ଭ୍ରାତୁର୍ଵଚନମାଜ୍ଞାଯ ଭୀମସେନୋ ଘଟୋତ୍କଚମ୍। `ଚିନ୍ତଯାମାସ ବଲଵାନ୍ମହାବଲପରାକ୍ରମମ୍
ଭାଇଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଭୀମସେନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ବିରାଟ ପରାକ୍ରମୀ, ଘଟୋତ୍କଚଙ୍କୁ ମନେ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ।
ଘଟୋତ୍କଚଶ୍ଚ ଧର୍ମାତ୍ମା ସ୍ମୃତମାତ୍ରଃ ପିତୁସ୍ତଦା। କୃତାଞ୍ଜଲିରୁଷାତିଷ୍ଠଦଭିଵାଦ୍ଯାଥ ପାଣ୍ଡଵାନ୍। ବ୍ରାହ୍ମଣାଂଶ୍ଚ ମହାବାହୁଃ ସ ଚ ତୈରମିନନ୍ଦିତଃ
ଏହିପରି, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଘଟୋତ୍କଚ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ମନେ କରିବା ସହିତ ସାଥି ସାଥି ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ, ହାତ ଯୋଡ଼ି ପାଣ୍ଡବମାନେ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ, ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହେଲେ।
ଉଵାଚ ଭୀମସେନଂ ସ ପିତରଂ ସତ୍ଯଵିକ୍ରମଃ
ସତ୍ୟବୀର ଘଟୋତ୍କଚ ତାଙ୍କ ପିତା ଭୀମସେନଙ୍କୁ କହିଲେ—
ସ୍ମୃତୋଽସ୍ମି ଭଵତା ଶୀଘ୍ରଂ ଶୁଶ୍ରୂଷୁରହମାଗତଃ। ଆଜ୍ଞାପଯ ମହାବାହୋ ସର୍ଵଂ କର୍ତାଽସ୍ମ୍ଯସଂଶଯମ୍
ମୁଁ ତୁମେ ମନେ କରିବା ସହିତ ତୁରନ୍ତ ଆସିଛି, ସେବା ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ; ମହାବାହୁ, ଆଦେଶ ଦିଅ, ମୁଁ ସବୁ କାମ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ କରିଦେବି।
ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଭୀମସେନସ୍ତୁ ରାକ୍ଷସଂ ପରିଷସ୍ଵଜେ। ଚିନ୍ତାଯା ସମନପ୍ରାପ୍ତମିତ୍ଯୁଵାଚ ଵୃକୋଦରଃ
ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଭୀମସେନ ରାକ୍ଷସଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ, ଏବଂ ବୃକୋଦର ଚିନ୍ତା ମୁକ୍ତ ହୋଇ କହିଲେ—
ହୈଡିମ୍ବେଯ ପରିଶ୍ରାନ୍ତା ତଵ ମାତାଽପରାଜିତା। ତ୍ଵଂ କଚ କାମଗମସ୍ତାତ ବଲଵାନ୍ଵହ ତାଂ ଖଗ
ହେ ହିଡିମ୍ବାପୁତ୍ର, ତୁମ ଅଜୟ ମାଆଁ ଅତି କ୍ଲାନ୍ତ; ତୁମେ ଯେଉଁଠିକୁ ଇଚ୍ଛା କରିପାର, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ପକ୍ଷୀ ସମାନ ତୁମେ, ତାଙ୍କୁ ବୋକାଇ ନେଅ।
ସ୍କନ୍ଧମାରୋପ୍ଯ ଭଦ୍ରଂ ତେ ମଧ୍ଯେଽସ୍ମାକଂ ଵିହାଯସା। ଗଚ୍ଛ ନୀଚିକଯା ଗତ୍ଯା ଯଥା ଚୈନାଂ ନ ପୀଡଯେଃ
ତାଙ୍କୁ ତୁମ ମୋଡ଼ ଉପରେ ଧରି, ସାବଧାନରେ ଆମ ମଧ୍ୟରେ ଉଡ଼, ଧୀରେ ଧୀରେ ଏବଂ ନିମ୍ନ ଉଡ଼ାଣ କର, ଯେଉଁଠି ତାଙ୍କୁ କଷ୍ଟ ନ ହେଉ।
ଧର୍ମରାଜଂ ଚ ଧୌମ୍ଯଂ ଚ କୃଷ୍ଣାଂ ଚ ଯମଜୌ ତଥା। ଏକୋପ୍ଯହମଲଂ ଵୋଢୁଂ କିମୁତାଦ୍ଯ ସହାଯଵାନ୍
ମୁଁ ଏକା ଧର୍ମରାଜ, ଧୌମ୍ୟ, କୃଷ୍ଣା ଏବଂ ଯମଜୁଗଳଙ୍କୁ ବୋକାଇ ନେଇପାରିବି; ତାପରି ଆଜି ମୋ ସହଯୋଗୀ ଥିଲେ ତ ଏହା ଅଧିକ ସହଜ।
[ଅନ୍ଯେ ଚ ଶତଶଃ ଶୂରା ଵିହଙ୍ଗାଃ କାମରୂପିଣଃ। ସର୍ଵାନ୍ଵୋ ବ୍ରାହ୍ମଣୈଃ ସାର୍ଧଂ ଵକ୍ଷ୍ଯନ୍ତି ସହିତାଽନଘ। `ମନ୍ଦଂମନ୍ଦଂ ଗମିଷ୍ଯାମି ଵହନ୍ଦ୍ରୁପଦନନ୍ଦିନୀମ୍
ଅନ୍ୟ ଶତଶଃ ସୂରବୀର, ପକ୍ଷୀ ଆକାର ଏବଂ ଇଚ୍ଛାରୂପୀ ରାକ୍ଷସମାନେ ମଧ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସହିତ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବୋକାଇ ନେଇଯିବେ, ନିର୍ଦ୍ଦୋଷି; ମୁଁ ଧୀରେ ଧୀରେ ଡ୍ରୌପଦୀଙ୍କୁ ବୋକାଇ ନେଇଯିବି।
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ତତଃ କୃଷ୍ଣାମୁଵାହ ସ ଘଟୋତ୍କଚଃ। ପାଣ୍ଡୂନାଂ ମଧ୍ଯଗୋ ଵୀରଃ ପାଣ୍ଡଵାନପି ଚାପରେ
ଏପରି କହି, ଘଟୋତ୍କଚ ବୀର କୃଷ୍ଣାଙ୍କୁ ବୋକାଇ ନେଲେ, ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚଳିଲେ, ଏବଂ ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ପାଣ୍ଡବମାନେଙ୍କୁ ବୋକାଇ ନେଲେ।
ଲୋମଶଃ ସିଦ୍ଧମାର୍ଗେଣ ଜଗାମାନୁପମଦ୍ଯୁତିଃ। ସ୍ଵେନୈଵ ସ ପ୍ରଭାଵେଣ ଦ୍ଵୀତୀଯ ଇଵ ଭାସ୍କରଃ
ଲୋମଶ ନିଜ ତେଜରେ ଅତି ଦୀପ୍ତିମାନ ହୋଇ, ସିଧା ପଥରେ ଆଗେ ବଢ଼ିଲେ; ସେ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ଦ୍ୱିତୀୟ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଚମକୁଥିଲେ।
ବ୍ରାହ୍ମଣାଂଶ୍ଚାପି ତାନ୍ସର୍ଵାନ୍ସମୁପାଦାଯ ରାକ୍ଷସାଃ। ନିଯୋଗାଦ୍ରାକ୍ଷସେନଦ୍ରସ୍ଯ ଜଗ୍ମୁର୍ଭୀମପରାକ୍ରମାଃ
ରାକ୍ଷସମାନେ, ଭୀମଙ୍କ ପରାକ୍ରମ ସମାନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ରାକ୍ଷସ ସେନାପତିଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେକୁ ଉଠାଇ ନେଲେ।
ଏଵଂ ସୁରମଣୀଯାନି ଵନାନ୍ଯୁପଵନାନି ଚ। ଆଲୋକଯନ୍ତସ୍ତେ ଜଗ୍ମୁର୍ଵିଶାଲାଂ ବଦରୀମନୁ
ଏଭଳି ଦେବତାମାନେ ପାଇଁ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଅଟବୀ ଓ ଉପବନ ଦେଖି ଦେଖି ସେମାନେ ବିଶାଳ ବଦରୀ ଦିଗକୁ ଯାଉଥିଲେ।
ତେ ତ୍ଵାଶୁଗତିଭିର୍ଵୀରା ରାକ୍ଷସୈସ୍ତୈର୍ମହାଜଵୈଃ। ଉହ୍ଯମାନା ଯଯୁଃ ଶୀଘ୍ରଂ ମହଦଧ୍ଵାନମଲ୍ପଵତ୍
ସେ ଶୂରମାନେ ଅତି ତ୍ୱରିତ ଚଳନଶୀଳ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଉଠାଯାଇ, ଦୀର୍ଘ ରାସ୍ତାକୁ ମନେ ହେଲା ଅତି ସଂକ୍ଷିପ୍ତ।
ଦେଶାନ୍ମ୍ଲେଚ୍ଛଜନାକୀର୍ଣାନ୍ନାନାରତ୍ନାକରାଯୁତାନ୍। ଦଦୃଶୁର୍ଗିରିପାଦାଂଶ୍ଚ ନାନାଧାତୁସମାଚିତାନ୍
ସେମାନେ ଦେଖିଲେ ଅନେକ ଦେଶ, ଯେଉଁଠାରେ ବିଦେଶୀ ଲୋକମାନେ ଭରିଥିଲେ, ବିଭିନ୍ନ ଧନ-ଧାନ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା, ଏବଂ ପାହାଡ଼ ତଳ ଅନେକ ପ୍ରକାର ଧାତୁରେ ଆଛାଦିତ ଥିଲା।
ଵିଦ୍ଯାଘରମାକୀର୍ଣଆନ୍ଯୁତାନ୍ଵାନରକିନ୍ନରୈଃ। ତଥା କିଂପୁରୁଷୈଶ୍ଚୈଵ ଗନ୍ଧର୍ଵୈଶ୍ଚସମନ୍ତତଃ
ସେମାନେ ଦେଖିଲେ ଶିକ୍ଷାଳୟଗୁଡ଼ିକୁ, ଯେଉଁଠାରେ ବାନର, କିନ୍ନର, କିମ୍ପୁରୁଷ ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଚାରିପାଖରେ ଥିଲେ।
ମଯୂରୈଶ୍ଚଭରୈଶ୍ଚୈଵ ହରିଣୈ ରୁରୁଭିସ୍ତଥା। ଵରାହୈର୍ଗଵଯୈଶ୍ଚୈଵ ମହିଷୈଶ୍ଚ ସମାଵୃତାନ୍
ସେମାନେ ଦେଖିଲେ ମୟୂର, ଚିଟି, ହରିଣ, କୃଷ୍ଣସାର, ବନଶୁଆର, ଗବୟ ଓ ମହିଷମାନେ ଭରିଥିବା ସ୍ଥାନଗୁଡ଼ିକୁ।
ନଦୀଜାଲସମାକୀର୍ଣାନ୍ନାନାପକ୍ଷିଯୁତାନ୍ବହୂନ୍। ନାନାଵିଧମୃଗୈର୍ଜୁଷ୍ଟାଂଶ୍ଚାରଣୈଶ୍ଚୋପଶୋଭିତାନ୍। ସମଦୈଶ୍ଚ୍ଯଶି ଵିହଗୈଃ ଉପୈରନ୍ଵିତାଂସ୍ତଥା
ସେମାନେ ଦେଖିଲେ ଅନେକ ଅଞ୍ଚଳ, ଯେଉଁଠାରେ ନଦୀ ଜାଲ ଭରିଥିଲା, ବିଭିନ୍ନ ପକ୍ଷୀ ଓ ପ୍ରକାର ପ୍ରାଣୀ ଥିଲେ, ଚାରଣମାନେ ଶୋଭା ଦେଉଥିଲେ, ଏବଂ ମଦମସ୍ତ ମଧୁର ପକ୍ଷୀମାନେ ଭିତରେ ରହୁଥିଲେ।
ତେଽଵତୀର୍ଯ ବହୂନ୍ଦେଶାନୁତ୍ତରାଂଶ୍ଚ କୁରୂନପି। ଦଦୃଶୁର୍ଵିଵିଧାଶ୍ଚର୍ଯଂ କୈଲାସଂ ପର୍ଵତୋତ୍ତମମ୍
ସେମାନେ ଅନେକ ଦେଶ ଓ ଉତ୍ତର କୁରୁ ଅଞ୍ଚଳ ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ଅଦ୍ଭୁତ ଓ ସର୍ବୋତ୍ତମ ପାହାଡ଼ କୈଳାସକୁ ଦେଖିଲେ।
ତସ୍ଯାଭ୍ଯାଶେ ତୁ ଦଦୃଶୁର୍ନରନାରାଯଣାଶ୍ରମମ୍। ଉପେତଂ ପାଦପୈର୍ଦିଵ୍ଯୈଃ ସଦାପୁଷ୍ପଫଲୋପଗୈଃ
ସେଠାରେ ନିକଟରେ ସେମାନେ ଦେଖିଲେ ନର ଓ ନାରାୟଣଙ୍କ ଆଶ୍ରମ, ଯାହା ଦିବ୍ୟ ବୃକ୍ଷମାନେ ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇଥିଲା, ସେମାନେ ସଦା ଫୁଲ ଓ ଫଳ ଦେଉଥିଲେ।
ଦଦୃଶୁସ୍ତାଂ ଚ ବଦରୀଂ ଵୃତ୍ତସ୍କନ୍ଧାଂ ମନୋରମାମ୍। ସ୍ନିଗ୍ଧାମଵିରଲଚ୍ଛାଯାଂ ଶ୍ରିଯା ପରମଯା ଯୁତାମ୍
ସେମାନେ ସେ ବଦରୀ ବୃକ୍ଷକୁ ଦେଖିଲେ, ଯାହା ଗୋଲାକାର ତଣ୍ଡ, ମନୋହର ଦେଖାଯାଉଥିଲା, ଘନ ଏବଂ ଅବିଚ୍ଛିନ୍ନ ଛାୟାରେ ଢାକିଥିଲା, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶୋଭାରେ ଯୁକ୍ତ।
ପତ୍ରୈଃ ସ୍ନିଗ୍ଧୈରଵିରଲୈରୁପେତାଂ ମୃଦୁଭିଃ ଶୁଭାମ୍। ଵିଶାଲଶାଖାଂ ଵିସ୍ତୀର୍ଣାମତିଦ୍ଯୁତିସମନ୍ଵିତାମ୍
ସେ ବୃକ୍ଷ ମୃଦୁ, ଚମକୁଥିବା ଓ ଘନ ପତ୍ରରେ ଢାକିଥିଲା, ବିସ୍ତୃତ ଏବଂ ବିଶାଳ ଶାଖାରେ ଭରିଥିଲା, ଅତି ଦୀପ୍ତିମାନ ଦେଖାଯାଉଥିଲା।
ଫଲୈରୁପଚିତୈର୍ଦିଵ୍ଯୈରାଚିତାଂ ସ୍ଵାଦୁଭିର୍ଭୃଶମ୍। ମଧୁସ୍ରଵୈଃ ସଦା ଦିଵ୍ଯାଂ ମହର୍ଷିଗଣସେଵିତାମ୍। ମଦପ୍ରମୁଦିତୈର୍ନିତ୍ଯଂ ନାନାଦ୍ଵିଜଗଣୈର୍ଯୁତାମ୍
ସେ ବୃକ୍ଷ ଦିବ୍ୟ ଓ ମିଠା ଫଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା, ସଦା ମଧୁ ଝରୁଥିଲା, ମହାର୍ଷିମାନେ ଏଠାରେ ବାସ କରୁଥିଲେ, ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ପକ୍ଷୀମାନେ ସଦା ଆନନ୍ଦରେ ରହୁଥିଲେ।
ଅଦଂଶମଶକେ ଦେଶେ ବହୁମୂଲଫଲୋଦକେ। ନୀଲଶାଦ୍ଵଲସଂଛନ୍ନେ ଦେଵଗନ୍ଧର୍ଵସେଵିତେ
ଏହି ଅଞ୍ଚଳ କୁଟିଲା ପୋକା ଓ ମଶା ରହିଥିଲା ନାହିଁ, ଅନେକ ମୂଳ, ଫଳ ଓ ପାଣିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ନୀଳ ଓ ହରିତ ଘାସରେ ଢାକିଥିଲା, ଦେବତା ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଏଠାରେ ଆସୁଥିଲେ।
ସୁଭୂମିଭାଗଵିଶଦେ ସ୍ଵଭାଵଵିଦିତେ ଶୁଭେ। ଜାତାଂ ହିମମୃଦୁସ୍ପର୍ଶେ ଦେଶେଽପହତକଣ୍ଟକେ
ସେଠାର ଭୂମି ସୁନ୍ଦର ଓ ସ୍ପଷ୍ଟ, ସ୍ୱାଭାବିକ ଭାବେ ଶୁଭ୍ର ଭାବିତ, ହିମର ସ୍ପର୍ଶ ମୃଦୁ, ଏଠାରେ କଣ୍ଟକ ନାହିଁ।
ତାମୁପେତ୍ଯ ମହାତ୍ମାନଃ ସହ ତୈର୍ବ୍ରାହ୍ମଣର୍ଷଭୈଃ। ଅଵତେରୁସ୍ତତଃ ସର୍ଵେ ରାକ୍ଷସସ୍କନ୍ଧତଃ ଶନୈଃ
ସେ ମହାତ୍ମାମାନେ, ସେଇ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠମାନଙ୍କ ସହିତ, ସେଠାକୁ ପହଞ୍ଚି, ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ କନ୍ଧରୁ ସାବଧାନରେ ଅବତରିଲେ।
ତତସ୍ତମାଶ୍ରମଂ ପୁଣ୍ଯଂ ନରନାରାଯଣାଶ୍ରିତମ୍। ଦଦୃଶୁଃ ପାଣ୍ଡଵା ରାଜନ୍ସହିତା ଦ୍ଵିଜପୁଙ୍ଗଵୈଃ
ତାପରେ, ରାଜା, ପାଣ୍ଡବମାନେ ଏବଂ ଉତ୍ତମ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଏକାଠି ହୋଇ, ନର ଓ ନାରାୟଣଙ୍କ ପବିତ୍ର ଆଶ୍ରମକୁ ଦେଖିଲେ।
ତମସା ରହିତଂ ପୁଣ୍ଯମନାମୃଷ୍ଟଂ ରଵେଃ କରୈଃ। କ୍ଷୁତ୍ତୃଟ୍ଶୀତୋଷ୍ଣଦୋଷୈଶ୍ଚ ଵର୍ଜିତଂ ଶୋକନାଶନମ୍
ସେ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଅନ୍ଧକାର ରହିତ, ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣରେ ଅସ୍ପୃଶ୍ୟ, ଖାଦ୍ୟ ତୃଷ୍ଣା ତାପ ଓ ଶୀତ ରହିତ, ଏବଂ ଦୁଃଖକୁ ନଶ୍ୱ କରେ।
ମହର୍ଷିଗଣସଂବାଧଂ ବ୍ରାହ୍ମ୍ଯା ଲକ୍ଷ୍ମ୍ଯା ସମନ୍ଵିତମ୍। ଦୁଷ୍ପ୍ରଵେଶଂ ମହାରାଜ ନରୈର୍ଧର୍ମବହିଷ୍କୃତୈଃ
ହେ ମହାରାଜ, ସେଠାରେ ବହୁତ ମହାର୍ଷିମାନେ ଏକଠି ହୋଇଥିଲେ, ସେମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଅଦ୍ଭୁତ ତେଜ ଓ ଶ୍ରୀରେ ଭରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲେ । ଏହି ସ୍ଥାନଟି ଧର୍ମକୁ ଛାଡ଼ିଦେଇଥିବା ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ଅଗମ୍ୟ ଥିଲା ।
ବଲିହୋମାର୍ଚିତଂ ଦିଵ୍ଯଂ ସୁସଂମୃଷ୍ଟାନୁଲେପନମ୍। ଦିଵ୍ଯପୁଷ୍ପୋପହାରୈଶ୍ଚ ସର୍ଵତୋଽଭିଵିରାଜିତମ୍
ଏହା ଏକ ଦିବ୍ୟ ସ୍ଥାନ ଥିଲା, ବଳିଙ୍କୁ ହୋମ ଓ ଅର୍ପଣ ଦ୍ୱାରା ପୂଜା କରାଯାଇଥିଲା, ସେଠା ସୁନ୍ଦର ଭାବେ ପରିଷ୍କାର ଓ ଗନ୍ଧ ଲଗାଯାଇଥିଲା, ଚାରିପାଖରେ ଦିବ୍ୟ ଫୁଲ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ହୋଇଥିଲା ।