ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ବ୍ରାହ୍ମଣାନ୍ସର୍ଵାନାମନ୍ତ୍ରଯତ ପାଣ୍ଡଵଃ। କାରଣଂ ଚୈଵ ତତ୍ତେଵାମାଚଚକ୍ଷେ ତପସ୍ଵିନାମ୍
ଏପରି କହି, ପାଣ୍ଡବ ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଙ୍କୁ ଉପଦେଶ ଦେଲେ; ଏହି କାରଣ ତପସ୍ବୀମାନେ ଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସେଇପରି ଖୋଲାସା କଲେ।
ତମୁଗ୍ରତପସଃ ପ୍ରୀତାଃ କୁତ୍ଵାପାର୍ଥଂ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣମ୍। ବ୍ରାହ୍ମଣାସ୍ତେଽନ୍ଵମୋଦନ୍ତ ଶିଵେନ କୁଶଲେନ ଚ
ତାଙ୍କ ଦ୍ରଢ଼ ତପସ୍ୟାରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାର୍ଥଙ୍କୁ ପରିକ୍ରମା କରି ଶିବଙ୍କ କୃପା ଓ କୁଶଳ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ।
ସୁଖୋଦର୍କମିମଂ କ୍ଲେଶମଚିରାଦ୍ଭରତର୍ଷଭ। କ୍ଷତ୍ରଧର୍ମେଣ ଧର୍ମଜ୍ଞ ତୀର୍ତ୍ଵା ଗାଂ ପାଲଯିଷ୍ଯସି
ଭାରତମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶୀଘ୍ର ଏହି କଷ୍ଟ ଓ ତାହାର ପରିଣାମକୁ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଧର୍ମରେ ଅଟୁଟ ରହି ଅତିକ୍ରମ କରି, ଧରାକୁ ଶାସନ କରିବ।
ତତ୍ତୁ ରାଜା ଵଚସ୍ତେଷାଂ ପ୍ରତିଗୃହ୍ଯ ତପସ୍ଵିନାମ୍। ପ୍ରତସ୍ଥେ ସହ ଵିପ୍ରୈସ୍ତୈର୍ଭ୍ରାତୃଭିଶ୍ଚ ପରଂତପଃ
ରାଜା ସେଇ ତପସ୍ବୀମାନେ ଙ୍କ କଥା ଗ୍ରହଣ କରି, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଓ ଭାଇମାନେ ସହିତ ଯାତ୍ରା କଲେ, ଶତ୍ରୁମାନେ ଙ୍କୁ ଦମନ କରିବାରେ ପ୍ରବଳ।
ଦ୍ରୌପଦ୍ଯା ସହିତଃ ଶ୍ରୀମାନ୍ହୈଡିମ୍ବେଯାଦିଭିସ୍ତଦା'। ରାକ୍ଷସୈରନୁଯାତୋ ଵୈ ଲୋମଶେନାଭିରକ୍ଷିତଃ
ଦ୍ରୌପଦୀ ସହିତ, ଶ୍ରୀମାନ୍ ରାଜା ହଇଡିମ୍ବ ପୁତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ରାକ୍ଷସମାନେ ସହିତ ଯାତ୍ରା କଲେ; ଲୋମଶ ତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ।
କ୍ଵଚିତ୍ପଦ୍ଭ୍ଯାଂ ତତୋଽଗଚ୍ଛଦ୍ରାକ୍ଷସୈରୁଦହ୍ଯତେ କ୍ଵଚିତ୍। ତତ୍ରତତ୍ର ମହାତେଜା ଭ୍ରାତୃଭିଃ ସହ ସୁଵ୍ରତଃ
କେବେ ପଦେ ପଦେ ଚାଲି, କେବେ ରାକ୍ଷସମାନେ ଉଠାଇ ନେଇଯାଉଥିଲେ; ଏଠିଏଠି, ମହାତ୍ମା, ନିଷ୍ଠାବାନ୍, ଭାଇମାନେ ସହିତ ଯାତ୍ରା କରୁଥିଲେ।
ତତୋ ଯୁଧିଷ୍ଠିରୋ ରାଜା ବହୁନ୍କ୍ଲେଶାନ୍ଵିଚିନ୍ତଯନ୍। ସିଂହଵ୍ଯାଘ୍ରଗଜାକୀର୍ଣାମୁଦୀଚୀଂ ପ୍ରଯଯୌ ଦିଶମ୍
ତାପରେ ରାଜା ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ଅନେକ କଷ୍ଟ ବିଚାର କରି, ସିଂହ, ବାଘ ଓ ହାତୀ ରେ ଭରିଥିବା ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଅଵେମାଣ କୈଲାସଂ ମୈନାକଂ ଚୈଵ ପର୍ଵତମ୍। ଗନ୍ଧମାଦନପାଦାଂଶ୍ଚ ମେରୁଂ ଚାପି ଶିଲୋଚ୍ଚଯମ୍
ସେ କୈଳାସ, ମୈନାକ ପର୍ବତ, ଗନ୍ଧମାଦନର ପାହାଡ଼ ଓ ମେରୁ ପର୍ବତର ପଥର ଶିଖର ଦେଖିଲେ।
ଉପର୍ଯୁପରି ଶୈଲସ୍ଯ ବହୀଶ୍ଚ ସରିତଃ ଶିଵାଃ। ପୃଷ୍ଠଂ ହିମଵତଃ ପୁଣ୍ଯଂ ଯଯୌ ସପ୍ତଦଶେଽହନି
ପାହାଡ଼ର ଉପରେ ଏବଂ ଚାରିପାଖରେ ପବିତ୍ର ନଦୀଗୁଡିକ ବହୁଥିଲା; ସପ୍ତଦଶ ଦିନରେ ସେମାନେ ହିମାଳୟର ପୁନ୍ୟ ପୃଷ୍ଠକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଦଦୃଶୁଃ ପାଣ୍ଡଵା ରାଜନ୍ଗନ୍ଧମାଦନମନ୍ତିକମ୍। ପୃଷ୍ଠେ ହିମଵତଃ ପୁଣ୍ଯେ ନାନାଦ୍ରୁମଲତାଵୃତେ
ରାଜା, ପାଣ୍ଡବମାନେ ହିମାଳୟର ପବିତ୍ର ପୃଷ୍ଠରେ, ବିଭିନ୍ନ ଗଛ ଓ ଲତାରେ ଶୋଭିତ ଗନ୍ଧମାଦନ ପାହାଡ଼କୁ ନିକଟରେ ଦେଖିଲେ।
ସଲିଲାଵର୍ତସଂଜାତୈଃ ପୁଷ୍ପିତୈଶ୍ଚ ମହୀରୁହୈଃ। ସମାଵୃତଂ ପୁଣ୍ଯତମମାଶ୍ରମଂ ଵୃଷପର୍ଵଣଃ
ଫୁଲ ଫୁଟିଥିବା ଗଛ ଓ ଜଳର ଘୂର୍ଣ୍ଣିରେ ଘିରିଥିବା, ବୃଷପର୍ବାଙ୍କର ସବୁଠୁ ପବିତ୍ର ଆଶ୍ରମକୁ ସେମାନେ ଦେଖିଲେ।
ତମୁପକ୍ରମ୍ଯ ରାଜର୍ଷିଂ ଧର୍ମାତ୍ମାନମରିଂଦମାଃ। ପାଣ୍ଡଵା ଵୃଷପର୍ଵାଣମଵଦନ୍ତ ଗତକ୍ଲମାଃ
ସେମାନେ ରାଜା ଋଷି, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବୃଷପର୍ବାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ, ନିଜ କ୍ଲାନ୍ତି ଦୂର କରି ସଂବାଦ କଲେ।
ଅଭ୍ଯନନ୍ଦତ୍ସ ରାଜର୍ଷିଃ ପୁତ୍ରଵଦ୍ଭରତର୍ଷଭାନ୍। ପୂଜିତାଶ୍ଚାଵସଂସ୍ତତ୍ରସପ୍ତରାତ୍ରମରିଂଦମାଃ
ସେ ରାଜା ଋଷି ପାଣ୍ଡବମାନେଙ୍କୁ ପୁଅମାନଙ୍କ ପରି ଆଦର କଲେ; ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ ସେମାନେ ସେଠାରେ ସାତ ରାତି ରହିଲେ।
ଅଷ୍ଟମେଽହନି ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ତମୃଷିଂ ଲୋକଵିଶ୍ରୁତମ୍। ଆମନ୍ତ୍ର୍ଯ ଵୃଷପର୍ଵାଣଂ ପ୍ରସ୍ଥାନଂ ପ୍ରତ୍ଯରୋଚଯନ୍
ଅଷ୍ଟମ ଦିନ ଆସିଲାପରେ, ସେମାନେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ବୃଷପର୍ବାଙ୍କୁ ଶୁଭେଚ୍ଛା ଦେଇ, ପ୍ରସ୍ଥାନ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ।
ଏକୈକଶଶ୍ଚ ତାନ୍ଵିପ୍ରାନ୍ନିଵେଦ୍ଯ ଵୃଷପର୍ଵଣି। ନ୍ଯାସଭୂତାନ୍ଯଥାକାଲଂ ବନ୍ଧୂନିଵ ସୁସତ୍କୃତାନ୍। ପାରିବର୍ହଂ ଚତଂ ଶେଷଂ ପରିଦାଯ ମହାତ୍ମନେ
ପାଣ୍ଡବମାନେ ନିଜ ଉପନ୍ୟାସୀ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ବୃଷପର୍ବାଙ୍କ ନିକଟରେ ଭଲ ରଖିବା ଓ ଆଦର କରିବା ପାଇଁ ଛାଡ଼ିଦେଲେ; ଅବଶିଷ୍ଟ ସାମଗ୍ରୀ ସେ ମହାତ୍ମାଙ୍କୁ ଦେଲେ।
ତତସ୍ତେ ଯଜ୍ଞପାତ୍ରାଣି ରତ୍ନାନ୍ଯାଭରଣାନି ଚ। ନ୍ଯଦଧୁଃପାଣ୍ଡଵା ରାଜନ୍ନାଶ୍ରମେ ଵୃଷପର୍ଵଣଃ
ତାପରେ, ରାଜା, ପାଣ୍ଡବମାନେ ବୃଷପର୍ବାଙ୍କ ଆଶ୍ରମରେ ଯଜ୍ଞ ପାତ୍ର, ରତ୍ନ ଓ ଆଭୂଷଣ ରଖିଦେଲେ।
ଅତୀତାନାଗତେ ଵିଦ୍ଵାନ୍କୁଶଲଃ ସର୍ଵଧର୍ମଵିତ୍। ଅନ୍ଵଶାସତ୍ସ ଧର୍ମଜ୍ଞଃ ପୁତ୍ରଵଦ୍ଭରତର୍ଷଭାନ୍
ଅତୀତ ଓ ଭବିଷ୍ୟତ୍ରେ ଜ୍ଞାନୀ, ସମସ୍ତ ଧର୍ମରେ ପାରଙ୍ଗତ, ସେ ଧର୍ମଜ୍ଞ ବୃଷପର୍ବା ପାଣ୍ଡବମାନେଙ୍କୁ ପୁଅମାନଙ୍କ ପରି ଉପଦେଶ ଦେଲେ।
ତେଽନୁଜ୍ଞାତା ମହାତ୍ମାନଃ ପ୍ରଯଯୁର୍ଦିଶମୁତ୍ତରାମ୍। `କୁଷ୍ଣଯା ସହିତା ଵୀରା ବ୍ରାହ୍ମଣୈଶ୍ଚ ମହାତ୍ମଭିଃ
ମହାତ୍ମାଙ୍କ ଅନୁମତି ନେଇ, ପାଣ୍ଡବମାନେ ଦ୍ରୌପଦୀ ଓ ମହାତ୍ମା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସହିତ ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ଯାତ୍ରା କଲେ।
ତାନ୍ପ୍ରସ୍ଥିତାନନ୍ଵଗଚ୍ଛଦ୍ଵୃଷପର୍ଵା ମହୀପତୀନ୍। ଉପନ୍ଯସ୍ ମହାତେଜା ଵିପ୍ରେଭ୍ଯଃ ପାଣ୍ଡଵାଂସ୍ତଦା
ବୃଷପର୍ବା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ପ୍ରସ୍ଥାନ କରୁଥିବା ରାଜାମାନଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରି, ସେ ସମୟରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ପାଣ୍ଡବମାନେଙ୍କୁ ପରିଚୟ କରାଇଲେ।
ଅନୁସଂସାର୍ଯ କୌନ୍ତେଯାନାଶୀର୍ଭିରଭିନନ୍ଦ୍ଯ ଚ। ଵୃଷପର୍ଵା ନିଵଵୃତେପନ୍ଥାନମୁପଦିଶ୍ଯ ଚ
କୁନ୍ତୀପୁତ୍ରମାନେଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ ଓ ଶୁଭେଚ୍ଛା କରି, ବୃଷପର୍ବା ସେମାନେଙ୍କୁ ପଥ ଦେଖାଇ ଫେରିଗଲେ।
ନାନାମୃଗଗଣୈର୍ଜୁଷ୍ଟଂ କୌନ୍ତେଯଃ ସତ୍ଯଵିକ୍ରମଃ। ପଦାତିର୍ଭ୍ରାତୃଭିଃ ସାର୍ଧଂ ପ୍ରାତିଷ୍ଠତ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଃ
ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ସତ୍ୟବୀର, ନିଜ ଭାଇମାନେ ସହିତ ପଦଯାତ୍ରା କରି, ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଜନ୍ତୁରେ ଭରିଥିବା ଅଞ୍ଚଳ ଦେଇ ଆଗେ ବଢ଼ିଲେ।
ନାନାଦ୍ରୁମନିରୋଧେଷୁ ଵସନ୍ତଃ ଶୈଲସାନୁଷୁ। ପର୍ଵତଂ ଵିଵିଶୁସ୍ତେ ତଂ ଚତୁର୍ଥେଽହନି ପାଣ୍ଡଵାଃ
ବିଭିନ୍ନ ଗଛ ଓ ବାଁଶ ଜଙ୍ଗଲରେ, ପାହାଡ଼ର ଶ୍ରେଣୀରେ ରହି, ଚତୁର୍ଥ ଦିନରେ ପାଣ୍ଡବମାନେ ସେ ପାହାଡ଼କୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ମହାଭ୍ରଘନସଂକାଶଂ ସଲିଲୋପହିତଂ ଶୁଭମ୍। ମଣିକାଞ୍ଚନରମ୍ଯଂ ଚ ଶୈଲଂ ନାନାସମୁଚ୍ଛ୍ରଯମ୍
ସେମାନେ ଦେଖିଲେ ଏକ ଶୁଭ୍ର ପାହାଡ଼, ମହା ମେଘର ଦଳ ପରି, ଜଳରେ ଶୋଭିତ, ମଣି ଓ ସୁନାରେ ରମ୍ୟ, ବିଭିନ୍ନ ଶିଖରରେ ଉତ୍ତଳ।
ରମ୍ଯଂ ହିମଵତଃ ପ୍ରସ୍ଥଂ ବହୁକନ୍ଦରନିର୍ଝରମ୍। ଶିଲାଵିଭଙ୍ଗଵିକଟଂ ଲତାପାଦପସଙ୍କୁଲମ୍
ସେମାନେ ହିମାଳୟର ରମ୍ୟ ପ୍ରସ୍ଥକୁ ଦେଖିଲେ, ଅନେକ ଗୁଫା ଓ ଝରଣା, ଭଙ୍ଗା ଶିଳାରେ ଅସ୍ଥିର, ଲତା ଓ ଗଛରେ ଘିରିଥିବା।
ତେ ସମାସାଦ୍ଯପନ୍ଥାନଂ ଯତୋକ୍ତଂ ଵୃଷପର୍ଵଣା। ଅନୁସସ୍ରୁର୍ଯଥୋଦ୍ଦେଶଂ ପଶ୍ଯନ୍ତୋ ଵିଵିଧାନ୍ନଗାନ୍
ବୃଷପର୍ବା ଦେଖାଇଥିବା ପଥକୁ ପହଞ୍ଚି, ସେମାନେ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଅନୁଯାୟୀ ଆଗେ ବଢ଼ିଲେ, ବିଭିନ୍ନ ପାହାଡ଼ ଦେଖୁଥିଲେ।
ଉପର୍ଯୁପରି ଶୈଲସ୍ଯ ଗୁହାଃ ପରମଦୁର୍ଗମାଃ। ସୁଦୁର୍ଗମାଂସ୍ତେ ସୁବହୂନ୍ସୁଖେନୈଵାଭିଚକ୍ରମୁଃ
ପାହାଡ଼ର ଉପରେ ଉପରେ, ଅତି କଷ୍ଟସାଧ୍ୟ ଗୁଫାଗୁଡିକ ଥିଲା; ତଥାପି ସେମାନେ ଅନେକ ଦୁର୍ଗମ ଗୁଫାକୁ ସହଜରେ ଅତିକ୍ରମ କଲେ।
ଧୌମ୍ଯଃ କୃଷ୍ଣା ଚ ପାର୍ତାଶ୍ଚ ଲୋମଶଶ୍ଚ ମହାନୃଷିଃ। ଆଗଚ୍ଛନ୍ସହିତାସ୍ତତ୍ରନ କଶ୍ଚିଦପି ହୀଯତେ
ଧୌମ୍ୟ, କୃଷ୍ଣା, ପୃଥାଙ୍କ ପୁଅମାନେ ଏବଂ ମହାନ ଋଷି ଲୋମଶ—ସମସ୍ତେ ଏକାଠି ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ, ଏବଂ କେହି ମଧ୍ୟ ପଛରେ ରହିଲେ ନାହିଁ।
ତେ ମୃଗଦ୍ଵିଜସଂଘୁଷ୍ଟଂ ନାନାଦ୍ରୁମଲତାଯୁତମ୍। ଶାଖାମୃଗଗଣୈଶ୍ଚୈଵ ସେଵିତଂ ସୁମନୋରମମ୍
ସେମାନେ ଏମିତି ଏକ ସ୍ଥାନକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ହରିଣ ଓ ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କର ଶବ୍ଦ ଗୁଞ୍ଜୁଥିଲା, ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଗଛ ଓ ଲତାରେ ଶୋଭିତ ଥିଲା, ଏବଂ ଶାଖାରେ ବାନରମାନେ ଖେଳୁଥିଲେ—ଏହା ଦେଖିବାକୁ ବହୁତ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଥିଲା।
ପୁଣ୍ଯଂ ପଦ୍ମସରୋପେତଂ ସପଲ୍ଵଲମହାଵନମ୍। ଉପତସ୍ଥୁର୍ମହାଭାଗା ମାଲ୍ଯଵତଂ ମହାଗିରିମ୍
ସେଇ ପବିତ୍ର ବଡ଼ ଜଙ୍ଗଲ, ଯେଉଁଠାରେ ପଦ୍ମରେ ଢ଼କା ଝିଲି ଓ ଜଳାଭୂମି ଥିଲା, ସେଠାକୁ ସେଇ ମହାନ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀମାନେ ମାଲ୍ୟବତ ପାହାଡ଼ର ତଳେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।
ତତଃ କିଂପୁରୁଷାଵାସଂ ସିଦ୍ଧଚାରଣସେଵିତମ୍। ଦଦୃଶୁର୍ହୃଷରୋମାଣାଃ ପର୍ଵତଂ ଗନ୍ଧମାଦନମ୍
ତାପରେ, ସେମାନଙ୍କର ଲୋମ ଉଠିଯିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦରେ, ସେମାନେ ଦେଖିଲେ କିଂପୁରୁଷମାନଙ୍କର ବାସସ୍ଥାନ, ସିଦ୍ଧ ଓ ଚାରଣମାନେ ବାସ କରୁଥିବା ଗନ୍ଧମାଦନ ପାହାଡ଼।