ଧନଂଜଯଶ୍ଚ ତେଜସ୍ଵୀ ପ୍ରଣିପତ୍ଯ ପୁରଂଦରମ୍। ଭୃତ୍ଯଵତ୍ପ୍ରଣତସ୍ତସ୍ଥୌ ଦେଵରାଜସମୀପତଃ
ତେଜସ୍ୱୀ ଧନଞ୍ଜୟ, ପୁରନ୍ଦରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ଦେବତାମାନଙ୍କ ରାଜାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଏକ ଦାସ ଭଳି ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ଦଉଡ଼ିଲେ।
ଆଘ୍ରାଯ ତଂ ମହାତେଜାଃ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ରୋ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଃ। ଧନଂଜଯଭିପ୍ରେକ୍ଷ୍ଯଵିନୀତଂ ସ୍ଥିତମନ୍ତିକେ
ଶକ୍ତିଶାଳୀ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଘ୍ରାଣ କରି, ତାଙ୍କୁ ନମ୍ର ଭାବରେ ନିକଟରେ ଦେଖିଲେ।
ଜଟିଲଂ ଦେଵରାଜସ୍ଯ ତପୋଯୁକ୍ତମକଲ୍ମଷମ୍। ହର୍ଷେଣ ମହତାଽଽଵିଷ୍ଟଃ ଫଲ୍ଗୁନସ୍ଯାଥ ଦର୍ଶନାତ୍। ବଭୂଵ ପରମପ୍ରୀତୋ ଦେଵରାଜଂ ଚ ପୂଜଯନ୍
ତପସ୍ଵୀ, ପବିତ୍ର ଓ ନିଷ୍କଳଙ୍କ ଦେବତାମାନଙ୍କ ରାଜା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦେଖି, ଫଳ୍ଗୁନଙ୍କ ଦର୍ଶନରେ ବଡ଼ ଆନନ୍ଦରେ ଭରିଯାଇ, ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଦେବତାମାନଙ୍କ ରାଜାଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।
ତଂ ତଥାଽଦୀନମନସଂ ରାଜାନଂ ହର୍,ସଂପ୍ଲୁତମ୍। ଉଵାଚ ଵଚନଂ ଧୀମାନ୍ଧର୍ମରାଜଂ ପୁରଂଦରଃ
ଏଭଳି ଆନନ୍ଦରେ ଭରିଥିବା ଏବଂ ନମ୍ର ମନ ଥିବା ରାଜାଙ୍କୁ ଦେଖି, ଚତୁର୍ଧାର୍ମରାଜ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ପୁରନ୍ଦର ବୁଦ୍ଧିମାନ ଭାବରେ କଥା କହିଲେ।
ତ୍ଵମିମାଂ ପୃଥିଵୀଂ ରାଜନ୍ପ୍ରଶାସିଷ୍ଯସି ପାଣ୍ଡଵ। ସ୍ଵସ୍ତି ପ୍ରାପ୍ନୁହି କୌନ୍ତେଯ କାମ୍ଯକଂ ପୁନରାଶ୍ରମମ୍
କୁନ୍ତୀର ପୁଅ, ପାଣ୍ଡବ, ଏହି ପୃଥିବୀକୁ ତୁମେ ଶାସନ କରିବା। ତୁମର ମঙ্গল ହେଉ, କାମ୍ୟକ ଆଶ୍ରମକୁ ପୁଣି ଫେରିଯିବା।
ଅସ୍ତ୍ରାଣି ଲବ୍ଧାନି ଚ ପାଣ୍ଡଵେନ ସର୍ଵାଣି ମତ୍ତଃ ପ୍ରଯତେନ ରାଜନ୍। କୃତପ୍ରିଯଶ୍ଚାସ୍ମି ଧନଂଜଯେନ ଜେତୁଂ ନ ଶକ୍ଯସ୍ତ୍ରିଭିରେଷ ଲୋକୈଃ
ପାଣ୍ଡବ ମୋଠୁ ବଡ଼ ପ୍ରୟାସରେ ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ର ଲାଭ କରିଛି, ରାଜା। ଧନଞ୍ଜୟ ମୋତେ ପ୍ରସନ୍ନ କରିଛି, ତାକୁ ତିନି ଲୋକ ମଧ୍ୟ ଜିତିପାରିବେନି।
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ସହସ୍ରାକ୍ଷଃ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ରଂ ଯୁଧିଷ୍ଠିରମ୍। ଜଗାମ ତ୍ରିଦିଵଂ ହୃଷ୍ଟଃ ସ୍ତୂଯମାନୋ ମହର୍ଷିଭିଃ
ଏଭଳି କହି, ହଜାର ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ଦେବତା, କୁନ୍ତୀର ପୁଅ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି, ମହାର୍ଷିମାନେ ପ୍ରଶଂସା କରୁଥିବା ବେଳେ ଆନନ୍ଦରେ ତ୍ରିଦିବକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଧନେଶ୍ଵରଗୃହସ୍ଥାନାଂ ପାଣ୍ଡଵାନାଂ ସମାଗମମ୍। ଶକ୍ରେଣ ଯ ଇଦଂ ଵିଦ୍ଵାନଧୀଯୀତ ସମାହିତଃ
ଧନେଶ୍ୱରଙ୍କ ଗୃହରେ ପାଣ୍ଡବମାନେ ଓ ଶକ୍ରଙ୍କ ସଂମିଳନର ଏହି କଥା ଯିଏ ଏକାଗ୍ର ହୋଇ ପଢ଼ିବେ, ସେ ଜ୍ଞାନୀ ହେବେ।
ସଂଵତ୍ସରଂ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ନିଯତଃ ସଂଶିତଵ୍ରତଃ। ସ ଜୀଵେଦ୍ଧି ନିରାବାଧଃ ସୁସୁଖୀ ଶରଦାଂ ଶତମ୍
ଯିଏ ଏକ ବର୍ଷ ନିୟମିତ ଓ ଦୃଢ଼ ପ୍ରତିଜ୍ଞାରେ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ରହିବେ, ସେ ନିରାପଦ ଓ ସୁଖରେ ଶତ ବସନ୍ତ ଜୀବନ କରିବେ।
ଯଥାଗତଂ ଗତେ ଶକ୍ରେ ଭ୍ରାତୃଭିଃ ସହ ସଂଗତଃ। କୃଷ୍ଣଯା ଚୈଵ ବୀଭତ୍ସୁର୍ଧର୍ମରାଜମପୂଜଯତ୍
ଶକ୍ର ଯେପରି ଆସିଥିଲେ, ସେପରି ଚାଲିଗଲାପରେ, ଭୀଭତ୍ସୁ ଭାଇମାନେ ଓ କୃଷ୍ଣା ସହିତ ଧର୍ମରାଜଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କଲେ।
ଅଭିଵାଦଯମାନଂ ତଂ ମୂର୍ଧ୍ନ୍ଯୁପାଘ୍ରାଯ ପାଣ୍ଡଵମ୍। ହର୍ଷଗଦ୍ଗଦଯା ଵାଚା ପ୍ରହୃଷ୍ଟୋଽର୍ଜୁନମବ୍ରଵୀତ୍
ଅର୍ଜୁନ ଶିର ନମାଇଲେ, ରାଜା ଆନନ୍ଦରେ ତାଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ, ଶିର ଚୁମିଲେ, ଏବଂ ଖୁସିରେ ଭରିଥିବା ଶବ୍ଦରେ କଥା କହିଲେ।
କଥମର୍ଜୁନ କାଲୋଽଯଂ ସ୍ଵର୍ଗେ ରଵ୍ଯତିଗତସ୍ତଵ। କଥଂ ଚାସ୍ତ୍ରାଣ୍ଯଵାପ୍ତାନି ଦେଵରାଜଶ୍ଚ ତୋଷିତଃ
ଅର୍ଜୁନ, ସ୍ୱର୍ଗରେ ତୁମର ସମୟ କିପରି କଟିଲା? ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡିକ କିପରି ପାଇଲା, ଦେବରାଜ କିପରି ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ?
ସମ୍ଯଗ୍ଵା ତେ ଗୃହୀତାନି କଚ୍ଚିଦସ୍ତ୍ରାଣି ପାଣ୍ଡଵ। କଚ୍ଚିତ୍ସୁରାଧିପଃ ପ୍ରୀତୋ ରୁଦ୍ରଶ୍ଚାସ୍ତ୍ରାଣ୍ଯଦାତ୍ତଵ
ପାଣ୍ଡବ, ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡିକ ଠିକ୍ ଭାବରେ ତୁମେ ଗ୍ରହଣ କରିଛ କି? ସୁରାଧିପ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ କି? ରୁଦ୍ର ତୁମକୁ ତାଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର ଦେଲେ କି?
ଯଥା ଦୃଷ୍ଟଶ୍ଚ ତେ ଶକ୍ରୋ ଭଗଵାନ୍ଵା ପିନାକଧୃତ୍। ଯଥୈଵାସ୍ତ୍ରାଣ୍ଯଵାପ୍ତାନି ଯଥୈଵାରାଧିତାଶ୍ଚ ତେ
ତୁମେ କିପରି ଶକ୍ର ଓ ପିନାକଧାରୀ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଦେଖିଲା, କିପରି ଅସ୍ତ୍ର ପାଇଲା, ଏବଂ କିପରି ପୂଜା କଲା, ଏହା ମୋତେ କହ।
ଯଥୋକ୍ତଵାଂସ୍ତ୍ଵାଂ ଭଗଵାଞ୍ଶତକ୍ରତୁରରିଂଦମ। କୃତପ୍ରିଯସ୍ତ୍ଵଯାଽସ୍ମୀତି ତସ୍ଯ ତେ କିଂ ପ୍ରିଯଂ କୃତମ୍
ଅରିମଦନ, ଶତକ୍ରତୁ ଭଗବାନ ତୁମକୁ କହିଥିଲେ 'ମୁଁ ପ୍ରସନ୍ନ', ତାଙ୍କୁ କିପରି ପ୍ରସନ୍ନ କରିଲା, କଣ କରିଲା?
ଏତଦିଚ୍ଛାମ୍ଯହଂ ଶ୍ରୋତୁଂ ଵିସ୍ତରେଣ ମହାଦ୍ଯୁତେ। ଯଥା ତୁଷ୍ଟୋ ମହାଦେଵୋ ଦେଵରାଜସ୍ତଥାଽନଘ
ମହାଦ୍ୟୁତି, ମୁଁ ଏହା ଏକାଏକି ଶୁଣିବାକୁ ଚାହେଁ, କିପରି ମହାଦେବ ଓ ଦେବରାଜ ତୁମେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ, ଅନଘ।
ଯଚ୍ଚାପି ଵଜ୍ରପାଣେସ୍ତୁ ପ୍ରିଯଂ କୃତମରିଂଦମ। ଏତଦାଖ୍ଯାହି ମେ ସର୍ଵମଖିଲେନ ଧନଂଜଯ
ଅରିମଦନ, ବଜ୍ରପାଣିଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବାକୁ କଣ କରିଲା, ଧନଞ୍ଜୟ, ଏହା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ମୋତେ କହ।
ଶୃଣୁ ହନ୍ତ ମହାରାଜ ଵିଧିନା ଯେନ ଦୃଷ୍ଟଵାନ୍। ଶତକ୍ରତୁମହଂ ଦେଵଂ ଭଗଵନ୍ତଂ ଚ ଶଂକରମ୍
ମହାରାଜ, ମୁଁ କିପରି ଶତକ୍ରତୁ ଦେବ ଓ ଭଗବାନ ଶଂକରଙ୍କୁ ଦେଖିଲି, ଏହା ନିୟମ ଅନୁସାରେ ମୋତେ ଶୁଣ।
ଵିଦ୍ଯାମଧୀତ୍ଯ ତାଂ ରାଜଂସ୍ତ୍ଵଯୋକ୍ତାମରିମର୍ଦନ। ଭଵତା ଚ ସମାଦିଷ୍ଟସ୍ତପସେ ପ୍ରସ୍ଥିତୋ ଵନମ୍
ଅରିମଦନ, ତୁମେ ଯେପରି ଶିଖାଇଥିଲା, ମୁଁ ସେ ଜ୍ଞାନ ଅଧ୍ୟୟନ କରି, ତୁମର ଆଜ୍ଞାରେ ତପସ୍ୟା ପାଇଁ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଗଲି।
ଭୃଗୁତୁନ୍ଦମଥୋ ଗତ୍ଵା କାମ୍ଯକାଦାସ୍ଥିତସ୍ତପଃ। ଏକରାତ୍ରୋଷିତଃ କଂଚିଦପଶ୍ଯଂ ବ୍ରାହ୍ମଣଂ ପଥି
କାମ୍ୟକରୁ ଭୃଗୁତୁଣ୍ଡକୁ ଯାଇ, ତପସ୍ୟା କରି, ଏକ ରାତି ରହିଲି, ମୁଁ ରାସ୍ତାରେ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣକୁ ଦେଖିଲି।
ସ ମାମପୃଚ୍ଛତ୍କୌନ୍ତେଯ କ୍ଵାସି ଗନ୍ତା ବ୍ରଵୀହି ମେ। ତସ୍ମା ଅଵିତଥଂ ସର୍ଵମବ୍ରଵଂ କୁରୁନନ୍ଦନ
ସେ ମୋତେ ପଚାରିଲେ, 'କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର, କେଉଁଠି ଯାଉଛ? ମୋତେ କହ।' କୁରୁନନ୍ଦନ, ମୁଁ ସତ୍ୟ ସମସ୍ତ କଥା ତାଙ୍କୁ କହିଲି।
ସ ତଥ୍ଯଂ ମମ ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ବ୍ରାହ୍ମଣୋ ରାଜସତ୍ତମ। ଅପୂଜଯତ ମାଂ ରାଜନ୍ପ୍ରୀତିମାଂଶ୍ଚାଭଵନ୍ମଯି
ମୋ ସତ୍ୟ କଥା ଶୁଣି, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ରାଜା, ମୋତେ ସମ୍ମାନ କଲେ ଏବଂ ମୋପ୍ରତି ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ।
ତତୋ ମାମବ୍ରଵୀତ୍ପ୍ରୀତସ୍ତପ ଆତିଷ୍ଠ ଭାରତ। ତପସ୍ଵୀ ନଚିରେଣ ତ୍ଵଂ ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯସେ ଵିବୁଧାଧିଷମ୍
ତାପରେ ସେ ଆନନ୍ଦରେ ମୋତେ କହିଲେ, "ଭାରତବଂଶୀ, ତୁମେ ତପସ୍ୟା କର। ତପସ୍ୟା କରିବାରେ, ଶୀଘ୍ର ଭଗବାନଙ୍କୁ ଦେଖିପାରିବ।"
ତତୋଽହଂ ଵଚନାତ୍ତସ୍ଯ ଗିରିମାରୁହ୍ଯ ଶୈଶିରମ୍। ତପୋଽତପ୍ଯଂ ମହାରାଜ ମାସଂ ମୂଲଫଲାଶନଃ
ତାହାପରେ, ସେଠି କହିଥିବା ଅନୁସାରେ, ମୁଁ ଶୈଶିର ପାହାଡ଼କୁ ଚଢ଼ିଗଲି ଏବଂ ଏକ ମାସ ମୂଳ ଫଳ ଖାଇ ତପସ୍ୟା କଲି।
ଦ୍ଵିତୀଯଶ୍ଚାପି ମେ ମାସୋ ଜଲଂ ଭକ୍ଷଯତୋ ଗତଃ। ନିରାହାରସ୍ତୃତୀଯେଽଥ ମାସେ ପାଣ୍ଡଵନନ୍ଦନ
ଦ୍ୱିତୀୟ ମାସରେ ମୁଁ କେବଳ ପାଣି ପିଇ ଅଟିଲି; ତୃତୀୟ ମାସରେ, ପାଣ୍ଡବଙ୍କର ଆନନ୍ଦ, ମୁଁ କିଛି ଖାଇନି।
ଊର୍ଧ୍ଵବାହୁଶ୍ଚତୁର୍ଥଂ ତୁ ମାସମସ୍ମି ସ୍ଥିତସ୍ତଦା। ନ ଚ ମେ ହୀଯତେ ପ୍ରାଣସ୍ତଦଦ୍ଭୁତମିଵାଭଵତ୍
ଚତୁର୍ଥ ମାସରେ, ମୁଁ ହାତ ଉଠାଇ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ରହିଲି; ତଥାପି, ମୋର ପ୍ରାଣ କିଛି କମିଲାନି, ଏହା ଦେଖି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଲାଗିଲା।
ପଞ୍ଚମେ ତ୍ଵଥ ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ପ୍ରଥମେ ଦିଵସେ ଗତେ। ଵରାହସଂସ୍ଥିତଂ ଭୂତଂ ମତ୍ସମୀପଂ ସମାଗମତ୍
ପଞ୍ଚମ ମାସ ଆସିଲା ଏବଂ ପ୍ରଥମ ଦିନ ଗଲାପରେ, ଏକ ବଡ଼ ଶୁକ୍କର ଆକାରର ଜୀବ ମୋ ପାଖକୁ ଆସିଲା।
ନିଘ୍ନନ୍ପ୍ରୋଥେନ ପୃଥିଵୀଂ ଵିଲିଖଂଶ୍ଚରଣୈରପି। ସଂମାର୍ଜଞ୍ଜଠରେଣୋର୍ଵୀଂ ଵିଵର୍ତଂଶ୍ଚ ମୁହୁର୍ମୁହୁଃ
ସେ ନାକରେ ଭୂମିକୁ ମାରୁଥିଲା, ପାଦରେ ଖୋଡ଼ୁଥିଲା, ଗୋଡ଼ରେ ଭୂମିକୁ ଚେଉଁଥିଲା, ଏବଂ ପୁନିପୁନି ଘୂରୁଥିଲା।
ଅନୁ ତସ୍ଯାପରଂ ଭୂତଂ ମହତ୍କୈରାତସଂସ୍ଥିତମ୍। ଧନୁର୍ବାଣାସିମତ୍ପ୍ରାପ୍ତଂ ସ୍ତ୍ରୀଗଣାନୁଗତଂ ତଦା
ତାପରେ, ଏକ ବଡ଼ କିରାତ ଆକାରର ଜୀବ ଆସିଲା, ହାତରେ ଧନୁ, ବାଣ ଓ ତଳୱାର ନେଇ, ଏବଂ ଗୋଟିଏ ମହିଳା ଦଳ ସହିତ।
ତତୋଽହଂ ଧନୁରାଦାଯ ତଥାଽକ୍ଷଯ୍ଯେ ମହେଷୁଧୀ। ଅତାଡଯଂ ଶରେଣାଥ ତଦ୍ଭୂତଂ ରୋମହର୍ଷଣମ୍
ତାପରେ, ମୁଁ ମୋର ଅକ୍ଷୟ ମହାଧନୁ ନେଇ, ସେ ଭୟଙ୍କର ଜୀବକୁ ଏକ ବାଣ ଦେଇ ଆଘାତ କଲି।