ଦେଵର୍ଷଯଶ୍ଚ ପ୍ରଵରାସ୍ତଥୈଵ ଚ ଦିଵୌକସଃ। ଯକ୍ଷରାକ୍ଷସଗନ୍ଧର୍ଵାସ୍ତଥୈଵ ଚ ପତତ୍ରିଣଃ। ଖେଚରାଣି ଚ ଭୂତାନି ସର୍ଵାଣ୍ଯେଵାଵତସ୍ଥିରେ
ଦେବୃଷିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ, ସ୍ୱର୍ଗବାସୀ, ଯକ୍ଷ, ରାକ୍ଷସ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ପକ୍ଷୀ ଓ ସମସ୍ତ ଆକାଶଚର ପ୍ରାଣୀମାନେ ସେଠାରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ।
ତତଃ ପିତାମହଶ୍ଚୈଵ ଲୋକପାଲାଶ୍ଚ ସର୍ଵଶଃ। ଭଗଵାଂଶ୍ଚ ମହାଦେଵଃ ସଗଣୋଽଭ୍ଯାଯଯୌ ତଦା
ତାପରେ ପିତାମହ, ସମସ୍ତ ଲୋକପାଳ ଓ ଭଗବାନ ମହାଦେବ ତାଙ୍କ ସହିତ ସେଠାରେ ଆସିପହଁଚିଲେ।
ତତୋ ଵାଯୁର୍ମହାରାଜ ଦିଵ୍ଯୈର୍ମାଲ୍ଯୈଃ ସମନ୍ଵିତଃ। ଅଭିତଃ ପାଣ୍ଡଵଂଚିତ୍ରୈରଵଚକ୍ରେ ସମନ୍ତତଃ
ତାପରେ, ରାଜା, ଦିବ୍ୟ ମାଳା ପିନ୍ଧିଥିବା ପବନଦେବ ଚାରିପଟେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଅପୂର୍ବ ଦୃଶ୍ୟରେ ଘେରି ରହିଲେ।
ଜଗୁଶ୍ଚ ଗାଥା ଵିଵିଧା ଗନ୍ଧର୍ଵାଃ ସୁରଚୋଦିତାଃ। ନନୃତୁଃ ସଙ୍ଘଶଶ୍ଚୈଵ ରାଜନ୍ନପ୍ସରସାଂ ଗଣାଃ
ଦେବତାମାନେ ଉତ୍ସାହିତ କରିବାରୁ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ବିଭିନ୍ନ ଗୀତ ଗାଇଲେ ଏବଂ ଅପ୍ସରାମାନେ ଦଳେ ଦଳେ ନୃତ୍ୟ କରିଲେ, ରାଜା।
ତସ୍ମିଂଶ୍ଚ ତାଦୃଶେ କାଲେ ନାରଦଶ୍ଚୋଦିତଃ ସୁରୈଃ। ଆଗମ୍ଯାହ ଵଚଃ ପାର୍ଥଂ ଶ୍ରଵଣୀଯମିଦଂ ନୃପ
ଏହି ଅପୂର୍ବ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ଦେବତାମାନେ ପ୍ରେରଣା ଦେଇଥିବା ନାରଦ ଆସି, ପାର୍ଥଙ୍କୁ ଶୁଣିବା ଯୋଗ୍ୟ ଏହି କଥା କହିଲେ, ରାଜା।
ଅର୍ଜୁନାର୍ଜୁନ ମା ଯୁଙ୍କ୍ଷ ଦିଵ୍ଯାନ୍ଯସ୍ତ୍ରାଣି ଭାରତ। ନୈତାନି ନିରଧିଷ୍ଠାନେ ପ୍ରଯୁଜ୍ଯନ୍ତେ କଥଂଚନ
ଅର୍ଜୁନ, ଅର୍ଜୁନ, ଦିବ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡିକ ବ୍ୟବହାର କରନିଅ, ଭାରତ; ଏହାମାନେ ଯଥାଯଥ ଅନୁମତି ଛାଡ଼ି କେବେ ବ୍ୟବହାର ହେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଅଧିଷ୍ଠାନେ ନ ଵାଽନାର୍ତଃ ପ୍ରଯୁଞ୍ଜୀତ କଦାଚନ। ପ୍ରଯୋଗେଷୁ ମହାନ୍ଦୋଷୋ ହ୍ଯସ୍ତ୍ରାଣାଂ କୁରୁନନ୍ଦନ
ଯେଉଁଠାରେ ଅନୁମତି ନାହିଁ, କିମ୍ବା କୌଣସି ଦୁଃଖ ନାହିଁ, ସେଠାରେ କେବେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଅସ୍ତ୍ର ବ୍ୟବହାର କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ଏହାମାନେ ଅନ୍ୟଥା ବ୍ୟବହୃତ ହେଲେ ବଡ଼ କ୍ଷତି ହୁଏ, କୁରୁବଂଶର ଆନନ୍ଦ।
ଏତାନି ରକ୍ଷ୍ଯମାଣାନି ଧନଂଜଯ ଯଥାଗମମ୍। ବଲଵନ୍ତି ସୁଖାର୍ହାଣି ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ନ ସଂଶଯଃ
ଏହି ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡିକୁ ଯଥାବିଧି ରକ୍ଷା କରିଲେ, ଧନଞ୍ଜୟ, ଏମାନେ ସବୁବେଳେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଆନନ୍ଦ ଦାୟକ ରହିବେ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।
ଅରକ୍ଷ୍ଯମାଣାନ୍ଯେତାନି ତ୍ରୈଲୋକ୍ଯସ୍ଯାପି ପାଣ୍ଡଵ। ଭଵନ୍ତି ସ୍ମ ଵିନାଶାଯ ମୈଵଂ ଭୂଯଃ କୃଥାଃ କ୍ଵଚିତ୍
ଯଦି ଏହି ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡିକୁ ରକ୍ଷା କରାଯାଏନି, ପାଣ୍ଡବ, ଏମାନେ ତିନି ଲୋକର ମଧ୍ୟରେ ମଧ୍ୟ ବିନାଶ ଆଣିଦେଇପାରନ୍ତି; ଏପରି କାମ କେବେ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।
ଅଜାତଶତ୍ରୋ ତ୍ଵଂ ଚୈଵ ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯସେ ତାନି ସଂଯୁଗେ। ଯୋଜ୍ଯମାନାନି ପାର୍ଥେ ନଦ୍ଵିଷତାମଵମର୍ଦନେ
ଅଜାତଶତ୍ରୁ, ତୁମେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଏହି ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡିକୁ ଦେଖିବା, ପାର୍ଥ, ଶତ୍ରୁମାନେ ଉପରେ ବ୍ୟବହୃତ ହେଉଥିବାବେଳେ।
ନିଵାର୍ଯାଥ ତତଃ ପାର୍ଥଂ ସର୍ଵେ ଦେଵା ଯଥାଗତମ୍। ଜଗ୍ମୁରନ୍ଯେ ଚ ଯେ ତତ୍ର ରସମାଜଗ୍ମୁର୍ନରର୍ଷଭ
ଏପରେ, ପାର୍ଥଙ୍କୁ ଉପଦେଶ ଦେଇ, ସମସ୍ତ ଦେବତା ଯେପରି ଆସିଥିଲେ, ସେପରି ଚାଲିଗଲେ, ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ଯେଉଁମାନେ ଆସିଥିଲେ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଚାଲିଗଲେ, ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ତେଷୁ ସର୍ଵେଷୁ କୌରଵ୍ଯ ପ୍ରତିଯାତେଷୁ ପାଣ୍ଡଵାଃ। ତସ୍ମିନନେଵ ଵନେ ହୃଷ୍ଟାସ୍ତ ଊଷୁଃ ସହ କୃଷ୍ଣଯା
ସେଇ ସମସ୍ତ କୌରବ ଚାଲିଯିବା ପରେ, ପାଣ୍ଡବମାନେ ଖୁସିରେ, ସେଇ ଅରଣ୍ୟରେ କୃଷ୍ଣା ସହିତ ରହିଲେ।
ତସ୍ମିନ୍କୃତାସ୍ତ୍ରେ ରଥିନାଂ ପ୍ରଵୀରେ। ପ୍ରତ୍ଯାଗତେ ଭଵନାଦ୍ଵୃତ୍ରହନ୍ତୁଃ। ଅତଃ ପରଂ କିମକୁର୍ଵନ୍ତ ପାର୍ଥାଃ ସମେତ୍ଯ ଶୂରେଣ ଧନଂଜଯେନ
ବୃତ୍ରାସୁରଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର ଘରକୁ ଫେରିଗଲେ ପରେ, ଶୂରବୀର ଧନଞ୍ଜୟ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ପୃଥାପୁତ୍ରମାନେ କଣ କଲେ?
ଵନେଷୁ ତେଷ୍ଵେଵ ତୁ ତେ ନରେନ୍ଦ୍ରାଃ ସହାର୍ଜୁନେନେନ୍ଦ୍ରସମେନ ଵୀରାଃ। ତସ୍ମିଂଶ୍ଚ ଶୈଲପ୍ରଵରେ ସୁରମ୍ଯେ ଧନେଶ୍ଵରାକ୍ରୀଡଗତା ଵିଜହ୍ରୁଃ
ସେଇ ଅରଣ୍ୟମାନେ, ଇନ୍ଦ୍ର ସମାନ ଶୂରବୀର ରାଜାମାନେ ଅର୍ଜୁନ ସହିତ ଏକଠି ହୋଇ, ସୁନ୍ଦର ଏବଂ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପାହାଡ଼ରେ, ଧନର ଦେବତାଙ୍କ ରାଜ୍ୟରେ ଆନନ୍ଦ କରିଲେ।
ଵେଶ୍ମାନି ତାନ୍ଯପ୍ରତିମାନି ପଶ୍ଯନ୍ କ୍ରୀଡାଶ୍ଚ ନାନାଦ୍ରୁମସନ୍ନିବଦ୍ଧାଃ। ଚଚାର ଧନ୍ଵୀ ବହୁଧା ନରେନ୍ଦ୍ରଃ ସୋଽସ୍ତ୍ରେଷୁ ଯତ୍ତଃ ସତତଂ କିରୀଟୀ
ସେଠାରେ ଅପୂର୍ବ ଗୃହମାନେ ଓ ବିଭିନ୍ନ ଗଛ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଖେଳସ୍ଥଳୀ ଦେଖି, ଧନୁର୍ବିଦ୍ୟାରେ ନିପୁଣ ରାଜା ଅନେକ ଭାବରେ ଘୁରିଘୁରି ଚାଲିଲେ, ସେ ସବୁବେଳେ ଅସ୍ତ୍ର ଅଭ୍ୟାସରେ ଲିନ ଥିଲେ।
ଅଵାପ୍ଯ ଵାସଂ ନରଦେଵପୁତ୍ରାଃ ପ୍ରସାଦଜଂ ଵୈଶ୍ରଵଣସ୍ଯ ରାଜ୍ଞଃ। ନ ପ୍ରାଣିନାଂ ତେ ସ୍ପୃହଯନ୍ତି ରାଜ- ଞ୍ଶିଵଶ୍ କାଲଃ ସ ବଭୂଵ ତେଷାମ୍
ବୈଶ୍ରବଣ ରାଜାଙ୍କ କୃପାରୁ ମିଳିଥିବା ଗୃହରେ ରହି, ନରଦେବପୁତ୍ରମାନେ କୌଣସି ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଜିନିଷ ପ୍ରତି ଆକାଂକ୍ଷା କଲେନି; ସେ ସମୟ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୁଭ ଥିଲା, ରାଜା।
ସମେତ୍ଯ ପାର୍ଥେନ ଯଥୈକରାତ୍ର- ମୂଷୁଃ ସମାସ୍ତତ୍ରତଥା ଚତସ୍ରଃ। ପୂର୍ଵାଶ୍ଚ ଷଟ୍ ତା ଦଶ ପାଣ୍ଡଵାନାଂ ଶିଵା ବଭୂଵୁର୍ଵସତାଂ ଵନେଷୁ
ପାର୍ଥଙ୍କ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ, ସେମାନେ ସେଠାରେ ଚାରି ରାତି ରହିଲେ, ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ଥିଲେ ସେପରି; ଏହି ଚାରି ଓ ପୂର୍ବରୁ ଥିବା ଛଅ, ଏମିତି ଦଶ ରାତି ପାଣ୍ଡବମାନେ ଅରଣ୍ୟରେ ଶୁଭ ଭାବେ କାଟିଲେ।
ତତୋଽବ୍ରଵୀଦ୍ଵାଯୁସୁତସ୍ତରସ୍ଵୀ ଜିଷ୍ଣୁଶ୍ଚ ରାଜାନମୁପୋପଵିଶ୍ଯ। ଯମୌ ଚ ଵୀରୌ ସୁରରାଜକଲ୍ପା- ଵେକାନ୍ତମାସ୍ଥାଯ ହିତଂ ପ୍ରିଯଂ ଚ
ତାପରେ, ବାୟୁପୁତ୍ର ଓ ତୀବ୍ର ଜିଷ୍ଣୁ, ରାଜାଙ୍କ ସହିତ ବସି, ଯମର ଦୁଇ ଶୂରବୀର ପୁତ୍ର, ଦେବତାମାନେ ପରି ସମାନ, ଏକାନ୍ତରେ ଯାଇ ଉପକାରୀ ଏବଂ ପ୍ରିୟ କଥା କହିଲେ।
ତଵ ପ୍ରତିଜ୍ଞାଂ କୁରୁରାଜ ସତ୍ଯାଂ ଚିକୀର୍ଷମାଣାସ୍ତ୍ଵଦନୁପ୍ରିଯଂ ଚ। ତତୋ ନ ଗଚ୍ଛାମ ଵନାନ୍ଯପାସ୍ଯ ସୁଯୋଧନଂ ସାନୁଚରଂ ନିହନ୍ତୁମ୍
କୁରୁରାଜା, ତୁମର ସତ୍ୟ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ପୂରଣ କରିବାକୁ ଏବଂ ତୁମକୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବାକୁ ଆମେ ଅରଣ୍ୟ ଛାଡ଼ି ଦୁର୍ଯୋଧନ ଓ ତାଙ୍କ ସାଥିମାନେକୁ ମାରିବାକୁ ଯାଉନାହିଁ।
ଏକାଦଶଂ ଵର୍ଷମିଦଂ ଵସାମଃ ସୁଯୋଧନେନାତ୍ତସୁଖାଃ ସୁଖାର୍ହାଃ। ତଂ ଵଞ୍ଚଯିତ୍ଵାଽଧମବୁଦ୍ଧିଶୀଲ- ମଜ୍ଞାତଵାସଂ ସୁଖମାପ୍ନୁଯାମ
ଏହି ଏଗାର ଡ଼ିଁ ବର୍ଷ ଆମେ ଦୁଃଖରେ କାଟିଛୁ, ଯଦିଓ ଆମେ ସୁଖ ପାଇବା ଯୋଗ୍ୟ, ଦୁର୍ଯୋଧନ ଆମକୁ ସୁଖ ଛିନିନେଇଛି; ଏବେ ଆମେ ସେ ଦୁଷ୍ଟମନା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ଠକାଇ, ଅଜ୍ଞାତବାସ ସୁଖରେ ପୂରଣ କରିବା।
ତଵାଜ୍ଞଯା ପାର୍ଥିଵ ନିର୍ଵିଶଙ୍କା ଵିହାଯ ମାନଂ ଵିଚରାମୋ ଵନାନି। ସମୀପଵାସେନ ଵିଲୋଭିତାସ୍ତେ ଜ୍ଞାସ୍ଯନ୍ତି ନାସ୍ମାନପକୃଷ୍ଟଦେଶାନ୍
ତୁମର ଆଜ୍ଞାରେ, ରାଜା, ଆମେ ଭୟ ଛାଡ଼ି, ଗର୍ବକୁ ତ୍ୟାଗ କରି ବନରେ ଘୁରୁଛୁ। ଯେମାନେ ଆମ ପାଖରେ ରହି ଆକୃଷ୍ଟ ହେବେ, ସେମାନେ ଜାଣିପାରିବେ ଯେ ଆମେ ଦୂର ଦେଶରେ ନୁହଁ।
ସଂଵତ୍ସରଂ ତତ୍ର ଵିହୃତ୍ଯ ଗୂଢଂ ନରାଧମଂ ତଂ ସୁଖମୁଦ୍ଧରେମ। ନିର୍ଯାତ୍ଯ ଵୈରଂ ସଫଲଂ ସପୁଷ୍ପଂ ତସ୍ମୈ ନରେନ୍ଦ୍ରାଧମପୂରୁଷାଯ
ସେଠାରେ ଗୁପ୍ତ ଭାବେ ଏକ ବର୍ଷ କାଟି, ଆମେ ସେ ଦୁଷ୍ଟ ମଣିଷକୁ ସୁଖରେ ଧରିବା। ବାହାରି ଆସି, ଆମର ଶତ୍ରୁତାକୁ ସଫଳ ଓ ବିଜୟୀ କରିବା, ସେ ଅଧମ ରାଜା ପାଇଁ।
ସୁଯୋଧନାଯାନୁଚରୈର୍ଵୃତାଯ ତତୋ ମହୀଂ ପ୍ରାପ୍ନୁହି ଧର୍ମରାଜ। ସ୍ଵର୍ଗୋପମଂ ଦେଶମିମଂ ଚରଦ୍ଭିଃ ଶକ୍ଯୋ ଵିହନ୍ତୁଂ ନରଦେଵ ଶୋକଃ
ସୁୟୋଧନଙ୍କ ସହ ତାଙ୍କ ଅନୁଚରମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ଅଛନ୍ତି, ତାହା ପରେ ଧର୍ମରାଜ, ତୁମେ ପୃଥିବୀକୁ ଫେରି ନେବା। ଏହି ସ୍ୱର୍ଗ ସମାନ ଦେଶରେ ଘୁରୁଥିବା ଲୋକମାନେ, ରାଜା, ଦୁଃଖକୁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଦୂର କରିପାରନ୍ତି।
କୀର୍ତିସ୍ତୁ ତେ ଭାରତ ପୁଣ୍ଯଗନ୍ଧା ନଶ୍ଯେଦ୍ଧି ଲୋକେଷୁ ଚରାଚରେଷୁ। ତତ୍ପ୍ରାପ୍ଯ ରାଜ୍ଯଂକୁରୁପୁଙ୍ଗଵାନାଂ ଶକ୍ଯଂ ମହତ୍ପ୍ରାପ୍ତୁମଥ କ୍ରିଯାଶ୍ଚ
ଭାରତ, ତୁମର ପୁଣ୍ୟମୟ ଖ୍ୟାତି ସମସ୍ତ ଚରାଚର ଜଗତରେ ନଷ୍ଟ ହେଇଯିବ। କୁରୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜ୍ୟ ପାଇଲେ, ବଡ଼ କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ଯଜ୍ଞାଦି କରିପାରିବ।
ଇଦଂ ତୁ ଶକ୍ଯଂ ସତତଂ ନରେନ୍ଦ୍ର ପ୍ରାପ୍ତୁଂ ତ୍ଵଯା ଯଲ୍ଲଭସେ କୁବେରାତ୍। କୁରୁଷ୍ଵ ବୁଦ୍ଧିଂ ଦ୍ଵିଷତାଂ ଵଧାଯ କୃତାଗସାଂ ଭାରତ ନିଗ୍ରହେ ଚ
ହେ ରାଜା, ଯେପରି ତୁମେ କୁବେରଙ୍କଠାରୁ ଲାଭ କରିଛ, ଏହି ସବୁ ସଦା ପ୍ରାପ୍ତ କରିପାରିବ। ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ନାଶ ଓ ଅପରାଧୀମାନେ ଉପରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ପାଇଁ ମନ ଦୃଢ଼ କର, ଭାରତ।
ତେଜସ୍ତଵୋଗ୍ରଂ ନ ସହେତ ରାଜନ୍ ସମେତ୍ଯ ସାକ୍ଷାଦପି ଵଜ୍ରପାଣିଃ। ନ ହି ଵ୍ଯଥାଂ ଜାତୁ କରିଷ୍ଯତସ୍ତୌ ସମେତ୍ଯ ଦେଵୈରପି ଧର୍ମରାଜ
ତୁମ ଭୟଙ୍କର ତପସ୍ଵି ଶକ୍ତିକୁ, ରାଜା, ଏଠାରେ ଏକାଥିରେ ଆସିଲେ ମଧ୍ୟ ବଜ୍ରଧାରୀ ଦେବତା ସହିପାରିବେ ନାହିଁ। ଧର୍ମରାଜ, ଦେବମାନେ ଏକାଠି ହେଲେ ମଧ୍ୟ ସେମାନେ କେବେ ତୁମକୁ କଷ୍ଟ ଦେଇପାରିବେ ନାହିଁ।
ତଵାର୍ଥସିଦ୍ଧ୍ଯର୍ଥମପି ପ୍ରଵୃତ୍ତୌ ସୁପର୍ଣକେତୁଶ୍ଚ ଶିନେଶ୍ଚ ନପ୍ତା। ଯଥୈଵ କୃଷ୍ଣୋଽପ୍ରତିମୋ ବଲେନ ତଥୈଵ ରାଜନ୍ସ ଶିନିପ୍ରଵୀରଃ
ତୁମ କାମ ସଫଳ ପାଇଁ ସୁପର୍ଣ୍ଣକେତୁ ଓ ଶିନିଙ୍କ ନାତି ମଧ୍ୟ ଲାଗିଛନ୍ତି। ଯେପରି କୃଷ୍ଣ ଶକ୍ତିରେ ଅପରିମିତ, ସେପରି ଶିନିବଂଶୀ ଶୂରମଧ୍ୟ ରାଜା, ଅଦ୍ୱିତୀୟ।
ତଵାର୍ଥସିଦ୍ଧ୍ଯର୍ଥମଭିପ୍ରପନ୍ନୋ ଯଥୈଵ କୃଷ୍ଣଃ ସହ ଯାଦଵୈସ୍ତୈଃ। ତଥୈଵ ଚେମୌ ନରଦେଵଵର୍ଯ ଯମୌ ଚ ଵୀରୌ କୃତିନୌ ପ୍ରଯୋଗେ
ତୁମ କାମ ସଫଳ ପାଇଁ, ଯେପରି କୃଷ୍ଣ ଯାଦବମାନେ ସହ ଆସିଛନ୍ତି, ଏହି ଦୁଇ ଭାଇ ମଧ୍ୟ, ରାଜାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶୂର ଓ କୌଶଳୀ, କାର୍ଯ୍ୟରେ ଯୋଗ ଦେଇଛନ୍ତି।
ତ୍ଵଦର୍ଥଯୋଗପ୍ରଭଵପ୍ରଧାନାଃ ଶମଂ କରିଷ୍ଯାମ ପରାନ୍ସମେତ୍ଯ
ତୁମ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ପ୍ରଧାନ ହୋଇ, ଆମେ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ସହ ମୁହାଁମୁହିଁ ହୋଇ ଶାନ୍ତି ଆଣିବା।
ତତସ୍ତଦାଜ୍ଞାଯ ମତଂ ମହାତ୍ମା ତେଷାଂ ଚ ଧର୍ମସ୍ଯ ସୁତୋ ଵରିଷ୍ଠଃ। ପ୍ରଦକ୍ଷିଣଂ ସ୍ଥାନମୁପେତ୍ଯ ରାଜା ପର୍ଯାକ୍ରମଦ୍ଵୈଶ୍ରଵଣସ୍ଯ ରାଜ୍ଞଃ
ତାପରେ, ସେ ମହାତ୍ମା ଧର୍ମପୁତ୍ର, ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେମାନଙ୍କ ମତ ଜାଣି, ରାଜା ବୈଶ୍ରବଣଙ୍କ ନିବାସକୁ ପରିକ୍ରମା କରି ସମ୍ମାନ ସହିତ ଯାଇଥିଲେ।