମୁନଯୋଽଭ୍ଯଦ୍ରଵନ୍ଦୁତମ୍
ତାପରେ ଗୌତମ ବୈନ୍ୟଙ୍କ ସଭାରେ ଏହି କଥା କହିଲେ, ମହାତ୍ମା ମୁନିମାନେ ଶୁଣି, ଦୂତଙ୍କ ଦିଗରେ ଦୌଡ଼ିଲେ।
ସନତ୍କୁମାରଂ ଧର୍ମଜ୍ଞଂ ସଂଶଯଚ୍ଛେଦନାଯ ଵୈ। `ପପ୍ରଚ୍ଛୁଃ ପ୍ରଣତାଃ ସର୍ଵେ ବ୍ରହ୍ମାଣମିଵ ସୋମପାଃ
ସମସ୍ତେ ନମସ୍କାର କରି, ଧର୍ମଜ୍ଞ ସନତ୍କୁମାରଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, ସନ୍ଦେହ ଦୂର କରିବା ପାଇଁ, ଯେପରି ସୋମପାନକାରୀମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କରନ୍ତି।
ସ ଚ ତେଷାଂ ଵଚଃ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଯଥାତତ୍ତ୍ଵଂ ମହାତପାଃ। ପ୍ରତ୍ଯୁଵାଚାଥ ତାନେଵଂ ଧର୍ମାର୍ଥସହିତଂ ଵଚଃ
ମହାତପସ୍ବୀ ସନତ୍କୁମାର ସେମାନଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ଧର୍ମ ଓ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ସହିତ ଏପରି ଉତ୍ତର ଦେଲେ।
ବ୍ରହ୍ମ କ୍ଷତ୍ରେଣ ସହିତଂ କ୍ଷତ୍ରଂ ଚ ବ୍ରହ୍ମଣା ସହ। ସଂଯୁକ୍ତୌ ଦହତଃ ଶତ୍ରୂନ୍ଵନାନୀଵାଗ୍ନିମାରୁତୌ
ବ୍ରହ୍ମ ଓ କ୍ଷତ୍ର ଏକତାରେ ରହିଥିଲେ, କ୍ଷତ୍ର ଓ ବ୍ରହ୍ମ ଏକସାଥି ହେଲେ, ତେମାନେ ଏକସାଥି ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଦହିଦେଇଥିବା, ଜଙ୍ଗଲରେ ଅଗ୍ନି ଓ ପବନ ଭଳି।
ରାଜା ଵୈ ପ୍ରଥିତୋ ଧର୍ମଃ ପ୍ରଜାନାଂ ପତିରେଵ ଚ। ସ ଏଵ ଶକ୍ରଃ ଶୁକ୍ରଶ୍ଚ ସ ଧାତା ଚ ବୃହସ୍ପତିଃ
ରାଜାକୁ ଧର୍ମର ଦୂତ ଭାବରେ ଗଣାଯାଏ, ସେ ପ୍ରଜାମାନଙ୍କର ମାଳିକ ଅଟୁଟ ଭାବରେ ଅଛନ୍ତି। ରାଜା ଇନ୍ଦ୍ର, ଶୁକ୍ର, ଧାତା ଓ ବୃହସ୍ପତି ଭଳି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ।
ପ୍ରଜାପତିର୍ଵିରାଟ୍ ସମ୍ରାଟ୍ କ୍ଷତ୍ରିଯୋ ଭୂପତିର୍ନୃପଃ। ଯ ଏଭିଃ ସ୍ତୂଯତେ ଶବ୍ଦୈଃ କସ୍ତଂ ନାର୍ଚିତୁମର୍ହତି
ସେ ପ୍ରଜାପତି, ବିଶ୍ୱର ଶାସକ, ସମ୍ରାଟ୍, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ଭୂମିର ମାଳିକ ଓ ରାଜା। ଏଭଳି ନାମରେ ଯେଉଁ ଅଭିନନ୍ଦନ ହୁଏ, ଏମିତି ରାଜାକୁ କିଏ ପୂଜା କରିବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ?
ପୁରାଯୋନିର୍ଯୁଧାଜିଚ୍ଚ ଅଭୀଷ୍ଟାନଚିତୋ ଭଵଃ। ସ୍ଵର୍ଣେତା ସହଜିଦ୍ବଭ୍ରୁରିତି ରାଜାଽଭିଧୀଯତେ। ସତ୍ଯଯୋନିଃ ପୁରାଵିଚ୍ଚ ସତ୍ଯଧର୍ମପ୍ରଵର୍ତକଃ
ରାଜାକୁ ପୁରାତନ ଉତ୍ପତ୍ତି, ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟୀ, ଇଚ୍ଛାପୂରଣ କରିବା, ସମ୍ମାନିତ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ନେତୃତ୍ୱ, ଜନ୍ମରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ପିତାମହ ଭାବରେ ଡାକାଯାଏ। ସେ ସତ୍ୟ ଉତ୍ପତ୍ତି, ପୁରାତନ ଓ ସତ୍ୟ ଧର୍ମର ପ୍ରଚାରକ।
ଅଧର୍ମାଦୃଷଯୋ ଭୀତା ବଲଂ କ୍ଷତ୍ରେ ସମାଦଧନ୍। `ତସ୍ମାଦ୍ଧି ବ୍ରହ୍ମଣା କ୍ଷତ୍ରଂ କ୍ଷତ୍ରେଣ ବ୍ରହ୍ମ ଚାଵ୍ଯଯମ୍
ଅଧର୍ମର ଭୟରେ ଋଷିମାନେ କ୍ଷତ୍ରିୟରେ ଶକ୍ତି ଦେଇଥିଲେ। ଏହିପରି, ବ୍ରହ୍ମା ରେ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଭରସା କରେ, କ୍ଷତ୍ରିୟ ରେ ଅବିନାଶୀ ବ୍ରହ୍ମା ଭରସା କରେ।
ଆଦିତ୍ଯୋ ଦିଵି ଦେଵେଷୁ ତମୋ ନୁଦତି ତେଜସା। ତଥୈଵ ନୃପତିର୍ଭୂମାଵଧର୍ମାନ୍ନୁଦତେ ଭୃଶମ୍
ଯେପରି ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଆଦିତ୍ୟ ତାର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ ଅନ୍ଧାରକୁ ଦୂର କରେ, ତେଣୁ ଭୂମିରେ ରାଜା ଅଧର୍ମକୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବରେ ଦୂର କରନ୍ତି।
ତତୋ ରାଜ୍ଞଃ ପ୍ରଧାନତ୍ଵଂ ଶାସ୍ତ୍ରପ୍ରାମାଣ୍ଯଦର୍ଶନାତ୍। ଉତ୍ତରଃ ସିଦ୍ଧ୍ଯତେ ପକ୍ଷୋ ଯେନ ରାଜେତି ଭାଷିତମ୍
ତେଣୁ ଶାସ୍ତ୍ରର ଅଧିକାର ଦ୍ୱାରା ରାଜାର ପ୍ରଧାନତ୍ୱ ସ୍ଥାପିତ ହୁଏ; 'ରାଜା' ଭାବରେ ଯେଉଁ ଦଳ ଉପରି ନିଶ୍ଚିତ ହୁଏ, ସେହି ଦଳ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ତତଃ ସ ରାଜା ସଂହୃଷ୍ଟଃ ସିଦ୍ଧେ ପକ୍ଷେ ମହାମନାଃ। ତମତ୍ରିମବ୍ରଵୀତ୍ପ୍ରୀତଃ ପୂର୍ଵଂ ଯେନାଭିସଂସ୍ତୁତଃ
ତାପରେ ସେ ରାଜା, ଜିତିବା ଦଳରେ ଖୁସି ଓ ବଡ଼ ମନ ନେଇ, ପୂର୍ବରୁ ଯେଉଁ ଅତ୍ରି ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିଥିଲେ, ସେଠି ତାଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦରେ କହିଲେ।
ଯସ୍ମାତ୍ପୂର୍ଵଂ ମନୁଷ୍ଯେଷୁ ଜ୍ଯାଯାଂସଂ ମାମିହାବ୍ରଵୀଃ। ସର୍ଵଦେଵୈଶ୍ଚ ଵିପ୍ରର୍ଷେ ସଂମିତଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠମେଵ ଚ
ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ପୂର୍ବରୁ ମୋତେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭାବରେ କହିଥିଲେ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଋଷି ତୁମେ ମୋତେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭାବରେ ମନ୍ତ୍ରଣା କରିଛନ୍ତି।
ତସ୍ମାତ୍ତେଽହଂପ୍ରଦାସ୍ଯାମି ଵିଵିଧଂ ଵସୁ ଭୂରି ଚ। ଦାସୀସହସ୍ରଂ ଶ୍ଯାମାନାଂ ସୁଵସ୍ତ୍ରାଣାମଲକୃତମ୍
ତେଣୁ ମୁଁ ତୁମକୁ ବହୁ ପ୍ରକାର ଓ ବହୁ ଧନ ଦେବି; ହଜାର ଶ୍ୟାମା ବନ୍ଦୀ, ଭଲ ଭୂଷିତ ଓ ଭଲ ପୋଷାକ ପିନ୍ଧିଥିବା।
ଦଶକୋଟୀର୍ହିରଣ୍ଯସ୍ଯ ରୁକ୍ମଭାରାଂସ୍ତଥା ଦଶ। ଏତଦ୍ଦଦାମି ଵିପ୍ରର୍ଷେ ସର୍ଵଜ୍ଞସ୍ତ୍ଵଂ ମତୋ ହି ମେ
ଦଶ କୋଟି ସୁନା ଓ ଦଶ ଭାର ରୁପ୍ୟା ମୁଁ ତୁମକୁ ଦେଉଛି, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଋଷି, କାରଣ ମୁଁ ତୁମକୁ ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନ ଥିବା ଭାବରେ ମନେ କରେ।
ତଦତ୍ରିନର୍ନ୍ଯାଯତଃ ସର୍ଵଂ ପ୍ରତିଗୃହ୍ଯାଭିସତ୍କୃତଃ। ପ୍ରତ୍ଯୁଜ୍ଜଗାମ ତେଜସ୍ଵୀ ଗୃହାନେଵ ମହାତପାଃ
ଏପରି ଭାବରେ ଅତ୍ରି ନ୍ୟାୟ ଭାବରେ ସମସ୍ତ ଦେଇ ସମ୍ମାନିତ ହେଇ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ମହାତପସ୍ୱୀ ନିଜ ଘରକୁ ଫେରିଗଲେ।
ପ୍ରଦାଯ ଚ ଧନଂ ପ୍ରୀତଃ ପୁତ୍ରେଭ୍ଯଃ ପ୍ରଯତାତ୍ମଵାନ୍। ତତଃ ସମଭିସଂଧାଯ ଵନମେଵାନ୍ଵପଦ୍ଯତ
ଖୁସି ଭାବରେ ଧନ ପୁଅମାନେକୁ ଦେଇ, ଶୁଦ୍ଧ ମନ ନେଇ, ସେ ଏବେ ନିଶ୍ଚୟ କରି ଜଙ୍ଗଲକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଅତ୍ରୈଵ ଚ ସରସ୍ଵତ୍ଯା ଗୀତଂ ପରପୁରଂଜଯ। ପୃଷ୍ଟଯା ମୁନିନା ଵୀର ଶୃଣୁ ତାର୍କ୍ଷ୍ଯେଣ ଧୀମତା
ଏଠି ମଧ୍ୟ ସରସ୍ୱତୀଙ୍କର ଗୀତ ଅଛି, ଯାହା ଧୀର ଗରୁଡ଼ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଥିଲେ; ଶତ୍ରୁ ଦଳ ଜିତିଥିବା ବୀର, ଏହାକୁ ଶୁଣ।
କିଂନ ଶ୍ରେଯଃ ପୁରୁଷସ୍ଯେହ ଭଦ୍ରେ କଥଂ କୁର୍ଵନ୍ନ ଚ୍ଯଵତେ ସ୍ଵଧର୍ମାତ୍। ଆଚକ୍ଷ୍ଵ ମେ ଚାରୁସର୍ଵାଙ୍ଗି ସର୍ଵଂ ତ୍ଵଯା ଶିଷ୍ଟୋ ନ ଚ୍ଯଵେଯଂ ସ୍ଵଧର୍ମାତ୍
ଏଠି ମନୁଷ୍ୟ ପାଇଁ ସତ୍ୟରେ କଣ ଭଲ? କିପରି କରିଲେ ନିଜ ଧର୍ମରୁ ବିଚ୍ୟୁତ ହେବା ନାହିଁ? ମୋତେ ସବୁ କଥା କୁହ, ଶୋଭାମୟ ଶରୀରବତୀ, ଯେପରି ତୁମେ ଶିଖାଇଲେ, ମୁଁ ନିଜ ଧର୍ମରୁ ହଟିବି ନାହିଁ।
କଥଂ ଚାଗ୍ନିଂ ଜୁହୁଯାଂ ପୂଜଯେ ଵା କସ୍ମିନ୍କାଲେ କେନ ଧର୍ମୋ ନ ନଶ୍ଯେତ୍। ଏତତ୍ସର୍ଵଂ ସୁଭଗେ ପ୍ରବ୍ରଵୀହି ଯଥା ଲୋକାନ୍ଵିରଜାଃ ସଂଚରେଯମ୍
କିପରି ଅଗ୍ନିକୁ ହୋମ କରିବି, କିପରି ପୂଜା କରିବି, କେଉଁ ସମୟରେ, କେଉଁ ପଦ୍ଧତିରେ ଧର୍ମ ନଷ୍ଟ ହେବା ନାହିଁ? ଶୁଭା, ଏହି ସବୁ କଥା କୁହ, ଯେପରି ମୁଁ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରେ ନିର୍ମଳ ଭାବରେ ଚାଲିପାରିବି।
ଏଵଂ ପୃଷ୍ଟା ପ୍ରୀତିଯୁକ୍ତେନ ତେନ ଶୁଶ୍ରୂଷୁଣା ଚୋତ୍ତମବୁଦ୍ଦିଯୁକ୍ତମ୍। ତାର୍କ୍ଷ୍ଯଂ ଵିପ୍ରଂ ଧର୍ମଯୁକ୍ତଂ ହିତଂ ଚ ସରସ୍ଵତୀ ଵାକ୍ଯମିଦଂ ବଭାଷେ
ଏପରି ଭାବରେ ପ୍ରେମ ଭରିତ ଓ ଶୁଣିବାକୁ ଉତ୍ସୁକ ଓ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବୁଦ୍ଧି ଥିବା ତାର୍କ୍ଷ୍ୟଙ୍କ ପ୍ରଶ୍ନରେ, ସରସ୍ୱତୀ ଧର୍ମ ଓ ଉପକାରୀ ଶବ୍ଦରେ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଯୋ ବ୍ରହ୍ମ ଜାନାତି ଯଥୋପଦେଶଂ ସ୍ଵାଧ୍ଯାଯନିତ୍ଯଃ ଶୁଚିରପ୍ରମତ୍ତଃ। ସ ଵୈ ପୁରୋ ଦେଵଲୋକସ୍ଯ ଗନ୍ତା ସହାମରୈଃ ପ୍ରାପ୍ନୁଯାତ୍ପ୍ରୀତିଯୋଗମ୍
ଯିଏ ଉପଦେଶ ଅନୁଯାୟୀ ବ୍ରହ୍ମାକୁ ଜାଣିଛି, ସେ ସଦା ଅଧ୍ୟୟନରେ ଲଗି ରହେ, ଶୁଚି ଓ ସଚେତନ ଅଟୁଟ ରହେ; ସେ ଦେବମାନେ ପୂର୍ବରୁ ଦେବଲୋକକୁ ଯିବେ, ଅମରମାନେ ସହିତ ଆନନ୍ଦ ମିଳିବ।
ତତ୍ର ସ୍ମ ରମ୍ଯା ଵିପୁଲା ଵିଶୋକାଃ ସୁପୁଷ୍ପିତାଃ ପୁଷ୍କରିଣ୍ଯଃ ସୁପୁଣ୍ଯାଃ। ଅକର୍ଦମା ମୀନଵତ୍ଯଃ ସୁତୀର୍ଥା ହିରଣ୍ମଯୈରାଵୃତାଃ ପୁଣ୍ଡରୀକୈଃ
ସେଠି ଅନେକ ରମ୍ୟ, ବିଶାଳ, ଦୁଃଖ ନଥିବା, ଫୁଲରେ ଭରିଥିବା ପବିତ୍ର ଝିଲି ଅଛି; ମାଟି ନଥିବା, ମାଛରେ ଭରିଥିବା, ଭଲ ତୀର ଥିବା, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପଦ୍ମ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ।
ତାସାଂ ତୀରେଷ୍ଵାସତେ ପୁଣ୍ଯଭାଜୋ ମହୀଯମାନାଃ ପୃଥଗପ୍ସରୋଭିଃ। ସୁପୁଣ୍ଯଗନ୍ଧାଭିରଲଂକୃତାଭି- ର୍ହିରଣ୍ଯଵର୍ଣାଭିରତୀଵ ହୃଷ୍ଟାଃ
ସେହି ନଦୀର କୂଳରେ ନିର୍ମଳ ମନ୍ତ୍ରୀ ଲୋକମାନେ ବସିଥାନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଅପ୍ସରାମାନେ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଭାବରେ ଆଦର କରନ୍ତି । ସେମାନେ ଖୁସିରେ ହିରା ରଙ୍ଗର ହୋଇ, ମନୋହର ଗନ୍ଧର ମାଳା ପିନ୍ଧି ଅତି ଆନନ୍ଦିତ ଅଟୁଥାନ୍ତି ।
ପରଂ ଲୋକଂ ଗୋପ୍ରଦାସ୍ତ୍ଵାପ୍ନୁଵନ୍ତି ଦତ୍ତ୍ଵାଽନଡ୍ଵାହଂ ସୂର୍ଯଲୋକଂ ଵ୍ରଜନ୍ତି। ଵାସୋ ଦତ୍ତ୍ଵା ଚାନ୍ଦ୍ରମସଂ ତୁ ଲୋକଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ହିରଣ୍ଯମମରତ୍ଵମେତି
ଏକ ଗାଈ ଦାନ କଲେ ଉଚ୍ଚତମ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ; ଏକ ବଳଦ ଦାନ କଲେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଲୋକକୁ ଯିବା ହୁଏ; ପୋଷାକ ଦାନ କଲେ ଚନ୍ଦ୍ର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି ମିଳେ; ସୋନା ଦାନ କଲେ ଅମରତ୍ୱ ପାଇଯାଏ ।
ଧେନୁଂ ଦତ୍ତ୍ଵା ସୁପ୍ରମାଂ ସାଧୁଦୋହାଂ କଲ୍ଯାଣଵତ୍ସାମପଲାଯିନୀଂ ଚ। ଯାଵନ୍ତି ରୋମାଣି ଭଵନ୍ତି ତସ୍ଯା- ସ୍ତାଵଦ୍ଵର୍ଷାଣ୍ଯାସତେ ଦେଵଲୋକେ
ଯେଉଁଠି ଜଣେ ଅତି ଭଲ ଦୁଧ ଦେଇଥିବା, ଭଲ ଦୁଃଖି ଥିବା, ଭଲ ଛାଣି ଥିବା ଏବଂ ଏହି ଗାଈ ଅପରିଚାଳିତ ନୁହେଁ, ଏମିତି ଗାଈ ଦାନ କରେ, ସେ ଗାଈର ଗା ଉପରେ ଯେତେ ଚୁଲ ଅଛି, ସେତେ ବର୍ଷ ଦେବଲୋକରେ ବସିଥାଏ ।
ଅନଡ୍ଵାହଂ ସୁଵ୍ରତଂ ଯୋ ଦଦାତି ହଲସ୍ଯ ଵୋଢାରମନନ୍ତଵୀର୍ଯମ୍। ଧୁରଂଧରଂ ବଲଵନ୍ତଂ ଯୁଵାନଂ ପ୍ରାପ୍ନୋତି ଲୋକାନ୍ଦଶଧେନୁଦସ୍ଯ
ଯେଉଁଠି ଜଣେ ଶୁଭ୍ର ଚରିତ୍ର ଥିବା, ହାଲ ଉଠାଇପାରିବା, ଅସୀମ ଶକ୍ତି ଥିବା, ଯୁବା ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବଳଦ ଦାନ କରେ, ସେ ଦଶଟି ଗାଈ ଦାନ କରିଥିବା ଲୋକର ସମାନ ଲୋକ ପାଇଯାଏ ।