ଯଦାଽଶ୍ରୌଷଂ ନିର୍ଜିତସ୍ଯାଧନସ୍ଯ ପ୍ରଵ୍ରାଜିତସ୍ଯ ସ୍ଵଜନାତ୍ପ୍ରଚ୍ଯୁତସ୍ଯ। ଅକ୍ଷୌହିଣୀଃ ସପ୍ତ ଯୁଧିଷ୍ଠିରସ୍ଯ ତଦା ନାଶଂସେ ଵିଜଯାଯ ସଂଜଯ।। 196
ସଞ୍ଜୟ, ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଶୁଣିଲି, ହାରିଥିବା, ଧନହୀନ, ନିର୍ବାସିତ ଓ ନିଜ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ହରାଇଥିବା ଯୁଧିଷ୍ଠିର ସତ୍ତେ ମଧ୍ୟ ସାତ ଅକ୍ଷୌହିଣୀ ସେନା ଏକତ୍ର କରିଥିଲେ, ସେତେବେଳେ ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି।
ଯଦାଽଶ୍ରୌଷଂ ମାଧଵଂ ଵାସୁଦେଵଂ ସର୍ଵାତ୍ମନା ପାଣ୍ଡଵାର୍ଥେ ନିଵିଷ୍ଟମ୍। ଯସ୍ଯେମାଂ ଗାଂ ଵିକ୍ରମମେକମାହୁ- ସ୍ତଦା ନାଶଂସେ ଵିଜଯାଯ ସଂଜଯ
ସଞ୍ଜୟ, ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଶୁଣିଲି, ମାଧବ ବାସୁଦେବ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମନରେ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ପକ୍ଷରେ ନିବେଶିତ ଥିଲେ, ଯାହାଙ୍କ ଏକ ପଦକ୍ରମରେ ପୃଥିବୀ ଆବୃତ ହୁଏ, ସେତେବେଳେ ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି।
ଯଦାଽଶ୍ରୌଷଂ ନରନାରାଯଣୌ ତୌ କୃଷ୍ଣାର୍ଜୁନୌ ଵଦତୋ ନାରଦସ୍ଯ। ଅହଂ ଦ୍ରଷ୍ଟା ବ୍ରହ୍ମଲୋକେ ଚ ସମ୍ଯକ୍ ତଦା ନାଶଂସେ ଵିଜଯାଯ ସଂଜଯ
ସଞ୍ଜୟ, ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଶୁଣିଲି, ନାରଦ କହିଲେ ଯେ କୃଷ୍ଣ ଓ ଅର୍ଜୁନ ହେଉଛନ୍ତି ପୁରାତନ ଋଷି ନର ଓ ନାରାୟଣ, ଏବଂ ମୁଁ ଏହି କଥା ବ୍ରହ୍ମାଲୋକରେ ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ଦେଖିଥିଲି, ସେତେବେଳେ ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି।
ଯଦାଽଶ୍ରୌଷଂ ଲୋକହିତାଯ କୃଷ୍ଣଂ ଶମାର୍ଥିନମୁପଯାତଂ କୁରୂଣାମ୍। ଶମଂ କୁର୍ଵାଣମକୃତାର୍ଥଂ ଚ ଯାତଂ ତଦା ନାଶଂସେ ଵିଜଯାଯ ସଂଜଯ।। 199
ସଞ୍ଜୟ, ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଶୁଣିଲି, କୃଷ୍ଣ ଲୋକର ଭଲ ପାଇଁ କୁରୁମାନେ ପାଖକୁ ଶାନ୍ତି ଚାହିଁ ଆସିଥିଲେ, ଶାନ୍ତି ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ କିନ୍ତୁ ସଫଳ ହେଲେ ନାହିଁ, ସେତେବେଳେ ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି।
ବୁଦ୍ଧିଂ କୃତାଂ ନିଗ୍ରହେ କେଶଵସ୍ଯ। ତଂ ଚାତ୍ମାନଂ ବହୁଧା ଦର୍ଶଯାନଂ ତଦା ନାଶଂସେ ଵିଜଯାଯ ସଂଜଯ
ମୁଁ ଯେତେବେଳେ ଶୁଣିଲି, କେଶବ ନିଜ ମନକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବାକୁ ଠାନିଛନ୍ତି ଏବଂ ନିଜକୁ ବହୁ ରୂପରେ ଦେଖାଇଲେ, ସେତେବେଳେ, ସଞ୍ଜୟ, ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି।
ଯଦାଽଶ୍ରୌଷଂ ଵାସୁଦେଵେ ପ୍ରଯାତେ ରଥସ୍ଯୈକାମଗ୍ରତସ୍ତିଷ୍ଠମାନାମ୍। ଆର୍ତାଂ ପୃଥାଂ ସାନ୍ତ୍ଵିତାଂ କେଶଵେନ ତଦା ନାଶଂସେ ଵିଜଯାଯ ସଂଜଯ
ଯେତେବେଳେ ଶୁଣିଲି, ବାସୁଦେବ ରଥର ଆଗରେ ଦଢ଼ିଆ ହୋଇ ଯାଉଛନ୍ତି ଏବଂ ଦୁଃଖିତ କୁନ୍ତୀଙ୍କୁ କୃଷ୍ଣ ସାନ୍ତ୍ବନା ଦେଉଛନ୍ତି, ସେତେବେଳେ, ସଞ୍ଜୟ, ମୁଁ ବିଜୟ ଆଶା କରିନଥିଲି।