ତଂ ନିହତ୍ଯମହେଷ୍ଵାସୋ ଯୁଧିଷ୍ଠିରମୁପାଗମତ୍। ସ୍ତୂଯମାନୋ ଦ୍ଵିଜାଗ୍ର୍ଯୈସ୍ତୁ ମରୁଦ୍ଭିରିଵ ଵାସଵଃ
ସେ ରାକ୍ଷସକୁ ହତ କରି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଧନୁର୍ଧର ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ; ପ୍ରଶସ୍ତି ଦେଉଥିବା ପ୍ରମୁଖ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ତାଙ୍କୁ ମରୁତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବାସବଙ୍କ ପରି ପ୍ରଶଂସା କରିଲେ।
ନିହତେ ରାକ୍ଷସେ ତସ୍ମିନ୍ପୁନର୍ନାରାଯଣାଶ୍ରମମ୍। ଅଭ୍ଯେତ୍ଯ ରାଜା କୌନ୍ତେଯୋ ନିଵାସମକରୋତ୍ପ୍ରଭୁଃ
ସେଇ ରାକ୍ଷସ ହତ ହେବା ପରେ, କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ରାଜା ପୁନି ନାରାୟଣ ଆଶ୍ରମକୁ ଫେରିଗଲେ ଏବଂ ସେଠାରେ ବାସ କରିଲେ।
ସ ସମାନୀଯ ତାନ୍ସର୍ଵାନ୍ଭ୍ରାତୄନିତ୍ଯବ୍ରଵୀଦ୍ଵଚଃ। ଦ୍ରୌପଦ୍ଯା ସହିତଃ କାଲେ ସଂସ୍ମରନ୍ଭ୍ରାତରଂ ଜଯମ୍
ସେ ସମସ୍ତ ଭାଇମାନେ ଓ ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କୁ ଏକଠା କରି, ସମୟ ଅନୁଯାୟୀ ଭାଇଙ୍କ ବିଜୟକୁ ସ୍ମରଣ କରି, କିଛି କଥା କହିଲେ।
ସମାଶ୍ଚତସ୍ରୋଽଭିଗତାଃ ଶିଵେନ ଚରତାଂ ଵନେ। କୃତୋଦ୍ଦେଶଃ ସ ବୀଭତ୍ସୁଋ ପଞ୍ଚମୀମଭିତଃ ସମାମ୍
ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଶିବଙ୍କ କୃପାରେ ଚାରିଟି ଋତୁ ଅତିତ ହେଲା, ବୀର ଅର୍ଜୁନ ତାଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ସାଧନ କରି ପଞ୍ଚମ ଋତୁରେ ଆସିପହଞ୍ଚିଲେ।
ପ୍ରାପ୍ଯ ପର୍ଵତରାଜାନଂ ଶ୍ଵେତଂ ଶିଖରିଣାଂଵରମ୍। [ପୁଷ୍ପିତୈର୍ଦ୍ରୁମଷଣ୍ଡୈଶ୍ଚ ମତ୍ତକୋକିଲାଷଟ୍ପଦୈଃ
ସେ ପର୍ବତରାଜ ଶ୍ୱେତ ଶିଖରକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ, ଯାହା ଫୁଲିଥିବା ଗଛମାନେ, ମଦ ହୋଇଥିବା କୋକିଲ ଓ ମଧୁମକୁ ଦେଇ ଶୋଭିତ।
ମଯୂରୈଶ୍ଚାତକୈଶ୍ଚାପି ନିତ୍ଯୋତ୍ସଵଵିଭୂଷିତମ୍। ଵ୍ଯାଘ୍ରୈର୍ଵରହୈର୍ମହିଷୈର୍ଗଵଯୈର୍ହରିଣୈସ୍ତଥା
ମୟୂର ଓ ଚାଟକ ପକ୍ଷୀମାନେ ସେଠି ସବୁଦିନ ଉତ୍ସବ ରେ ଶୋଭା ପାଇଥିଲେ; ବାଘ, ବନ୍ଦର, ମହିଷ, ଗବୟ, ହରିଣ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପଶୁମାନେ ମଧ୍ୟ ରହିଥିଲେ।
ଶ୍ଵାପଦୈର୍ଵ୍ଯାଲରୂପୈଶ୍ଚ ରୁରୁଭିଶ୍ଚ ନିଷେଵିତମ୍। ଫୁଲ୍ଲୈଃ ସହସ୍ରପତ୍ରୈଶ୍ଚ ଶତପତ୍ରୈସ୍ତଥୋତ୍ପଲୈଃ
ସେଠି ଶ୍ୱାପଦ, ସର୍ପ ଆକୃତିର ପଶୁ ଓ ରୁରୁ ହରିଣ ରହିଥିଲେ; ଫୁଲିଥିବା ହଜାର ପତ୍ର ଓ ଶତପତ୍ର ଲଟସ ଏବଂ ନୀଳ ଉତ୍ପଳ ଫୁଲ ଦେଇ ଶୋଭିତ।
ପ୍ରଫୁଲ୍ଲୈଃ କମଲୈଶ୍ଚୈଵ ତଥା ନୀଲୋତ୍ପଲୈରପି। ମହାପୁଣଅଯଂ ପଵିତ୍ରଂ ଚ ସୁରାସୁରନିଷେଵିତମ୍।] ତତ୍ରାପି ଚ କୃତୋଦ୍ଦେଶଃ ସମାଗମଦିଦୃକ୍ଷୁଭିଃ
ଫୁଲିଥିବା କମଳ ଓ ନୀଳ ଉତ୍ପଳ ଦେଇ ଶୋଭିତ, ବଡ଼ ପୁଣ୍ୟ ଓ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ, ଦେବ ଓ ଅସୁରମାନେ ଅପେକ୍ଷା କରୁଥିଲେ; ସେଠି ମଧ୍ୟ ଚିହ୍ନ ଦେଇ ସମସ୍ତେ ଦେଖିବାକୁ ଏକଠା ହେଲେ।
କୃତଶ୍ଚ ସମଯସ୍ତେନ ପାର୍ଥେନାମିତତେଜସା। ପଞ୍ଚଵର୍ଷାଣି ଵତ୍ସ୍ଯାଭି ଵିଦ୍ଯାର୍ଥୀତି ପୁରା ମଯି
ପାର୍ଥ, ଅପାର ତେଜସ୍ବୀ, ଏକ ସମ୍ମତି କରିଥିଲେ: 'ମୁଁ ଏଠାରେ ପାଞ୍ଚ ବର୍ଷ ରହିବି ଶିଖିବା ପାଇଁ,' ସେ ଏହି କଥା ପୂର୍ବରୁ ମୋତେ କହିଥିଲେ।
ଅତ୍ରଗାଣ୍ଡୀଵଧନ୍ଵାନମଵାପ୍ତାସ୍ତ୍ରମରିଂଦମମ୍। ଦେଵଲୋକାଦିମଂ ଲୋକଂ ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯାମଃ ପୁନରାଗତମ୍
ଏଠାରେ ଗାଣ୍ଡୀବଧାରୀ ଦେବାସ୍ତ୍ର ପାଇଥିଲେ; ଦେବଲୋକରୁ ଫେରିଲେ, ଆମେ ଏହି ଲୋକକୁ ପୁନି ଦେଖିବା।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ବ୍ରାହ୍ମଣାନ୍ସର୍ଵାନାମନ୍ତ୍ରଯତ ପାଣ୍ଡଵଃ। କାରଣଂ ଚୈଵ ତତ୍ତେଵାମାଚଚକ୍ଷେ ତପସ୍ଵିନାମ୍
ଏପରି କହି, ପାଣ୍ଡବ ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଙ୍କୁ ଉପଦେଶ ଦେଲେ; ଏହି କାରଣ ତପସ୍ବୀମାନେ ଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସେଇପରି ଖୋଲାସା କଲେ।
ତମୁଗ୍ରତପସଃ ପ୍ରୀତାଃ କୁତ୍ଵାପାର୍ଥଂ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣମ୍। ବ୍ରାହ୍ମଣାସ୍ତେଽନ୍ଵମୋଦନ୍ତ ଶିଵେନ କୁଶଲେନ ଚ
ତାଙ୍କ ଦ୍ରଢ଼ ତପସ୍ୟାରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାର୍ଥଙ୍କୁ ପରିକ୍ରମା କରି ଶିବଙ୍କ କୃପା ଓ କୁଶଳ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ।
ସୁଖୋଦର୍କମିମଂ କ୍ଲେଶମଚିରାଦ୍ଭରତର୍ଷଭ। କ୍ଷତ୍ରଧର୍ମେଣ ଧର୍ମଜ୍ଞ ତୀର୍ତ୍ଵା ଗାଂ ପାଲଯିଷ୍ଯସି
ଭାରତମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶୀଘ୍ର ଏହି କଷ୍ଟ ଓ ତାହାର ପରିଣାମକୁ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଧର୍ମରେ ଅଟୁଟ ରହି ଅତିକ୍ରମ କରି, ଧରାକୁ ଶାସନ କରିବ।
ତତ୍ତୁ ରାଜା ଵଚସ୍ତେଷାଂ ପ୍ରତିଗୃହ୍ଯ ତପସ୍ଵିନାମ୍। ପ୍ରତସ୍ଥେ ସହ ଵିପ୍ରୈସ୍ତୈର୍ଭ୍ରାତୃଭିଶ୍ଚ ପରଂତପଃ
ରାଜା ସେଇ ତପସ୍ବୀମାନେ ଙ୍କ କଥା ଗ୍ରହଣ କରି, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଓ ଭାଇମାନେ ସହିତ ଯାତ୍ରା କଲେ, ଶତ୍ରୁମାନେ ଙ୍କୁ ଦମନ କରିବାରେ ପ୍ରବଳ।
ଦ୍ରୌପଦ୍ଯା ସହିତଃ ଶ୍ରୀମାନ୍ହୈଡିମ୍ବେଯାଦିଭିସ୍ତଦା'। ରାକ୍ଷସୈରନୁଯାତୋ ଵୈ ଲୋମଶେନାଭିରକ୍ଷିତଃ
ଦ୍ରୌପଦୀ ସହିତ, ଶ୍ରୀମାନ୍ ରାଜା ହଇଡିମ୍ବ ପୁତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ରାକ୍ଷସମାନେ ସହିତ ଯାତ୍ରା କଲେ; ଲୋମଶ ତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ।
କ୍ଵଚିତ୍ପଦ୍ଭ୍ଯାଂ ତତୋଽଗଚ୍ଛଦ୍ରାକ୍ଷସୈରୁଦହ୍ଯତେ କ୍ଵଚିତ୍। ତତ୍ରତତ୍ର ମହାତେଜା ଭ୍ରାତୃଭିଃ ସହ ସୁଵ୍ରତଃ
କେବେ ପଦେ ପଦେ ଚାଲି, କେବେ ରାକ୍ଷସମାନେ ଉଠାଇ ନେଇଯାଉଥିଲେ; ଏଠିଏଠି, ମହାତ୍ମା, ନିଷ୍ଠାବାନ୍, ଭାଇମାନେ ସହିତ ଯାତ୍ରା କରୁଥିଲେ।
ତତୋ ଯୁଧିଷ୍ଠିରୋ ରାଜା ବହୁନ୍କ୍ଲେଶାନ୍ଵିଚିନ୍ତଯନ୍। ସିଂହଵ୍ଯାଘ୍ରଗଜାକୀର୍ଣାମୁଦୀଚୀଂ ପ୍ରଯଯୌ ଦିଶମ୍
ତାପରେ ରାଜା ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ଅନେକ କଷ୍ଟ ବିଚାର କରି, ସିଂହ, ବାଘ ଓ ହାତୀ ରେ ଭରିଥିବା ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଅଵେମାଣ କୈଲାସଂ ମୈନାକଂ ଚୈଵ ପର୍ଵତମ୍। ଗନ୍ଧମାଦନପାଦାଂଶ୍ଚ ମେରୁଂ ଚାପି ଶିଲୋଚ୍ଚଯମ୍
ସେ କୈଳାସ, ମୈନାକ ପର୍ବତ, ଗନ୍ଧମାଦନର ପାହାଡ଼ ଓ ମେରୁ ପର୍ବତର ପଥର ଶିଖର ଦେଖିଲେ।
ଉପର୍ଯୁପରି ଶୈଲସ୍ଯ ବହୀଶ୍ଚ ସରିତଃ ଶିଵାଃ। ପୃଷ୍ଠଂ ହିମଵତଃ ପୁଣ୍ଯଂ ଯଯୌ ସପ୍ତଦଶେଽହନି
ପାହାଡ଼ର ଉପରେ ଏବଂ ଚାରିପାଖରେ ପବିତ୍ର ନଦୀଗୁଡିକ ବହୁଥିଲା; ସପ୍ତଦଶ ଦିନରେ ସେମାନେ ହିମାଳୟର ପୁନ୍ୟ ପୃଷ୍ଠକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ଦଦୃଶୁଃ ପାଣ୍ଡଵା ରାଜନ୍ଗନ୍ଧମାଦନମନ୍ତିକମ୍। ପୃଷ୍ଠେ ହିମଵତଃ ପୁଣ୍ଯେ ନାନାଦ୍ରୁମଲତାଵୃତେ
ରାଜା, ପାଣ୍ଡବମାନେ ହିମାଳୟର ପବିତ୍ର ପୃଷ୍ଠରେ, ବିଭିନ୍ନ ଗଛ ଓ ଲତାରେ ଶୋଭିତ ଗନ୍ଧମାଦନ ପାହାଡ଼କୁ ନିକଟରେ ଦେଖିଲେ।
ସଲିଲାଵର୍ତସଂଜାତୈଃ ପୁଷ୍ପିତୈଶ୍ଚ ମହୀରୁହୈଃ। ସମାଵୃତଂ ପୁଣ୍ଯତମମାଶ୍ରମଂ ଵୃଷପର୍ଵଣଃ
ଫୁଲ ଫୁଟିଥିବା ଗଛ ଓ ଜଳର ଘୂର୍ଣ୍ଣିରେ ଘିରିଥିବା, ବୃଷପର୍ବାଙ୍କର ସବୁଠୁ ପବିତ୍ର ଆଶ୍ରମକୁ ସେମାନେ ଦେଖିଲେ।
ତମୁପକ୍ରମ୍ଯ ରାଜର୍ଷିଂ ଧର୍ମାତ୍ମାନମରିଂଦମାଃ। ପାଣ୍ଡଵା ଵୃଷପର୍ଵାଣମଵଦନ୍ତ ଗତକ୍ଲମାଃ
ସେମାନେ ରାଜା ଋଷି, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବୃଷପର୍ବାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ, ନିଜ କ୍ଲାନ୍ତି ଦୂର କରି ସଂବାଦ କଲେ।
ଅଭ୍ଯନନ୍ଦତ୍ସ ରାଜର୍ଷିଃ ପୁତ୍ରଵଦ୍ଭରତର୍ଷଭାନ୍। ପୂଜିତାଶ୍ଚାଵସଂସ୍ତତ୍ରସପ୍ତରାତ୍ରମରିଂଦମାଃ
ସେ ରାଜା ଋଷି ପାଣ୍ଡବମାନେଙ୍କୁ ପୁଅମାନଙ୍କ ପରି ଆଦର କଲେ; ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ ସେମାନେ ସେଠାରେ ସାତ ରାତି ରହିଲେ।
ଅଷ୍ଟମେଽହନି ସଂପ୍ରାପ୍ତେ ତମୃଷିଂ ଲୋକଵିଶ୍ରୁତମ୍। ଆମନ୍ତ୍ର୍ଯ ଵୃଷପର୍ଵାଣଂ ପ୍ରସ୍ଥାନଂ ପ୍ରତ୍ଯରୋଚଯନ୍
ଅଷ୍ଟମ ଦିନ ଆସିଲାପରେ, ସେମାନେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ବୃଷପର୍ବାଙ୍କୁ ଶୁଭେଚ୍ଛା ଦେଇ, ପ୍ରସ୍ଥାନ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ।
ଏକୈକଶଶ୍ଚ ତାନ୍ଵିପ୍ରାନ୍ନିଵେଦ୍ଯ ଵୃଷପର୍ଵଣି। ନ୍ଯାସଭୂତାନ୍ଯଥାକାଲଂ ବନ୍ଧୂନିଵ ସୁସତ୍କୃତାନ୍। ପାରିବର୍ହଂ ଚତଂ ଶେଷଂ ପରିଦାଯ ମହାତ୍ମନେ
ପାଣ୍ଡବମାନେ ନିଜ ଉପନ୍ୟାସୀ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ବୃଷପର୍ବାଙ୍କ ନିକଟରେ ଭଲ ରଖିବା ଓ ଆଦର କରିବା ପାଇଁ ଛାଡ଼ିଦେଲେ; ଅବଶିଷ୍ଟ ସାମଗ୍ରୀ ସେ ମହାତ୍ମାଙ୍କୁ ଦେଲେ।
ତତସ୍ତେ ଯଜ୍ଞପାତ୍ରାଣି ରତ୍ନାନ୍ଯାଭରଣାନି ଚ। ନ୍ଯଦଧୁଃପାଣ୍ଡଵା ରାଜନ୍ନାଶ୍ରମେ ଵୃଷପର୍ଵଣଃ
ତାପରେ, ରାଜା, ପାଣ୍ଡବମାନେ ବୃଷପର୍ବାଙ୍କ ଆଶ୍ରମରେ ଯଜ୍ଞ ପାତ୍ର, ରତ୍ନ ଓ ଆଭୂଷଣ ରଖିଦେଲେ।
ଅତୀତାନାଗତେ ଵିଦ୍ଵାନ୍କୁଶଲଃ ସର୍ଵଧର୍ମଵିତ୍। ଅନ୍ଵଶାସତ୍ସ ଧର୍ମଜ୍ଞଃ ପୁତ୍ରଵଦ୍ଭରତର୍ଷଭାନ୍
ଅତୀତ ଓ ଭବିଷ୍ୟତ୍ରେ ଜ୍ଞାନୀ, ସମସ୍ତ ଧର୍ମରେ ପାରଙ୍ଗତ, ସେ ଧର୍ମଜ୍ଞ ବୃଷପର୍ବା ପାଣ୍ଡବମାନେଙ୍କୁ ପୁଅମାନଙ୍କ ପରି ଉପଦେଶ ଦେଲେ।
ତେଽନୁଜ୍ଞାତା ମହାତ୍ମାନଃ ପ୍ରଯଯୁର୍ଦିଶମୁତ୍ତରାମ୍। `କୁଷ୍ଣଯା ସହିତା ଵୀରା ବ୍ରାହ୍ମଣୈଶ୍ଚ ମହାତ୍ମଭିଃ
ମହାତ୍ମାଙ୍କ ଅନୁମତି ନେଇ, ପାଣ୍ଡବମାନେ ଦ୍ରୌପଦୀ ଓ ମହାତ୍ମା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସହିତ ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ଯାତ୍ରା କଲେ।
ତାନ୍ପ୍ରସ୍ଥିତାନନ୍ଵଗଚ୍ଛଦ୍ଵୃଷପର୍ଵା ମହୀପତୀନ୍। ଉପନ୍ଯସ୍ ମହାତେଜା ଵିପ୍ରେଭ୍ଯଃ ପାଣ୍ଡଵାଂସ୍ତଦା
ବୃଷପର୍ବା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ପ୍ରସ୍ଥାନ କରୁଥିବା ରାଜାମାନଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରି, ସେ ସମୟରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ପାଣ୍ଡବମାନେଙ୍କୁ ପରିଚୟ କରାଇଲେ।
ଅନୁସଂସାର୍ଯ କୌନ୍ତେଯାନାଶୀର୍ଭିରଭିନନ୍ଦ୍ଯ ଚ। ଵୃଷପର୍ଵା ନିଵଵୃତେପନ୍ଥାନମୁପଦିଶ୍ଯ ଚ
କୁନ୍ତୀପୁତ୍ରମାନେଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ ଓ ଶୁଭେଚ୍ଛା କରି, ବୃଷପର୍ବା ସେମାନେଙ୍କୁ ପଥ ଦେଖାଇ ଫେରିଗଲେ।