ଯଦାଽଶ୍ରୌଷଂ ଵାସୁଦେଵେ ପ୍ରଯାତେ ରଥସ୍ଯୈକାମଗ୍ରତସ୍ତିଷ୍ଠମାନାମ୍। ଆର୍ତାଂ ପୃଥାଂ ସାନ୍ତ୍ଵିତାଂ କେଶଵେନ ତଦା ନାଶଂସେ ଵିଜଯାଯ ସଂଜଯ
ଯେତେବେଳେ ଶୁଣିଲି, ବାସୁଦେବ ରଥର ଆଗରେ ଦଢ଼ିଆ ହୋଇ ଯାଉଛନ୍ତି ଏବଂ ଦୁଃଖିତ କୁନ୍ତୀଙ୍କୁ କୃଷ୍ଣ ସାନ୍ତ୍ବନା ଦେଉଛନ୍ତି, ସେତେବେଳେ, ସଞ୍ଜୟ, ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି।