ସ ଶୈଲମାସାଦ୍ଯ କିରୀଟମାଲୀ ମହେନ୍ଦ୍ରଵାହାଦଵରୁହ୍ଯ ତସ୍ମାତ୍। ଧୌମ୍ଯସ୍ଯ ପାଦାଵଭିଵାଦ୍ଯ ପୂର୍ଵ- ମଜାତଶତ୍ରୋସ୍ତଦନନ୍ତରଂ ଚ
ସେ ପାହାଡ଼କୁ ପହଞ୍ଚି, ମୁକୁଟ ଓ ମାଳା ପିନ୍ଧି, ମହାଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ରଥରୁ ଅବତରିଲେ। ପ୍ରଥମେ ଧୌମ୍ୟଙ୍କ ପାଦରେ, ପରେ ଅଜାତଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ନମସ୍କାର କଲେ।
ଵୃକୋଦରସ୍ଯାପି ଚ ଵନ୍ଦ୍ଯ ପାଦୌ ମାଦ୍ରୀସୁତାଭ୍ଯାମଭିଵାଦିତଶ୍ଚ। ସମେତ୍ଯ କୃଷ୍ଣାଂ ପରିସାନ୍ତ୍ଵ୍ଯ ଚୈନାଂ ପ୍ରହ୍ଵୋଽଭଵଦ୍ଭ୍ରାତୁରୁପହ୍ଵରେ ସଃ
ଭୀମସେନ ଓ ମାଦ୍ରୀଙ୍କ ପୁଅମାନେଙ୍କ ପାଦରେ ମଧ୍ୟ ନମସ୍କାର କଲେ। କୃଷ୍ଣାଙ୍କୁ ଦେଖି, ସେ ତାଙ୍କୁ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦେଲେ ଏବଂ ଭାଇଙ୍କ ପାଖରେ ବିନୟରେ ଦଉଡ଼ିଲେ।
ବଭୂଵ ତେଷାଂ ପରମଃ ପ୍ରହର୍ଷ- ସ୍ତେନାପ୍ରମେଯେଣ ସମେତ୍ଯ ତତ୍ର। ସ ଚାପି ତାନ୍ପ୍ରେକ୍ଷ୍ଯ କିରୀଟମାଲୀ ନନନ୍ଦ ରାଜାନମଭିପ୍ରଶଂସନ୍
ସେଠାରେ ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅତ୍ୟଧିକ ଆନନ୍ଦ ଆସିଲା, ଧନଞ୍ଜୟ ଅପରିମିତ ଆନନ୍ଦ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ। ମୁକୁଟ ଓ ମାଳା ପିନ୍ଧି, ସେ ରାଜାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରି ଖୁସି ହେଲେ।
ଯମାସ୍ଥିତଃ ସପ୍ତ ଜଘାନ ପୂଗାନ୍ ଦିତେଃ ସୁତାନାଂ ନମୁଚେର୍ନିହନ୍ତା। ତମିନ୍ଦ୍ରଵାହଂ ସମୁପେତ୍ଯ ପାର୍ଥାଃ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣଂ ଚକ୍ରୁରଦୀନସତ୍ଵାଃ
ସେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ରଥରେ ଚଢ଼ି, ଦିତିଙ୍କ ପୁଅମାନଙ୍କ ସାତ ଦଳକୁ ବିନାଶ କଲେ, ନମୁଚିଙ୍କ ଶତ୍ରୁ ହେଲେ। ପାଣ୍ଡବମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ରଥକୁ ଦୃଢ଼ ମନେ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କଲେ।
ତେ ମାତଲେଶ୍ଚକ୍ରୁରତୀଵ ହୃଷ୍ଟାଃ ସତ୍କାରମଗ୍ର୍ଯଂ ସୁରରାଜତୁଲ୍ଯମ୍। ସର୍ଵଂ ଯଥାଵଚ୍ଚ ଦିଵୌକସଙ୍ଘଂ ପପ୍ରଚ୍ଯୁରେନଂ କୁରୁରାଜପୁତ୍ରାଃ
ମାତଲିଙ୍କୁ ସମସ୍ତେ ଅତି ଆନନ୍ଦରେ ଦେବତାରାଜ ସମାନ ଆଦର ଦେଲେ। କୁରୁରାଜଙ୍କ ପୁଅମାନେ ତାଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, ଯେପରି ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟ କରନ୍ତି।
ତାନପ୍ଯସୌ ମାତଲିରଭ୍ଯନନ୍ଦ- ତ୍ପିତେଵ ପୁତ୍ରାନନୁଶିଷ୍ଯ ପାର୍ଥାନ୍। ଯଯୌ ରଥେନାପ୍ରତିମପ୍ରଭେଣ ପୁନଃ ସକାଶଂ ତ୍ରିଦିଵେଶ୍ଵରସ୍ଯ
ମାତଲି ମଧ୍ୟ ପାଣ୍ଡବମାନେଙ୍କୁ ପୁଅମାନେ ପରି ଉପଦେଶ ଦେଇ ଖୁସି ହେଲେ। ପରେ ସେ ଅପୂର୍ବ ତେଜସ୍ୱୀ ରଥରେ ଚଢ଼ି, ତିନି ଲୋକର ଶ୍ୱାମୀଙ୍କ ପାଖକୁ ଫେରିଗଲେ।
ଗତେ ତୁ ତସ୍ମିନ୍ଵରଦେଵଵାହେ ଶକ୍ରାତ୍ମଜଃ ସର୍ଵରିପୁପ୍ରମାଥୀ। `ସାକ୍ଷାତ୍ସହସ୍ରାକ୍ଷ ଇଵ ପ୍ରତୀତଃ ଶ୍ରୀମାନ୍ସ୍ଵଦେହାଦଵମୁଚ୍ଯ ଜିଷ୍ଣୁଃ
ଯେତେବେଳେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବୋତ୍ତମଙ୍କୁ ବାହନ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଚାଲିଗଲେ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ର, ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଦଳନ କରିବାରେ ସକ୍ଷମ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଏବଂ ଶ୍ରୀମୟ, ନିଜ ଦେହକୁ ଛାଡି ଜିତିଥିବା ବୀର ଅର୍ଜୁନ ଦେଖାଗଲେ।
ଶକ୍ରେଣ ଦତ୍ତାନିଦଦୌ ମହାତ୍ମା ମହାଧନାନ୍ଯୁତ୍ତମରୂପଵନ୍ତି। ଦିଵାକରାଭାଣି ଵିଭୂଷଣାନି ପ୍ରୀତଃ ପ୍ରିଯାଯୈ ସୁତସୋମମାତ୍ରେ
ଉତ୍ତମ ମନ୍ତ୍ରୀ ଅର୍ଜୁନ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇଥିବା ବଡ଼ ଧନ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଚମକୁଥିବା ଭୂଷଣମାନେ, ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟା ପତ୍ନୀ, ସୁତସୋମଙ୍କ ମାତାକୁ ଦେଲେ।
ତତଋଃ ସ ତେଷାଂ କୁରୁପୁଙ୍ଗଵାନାଂ ତେଷାଂ ଚ ସୂର୍ଯାଗ୍ନିସମପ୍ରଭାଣାମ୍। ଵିପ୍ରର୍ଷଭାଣାମୁପଵିଶ୍ଯ ମଧ୍ଯେ ସର୍ଵଂ ଯଥାଵତ୍କଥଯାଂବଭୂଵ
ତାପରେ, କୁରୁବଂଶର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲୋକମାନେ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଅଗ୍ନି ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବସି, ଅର୍ଜୁନ ସମସ୍ତ ଘଟଣାକୁ ଯଥାଯଥିକ ଭାବରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ଏଵଂ ମଯାଽସ୍ତ୍ରାଣ୍ଯୁପଶିକ୍ଷିତାନି ଶକ୍ରାଚ୍ଚ ଵାଯୋଶ୍ଚ ଶିଵାଚ୍ଚ ସାକ୍ଷାତ୍। ତଥୈଵ ଶୀଲେନ ସମାଧିନା ଚ ପ୍ରୀତାଃ ସୁରା ମେ ସହିତାଃ ସହେନ୍ଦ୍ରାଃ
ଏଭଳି ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ର, ବାୟୁ ଓ ଶିବଙ୍କ ଠାରୁ ଅସ୍ତ୍ର ଶିଖିଛି; ଏବଂ ମୋର ଆଚରଣ ଓ ଧ୍ୟାନ ଦ୍ୱାରା, ଦେବତାମାନେ ଇନ୍ଦ୍ର ସହିତ ମୋପରି ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇଛନ୍ତି।
ସଂକ୍ଷେପତୋ ଵୈ ସ ଵିଶୁଦ୍ଧକର୍ମା ତେଭ୍ଯଃ ସମାଖ୍ଯାଯ ଦିଵଃପ୍ରଵେଶମ୍। ମାଦ୍ରୀସୁତାଭ୍ଯାଂ ସହିତଃ କିରୀଟୀ ସୁଷ୍ଵାପ ତାମାଵସତିଂ ପ୍ରତୀତଃ
ସଂକ୍ଷିପ୍ତ ଭାବରେ ତାଙ୍କୁ ଦିବ୍ୟ ଲୋକକୁ ପ୍ରବେଶ କରିବା ଘଟଣା କୁ କହି, ସୁଧାର୍ମା କାର୍ମା କିରିଟିଧାରୀ ଅର୍ଜୁନ ମାଦ୍ରୀଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ସହିତ ଆଶ୍ରୟସ୍ଥଳରେ ନିଶ୍ଚିନ୍ତ ଭାବରେ ଶୟନ କଲେ।
[ତତୋ ରଜନ୍ଯାଂ ଵ୍ଯୁଷ୍ଟାଯାଂ ଧର୍ମରାଜଂ ଯୁଧିଷ୍ଠିରମ୍। ଭ୍ରାତୃଭିଃ ସହିତଃ ସର୍ଵୈରଵନ୍ଦତ ଧନଂଜଯଃ ।।]
ପରେ ରାତି ଶେଷ ହେବା ପରେ, ଧନଞ୍ଜୟ ତାଙ୍କ ସମସ୍ତ ଭାଇମାନେ ସହିତ ଧର୍ମରାଜ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ନମସ୍କାର କଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନେଵ କାଲେ ତୁ ସର୍ଵଵାଦିତ୍ରନିଃଖନଃ। ବଭୂଵ ତୁମୁଲଃ ଶବ୍ଦସ୍ତ୍ଵନ୍ତରିକ୍ଷେ ଦିଵୌକସାମ୍
ଏହି ସମୟରେ, ଆକାଶରେ ସମସ୍ତ ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ରର ଉଚ୍ଚ ଶବ୍ଦ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚାରିପାଖରେ ଚାଲିଗଲା।
ରଥନେମିଖନଶ୍ଚୈଵ ଘଣ୍ଟାଶବ୍ଦଶ୍ଚ ଭାରତ। ପୃଥଗ୍ଵ୍ଯାଲମୃଗାଣାଂ ଚ ପକ୍ଷିଣାଂ ଚୈଵ ସର୍ଵଶଃ
ରଥର ଚକା ଶବ୍ଦ, ଘଣ୍ଟାର ରଣ୍ଧନ, ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ବନ୍ୟ ପଶୁ ଓ ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କ ଚିତ୍କାର ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଶୁଣିବାକୁ ମିଳିଲା, ଓ ଭାରତ।
ରଵୋନ୍ମୁଖାସ୍ତେ ଦଦୃଶୁଃ ପ୍ରୀଯମାଣାଃ କୁରୂଦ୍ଵହ। ମରୁଦ୍ଭିରନ୍ଵିତଂ ଶକ୍ରମାପତନ୍ତଂ ଵିହାଯସା
ଉପରକୁ ଦେଖି, ଆନନ୍ଦିତ କୁରୁମାନେ ମରୁତମାନେ ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆକାଶ ମାର୍ଗରେ ଅବତରିବା ଦେଖିଲେ।
ତେ ସମନ୍ତାଦନୁଯଯୁର୍ଗନ୍ଧର୍ଵାପ୍ସରସସ୍ତଥା। ଵିମାନୈଃ ସୂର୍ଯସଂକାଶୈର୍ଦେଵରାଜମରିଂଦମମ୍
ଚାରିପାଖରେ ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଅପ୍ସରାମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଚମକୁଥିବା ଦିବ୍ୟ ରଥରେ ଶତ୍ରୁ ଦଳନ କରିଥିବା ଦେବତାମାନଙ୍କ ରାଜାଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରିଲେ।
ତତଃ ସ ହରିଭିର୍ଯୁକ୍ତଂ ଜାମ୍ବୂନଦପରିଷ୍କୃତମ୍। ମେଘନାଦିନମାରୁହ୍ଯ ଶ୍ରିଯା ପରମଯା ଜ୍ଵଲନ୍
ତାପରେ ଇନ୍ଦ୍ର, ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ ଦ୍ୱାରା ସଜିତ ଓ ଦିବ୍ୟ ଘୋଡ଼ାମାନେ ଦ୍ୱାରା ଏକତ୍ରିତ ମେଘନାଦ ରଥରେ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହେଇ, ଅତି ଶ୍ରୀମୟ ଭାବରେ ଚମକିଲେ।
ପାର୍ଥାନଭ୍ଯାଜପାମାଶୁ ଦେଵରାଜଃ ପୁରଂଦରଃ। ଆଗତ୍ଯ ଚ ସହସ୍ରାକ୍ଷୋ ରଥାଦଵରୁରୋହ ଵୈ
ଦେବତାମାନଙ୍କ ରାଜା ପୁରନ୍ଦର ଶୀଘ୍ର ଭାବରେ ପୃଥାଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ପାଖକୁ ଆସି, ହଜାର ଆଖି ଥିବା ଇନ୍ଦ୍ର ରଥରୁ ଉତରିଲେ।
ତଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵୈଵ ମହାତ୍ମାନଂ ଧର୍ମରାଜୋ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଃ। ଭ୍ରାତୃଭିଃ ସହିତଃ ଶ୍ରୀମାନ୍ଦେଵରାଜମୁପାଗମତ୍
ମହାତ୍ମା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦେଖି, କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ଧର୍ମରାଜ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ସମସ୍ତ ଭାଇମାନେ ସହିତ ଶ୍ରୀମୟ ଭାବରେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ରାଜାଙ୍କୁ ସମ୍ମୁଖୀନ କଲେ।
ପୂଜଯାମାସ ଚୈଵାଥ ଵିଧିଵଦ୍ଭୂରିଦକ୍ଷିଣଃ। ଯଥାର୍ହମମିତାତ୍ମାନଂ ଵିଧିଦୃଷ୍ଟେନ କର୍ମଣା
ତାପରେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ଯଥାଯଥିକ ବିଧି ଓ ବହୁ ଦାନ ଦେଇ, ଅସୀମ ଶକ୍ତି ଥିବା ଦେବତାମାନଙ୍କ ରାଜାଙ୍କୁ ଯଥାଯଥିକ ଭାବରେ ପୂଜା କଲେ।
ଧନଂଜଯଶ୍ଚ ତେଜସ୍ଵୀ ପ୍ରଣିପତ୍ଯ ପୁରଂଦରମ୍। ଭୃତ୍ଯଵତ୍ପ୍ରଣତସ୍ତସ୍ଥୌ ଦେଵରାଜସମୀପତଃ
ତେଜସ୍ୱୀ ଧନଞ୍ଜୟ, ପୁରନ୍ଦରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ଦେବତାମାନଙ୍କ ରାଜାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଏକ ଦାସ ଭଳି ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ଦଉଡ଼ିଲେ।
ଆଘ୍ରାଯ ତଂ ମହାତେଜାଃ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ରୋ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଃ। ଧନଂଜଯଭିପ୍ରେକ୍ଷ୍ଯଵିନୀତଂ ସ୍ଥିତମନ୍ତିକେ
ଶକ୍ତିଶାଳୀ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଘ୍ରାଣ କରି, ତାଙ୍କୁ ନମ୍ର ଭାବରେ ନିକଟରେ ଦେଖିଲେ।
ଜଟିଲଂ ଦେଵରାଜସ୍ଯ ତପୋଯୁକ୍ତମକଲ୍ମଷମ୍। ହର୍ଷେଣ ମହତାଽଽଵିଷ୍ଟଃ ଫଲ୍ଗୁନସ୍ଯାଥ ଦର୍ଶନାତ୍। ବଭୂଵ ପରମପ୍ରୀତୋ ଦେଵରାଜଂ ଚ ପୂଜଯନ୍
ତପସ୍ଵୀ, ପବିତ୍ର ଓ ନିଷ୍କଳଙ୍କ ଦେବତାମାନଙ୍କ ରାଜା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦେଖି, ଫଳ୍ଗୁନଙ୍କ ଦର୍ଶନରେ ବଡ଼ ଆନନ୍ଦରେ ଭରିଯାଇ, ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଦେବତାମାନଙ୍କ ରାଜାଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ।
ତଂ ତଥାଽଦୀନମନସଂ ରାଜାନଂ ହର୍,ସଂପ୍ଲୁତମ୍। ଉଵାଚ ଵଚନଂ ଧୀମାନ୍ଧର୍ମରାଜଂ ପୁରଂଦରଃ
ଏଭଳି ଆନନ୍ଦରେ ଭରିଥିବା ଏବଂ ନମ୍ର ମନ ଥିବା ରାଜାଙ୍କୁ ଦେଖି, ଚତୁର୍ଧାର୍ମରାଜ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ପୁରନ୍ଦର ବୁଦ୍ଧିମାନ ଭାବରେ କଥା କହିଲେ।
ତ୍ଵମିମାଂ ପୃଥିଵୀଂ ରାଜନ୍ପ୍ରଶାସିଷ୍ଯସି ପାଣ୍ଡଵ। ସ୍ଵସ୍ତି ପ୍ରାପ୍ନୁହି କୌନ୍ତେଯ କାମ୍ଯକଂ ପୁନରାଶ୍ରମମ୍
କୁନ୍ତୀର ପୁଅ, ପାଣ୍ଡବ, ଏହି ପୃଥିବୀକୁ ତୁମେ ଶାସନ କରିବା। ତୁମର ମঙ্গল ହେଉ, କାମ୍ୟକ ଆଶ୍ରମକୁ ପୁଣି ଫେରିଯିବା।
ଅସ୍ତ୍ରାଣି ଲବ୍ଧାନି ଚ ପାଣ୍ଡଵେନ ସର୍ଵାଣି ମତ୍ତଃ ପ୍ରଯତେନ ରାଜନ୍। କୃତପ୍ରିଯଶ୍ଚାସ୍ମି ଧନଂଜଯେନ ଜେତୁଂ ନ ଶକ୍ଯସ୍ତ୍ରିଭିରେଷ ଲୋକୈଃ
ପାଣ୍ଡବ ମୋଠୁ ବଡ଼ ପ୍ରୟାସରେ ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ର ଲାଭ କରିଛି, ରାଜା। ଧନଞ୍ଜୟ ମୋତେ ପ୍ରସନ୍ନ କରିଛି, ତାକୁ ତିନି ଲୋକ ମଧ୍ୟ ଜିତିପାରିବେନି।
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ସହସ୍ରାକ୍ଷଃ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ରଂ ଯୁଧିଷ୍ଠିରମ୍। ଜଗାମ ତ୍ରିଦିଵଂ ହୃଷ୍ଟଃ ସ୍ତୂଯମାନୋ ମହର୍ଷିଭିଃ
ଏଭଳି କହି, ହଜାର ଚକ୍ଷୁ ଥିବା ଦେବତା, କୁନ୍ତୀର ପୁଅ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି, ମହାର୍ଷିମାନେ ପ୍ରଶଂସା କରୁଥିବା ବେଳେ ଆନନ୍ଦରେ ତ୍ରିଦିବକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଧନେଶ୍ଵରଗୃହସ୍ଥାନାଂ ପାଣ୍ଡଵାନାଂ ସମାଗମମ୍। ଶକ୍ରେଣ ଯ ଇଦଂ ଵିଦ୍ଵାନଧୀଯୀତ ସମାହିତଃ
ଧନେଶ୍ୱରଙ୍କ ଗୃହରେ ପାଣ୍ଡବମାନେ ଓ ଶକ୍ରଙ୍କ ସଂମିଳନର ଏହି କଥା ଯିଏ ଏକାଗ୍ର ହୋଇ ପଢ଼ିବେ, ସେ ଜ୍ଞାନୀ ହେବେ।
ସଂଵତ୍ସରଂ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ନିଯତଃ ସଂଶିତଵ୍ରତଃ। ସ ଜୀଵେଦ୍ଧି ନିରାବାଧଃ ସୁସୁଖୀ ଶରଦାଂ ଶତମ୍
ଯିଏ ଏକ ବର୍ଷ ନିୟମିତ ଓ ଦୃଢ଼ ପ୍ରତିଜ୍ଞାରେ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ରହିବେ, ସେ ନିରାପଦ ଓ ସୁଖରେ ଶତ ବସନ୍ତ ଜୀବନ କରିବେ।
ଯଥାଗତଂ ଗତେ ଶକ୍ରେ ଭ୍ରାତୃଭିଃ ସହ ସଂଗତଃ। କୃଷ୍ଣଯା ଚୈଵ ବୀଭତ୍ସୁର୍ଧର୍ମରାଜମପୂଜଯତ୍
ଶକ୍ର ଯେପରି ଆସିଥିଲେ, ସେପରି ଚାଲିଗଲାପରେ, ଭୀଭତ୍ସୁ ଭାଇମାନେ ଓ କୃଷ୍ଣା ସହିତ ଧର୍ମରାଜଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କଲେ।