ଫୁଲ୍ଲପଦ୍ମଵିଚିତ୍ରାଣି ସରାଂସି ସରିତସ୍ତଥା। ନାନାକୁସୁମଚିତ୍ରାଣି ପୁଷ୍ପିତାନି ଵନାନି ଚ
ଫୁଲିଥିବା ପଦ୍ମରେ ଶୋଭିତ ହ୍ରଦଗୁଡ଼ିକ, ଏହିପରି ନଦୀମାନେ ଓ ବିଭିନ୍ନ ଫୁଲରେ ରଙ୍ଗିନ ଜଙ୍ଗଲମାନେ ବହୁତ ଦର୍ଶନୀୟ ଲାଗୁଥିଲେ।
ମତ୍ତଵାରଣଯୁଥାନି ପଙ୍କକ୍ଲିନ୍ନାନି ଭାରତ। ଵର୍ଷତାମିଵ ମେଘାନାଂ ଵୃନ୍ଦାନି ଦଦୃଶେ ତଦା
ଓ ଭାରତ, ସେଠାରେ ମଦମସ୍ତ ହାତୀମାନଙ୍କ ଝୁଣ୍ଡ ଦେଖାଯାଉଥିଲା, ଯେଉଁମାନେ ମାଟିରେ ଲପଟି ରହିଥିଲେ, ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ବର୍ଷା କରୁଥିବା ମେଘମାଳା ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
ହରିଣୈଶ୍ଚପଲାପାଙ୍ଗୈର୍ହରିଣୀସହିତୈର୍ଵନମ୍। ସଶଷ୍ପକଵଲୈଃ ଶ୍ରୀମାନ୍ପଥି ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଦ୍ରୁତଂ ଯଯୌ
ଅରଣ୍ୟରେ ଭୀମ ଚଞ୍ଚଳ ଦୃଷ୍ଟି ଥିବା ହରିଣମାନେ ଓ ତାଙ୍କ ସାଥୀ ହରିଣୀମାନେ, ତରୁଣ ଘାସ ଚରୁଥିବା ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି, ତାଙ୍କ ପଥରେ ତୁରନ୍ତ ଆଗେ ବଢ଼ିଗଲେ।
ମହିଷୈଶ୍ଚ ଵରାହୈଶ୍ଚ ଶାର୍ଦୂଲୈଶ୍ଚ ନିଷେଵିତମ୍। ଵ୍ଯପେତଭୀର୍ଗିରିଂ ଶୌର୍ଯାଦ୍ଭୀମସେନୋ ଵ୍ଯଗାହତ
ଭୀମସେନ ନିଜ ଶୌର୍ୟରେ ଭୟହୀନ ହୋଇ, ମହିଷ, ବନ୍ଦରା ଓ ବାଘମାନେ ଘୁରୁଥିବା ପାହାଡ଼କୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
କୁସୁମାନତଶାଖୈଶ୍ଚ ତାମ୍ରପଲ୍ଲଵକୋମଲୈଃ। ଯାଚ୍ଯମାନ ଇଵାରଣ୍ଯେ ଦ୍ରୁମୈର୍ମାରୁତକମ୍ପିତୈଃ
ଫୁଲର ଭାରରେ ଶାଖା ନମିଥିବା, ତାମ୍ର ନୂଆ ପତ୍ର ବାତାସରେ କମ୍ପିଥିବା ଗଛମାନେ ଏମିତି ଲାଗୁଥିଲେ ଯେ, ଅରଣ୍ୟ ନିଜେ ତାଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛି।
କୃତପଦ୍ମାଞ୍ଜଲିପୁଟା ମତ୍ତଷଟ୍ପଦସେଵିତାଃ। ପ୍ରିଯତୀର୍ଥଵନା ମାର୍ଗେ ପଦ୍ମିନୀଃ ସମତିକ୍ରମନ୍
ପଥରେ ପ୍ରିୟ ତୀର୍ଥ ହ୍ରଦମାନେ, ଯେଉଁଠି ପଦ୍ମପତ୍ର ହସ୍ତଜୋଡ଼ି ଥିବା ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା ଓ ମଦମସ୍ତ ମଧୁମକ୍ଷୀମାନେ ଘୁରୁଥିଲେ, ସେଠି ଭୀମ ଚାଲିଯାଉଥିଲେ।
ସଜ୍ଜମାନମନୋଦୃଷ୍ଟିଃ ଫୁଲ୍ଲେଷୁ ଗିରିସାନୁଷୁ। ଦ୍ରୌପଦୀଵାକ୍ଯପାଥେଯୋ ଭୀମୋ ଭୀମପରାକ୍ରମଃ
ଫୁଲିଥିବା ପାହାଡ଼ ଢାଳରେ ଭୀମଙ୍କ ମନ ଓ ଦୃଷ୍ଟି ଏକାଗ୍ର ଥିଲା, ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ କଥା ମନେ ରଖି ସେ ଦୃଢ଼ ଉଦ୍ୟମରେ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଯାଉଥିଲେ।
ପରିଵୃତ୍ତେଽହନି ତତଃ ପ୍ରକୀର୍ଣହରିଣେ ଵନେ। କାଞ୍ଚନୈର୍ଵିଲୈଃ ପଦ୍ମୈର୍ଦଦର୍ଶ ଵିପୁଲାଂ ନଦୀମ୍
ଦିନ ଫେରିବା ବେଳେ, ହରିଣମାନେ ଛିଟିଯାଇଥିବା ଜଙ୍ଗଲରେ, ସେ ଏକ ବିସ୍ତୃତ ନଦୀ ଦେଖିଲେ ଯାହା ସୁନା ପଦ୍ମରେ ଶୋଭିତ ଥିଲା।
ହଂସକାରଣ୍ଡଵଯୁତାଂ ଚକ୍ରଵାକୋପଶୋଭିତାମ୍। ରଚିତାମିଵ ତସ୍ଯାଦ୍ରେର୍ଭାଲାଂ ଵିମଲପଙ୍କଜାମ୍
ହଂସ, କାରଣ୍ଡବ ଓ ଚକ୍ରବାକ ପକ୍ଷୀମାନେ ଭରିଥିବା, ନିର୍ମଳ ପଦ୍ମରେ ଶୋଭିତ ଏହି ନଦୀଟିଏ ପାହାଡ଼ର ମାନେ ମାନେ ମୁଣ୍ଡ ଅଳଙ୍କାର ପରି ଲାଗୁଥିଲା।
ତସ୍ଯାଂ ନଦ୍ଯାଂ ମହାସତ୍ଵଃ ସୌଗନ୍ଧିକଵନଂ ମହତ୍। ଅପଶ୍ଯତ୍ପ୍ରୀତିଜନନଂ ବାଲାର୍କସଦୃଶଦ୍ଯୁତି
ସେହି ନଦୀରେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭୀମ ଏକ ବଡ଼ ସୌଗନ୍ଧିକ ଅରଣ୍ୟ ଦେଖିଲେ, ଯାହା ଦେଖିବାକୁ ଅତି ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଓ ଉଦୟମାନ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଥିଲା।
ତଦ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଲବ୍ଧକାମଃ ସ ମନସା ପାଣ୍ଡୁନନ୍ଦନଃ। ଵନଵାସପରିକ୍ଲିଷ୍ଟାଂ ଜଗାମ ମନସା ପ୍ରିଯାମ୍
ସେହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି, ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ର ଭୀମଙ୍କ ମନର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହେଲା, ଓ ଅରଣ୍ୟବାସରେ କ୍ଲାନ୍ତ ପ୍ରିୟାଙ୍କୁ ମନେ ପକାଇଲେ।
ସ ଗତ୍ଵାନଲିନୀଂ ରମ୍ଯାଂ ରାକ୍ଷସୈରଭିରକ୍ଷିତାମ୍। କୈଲାସଶିରେ ରମ୍ଯେ ଦଦର୍ଶ ଶୁଭକାନନେ
ସେ ରାକ୍ଷସମାନେ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ରମଣୀୟ ପଦ୍ମହ୍ରଦକୁ ଯାଇ, କୈଳାସ ପାହାଡ଼ର ଶିଖରରେ ଏକ ଶୁଭ୍ର ଉଦ୍ୟାନ ମଧ୍ୟରେ ଦେଖିଲେ।
କୁବେରଭୁଵନାଭ୍ଯାଶେ ଜାତାଂ ପର୍ଵତନିର୍ଝରୈଃ। ସୁରମ୍ଯାଂ ଵିପୁଲଚ୍ଛାଯାଂ ନାନାଦ୍ରୁମଲତାକୁଲାମ୍
କୁବେରଙ୍କ ଅଞ୍ଚଳ ନିକଟରେ, ପାହାଡ଼ର ଝରଣାରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ବହୁତ ଆକର୍ଷଣୀୟ, ଛାୟା ଭରିଥିବା, ବିଭିନ୍ନ ଗଛ ଓ ଲତାରେ ଘେରାଯାଇଥିବା।
ହରିତାମ୍ବୁଜସଂଛନ୍ନାଂ ଦିଵ୍ଯାଂ କନକପୁଷ୍କରାମ୍। ନାନାପକ୍ଷିଜନାକୀର୍ଣାଂ ସୂପତୀର୍ଥାମକର୍ଦମାମ୍
ହରିତ ପଦ୍ମରେ ଢାକା, ଦିବ୍ୟ, ସୁନା ଶାଳୁକରେ ଶୋଭିତ, ବିଭିନ୍ନ ପକ୍ଷୀରେ ଭରିଥିବା, ଉତ୍ତମ ତୀର ଓ କିଚ୍ଚିତ୍ କିଚ୍ଚିତ୍ କାଦ ନଥିବା।
ଅତୀଵ ରମ୍ଯାଂ ସୁଜଲାଂ ଜାତାଂ ପର୍ଵତସାନୁଷୁ। ଵିଚିତ୍ରଭୂତାଂ ଲୋକସ୍ଯ ଶୁଭାମଦ୍ଭୁତଦର୍ଶନାମ୍
ଅତି ରମଣୀୟ, ସ୍ପଷ୍ଟ ଜଳ ଭରିଥିବା, ପାହାଡ଼ ଢାଳରେ ଗଠିତ, ବିଭିନ୍ନତାରେ ଅଦ୍ଭୁତ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଦେଖାଏ।
ତତ୍ରାମୃତରସଂ ଶୀତଂ ଲଘୁ କୁନ୍ତୀସୁତଃ ଶୁଭମ୍। ଦଦର୍ଶଵିମଲଂ ତୋଯଂ ପିବଂଶ୍ଚ ବହୁ ପାଣ୍ଡଵଃ
ସେଠାରେ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ପାଣ୍ଡବ ଅମୃତ ଭଳି ଶୀତଳ, ହାଲୁକା ଓ ଶୁଭ୍ର ଜଳ ଦେଖିଲେ ଏବଂ ତାହା ଦେଖି ଅନେକ ପିଇଲେ।
ତାଂ ତୁ କପୁଷ୍କରିଣୀଂ ରମ୍ଯାଂ ଦିଵ୍ଯସୌଗନ୍ଧିକାଵୃତାମ୍। ଜାତରୂପମଯୈଃ ପଦ୍ମୈଶ୍ଛନ୍ନାଂ ପରମଗନ୍ଧିଭିଃ
ସେ ରମଣୀୟ ପଦ୍ମହ୍ରଦ ଦିବ୍ୟ ସୌଗନ୍ଧିକ ଫୁଲରେ ଭରିଥିଲା, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସୁଗନ୍ଧ ଥିବା ସୁନା ପଦ୍ମରେ ଢାକା ଥିଲା।
ଵୈଡୂର୍ଯଵରନାଲୈଶ୍ଚ ବହୁଚିତ୍ରୈର୍ମନୋରମୈଃ। ହଂସକାରଣ୍ଡଵୋଦ୍ଧୂତୈଃ ସୃଜଦ୍ଭିରମଲଂ ରଜଃ
ବହୁ ଆକର୍ଷଣୀୟ ବୈଡୂର୍ୟ ଓ ସୁନା ତଣ୍ଡ ଥିଲା, ହଂସ ଓ କାରଣ୍ଡବ ପକ୍ଷୀ ଶୁଭ୍ର ରେଣୁ ଉଡ଼ାଉଥିଲେ।
ଆକ୍ରୀଡଂ ରାଜରାଜସ୍ କୁବେରସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ। ଗନ୍ଧର୍ଵୈରପ୍ସରୋଭିଶ୍ଚ ଦେଵୈଶ୍ଚ ପରମାର୍ଚିତାମ୍
ଏହା କୁବେରଙ୍କର ଆନନ୍ଦ ଉଦ୍ୟାନ, ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କ ରାଜା ଏବଂ ମହାତ୍ମା କୁବେରଙ୍କର। ଏହି ଉଦ୍ୟାନକୁ ଗନ୍ଧର୍ବ, ଅପ୍ସରା ଓ ଦେବତାମାନେ ବଡ ଆଦର ସହିତ ମାନ୍ୟ କରନ୍ତି।
ସେଵିତାମୃଷିଭିର୍ଦିଵ୍ଯୈର୍ଯକ୍ଷୈଃ କିଂପୁରୁଷୈସ୍ତଥା। ରାକ୍ଷସୈଃ କିଂନରୈଶ୍ଚାପି ଗୁପ୍ତାଂ ଵୈଶ୍ରଵଣେନ ଚ
ଏଠିକୁ ଦିବ୍ୟ ଋଷି, ଯକ୍ଷ, କିମ୍ପୁରୁଷ, ରାକ୍ଷସ ଓ କିନ୍ନରମାନେ ଯାଞ୍ଚନ୍ତି, ଏବଂ ଏହି ଉଦ୍ୟାନକୁ ନିଜେ ବୈଶ୍ରବଣ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।
ତାଂ ଚ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵୈଵ କୌନ୍ତେଯୋ ଭୀମସେନୋ ମହାହଲଃ। ବଭୂଵ ପରମପ୍ରୀତୋ ଦିଵ୍ଯଂପ୍ରେକ୍ଷ୍ଯ ସରୋ ମହତ୍
ସେଇ ଦିବ୍ୟ ଓ ବିଶାଳ ସରୋବରକୁ ଦେଖି, କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ଭୀମସେନ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଖୁସି ହେଲେ।
ତଚ୍ଚ କ୍ରୋଵଶା ନାମ ରାକ୍ଷସା ରାଜଶାସନାତ୍। ରକ୍ଷନ୍ତି ଶତସାହସ୍ରାଶ୍ଚିତ୍ରାଯୁଧପରିଚ୍ଛଦାଃ
ରାଜାଙ୍କ ଆଦେଶରେ, କ୍ରୋବଶା ନାମକ ରାକ୍ଷସମାନେ, ଯେଉଁମାନଙ୍କ ସଂଖ୍ୟା ଲକ୍ଷ ହଜାର, ବିଭିନ୍ନ ଅସ୍ତ୍ର ଓ ଅଳଙ୍କାର ପିନ୍ଧି, ଏହି ସ୍ଥାନକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି।
ତେ ତୁ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵୈଵ କୌନ୍ତେଯମଜିନୈଃ ପରିଵାରିତମ୍। ରୁକ୍ମାଙ୍ଗଦଧରଂ ଵୀରଂ ଭୀମଂ ଭୀମପରାକ୍ରମମ୍
ସେଇ ରାକ୍ଷସମାନେ, କୁନ୍ତୀପୁତ୍ରଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଭାଇମାନେ ଚାରିପାଖରେ ରହିଥିବା, ସୁନା ମୁଦ୍ରିକା ପିନ୍ଧିଥିବା, ଶୂର ଓ ଭୟଙ୍କର ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଭୀମକୁ ଦେଖିଲେ।
ସାଯୁଧଂ ବଦ୍ଧନିସ୍ତ୍ରିଂଶମଶଙ୍କିତମରିଂଦମମ୍। ପୁଷ୍କରପ୍ସୁମୁପାଯାନ୍ତମନ୍ଯୋନ୍ଯମଭିଚୁକ୍ରୁଶୁଃ
ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ, ତଳୱାର ବାନ୍ଧିଥିବା, ଭୟହୀନ ଓ ଶତ୍ରୁଦମନ କରିପାରୁଥିବା ଭୀମ, ପଦ୍ମ ଫୁଲରେ ଭରିଥିବା ସରୋବର ପାଖକୁ ଯିବାକୁ ଦେଖି, ସେମାନେ ପରସ୍ପରକୁ ଚିତ୍କାର କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ।
ଅଯଂ ପୁରୁଷଶାର୍ଦୂଲଃ ସାଯୁଧୋଽଜିନସଂଵୃତଃ। ଯଚ୍ଚିକୀର୍ଷୁରିହ ପ୍ରାପ୍ତସ୍ତତ୍ସଂପ୍ରଷ୍ଟୁମିହାର୍ହଥ
ଏଠାରେ ଏକ ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ ଓ ଚର୍ମ ପିନ୍ଧିଥିବା ଅଛନ୍ତି; ସେ କ'ଣ କରିବାକୁ ଆସିଛନ୍ତି, ଏହିଠାରେ ପଚାରିବା ଉଚିତ।
ତତଃ ସର୍ଵେ ମହାବାହୁଂ ସମାସାଦ୍ଯଵୃକୋଦରମ୍। ତେଜୋଯୁକ୍ତମପୃଚ୍ଛନ୍ତ କସ୍ତ୍ଵମାଖ୍ଯାତୁମର୍ହସି
ତାପରେ ସମସ୍ତେ ବଳଶାଳୀ ଭୀମଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ, ଯିଏ ତେଜରେ ଭରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲେ, ଏବଂ ପଚାରିଲେ— 'ତୁମେ କିଏ? ଆମକୁ କହ।'
ମୁନିଵେଷଧରଶ୍ଚୈଵ ସାଯୁଧଶ୍ଚୈଵ ଲକ୍ଷ୍ଯସେ। ଯଦର୍ଥମାଭିସଂପ୍ରାପ୍ତସ୍ତଦାଚକ୍ଷ୍ଯମହାମତେ
ତୁମେ ମୁନିଙ୍କ ପରି ପୋଶାକ ପିନ୍ଧିଛ, ତଥାପି ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ ଅଛ; ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନ, କେଉଁ କାମରେ ଏଠିକୁ ଆସିଛ, ଏହି କଥା ଆମକୁ କହ।
ପାଣ୍ଡଵୋ ଭୀମସେନୋଽହଂ ଧର୍ମରାଜାଦନନ୍ତରଃ। ଵିଶାଲାଂ ବଦରୀଂ ପ୍ରାପ୍ତୋ ଭ୍ରାତୃଭିଃ ସହ ରାକ୍ଷସାଃ
ମୁଁ ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ର ଭୀମସେନ, ଧର୍ମରାଜ ପରେ ଦ୍ୱିତୀୟ; ମୋ ଭାଇମାନେ ସହିତ ଏହି ବିଶାଳ ବଦରୀକୁ ଆସିଛି, ହେ ରାକ୍ଷସମାନେ।
ଅପଶ୍ଯତ୍ତତ୍ରପାଞ୍ଚାଲୀ ସୌଗନ୍ଧିକମନୁତ୍ତମମ୍। ଅନିଲୋଢମିତୋ ନୂନଂ ସା ବହୂନି ପରୀପ୍ସତି
ଏଠି, ପାଞ୍ଚାଳୀ ସବୁଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ସୌଗନ୍ଧିକ ପୁଷ୍ପ ଦେଖିଥିଲେ; ନିଶ୍ଚୟ, ପବନ ଦ୍ୱାରା ଆଣାଯାଇଥିବା ସେଠିଏଠି ଅନେକ ଫୁଲ ଚାହାଁନ୍ତି।
ତସ୍ଯା ମାମନଵଦ୍ଯାଙ୍ଗ୍ଯା ଧର୍ମପତ୍ନ୍ଯାଃ ପ୍ରିଯେ ସ୍ଥିତମ୍। ପୁଷ୍ପାହାରମିହ ପ୍ରାପ୍ତଂ ନିବୋଧତ ନିଶାଚରାଃ
ମୋର ନିର୍ମଳ ଓ ପ୍ରିୟ ଧର୍ମପତ୍ନୀ ପାଇଁ, ମୁଁ ଏଠିକୁ ପୁଷ୍ପ ଆଣିବାକୁ ଆସିଛି; ଏହି କଥା ଜାଣ, ହେ ରାତିରେ ଘୁରୁଥିବାମାନେ।