ଯଦାଽଶ୍ରୌଷଂ ଲୋକହିତାଯ କୃଷ୍ଣଂ ଶମାର୍ଥିନମୁପଯାତଂ କୁରୂଣାମ୍। ଶମଂ କୁର୍ଵାଣମକୃତାର୍ଥଂ ଚ ଯାତଂ ତଦା ନାଶଂସେ ଵିଜଯାଯ ସଂଜଯ।। 199
ସଞ୍ଜୟ, ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଶୁଣିଲି, କୃଷ୍ଣ ଲୋକର ଭଲ ପାଇଁ କୁରୁମାନେ ପାଖକୁ ଶାନ୍ତି ଚାହିଁ ଆସିଥିଲେ, ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ କିନ୍ତୁ ସଫଳ ହେଲେ ନାହିଁ, ସେତେବେଳେ ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି।
ବୁଦ୍ଧିଂ କୃତାଂ ନିଗ୍ରହେ କେଶଵସ୍ଯ। ତଂ ଚାତ୍ମାନଂ ବହୁଧା ଦର୍ଶଯାନଂ ତଦା ନାଶଂସେ ଵିଜଯାଯ ସଂଜଯ
ମୁଁ ଯେତେବେଳେ ଶୁଣିଲି, କେଶବ ନିଜ ମନକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବାକୁ ଠାନିଛନ୍ତି ଏବଂ ନିଜକୁ ବହୁ ରୂପରେ ଦେଖାଇଲେ, ସେତେବେଳେ, ସଞ୍ଜୟ, ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି।
ଯଦାଽଶ୍ରୌଷଂ ଵାସୁଦେଵେ ପ୍ରଯାତେ ରଥସ୍ଯୈକାମଗ୍ରତସ୍ତିଷ୍ଠମାନାମ୍। ଆର୍ତାଂ ପୃଥାଂ ସାନ୍ତ୍ଵିତାଂ କେଶଵେନ ତଦା ନାଶଂସେ ଵିଜଯାଯ ସଂଜଯ
ଯେତେବେଳେ ଶୁଣିଲି, ବାସୁଦେବ ରଥର ଆଗରେ ଦଢ଼ିଆ ହୋଇ ଯାଉଛନ୍ତି ଏବଂ ଦୁଃଖିତ କୁନ୍ତୀଙ୍କୁ କୃଷ୍ଣ ସାନ୍ତ୍ବନା ଦେଉଛନ୍ତି, ସେତେବେଳେ, ସଞ୍ଜୟ, ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି।