ଵିଶାଲୈରଗ୍ନିଶରଣୈଃ ସ୍ରୁଗ୍ଭାଣ୍ଡୈରାଚିତଂ ଶୁଭୈଃ। ମହଦ୍ଭିସ୍ତୋଯକଲଶୈଃ କଠିନୈଶ୍ଚୋପଶୋଭିତମ୍
ସେଠା ବିଶାଳ ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡ, ଶୁଭ ହୋମ ଚମଚ ଓ ପାତ୍ର, ଏବଂ ମଜବୁତ ଓ ଭାରି ଜଳକଳଶ ଦ୍ୱାରା ଭରିଯାଇଥିଲା, ଯାହା ସ୍ଥାନଟିର ଶୋଭା ବଢ଼ାଇଥିଲା ।
ଶରଣ୍ଯଂ ସର୍ଵଭୂତାନାଂ ବ୍ରହ୍ମଘୋପନିନାଦିତମ୍। ଦିଵ୍ଯମାଶ୍ରଯଣୀଯଂ ତମାଶ୍ରମଂ ଶ୍ରମନାଶନମ୍। ଶ୍ରିଯା ଯୁତମନିର୍ଦେଶ୍ଯଂ ଦେଵଵର୍ଯୋପଶୋଭିତମ୍
ସେ ଆଶ୍ରମଟି ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ପାଇଁ ଆଶ୍ରୟସ୍ଥଳ ଥିଲା, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଉଚ୍ଚସ୍ୱରରେ ଶାସ୍ତ୍ର ପାଠ କରୁଥିଲେ, ଏହା ଦିବ୍ୟ ଓ ଶାନ୍ତିଦାୟକ ଥିଲା, କ୍ଲାନ୍ତି ଦୂର କରୁଥିଲା, ଶ୍ରୀରେ ଭରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ଦେବମାନେ ଶୋଭା ବଢ଼ାଇଥିଲେ ।
ଫଲମୂଲାଶନୈର୍ଦାନ୍ତୈଶ୍ଚାରୁକୃଷ୍ଣାଜିନାମ୍ବରୈଃ। ସୂର୍ଯଵୈଶ୍ଵାନରସମୈସ୍ତପସା ଭାଵିତାତ୍ମଭିଃ
ସେଠା ନିୟମିତ ତପସ୍ୟା କରୁଥିବା ମୁନିମାନେ ବସୁଥିଲେ, ସେମାନେ କେବଳ ଫଳ ଓ ମୂଳ ଖାଉଥିଲେ, ସୁନ୍ଦର କୃଷ୍ଣମୃଗ ଚର୍ମ ପିନ୍ଧିଥିଲେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଅଗ୍ନି ପରି ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଆତ୍ମାକୁ ପବିତ୍ର କରିଥିଲେ ।
ମହର୍ଷିଭିର୍ମୋକ୍ଷପରୈର୍ଯତିଭିର୍ନିଯତେନ୍ଦ୍ରିଯୈଃ। ବ୍ରହ୍ମଭୂତୈର୍ମହାଭାଗୈରୁପେତଂ ବ୍ରହ୍ମଵାଦିଭିଃ
ସେଠା ମୋକ୍ଷକୁ ଲକ୍ଷ୍ୟ କରିଥିବା ମହାର୍ଷି, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିଥିବା ତପସ୍ବୀ, ବ୍ରହ୍ମାନ୍ଦ ସହ ଏକାତ୍ମ ହୋଇଥିବା ମହାଭାଗ୍ୟବାନ ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମବିଷୟରେ ଚର୍ଚ୍ଚା କରୁଥିବା ମୁନିମାନେ ବସୁଥିଲେ ।
ସୋଽଭ୍ଯଗଚ୍ଛନ୍ମହାତେଜାସ୍ତାନୃଷୀନ୍ନିଯତଃ ଶୁଚିଃ। ଭ୍ରାତୃଭିଃ ସହିତୋ ଧୀମାନ୍ଧର୍ମପୁତ୍ରୋ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଃ
ତାପରେ ଧର୍ମର ପୁତ୍ର, ଧୀର ଓ ପବିତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ତାଙ୍କର ଭାଇମାନେ ସହିତ ସେଇ ମହାର୍ଷିମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇଥିଲେ ।
ଦିଵ୍ଯଜ୍ଞାନୋପପନ୍ନାସ୍ତେ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପ୍ରାପ୍ତଂ ଯୁଧିଷ୍ଠିରମ୍। ଅଭ୍ଯଗଚ୍ଛନ୍ତ ସୁପ୍ରୀତା ଦିଵ୍ଯା ଦେଵମହର୍ଷଯଃ
ସେଇ ଦିବ୍ୟ ଜ୍ଞାନରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଦେବମୁନିମାନେ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ଆସୁଥିବା ଦେଖି ବଡ଼ ଆନନ୍ଦରେ ସେଠାକୁ ଆଗକୁ ଆସିଲେ ।
ପ୍ରୀତାସ୍ତେ ତସ୍ଯ ସତ୍କାରଂ ଵିଧିନା ପାଵକାପମାଃ। ଉପାଜହ୍ରୁଶ୍ଚ ସଲିଲଂ ପୁଷ୍ପମୂଲଫଲଂ ଶୁଚି
ସେମାନେ ଖୁସି ହୋଇ, ରୀତିଅନୁସାରେ ପବିତ୍ର ଓ ତେଜସ୍ୱୀ ମୁନିମାନେ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଲେ, ଏବଂ ଜଳ, ଫୁଲ, ମୂଳ ଓ ଫଳ ଅର୍ପଣ କଲେ ।
ସ ତୈଃ ପ୍ରୀତ୍ଯାଽଥ ସତ୍କାରମୁପନୀତଂ ମହର୍ଷିଭିଃ। ପ୍ରଯତଃ ପ୍ରତିଗୃହ୍ଯାଥ ଧର୍ମରାଜୋ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଃ
ତାପରେ ଧର୍ମରାଜ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ମହାର୍ଷିମାନେ ଯେଉଁ ଭାବରେ ଆଦର କଲେ, ଭକ୍ତିଭାବରେ ସେହି ଆଦର ଗ୍ରହଣ କଲେ ।
ତଂ ଶକ୍ରସଦନପ୍ରଖ୍ଯଂ ଦିଵ୍ଯଗନ୍ଧଂ ମନୋରମମ୍। ପ୍ରୀତଃ ସ୍ଵର୍ଗୋପମଂ ପୁଣ୍ଯଂ ପାଣ୍ଡଵଃ ସହ କୃଷ୍ଣଯା
ପାଣ୍ଡବ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଦ୍ରୌପଦୀ ସହ ଖୁସି ହୋଇ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସଦନ ସଦୃଶ, ଦିବ୍ୟ ଗନ୍ଧ ଓ ଶୋଭାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସ୍ୱର୍ଗ ସମାନ ପୁଣ୍ୟ ସ୍ଥାନକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ ।
ରଵିଵେଶ ଶୋଭଯା ଯୁକ୍ତଂ ଭ୍ରାତୃଭିଶ୍ଚ ସହାନଘ। ବ୍ରାହ୍ମଣୈର୍ଵେଦଵେଦାଙ୍ଗପାରଗୈଶ୍ଚ ସହାର୍ଚିତଃ
ପରିଶୁଦ୍ଧ ଓ ତେଜସ୍ୱୀ ଥିବା ଯୁଧିଷ୍ଠିର ତାଙ୍କର ଭାଇମାନେ ସହିତ ସେଠାକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ବେଦ ଓ ବେଦାଙ୍ଗରେ ପାରଙ୍ଗତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କଲେ ।
ତତ୍ରାପଶ୍ଯତ୍ସ ଧର୍ମାତ୍ମା ଦେଵଦେଵର୍ପିପୂଜିତମ୍। ନରନାରାଯଣସ୍ଥାନଂ ଭାଗୀରଥ୍ଯୋପଶୋଭିତମ୍
ସେଠା ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଦେବତାମାନେ ପୂଜିଥିବା, ଭାଗୀରଥୀ ନଦୀ ପାଖରେ ଅବସ୍ଥିତ ନର ଓ ନାରାୟଣଙ୍କ ସ୍ଥାନ ଦେଖିଲେ ।
ତସ୍ମିନ୍ମଧୃସ୍ରଵଫଲାଂ ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିଗଣଭାଵିନୀମ୍। ଵଦରୀଂ ତାମୁପାଶ୍ରିତ୍ଯ ପାଣ୍ଡଵୋ ଭ୍ରାତୃଭିଃ ସହ
ସେଠା, ସମସ୍ତ ଋତୁରେ ଫଳ ଦେଇଥିବା ଓ ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିମାନଙ୍କ ପ୍ରିୟ ବଦରୀ ଗଛ ତଳେ, ପାଣ୍ଡବ ତାଙ୍କର ଭାଇମାନେ ସହିତ ବସିଲେ ।
ମୁଦା ଯୁକ୍ତା ମହାତ୍ମାନୋ ରେମିରେ ତତ୍ର ତେ ତଦା। ଆଲୋକଯନ୍ତୋ ମୈନାକଂ ନାନାଦ୍ଵିଜଗଣାଯୁତମ୍। ହିରଣ୍ଯଶିଖରଂ ଚୈଵ ମଧ୍ଯେ ଵିନ୍ଦୁସରଃ ଶିଵମ୍
ସେଠା ମହାତ୍ମାମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ରହିଲେ, ନାନା ପକ୍ଷୀର ଝୁଣ୍ଡି ଥିବା ମୈନାକ ପର୍ବତ ଓ ମଧ୍ୟରେ ସୁନ୍ଦର ସୁନା ଶିଖର ଥିବା ଶୁଭ ବିନ୍ଦୁସର ହ୍ରଦକୁ ଦେଖୁଥିଲେ ।
ଭାଗୀରଥୀଂ ସୁତୀର୍ଥାଂ ଚ ଶୀତାମଲଜଲାଂ ଶିଵାମ୍। ମଣିପ୍ରଵାଲପ୍ରସ୍ତାରାଂ ପାଦପୈରୁଷଶୋଭିତାମ୍
ସେମାନେ ପବିତ୍ର ତୀର ଥିବା, ଶୀତଳ ଓ ପରିଶୁଦ୍ଧ ଜଳ ଥିବା, ମଣି ଓ ପ୍ରବାଳ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ଓ ଚାରିପାଖରେ ଗଛ ରହିଥିବା ଭାଗୀରଥୀ ନଦୀକୁ ଦେଖିଲେ ।
ଦିଵ୍ଯପୁଷ୍ପସମାକୀର୍ଣାଂ ମନଃପ୍ରୀତିଵିଵର୍ଧନୀମ୍। ଵୀକ୍ଷମାଣା ମହାତ୍ମାନୋ ଵିଜହ୍ରୁସ୍ତତ୍ର ପାଣ୍ଡଵାଃ
ଦିବ୍ୟ ଫୁଲରେ ଭରିଯାଇଥିବା, ମନକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା ସେଇ ନଦୀକୁ ମହାତ୍ମା ପାଣ୍ଡବମାନେ ଦେଖି ଖୁସି ହେଲେ ।
ତସ୍ମିନ୍ଦେଵର୍ଷିଚରିତେ ଦେଶେ ପରମଦୁର୍ଗମେ। ଭାଗୀରଥୀପୁଣ୍ଯଜଲେତର୍ପଯାଂଚକ୍ରିରେ ପିତୄନ୍। ଦେଵାନୃଷୀଂଶ୍ଚ କୌନ୍ତେଯାଃ ପରମଂ ଶୌଚମାସ୍ଥିତାଃ
ସେଇ ଦେବମୁନିମାନଙ୍କ କଥାରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଓ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଗମ ଦେଶରେ, କୁନ୍ତୀପୁତ୍ରମାନେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପବିତ୍ରତା ଅନୁସରି, ଭାଗୀରଥୀର ପବିତ୍ର ଜଳରେ ତାଙ୍କର ପିତୃ, ଦେବତା ଓ ଋଷିମାନଙ୍କୁ ତର୍ପଣ କଲେ ।
ତତ୍ର ତେ ତର୍ପଯନ୍ତଶ୍ଚ ଜପନ୍ତଶ୍ଚ କୁରୂଦ୍ଵହାଃ। ବ୍ରାହ୍ମଣୈଃ ସହିତା ଵୀରା ହ୍ଯଵସନ୍ପୁରୁପର୍ଷଭାଃ
ସେଠାରେ କୁରୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସହିତ, ଅର୍ପଣ ଓ ଜପ କରିଥିଲେ। ସେହି ସାହସୀ ପୁରୁଷମାନେ ସେଠାରେ ବାସ କରିଥିଲେ।
କୃଷ୍ଣାଯାସ୍ତତ୍ରପଶଯ୍ନ୍ତଃ କ୍ରୀଡିତାନ୍ଯମରପ୍ରଭାଃ। ଵିଚିତ୍ରାଣି ନରଵ୍ଯାଘ୍ରା ରେମିରେ ତତ୍ର ପାଣ୍ଡଵାଃ
ସେଠାରେ, ପାଣ୍ଡବମାନେ, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ବାଘସମ, କୃଷ୍ଣାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ପାଇଁ ବିଭିନ୍ନ ଖେଳରେ ମନ ଲଗାଇ ଆନନ୍ଦ କରୁଥିଲେ, ତାଙ୍କର ତେଜ ଦେବତାମାନେ ପରି ଚମକୁଥିଲା।
ତତ୍ର ତେ ପୁରୁଷଵ୍ଯାଘ୍ରାଃ ପରମଂ ଶୌଚମାସ୍ଥିତାଃ। ଷଡ୍ରାତ୍ରମଵସନ୍ଵୀରା ଧନଂଜଯଦିଦୃକ୍ଷଯା
ସେଠାରେ, ସେଇ ପୁରୁଷମାନେ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ପବିତ୍ରତାରେ ଅବସ୍ଥିତ, ଛଅ ରାତି ରହିଲେ, ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କୁ ଦେଖିବା ଆଶାରେ।
ତସ୍ମିନ୍ଵିହରମାଣାଶ୍ଚ ରମମାଣାଶ୍ଚ ପାଣ୍ଡଵାଃ। ମନୋଜ୍ଞେ କାନନଵରେ ସର୍ଵ ଭୂତମନୋରମେ
ସେଠାରେ, ପାଣ୍ଡବମାନେ, ସେଇ ମନୋହର ଓ ଆନନ୍ଦଦାୟକ କାନନରେ, ଯାହା ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଆକର୍ଷିତ କରେ, ଆନନ୍ଦ ଓ ମଜା କରୁଥିଲେ।
ପାଦପୈଃ ପୁଷ୍ପଵିକଚୈଃ ଫଲଭାରାଵନାମିତୈଃ। ଶୋଭିତଃ ପର୍ଵତୋ ରମ୍ଯଃ ପୁଂସ୍କୋକିଲକୁଲାକୁଲୈଃ। ସ୍ନିଗ୍ଧପତ୍ରୈରଵିରଲୈଃ ଶୀତଚ୍ଛାଯୈର୍ମନୋରମୈଃ
ଫୁଲେଇଥିବା ଗଛ, ଫଳର ଭାରରେ ଝୁକିଥିବା, ମୟୂର ଓ କୋଇଲିର ଝୁଣ୍ଡ, ଚକଚକିଆ ଓ ଘନ ଗଛପତ୍ର, ଠଣ୍ଡା ଓ ମନୋହର ଛାୟାରେ, ସେଇ ପାହାଡ଼ଟି ଅତି ସୁନ୍ଦର ଲାଗୁଥିଲା।
ସରାଂସି ଚ ଵିଚିତ୍ରାଣି ପ୍ରସନ୍ନସଲିଲାନି ଚ। କମଲୈଃ ସୋତ୍ପଲୈସ୍ତତ୍ରଭ୍ରାଜମାନାନି ସର୍ଵଶଃ। ପଶ୍ଯନ୍ତଶ୍ଚାରୁରୂପାଣଇ ରେମିରେ ତତ୍ର ପାଣ୍ଡଵାଃ
ସେଠାରେ, ପାଣ୍ଡବମାନେ ସୁନ୍ଦର ଆକୃତିର ଅନେକ ଝିଲିମିଲି ଝିଲିକ ଓ ସ୍ପଷ୍ଟ ଜଳର ସରୋବର ଦେଖି ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରୁଥିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ କମଳ ଓ ଉତ୍ପଳ ଫୁଲ ଚାରିପାଖରେ ଖିଲିଥିଲା।
ପୁଣ୍ଯଗନ୍ଧଃ ସୁଖସ୍ପର୍ଶୋ ଵଵୌ ତତ୍ର ସମୀରଣଃ। ହ୍ଲାଦଯନ୍ପାଣ୍ଡଵାନ୍ସର୍ବାନ୍ସକୃଷ୍ଣାନ୍ସଦ୍ଵିଜର୍ଷଭାନ୍
ସେଠାରେ, ମଧୁର ଗନ୍ଧ ଓ ସୁଖଦ ସ୍ପର୍ଶ ଥିବା ପବନ ବହୁଥିଲା, ଯାହା ପାଣ୍ଡବମାନେ, କୃଷ୍ଣା ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଥିଲା।
ତତଃ ପୂର୍ଵୋତ୍ତରେ ଵାଯୁଃ ପ୍ଲଵମାନୋ ଯଦୃଚ୍ଛଯା। ସହସ୍ରପତ୍ରମର୍କାଭଂ ଦିଵ୍ଯଂ ପଦ୍ମମୁପାହରତ୍
ତାପରେ, ପୂର୍ବ-ଉତ୍ତର ଦିଗରୁ ଇଚ୍ଛାମତେ ବହୁଥିବା ପବନ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଚମକୁଥିବା ହଜାର ମଣ୍ଡି ଥିବା ଦିବ୍ୟ କମଳ ଆଣିଲା।
ତଦଵୈକ୍ଷତ ପାଞ୍ଚାଲୀ ଦିଵ୍ଯଗନ୍ଧଂ ମନୋରମମ୍। ଅନିଲେନାହୃତଂଭୂମୌ ପତିତଂ ଜଲଜଂ ଶୁଚି
ପଞ୍ଚାଳୀ ସେଇ ପବିତ୍ର, ମନୋହର, ଦିବ୍ୟ ଗନ୍ଧ ଥିବା କମଳଟି, ପବନ ଆଣି ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଥିବା ଦେଖିଲେ।
ତଚ୍ଛୁଭା ଶୁଭମାସାଦ୍ଯ ସୌଗନ୍ଧିକମନୁତ୍ତମମ୍। ଅତୀଵ ମୁଦିତା ରାଜନ୍ଭୀମସେନମଥାବ୍ରଵୀତ୍
ସେଇ ଶୁଭ୍ର, ଶୁଭ ଓ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଗନ୍ଧ ଥିବା ସୌଗନ୍ଧିକ କମଳ ପାଇ, ଦ୍ରୌପଦୀ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଖୁସି ହୋଇ, ଭୀମସେନଙ୍କୁ କହିଲେ।
ପଶ୍ଯ ଦିଵ୍ଯଂ ସୁରୁଚିରଂ ଭୀମ ପୁଷ୍ପମନୁତ୍ତମମ୍। ଗନ୍ଧସଂସ୍ଥାନସଂପନ୍ନଂ ମନସୋ ମମ ନନ୍ଦନମ୍
ଭୀମ, ଏହି ଦିବ୍ୟ, ଅତି ସୁନ୍ଦର ଫୁଲଟିକୁ ଦେଖ, ଏହା ଗନ୍ଧ ଓ ଆକୃତିରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ, ଏହା ମୋ ମନକୁ ଅତି ଆନନ୍ଦ ଦେଉଛି।
ଇଦଂ ଚ ଧର୍ମରାଜାଯ ପ୍ରଦାସ୍ଯାମି ପରଂତପ। `ଗୃହ୍ଯାପରାଣି ପୁଷ୍ପାଣି ବହୂନି ପୁରୁଷର୍ଷଭ'। ହରେରିଦଂ ମେ କାମାଯ କାମ୍ଯକେ ପୁନରାଶ୍ରମେ
ମୁଁ ଏହା ଧର୍ମରାଜଙ୍କୁ ଦେବି, ଶତ୍ରୁମାନେ ଭୟ କରୁଥିବା ମହାନୁଭାବ। ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏପରି ଅନେକ ଫୁଲ ଆଣିଦେଅ, ମୁଁ ଏମାନେ କାମ୍ୟକ ଆଶ୍ରମକୁ ନେଇଯିବାକୁ ଚାହେଁ।
ଯଦି ତେଽହଂ ପ୍ରିଯା ପାର୍ଥ ବହୂନୀମାନ୍ଯୁପାହର। ତାନ୍ଯହଂ ନେତୁମିଚ୍ଛାମି କାମ୍ଯକଂ ପୁନରାଶ୍ରମମ୍
ପାର୍ଥ, ଯଦି ମୁଁ ତୁମ ପ୍ରିୟ, ଏପରି ଅନେକ ଫୁଲ ଆଣିଦେଅ। ମୁଁ ଏମାନେ କାମ୍ୟକ ଆଶ୍ରମକୁ ନେଇଯିବାକୁ ଚାହେଁ।
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ତୁ ପାଞ୍ଚଲୀ ଭୀମସେନମନିନ୍ଦିତା। ଜଗାମ ପୁଷ୍ପମାଦାଯ ଧର୍ମରାଜାଯ ତତ୍ତଦା
ଏଭଳି କହି, ନିର୍ମଳ ପଞ୍ଚାଳୀଙ୍କୁ ଭୀମସେନ ଫୁଲଟି ନେଇ ଧର୍ମରାଜଙ୍କୁ ଦେଲେ।