ଧନାନି ଯେଷାଂ ଵିପୁଲାନି ସନ୍ତି ନିତ୍ଯଂରମନ୍ତେ ସୁଵିଭୂଷିତାଙ୍ଗାଃ। ତେଷାମଯଂ ଶତ୍ରୁଵରଘ୍ନଲୋକୋ ନାସୌ ସଦା ଗ୍ରାମ୍ଯସୁଖେ ରତାନାମ୍
ଯେଉଁମାନଙ୍କର ଧନ ବହୁତ, ସେମାନେ ସଦା ଆନନ୍ଦରେ ରହନ୍ତି, ଭଲ ଭଲ ଗହଣା ପିନ୍ଧି ଶୋଭିତ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ଲୋକ ଶତ୍ରୁ ନାଶ କରୁଥିବା ଲୋକ; କିନ୍ତୁ ଯେଉଁମାନେ ସଦା ଇହଲୋକୀୟ ସୁଖରେ ଲିନ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ଲୋକ ନୁହେଁ।
ଯେ ଯୋଗଯୁକ୍ତାସ୍ତପସି ପ୍ରସକ୍ତାଃ ସ୍ଵାଧ୍ଯାଯଶୀଲା ଜରଯନ୍ତି ଦେହାନ୍। ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯା ଭୂତହିତେ ନିଵିଷ୍ଟା ସ୍ତେଷାମସୌ ନାଯମରିଘ୍ନଲୋକଃ
ଯେଉଁମାନେ ଯୋଗରେ ଲିନ, ତପସ୍ୟାରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍, ଅଧ୍ୟୟନରେ ରତ, ଦେହକୁ କ୍ଷୀଣ କରନ୍ତି, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଜିତ କରିଛନ୍ତି, ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ଭଲରେ ଲିନ—ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ଶତ୍ରୁ ନାଶକ ଲୋକ ନୁହେଁ।
ଯେ ଧର୍ମମେଵ ପ୍ରଥମଂ ଚରନ୍ତି ଧର୍ମେଣ ଲବ୍ଧ୍ଵା ଚ ଧନାନି କାଲେ। ଦାରାନଵାପ୍ଯ କ୍ରତୁଭିର୍ଯଜନ୍ତେ ତେଷାମଯଂ ଚୈଵ ପରଶ୍ଚ ଲୋକଃ
ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରଥମେ ଧର୍ମକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି, ସମୟରେ ଧର୍ମ ଦ୍ୱାରା ଧନ ଲାଭ କରନ୍ତି, ପତ୍ନୀ ଲାଭ କରି, ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତି—ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ଲୋକ ଓ ପରଲୋକ ଦୁହିଏ ଅଛି।
ଯେ ନୈଵ ଵିଦ୍ଯାଂ ନ ତପୋ ନ ଦାନଂ ନ ଚାପି ମୂଢାଃ ପ୍ରଜନେ ଯତନ୍ତେ। ନ ଚାପିଗଚ୍ଛନ୍ତି ଶୁଭାନ୍ଯଭାଗ୍ଯା- ସ୍ତେଷାମଯଂ ଚୈଵ ପରଶ୍ଚ ନାସ୍ତି
ଯେଉଁମାନେ ନ ଶିକ୍ଷା, ନ ତପସ୍ୟା, ନ ଦାନ, ନ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରୟାସ କରନ୍ତି, ଅପରାଧ ଦ୍ୱାରା ଶୁଭ ଫଳ ପାଉନାହାନ୍ତି—ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ଲୋକ ଓ ପରଲୋକ ଦୁହିଏ ନାହିଁ।
ସର୍ଵେ ଭଵନ୍ତସ୍ତ୍ଵତିଵୀର୍ଯସତ୍ଵା ଦିଵ୍ଯୌଜସଃ ସଂହନନୋପପନ୍ନାଃ। ଲୋକାଦମୁଷ୍ମାଦଵନିଂ ପ୍ରପନ୍ନାଃ ସ୍ଵଧୀତଵିଦ୍ଯାଃ ସୁରକାର୍ଯହେତୋଃ
ସମସ୍ତେ ଆପଣମାନେ ଅତିଶୟ ଶକ୍ତି ଓ ଦୃଢ଼ ମନବଳ ରଖିଛନ୍ତି, ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତି ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଶରୀର ଦେଇ ଏଠିକୁ ଆସିଛନ୍ତି। ଆପଣମାନେ ଅନ୍ୟ ଲୋକରୁ ଏ ଭୂମିକୁ ଆସି, ପବିତ୍ର ଜ୍ଞାନରେ ପାରଙ୍ଗତ, ଦେବତାଙ୍କର କାମ ପାଇଁ ଏଠିକୁ ଆସିଛନ୍ତି।
କୃତ୍ଵୈଵ କର୍ମାଣଇ ମହାନ୍ତି ଶୂରା- ସ୍ତପୋଦମାଚାରଵିହାରଶୀଲାଃ। ଦେଵାନୃଷୀନ୍ପ୍ରେତଗତାଂସଚ୍ ସର୍ଵା- ନ୍ସଂତର୍ପଯିତ୍ଵା ଵିଧିନା ପରେଣ
ଏହି ମହାନ କାର୍ଯ୍ୟ କରି, ଆପଣମାନେ ତପସ୍ୟା, ଦାନ ଓ ନ୍ୟାୟ ଆଚରଣରେ ନିଷ୍ଠା ରଖି, ଦେବତା, ଋଷି ଓ ପିତୃଗଣଙ୍କୁ ଉଚ୍ଚତମ ବିଧିରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିଛନ୍ତି।
ସ୍ଵର୍ଗଂ ପରଂ ପୁଣ୍ଯକୃତାଂ ନିଵାସଂ କ୍ରମେଣ ସଂପ୍ରାପ୍ସ୍ଯଥ କର୍ମଭିଃ ସ୍ଵୈଃ। ମାଭୂଦ୍ଵିଶଙ୍କା ତଵ କୌରଵେନ୍ଦ୍ର ଦୃଷ୍ଟ୍ଵାଽଽତ୍ମନଃ କ୍ଲେଶମିମଂ ସୁଖାର୍ଥମ୍
ଆପଣମାନେ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା କ୍ରମେ ପୁଣ୍ୟବାନଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ଵର୍ଗ ଆଶ୍ରୟ ପାଇବେ। ହେ କୌରବ ରାଜା, ଆପଣ ଏହି କଷ୍ଟ ଦେଖି ନିଜ ଶୁଭ ଲାଗି ଭୟ କରିବେ ନାହିଁ।
ମାର୍କଣ୍ଡେଯଂ ମହାତ୍ମାନମୂଚୁଃ ପାଣ୍ଡୁସୁତାସ୍ତଦା। ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ଦ୍ଵିଜମୁଖ୍ଯାନାଂ ଶ୍ରୋତୁମିଚ୍ଛାମ କଥ୍ଯତାମ୍
ସେ ସମୟରେ ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରମାନେ ମହାତ୍ମା ମାର୍କଣ୍ଡେୟଙ୍କୁ କହିଲେ, "ଆମେ ଦ୍ୱିଜମୁଖ୍ୟମାନଙ୍କର ମହିମା ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ। ଦୟାକରି କହନ୍ତୁ।"
ଏଵମୁକ୍ତଃ ସ ଭଗଵାନ୍ମାର୍କଣ୍ଡେଯୋ ମହାତପାଃ। ଉଵାଚ ସୁମହାତେଜାଃ ସର୍ଵଶାସ୍ତ୍ରଵିଶାରଦଃ
ଏପରି କହିବା ପରେ, ମହାତପା ଭଗବାନ ମାର୍କଣ୍ଡେୟ, ଅତି ତେଜସ୍ୱୀ ଓ ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ପାରଙ୍ଗତ, କଥା ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ହେହଯାନାଂ କୁଲକରୋ ରାଜା ପରପୁରଂଜଯଃ। କୁମାରୋ ରୂପସଂପନନୋ ମୃଗଯାଂ ଵ୍ଯଚରଦ୍ବଲୀ
ହେହୟ ବଂଶର ସ୍ଥାପକ, ଶତ୍ରୁ ଦଳନ କରିଥିବା ରାଜା, ରୂପ ଓ ଶକ୍ତିରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରିନ୍ସ, ଏକ ଦିନ ଜଙ୍ଗଲରେ ଶିକାର କରିବାକୁ ଘୁଡ଼ିବାକୁ ଗଲେ।
ଚରମାଣସ୍ତୁ ସୋଽରଣ୍ଯେ ତୃଣଵୀରୁତ୍ସମାଵୃତେ। କୃଷ୍ଣାଜିନୋତ୍ତରାସଙ୍ଗଂ ଦଦର୍ଶ ମୁନିମନ୍ତିକେ
ସେ ଜଙ୍ଗଲରେ ତୃଣ ଓ ଗଛରେ ଭରିଥିବା ସ୍ଥାନରେ ଘୁଡ଼ିବା ସମୟରେ, ନିଜ ନିକଟରେ କୃଷ୍ଣାମୃଗ ଚର୍ମ ପିନ୍ଧିଥିବା ଏକ ମୁନିଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।
ସ ତେନ ହିଂସିତୋଽରଣ୍ଯେ ମନ୍ଯମାନେନ ଵୈ ମୃଗମ୍। ଵ୍ଯଥିତଃ କର୍ମ ତତ୍କୃତ୍ଵା ଶୋକୋପହତଚେତନଃ
ସେଠାରେ, ମୁନିଙ୍କୁ ମୃଗ ଭାବି ଅପରାଧ କରିଥିଲେ; ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ପରେ, ଦୁଃଖରେ ଭରି ମନ ଶୋକରେ ଅନ୍ଧା ହେଇଗଲା।
ଜଗାମ ହେହଯାନାଂ ଵୈ ସକାଶଂ ପ୍ରଥିତାତ୍ମନାମ୍। ରାଜ୍ଞାଂ ରାଜୀଵନେତ୍ରୋସୌ କୁମାରଃ ପୃଥିଵୀପତେ
ଏହି ପଦ୍ମପତ୍ର ନୟନ ଥିବା ପ୍ରିନ୍ସ, ହେହୟ ବଂଶର ପ୍ରସିଦ୍ଧ ରାଜାମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ, ହେ ଭୂମିର ଶାସକ।
ତେଷାଂ ଚ ତଦ୍ଯଥାଵୃତ୍ତଂ କଥଯାମାସ ଵୈ ତଦା। `ସ କୁମାରୋ ମହୀପାଲୋ ହେହଯାନାଂ ମହୀଭୃତାମ୍
ସେହି ପ୍ରିନ୍ସ, ହେହୟ ବଂଶର ଭୂମିପତି, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଏହି ଘଟଣା କିପରି ଘଟିଥିଲା, ସଠିକ୍ ଭାବେ କହିଦେଲେ।
ତଂ ଚାପି ହିଂସିତଂ ତାତ ମୁନିଂ ମୂଲଫଲାଶିନମ୍। ଶ୍ରୁତ୍ଵା ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଚ ତେ ତତ୍ର ବଭୂଵୁର୍ଦୀନମାନସାଃ
ମୂଳ ଓ ଫଳ ଭୋଜନ କରୁଥିବା ମୁନିଙ୍କୁ ଅପକାର ହେବା ଦେଖି ଓ ଶୁଣି ସମସ୍ତେ ଦୁଃଖିତ ମନ ହେଇଗଲେ।
କସ୍ଯାଯମିତି ତେ ସର୍ଵେ ମାର୍ଗମାଣାସ୍ତତସ୍ତତଃ। ଜଗ୍ମୁଶ୍ଚାରିଷ୍ଟନାମ୍ନୋଽଥ ତାର୍କ୍ଷ୍ଯସ୍ଯାଶ୍ରମମଞ୍ଜସା
ଏହି କାହାର ଘଟଣା ତାଲା ଖୋଜିବାକୁ ସମସ୍ତେ ଏଉଁଠି ସେଉଁଠି ଖୋଜି, ପରେ ସିଧା ଅରିଷ୍ଟ ନାମକ ତାର୍କ୍ଷ୍ୟଙ୍କ ଆଶ୍ରମକୁ ଗଲେ।
ତେଽଭିଵାଦ୍ଯ ମହାତ୍ମାନଂ ତଂ ମୁନିଂ ସଂଶିତଵ୍ରତମ୍। ତସ୍ଥୁଃ ସର୍ଵେ ସ ତୁ ମୁନିସ୍ତେଷାଂ ପୂଜାମଥାହରତ୍
ସମସ୍ତେ ମହାତ୍ମା, ଦୃଢ଼ ବ୍ରତରେ ଅଟୁଟ ମୁନିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ସେଠାରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଲେ; ମୁନି ତାଙ୍କୁ ଆତିଥ୍ୟ ଦେଲେ।
ତେ ତମୂଚୁର୍ମହାତ୍ମାନଂ ନ ଵଯଂ ସକ୍ରିଯାଂ ମୁନେ। ତ୍ଵତ୍ତୋଽର୍ହାଃ କର୍ମଦୋଷେଣ ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ହିଂସିତୋ ହି ନଃ
ସେମାନେ ମହାତ୍ମା ମୁନିଙ୍କୁ କହିଲେ, "ମୁନି, ଆମେ ଆପଣଙ୍କର ଆତିଥ୍ୟ ପାଇବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହଁ, କାରଣ ଆମର କାର୍ଯ୍ୟର ଦୋଷରେ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଅପକାର ହୋଇଛି।"
ତାନବ୍ରଵୀତ୍ସ ଵିପ୍ରର୍ଷିଃ କଥଂ ଵୋ ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ହତଃ। କ୍ଵ ଚାସୌ ବ୍ରୂତ ସହିତାଃ ପଶ୍ଯଧ୍ଵଂ ମେ ରତପୋବଲମ୍
ସେ ବିପ୍ର ଋଷି ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, "କିପରି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଆପଣମାନେ ଦ୍ୱାରା ହତ ହେଲେ? ସେ କେଉଁଠି? ସମସ୍ତେ ଏକସାଥି କହନ୍ତୁ, ମୋର ତପସ୍ୟା ଶକ୍ତି ଦେଖନ୍ତୁ।"
ତେ ତୁ ତତ୍ସର୍ଵମଖିଲମାଖ୍ଯାଯାସ୍ମୈ ଯଥାତଥମ୍। ନାପଶ୍ଯଂସ୍ତମୃଷିଂ ତତ୍ର ଗତାସୁଂ ତେ ସମାଗତାଃ
ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଘଟଣା ସଠିକ୍ ଭାବେ ମୁନିଙ୍କୁ କହିଲେ; ପରେ ସମସ୍ତେ ଏଠାରେ ଏକସାଥି ହେଲେ, କିନ୍ତୁ ମୁନିଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ନାହିଁ, କାରଣ ତାଙ୍କର ପ୍ରାଣ ଚାଲିଯାଇଥିଲା।
ଅନ୍ଵେଷମାଣାଃ ସଵ୍ରୀଡାଃ ସୁପ୍ତଵଦ୍ଗତମାନସାଃ। ତାନବ୍ରଵୀତ୍ତତ୍ରମୁନିସ୍ତାର୍କ୍ଷ୍ଯଃ ପରପୁରଂଜଯଃ
ଖୋଜିବା, ଲଜ୍ଜିତ ଓ ମନ ନିଦ୍ରା ଭଳି ଅସ୍ଥିର ହେଇ, ସେଠାରେ ତାର୍କ୍ଷ୍ୟ ମୁନି, ଶତ୍ରୁ ଦଳନ କରିଥିବା, ସେମାନେ ପାଖକୁ କହିଲେ।
ସ୍ଯାଦଯଂ ବ୍ରାହ୍ମଣଃ ସୋଽଥଯୁଷ୍ମାଭିର୍ଯୋ ଵିନାଶିତଃ। ପୁତ୍ରୋ ହ୍ଯଯଂ ମମ ନୃପାସ୍ତପୋବଲସମନ୍ଵିତଃ
"ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଯେଉଁକି ଆପଣମାନେ ଦ୍ୱାରା ନଷ୍ଟ ହୋଇଛନ୍ତି, ସେ ହୋଇପାରେ ମୋର ପୁତ୍ର, ହେ ରାଜାମାନେ, ତପସ୍ୟା ଶକ୍ତିରେ ସମ୍ପନ୍ନ।"
ତେ ଚ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵୈଵ ତମୃଷିଂ ଵିସ୍ମଯଂ ପରମଂ ଗତାଃ। ମହଦାଶ୍ଚର୍ଯମିତି ଵୈ ତେ ବ୍ରୁଵାଣା ମହୀପତେ
ସେମାନେ ଏହି ଋଷିଙ୍କୁ ଦେଖି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପଡିଗଲେ, ଏବଂ କହିଲେ, 'ରାଜା, ଏହା ଏକ ବଡ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ!'
ମୃତୋ ହ୍ଯଯମିତୋ ଦୃଷ୍ଟଃ କଥଂ ଜୀଵିତମାପ୍ତଵାନ୍। କିମେତତ୍ତପସୋ ଵୀର୍ଯଂ ଯେନାଯଂ ଜୀଵିତଃ ପୁନଃ। ଶ୍ରୋତୁମିଚ୍ଛାମହେ ଵିପ୍ର ଯଦି ଶ୍ରୋତଵ୍ଯମିତ୍ଯୁତ
ଏଠାରେ ମୃତ ଦେଖାଯାଇଥିବା ଏହି ଲୋକ କିପରି ପୁନଃ ଜୀବନ ପାଇଲେ? ଏହା କି ତପସ୍ୟାର ଶକ୍ତି ଯେଉଁଥିରେ ଏହି ଜୀବନ ଫେରିଛି? ମୁଁ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହେଁ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଯଦି ଏହା କହିବା ଯୋଗ୍ୟ।
ସ ତାନୁଵାଚ ନାସ୍ମାକଂ ମୃତ୍ଯୁଃ ପ୍ରଭଵତେ ନୃପାଃ। କାରଣଂ ଚ ପ୍ରଵକ୍ଷ୍ଯାମି ହେତୁଯୋଗଂ ସମାସତଃ। `ମୃତ୍ଯୁଃ ପ୍ରଭଵତେ ଯେନ ନାସ୍ମାକଂ ନୃପସତ୍ତମାଃ
ସେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, 'ରାଜାମାନେ, ଆମ ପାଇଁ ମୃତ୍ୟୁର ଶକ୍ତି କାମ କରେନାହିଁ। ଏହାର କାରଣ ଏବଂ ଯୋଗାଯୋଗ ମୁଁ ସଂକ୍ଷେପରେ ବୁଝାଇବି—କିପାଇଁ ଆମ ପାଇଁ ମୃତ୍ୟୁ କାମ କରେନାହିଁ, ରାଜାମାନେ।'
ଶୁଦ୍ଧାଚାରାଦନଲସାଃ ସାଧ୍ଯୋପାସନତତ୍ପରାଃ। ଶୁଦ୍ଧାନ୍ନାଃ ଶୁଦ୍ଧସଦନା ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯଵ୍ରତାନ୍ଵିତାଃ
ପବିତ୍ର ଆଚରଣ, ଅଳସତା ନଥିବା, ସାଧ୍ୟମାନଙ୍କ ଉପାସନାରେ ଲଗା, ପବିତ୍ର ଖାଦ୍ୟ, ପବିତ୍ର ଘର, ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ନିୟମ ପାଳନ କରିବା ଦ୍ୱାରା।
ସତ୍ଯମେଵାଭିଜାନୀମୋ ନାନୃତେ କୁର୍ମହେ ମନଃ। ସ୍ଵଧର୍ମମନୁତିଷ୍ଠାମସ୍ତସ୍ମାନ୍ମୃତ୍ଯୁଭଯଂ ନ ନଃ
ଆମେ ସତ୍ୟକୁ ମାନିବା, ମିଥ୍ୟାରେ ମନ ଲଗାଇନାହିଁ। ନିଜ ଧର୍ମ ପାଳନ କରିବା; ଏହି କାରଣରୁ ଆମେ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଭୟ କରିନାହିଁ।
ଯଦ୍ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ କୁଶଲଂ ତଦେଷାଂ କଥଯାମହେ। ତେଷାଂ ହି ଚରିତଂ ବ୍ରୂମସ୍ତସ୍ମାନ୍ମୃତ୍ଯୁଭଯଂ ନ ନଃ
ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଯାହା ଭଲ, ଆମେ ସେହି କଥା କହୁ। ସେମାନଙ୍କର ଆଚରଣ ଆମେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରୁ, ଏହି କାରଣରୁ ଆମେ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଭୟ କରିନାହିଁ।
ଅତିଥୀନନ୍ନପାନେନ ଭୃତ୍ଯାନତ୍ଯଶନେନ ଚ। ସଂଭୋଜ୍ଯ ଶେଷମଶ୍ନୀମସ୍ତସ୍ମାନ୍ମୃତ୍ଯୁଭଯଂ ନ ନଃ
ଅତିଥିମାନେ ପାଇଁ ଖାଦ୍ୟ ଓ ପାନୀୟ ଦେଇ, ଭୃତ୍ୟମାନେ ପାଇଁ ଯଥାଯଥ ଭୋଜନ ଦେଇ, ଅବଶିଷ୍ଟ ଖାଦ୍ୟ ଆମେ ଖାଉ। ଏହି କାରଣରୁ ଆମେ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଭୟ କରିନାହିଁ।
କ୍ଷାନ୍ତା ଦାନ୍ତାଃ କ୍ଷମାଶୀଲାସ୍ତୀର୍ଥଦାନପରାଯଣାଃ। ପୁଣ୍ଯଦେଶନିଵାସାଚ୍ଚ ତସ୍ମାନ୍ମୃତ୍ଯୁଭଯଂ ନ ନଃ। ତେଜସ୍ଵିଦେଶଵାସାଚ୍ଚ ତସ୍ମାନ୍ମୃତ୍ଯୁଭଯଂ ନ ନଃ
ଆମେ ଧୈର୍ୟଶୀଳ, ନିଜକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିଥିବା, କ୍ଷମାଶୀଳ, ତୀର୍ଥରେ ଦାନ ଦେବାରେ ଲଗା, ପୁଣ୍ୟ ଦେଶରେ ବସିଥିବା; ଏହି କାରଣରୁ ଆମେ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଭୟ କରିନାହିଁ। ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେଶରେ ବସିଥିବାରୁ ମୃତ୍ୟୁକୁ ଭୟ କରିନାହିଁ।