କାମକ୍ରୋଧାଭିଭୂତାସ୍ତେ ମାଯାଵ୍ଯାଜୋପଜୀଵିନଃ। ଲୋଭମୋହାଭିଭୂତାଶ୍ଚ ତ୍ଯକ୍ତା ଦେଵୈସ୍ତତୋ ନରାଃ
ସେମାନେ କାମ ଓ କ୍ରୋଧରେ ଅଧିନ, ମାୟା ଓ ଠକେଇରେ ଜୀବନ ଚାଲାଇଲେ, ଲୋଭ ଓ ମୋହରେ ଆବୃତ, ଦେବତାମାନେ ସେମାନେକୁ ଛାଡ଼ିଦେଲେ।
ଅଶୁଭୈଃ କର୍ମଭିଃ ପାପାସ୍ତିର୍ଯଙ୍ଗିରଯଗାମିନଃ। ସଂସାରେଷୁ ଵିଚିତ୍ରେଷୁ ପଚ୍ଯମାନାଃ ପୁନଃ ପୁନଃ
ଅଶୁଭ କାମ କରି, ସେମାନେ ପାପୀ ହୋଇ ପଶୁ ଓ ନରକ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ବିଭିନ୍ନ ସଂସାରରେ ପୁନିପୁନି ଦୁଃଖ ଭୋଗ କରୁଥିଲେ।
ମୋଘେଷ୍ଟା ମୋଘସଂକଲ୍ପା ମୋଘଜ୍ଞାନା ଵିଚେତସଃ। `କାଙ୍କ୍ଷିଣଃ ସର୍ଵକାମାନାଂ ନାସ୍ତିକା ଭିନ୍ନସେତଵଃ
ସେମାନଙ୍କର ଯଜ୍ଞ, ଇଚ୍ଛା ଓ ଜ୍ଞାନ ବ୍ୟର୍ଥ ହେଲା, ମନ ଭ୍ରମିତ, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପାଇଁ ଲାଲସା, ଶ୍ରଦ୍ଧା ନଥିଲା, ନିୟମ ଭଙ୍ଗ ହେଲା।
ସର୍ଵାଭିଶଙ୍ଖିନଶ୍ଚୈଵ ସଂଵୃତ୍ତାଃ କ୍ଲେଦାଯିନଃ। ଅଶୁଭୈଃ କର୍ମଭିଶ୍ଚାପି ପ୍ରାଯଶଃ ପରିଚିହ୍ନିତାଃ
ସେମାନେ ସବୁ କଥାରେ ସନ୍ଦେହ କରୁଥିଲେ, ଅନ୍ୟମାନେ ପାଇଁ ଅସୁବିଧା ସୃଷ୍ଟି କରୁଥିଲେ, ଅଧିକାଂଶ ସମୟରେ ଅଶୁଭ କାମରେ ଚିହ୍ନିତ ହେଉଥିଲେ।
ଦୌଷ୍କୁଲ୍ଯା ଵ୍ଯାଧିବହୁଲା ଦୁରାତ୍ମାନୋଽଭିତାପିନଃ। ଭଵନ୍ତ୍ଯଲ୍ପାଯୁଷଃ ପାପା ରୌଦ୍ରକର୍ମଫଲୋଦଯାଃ। ନାଥନ୍ତଃ ସର୍ଵକାମାନାଂ ନାସ୍ତିକା ଭିନ୍ନଚେତସଃ
ସେମାନେ ଦୁଷ୍ଟ ବଂଶର, ବହୁ ରୋଗରେ ପୀଡିତ, ମନ ଖରାପ, ଦୁଃଖିତ, ଅଳ୍ପ ଆୟୁ, ପାପୀ, କ୍ରୂର କାମର ଫଳ ଭୋଗ କରୁଥିଲେ, ଶ୍ରଦ୍ଧା ନଥିଲା, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପାଇଁ ଲାଲସା, ମନ ଭଙ୍ଗ ହୋଇଥିଲା।
ଜନ୍ତୋଃ ପ୍ରେତସ୍ଯ କୌନ୍ତେଯ ଗତିଃ ସ୍ଵୈରିହ କର୍ମଭିଃ। ପ୍ରାଜ୍ଞସ୍ଯ ହୀନବୁଦ୍ଧେଶ୍ଚ କର୍ମକୋଶଃ କ୍ଵ ତିଷ୍ଠତି
ହେ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର, ମଣିଷ ମରିଗଲାପରେ ତାଙ୍କର ନିଜ କାମ ଅନୁଯାୟୀ ଗତି ମିଳେ। କିନ୍ତୁ ଜ୍ଞାନୀ ଓ ମୂଢ଼ ଲୋକଙ୍କ କାର୍ମାଣ୍ୟ କେଉଁଠି ରହିଯାଏ?
କ୍ଵସ୍ଥସ୍ତତ୍ସମୁପାଶ୍ନାତି ସୁକୃତଂ ଯଦି ଵେତରତ୍। ଇତି ତେ ଦର୍ଶନଂ ଯଚ୍ଚ ତତ୍ରାପ୍ଯନୁନଯଂ ଶୃଣୁ
ସେ କେଉଁଠି ଭଲ କିମ୍ବା ଖରାପ କାର୍ଯ୍ୟର ଫଳ ଭୋଗ କରେ? ଏହା ତୁମର ପ୍ରଶ୍ନ। ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ବିଷୟରେ ତୁମେ ଜାଣିଲା, ଏବେ ଏହାର ବ୍ୟାଖ୍ୟା ଶୁଣ।
ଅଯମାଦିଶରୀରେଣ ଦେଵସୃଷ୍ଟେନ ମାନଵଃ। ଶୁଭାନାମଶୁଭାନାଂ ଚ କୁରୁତେ ସଂଚଯଂ ମହତ୍
ଏହି ମଣିଷ ଦେବତାମାନେ ସୃଷ୍ଟି କରିଥିବା ପ୍ରାଚୀନ ଦେହ ସହିତ ଭଲ କାମ କିମ୍ବା ଖରାପ କାମ ବହୁତ ସଂଖ୍ୟାରେ ସଂଗ୍ରହ କରେ।
ଆଯୁଷୋଽନ୍ତେ ପ୍ରହାଯେଦଂ କ୍ଷୀଣପ୍ରାଯଂ କଲେବରମ୍। ସଂଭଵତ୍ଯେଵ ଯୁଗପଦ୍ଯୋନୌ ନାସ୍ତ୍ଯନ୍ତରାଽଭଵଃ
ଆୟୁଷ୍ୟର ଶେଷରେ ଏହି ଶରୀର ଶିଥିଳ ହୋଇ ପଡ଼ିଯାଏ ଏବଂ ଛାଡ଼ିଦିଯାଯି; ଏହି ଶରୀର ଛାଡ଼ିବା ସହିତ ସହିତ ନୂତନ ଜନ୍ମ ହୁଏ, ମଧ୍ୟରେ କୌଣସି ବିରାମ ନାହିଁ।
ତତ୍ରାସ୍ଯ ସ୍ଵକୃତଂ କର୍ମ ଚ୍ଛାଯେଵାନୁଗତଂ ସଦା। ଫଲତ୍ଯଥ ସୁଖାର୍ହୋ ଵା ଦୁଃଖାର୍ହୋଵାଽଥ ଜାଯତେ
ସେଠାରେ ତାଙ୍କର ନିଜ କର୍ମ ସଦା ଛାୟା ପରି ସାଙ୍ଗ ହୁଏ; ଏହା ଫଳ ଦେଇଥାଏ ଏବଂ ସେ ଯେଉଁଠି ଶୁଭ କିମ୍ବା ଅଶୁଭ ଫଳର ଯୋଗ୍ୟ, ସେଠି ଜନ୍ମ ନେଇଥାଏ।
କୃତାନ୍ତଵିଧିସଂଯୁକ୍ତଃ ସ ଜନ୍ତୁର୍ଲକ୍ଷଣୈଃ ଶୁଭୈଃ। ଅଶୁଭୈର୍ଵା ନିରାଦାନୋ ଲକ୍ଷ୍ଯତେ ଜ୍ଞାନଦୃଷ୍ଟିଭିଃ
ଯେଉଁ ପ୍ରାଣୀ ମୃତ୍ୟୁର ନିୟମ ଅନୁସାରେ ଚାଲେ, ସେ ଶୁଭ କିମ୍ବା ଅଶୁଭ ଚିହ୍ନ ସହିତ ଜଣାପଡ଼େ, ଏବଂ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ତାଙ୍କୁ ଏହି ଲକ୍ଷଣ ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନଟ କରନ୍ତି।
ଏଷା ତାଵଦବୁଦ୍ଧୀନାଂ ଗତିରୁକ୍ତା ଯୁଧିଷ୍ଠିର। ଅତଃ ପରଂ ଜ୍ଞାନଵତାଂ ନିବୋଧ ଗତିମୁତ୍ତମାମ୍
ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ଏହା ଅବିବେକୀମାନେ ପାଇଁ କହାଯାଇଥିବା ଗତି; ଏବେ ଜ୍ଞାନୀମାନେ ପାଇଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗତି କଣ, ଶୁଣ।
ମନୁଷ୍ଯାସ୍ତପ୍ତତପସଃ ସର୍ଵାଗମପରାଯଣାଃ। ସ୍ଥିରଵ୍ରତାଃ ସତ୍ଯପରା ଗୁରୁଶୁଶ୍ରୂଷଣେ ରତାଃ
ଯେଉଁ ଲୋକେ ତୀବ୍ର ତପସ୍ୟାରେ ଲିନ, ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି, ଦୃଢ଼ ପ୍ରତିଜ୍ଞାରେ ଅଟୁଟ, ସତ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍, ଗୁରୁସେବାରେ ଆନନ୍ଦ ପାଆନ୍ତି,
ସୁଶୀଲାଃ ଶୁକ୍ଲଜାତୀଯାଃ କ୍ଷାନ୍ତା ଦାନ୍ତାଃ ସୁତେଜସଃ। ଶୁଚିଯୋନ୍ଯନ୍ତରଗତାଃ ପ୍ରାଯଶଃ ଶୁଭଲକ୍ଷଣାଃ
ଯେଉଁମାନେ ଉତ୍ତମ ଚରିତ୍ରର, ଶୁଭ ବଂଶରେ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି, ଧୈର୍ୟଶୀଳ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିଗ୍ରହ କରିପାରିଛନ୍ତି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଅଧିକାଂଶ ସମୟରେ ଶୁଭ ଗର୍ଭରେ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି ଏବଂ ଶୁଭ ଲକ୍ଷଣ ଧାରଣ କରନ୍ତି,
ଜିତେନଦ୍ରିଯତ୍ଵାଦ୍ଵଶିନଃ ସତ୍କୃତ୍ଯାନ୍ମନ୍ଦରାଗିଣଃ। ଅଲ୍ପାବାଧପରିତ୍ରାସା ଭଵନ୍ତି ନିରୁପଦ୍ରଵାଃ
ଯେଉଁମାନେ ରାଗକୁ ଜିତି ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଉପରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ରଖିଛନ୍ତି, ଅନ୍ୟମାନେଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି, ଅତିରିକ୍ତ ରାଗ ନାହିଁ, ଅଳ୍ପ କଷ୍ଟ ଓ ଭୟରେ ଅସ୍ଥିର ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ, ସେମାନେ ଶାନ୍ତିରେ ରହନ୍ତି,
ଚ୍ଯଵନ୍ତଂ ଜାଯମାନଂ ଚ ଗର୍ଭସ୍ଯଂ ଚୈଵ ସର୍ଵଶଃ। ସ୍ଵମାତ୍ମାନଂ ପରଂ ଚୈଵ ବୁଧ୍ଯନ୍ତେ ଜ୍ଞାନଚକ୍ଷୁଷଃ
ଯେଉଁମାନେ ଜ୍ଞାନ ଦୃଷ୍ଟି ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଜ ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ଆତ୍ମାକୁ, ଗର୍ଭରେ ଥିବା, ଜନ୍ମ ନେଉଥିବା ଏବଂ ଛାଡ଼ିଯାଉଥିବା ସମସ୍ତ ଅବସ୍ଥାକୁ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ଦେଖିପାରନ୍ତି।
ଋଷଯସ୍ତେ ମହାତ୍ମାନଃ ପ୍ରତ୍ଯକ୍ଷାଗମବୁଦ୍ଧଯଃ। କର୍ମଭୂମିମିମାଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ପୁନର୍ଯାନ୍ତି ସୁରାଲଯମ୍। `କୃତ୍ଵା ଶୁଭାନି କର୍ମାଣି ଜ୍ଞାନେନ ଭରତର୍ଷଭ
ଯେଉଁ ମହାତ୍ମା ଋଷିମାନେ ନିଜ ଅନୁଭବ ଓ ଶାସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଜ୍ଞାନ ଲାଭ କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି କର୍ମ ଭୂମିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇ, ଜ୍ଞାନ ଦ୍ୱାରା ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ କରି, ପୁନି ଦେବତାମାନଙ୍କ ନିବାସକୁ ଯାନ୍ତି, ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର।
କିଂଚିଦ୍ଦୈଵାଦ୍ଧଠାତ୍କିଂଚିତ୍କିଂଚିଦେଵ ସ୍ଵକର୍ମଭିଃ। ପ୍ରାପ୍ନୁଵନ୍ତି ନରା ରାଜନ୍ମା ତେଽସ୍ତ୍ଵନ୍ଯାଵିଚାରଣା
କିଛି ଲୋକ ଦେବତାଙ୍କ ଦୟାରେ, କିଛି ନିଜ ପ୍ରୟାସରେ, ଆଉ କିଛି ନିଜ କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ଫଳ ପାଆନ୍ତି; ହେ ରାଜା, ଲୋକେ ଯେଉଁଠି ଯୋଗ୍ୟ, ସେଉଁଠି ମିଳେ—ଏହା ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଚିନ୍ତା କରିବା ଦରକାର ନାହିଁ।
ଇମାମତ୍ରୋପମାଂ ଚାପି ନିବୋଧ ଵଦତାଂଵର। ମନୁଷ୍ଯଲୋକେ ଯଚ୍ଛ୍ରେଯଃ ପରଂମନ୍ଯେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର
ଏବେ ଏହି ଉପମାଟିକୁ ମଧ୍ୟ ଶୁଣ, ହେ ଉତ୍ତମ ବକ୍ତା; ମଣିଷ ଲୋକରେ କିଏ କଣକୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମନେ କରେ, କିଏ ତାକୁ ପରମ ମାନେ, ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର।
ଇହୈଵୈକସ୍ଯ ନାମୁତ୍ର ଅମୁତ୍ରୈକସ୍ଯ ନୋ ଇହ। ଇହ ଚାମୁତ୍ର ଚୈକସ୍ ନାମୁତ୍ରୈକସ୍ଯ ନୋ ଇହ
କେତେକଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ଲୋକରେ ମାତ୍ର ଲାଭ ଅଛି, ପରଲୋକରେ ନାହିଁ; କେତେକଙ୍କ ପାଇଁ ପରଲୋକରେ ମାତ୍ର ଅଛି, ଏଠି ନାହିଁ; ଆଉ କେତେକଙ୍କ ପାଇଁ ଦୁଇଠିଏ ଅଛି; କିନ୍ତୁ କେତେକଙ୍କ ପାଇଁ ଦୁଇଠିଏ ନାହିଁ।
ଧନାନି ଯେଷାଂ ଵିପୁଲାନି ସନ୍ତି ନିତ୍ଯଂରମନ୍ତେ ସୁଵିଭୂଷିତାଙ୍ଗାଃ। ତେଷାମଯଂ ଶତ୍ରୁଵରଘ୍ନଲୋକୋ ନାସୌ ସଦା ଗ୍ରାମ୍ଯସୁଖେ ରତାନାମ୍
ଯେଉଁମାନଙ୍କର ଧନ ବହୁତ, ସେମାନେ ସଦା ଆନନ୍ଦରେ ରହନ୍ତି, ଭଲ ଭଲ ଗହଣା ପିନ୍ଧି ଶୋଭିତ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ଲୋକ ଶତ୍ରୁ ନାଶ କରୁଥିବା ଲୋକ; କିନ୍ତୁ ଯେଉଁମାନେ ସଦା ଇହଲୋକୀୟ ସୁଖରେ ଲିନ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ଲୋକ ନୁହେଁ।
ଯେ ଯୋଗଯୁକ୍ତାସ୍ତପସି ପ୍ରସକ୍ତାଃ ସ୍ଵାଧ୍ଯାଯଶୀଲା ଜରଯନ୍ତି ଦେହାନ୍। ଜିତେନ୍ଦ୍ରିଯା ଭୂତହିତେ ନିଵିଷ୍ଟା ସ୍ତେଷାମସୌ ନାଯମରିଘ୍ନଲୋକଃ
ଯେଉଁମାନେ ଯୋଗରେ ଲିନ, ତପସ୍ୟାରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍, ଅଧ୍ୟୟନରେ ରତ, ଦେହକୁ କ୍ଷୀଣ କରନ୍ତି, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଜିତ କରିଛନ୍ତି, ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ଭଲରେ ଲିନ—ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ଶତ୍ରୁ ନାଶକ ଲୋକ ନୁହେଁ।
ଯେ ଧର୍ମମେଵ ପ୍ରଥମଂ ଚରନ୍ତି ଧର୍ମେଣ ଲବ୍ଧ୍ଵା ଚ ଧନାନି କାଲେ। ଦାରାନଵାପ୍ଯ କ୍ରତୁଭିର୍ଯଜନ୍ତେ ତେଷାମଯଂ ଚୈଵ ପରଶ୍ଚ ଲୋକଃ
ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରଥମେ ଧର୍ମକୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି, ସମୟରେ ଧର୍ମ ଦ୍ୱାରା ଧନ ଲାଭ କରନ୍ତି, ପତ୍ନୀ ଲାଭ କରି, ଯଜ୍ଞ କରନ୍ତି—ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ଲୋକ ଓ ପରଲୋକ ଦୁହିଏ ଅଛି।
ଯେ ନୈଵ ଵିଦ୍ଯାଂ ନ ତପୋ ନ ଦାନଂ ନ ଚାପି ମୂଢାଃ ପ୍ରଜନେ ଯତନ୍ତେ। ନ ଚାପିଗଚ୍ଛନ୍ତି ଶୁଭାନ୍ଯଭାଗ୍ଯା- ସ୍ତେଷାମଯଂ ଚୈଵ ପରଶ୍ଚ ନାସ୍ତି
ଯେଉଁମାନେ ନ ଶିକ୍ଷା, ନ ତପସ୍ୟା, ନ ଦାନ, ନ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରୟାସ କରନ୍ତି, ଅପରାଧ ଦ୍ୱାରା ଶୁଭ ଫଳ ପାଉନାହାନ୍ତି—ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ଲୋକ ଓ ପରଲୋକ ଦୁହିଏ ନାହିଁ।
ସର୍ଵେ ଭଵନ୍ତସ୍ତ୍ଵତିଵୀର୍ଯସତ୍ଵା ଦିଵ୍ଯୌଜସଃ ସଂହନନୋପପନ୍ନାଃ। ଲୋକାଦମୁଷ୍ମାଦଵନିଂ ପ୍ରପନ୍ନାଃ ସ୍ଵଧୀତଵିଦ୍ଯାଃ ସୁରକାର୍ଯହେତୋଃ
ସମସ୍ତେ ଆପଣମାନେ ଅତିଶୟ ଶକ୍ତି ଓ ଦୃଢ଼ ମନବଳ ରଖିଛନ୍ତି, ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତି ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଶରୀର ଦେଇ ଏଠିକୁ ଆସିଛନ୍ତି। ଆପଣମାନେ ଅନ୍ୟ ଲୋକରୁ ଏ ଭୂମିକୁ ଆସି, ପବିତ୍ର ଜ୍ଞାନରେ ପାରଙ୍ଗତ, ଦେବତାଙ୍କର କାମ ପାଇଁ ଏଠିକୁ ଆସିଛନ୍ତି।
କୃତ୍ଵୈଵ କର୍ମାଣଇ ମହାନ୍ତି ଶୂରା- ସ୍ତପୋଦମାଚାରଵିହାରଶୀଲାଃ। ଦେଵାନୃଷୀନ୍ପ୍ରେତଗତାଂସଚ୍ ସର୍ଵା- ନ୍ସଂତର୍ପଯିତ୍ଵା ଵିଧିନା ପରେଣ
ଏହି ମହାନ କାର୍ଯ୍ୟ କରି, ଆପଣମାନେ ତପସ୍ୟା, ଦାନ ଓ ନ୍ୟାୟ ଆଚରଣରେ ନିଷ୍ଠା ରଖି, ଦେବତା, ଋଷି ଓ ପିତୃଗଣଙ୍କୁ ଉଚ୍ଚତମ ବିଧିରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିଛନ୍ତି।
ସ୍ଵର୍ଗଂ ପରଂ ପୁଣ୍ଯକୃତାଂ ନିଵାସଂ କ୍ରମେଣ ସଂପ୍ରାପ୍ସ୍ଯଥ କର୍ମଭିଃ ସ୍ଵୈଃ। ମାଭୂଦ୍ଵିଶଙ୍କା ତଵ କୌରଵେନ୍ଦ୍ର ଦୃଷ୍ଟ୍ଵାଽଽତ୍ମନଃ କ୍ଲେଶମିମଂ ସୁଖାର୍ଥମ୍
ଆପଣମାନେ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା କ୍ରମେ ପୁଣ୍ୟବାନଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସ୍ଵର୍ଗ ଆଶ୍ରୟ ପାଇବେ। ହେ କୌରବ ରାଜା, ଆପଣ ଏହି କଷ୍ଟ ଦେଖି ନିଜ ଶୁଭ ଲାଗି ଭୟ କରିବେ ନାହିଁ।
ମାର୍କଣ୍ଡେଯଂ ମହାତ୍ମାନମୂଚୁଃ ପାଣ୍ଡୁସୁତାସ୍ତଦା। ମାହାତ୍ମ୍ଯଂ ଦ୍ଵିଜମୁଖ୍ଯାନାଂ ଶ୍ରୋତୁମିଚ୍ଛାମ କଥ୍ଯତାମ୍
ସେ ସମୟରେ ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରମାନେ ମହାତ୍ମା ମାର୍କଣ୍ଡେୟଙ୍କୁ କହିଲେ, "ଆମେ ଦ୍ୱିଜମୁଖ୍ୟମାନଙ୍କର ମହିମା ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ। ଦୟାକରି କହନ୍ତୁ।"
ଏଵମୁକ୍ତଃ ସ ଭଗଵାନ୍ମାର୍କଣ୍ଡେଯୋ ମହାତପାଃ। ଉଵାଚ ସୁମହାତେଜାଃ ସର୍ଵଶାସ୍ତ୍ରଵିଶାରଦଃ
ଏପରି କହିବା ପରେ, ମହାତପା ଭଗବାନ ମାର୍କଣ୍ଡେୟ, ଅତି ତେଜସ୍ୱୀ ଓ ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ପାରଙ୍ଗତ, କଥା ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ହେହଯାନାଂ କୁଲକରୋ ରାଜା ପରପୁରଂଜଯଃ। କୁମାରୋ ରୂପସଂପନନୋ ମୃଗଯାଂ ଵ୍ଯଚରଦ୍ବଲୀ
ହେହୟ ବଂଶର ସ୍ଥାପକ, ଶତ୍ରୁ ଦଳନ କରିଥିବା ରାଜା, ରୂପ ଓ ଶକ୍ତିରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପ୍ରିନ୍ସ, ଏକ ଦିନ ଜଙ୍ଗଲରେ ଶିକାର କରିବାକୁ ଘୁଡ଼ିବାକୁ ଗଲେ।