ପୁଣ୍ଯକୃଦ୍ଭିର୍ମହାସତ୍ଵୈସ୍ତାପସୈଃ ସହ ପାଣ୍ଡଵାଃ। ତତ୍ସର୍ଵଂ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠ ସମୂହୁର୍ଯୋଗମୁତ୍ତମମ୍
ପାଣ୍ଡବମାନେ, ମହାତ୍ମା ତାପସ ଓ ପୁଣ୍ୟବାନ ସାଧୁମାନେ ସହିତ, ଭାରତର ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସମସ୍ତେ ଉତ୍ତମ ଯୋଗ ଅଭ୍ୟାସ କରିଲେ ।
ତମିସ୍ରାଭ୍ଯୁଦଯେ ତସ୍ମିନ୍ଧୌମ୍ଯେନ ସହ ପାଣ୍ଡଵାଃ। ସୂତୈଃ ପୌରୋଗଵୈଃ ସାକଂ କାମ୍ଯକଂ ପ୍ରଯଯୁର୍ଵନମ୍
ଅନ୍ଧାର ଆରମ୍ଭ ହେବା ସମୟରେ, ପାଣ୍ଡବମାନେ ଧୌମ୍ୟ, ତାଙ୍କର ରଥୀ ଓ ପୁରୋହିତମାନେ ସହିତ କାମ୍ୟକ ବନକୁ ଯାତ୍ରା କରିଲେ ।
କାମ୍ଯକଂ ପ୍ରାପ୍ଯ କୌରଵ୍ଯ ଯୁଧିଷ୍ଠିରପୁରୋଗମାଃ। କୃତାତିଥ୍ଯା ମୁନିଗଣୈର୍ନିଷେଦୁଃ ସହ କୃଷ୍ଣଯା
କାମ୍ୟକ ବନକୁ ପହଞ୍ଚି, କୁରୁବଂଶର ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ, ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ, ସେମାନେ ମୁନିମାନଙ୍କର ଆତିଥ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରି, କୃଷ୍ଣା ସହିତ ବସିଲେ ।
ତତସ୍ତାନ୍ପରିଵିଶ୍ଵସ୍ତାନ୍ଵସତଃ ପାଣ୍ଡୁନନ୍ଦନାନ୍। ବ୍ରାହ୍ମଣା ବହଵସ୍ତତ୍ର ସମନ୍ତାତ୍ପର୍ଯଵାରଯନ୍
ତାପରେ, ପାଣ୍ଡୁନନ୍ଦନମାନେ ସେଠାରେ ନିଶ୍ଚିନ୍ତ ଭାବରେ ବସିଥିବାବେଳେ, ଅନେକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଚାରିପାଖରୁ ଏସି ସେମାନଙ୍କୁ ଘେରି ରଖିଲେ ।
ଅଥାବ୍ରଵୀଦ୍ଦ୍ଵିଜଃ କଶ୍ଚିଦର୍ଜୁନସ୍ଯ ପ୍ରିଯଃ ସଖା। ସ ଏଷ୍ଯତି ମହାବାହୁର୍ଵଶୀ ଶୌରିରୁଦାରଧୀଃ
ତାପରେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କର ପ୍ରିୟ ବନ୍ଧୁ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ କହିଲେ, "ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଉଦାର ମନର ଓ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ବଶୀଦେବ ଶୀଘ୍ର ଆସିବେ।"
ଵିଦିତା ହି ହରେର୍ଯୂଯମିହାଯାତାଃ କୁରୂଦ୍ଵହାଃ। ସଦା ହି ଦର୍ଶନାକାଙ୍କ୍ଷୀ ଶ୍ରେଯୋନ୍ଵେଷୀ ଚ ଵୋ ହରିଃ
ହେ କୁରୁମଣ୍ଡଳର ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମେ ହରିଙ୍କ ପରିଚିତ ଓ ଏଠାକୁ ଆସିଛ, ହରି ସଦା ତୁମକୁ ଦେଖିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି ଓ ତୁମ ଭଲ ଚାହାନ୍ତି।
ବହୁଵତ୍ସରଜୀଵୀ ଚ ମାର୍କଣ୍ଡେଯୋ ମହାତପାଃ। ସ୍ଵାଧ୍ଯାଯତପସା ଯୁକ୍ତଃ କ୍ଷିପ୍ରଂ ଯୁଷ୍ମାନ୍ସମେଷ୍ଯତି
ବହୁ ବର୍ଷ ଜୀବନ୍ତ ଓ ମହାତପସ୍ବୀ ମାର୍କଣ୍ଡେୟ, ଯିଏ ସ୍ୱାଧ୍ୟାୟ ଓ ତପସ୍ୟାରେ ଲିନ, ଶୀଘ୍ର ତୁମମାନେଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସିବେ।
ତଥୈଵ ବ୍ରୁଵତସ୍ତସ୍ଯ ପ୍ରତ୍ଯଦୃଶ୍ଯତ କେଶଵଃ। ଶୈବ୍ଯସୁଗ୍ରୀଵଯୁକ୍ତେନ ରଥେନ ରଥିନାରଃ
ଏପରି କଥା କହୁଥିବା ବେଳେ, କେଶବ ଶୈବ୍ୟ ଓ ସୁଗ୍ରୀବ ସହିତ ରଥରେ ଆସି ପ୍ରକଟ ହେଲେ।
ମଘଵାନିଵ ପୌଲୋମ୍ଯା ସହିତଃ ସତ୍ଯଭାମଯା। ଉପାଯାଦ୍ଦେଵକୀପୁତ୍ରୋ ଦିଦୃକ୍ଷୁଃ କୁରୁସତ୍ତମାନ୍
ଯେପରି ଇନ୍ଦ୍ର ପୌଲୋମୀ ସହ ଆସନ୍ତି, ସେପରି ଦେବକୀପୁତ୍ର କୃଷ୍ଣ, ସତ୍ୟଭାମାଙ୍କ ସହ ଆସି, କୁରୁମଣ୍ଡଳର ଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଆଗ୍ରହ କଲେ।
ଅଵତୀର୍ଯ ରଥାତ୍କୃଷ୍ଣୋ ଧର୍ମରାଜଂ ଯଥାଵିଧି। ଵଵନ୍ଦେ ମୁଦିତୋ ଧୀମାନ୍ଭୀମଂ ଚ ବଲିନାଂ ଵରମ୍
କୃଷ୍ଣ ରଥରୁ ଅବତରି, ଆନନ୍ଦିତ ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଭାବରେ ଧର୍ମରାଜ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ଯଥାଯଥ ଶୁଭେଚ୍ଛା ଜଣାଇଲେ ଓ ସବୁଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭୀମଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଶୁଭେଚ୍ଛା ଦେଲେ।
ପୂଜଯାମାସ ଧୌମ୍ଯଂ ଚ ଯମାଭ୍ଯାମଭିଵାଦିତଃ। ପରିଷ୍ଵଜ୍ଯମହାଭାଗାଂ ଦ୍ରୌପଦୀଂ ପର୍ଯସାନ୍ତ୍ଵଯତ୍
ଯମଜୁମାନେ ଅଭିବାଦନ କରିବା ପରେ, ସେ ଧୌମ୍ୟଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କଲେ, ଏବଂ ମହାଭାଗ୍ୟବତୀ ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦେଲେ।
ସ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଫଲ୍ଗୁନଂ ଵୀରଂ ଚିରସ୍ଯ ପ୍ରିଯମାଗତମ୍। ପର୍ଯଷ୍ଵଜତ ଦାଶାର୍ହଃ ପୁନଃ ପୁନରରିଂଦମଃ
ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପରେ ପ୍ରିୟ ବନ୍ଧୁ ଫଳ୍ଗୁନ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଦେଖି, ଦାଶାର୍ହ କୃଷ୍ଣ ପୁନିପୁନି ତାଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ।
ତଥୈଵ ସତ୍ଯଭାମାଽପି ଦ୍ରୌପଦୀଂ ପରିଷସ୍ଵଜେ। ପାଣ୍ଡଵାନାଂ ପ୍ରିଯଂ ଭାର୍ଯାଂ କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ମହିଷୀ ପ୍ରିଯା
ସେପରି ସତ୍ୟଭାମା ମଧ୍ୟ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଭାର୍ଯ୍ୟା ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ, ସେ ନିଜେ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପ୍ରିୟ ରାଣୀ।
ତତସ୍ତେ ପାଣ୍ଡଵାଃ ସର୍ଵେସଭାର୍ଯାଃ ସପୁରୋହିତାଃ। ଆନର୍ଚୁଃ ପୁଣ୍ଡରୀକାକ୍ଷଂ ପରିଵଵ୍ରୁଶ୍ଚ ସର୍ଵଶଃ
ତାପରେ ସମସ୍ତ ପାଣ୍ଡବ, ତାଙ୍କର ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ଓ ପୁରୋହିତମାନେ, ପଦ୍ମନେତ୍ର କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ ଓ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ତାଙ୍କୁ ଘେରି ରହିଲେ।
କୃଷ୍ଣସ୍ତୁ ପାର୍ଥେନ ସମେତ୍ଯ ଵିଦ୍ଵାନ୍ ଧନଂଜଯେନାସୁରମର୍ଦନେନ। ବଭୌ ଯଥା ଭୂତପତିର୍ମହାତ୍ମା ସମେତ୍ଯ ସାକ୍ଷାଦ୍ଭଗଵାନ୍ଗୁହେନ
ପ୍ରଜାମାନଙ୍କର ମହାପୁରୁଷ ଯେପରି ଗୁହାଙ୍କ ସହ ମିଳନ କରନ୍ତି, ସେପରି ବିଦ୍ୱାନ ଓ ଶତ୍ରୁ ଦମନ କରୁଥିବା ଧନଞ୍ଜୟ ଅର୍ଜୁନ ସହ କୃଷ୍ଣ ମିଳି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୀପ୍ତିମାନ ଦେଖାଗଲେ।
ତତଃ ସମସ୍ତାନି କିରୀଟମାଲୀ ଵନେଷୁ ଵୃତ୍ତାନି ଗଦାଗ୍ରଜାଯ। ଉକ୍ତ୍ଵା ଯଥାଵତ୍ପୁନରନ୍ଵପୃଚ୍ଛ- ତ୍ତସ୍ମିନ୍ସୁଭଦ୍ରାଂ ଚ ତଥାଽଭିମନ୍ଯୁମ୍
ତାପରେ ମୁକୁଟଧାରୀ ଅର୍ଜୁନ, ଜଙ୍ଗଲରେ ଯାହା କି ଘଟିଲା ସେସବୁ କଥା ଭୀମଙ୍କୁ କହି, ପୁନି ସୁଭଦ୍ରା ଓ ଅଭିମନ୍ୟୁ ବିଷୟରେ ଖୋଜଖୋଜ କଲେ।
ଧୌମ୍ଯଂ ଚ କୃଷ୍ଣାଂ ଚ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଂ ଚ ଯମୌ ଚ ଭୀମଂ ଚ ଦଶାର୍ହସିଂହଃ। ଉଵାଚ ଦିଷ୍ଟ୍ଯା ଭଵତାଂ ଶିଵେନ ପ୍ରାପ୍ତଃ କିରୀଟୀ ମୁଦିତଃ କୃତାସ୍ତ୍ରଃ
ଦାଶାର୍ହ ସିଂହ କୃଷ୍ଣ, ଧୌମ୍ୟ, କୃଷ୍ଣା, ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ଯମଜୁମାନେ ଓ ଭୀମଙ୍କୁ କହିଲେ, "ଶୁଭ ଭାଗ୍ୟରେ, ମୁକୁଟଧାରୀ ତୁମମାନେଙ୍କ ପାଖକୁ ଫେରିଛନ୍ତି, ସେ ଆନନ୍ଦିତ ଓ ଶସ୍ତ୍ର ଶିକ୍ଷାରେ ପାରଙ୍ଗତ।"
ସ ପୂଜଯିତ୍ଵା ମଧୁହା ଯଥାଵ- ତ୍ପାର୍ଥାଂଶ୍ଚ କୃଷ୍ଣାଂ ଚ ପୁରୋହିତଂ ଚ। ଉଵାଚ ରାଜାନମଭିପ୍ରଶଂସନ୍ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଂ ତେନ ସହୋପଵିଶ୍ଯ
ମଧୁସୂଦନ କୃଷ୍ଣ, ପାଣ୍ଡବ, କୃଷ୍ଣା ଓ ପୁରୋହିତଙ୍କୁ ଯଥାଯଥ ସମ୍ମାନ କରି, ରାଜାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ ଓ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ସହ ବସିଲେ।
ଧର୍ମଃ ପରଃ ପାଣ୍ଡଵ ରାଜ୍ଯଲାଭା- ତ୍ତସ୍ଯାଦିମାହୁସ୍ତପ ଏଵ ରାଜନ୍। ସତ୍ଯାର୍ଜଵାଭ୍ଯାଂ ଚରତା ସ୍ଵଧର୍ମଂ ଜିତସ୍ତ୍ଵଯାଽଚଂ ପରଶ୍ଚ ଲୋକଃ
"ହେ ପାଣ୍ଡବ, ଧର୍ମ ସବୁଠାରୁ ଉଚ୍ଚ, ରାଜ୍ୟ ଲାଭ ଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଅଧିକ; ଏହାର ଆରମ୍ଭ ତପସ୍ୟାରେ ଅଛି। ସତ୍ୟ ଓ ସରଳତାରେ ନିଜ ଧର୍ମ ପାଳନ କରି, ତୁମେ ଏହି ଲୋକ ଓ ପରଲୋକ, ଦୁଇଟିକୁ ଜିତିଛ।"
ଅଧୀତମଗ୍ରେ ଚରତା ଵ୍ରତାନି ସମ୍ଯଗ୍ଧନୁର୍ଵେଦମଵାପ୍ଯ କୃତ୍ସ୍ନମ୍। କ୍ଷାତ୍ରେଣ ଧର୍ମେଣ ଵସୂନି ଲବ୍ଧ୍ଵା ସର୍ଵେ ହ୍ଯଵାପ୍ତାଃ କ୍ରତଵଃ ପୁରାଣାଃ
"ପ୍ରଥମେ ଅଧ୍ୟୟନ ଓ ବ୍ରତ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରି, ଧନୁର୍ବେଦ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶିଖି, କ୍ଷତ୍ରିୟ ଧର୍ମରେ ଧନ ଅର୍ଜନ କରିଛ; ଏଭଳି ସମସ୍ତ ପୁରାତନ ଯଜ୍ଞ ତୁମେ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଛ।"
ନ ଗ୍ରାମ୍ଯଧର୍ମେଷୁ ରତିସ୍ତଵାସ୍ତି କାମାନ୍ନ କିଂଚିତ୍କୁରୁଷେ ନରେନ୍ଦ୍ର। ନ ଚାର୍ତଲୋଭାତ୍ପ୍ରଜହାସି ଧର୍ମଂ ତସ୍ମାତ୍ପ୍ରଭାଵାଦସି ଧର୍ମରାଜଃ
"ହେ ନରେଶ, ତୁମେ ସାଧାରଣ ଜୀବନରେ ଆସକ୍ତି ନାହାଁ, କାମନା ପୂରଣ ପାଇଁ କିଛି କରନ୍ତ ନାହାଁ; ଦୁଃଖ କିମ୍ବା ଲୋଭରେ ଧର୍ମକୁ ଛାଡ଼ନ୍ତି ନାହାଁ। ଏହି ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଧର୍ମରାଜ ହେଉଛ।"
ଦାନଂ ଚ ସତ୍ଯଂ ଚ ତପଶ୍ଚ ରାଜନ୍ କ୍ଷମା ଚ ଶାନ୍ତିଶ୍ଚ ଦମୋ ଧୃତିଶ୍ଚ। ଅଵାପ୍ଯ ରାଷ୍ଟ୍ରାଣି ଵସୂନି ଭୋଗା- ନେଷା ପରା ପାର୍ଥ ସଦା ରତିସ୍ତେ
"ଦାନ, ସତ୍ୟ, ତପସ୍ୟା, କ୍ଷମା, ଶାନ୍ତି, ନିଜକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଓ ଧୃତି— ରାଜ୍ୟ, ଧନ ଓ ଭୋଗ ଲାଭ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ହେ ପାର୍ଥ, ତୁମର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆନନ୍ଦ ସଦା ଏହି ଗୁଣମାନେରେ ଅଛି।"
ହୃତଂ ଚ ଦେଶଂ କୁରୁଜାଙ୍ଗଲାନାଂ କୃଷ୍ଣାଂ ସଭାଯାମଶାଂ ଚ ପଶ୍ଯନ୍। ଅପେତଧର୍ମଵ୍ଯଵହାରଵୃତ୍ତଂ ସହେତ ତତ୍ପାଣ୍ଡଵ କସ୍ତ୍ଵଦନ୍ଯଃ
କୁରୁଜାଙ୍ଗଳ ଦେଶ ହରାଯିବା, ସଭାରେ କୃଷ୍ଣାଙ୍କୁ ଅପମାନ ହେବା ଏବଂ ଧର୍ମ-ନ୍ୟାୟର ଅଭାବ ଦେଖି, ଏହା ସହିପାରିବାକୁ ତୁମ୍ଭା ଛାଡ଼ି ଆଉ କିଏ ସମର୍ଥ?
ଅସଂଶଯଂ ସର୍ଵସମୃଦ୍ଧକାମଃ କ୍ଷିପ୍ରଂ ପ୍ରଜାଃ ପାଲଯିତାସି ସମ୍ଯକ୍। ଅଦ୍ଯୈଵ ତନ୍ନିଗ୍ରହଣଂ କୁରୂଣାଂ ଯଦି ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଭଵତଃ ସମାପ୍ତା
ନିଶ୍ଚୟ ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ଏହି ପ୍ରଜାମାନେକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସମୃଦ୍ଧି ଓ ଆନନ୍ଦ ସହିତ ରକ୍ଷା କରିବା। ଯଦି ତୁମର ପ୍ରତିଜ୍ଞା ପୂରଣ ହୋଇଯାଏ, ତେବେ ଆଜିଠାରୁ ମଧ୍ୟ କୁରୁମାନେକୁ ଅଧୀନ କରିପାରିବା।
ପ୍ରୋଵାଚ କୃଷ୍ଣାମପି ଯାଜ୍ଞସେନୀଂ ଦଶାର୍ହଭର୍ତା ସହିତଃ ସୁହୃଦ୍ଭିଃ। କଦିଷ୍ଟ୍ଯା ସମଗ୍ରାଽସି ଧନଂଜଯେନ ସମାଗତେତ୍ଯେଵମୁଵାଚ କୃଷ୍ଣଃ
ଦଶାର୍ହମାନଙ୍କର ନାୟକ କୃଷ୍ଣ, ତାଙ୍କ ସହଯୋଗୀମାନେ ସହିତ, ଯଜ୍ଞସେନୀ ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କୁ କହିଲେ— 'ବିଧିବାନ୍ଶ ଦ୍ୱାରା ତୁମେ ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କ ସହିତ ପୁନଃ ମିଳିଛ।'
କୃଷ୍ଣେ ଧନୁର୍ଵେଦରତିପ୍ରଦାନା- ସ୍ତଵାତ୍ମଜାସ୍ତେ ଶିଶଵଃ ଶୁଶୀଲାଃ। ସଦ୍ଭିଃ ସଦୈଵାଚରିତଂ ସମାଧିଂ ଚରନ୍ତି ପୁତ୍ରାସ୍ତଵ ଯାଜ୍ଞସେନି
ଯଜ୍ଞସେନୀ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଧନୁର୍ବିଦ୍ୟା ଦାନ ଦ୍ୱାରା, ତୁମ ପୁଅମାନେ ଶିଳ୍ପରେ ନିପୁଣ ଓ ଶିଳ୍ ଶିଳା ହୋଇଛନ୍ତି, ସଦା ସଦ୍ବ୍ୟବହାର ଓ ଧ୍ୟାନରେ ଲିନ ରହନ୍ତି।
ରାଜ୍ଯେ ନିଯୁକ୍ତୈଶ୍ଚ ନିମନ୍ତ୍ର୍ଯମାଣାଃ ପିତ୍ରା ଚ କୃଷ୍ଣେ ତଵ ସୋଦରୈଶ୍ଚ। ନ ଯଜ୍ଞସେନସ୍ଯ ନ ମାତୁଲାନାଂ ଗୃହେଷୁ ବାଲା ରତିମାପ୍ନୁଵନ୍ତି
କୃଷ୍ଣା, ରାଜ୍ୟରେ ନିଯୁକ୍ତ ଲୋକମାନେ, ପିତା ଓ ତୁମ ସହୋଦରମାନେ ତୁମ ପୁଅମାନେକୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କଲେ ମଧ୍ୟ, ସେମାନେ ଯଜ୍ଞସେନଙ୍କ ବା ମାମାଙ୍କ ଘରେ ଆନନ୍ଦ ମାନନ୍ତି ନାହିଁ।
ଆନର୍ତମେଵାଭିମୁଖାଃ ଶିଵେନ ଗତ୍ଵାଧନୁର୍ଵେଦରତିପ୍ରଧାନାଃ। ତଵାତ୍ମଜା ଵୃଷ୍ଣିପୁରଂ ପ୍ରଵିଶ୍ଯ ନ ଦୈଵତେଭ୍ଯଃ ସ୍ପୃହଯନ୍ତି କୃଷ୍ଣେ
ଶୁଭ ଭାବେ ଆନର୍ତ୍ତ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି, ଧନୁର୍ବିଦ୍ୟାରେ ପ୍ରଥମ, ତୁମ ପୁଅମାନେ ବୃଷ୍ଣିନଗରକୁ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି, କୃଷ୍ଣା, ଏବଂ ସେମାନେ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଆଶା କରନ୍ତି ନାହିଁ।
ଯଥା ତ୍ଵମେଵାର୍ହସି ତେଷୁ ଵୃତ୍ତଂ ପ୍ରଯୋକ୍ତୁମାର୍ଯା ଚ ଯଥୈଵ କୁନ୍ତୀ। ତେଷ୍ଵପ୍ରମାଦେନ ତଥା କରୋତି ତଥୈଵ ଭୂଯଶ୍ଚ ତଥା ସୁଭଦ୍ରା
ଯେପରି ତୁମେ ଓ କୁନ୍ତୀ ତାଙ୍କ ପ୍ରତି ଯଥାଯଥ ଆଚରଣ କର, ସେପରି ସୁଭଦ୍ରା ମଧ୍ୟ ସଦା ସାବଧାନ ଓ ସମ୍ମାନ ସହିତ ତାଙ୍କ ପ୍ରତି ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି।
ଯଥାଽନିରୁଦ୍ଧସ୍ଯ ଯଥାଽଭିମନ୍ଯୋ- ର୍ଯଥା ସୁନୀଥସ୍ଯ ଯଥୈଵ ଭାନୋଃ। ତଥା ଵିନେତା ଚ ଗତିଶ୍ଚ କୃଷ୍ଣେ ତଵାତ୍ମଜାନାମପି ରୌକ୍ମିଣେଯଃ
ଅନିରୁଦ୍ଧ, ଅଭିମନ୍ୟୁ, ସୁନୀଥ ଓ ଭାନୁଙ୍କ ପ୍ରତି ଯେପରି ରୁକ୍ମିଣୀପୁତ୍ର ନେତୃତ୍ୱ ଓ ପଥପ୍ରଦର୍ଶନ କରନ୍ତି, ସେପରି ତୁମ ପୁଅମାନେ ପ୍ରତି ମଧ୍ୟ ସେ ନେତୃତ୍ୱ ଓ ଦିଗଦର୍ଶନ କରନ୍ତି, କୃଷ୍ଣ।