ଵାଗ୍ଭିର୍ମଙ୍ଗଲଯୁକ୍ତାଭିସ୍ତୋଷଯିଷ୍ଯେଽଦ୍ଯ ମାତୁଲ। ଯଥା ସ ଯଜ୍ଞୋ ନୃପତେର୍ନିଵତ୍ରିଷ୍ଯତି ସତ୍ତମ
ଆଜି ମୁଁ ଶୁଭ କଥା କହି ରାଜାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବି, ହେ ମାମା, ଯେପରି ଏହି ମହାନ ରାଜାଙ୍କ ଯଜ୍ଞ ବନ୍ଦ ହୋଇଯାଉ |
ସ ସଂଭାଵଯ ନାଗେନ୍ଦ୍ର ମଯି ସର୍ଵଂ ମହାମତେ। ନ ତେ ମଯି ମନୋ ଜାତୁ ମିଥ୍ଯା ଭଵିତୁମର୍ହତି
ହେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ନାଗରାଜ, ମୋପରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭରସା ରଖ | ମୋ ବିଷୟରେ ତୁମ ମନରେ କେବେ ମିଥ୍ୟା ବିଶ୍ୱାସ ଆସିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ |
ଆସ୍ତୀକ ପରିଘୂର୍ଣାମି ହୃଦଯଂ ମେ ଵିଦୀର୍ଯତେ। ଦିଶୋ ନ ପ୍ରତିଜାନାମି ବ୍ରହ୍ମଦଣ୍ଡନିପୀଡିତଃ
ଆସ୍ତୀକ, ମୁଁ ଭୟରେ ଅସ୍ଥିର ହେଉଛି, ମୋର ହୃଦୟ ଭାଙ୍ଗିଯାଉଛି; ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଦଣ୍ଡର ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ, ମୁଁ କେଉଁ ଦିଗକୁ ଯିବି ତାହା ବୁଝିପାରୁନି।
ନ ସନ୍ତାପସ୍ତ୍ଵଯା କାର୍ଯଃ କଥଂଚିତ୍ପନ୍ନଗୋତ୍ତମ। ପ୍ରଦୀପ୍ତାଗ୍ନେଃ ସମୁତ୍ପନ୍ନଂ ନାଶଯିଷ୍ଯାମି ତେ ଭଯମ୍
ହେ ସର୍ପମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସ୍ରେଷ୍ଠ, ତୁମେ କେବେ ଚିନ୍ତା କରିବାକୁ ଦରକାର ନାହିଁ; ତୁମେ ଯେଉଁ ଭୟରେ ଅତିବ୍ୟାକୁଳ ହେଉଛ, ସେଇ ଅଗ୍ନିର ଭୟକୁ ମୁଁ ଦୂର କରିଦେବି।
ବ୍ରହ୍ମଦଣ୍ଡଂ ମହାଘୋରଂ କାଲାଗ୍ନିସମତେଜସମ୍। ନାଶଯିଷ୍ଯାମି ମାଽତ୍ର ତ୍ଵଂ ଭଯଂକାର୍ଷୀଃ କଥଂଚନ
ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କର ଭୟଙ୍କର ଦଣ୍ଡ, ଯାହା କାଳାଗ୍ନି ପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ମୁଁ ସେଠାରେ ନଷ୍ଟ କରିଦେବି; ଏଠାରେ କେବେ ଭୟ କରିବାକୁ ଦରକାର ନାହିଁ।
ତତଃ ସ ଵାସୁକେର୍ଘୋରମପନୀଯ ମନୋଜ୍ଵରମ୍। ଆଧାଯ ଚାତ୍ମନୋଽଙ୍ଗେଷୁ ଜଗାମ ତ୍ଵରିତୋ ଭୃଶମ୍
ତାପରେ, ଆସ୍ତୀକ ଭୟଙ୍କର ଯନ୍ତ୍ରଣାକୁ ବାସୁକିଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ନିଜ ଉପରେ ନେଲେ ଏବଂ ବେଗରେ ସେଠାରୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଜନମେଜଯସ୍ଯ ତଂ ଯଜ୍ଞଂ ସର୍ଵୈଃ ସମୁଦିତଂ ଗୁଣୈଃ। ମୋକ୍ଷାଯ ଭୁଜଗେନ୍ଦ୍ରାଣାମାସ୍ତୀକୋ ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମଃ
ସମସ୍ତ ଗୁଣରେ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ଯଜ୍ଞକୁ, ସର୍ପମାନଙ୍କ ମୁକ୍ତି ପାଇଁ, ଦ୍ବିଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସ୍ରେଷ୍ଠ ଆସ୍ତୀକ ଜନମେଜୟଙ୍କ ଯଜ୍ଞକୁ ଗଲେ।
ସ ଗତ୍ଵାଽପଶ୍ଯଦାସ୍ତୀକୋ ଯଜ୍ଞାଯତନମୁତ୍ତମମ୍। ଵୃତଂ ସଦସ୍ଯୈର୍ବହୁଭିଃ ସୂର୍ଯଵହ୍ନିସମପ୍ରଭୈଃ
ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚି, ଆସ୍ତୀକ ଉତ୍ତମ ଯଜ୍ଞମଣ୍ଡପକୁ ଦେଖିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ବହୁ ପୁରୋହିତ ଏବଂ ଅଧିକାରୀମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଅଗ୍ନି ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ ବସିଥିଲେ।
ସ ତତ୍ର ଵାରିତୋ ଦ୍ଵାସ୍ଥୈଃ ପ୍ରଵିଶନ୍ଦ୍ଵିଜସତ୍ତମଃ। ଅଭିତୁଷ୍ଟାଵ ତଂ ଯଜ୍ଞଂ ପ୍ରଵେଶାର୍ଥୀ ପରଂତପଃ
ସେଠାରେ ଯିବାବେଳେ, ଦ୍ବିଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସ୍ରେଷ୍ଠ ଆସ୍ତୀକଙ୍କୁ ଦ୍ୱାରପାଳମାନେ ରୋକିଲେ; ପ୍ରବେଶ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରି, ସେ ଯଜ୍ଞର ସ୍ତୁତି କଲେ।
ସ ପ୍ରାପ୍ଯ ଯଜ୍ଞାଯତନଂ ଵରିଷ୍ଠଂ ଦ୍ଵିଜୋତ୍ତମଃ ପୁଣ୍ଯକୃତାଂ ଵରିଷ୍ଠଃ। ତୁଷ୍ଟାଵ ରାଜାନମନନ୍ତକୀର୍ତି- ମୃତ୍ଵିକ୍ସଦସ୍ଯାଂଶ୍ଚ ତଥୈଵ ଚାଗ୍ନିମ୍
ଉତ୍ତମ ଯଜ୍ଞମଣ୍ଡପକୁ ପହଞ୍ଚି, ପୁଣ୍ୟବାନ ଦ୍ବିଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସ୍ରେଷ୍ଠ ଆସ୍ତୀକ, ଅନନ୍ତ କୀର୍ତ୍ତିର ରାଜା, ପୁରୋହିତ, ଅଧିକାରୀ ଏବଂ ଅଗ୍ନିଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସ୍ତୁତି କଲେ।
ସୋମସ୍ଯ ଯଜ୍ଞୋ ଵରୁଣସ୍ଯ ଯଜ୍ଞଃ ପ୍ରଜାପତେର୍ଯଜ୍ଞ ଆସୀତ୍ପ୍ରଯାଗେ। ତଥା ଯଜ୍ଞୋଽଯଂ ତଵ ଭାରତାଗ୍ର୍ଯ ପାରିକ୍ଷିତ ସ୍ଵସ୍ତି ନୋଽସ୍ତୁ ପ୍ରିଯେଭ୍ଯଃ
ପ୍ରୟାଗରେ ସୋମଙ୍କ ଯଜ୍ଞ, ବରୁଣଙ୍କ ଯଜ୍ଞ ଏବଂ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ଯଜ୍ଞ ହୋଇଥିଲା; ଏଭଳି ଏହି ତୁମର ଯଜ୍ଞ, ଭାରତବଂଶୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସ୍ରେଷ୍ଠ, ପାରୀକ୍ଷିତ, ଆମେ ଏବଂ ଆମ ପ୍ରିୟମାନେ ସୁଖୀ ରହୁ।
ଶକ୍ରସ୍ଯ ଯଜ୍ଞଃ ଶତସଙ୍ଖ୍ଯ ଉକ୍ତ- ସ୍ତଥାପରଂ ତୁଲ୍ଯସଙ୍ଖ୍ଯଂ ଶତଂ ଵୈ। ତଥା ଯଜ୍ଞୋଽଯଂ ତଵ ଭାରତାଗ୍ର୍ଯ ପାରିକ୍ଷିତ ସ୍ଵସ୍ତି ନୋଽସ୍ତୁ ପ୍ରିଯେଭ୍ଯଃ
ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶତଶଂଖ୍ୟ ଯଜ୍ଞର କଥା ଅଛି, ଏବଂ ତାହା ପରେ ଅନ୍ୟ ଏକ ଶତ ଯଜ୍ଞ; ଏଭଳି ଏହି ତୁମର ଯଜ୍ଞ, ଭାରତବଂଶୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସ୍ରେଷ୍ଠ, ପାରୀକ୍ଷିତ, ଆମେ ଏବଂ ଆମ ପ୍ରିୟମାନେ ସୁଖୀ ରହୁ।
ଯମସ୍ଯ ଯଜ୍ଞୋ ହରିମେଧସଶ୍ଚ ଯଥା ଯଜ୍ଞୋ ରନ୍ତିଦେଵସ୍ଯ ରାଜ୍ଞଃ। ତଥା ଯଜ୍ଞୋଽଯଂ ତଵ ଭାରତାଗ୍ର୍ଯ ପାରିକ୍ଷିତ ସ୍ଵସ୍ତି ନୋଽସ୍ତୁ ପ୍ରିଯେଭ୍ଯଃ
ଯମଙ୍କ ଯଜ୍ଞ, ହରିମେଧସଙ୍କ ଯଜ୍ଞ ଏବଂ ରାଜା ରନ୍ତିଦେବଙ୍କ ଯଜ୍ଞ; ଏଭଳି ଏହି ତୁମର ଯଜ୍ଞ, ଭାରତବଂଶୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସ୍ରେଷ୍ଠ, ପାରୀକ୍ଷିତ, ଆମେ ଏବଂ ଆମ ପ୍ରିୟମାନେ ସୁଖୀ ରହୁ।
ଗଯସ୍ଯ ଯଜ୍ଞଃ ଶଶବିନ୍ଦୋଶ୍ଚ ରାଜ୍ଞୋ ଯଜ୍ଞସଲ୍ତଥା ଵୈଶ୍ରଵଣସ୍ଯ ରାଜ୍ଞଃ। ତଥା ଯଜ୍ଞୋଽଯଂ ତଵ ଭାରତାଗ୍ର୍ଯ ପାରିକ୍ଷିତ ସ୍ଵସ୍ତି ନୋଽସ୍ତୁ ପ୍ରିଯେଭ୍ଯଃ
ଗୟାଙ୍କ ଯଜ୍ଞ, ଶଶବିନ୍ଦୁ ନାମକ ରାଜାଙ୍କ ଯଜ୍ଞ ଏବଂ ବୈଶ୍ରବଣ ରାଜାଙ୍କ ଯଜ୍ଞ; ଏଭଳି ଏହି ତୁମର ଯଜ୍ଞ, ଭାରତବଂଶୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସ୍ରେଷ୍ଠ, ପାରୀକ୍ଷିତ, ଆମେ ଏବଂ ଆମ ପ୍ରିୟମାନେ ସୁଖୀ ରହୁ।
ନୃଗସ୍ଯ ଯଜ୍ଞସ୍ତ୍ଵଜମୀଢସ୍ଯ ଚାସୀ- ଦ୍ଯଥା ଯଜ୍ଞୋ ଦାଶରଥେଶ୍ଚ ରାଜ୍ଞଃ। ତଥା ଯଜ୍ଞୋଽଯଂ ତଵ ଭାରତାଗ୍ର୍ଯ ପାରିକ୍ଷିତ ସ୍ଵସ୍ତି ନୋଽସ୍ତୁ ପ୍ରିଯେଭ୍ଯଃ
ନୃଗଙ୍କ ଯଜ୍ଞ, ଅଜମୀଢ଼ଙ୍କ ଯଜ୍ଞ ଏବଂ ଦଶରଥ ରାଜାଙ୍କ ଯଜ୍ଞ; ଏଭଳି ଏହି ତୁମର ଯଜ୍ଞ, ଭାରତବଂଶୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସ୍ରେଷ୍ଠ, ପାରୀକ୍ଷିତ, ଆମେ ଏବଂ ଆମ ପ୍ରିୟମାନେ ସୁଖୀ ରହୁ।
ଯଜ୍ଞଃ ଶ୍ରୁତୋ ଦିଵି ଦେଵସ୍ଯ ସୂନୋ- ର୍ଯୁଧିଷ୍ଠିରସ୍ଯାଜମୀଢସ୍ଯ ରାଜ୍ଞଃ। ତଥା ଯଜ୍ଞୋଽଯଂ ତଵ ଭାରତାଗ୍ର୍ଯ ପାରିକ୍ଷିତ ସ୍ଵସ୍ତି ନୋଽସ୍ତୁ ପ୍ରିଯେଭ୍ଯଃ
ଦେବପୁତ୍ରଙ୍କ ଯଜ୍ଞ, ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ଯଜ୍ଞ ଏବଂ ଅଜମୀଢ଼ ରାଜାଙ୍କ ଯଜ୍ଞ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଶୁଣାଯାଇଥିଲା; ଏଭଳି ଏହି ତୁମର ଯଜ୍ଞ, ଭାରତବଂଶୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସ୍ରେଷ୍ଠ, ପାରୀକ୍ଷିତ, ଆମେ ଏବଂ ଆମ ପ୍ରିୟମାନେ ସୁଖୀ ରହୁ।
କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ଯଜ୍ଞଃ ସତ୍ଯଵତ୍ଯାଃ ସୁତସ୍ଯ ସ୍ଵଯଂ ଚ କର୍ମ ପ୍ରଚକାର ଯତ୍ର। ତଥା ଯଜ୍ଞୋଽଯଂ ତଵ ଭାରତାଗ୍ର୍ଯ ପାରିକ୍ଷିତ ସ୍ଵସ୍ତି ନୋଽସ୍ତୁ ପ୍ରିଯେଭ୍ଯଃ
ସତ୍ୟବତୀଙ୍କ ପୁଅ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଯଜ୍ଞ, ଯେଉଁଠାରେ ସେ ନିଜେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ; ଏଭଳି ଏହି ତୁମର ଯଜ୍ଞ, ଭାରତବଂଶୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସ୍ରେଷ୍ଠ, ପାରୀକ୍ଷିତ, ଆମେ ଏବଂ ଆମ ପ୍ରିୟମାନେ ସୁଖୀ ରହୁ।
ଇମେ ଚ ତେ ସୂର୍ଯସମାନଵର୍ଚସଃ ସମାସତେ ଵୃତ୍ରହଣଃ କ୍ରତୁଂ ଯଥା। ନୈଷାଂ ଜ୍ଞାତୁଂ ଵିଦ୍ଯତେ ଜ୍ଞାନମଦ୍ଯ ଦତ୍ତଂ ଯେଭ୍ଯୋ ନ ପ୍ରଣଶ୍ଯେତ୍କଦାଚିତ୍
ଏଠାରେ ଯେଉଁମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ସେମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଏଠାରେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଛନ୍ତି; ଆଜି ସେମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଜ୍ଞାନ ଲଭ୍ୟ ନୁହେଁ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଦାନ କେବେ ନଷ୍ଟ ହେବ ନାହିଁ।
ଋତ୍ଵିକ୍ସମୋ ନାସ୍ତି ଲୋକେଷୁ ଚୈଵ ଦ୍ଵୈପାଯନେନେତି ଵିନିଶ୍ଚିତଂ ମେ। ଏତସ୍ଯ ଶିଷ୍ଯା ହି କ୍ଷିତିଂ ସଂଚରନ୍ତି ସର୍ଵର୍ତ୍ଵିଜଃ କର୍ମସୁ ସ୍ଵେଷୁ ଦକ୍ଷାଃ
ଦ୍ୱୈପାୟନଙ୍କ ସମାନ କୌଣସି ପୁରୋହିତ ଏହି ସଂସାରରେ ନାହିଁ; ଏହି ମୋର ଦୃଢ଼ ବିଶ୍ୱାସ। ସେଠି ତାଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନେ ପୃଥିବୀରେ ଘୁରୁଛନ୍ତି, ସମସ୍ତ ପୁରୋହିତ ନିଜ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟରେ ପାରଙ୍ଗତ।
ଵିଭାଵସୁଶ୍ଚିତ୍ରଭାନୁର୍ମହାତ୍ମା ହିରଣ୍ଯରେତା ହୁତଭୁକ୍କୃଷ୍ଣଵର୍ତ୍ମା। ପ୍ରଦକ୍ଷିମାଵର୍ତଶିଖଃ ପ୍ରଦୀପ୍ତୋ ହଵ୍ଯଂ ତଵେଦଂ ହୁତଭୁଗ୍ଵଷ୍ଟି ଦେଵଃ
ବିଭାବସୁ, ଅଦ୍ଭୁତ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାର ଅଧିକାରୀ, ମହାନ ଆତ୍ମା, ସୁନାର ଦାନା ପରି ଜନ୍ମ, ହବି ଭୋଗ କରୁଥିବା, କଳା ପଥରେ ଚାଲୁଥିବା, ଘୂର୍ଣ୍ଣିତ ଜ୍ୱାଳାରେ ଦେଦୀପ୍ୟମାନ—ଏହି ଅଗ୍ନି, ହେ ଦେବତା, ତୁମର ହବି ଗ୍ରହଣ କରୁଛି।
ନୈହ ତ୍ଵଦନ୍ଯୋ ଵିଦ୍ଯତେ ଜୀଵଲୋକେ ସମୋ ନୃପଃ ପାଲଯିତା ପ୍ରଜାନାମ୍। ଧୃତ୍ଯା ଚ ତେ ପ୍ରତୀମନାଃ ସଦାହଂ ତ୍ଵଂ ଵା ଵରୁଣୋ ଧର୍ମରାଜୋ ଯମୋ ଵା
ଏହି ଜୀବମାନଙ୍କର ଜଗତରେ, ରାଜା, ତୁମେ ଛାଡ଼ି ଅନ୍ୟ କେହି ମଧ୍ୟ ପ୍ରଜାମାନଙ୍କୁ ଏତେ ଭଲ ଭାବେ ରକ୍ଷା କରିପାରିବେ ନାହିଁ। ତୁମର ଧୃଢତା ଦେଖି ମୁଁ ସଦା ନିର୍ଭୟ ଅନୁଭବ କରେ। ତୁମେ ବରୁଣ, ଧର୍ମରାଜ କିମ୍ବା ଯମଙ୍କ ପରି ଅଟୁଟ ଓ ନ୍ୟାୟବାନ୍।
ଶକ୍ରଃ ସାକ୍ଷାଦ୍ଵଜ୍ରପାଣିର୍ଯଥେହ ତ୍ରାତା ଲୋକେଽସ୍ମିଂସ୍ତ୍ଵଂ ତଥେହ ପ୍ରଜାନାମ୍। ମତସ୍ତ୍ଵଂ ନଃ ପୁରୁଷେନ୍ଦ୍ରେହ ଲୋକେ ନ ଚ ତ୍ଵଦନ୍ଯୋ ଭୂପତିରସ୍ତି ଜଜ୍ଞେ
ଯେପରି ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କର ବଜ୍ରଧାରୀ ହାତରେ ଏହି ଲୋକର ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ସେପରି ତୁମେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରଜାମାନଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରୁଛ। ମୋ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଏହି ଜଗତରେ ତୁମେ ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ। ତୁମ ପରି ଅନ୍ୟ କୌଣସି ରାଜା ଜନ୍ମ ନେଇନାହାନ୍ତି।
ଖଟ୍ଵାଙ୍ଗନାଭଗଦିଲୀପକଲ୍ପ ଯଯାତିମାନ୍ଧାତୃସମପ୍ରଭାଵ। ଆଦିତ୍ଯତେଜଃପ୍ରତିମାନତେଜା ଭୀଷ୍ମୋ ଯଥା ରାଜସି ସୁଵ୍ରତସ୍ତ୍ଵମ୍
ତୁମେ ଖଟ୍ୱାଙ୍ଗ, ନଭାଗ, ଦିଲୀପ, ଯୟାତି ଓ ମନ୍ଧାତାଙ୍କ ପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ତୁମର ତେଜ ଆଦିତ୍ୟଙ୍କ ରୋଶନି ପରି ଚମକେ। ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ପରି ଉଚ୍ଚ ବ୍ରତ ଧରି ରାଜ୍ୟ କରୁଛ।
ଵାଲ୍ମୀକିଵତ୍ତେ ନିଭୃତଂ ସ୍ଵଵୀର୍ଯଂ ଵସିଷ୍ଠଵତ୍ତେ ନିଯତଶ୍ଚ କୋପଃ। ପ୍ରଭୁତ୍ଵମିନ୍ଦ୍ରତ୍ଵସମଂ ମତଂ ମେ ଦ୍ଯୁତିଶ୍ଚ ନାରାଯଣଵଦ୍ଵିଭାତି
ବାଲ୍ମୀକିଙ୍କ ପରି ତୁମେ ନିଜ ଶକ୍ତିକୁ ଗୁପ୍ତ ରଖ, ବଶିଷ୍ଠଙ୍କ ପରି ତୁମ ରୋଷ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ରହେ। ମୋ ମନେ ହୁଏ, ତୁମର ଶାସନ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସମାନ ଅଟୁଟ, ଏବଂ ତୁମର ତେଜ ନାରାୟଣଙ୍କ ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ।
ଯମୋ ଯଥା ଧର୍ମଵିନିଶ୍ଚଯଜ୍ଞଃ କୃଷ୍ଣୋ ଯଥା ସର୍ଵଗୁଣୋପପନ୍ନଃ। ଶ୍ରିଯାଂ ନିଵାସୋଽସି ଯଥା ଵସୂନାଂ ନିଧାନଭୂତୋଽସି ତଥା କ୍ରତୂନାମ୍
ଯେପରି ଯମ ଧର୍ମ ବିଚାରରେ ପାରଙ୍ଗତ, ଏବଂ କୃଷ୍ଣ ସମସ୍ତ ଗୁଣରେ ଭରପୂର, ସେପରି ତୁମେ ଧନ-ସମୃଦ୍ଧିର ଆଶ୍ରୟ ଓ ଯଜ୍ଞମାନଙ୍କ ଧନ ଭଣ୍ଡାର।
ଦମ୍ଭୋଦ୍ଭଵେନାସି ସମୋ ବଲେନ ରାମୋ ଯଥା ଶସ୍ତ୍ରଵିଦସ୍ତ୍ରଵିଚ୍ଚ। ଔର୍ଵତ୍ରିତାଭ୍ଯାମସି ତୁଲ୍ଯତେଜା ଦୁଷ୍ପ୍ରେକ୍ଷଣୀଯୋଽସି ଭଗୀରଥେନ
ଶକ୍ତିରେ ତୁମେ ଡମ୍ଭୋଦ୍ଭବଙ୍କ ସମାନ, ଶସ୍ତ୍ର ଓ ଯୁଦ୍ଧ ଜ୍ଞାନରେ ତୁମେ ରାମଙ୍କ ପରି। ତୁମର ତେଜ ଔର୍ବ ଓ ତ୍ରିତାଙ୍କ ସମାନ, ଏବଂ ଭାଗୀରଥଙ୍କ ପରି ଦୁର୍ଦ୍ଦଶ୍ୟ।
ଏଵଂ ସ୍ତୁତାଃ ସର୍ଵ ଏଵ ପ୍ରସନ୍ନା ରାଜା ସଦସ୍ଯା ଋତ୍ଵିଜୋ ହଵ୍ଯଵାହଃ। ତେଷାଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଭାଵିତାନୀଙ୍ଗିତାନି ପ୍ରୋଵାଚ ରାଜା ଜନମେଜଯୋଽଥ
ଏପରି ପ୍ରଶଂସା ପାଇଁ ସମସ୍ତେ ଖୁସି ହେଲେ—ରାଜା, ସଭ୍ୟମାନେ, ପୂରୋହିତମାନେ ଓ ହବ୍ୟବାହକ ଅଗ୍ନି। ସେମାନଙ୍କ ଶୁଭ ଇଙ୍ଗିତ ଦେଖି, ରାଜା ଜନମେଜୟ ପରେ କହିଲେ।
ବାଲୋଽପ୍ଯଯଂ ସ୍ଥଵିର ଇଵାଵଭାଷତେ ନାଯଂ ବାଲଃ ସ୍ଥଵିରୋଽଯଂ ମତୋ ମେ। ଇଚ୍ଛାମ୍ଯହଂ ଵରମସ୍ମୈ ପ୍ରଦାତୁଂ ତନ୍ମେ ଵିପ୍ରାଃ ସଂଵିଦଧ୍ଵଂ ଯଥାଵତ୍
ଏହି ଶିଶୁ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ବୃଦ୍ଧଙ୍କ ପରି କଥା କହୁଛନ୍ତି। ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଶିଶୁ ଭାବି ନୁହେଁ, ବରଂ ବୃଦ୍ଧ ଭାବିଛି। ମୁଁ ଏହିଠାରେ ତାଙ୍କୁ ଏକ ବର ଦେବାକୁ ଚାହେଁ—ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଏହା ଠିକ୍ ଭାବେ ହେବା ପାଇଁ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରନ୍ତୁ।
ଯଥା ଚ ନସ୍ତକ୍ଷକ ଏତି ଶୀଘ୍ରମ୍
ଏବଂ ଯେପରି ତକ୍ଷକ ଶୀଘ୍ର ଆସୁଛି—
ଵ୍ଯାହର୍ତୁକାମେ ଵରଦେ ନୃପେ ଦ୍ଵିଜଂ ଵରଂ ଵୃଣୀଷ୍ଵେତି ତତୋଽବ୍ଯୁଵାଚ। ହୋତା ଵାକ୍ଯଂ ନାତିହୃଷ୍ଟାନ୍ତରାତ୍ମା କର୍ମଣ୍ଯସ୍ମିଂସ୍ତକ୍ଷକୋ ନୈତି ତାଵତ୍
ବର ଦେବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା ରାଜା, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ତୁମେ ତୁମ ବର ଚୟନ କର।' ତେବେ ହୋତା, ମନରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଖୁସି ନ ହୋଇ, କହିଲେ: 'ଏହି କ୍ରିୟା ଚାଲିଥିବାବେଳେ ତକ୍ଷକ ଆସୁନାହିଁ।'