ତଥୈଵ ଚାନ୍ନପାନାନି ସ୍ଵାଦୂନି ଚ ବବୂନି ଚ। ଆହରିଷ୍ଯନ୍ତି ମତ୍ପ୍ରେଷ୍ଯାଃ ସଦା ଵଃ ପୁରୁଷର୍ଷଭାଃ
ଏହିପରି, ମୋର ସେବକମାନେ, ହେ ପୁରୁଷମଧ୍ୟରେ ସ୍ରେଷ୍ଠ, ସଦା ତୁମକୁ ସ୍ୱାଦିଷ୍ଟ ଓ ବିଭିନ୍ନ ଖାଦ୍ୟ ପାନୀୟ ଆଣିଦେବେ।
ଯଥା ଜିଷ୍ଣୁର୍ମହେନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଯଥା ଵାଯୋର୍ଵୃକୋଦରଃ। ଧର୍ମସ୍ଯ ତ୍ଵଂ ଯଥା ତାତ ଯୋଗୋତ୍ପନ୍ନୋ ନିଜଃ ସୁତଃ
ଯେପରି ଜିଷ୍ଣୁ ମହେନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ପୁତ୍ର, ଭୀମସେନ ବାୟୁଙ୍କର, ଏପରି ତୁମେ ଧର୍ମଙ୍କର ନିଜ ପୁତ୍ର, ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ଜନ୍ମିତ।
ଆତ୍ମଜାଵାତ୍ମସଂପନ୍ନୌ ଯମୌ ଚୋଭୌ ଯଥାଶ୍ଵିନୋଃ। ରକ୍ଷ୍ଯାସ୍ତଦ୍ଵନ୍ମମାପୀହ ଯୂଯଂ ସର୍ଵେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର
ଯେପରି ଅଶ୍ୱିନୀ କୁମାରମାନେ ନିଜ ଗୁଣରେ ନିବାସ କରନ୍ତି ଓ ସୁରକ୍ଷିତ, ଏପରି ମୁଁ ଏଠାରେ ତୁମେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବି, ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର।
ଅର୍ଥତତ୍ତ୍ଵଵିଧାନଜ୍ଞଃ ସର୍ଵଧର୍ମଵିଧାନଵିତ୍। ଭୀମସେନାଦଵରଜଃ ପଲ୍ଗୁନଃ କୁଶଲୀ ଦିଵି
ଧନ ଓ ତତ୍ତ୍ୱର ଜ୍ଞାନ ରଖିଥିବା, ସମସ୍ତ ଧର୍ମର ନିୟମ ଜାଣିଥିବା, ଭୀମସେନଙ୍କ ଅନୁଯାୟ ଅର୍ଜୁନ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଭଲ ଅଛନ୍ତି।
ଯାଃ କାଶ୍ଚନ ମତା ଲୋକେ ସ୍ଵର୍ଗ୍ଯାଃ ପରମସଂପଦଃ। ଜନମପ୍ରଭୃତି ତାଃ ସର୍ଵାଃ ସ୍ଥିତାସ୍ତାତ ଧନଂଜଯେ
ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ସ୍ବର୍ଗୀୟ ଏବଂ ସ୍ରେଷ୍ଠ ଧନ ଏହି ଜଗତରେ ମନ୍ୟ ହୁଏ, ଲୋକମାନେ ଆରମ୍ଭରୁ, ସେ ସମସ୍ତ ଧନ ଧନଞ୍ଜୟରେ ଅବସ୍ଥିତ।
ଦ୍ରମୋ ଦାନଂ ବଲଂ ବୁଦ୍ଧିର୍ହ୍ରୀର୍ଧୃତିସ୍ତେଜ ଉତ୍ତମମ୍। ଏତାନ୍ଯପି ମହାସତ୍ଵେ ସ୍ଥିତାନ୍ଯମିତତେଜସି
ସଂୟମ, ଦାନ, ଶକ୍ତି, ବୁଦ୍ଧି, ଲଜ୍ଜା, ଧୃଢତା ଓ ସ୍ରେଷ୍ଠ ତେଜ—ଏହି ସମସ୍ତ ଗୁଣ ଏହି ଅମିତ ତେଜସ୍ବୀ ଏବଂ ମହାତ୍ମା ମଧ୍ୟରେ ଅବସ୍ଥିତ।
ନ ମୋହାତ୍କୁରୁତେ ଜିଷ୍ଣୁଃ କର୍ମ ପାଣ୍ଡଵ ଗର୍ହିତମ୍। ନ ପାର୍ଥସ୍ ମୃଷୋକ୍ତାନି କଥଯନ୍ତି ନରା ନୃଷୁ
ପାଣ୍ଡବ, ଜିଷ୍ଣୁ ଭ୍ରମରେ ପଡି କେବେ ନିନ୍ଦାସ୍ପଦ କାମ କରିନାହାନ୍ତି; ପାର୍ଥ କେବେ ମିଥ୍ୟା କଥା ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କହିନାହାନ୍ତି।
ସ ଦେଵପିତୃଗନ୍ଧର୍ଵୈଃ କୁରୂଣଆଂ କୀର୍ତିଵର୍ଧନଃ। ଆନୀତଃ କୁରୁତେଽସ୍ତ୍ରାଣି ଶକ୍ରସଦ୍ମନି ଭାରତ
କୁରୁବଂଶର ମହିମା ବଢାଇଥିବା ସେ, ଦେବତା, ପିତୃ, ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଗୃହକୁ ନେଇଯାଇଥିଲେ, ଏଠାରେ ଅସ୍ତ୍ର ଅର୍ଜନ କରିଥିଲେ, ଭାରତ।
ଯୋଽସୌ ସର୍ଵାନ୍ମହୀପାଲାନ୍ଧର୍ମେଣ ଵଶମାନଯତ୍। ସ ଶନ୍ତନୁର୍ମହାତେଜାଃ ପିତୁସ୍ତଵ ପିତାମହଃ
ଯିଏ ଧର୍ମରେ ସମସ୍ତ ରାଜାମାନେକୁ ବଶ କରିଥିଲେ, ସେ ମହାତେଜସ୍ବୀ ଶାନ୍ତନୁ, ତୁମ ପିତାଙ୍କ ପିତା, ତୁମ ପ୍ରପିତାମହ।
ପ୍ରୀଯତେ ପାର୍ଥ ପାର୍ଥେନ ଦିଵି ଗାଣ୍ଡୀଵଧନ୍ଵନା। ସମ୍ଯକ୍ଵାସୌ ମହାଵୀର୍ଯଃ କୁଲଧୁର୍ଯ ଇଵ ସ୍ଥିତଃ
ଗାଣ୍ଡୀବଧାରୀ ପାର୍ଥ ଦିବି ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରିୟ, ସେ ତାଙ୍କ ବଂଶର ମୁଖ୍ୟ ଥମ୍ଭା ପରି ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ଅଟୁଟ ରହିଛନ୍ତି, ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ।
ପିତୄନ୍ଦେଵାନୃଷୀନ୍ଵିପ୍ରାନ୍ପୂଜଯିତ୍ଵା ମହାଯଶାଃ। ସପ୍ତ ମୁଖ୍ଯାନ୍ମହାମେଧାନାହରଦ୍ଯମୁନାଂ ପ୍ରତି
ପିତୃ, ଦେବତା, ଋଷି, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ମହାୟଶସ୍ବୀ ସେ ଯମୁନା ତୀରେ ସାତଟି ମୁଖ୍ୟ ଯଜ୍ଞ କରିଥିଲେ।
ଅଧିରାଜଃ ସ ରାଜଂସ୍ତ୍ଵାଂ ଶନ୍ତନୁଃ ପ୍ରପିତାମହଃ। ସ୍ଵର୍ଗଜିଚ୍ଛକ୍ରଲୋକସ୍ଥଃ କୁଶଲଂ ପରିପୃଚ୍ଛତି
ସେ ଅଧିରାଜା, ତୁମ ପ୍ରପିତାମହ ଶାନ୍ତନୁ, ସ୍ବର୍ଗଜୟ କରି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଲୋକରେ ବସି, ତୁମ ମଙ୍ଗଳ ଜାଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି।
ଏତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ତୁ ଵଚନଂ ଧନଦେନ ପ୍ରଭାଷିତମ୍। ପାଣ୍ଡଵାଶ୍ଚ ତତସ୍ତେନ ବଭୂଵଃ ସଂପ୍ରହର୍ଷିତାଃ
ଧନଦେବଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ପାଣ୍ଡବମାନେ ଏହି କଥାରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ।
ତତଃ ଶକ୍ତିଂ ଗଦାଂ ଖଙ୍ଗଂ ଧନୁଶ୍ଚ ଭରତର୍ଷଭଃ। ପ୍ରାଧ୍ଵଂକୃତ୍ଵା ନମଶ୍ଚକ୍ରେ କୁବେରାଯ ଵୃକୋଦରଃ
ତାପରେ, ଭୃକୋଦର, ଭାରତବଂଶର ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତାଙ୍କ ଶକ୍ତି, ଗଦା, ଖଡ଼, ଧନୁଷ ଆଗରେ ରଖି, କୁବେରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ।
ତତୋଽବ୍ରଵୀଦ୍ଧନାଧ୍ଯକ୍ଷଃ ଶରଣ୍ଯଃ ଶରଣାଗତମ୍। ମାନହା ଭଵ ଶତ୍ରୂଣାଂ ସୁହୃଦାଂ ନନ୍ଦିଵର୍ଧନଃ
ତାପରେ ଧନର ଅଧିପତି, ଶରଣାଗତଙ୍କ ଆଶ୍ରୟ, ଶରଣାଗତକୁ କହିଲେ: 'ଶତ୍ରୁମାନେର ଅହଂକାର ଭଙ୍ଗ କର, ମିତ୍ରମାନେର ଆନନ୍ଦ ବଢାଇ।'
ଵିଭଯସ୍ତାପ ଶୈଲାଗ୍ରେ ଵସାନଃ ସହ ବନ୍ଧୁଭିଃ। ସୁପର୍ଣପିତୃଦେଵାନାଂ ସତତଂ ମାନକୃଦ୍ଭଵ
ପାହାଡ଼ର ଶିଖରରେ ନିଜ ପରିବାର ସହିତ ଭୟ ଓ ଦୁଃଖ ଚ୍ୟୁତ ହୋଇ ରହ, ସୁପର୍ଣ୍ଣ, ପିତୃ ଓ ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ସଦା ସମ୍ମାନ ଦେ।
ଋଜୁଂ ପଶ୍ଯତ ମା ଵକ୍ରଂ ସତ୍ଯଂ ଵଦତ ମାଽନୃତମ୍। ଦୀର୍ଘଂ ପଶ୍ଯତ ମା ହ୍ରସ୍ଵଂ ପରଂ ପଶ୍ଯତ ମାଽପରମ୍
ସଠିକ୍ ଦେଖ, ଭ୍ରାନ୍ତି ଦେଖନି; ସତ୍ୟ କହ, ମିଥ୍ୟା କହନି; ଦୀର୍ଘ ଦେଖ, ଛୋଟ ଦେଖନି; ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଦେଖ, ଅପୃଷ୍ଠ ଦେଖନି।
ସ୍ଵେଷୁ ଵେଶ୍ମସୁ ରମ୍ଯେଷୁ ଵସତାମିତ୍ରତାପନାଃ। କାମାନ୍ନ ପରିହାସ୍ଯନ୍ତି ଯକ୍ଷା ଵୋଭରତର୍ଷଭାଃ
ନିଜ ସୁନ୍ଦର ଗୃହରେ ବସିବା ସମୟରେ, ଭାରତବଂଶର ଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ, ଯକ୍ଷମାନେ ତୁମ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣରେ ବାଧା ଦେବେନାହିଁ।
ଶୀଘ୍ରମେଵ ଗୁଡାକେଶଃ କୃତାସ୍ତ୍ରଃ ପୁରୁଷର୍ଷଭଃ। ସାକ୍ଷାନ୍ମଘଵତୋତ୍ସୃଷ୍ଟଃ ସଂପ୍ରାପ୍ସ୍ଯତି ଧନଂଜଯଃ
ଅତି ଶୀଘ୍ର, ଗୁଡାକେଶ, ଅସ୍ତ୍ରରେ ପାରଙ୍ଗତ, ମଘବନ୍ଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶିଧାସଳଖ ମୁକ୍ତ, ଧନଞ୍ଜୟକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବେ।
ଏଵମୁତ୍ତମକର୍ମାଣମନୁଶିଷ୍ଯ ଯୁଧିଷ୍ଠିରମ୍। ଅସ୍ତଂ ଗିରିମିଵାଦିତ୍ଯଃ ପ୍ରଯଯୌ ଗୁହ୍ଯକାଧିପଃ
ଏଭଳି ଉତ୍ତମ କର୍ମରେ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ଉପଦେଶ ଦେଇ, ଗୁହ୍ୟକମାନେର ନାୟକ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପର୍ବତ ପଛରେ ଅସ୍ତ ହେବା ପରି ଚାଲିଗଲେ।
ତଂ ପରିସ୍ତୋମସଂକୀର୍ଣୈର୍ନାନାରତ୍ନଵିଭୂଷିତୈଃ। ଯାନୈରନୁଯଯୁର୍ଯକ୍ଷା ରାକ୍ଷସାଶ୍ଚ ସହସ୍ରଶଃ
ତାପରେ ହଜାର ହଜାର ଯକ୍ଷ ଓ ରାକ୍ଷସ, ବିଭିନ୍ନ ରତ୍ନରେ ଶୋଭିତ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୀତରେ ଶୁଭାୟିତ, ତାଙ୍କୁ ଯାନରେ ଅନୁସରଣ କଲେ।
ପକ୍ଷିଣାମିଵ କନିର୍ଘୋଷଃ କୁବେରସଦନଂ ପ୍ରତି। ବଭୂଵ ପରମାଶ୍ଵାନାମୈରାଵତପଥେ ଯଥା
ସେମାନଙ୍କର ଶବ୍ଦ ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କ ଚିତ୍କାର ପରି, କୁବେରଙ୍କ ଗୃହକୁ ଆଇରାବତ ରାସ୍ତାରେ ଯାଉଥିଲା।
ତେ ଜଗ୍ମୁସ୍ତୂର୍ଣମାକାଶଂ ଧନାଧିପତିଵାଜିନଃ। ପ୍ରକର୍ଷନ୍ତ ଇଵାଭ୍ରାଣି ପିବନ୍ତ ଇଵମାରୁତମ୍
ଧନର ଅଧିପତିଙ୍କ ଘୋଡ଼ାମାନେ ଆକାଶରେ ଶୀଘ୍ର ଚାଲିଗଲେ, ମେଘମାନେକୁ ଟାଣିନେବା ଓ ପବନକୁ ପିଇବା ପରି।
ତତସ୍ତାନି ଶରୀରାଣି ଗତସତ୍ଵାନି ରକ୍ଷସାମ୍। ଅପାକୃଷ୍ଯନ୍ତ ଶୈଲାଗ୍ରାଦ୍ଧନାଧିପତିଶାସନାତ୍
ତାପରେ, ଧନାଧିପତିଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ରାକ୍ଷସମାନେର ଜୀବହୀନ ଦେହଗୁଡିକୁ ପାହାଡ଼ର ଶିଖରରୁ ଦୂରେ ହଟାଯାଇଲା।
ତେଷାଂ ହି ଶାପକାଲଃ ସ କୃତୋଽଗସ୍ତ୍ଯେନ ଧୀମତା। ସମରେ ନିହତାସ୍ତସ୍ମାଚ୍ଛାପସ୍ଯାନ୍ତୋଽଭଵତ୍ତଦା
ଅଗସ୍ତି ମହାପୁରୁଷଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଶାପର ସମୟ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ହୋଇଥିଲା; ସେମାନେ ଯେତେବେଳେ ଯୁଦ୍ଧରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ, ଶାପର ଶେଷ ହେଲା।
ପାଣ୍ଡଵାଶ୍ମହାତ୍ମାନସ୍ତେଷୁ ଵେଶ୍ମସୁ ତାଂ କ୍ଷପାମ୍। ସୁଖମୂଷୁର୍ଗତୋଦ୍ଵେଗାଃ ପୂଜିତାଃ ସହ ରାକ୍ଷସୈଃ
ପାଣ୍ଡବମାନେ, ମହାତ୍ମା ହୋଇ, ସେଉଁଠି ଘରଗୁଡିକରେ ଏହି ରାତିଟି ଶାନ୍ତିରେ, ଚିନ୍ତା ଶୂନ୍ୟ ହୋଇ, ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ସହିତ ସମ୍ମାନିତ ହେଇ ଅତିବାହିତ କଲେ।
ତତଃ ସୂର୍ଯୋଦଯେ ଧୌମ୍ଯଃ ପାଞ୍ଚାଲୀସହିତାଂସ୍ଚ ତାନ୍। ଆର୍ଷ୍ଟିଣେନ ସହିତଃ ପାଣ୍ଡଵାନଭ୍ଯଵର୍ତତ
ପ୍ରଭାତେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହେବା ସମୟରେ, ଧୌମ୍ୟ ଆର୍ଷ୍ଟିଷେଣ ଓ ପଞ୍ଚାଳମାନଙ୍କ ସହିତ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ।
ତେଽଭିଵାଦ୍ଯାର୍ଷ୍ଟିଷେଣସ୍ଯ ପାଦୌ ଧୌମ୍ଯସ୍ଯ ଚୈଵ ହ। ତତଃ ପ୍ରାଞ୍ଜଲଯଃ ସର୍ଵେ ବ୍ରାହ୍ମଣାଂସ୍ତାନପୂଜଯନ୍
ପାଣ୍ଡବମାନେ ଆର୍ଷ୍ଟିଷେଣ ଓ ଧୌମ୍ୟଙ୍କ ପାଦ ସ୍ପର୍ଶ କରି ଶୁଭେଚ୍ଛା ଜଣାଇଲେ; ତାପରେ ସମସ୍ତେ ହାତ ଜୋଡି ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କଲେ।
ଆର୍ଷ୍ଟିଷେଣଂ ପରିଷ୍ଵଜ୍ଯ ପୁତ୍ରଵଦ୍ଭରତର୍ଷଭ'। ଧର୍ମରାଜଂ ସ୍ପୃଶନ୍ପାଣୌ ପାଣିନା ସ ମହାତପାଃ। ପ୍ରାଚୀଂ ଦିଶମଭିପ୍ରେକ୍ଷ୍ଯ ମହର୍ଷିରିଦମବ୍ରଵୀତ୍
ଭାରତବଂଶୀ, ମହାତପାସୀ ଆର୍ଷ୍ଟିଷେଣଙ୍କୁ ପୁଅ ପରି ଆଲିଙ୍ଗନ କରି, ଧର୍ମରାଜଙ୍କ ହାତ ସ୍ପର୍ଶ କରି, ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ଦୃଷ୍ଟି ପକାଇ, ଏହି କଥା କହିଲେ।
ଅସୌ ସାଗରପର୍ଯନ୍ତାଂ ଭୂମିମାଵୃତ୍ଯ ତିଷ୍ଠତି। ଶୈଲରାଜୋ ମହାରାଜ ମନ୍ଦରୋଽଭିଵିରାଜଯନ୍। ଇନ୍ଦ୍ରଵୈଶ୍ରଵଣୋପେତାଂ ଦିଶଂ ପାଣ୍ଡଵ ରକ୍ଷତି
ମହାରାଜ, ଦେଖ, ସାଗର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଭୂମିକୁ ଆବୃତ କରି ମାନ୍ଦର ପାହାଡ଼ ରଜତ୍ର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ ଦଣ୍ଡାୟମାନ; ଇନ୍ଦ୍ର ଓ କୁବେର ସହିତ ଏହି ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ପାଣ୍ଡବ, ସୁରକ୍ଷିତ କରୁଛନ୍ତି।