ଶତଧା ଭିନ୍ନଦେହାସ୍ତେ କ୍ଷୀଣପ୍ରହରଣୌଜସଃ। ତତୋ ନିଵାତକଵଚା ମାମଯୁଧ୍ଯନ୍ତ ମାଯଯା
ତାଙ୍କ ଦେହ ଶତ ଖଣ୍ଡ ହୋଇଯିବା, ଅସ୍ତ୍ର ଓ ଶକ୍ତି ଶେଷ ହୋଇଯିବା ପରେ, ନିବାତକବଚମାନେ ମୋ ସହିତ ମାୟା ଦ୍ୱାରା ଯୁଦ୍ଧ କରିଲେ।
ତତୋଽଶ୍ମଵର୍ଷଂ ସୁମହତ୍ପ୍ରାଦୁରାସୀତ୍ସମନ୍ତତଃ। ନଗମାତ୍ରୈଃ ଶିଲାଖଣ୍ଡୈସ୍ତନ୍ମାଂ ଦୃଢମପୀଡଯତ୍
ତାପରେ ଚାରିପଟେ ବଡ଼ ପାହାଡ଼ ଭଳି ପଥର ଖଣ୍ଡ ଝଡ଼ ଆସିଲା, ଯାହା ମୋତେ ଭଲ ଭାବେ ଦବାଇଦେଲା।
ତଦହଂ ଵଜ୍ରସଂକାଶୈଃ ଶରୈରିନଦ୍ରାସ୍ତ୍ରଚୋଦିତୈଃ। ଅଚୂର୍ଣଯଂ ଵେଗଵଦ୍ଭିଃ ଶତଧୈକୈକମାହଵେ
ତାପରେ ମୁଁ ବଜ୍ର ସମାନ କଠିନ ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ରର ଶକ୍ତି ଭରିଥିବା ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ, ଯୁଦ୍ଧ ମଝିରେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପାଥରକୁ ଦ୍ରୁତ ଭାବରେ ଶତ ଖଣ୍ଡରେ ଭାଙ୍ଗି ଦେଲି।
ଚୂର୍ଣ୍ଯମାନେଽଶ୍ମଵର୍ଷେ ତୁ ଯାଵକଃ ସମଜାଯତ। ତତ୍ରାଶ୍ମଚୂର୍ଣା ନ୍ଯପତନ୍ପାଵକପ୍ରକରା ଇଵ
ପାଥର ବର୍ଷା ଭଙ୍ଗିଯିବା ସମୟରେ, ଚାଉଳ ଚୁଣା ପରି ଏକ ପ୍ରକାର ଧୂଳି ଉଠିଲା; ସେଠାରେ ପାଥର ଖଣ୍ଡଗୁଡ଼ିକ ଅଗ୍ନିର ତିନ୍ତି ପରି ଭୂମିକୁ ପଡ଼ିଲା।
ତତୋଽଶ୍ମଵର୍ଷେ ଵିହତେ ଜଲଵର୍ଷଂ ମହତ୍ତରମ୍। ଧାରାଭିରକ୍ଷମାତ୍ରାଭିଃ ପ୍ରାଦୁରାସୀନମମାନ୍ତିକେ
ତାପରେ ପାଥର ବର୍ଷା ରୋକାଯିବା ପରେ, ଏଠାରେ ହାତୀର ଦେହ ପରି ମୋଟ ଧାରାରେ ବଡ଼ ପାଣି ବର୍ଷା ଆରମ୍ଭ ହେଲା, ଯାହା ମୋ ନିକଟରେ ପଡ଼ୁଥିଲା।
ନଭସ ପ୍ରଚ୍ଯୁତା ଧାରାସ୍ତିଗ୍ମଵୀର୍ଯାଃ ସହସ୍ରଶଃ। ଆଵୃଣ୍ଵନ୍ସର୍ଵତୋ ଵ୍ଯୋମ ଦିଶଶ୍ଚୋପଦିଶସ୍ତଥା
ଆକାଶରୁ ହଜାର-ହଜାର ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପାଣିର ଧାରା ଝରିଲା, ସେଗୁଡ଼ିକ ସମସ୍ତ ଆକାଶ ଏବଂ ଚାରିଦିଗକୁ ଢାକି ଦେଲା।
ଧାରାଣାଂ ଚ ନିପାତେନ ଵାଯୋର୍ଵିଷ୍ଫୂର୍ଜିତେନ ଚ। ଗର୍ଜିତେନ ଚ ମେଘାନାଂ ନ ପ୍ରାଜ୍ଞାଯତ କିଂଚନ
ସେଇ ପାଣିର ଧାରା ଝରିବା, ବାୟୁର ଗର୍ଜନ ଏବଂ ମେଘର ଗଜଗଜାହଟରେ କିଛି ଦେଖିବା ବା ବୁଝିବା ସମ୍ଭବ ହେଉନଥିଲା।
ଧାରା ଦିଵି ଚ ସଂବଦ୍ଧା ଵସୁଧାଯାଂ ଚ ସର୍ଵଶଃ। ଵ୍ଯାମୋହଯନ୍ତ ମାଂ ତତ୍ରନିପତନ୍ତ୍ଯୋଽନିଶଂ ଭୁଵି
ଆକାଶ ଓ ଭୂମିରେ ସମସ୍ତଠାରେ ଏହି ପାଣି ଧାରା ଏମିତି ଲଗାତାର ଝରୁଥିଲା, ଯାହା ମୋତେ ଭ୍ରମିତ କରିଦେଲା।
ତତ୍ରୋପଦିଷ୍ଟମିନ୍ଦ୍ରେଣ ଦିଵ୍ଯମସ୍ତ୍ରଂ ଵିଶୋଷଣମ୍। ଦୀପ୍ତଂ ପ୍ରାହିଣଵଂ ଘୋରମଶୁପ୍ଯତ୍ତେନ ତଜ୍ଜଲମ୍
ତାପରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଉପଦେଶ ଅନୁସାରେ, ମୁଁ ଏକ ଦିବ୍ୟ, ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଏବଂ ଭୟଙ୍କର ଶୋଷଣ ଅସ୍ତ୍ର ପ୍ରୟୋଗ କରି, ସେଇ ପାଣିକୁ ଶୁଖାଇଦେଲି।
ହତେଽଶ୍ମଵର୍ଷେ ଚ ମଯା ଜଲଵର୍ଷେ ଚ ଶୋଷିତେ। ମୁମୁଚୁର୍ଦାନଵା ମାଯାମଗ୍ନିଂ ଵାଯୁଂ ଚ ଭାରତ
ମୁଁ ପାଥର ବର୍ଷା ଧ୍ୱଂସ କରି ଓ ପାଣି ବର୍ଷା ଶୁଖାଇଦେବା ପରେ, ଦାନବମାନେ ମାୟା ଦ୍ୱାରା ଅଗ୍ନି ଓ ବାୟୁ ଉତ୍ସର୍ଗ କଲେ, ହେ ଭାରତ।
ତତୋଽହମଗ୍ନିଂ ଵ୍ଯଧମଂ ସଲିଲାସ୍ତ୍ରେଣ ସର୍ଵଶଃ। ଶୈଲେନ ଚ ମହାସ୍ତ୍ରେଣ ଵାଯୋରଵେଗମଧାରଯମ୍
ତାପରେ ମୁଁ ପାଣି ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଅଗ୍ନିକୁ ନିବାଇଦେଲି, ଏବଂ ବଡ଼ ପାହାଡ଼ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ବାୟୁର ତୀବ୍ର ଗତିକୁ ରୋକିଦେଲି।
ତସ୍ଯାଂ ପ୍ରତିହତାଯାଂ ତେ ଦାନଵା ଯୁଦ୍ଧଦୁର୍ମଦାଃ। ପ୍ରାକୁର୍ଵନ୍ଵିଵିଧାଂ ମାଯାଂ ଯୌଗପଦ୍ଯେନ ଭାରତ
ଏହା ମଧ୍ୟ ରୋକାଯିବା ପରେ, ଯୁଦ୍ଧରେ ମତିହାରା ଦାନବମାନେ ଏକାସାଥିରେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ମାୟା ଦେଖାଇଲେ, ହେ ଭାରତ।
ତତୋ ଵର୍ଷଂ ପ୍ରାଦୁରଭୂତ୍ସୁମହଦ୍ରୋମହର୍ଷଣମ୍। ଅସ୍ତ୍ରାଣାଂ ଘୋରରୂପାଣାମଗ୍ନେର୍ଵାଯୋସ୍ତଥାଽଶ୍ମନାମ୍
ତାପରେ ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ରୋମାଞ୍ଚକାରୀ ଅସ୍ତ୍ର, ଅଗ୍ନି, ବାୟୁ ଓ ପାଥରର ବଡ଼ ବର୍ଷା ଆରମ୍ଭ ହେଲା।
ସା ତୁ ମାଯାମଯୀ ଵୃଷ୍ଟିଃ ପୀଡଯାମାସ ମାଂ ଯୁଧି। ଅଥ ଘୋରଂ ତମସ୍ତୀଵ୍ରଂ ପ୍ରାଦୁରାସୀତ୍ସମନ୍ତତଃ
ସେଇ ମାୟାମୟ ବର୍ଷା ଯୁଦ୍ଧରେ ମୋତେ ଅତି ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେଲା; ତାପରେ ଚାରିପାଖରେ ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ଗଭୀର ଅନ୍ଧାରି ଛାଇଗଲା।
ତମସା ସଂଵୃତେଲୋକେ ଘୋରେଣ ପରୁଷେଣ ଚ। ହରଯୋ ଵିମୁଖାଶ୍ଚାସନ୍ପ୍ରାସ୍ଖଲଚ୍ଚାପି ମାତଲିଃ
ସମସ୍ତ ଜଗତ ଏହି ଭୟଙ୍କର ଏବଂ କଠୋର ଅନ୍ଧାରରେ ଢାକିଯିବାରୁ, ଘୋଡ଼ାମାନେ ଦିଗ୍ଭ୍ରମିତ ହେଲେ ଏବଂ ମାତଲି ମଧ୍ୟ ପଡ଼ିଗଲେ।
ହସ୍ତାଦ୍ଧିରଣ୍ମଯଶ୍ଚାସ୍ଯ ପ୍ରତୋଦଃ ପ୍ରାପତଦ୍ଭୁଵି। ଅସକୃଚ୍ଚାହ ମାଂ ଭୀତଃ କିଂ କରିଷ୍ଯାଵ ଇତ୍ଯପି
ତାଙ୍କର ସୁନାର ପ୍ରୋତା ହାତରୁ ଗଡ଼ି ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲା; ଭୟଭୀତ ହୋଇ ସେ ବାରମ୍ବାର ମୋତେ ପଚାରିଲେ, 'ଏବେ ଆମେ କଣ କରିବୁ?'
ମାଂ ଚ ଭୀରାଵିଶତ୍ତୀଵ୍ରା ତସ୍ମିନ୍ଵିଗତଚେତସି। ସ ଚ ମାଂ ଵିଗତଜ୍ଞାନଃ ସଂତ୍ରସ୍ତମିଦମବ୍ରଵୀତ୍
ସେଇ ସମୟରେ, ମୋ ମନ ଅଚେତନ ହେବା ସହ ବଡ଼ ଭୟ ମୋତେ ଆକ୍ରମଣ କଲା; ମାତଲି ମଧ୍ୟ ଜ୍ଞାନହୀନ ଏବଂ କମ୍ପିତ ହୋଇ ମୋତେ ଏହି କଥା କହିଲେ।
ସୁରାଣାମସୁରାଣାଂ ଚ ସଂଗ୍ରାମଃ ସୁମହାନଭୂତ୍। ଅମୃତାର୍ଥଂ ପୁରା ପାର୍ତ ସ ଚ ଦୃଷ୍ଟୋ ମଯାଽନଘ
ଦେବତା ଓ ଅସୁରମାନେ ଅମୃତ ପାଇଁ ଏକ ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧ କରିଥିଲେ, ହେ ପାର୍ଥ, ଏହି ଦୃଶ୍ୟକୁ ମୁଁ ଦେଖିଥିଲି, ହେ ନିର୍ମଳ।
ଶମ୍ବରସ୍ଯ ଵଧେ ଘୋରଃ ସଂଗ୍ରାମଃ ସୁମହାନଭୂତ୍। ସାରଥ୍ଯଂ ଦେଵରାଜସ୍ଯ ତତ୍ରାପି କୃତଵାନହମ୍
ଶମ୍ବରଙ୍କ ବଧ ସମୟରେ ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧ ହୋଇଥିଲା; ସେଠାରେ ମୁଁ ଦେବତାମାନଙ୍କ ରାଜାଙ୍କ ରଥ ଚଲାଇଥିଲି।
ତଥୈଵ ଵୃତ୍ରସ୍ଯ ଵଧେ ସଂଗୃହୀତା ହଯା ମଯା। ଵୈରୋଚନେର୍ମଯା ଯୁଦ୍ଧଂ ଦୃଷ୍ଟଂ ଚାପି ସୁଦାରୁଣମ୍
ଏଭଳି ଭାବେ ବୃତ୍ରଙ୍କ ବଧ ସମୟରେ ମୁଁ ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କୁ ଧରିଥିଲି; ଏବଂ ବୈରୋଚନଙ୍କ ସହ ହୋଇଥିବା ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧକୁ ମୁଁ ଦେଖିଥିଲି।
ଏତେ ମଯା ମହାଘୋରଃ ସଂଗ୍ରାମାଃ ପର୍ଯୁପାସିତାଃ। ନ ଚାପି ଵିଗତଜ୍ଞାନୋ ଭୂତପୂର୍ଵୋସ୍ମି ପାଣ୍ଡଵ
ହେ ପାଣ୍ଡବ, ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୁଁ ଏମିତି ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ବଡ଼ ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧ ଦେଖିଛି, କିନ୍ତୁ ମୋର ଜ୍ଞାନ କେବେ ହରାଇନି, ଏବଂ ମୁଁ କେବେ ମଧ୍ୟ ପୂର୍ବରୁ ହାରିନି।
ପିତାମହେନ ସଂହାରଃ ପ୍ରଜାନାଂ ଵିହିତୋ ଧ୍ରୁଵମ୍। ନ ହି ଯୁଦ୍ଧମିଦଂ ଯୁକ୍ତମନ୍ଯତ୍ର ଜଗତଃ କ୍ଷଯାତ୍
ପ୍ରଜାମାନଙ୍କର ବିନାଶ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ପିତାମହଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ, କାରଣ ଏହି ଯୁଦ୍ଧ ଏପରି ହେଉଛି ଯାହା ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର ଶେଷ ଛଡ଼ା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ସମୟରେ ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ।
ତସ୍ଯ ତଦ୍ଵଚନଂ ଶ୍ରୁତ୍ଵା ସଂସ୍ତଭ୍ଯାତ୍ମାନମାତ୍ମନା। ମୋହଯିଷ୍ଯନ୍ଦାନଵାନାମହଂ ମାଯାବଲଂ ମହତ୍
ସେଇ କଥା ଶୁଣି ମୁଁ ମୋ ମନକୁ ଦୃଢ଼ କଲି, ଏବଂ ମୋର ବଡ଼ ମାୟାଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଦାନବମାନେଙ୍କୁ ଭ୍ରମିତ କରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲି।
ଅବ୍ରୁଵଂ ମାତଲିଂ ଭୀତଂ ପଶ୍ଯ ମେ ବୁଜଯୋର୍ବଲମ୍। ଅସ୍ତ୍ରାଣାଂ ଚ ପ୍ରଭାଵଂ ଵୈ ଧନୁଷୋ ଗାଣ୍ଡିଵସ୍ଯ ଚ
ଭୟଭୀତ ମାତଳିଙ୍କୁ ମୁଁ କହିଲି: 'ମୋର ବାହୁର ଶକ୍ତି, ମୋର ଅସ୍ତ୍ରମାନଙ୍କର ପ୍ରଭାବ ଏବଂ ଗାଣ୍ଡୀବ ଧନୁଷର ଶକ୍ତି ଦେଖ।'
ଅଦ୍ଯାସ୍ତ୍ରମାଯଯୈତୈଷାଂ ମାଯାମେତାଂ ସୁଦାରୁଣାମ୍। ଵିନିହନ୍ମି ତମଶ୍ଚୋଗ୍ରଂ ମା ଭୈଃ ସୂତ ସ୍ତିରୋ ଭଵ
ଆଜି ମୁଁ ମୋର ଅସ୍ତ୍ରମାନଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ଏହି ଦାନବମାନେଙ୍କର ଭୟଙ୍କର ମାୟାକୁ ନଶ୍ଚିନ୍ନ କରିଦେବି, ଏହି ଘନ ଅନ୍ଧକାରକୁ ଦୂର କରିଦେବି। ଭୟ କରନି, ସାରଥି, ଦୃଢ଼ ରୁହ।
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵାହମସୃଜମସ୍ତ୍ରମାଯାଂ ନରାଧିପ। ମୋହନୀଂ ସର୍ଵଭୂତାନାଂ ହିତାଯ ତ୍ରିଦିଵୌକସାମ୍
ଏପରି କହି, ରାଜା, ମୁଁ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଭ୍ରମିତ କରିବା ପାଇଁ ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗବାସୀମାନଙ୍କର ଭଲ ପାଇଁ ମୋର ମହାମାୟା ଅସ୍ତ୍ର ଛାଡ଼ିଲି।
ପୀଡ୍ଯମାନାସୁ ମାଯାସୁ ତାସୁ ତାସ୍ଵସୁରୋତ୍ତମାଃ। ପୁନର୍ବହୁଵିଧା ମାଯାଃ ପ୍ରାକୁର୍ଵନ୍ନମିତୌଜସଃ
ସେଇ ମାୟାମାନେ ଦ୍ୱାରା ଦବାଯାଉଥିବା ବେଳେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦାନବମାନେ ତାଙ୍କର ଅଦମ୍ୟ ଶକ୍ତିରେ ପୁଣି ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ମାୟା ତିଆରି କଲେ।
ପୁନଃ ପ୍ରକାଶମଭଵତ୍ତମସା ଗ୍ରସ୍ଯତେ ପୁନଃ। ଭଵତ୍ଯଦର୍ଶନୋ ଲୋକଃ ପୁନରପ୍ସୁ ନିମଜ୍ଜତି
ପୁଣି ଆଲୋକ ହେଲା, ପୁଣି ଅନ୍ଧକାର ସବୁକୁ ଢାଙ୍କି ଦେଲା; ସଂସାର ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲା, ପୁଣି ପାଣିରେ ବିଲୀନ ହେଲା।
ସୁସଂଗୃହୀତୈର୍ହରିଭିଃ ପ୍ରକାଶେ ସତି ମାତଲିଃ। ଵ୍ଯଚରତ୍ସ୍ଯନ୍ଦନାଗ୍ର୍ଯେଣ ସଂଗ୍ରାମେ ରୋମହର୍ଷଣେ
ଆଲୋକ ଫେରିଆସିଲାବେଳେ, ମାତଳି ଭଲଭାବେ ନିୟନ୍ତ୍ରିତ ଘୋଡ଼ାମାନେ ନେଇ, ଉତ୍ତମ ରଥରେ ସେଇ କମ୍ପନକର ଯୁଦ୍ଧ ମଧ୍ୟରେ ଚାଲିଗଲେ।
ତତଃ ପର୍ଯପତନ୍ନୁଗ୍ରା ନିଵାତକଵଚା ମଯି। ତାନହଂ ଵିଵରଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପ୍ରାହଣ୍ଵଂ ଯମସାଦନମ୍
ତାପରେ ଭୟଙ୍କର ନିବାତକବଚମାନେ ମୋ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ; ମୁଁ ଏକ ଅବସର ଦେଖି ତାଙ୍କୁ ପ୍ରହାର କରି, ଯମଙ୍କର ଲୋକକୁ ପଠାଇଦେଲି।